by 
Ο αγωγός ΚΛ του σχήματος, μάζας 0,5kg και μήκους ℓ=1m, μπορεί να κινείται οριζόντια, σε επαφή με δυο παράλληλους αγωγούς Αx και Γy χωρίς τριβές, μέσα σε ένα ομογενές κατακόρυφο μαγνητικό πεδίο έντασης Β=0,5Τ, το οποίο εκτείνεται στην περιοχή που ορίζεται από τους αγωγούς Αx και Γy. Ο αγωγός ΚΛ και οι δύο αγωγοί Αx και Γy δεν παρουσιάζουν αντίσταση, ενώ μεταξύ των άκρων Α και Γ συνδέεται αντιστάτης με αντίσταση R=0,5Ω.
Ο αγωγός ΚΛ αρχικά είναι ακίνητος. Κάποια στιγμή ασκούμε σταθερή οριζόντια δύναμη F=2N.
Ι. Ο αγωγός ΚΛ μετατοπίζεται κατά Δx και τελικά αποκτά σταθερή ταχύτητα. Η τιμή της μετατόπισης Δx μπορεί να είναι:
α. μικρότερη από 2m β. ίση με 2m γ. μεγαλύτερη από 2m
Αιτιολογείστε
II. Να χαρακτηρίσετε την επόμενη σχέση ως σωστή (Σ) ή λανθασμένη (Λ) αιτιολογώντας
III. Να δείξετε πως η απόλυτη τιμή του έργου της δύναμης Laplace, είναι ίση με την ηλεκτρική ενέργεια που εμφανίζεται στο κύκλωμα και μετατρέπεται σε θερμότητα
Βασίλη καλησπέρα.
Μάλλον έπεσες πάνω σε μια αλλαγή πρόσθετου.
Βάλε αυτό που έχασες…
Καλησπέρα Διονύση, ευχαριστώ για την βοήθεια. Τελικά με τρία σχόλια πιστεύω πως κατάφερα να πω αυτό που θέλω!
Όμορφη συζήτηση ξεκίνησε…. αυτό που λέμε παράπλευρα οφέλη…
“ει φύσις διαλέγεται, τη των μαθηματικών γλώττη χρηται”…
Στάθη, νόμιζα πως μόνο στα μαθηματικά είσαι ασυναγώνιστος…. Να αρχίσει ο Βαγγέλης, να φοβάται;;;;
Χριστόφορε ευχαριστώ για τον καλό σου λόγο….και χαίρομαι που έχεις ενεργή παρουσία με αναρτήσεις…
Διεκδικείς τον τίτλο του ….. Sensei στα γραφικά…. πολλά Dan…..Μπράβο
Αποστόλη, έτσι όπως γράφεις το λέω στην τάξη…. Στην ανάρτηση ήθελα να είναι πιο αυστηρά θεμελιωμένο…
Βασίλη, ευχαριστώ….. συμφωνώ σε όσα γράφεις…. δεν προσαρμόζεται η φύση στη θεωρία, αλλά η θεωρία στη φύση…
Τουλάχιστον αυτή που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας….
Διονύση, όλα ξεκίνησαν στο διαδικτυακό μάθημα της Τετάρτης με την άσκηση 5.60 του σχολικού
Προσπαθούσα να περάσω τη χρήση της ΑΔΕ ως τρόπο υπολογισμού θερμότητας….
Ενώ έβλεπαν την κινητική να αυξάνει και ταυτόχρονα θερμική να ελευθερώνεται δεν μπορούσαν
να αντιληφθούν από πού προέρχεται αυτή η ενέργεια…..
Αφού τα είπαμε….τους ρώτησα…..πόση τουλάχιστον ενέργεια πρέπει να προσφέρει το αίτιο της δύναμης;
Έτσι γεννήθηκε η ιδέα…. Δίσταζα να κάνω την ανάρτηση, γιατί από τη μια το έβρισκα ως ερώτημα
ουσιαστικό και να ελέγχει γνώση σε τουλάχιστον δύο επίπεδα, από την άλλη εξαιρετικά λιτό….
Τελικά, στο ylikonet είμαστε….. λιτοί και αγαπάμε τα μη επιτηδευμένα…. σε αντίθεση με τις υπερπαραγωγές
των εξετάσεων…
Κάτι άλλαξες και η επικόλληση γίνεται με τη μία;;;;
Άλλαξα το χώρο των σχολίων Θοδωρή.
Με copy-paste μπορείς να επικολλήσεις και κείμενο και φωτογραφία, αφού βέβαια προηγούμενα την έχεις ανεβάσει κάπου.
Κατά προτίμηση όχι στο δίκτυο. Έχω προτείνει το https://imgbb.com/
Ανεβάζεις την εικόνα, κάνεις κλικ επάνω της να την ανοίξει και μετά την αντιγράφεις στο πρόχειρο (όχι το URL, την εικόνα) και στο χώρο των σχολίων, πατάς Ctrl+v και κάνεις επικόλληση.
Με κλικ επάνω της, πρώτον μπορείς να της αλλάξεις μέγεθος, αφετέρου έχει επιλογές τοποθέτησης (δεξιά αριστερά, στο κέντρο).
Θοδωρή, λείπω αρκετό καιρό από το ΥΦΧ, λόγω προσαρμογής στα νέα δεδομένα του κορωνοϊού (τελευταία μου χρονιά η φετινή). Πολύ καλή σε όλα τα θέματα που πραγματεύεται.
Στο Ι μπορούμε και ως εξής: Με δεδομένη την οριακή ταχύτητα (4 m/s) και με την υπόθεση ότι η μοναδική δρώσα δύναμη είναι η F=2 N που θα προκαλούσε επιτάχυνση 2/0,5=4 m/s2, η μετατόπιση μέχρι να αποκτήσει την οριακή ταχύτητα θα ήταν x=υ2/2α=16/8=2m.
Εφόσον υπάρχει και η αντιτιθέμενη στη κίνηση δύναμη Laplace που μειώνει την επιτάχυνση προφανώς η οριακή ταχύτητα θα αποκτηθεί μετά από μεγαλύτερη μετατόπιση.
Ενδιαφέρον ερώτημα θα ήταν το: αφού η μαγνητική δύναμη δεν παράγει έργο πως γίνεται εδώ το αντίθετο; Βέβαια, η απάντηση απαιτεί δύναμη Lorentz που είναι εκτός ύλης.
Να είσαι καλά.
Και κάτι ακόμα από τη γοητεία της Φυσικής που έχω διαβάσει (δε θυμάμαι σε ποιο βιβλίο0 και έχω καταγράψει.
“Οι Φυσικοί ενεργούν μάλλον όπως ένας γλύπτης που φτιάχνει στην αρχή ένα γενικό πρόπλασμα του έργου του, πριν το ξαναδουλέψει, εδώ ή εκεί, συχνά χωρίς συγκεκριμένη σειρά και ανάλογα με την έμπνευση της στιγμής. Ο επισκέπτης θα δει, στο εργαστήριο, το γλυπτό να προχωρεί, να παίρνει μορφή, να αλλάζει στο σύνολό του. Δεν θα δει όμως ποτέ το γλύπτη να τελειώνει μια λεπτομέρεια πριν πιάσει το υπόλοιπο. Έτσι είναι η Φυσική: Ο Φυσικός δεν ξέρει να προσδιορίσει ακριβώς τις έννοιες που χρησιμοποιεί (δύναμη, μάζα, ενέργεια, κοκ). Στηρίζονται οι μεν στις δε και φωτίζονται αμοιβαία, προοδευτικά, αλλά με όλες αυτές τις έννοιες, που δεν αποκτούν νόημα παρά σιγά σιγά μέσα από τις αμοιβαίες σχέσεις τους, οικοδομείται μια ορισμένη αναπαράσταση, ένα ορισμένο πρόπλασμα του κόσμου”.
Καλημέρα Ντίνο, συμφωνώ σε όσα γράφεις….
Να μας θυμάσαι πιο συχνά…. γιατί μαθαίνουμε από εσένα