δεν πρέπει να «κάνεις τη δική σου έρευνα»…

δεν πρέπει να «κάνεις τη δική σου έρευνα» για επιστημονικά θέματα 

είναι ο τίτλος άρθρου του Forbes, σχετικό με τον ατομικό έλεγχο όσων κυκλοφορούν για την ασθένεια covid-19

το συνάντησα στον διαδικτυακό τόπο της Τίνας και μεταφράστηκε στα ελληνικά από το κυπριακό  science hoaxes

συγγραφέας είναι ο διδάκτορας Αστροφυσικής Ήθαν Σίγκελ, που διδάσκει Φυσική & Αστροφυσική σε κολλέγια και ασχολείται με την εκλαΐκευση της επιστήμης

επιλέγει προκλητική δημόσια εικόνα, όπως και ο τίτλος του άρθρου του

το βασικό επιχείρημα του άρθρου:

όταν οι περισσότεροι από εμάς κάνουν «έρευνα» για ένα θέμα που ακούμε για πρώτη φορά και μας ενδιαφέρει, διαμορφώνουμε μία αρχική άποψη και αξιολογούμε τα πάντα που συναντάμε από εκεί και πέρα μέσω των ενστικτωδών αντιλήψεών μας,

οπότε αποδεχόμαστε εκείνα τα τεκμήρια που τις ενισχύουν και παραβλέπουμε όσα τις υπονομεύουν

τα παραδείγματα που ενισχύουν το επιχείρημα:

το «έλασσον»: η άποψη πως ότι είναι ανόθευτο – πρωτογενές – αυθεντικό, όπως το φυσικό νερό, είναι προτιμότερο απ’ το φθοριωμένο, δεν επιβεβαιώνεται από συστηματική πόση μη φθοριωμένου νερού που έχει ως συνέπεια την ανεπιθύμητη φθορά του οδοντικού σμάλτου

και το «μείζον»: «αν ο κόσμος ήταν ελεύθερος να ακολουθήσει τη δική του βούληση, ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων θα επέλεγε να μην εμβολιαστεί πλήρως, ….  πολλοί γονείς έχουν έναν μεγάλο φόβο για τις ανεπιθύμητες ενέργειες από τα εμβόλια, παρά το γεγονός πως – εκτός από ερεθισμό του δέρματος στα σημεία της ένεσης – οι ιατρικές επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες»

επομένως,

εμπιστοσύνη στην «επιστημονική συναίνεση που υπάρχει μόνο όταν η συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωρισμένων επαγγελματιών υποστηρίζει την ίδια σταθερή επαγγελματική θέση.  Αυτή αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές και πολύτιμες μορφές εμπειρογνωμοσύνης που έχει αναπτύξει ποτέ η ανθρωπότητα»

υπάρχει επιστημονική συναίνεση στην περίπτωση της νόσου COVID-19;

δεν αναφέρομαι στις θεωρίες συνομωσίας, ακόμα κι αν αυτές εκπέμπονται από αναγνωρισμένους επιστήμονες,

αλλά στις περιπτώσεις που η διαμόρφωση της επιστημονικής συναίνεσης για το «τι θα κάνουμε», τελεί «εν τω γεννάσθαι»

όταν δηλαδή εκπέμπονται αντιφατικά μηνύματα εξειδίκευσης, ακόμα και από χείλη ειδικών:

από πότε έγιναν απαραίτητες οι μάσκες;

είναι παρόμοιο το ασφαλές ποσοστό πλήρωσης των ακτοπλοϊκών πλοίων και κλειστών δημόσιων χώρων; αν διαφέρει, γιατί;

θα αποτελέσει δημόσιο αγαθό, όταν θα παραχθεί το ασφαλές εμβόλιο ή θα υπόκειται στην οικονομία της αγοράς;

προς τα πού κατευθυνόμαστε παγκοσμίως; σε μακρόχρονο lock down ή σε ανοσία πλήθους;

μέχρι να επιτευχθεί η, απ όλους επιθυμητή, επιστημονική συναίνεση και όταν μπορούν να απαντηθούν με σχετική ομοφωνία τα περισσότερα απ’ τα προηγούμενα,

δηλαδή όσο υπάρχει διάχυτη η αίσθηση του «βλέποντας και κάνοντας»,

αναβαθμίζεται ως κυρίαρχο το ένστικτο του φόβου και αυτό αντιμετωπίζεται κυρίως με ισχυρή πρωτοβάθμια φροντίδα και δευτερευόντως με αυστηρές εκλαϊκευτικές προτροπές