Με το Βαγγέλη Κουντούρη εκείνη την εποχή, "στήναμε" το περιοδικό ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ως προς τις ασκήσεις που δημοσίευσε τουλάχιστον, και πάμπολλες φορές ξενυχτούσαμε, φυσικά αφιλοκερδώς!!!
Τότε η Ένωση Φυσικών Ελλάδος (Ε.Ε.Φ.), είχε πολλά μέλη Πανελλήνια, και ο ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ "πουλούσε" σε χιλιάδες μαθητές και καθηγητές!
Φυσικά δεν υπήρχε το ΙΝΤΕΡΝΕΤ και επομένως οι προτάσεις που έκανε ο Φ.Κ. είχαν απόκριση και διαμόρφωναν διδακτικές προτάσεις.
χαίρομαι ιδιαίτερα που οι νεώτεροι προσέξατε την τότε δουλειά μας, αφιλοκερδώς, όπως λέει και ο Πρόδρομος, πλήρωνα και ταξί για την επιστροφή μετά μεσάνυχτα, το ότι σήμερα απέχω από εκείνη την ένωση, ώ της αχαριστίας…
(το πείραμα το είχα πραγματοποιήσει, και στο γραφείο του μετέπειτα ιδιοκτήτη του μεγαλύτερου εκδοτικού οίκου, στο πάτωμα και με τα κλειδιά του, την είχε λάθος στο βιβλίο του)
την άσκηση έχω αναρτήσει και εδώεδώχωρίς καμμία αλλαγή
πράγματι τότε είχα δεχθεί πολύ εχθρική κριτική και από συναδέλφους, αλλά, περισσότερο, από συγγραφείς, διότι σε όλα τα βιβλία η λύση ήταν λανθασμένη, και σ' αυτό του μετέπειτα μεγαλοεκδότη, που είχε επιτρέψει σε συμφοιτητή του, καθηγητή σε φροντιστήριο στη Κάνιγγος, να τη δημοσιεύσει στην εφημερίδα "Έθνος" το 1986 για υποψηφίους, αυτούς τους δύο τους έπεισα πραγματοποιώντας το πείραμα στους χώρους τους και θυμίζοντας τη ρήση του Καίσαρα: αν μια θεωρία επιβεβαιώνεται από 999 πειράματα, αλλά όχι και απο το 1000στό, τροποποιείται η θεωρία ή καταργείται
(ως προς πείραμα επρόκειτο για παιδικές μνήμες, αντιγράφω από σχόλιο που έκανα στο εδώ: Μια παραλλαγή αυτού του πειράματος, κάτι σαν παιχνίδι, θυμόμουν από την παιδική ηλικία, τότε στη Λακωνία: δένεις σε ένα σπάγκο δύο πέτρες, στριφογυρίζεις τη μία και τη “σβουρίζεις” στον αέρα και όταν τεντώνεται ο σπάγκος…, ανάλογα, αν είναι η μικρή υπάρχει και περίπτωση να γυρίσει πίσω και να την “φας” στο κεφάλι …")
πράγματι, ένοιωσα σε υπέρτατο βαθμό τη "γοητεία" της απόλυτης μοναξιάς, ένα ολοκληρο κατεστημένο σύστημα ήταν εχθρικά, υποτιμητικά και ειρωνικά απέναντι, δεν είχα συμμάχους, παρά μόνο το πείραμα, ψιλοάγνωστο εν πολλοίς, ήμουν νέος τότε και το τόλμησα, σήμερα δεν ξέρω αν θα…
by 
Πολύ καλή Στέφανε, μπράβο!!
Με το Βαγγέλη Κουντούρη εκείνη την εποχή, "στήναμε" το περιοδικό ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ως προς τις ασκήσεις που δημοσίευσε τουλάχιστον, και πάμπολλες φορές ξενυχτούσαμε, φυσικά αφιλοκερδώς!!!
Τότε η Ένωση Φυσικών Ελλάδος (Ε.Ε.Φ.), είχε πολλά μέλη Πανελλήνια, και ο ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ "πουλούσε" σε χιλιάδες μαθητές και καθηγητές!
Φυσικά δεν υπήρχε το ΙΝΤΕΡΝΕΤ και επομένως οι προτάσεις που έκανε ο Φ.Κ. είχαν απόκριση και διαμόρφωναν διδακτικές προτάσεις.
Να είσαι καλά.
Πρόδρομε σε ευχαριστώ. Ήθελα να θυμηθούμε μια εποχή!
σε ευχαριστώ πολύ, Στέφανε
χαίρομαι ιδιαίτερα που οι νεώτεροι προσέξατε την τότε δουλειά μας, αφιλοκερδώς, όπως λέει και ο Πρόδρομος, πλήρωνα και ταξί για την επιστροφή μετά μεσάνυχτα, το ότι σήμερα απέχω από εκείνη την ένωση, ώ της αχαριστίας…
(το πείραμα το είχα πραγματοποιήσει, και στο γραφείο του μετέπειτα ιδιοκτήτη του μεγαλύτερου εκδοτικού οίκου, στο πάτωμα και με τα κλειδιά του, την είχε λάθος στο βιβλίο του)
την άσκηση έχω αναρτήσει και εδώ εδώ χωρίς καμμία αλλαγή
Βαγγέλη και Πρόδρομε σας ευχαριστώ λοιπόν γι' αυτό το περιοδικό φάρος των νιάτων μου που όπως φαίνεται δε θα ξαναγυρίσει ποτε.
Η ίσως αν ξεκινουσαμε μια προσπάθεια με ασκήσεις και άρθρα από το yliko να ξαναγυρνουσε?
Βαγγέλη εγώ σε ευχαριστώ.
Μέχρι εκείνη τη δημοσίευση το τέντωμα του νήματος αντιμετωπιζόταν σαν "πλαστική κρούση".
να είστε καλά Λεωνίδα και Στέφανε
πράγματι τότε είχα δεχθεί πολύ εχθρική κριτική και από συναδέλφους, αλλά, περισσότερο, από συγγραφείς, διότι σε όλα τα βιβλία η λύση ήταν λανθασμένη, και σ' αυτό του μετέπειτα μεγαλοεκδότη, που είχε επιτρέψει σε συμφοιτητή του, καθηγητή σε φροντιστήριο στη Κάνιγγος, να τη δημοσιεύσει στην εφημερίδα "Έθνος" το 1986 για υποψηφίους, αυτούς τους δύο τους έπεισα πραγματοποιώντας το πείραμα στους χώρους τους και θυμίζοντας τη ρήση του Καίσαρα: αν μια θεωρία επιβεβαιώνεται από 999 πειράματα, αλλά όχι και απο το 1000στό, τροποποιείται η θεωρία ή καταργείται
(ως προς πείραμα επρόκειτο για παιδικές μνήμες, αντιγράφω από σχόλιο που έκανα στο εδώ: Μια παραλλαγή αυτού του πειράματος, κάτι σαν παιχνίδι, θυμόμουν από την παιδική ηλικία, τότε στη Λακωνία: δένεις σε ένα σπάγκο δύο πέτρες, στριφογυρίζεις τη μία και τη “σβουρίζεις” στον αέρα και όταν τεντώνεται ο σπάγκος…, ανάλογα, αν είναι η μικρή υπάρχει και περίπτωση να γυρίσει πίσω και να την “φας” στο κεφάλι …")
Πολύ εύστοχη η παρατήρηση για την ελαστική κρούση, ευχαριστώ γιατί και εγώ τη θεωρούσα πλαστική
ευχαριστώ Βασίλη, να είσαι καλά
πράγματι, ένοιωσα σε υπέρτατο βαθμό τη "γοητεία" της απόλυτης μοναξιάς, ένα ολοκληρο κατεστημένο σύστημα ήταν εχθρικά, υποτιμητικά και ειρωνικά απέναντι, δεν είχα συμμάχους, παρά μόνο το πείραμα, ψιλοάγνωστο εν πολλοίς, ήμουν νέος τότε και το τόλμησα, σήμερα δεν ξέρω αν θα…
Βαγγέλη σε καταλαβαίνω απόλυτα. Δυστυχώς κάποιες λίγες φορές έχω έρθει σε αυτή τη θέση της μοναξιάς.
Πολλές φορές, τις περισσότερες στις εκτιμήσεις μου έχω λάθος, το ομολογώ.
Όμως το πιο στενάχωρο δεν είναι να έχεις δίκαιο και να μη σε καταλαβαίνουν.
Το πιο άσχημο είναι να προβάλλεις επιχειρήματα και να μη θέλουν καν να τα εξετάσουν!!!
Είναι ακριβώς το αντίθετο από ότι καλούμαστε πρωταρχικά να καλλιεργήσουμε ως καθηγητές της φυσικής.
Χάρηκα που το μοιραστήκαμε.
Η τόλμη είναι χαρακτηριστικό της νιότης!