Επτά προφητείες.

Γιάννη,

οι προφητείες σου εξελίσσονται σε παρελθοντολογία

στην οποία, χωρίς αιδώ, συνεισφέρω

βιογραφικό του Λεγάτου από τον Γ. Δονάτο

και μια σπαρταριστή αφήγηση απ’ το δραστήριο μέλος της ΕΜΕ Γιάννη Κερασαρίδη

Γεράσιμος Λεγάτος: το σπάνιο είδος του
μη αποστειρωμένου πανεπιστημιακού

Ο Επιστήμονας
Τον Γερ. Λεγάτο γνώρισα το έτος 1959 στο Μαθηματικό Τμήμα της Φυσικομαθηματικής Σχολής του πανεπιστήμιου της Αθήνας [αυτός ήταν ο πλήρης τίτλος του Μαθηματικού]. Εκείνη την εποχή ίσχυε ο θεσμός της «Έδρας». Ο Γερ. Λεγάτος ήταν Υφηγητής στην έδρα της Μαθηματικής Ανάλυσης, η οποία είχε σαν επικεφαλής της τον δημιουργό της σύγχρονης Μαθηματικής Σχολής στη χώρα μας, τον Δημήτρη Κάππο.
Ο Λεγάτος δίδασκε Διαφορικές Εξισώσεις και όχι μόνο. Τα συγγράμματά του ήταν σύμφωνα με το πνεύμα του Δ. Κάππου. Ο Λεγάτος υπερτερούσε του Δ. Κάππου στον τρόπο διδασκαλίας. Ο μεν Κάππος δίδασκε «από καθέδρας», ο δε Λεγάτος κατέβαινε στο επίπεδο των φοιτητών του και τους έκανε εύληπτο και το πιο δύσκολο αντικείμενο (υπήρχε δυσκολότερο απ’ τις Διαφορικές;). Τα συγγράμματά του κατέχουν εξέχουσα θέση στη βιβλιοθήκη μου. Και κάτι ακόμα: ο Λεγάτος, στο ίδιο πνεύμα, έγραψε και φροντιστηριακά βιβλία για τους υποψήφιους, που πρόσφεραν μεγάλες υπηρεσίες. Αυτά τα ελάχιστα για τον Επιστήμονα

Ο Άνθρωπος
Με τον Άνθρωπο Λεγάτο, από τους πανεπιστημιακούς εκείνης της εποχής, ελάχιστοι μπορούσαν να συγκριθούν (μεταξύ αυτών πρώτος ο Σπύρος Ζερβός). Για να καταλάβετε το ύψος του θα σας διηγηθώ μια προσωπική μου εμπειρία:
Κείνη την εποχή, για να μπορέσω να σπουδάσω, έπρεπε να εργάζομαι (το οικογενειακό εισόδημα ήταν πενιχρό και αδυνατούσε να ανταποκριθεί στα έξοδα σπουδών. Κείνη την εποχή πληρώναμε κάθε χρόνο α) εγγραφή, β) συγγράμματα, γ) για κάθε μάθημα που εξεταζόμαστε στις εξεταστικές πληρώναμε 30 δραχμές ποσό μεγάλο για τότε, κλπ). Βρήκα δουλειά στο εργοστάσιο της Αθηναϊκής Χαρτοποιίας, στο Βοτανικό. Και επειδή η νυχτερινή βάρδια (10.00΄μμ – 06.00΄πμ) έδινε περισσότερα χρήματα, προτιμούσα τη βάρδια αυτή. Το αποτέλεσμα ήταν πως, σχολώντας στις 6.00΄το πρωί, στις 9.00΄πμ έπρεπε να είμαι στις παραδόσεις του Απειροστικού Λογισμού. Τον πρώτο καιρό ανταποκρινόμουνα· από κάποια στιγμή και μετά υπέκυπτα στον φυσιολογικό καταναγκασμό του ύπνου. Έτσι οι απουσίες μου πολλαπλασιαζόντουσαν (τότε έπαιρναν καθημερινά απουσίες) και τον Ιούνιο, επειδή είχα αρκετές απουσίες ο Δ. Κάππος δεν μου "έδινε υπογραφή", άρα έχανα την εξεταστική του Ιουνίου.
Να πως έγινε το σκηνικό με τον Λεγάτο: Στο γραφείο του καθηγητή· παρόντες Δ. Κάππος, Γερ. Λεγάτος κι εγώ.
―«κύριε καθηγητά, έφερα το βιβλιάριό μου για την υπογραφή»,
―Κάπος: «Α! κύριε Κερασαρίδη, βλέπω πως έχεις πολλές απουσίες· επομένως δεν μπορώ να σου δώσω υπογραφή»,
―«κύριε καθηγητά εργάζομαι και μάλιστα νυχτερινός και δεν έχω πάντα το κουράγιο να είμαι και στο μάθημα. Πάντως έχω διαβάσει πολύ»,
―Κάππος: «κύριε Κερασαρίδη, θα είστε ή εργάτης ή φοιτητής· δεν μπορείτε να είστε και τα δύο»,
―«κύριε καθηγητά, στην περίπτωσή μου αν δεν είμαι εργάτης, για να βγάζω τα έξοδά μου, δε θα μπορώ να είμαι φοιτητής», ―Κάππος: «Λυπάμαι».
Αυτά ειπώθηκαν παρουσία του Γερ. Λεγάτου. Βγήκα από το γραφείο κατα-στεναχωρημένος και για μια στιγμή ακούω από πίσω μου τη φωνή του Γ. Λεγάτου, ο οποίος σε συνωμοτικό στυλ μου είπε:
―«κύριε Κερασαρίδη, γνωρίζω πως έχετε δίκιο, γι’ αυτό δώσε μου το βιβλιάριό σου κι εγώ θα φροντίσω να υπάρξει υπογραφή».
Και φρόντισε να μη χάσω το δικαίωμά μου. Αυτός ήταν ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ  Γερ. Λεγάτος.
Στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης συνεργάστηκα στενά με τον Γερ. Λεγάτο στα πλαίσια της ΕΜΕ. Έτυχε να είμαστε στην ίδια όχθη.

Με εκτίμηση
Γιάννης Κερασαρίδης