by 
Μόνο για καθηγητές.
Ένα μεταλλικό ορθογώνιο πλαίσιο, με αντίσταση R=1Ω βρίσκεται μέσα σε ένα ομογενές μαγνητικό πεδίο κάθετα στις δυναμικές γραμμές, όπως στο σχήμα. Στα παρακάτω σχήματα δίνονται οι γραφικές παραστάσεις της μαγνητικής ροής που περνά από το πλαίσιο σε συνάρτηση με το χρόνο, θεωρώντας t=0 τη στιγμή που αρχίζει να μεταβάλλεται η ένταση του μαγνητικού πεδίου.
i) Να υπολογιστεί το συνολικό φορτίο που διέρχεται από μια διατομή στη θέση Α του πλαισίου στις περιπτώσεις των σχημάτων (α) και (β).
ii) Ποια η αντίστοιχη απάντηση για την περίπτωση του (γ) σχήματος, αν η συνάρτηση της ροής είναι:
Φ = 2- ½ t2 (μονάδες στο S.Ι.)
Καθώς και την περίπτωση του σχήματος (δ) όπου Φ=2∙συνωt (S.Ι.)
iii) Να υπολογιστεί επίσης το ολικό φορτίο στις περιπτώσεις των σχημάτων, (ε) και (στ) όπου οι συναρτήσεις της ροής είναι αρμονικές.
ή
Περί του νόμου του Neumann.
Περί του νόμου του Neumann.
Καλησπέρα παιδιά.
Επειδή το θέμα έγινε ξανά "γλωσσικό", (μετατοπίζεται ή διέρχεται), ας δούμε την εικόνα:
Είναι από το σχολικό βιβλίο της Β΄Γενικής. Έτσι ορίζει την ένταση. Με το ρήμα "περνά"…
Είναι το ίδιο βιβλίο από το οποίο διδάσκεται η επαγωγή φέτος…
Γιάννη και Διονύση.
Δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για το μαθητή αν η λέξη «μετατοπίζεται» που αναφέρεται στο σχολικό βιβλίο είναι προϊόν καλής ή κακής μετάφρασης. ΑΥΤΗ την έννοια διάλεξαν οι συγγραφείς αυτή θα μάθει , σ’ αυτή θα εξεταστεί στην εφαρμογή του συγκεκριμένου νόμου.
Η δική μου άποψη τώρα , για τη μεταξύ μας συζήτηση.
Για την ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος.
Κατ’ αρχήν η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος ορίζεται ως I = dq/dt όπου dq το απειροστό φορτίο που περνά , διέρχεται, ή μετατοπίζεται είναι αδιάφορο από μια διατομή του αγωγού.
Στο δε σταθερό ρεύμα I = q/t όπως το γράφει το σχολικό βιβλίο πάλι δεν υπάρχει διαφορά. Δεν υπάρχει αλλαγή φοράς , δεν υπάρχει μεταβολή του λόγου q/t οπότε δεν τίθεται θέμα.
Το μετατοπιζόμενο φορτίο έχει νόημα αλγεβρικά με την έννοια της συνολικής μετάθεσης ή μή αριθμού ηλεκτρονίων προς μια κατεύθυνση στο τέλος μιας χρονικής διάρκειας. Σε μια περίοδο εναλ. ρεύματος για παράδειγμα αυτό είναι μηδέν γιατί όσα ηλεκτρόνια περνάνε προς μια κατεύθυνση από 0-Τ/2 τόσα θα περνάνε αντίθετα από Τ/2-Τ.
καλησπέρα σε όλους
και μόνο από τη διάρκεια της συζήτησης και από τις λίγο έως πολύ διαφορετικές απόψεις που κατατέθηκαν εδώ φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλημα με την διατύπωση πιθανής ερώτησης σχετικής με τον νόμο Neumann
αν κατάλαβα καλά είμαι κοντά στις απόψεις του Μανώλη
ένα σχόλιο για τις τοποθετήσεις των Γιάννηδων: το ηλεκτρικό ρεύμα σχετίζεται με “προσανατολισμένη¨κίνηση φορτίων (κατόπιν εφαρμογής διαφοράς δυναμικό) και όχι με τη θερμική κίνηση
και ένα σχόλιο για την τελευταία τοποθέτηση του Διονύση: πράγματι έτσι γράφει το σχολικό βιβλίο της Β΄ Γενικής, αλλά θεωρώ ότι έχει γίνει μια κάποια “διευκόλυνση”, διότι ορίζεται η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος, προϋποθέτοντας συνεχές και σταθερό ρεύμα και όχι για τυχαίο (έχω και άλλες μικροδιαφωνίες για τον ορισμό, που δεν ενδιαφέρουν εδώ) οπότε ο σχετικός τύπος θα ήταν Δq/Δt και όχι q/t (γράφτηκε για Γενικής Παιδείας, άλλως dq/dt), το αντίστοιχο θα ήταν να ορίζεται η ταχύτητα προύποθέτοντας ευθύγραμμη ομαλή κίνηση
προσπαθώντας να προβληματίσω τους θεματοδότες, έχω γράψει και πολλά “παρόμοια” ρήματα, που μοιάζουν, αλλά και διαφέρουν, π.χ. άλλη η σημασία “περνάει” σκέτο και άλλη “περνάει προς”, καθώς και συνολική τροποποιημένη πρόταση, που, θεωρώ, ότι δίνει ικανοποιητική διέξοδο, όπου και επιλέγω το ρήμα “μετατοπίζεται” ως το αποδίδον σωστότερα το φορτίο Neumann
(η τοποθέτησή μου αυτή είναι η τελευταία, μετά τις εξετάσεις να είμαστε καλά…)
Καλησπέρα Μανώλη.
Δεν διαφωνώ με τα παραπάνω που γράφεις, αλλά υποστηρίζω από την αρχή ότι πρέπει να αφήσουμε στην άκρη εναλλακτικά νοήματα στα ρήματα που χρησιμοποιούνται και να αναφερόμαστε στο φορτίο αυτό που μας δίνει και ο νόμος του Neumann, το οποίο αναφέρεται σε οποιοδήποτε χρονικό διάστημα.
Αν τώρα κάποιος αυτό το χρονικό διάστημα θέλει να το σπάσει σε μικρότερα, ας το κάνει, αλλά το άθροισμα των φορτίων αλγεβρικά, θα πρέπει να δίνει και το φορτίο για το ολικό χρονικό διάστημα.
Ας μην μπλέξουμε τα παιδιά με άλλους "ορισμούς", με άλλα ρήματα, όπου τη μια θα παίρνουν απόλυτες τιμές των φορτίων και την άλλη αλγεβρικές. Δεν υπάρχουν τέτοιοι "ορισμοί" κοινώς αποδεκτοί και μόνο διαφωνίες φέρνουν και πιθανόν αποτυχίες μαθητών, χωρίς λόγο…
Ο νόμος του Neumann που οφείλουν να γνωρίζουν δεν έχει απόλυτες τιμές φορτίων.
Γεια σου Βαγγέλη!
Γράφαμε μαζί.
Δεν διαφωνώ για τον ορισμό της έντασης, αλλά το πρόβλημα δεν είναι το αν θα γραφτεί q/t ή Δq/Δt ή dq/dt, αλλά τι θα είναι αυτό το Δq ή το dq… Η μαθηματική μορφή που παίρνει συνδέεται πράγματι με την σταθερή ή μεταβλητή τιμή της έντασης.
Διονύση προσυπογράφω το σχόλιό σου όπως και το σχόλιο του Βαγγέλη.
Τοποθετήθηκα σε ερώτηση του Γιάννη ( Κυρ) διευκρινίζοντας σαφώς ότι δεν έχει νόημα οι μαθητές να γνωρίζουν ή να εφαρμόζουν κάτι διαφορετικό από αυτό που αναφέρει το βιβλίο τους.
Ας ευχηθούμε την άλλη Δευτέρα να μην χρειαστεί να επαναλάβουμε την ίδια συζήτηση.