Καλό μήνα Διονύση. Να είσαι καλά. Έτσι έγινε με αρκετούς Γερμανούς και γενικότερα Κεντροευρωπαίους επιστήμονες που έφυγαν μετά τους ναζιστικούς νόμους του ’33 (αυτοί βέβαια ήταν Ασκεναζί, όχι Σεφαρδίτες) και λίγους Ιταλούς που έφυγαν με τους νόμους του Μουσολίνι. Έτσι έφυγε και ο Φέρμι για τις ΗΠΑ, αφού η γυναίκα του ήταν Εβραία (παρά το ότι ο ίδιος είχε γίνει μέλος του φασιστικού κόμματος το 1929!). Πάντως έχω την εντύπωση ότι πολύ δύσκολα ονομαστός Ευρωπαίος επιστήμονας θα μετακινείτο μόνιμα στις ΗΠΑ πριν το ’40, γιατί απλά το κέντρο των επιστημονικών διεργασιών βρισκόταν στην Ευρώπη. Μέσα σε λίγα χρόνια, Χίτλερ και Μουσολίνι κατάφεραν να διώξουν στις ΗΠΑ μεγάλο μέρος της Ευρωπαϊκής επιστημονικής αφρόκρεμας (τελικά μόνιμα οι περισσότεροι ή προσωρινά). Σκέψου όμως ότι και στις ΗΠΑ, μέχρι περίπου τα μέσα της δεκαετίας του ’30 τα αμερικάνικα πανεπιστήμια δέχονταν με ποσόστωση (μικρή στο σύνολο) των υποψήφιων Εβραίων φοιτητών. Γι’ αυτό και ο Φάινμαν δεν έγινε δεκτός στο Κολούμπια (είχε καλυφτεί η ποσόστωση!) και πήγε στο ΜΙΤ.
Καλησπέρα και πάλι Μερκούρη.
Διάβασα πρόσφατα ένα βιβλίο του Έρικ Λάρσον, το “Στον κήπο με τα θηρία”, ένα χρονικό για την άνοδο του Ναζισμού στην Γερμανία, με “πρωταγωνιστή” τον πρεσβευτή της Αμερικής στο Βερολίνο.
Έχουμε λανθασμένη εντύπωση ότι ο Φασισμός και ο Ναζισμός ήταν οι αντισημιτικές ιδεολογίες και όλοι οι άλλοι ήταν μια… χαρά.
Ο αντισημιτισμός στην Αμερική, ήταν στα ύψη και συναγωνίζονταν την εχθρότητα των Γερμανών, προς τους Εβραίους.
Απλά αυτοί με τα στρατόπεδα που δημιούργησαν και την γενοκτονία στην οποία προχώρησαν, ξεπέρασαν κάθε όριο και “βοήθησαν” στο να γύρει η πλάστιγγα και να τους φορτωθούν όλα τα κακά… ενώ όλοι οι άλλοι βγήκαν λάδι.
Μεταξύ αυτών και οι … Έλληνες!
Ας διαβάσουμε τι συμπεριφορά έδειξαν απέναντι στους Εβραίους της Θεσσαλονίκης…
Είναι σίγουρο ότι σε πολλές χώρες, παλαιότερα αλλά και τώρα, υπήρχε και υπάρχει κλίμα ενάντια στους Εβραίους. Το θέμα είναι παλιό και πολύ πλατύ. Όμως θέλω να επισημάνω ότι ο αντισημιτισμός στις ΗΠΑ ή και σε άλλες χώρες, δεν είχε καμιά σχέση με ό,τι συνέβη στη Γερμανία και στις κατεχόμενες χώρες από τους ναζί, με την μαζική εξόντωση-δολοφονία των Εβραίων. Ευτυχώς, έστω και αργά (πάντως μετά το ’95), αρχίσαμε να μαθαίνουμε σιγά – σιγά και στην Ελλάδα, για το τι συνέβη με τους Εβραίους της χώρας και ιδιαίτερα της Θεσσαλονίκης.
by 
Καλό μήνα Μερκούρη.
Άλλος ένας σερφαδίτης που κατέληξε Αμερική, στον μεσοπόλεμο…
Καλό μήνα Διονύση. Να είσαι καλά. Έτσι έγινε με αρκετούς Γερμανούς και γενικότερα Κεντροευρωπαίους επιστήμονες που έφυγαν μετά τους ναζιστικούς νόμους του ’33 (αυτοί βέβαια ήταν Ασκεναζί, όχι Σεφαρδίτες) και λίγους Ιταλούς που έφυγαν με τους νόμους του Μουσολίνι. Έτσι έφυγε και ο Φέρμι για τις ΗΠΑ, αφού η γυναίκα του ήταν Εβραία (παρά το ότι ο ίδιος είχε γίνει μέλος του φασιστικού κόμματος το 1929!). Πάντως έχω την εντύπωση ότι πολύ δύσκολα ονομαστός Ευρωπαίος επιστήμονας θα μετακινείτο μόνιμα στις ΗΠΑ πριν το ’40, γιατί απλά το κέντρο των επιστημονικών διεργασιών βρισκόταν στην Ευρώπη. Μέσα σε λίγα χρόνια, Χίτλερ και Μουσολίνι κατάφεραν να διώξουν στις ΗΠΑ μεγάλο μέρος της Ευρωπαϊκής επιστημονικής αφρόκρεμας (τελικά μόνιμα οι περισσότεροι ή προσωρινά). Σκέψου όμως ότι και στις ΗΠΑ, μέχρι περίπου τα μέσα της δεκαετίας του ’30 τα αμερικάνικα πανεπιστήμια δέχονταν με ποσόστωση (μικρή στο σύνολο) των υποψήφιων Εβραίων φοιτητών. Γι’ αυτό και ο Φάινμαν δεν έγινε δεκτός στο Κολούμπια (είχε καλυφτεί η ποσόστωση!) και πήγε στο ΜΙΤ.
Καλησπέρα και πάλι Μερκούρη.
Διάβασα πρόσφατα ένα βιβλίο του Έρικ Λάρσον, το “Στον κήπο με τα θηρία”, ένα χρονικό για την άνοδο του Ναζισμού στην Γερμανία, με “πρωταγωνιστή” τον πρεσβευτή της Αμερικής στο Βερολίνο.
Έχουμε λανθασμένη εντύπωση ότι ο Φασισμός και ο Ναζισμός ήταν οι αντισημιτικές ιδεολογίες και όλοι οι άλλοι ήταν μια… χαρά.
Ο αντισημιτισμός στην Αμερική, ήταν στα ύψη και συναγωνίζονταν την εχθρότητα των Γερμανών, προς τους Εβραίους.
Απλά αυτοί με τα στρατόπεδα που δημιούργησαν και την γενοκτονία στην οποία προχώρησαν, ξεπέρασαν κάθε όριο και “βοήθησαν” στο να γύρει η πλάστιγγα και να τους φορτωθούν όλα τα κακά… ενώ όλοι οι άλλοι βγήκαν λάδι.
Μεταξύ αυτών και οι … Έλληνες!
Ας διαβάσουμε τι συμπεριφορά έδειξαν απέναντι στους Εβραίους της Θεσσαλονίκης…
Είναι σίγουρο ότι σε πολλές χώρες, παλαιότερα αλλά και τώρα, υπήρχε και υπάρχει κλίμα ενάντια στους Εβραίους. Το θέμα είναι παλιό και πολύ πλατύ. Όμως θέλω να επισημάνω ότι ο αντισημιτισμός στις ΗΠΑ ή και σε άλλες χώρες, δεν είχε καμιά σχέση με ό,τι συνέβη στη Γερμανία και στις κατεχόμενες χώρες από τους ναζί, με την μαζική εξόντωση-δολοφονία των Εβραίων. Ευτυχώς, έστω και αργά (πάντως μετά το ’95), αρχίσαμε να μαθαίνουμε σιγά – σιγά και στην Ελλάδα, για το τι συνέβη με τους Εβραίους της χώρας και ιδιαίτερα της Θεσσαλονίκης.