
Το σώμα του σχήματος ηρεμεί σε λείο οριζόντιο επίπεδο, δεμένο στο άκρο οριζόντιου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς k1 και σε επαφή (χωρίς να είναι δεμένο) με δεύτερο οριζόντιο ιδανικό ελατήριο σταθεράς k2. Τα ελατήρια στη θέση αυτή έχουν τα φυσικά μήκη τους. Εκτρέπουμε το σώμα προς τα δεξιά συσπειρώνοντας το πρώτο ελατήριο κατά d1 και το αφήνουμε να κινηθεί. Αν d2 η μέγιστη συσπείρωση του ελατηρίου σταθεράς k2, όπου d1=2d2, τότε:
i) Μεταξύ των σταθερών των ελατηρίων ισχύει:
α) k2= k1, β) k2= 2k1, γ) k2= 3k1, δ) k2=4k1.
ii) Αν Τ1 η περίοδος της ταλάντωσης που θα εκτελούσε το σώμα αυτό στο άκρο του ελατηρίου σταθεράς k1, τότε η περίοδος της παραπάνω κίνησης είναι ίση:
α) Τκ= ¼ Τ1, β) Τκ= ½ Τ1, α) Τκ= ¾ Τ1, α) Τκ= Τ1.
Να δικαιολογήσετε τις απαντήσεις σας.
ή
Τμήματα δύο ΑΑΤ, μια ταλάντωση.
Τμήματα δύο ΑΑΤ, μια ταλάντωση.
![]()
Ωραίο, προσιτό Β θέμα!
Κι έχει και .. προεκτάσεις!!
Γράφω τώρα ένα Β Θέμα Η/Μ και α.α.τ.
Να είσαι καλά Διονύση που με …προσγειώνεις
!
Καλημέρα Διονύση. Εφόσον "το κλείσαμε" λόγω Γρηγορόπουλου, έχω πρωινό ελεύθερο για σερφάρισμα στο Υλικό…
Έξυπνη διαδοχή, όχι "σύνθεση", δύο α.α.τ., με κοινή υmax. Μάλιστα την έφτιαξα στι i.p. ΕΔΩ, βάζοντας και σώμα με αμελητέα μάζα στο αριστερό ελατήρι, αλλιώς δεν τρέχει. Φαίνεται η δεύτερη ημιπερίοδος ελαφρά μειωμένη. Όσο μάλιστα μεγαλώνουμε το k2 η μείωση γίνεται πιο εμφανής. Νάσαι καλά!
Καλό μεσημέρι Πρόδρομε και Ανδρέα.
Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Ανδρέα σε ευχαριστώ και για το i.p. που έκανες!
Διονύση καλησπέρα.
Μπορεί να φαίνεται πιο τετριμμένο αλλά έχει δουλειά. Η σύγκριση με τις ενέργειες είναι μονόδρομος για την εξαγωγή των κ1 και κ2.
Μετά το διάγραμμα έχει την αξία του κάνεις καθώς φαίνεται η εναλλαγή των ταλαντώσεων.
Διονύση, Χρήστο καλησπέρα. Επειδή έχουν κοινή ΘΙ, υπάρχει και ο τρόπος με εξίσωση των υmax.

Σωστά Ανδρέα