Από παλιά σε αντίστοιχες κουβέντες είχα γράψει σε ότι αφορά την ενέργεια και τον ορισμό της, και εννοείται αυτά πιστεύω ακόμη.
Ενέργεια, ως προς την κατανόησή της, είναι “πράσινα άλογα” ή “μπλε νεράιδες” όπως λέει και κάποιος πανεπιστημιακός, όπως και το φορτίο η δύναμη και άλλα βασικά φυσικά μεγέθη. Μη ξέροντας τι είναι πραγματικά όλες αυτές οι έννοιες χρησιμοποιούμε περιγραφές π.χ. για τι αποτελέσματα έχει η παρουσία τους ή ιδιότητές τους, ως ορισμό.
Η χρησιμότητά της και άρα ο λόγος που την εντάξαμε στα φυσικά μεγέθη είναι η διατήρησή της σε κάποιες διαδικασίες εφόσον ικανοποιούνται κάποιες προϋποθέσεις.
Η ενέργεια ΔΕΝ είναι ιδιότητα των σωμάτων. Οι οντολογικές ιδιότητες ύπαρξης της ύλης (και αυτό φαίνεται στο υποατομικό επίπεδο, όπου οι κοινές ιδιότητες χρωμα, σχήμα, οσμή, δεν έχουν νόημα) είναι δύο. Η κίνηση και η αλληλεπίδραση.
Αυτό που ονομάζουμε ενέργεια στα διάφορα κεφάλαια της φυσικής είναι κάποιες αλγεβρικές παραστάσεις άλλων φυσικών μεγεθών που καθώς τα ίδια μεταβάλλονται, η συγκεκριμένη παράσταση τους μένει σταθερή υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
Όσον αφορά τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των σωμάτων ή επικρατούσα άποψη ειναι το:
Πηγή (Source) → Φυσικό Πεδίο (Field) → Δύναμη (Force) →
Δηλαδή τα φυσικά πεδία προέρχονται από πηγές και μέσω των δυνάμεων που παράγουν ή των μποζονίων που ανταλλάσουν, προκαλούν τους μετασχηματισμούς της ενέργειας.
– Είμαστε την στιγμή t=0 του καθιερωμένου μοντέλου της κοσμολογίας του Big Bang. Ένα τμήμα της τότε αρχικής ενέργειας, από όπου έχουν προκύψει τα πάντα, είναι σήμερα ένα ηλεκτρόνιο που περιστρέφεται γύρω από ένα πυρήνα ουρανίου, ένα άλλο είναι μία ποσότητα διαγαλαξιακού μαγνητικού πεδίου, ένα άλλο είναι ένα φωτόνιο που ταξιδεύει από τον πυρήνα ενός άστρου προς την επιφάνειά του και ένα τελευταίο είναι ένα νετρίνο.
Ποια άραγε είναι η ενεργειακή ιστορία καθενός, από αυτά.
– Αν θεωρήσουμε 1000joule από αυτά που κατέστρεψαν την Χιροσίμα ποια είναι ή ενεργειακή ιστορία τους από την στιγμή που άρχισε να κατασκευάζεται η συγκεκριμένη βόμβα.»
Να προσθέσω ένα ακόμη εξωγήινο στη ΓΘΣ οι αλληλεπιδράσεις είναι μεταξύ μάζας και χωρόχρονου και δεν ορίζεται η έννοια δύναμη ούτε το έργο.
Στην παράγραφο 1.1.1. του βιβλίου της Α’ Λυκείου τονίζεται, σωστά : «Δεν υπάρχει ύλη που να παραμένει ακίνητη στο σύμπαν ή περισσότερο φιλοσοφικά η κίνηση είναι τρόπος ύπαρξης της ύλης.
…………………………………………..
Είναι νομίζω γνωστό και αποδεκτό ότι υπάρχει στη Φυσική θεωρία θεμελιακή σχέση ανάμεσα στις ιδιότητες συμμετρίας του φυσικού συστήματος και στις ιδιότητες αλληλεπίδρασης των συστατικών του. Η σχέση αυτή αφορά την Κλασσική φυσική,την Κβαντική φυσική συστημάτων που έχουν κλασσικό ανάλογο, την Κβαντική φυσική συστημάτων που δεν έχουν κλασσικό ανάλογο.
Ας πάμε στο συγκεκριμένο που αφορά την ενέργεια.
Οι νόμοι της φυσικής είναι ίδιοι με την πάροδο του χρόνου (συμμετρία μετάθεσης χρόνου). Αυτό συνεπάγεται την ύπαρξη μιας ποσότητας που διατηρείται και η οποία δεν μεταβάλλεται με το χρόνο. Αυτή η ποσότητα είναι ότι ονομάζουμε ενέργεια. Άρα η ενέργεια ενός συστήματος παραμένει σταθερή στο χρόνο.
Και για να μην μείνουμε στα λόγια.
«Το θεώρημα της Noether στη γενική μορφή μπορεί αμέσως να χρησιμοποιηθεί για να αποδειχθεί ότι όταν η Λαγκρανζιανή είναι αναλλοίωτη στις χρονικές μεταθέσεις τότε διατηρείται η ενέργεια του συστήματος,
Δηλαδή η ομογένεια του φυσικού συστήματος στο χρόνο συνεπάγεται τη διατήρηση της ενέργειας του συστήματος.
Επειδή είναι σχεδόν αδιανόητο οι θεμελιώδεις νόμοι της φύσης να μην έχουν αιώνια ισχύ, αναμένουμε η Λαγκρανζιανή που περιγράφει τους θεμελιώδεις νόμους της φύσης να είναι ομογενής στο χρόνο και συνεπώς να ισχύει για όλα τα φυσικά φαινόμενα η αρχή της διατήρησης της ενέργειας.»
Έτσι, η επικρατούσα άποψη λέει ότι η ουσία ενός φυσικού φαινομένου είναι η ανταλλαγή ενέργειας ανάμεσα στα συστατικά του φυσικού συστήματος. Ο μηχανισμός με τον οποίο γίνεται αυτή η ανταλλαγή ενέργειας αποτελεί το στοιχείο της αλληλεπίδρασης που ταυτίζεται έτσι με την ουσία του φυσικού φαινομένου. Προορισμός της φυσικής είναι να διατυπώσει ποσοτικά την «κίνηση» του συστήματος, που σημαίνει να μετασχηματίσει το θεμελιακό στοιχείο αλληλεπίδρασης σε στοιχείο αλλαγής και να αποτυπώσει έτσι τη φυσική πραγματικότητα σε φυσικό νόμο.
Τελικά: Πιστεύω και εγώ όσον αφορά την ενέργεια.
Όπως ο Βαγγέλης Κουντούρης έχει πει
…δεν είναι σωστότερο (έως …τιμιότερο) να έχουμε πριν ομολογήσει αδυναμία ορισμού αυτής της έννοιας ή να την έχουμε με κάποιον τρόπο παρουσιάσει;……
Όπως ο Μήτσος Γκενές έχει γράψει A) Διατηρείται όταν μέσω των ορίων του δεν μεταφέρεται σε άλλα συστήματα Β) Αλλάζει “χίλιες μορφές” και Γ) υποβαθμίζεται δηλαδή κατά τις μεταμορφώσεις της μειώνεται η ικανότητα της να οδηγήσει σε παραγωγή έργου.
Από διδακτική άποψη ίσως σχηματικά θα μπορούσαμε να πούμε, με όλες τις επιφυλάξεις μιας γενίκευσης, ότι στη διαδικασία μετασχηματισμού της γνώσης σε διδακτέα ύλη, ότι πρέπει να εφαρμόζουμε το «δεν λέω ψέματα, απλά δεν λέω όλη την αλήθεια»
Οπωσδήποτε δουλειές σαν την προκείμενη του Χαράλαμπου που υπογραμμίζει τα λάθη τις στρεβλές αντιλήψεις (παρανοήσεις) των παιδιών τις μη αυτοσυνεπείς γραφές των σχολικών βιβλίων πρέπει να γίνονται κτήμα των δασκάλων αλλά και των παραγόντων που συντάσσουν αναλυτικά ή γράφουν τα βιβλία.
ίσως το έχω ξαναγράψει, αλλά αν το ηλικιακό “κοντέρ” σου αρχίζει από 7, ξεχνάς εύκολα
λοιπόν μιας και το έφερε η κουβέντα περί ορισμού του έργου τινά
βέβαια και ο ορισμός είναι πρωταρχικός, αυθαίρετος, δεν αποδεικνύεται, ένας και μοναδικός του δε, επίσημου σχολικού βιβλίου είναι και “παντοδύναμος”, αλλά
το δικαίωμα κάποιου να σέβεται μεν, αλλά και να διαφωνεί ισχύει
λοιπόν διαφωνώ με τον ορισμό, όπως αυτός διατυπώνεται σε όλα, όλα, τα βιβλία που έχω διαβάσει
αυτό που φαίνεται σαν ορισμός είναι, θεωρώ, ο νόμος του έργου δύναμης, “ανάλογο με… και με…”
ο ορισμός έπρεπε να είναι “ονομάζεται η ποσότητα ενέργειας που μεταφέρεται από ένα σύστημα σε ένα άλλο ή που αλλάζει μορφή ή που εν μέρει και τα δύο”
ένας επιπλέον λόγος που επιλέγω ο ορισμός της ενέργειας, δηλαδή η αδυναμία ορισμού της, να προηγείται του ορισμού του έργου
Καλησπέρα Θοδωρή.
“we can think”
Μπορούμε να σκεφτούμε, αλλά … δεν είναι!
Ένα αέριο το ψύχουμε σε θερμοκρασία πολύ κοντά στο απόλυτο μηδέν. Αυτό συνεχίζει να έχει κάποια εσωτερική ενέργεια, αλλά δεν έχει ικανότητα να παράγει έργο…
Θοδωρή το έχω στα Ελληνικά.
Όντως λέει κάτι τέτοιο όχι ορίζοντας τυπικά την ενέργεια αλλά δίνοντάς μας να καταλάβουμε το περιεχόμενό της.
-Έχει ενέργεια το νερό γιατί είναι ψηλά και μπορεί να γυρίσει τον μύλο.
-Έχει ενέργεια το ψαροντούφεκο γιατί μπορεί να εκτινάξει το καμάκι.
κ.λ.π.
Διονύση είναι η διαθέσιμη ενέργεια.
Ένα τόξο με την χορδή του ευθύγραμμη δεν μπορεί να μας δώσει έργο (αν δεν σπάσει). Όμως έχει ενέργεια, διότι ο Οδυσσέας παρήγαγε έργο για να το οπλίσει, κάτι που δεν καταφεραν οι μνηστήρες.
Βλέπουμε ότι μπορούμε να καταλάβουμε πολλά χωρίς να τα ορίσουμε αυστηρά.
Τί είναι το σημείο;
Τι είναι το σύνολο;
Αν φύγουμε από την κλασική Φυσική, το αέριο έχει την ελάχιστη δυνατή ενέργεια.
Τι να μεταβιβάσει σε άλλο σύστημα;
Αν μεταβίβαζε, η ενέργειά του θα μειωνόταν, οπότε δεν ήταν η ελάχιστη.
Είναι σαν το κρεμασμένο τόξο που έχει δυναμική ενέργεια αλλά δεν μπορεί να εκτοξεύσει τίποτα.
Σαν το ψαροντούφεκο ελατηρίου όταν δεν το έχεις οπλίσει) που έχει δυναμική ενέργεια αλλά δεν μπορεί να παράξει έργο.
Σαν το ρόφημα που κινεί μια μηχανή Stirling που έχει ενέργεια όταν πιάσει την θερμοκρασία του περιβάλλοντος αλλά δεν μπορεί να κινήσει τη μηχανή πλέον.
Τελευταία διόρθωση4 έτη πριν από Γιάννης Κυριακόπουλος
καλησπέρα, φίλε, Πάνο,
ο Ανδρέας, με τον οποίο είχα συζητήσει το θέμα, προτιμούσε τον όρο έννοια, αντί μέγεθος, προσωπικά δεν με “χαλάει” ο όρος
η μειοψηφική θέση μου, πάντως, παραμένει: η ενέργεια δεν ορίζεται
Καλημέρα Γιάννη.
Δεν βλέπω να υπάρχει διαφωνία, τουλάχιστον εγώ δεν διαφωνώ!!!
Το παράδειγμα με το αέριο το έδωσα, για να υποστηρίξω την θέση ότι:
Ένα σώμα μπορεί να έχει ενέργεια και να μην έχει την ικανότητα να παράγει έργο.
Άρα ο ορισμός ότι “ενέργεια είναι η ικανότητα παραγωγής έργου” δεν είναι σωστός ορισμός…
by 
Καλημέρα σε όλους.
Από παλιά σε αντίστοιχες κουβέντες είχα γράψει σε ότι αφορά την ενέργεια και τον ορισμό της, και εννοείται αυτά πιστεύω ακόμη.
Ενέργεια, ως προς την κατανόησή της, είναι “πράσινα άλογα” ή “μπλε νεράιδες” όπως λέει και κάποιος πανεπιστημιακός, όπως και το φορτίο η δύναμη και άλλα βασικά φυσικά μεγέθη. Μη ξέροντας τι είναι πραγματικά όλες αυτές οι έννοιες χρησιμοποιούμε περιγραφές π.χ. για τι αποτελέσματα έχει η παρουσία τους ή ιδιότητές τους, ως ορισμό.
Η χρησιμότητά της και άρα ο λόγος που την εντάξαμε στα φυσικά μεγέθη είναι η διατήρησή της σε κάποιες διαδικασίες εφόσον ικανοποιούνται κάποιες προϋποθέσεις.
Η ενέργεια ΔΕΝ είναι ιδιότητα των σωμάτων. Οι οντολογικές ιδιότητες ύπαρξης της ύλης (και αυτό φαίνεται στο υποατομικό επίπεδο, όπου οι κοινές ιδιότητες χρωμα, σχήμα, οσμή, δεν έχουν νόημα) είναι δύο. Η κίνηση και η αλληλεπίδραση.
Αυτό που ονομάζουμε ενέργεια στα διάφορα κεφάλαια της φυσικής είναι κάποιες αλγεβρικές παραστάσεις άλλων φυσικών μεγεθών που καθώς τα ίδια μεταβάλλονται, η συγκεκριμένη παράσταση τους μένει σταθερή υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
Όσον αφορά τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των σωμάτων ή επικρατούσα άποψη ειναι το:
Πηγή (Source) → Φυσικό Πεδίο (Field) → Δύναμη (Force) →
Μετασχηματισμοί Ενέργειας (Energy Transformations)
Δηλαδή τα φυσικά πεδία προέρχονται από πηγές και μέσω των δυνάμεων που παράγουν ή των μποζονίων που ανταλλάσουν, προκαλούν τους μετασχηματισμούς της ενέργειας.
– Είμαστε την στιγμή t=0 του καθιερωμένου μοντέλου της κοσμολογίας του Big Bang. Ένα τμήμα της τότε αρχικής ενέργειας, από όπου έχουν προκύψει τα πάντα, είναι σήμερα ένα ηλεκτρόνιο που περιστρέφεται γύρω από ένα πυρήνα ουρανίου, ένα άλλο είναι μία ποσότητα διαγαλαξιακού μαγνητικού πεδίου, ένα άλλο είναι ένα φωτόνιο που ταξιδεύει από τον πυρήνα ενός άστρου προς την επιφάνειά του και ένα τελευταίο είναι ένα νετρίνο.
Ποια άραγε είναι η ενεργειακή ιστορία καθενός, από αυτά.
– Αν θεωρήσουμε 1000joule από αυτά που κατέστρεψαν την Χιροσίμα ποια είναι ή ενεργειακή ιστορία τους από την στιγμή που άρχισε να κατασκευάζεται η συγκεκριμένη βόμβα.»
Να προσθέσω ένα ακόμη εξωγήινο στη ΓΘΣ οι αλληλεπιδράσεις είναι μεταξύ μάζας και χωρόχρονου και δεν ορίζεται η έννοια δύναμη ούτε το έργο.
Στην παράγραφο 1.1.1. του βιβλίου της Α’ Λυκείου τονίζεται, σωστά : «Δεν υπάρχει ύλη που να παραμένει ακίνητη στο σύμπαν ή περισσότερο φιλοσοφικά η κίνηση είναι τρόπος ύπαρξης της ύλης.
…………………………………………..
Είναι νομίζω γνωστό και αποδεκτό ότι υπάρχει στη Φυσική θεωρία θεμελιακή σχέση ανάμεσα στις ιδιότητες συμμετρίας του φυσικού συστήματος και στις ιδιότητες αλληλεπίδρασης των συστατικών του. Η σχέση αυτή αφορά την Κλασσική φυσική, την Κβαντική φυσική συστημάτων που έχουν κλασσικό ανάλογο, την Κβαντική φυσική συστημάτων που δεν έχουν κλασσικό ανάλογο.
Ας πάμε στο συγκεκριμένο που αφορά την ενέργεια.
Οι νόμοι της φυσικής είναι ίδιοι με την πάροδο του χρόνου (συμμετρία μετάθεσης χρόνου). Αυτό συνεπάγεται την ύπαρξη μιας ποσότητας που διατηρείται και η οποία δεν μεταβάλλεται με το χρόνο. Αυτή η ποσότητα είναι ότι ονομάζουμε ενέργεια. Άρα η ενέργεια ενός συστήματος παραμένει σταθερή στο χρόνο.
Και για να μην μείνουμε στα λόγια.
«Το θεώρημα της Noether στη γενική μορφή μπορεί αμέσως να χρησιμοποιηθεί για να αποδειχθεί ότι όταν η Λαγκρανζιανή είναι αναλλοίωτη στις χρονικές μεταθέσεις τότε διατηρείται η ενέργεια του συστήματος,
Δηλαδή η ομογένεια του φυσικού συστήματος στο χρόνο συνεπάγεται τη διατήρηση της ενέργειας του συστήματος.
Επειδή είναι σχεδόν αδιανόητο οι θεμελιώδεις νόμοι της φύσης να μην έχουν αιώνια ισχύ, αναμένουμε η Λαγκρανζιανή που περιγράφει τους θεμελιώδεις νόμους της φύσης να είναι ομογενής στο χρόνο και συνεπώς να ισχύει για όλα τα φυσικά φαινόμενα η αρχή της διατήρησης της ενέργειας.»
Έτσι, η επικρατούσα άποψη λέει ότι η ουσία ενός φυσικού φαινομένου είναι η ανταλλαγή ενέργειας ανάμεσα στα συστατικά του φυσικού συστήματος. Ο μηχανισμός με τον οποίο γίνεται αυτή η ανταλλαγή ενέργειας αποτελεί το στοιχείο της αλληλεπίδρασης που ταυτίζεται έτσι με την ουσία του φυσικού φαινομένου. Προορισμός της φυσικής είναι να διατυπώσει ποσοτικά την «κίνηση» του συστήματος, που σημαίνει να μετασχηματίσει το θεμελιακό στοιχείο αλληλεπίδρασης σε στοιχείο αλλαγής και να αποτυπώσει έτσι τη φυσική πραγματικότητα σε φυσικό νόμο.
Τελικά: Πιστεύω και εγώ όσον αφορά την ενέργεια.
Όπως ο Βαγγέλης Κουντούρης έχει πει
…δεν είναι σωστότερο (έως …τιμιότερο) να έχουμε πριν ομολογήσει αδυναμία ορισμού αυτής της έννοιας ή να την έχουμε με κάποιον τρόπο παρουσιάσει;……
Όπως ο Μήτσος Γκενές έχει γράψει
A) Διατηρείται όταν μέσω των ορίων του δεν μεταφέρεται σε άλλα συστήματα
Β) Αλλάζει “χίλιες μορφές” και
Γ) υποβαθμίζεται δηλαδή κατά τις μεταμορφώσεις της μειώνεται η ικανότητα της να οδηγήσει σε παραγωγή έργου.
Από διδακτική άποψη ίσως σχηματικά θα μπορούσαμε να πούμε, με όλες τις επιφυλάξεις μιας γενίκευσης, ότι στη διαδικασία μετασχηματισμού της γνώσης σε διδακτέα ύλη, ότι πρέπει να εφαρμόζουμε το «δεν λέω ψέματα, απλά δεν λέω όλη την αλήθεια»
Οπωσδήποτε δουλειές σαν την προκείμενη του Χαράλαμπου που υπογραμμίζει τα λάθη τις στρεβλές αντιλήψεις (παρανοήσεις) των παιδιών τις μη αυτοσυνεπείς γραφές των σχολικών βιβλίων πρέπει να γίνονται κτήμα των δασκάλων αλλά και των παραγόντων που συντάσσουν αναλυτικά ή γράφουν τα βιβλία.
ίσως το έχω ξαναγράψει, αλλά αν το ηλικιακό “κοντέρ” σου αρχίζει από 7, ξεχνάς εύκολα
λοιπόν μιας και το έφερε η κουβέντα περί ορισμού του έργου τινά
βέβαια και ο ορισμός είναι πρωταρχικός, αυθαίρετος, δεν αποδεικνύεται, ένας και μοναδικός του δε, επίσημου σχολικού βιβλίου είναι και “παντοδύναμος”, αλλά
το δικαίωμα κάποιου να σέβεται μεν, αλλά και να διαφωνεί ισχύει
λοιπόν διαφωνώ με τον ορισμό, όπως αυτός διατυπώνεται σε όλα, όλα, τα βιβλία που έχω διαβάσει
αυτό που φαίνεται σαν ορισμός είναι, θεωρώ, ο νόμος του έργου δύναμης, “ανάλογο με… και με…”
ο ορισμός έπρεπε να είναι “ονομάζεται η ποσότητα ενέργειας που μεταφέρεται από ένα σύστημα σε ένα άλλο ή που αλλάζει μορφή ή που εν μέρει και τα δύο”
ένας επιπλέον λόγος που επιλέγω ο ορισμός της ενέργειας, δηλαδή η αδυναμία ορισμού της, να προηγείται του ορισμού του έργου
Γιάννη, από το βιβλίο των Χαλιντέυ – Ρέσνικ: “In
general, we can think of energy as the capacity that an object has for performing
work.”
Καλησπέρα Θοδωρή.
“we can think”
Μπορούμε να σκεφτούμε, αλλά … δεν είναι!
Ένα αέριο το ψύχουμε σε θερμοκρασία πολύ κοντά στο απόλυτο μηδέν. Αυτό συνεχίζει να έχει κάποια εσωτερική ενέργεια, αλλά δεν έχει ικανότητα να παράγει έργο…
Καλησπέρα Βασίλη.
Σε βλέπω στη γραμμή του ποιητή:
Τι είναι η πατρίδα μας; Μην ειν’ οι κάμποι;
Μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;
….
Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα…
Θοδωρή το έχω στα Ελληνικά.
Όντως λέει κάτι τέτοιο όχι ορίζοντας τυπικά την ενέργεια αλλά δίνοντάς μας να καταλάβουμε το περιεχόμενό της.
-Έχει ενέργεια το νερό γιατί είναι ψηλά και μπορεί να γυρίσει τον μύλο.
-Έχει ενέργεια το ψαροντούφεκο γιατί μπορεί να εκτινάξει το καμάκι.
κ.λ.π.
Διονύση είναι η διαθέσιμη ενέργεια.
Ένα τόξο με την χορδή του ευθύγραμμη δεν μπορεί να μας δώσει έργο (αν δεν σπάσει). Όμως έχει ενέργεια, διότι ο Οδυσσέας παρήγαγε έργο για να το οπλίσει, κάτι που δεν καταφεραν οι μνηστήρες.
Βλέπουμε ότι μπορούμε να καταλάβουμε πολλά χωρίς να τα ορίσουμε αυστηρά.
Τί είναι το σημείο;
Τι είναι το σύνολο;
Γιάννη, τι εννοείς;
“Διονύση είναι η διαθέσιμη ενέργεια.”
Το αέριο, ακόμη και στο απόλυτο μηδέν, έχει εσωτερική ενέργεια.
Μπορεί να παράγει έργο;
Αν φύγουμε από την κλασική Φυσική, το αέριο έχει την ελάχιστη δυνατή ενέργεια.
Τι να μεταβιβάσει σε άλλο σύστημα;
Αν μεταβίβαζε, η ενέργειά του θα μειωνόταν, οπότε δεν ήταν η ελάχιστη.
Είναι σαν το κρεμασμένο τόξο που έχει δυναμική ενέργεια αλλά δεν μπορεί να εκτοξεύσει τίποτα.
Σαν το ψαροντούφεκο ελατηρίου όταν δεν το έχεις οπλίσει) που έχει δυναμική ενέργεια αλλά δεν μπορεί να παράξει έργο.
Σαν το ρόφημα που κινεί μια μηχανή Stirling που έχει ενέργεια όταν πιάσει την θερμοκρασία του περιβάλλοντος αλλά δεν μπορεί να κινήσει τη μηχανή πλέον.
Από την μεγάλη κυρία
καλησπέρα, φίλε, Πάνο,
ο Ανδρέας, με τον οποίο είχα συζητήσει το θέμα, προτιμούσε τον όρο έννοια, αντί μέγεθος, προσωπικά δεν με “χαλάει” ο όρος
η μειοψηφική θέση μου, πάντως, παραμένει: η ενέργεια δεν ορίζεται
Καλημέρα Γιάννη.
Δεν βλέπω να υπάρχει διαφωνία, τουλάχιστον εγώ δεν διαφωνώ!!!
Το παράδειγμα με το αέριο το έδωσα, για να υποστηρίξω την θέση ότι:
Ένα σώμα μπορεί να έχει ενέργεια και να μην έχει την ικανότητα να παράγει έργο.
Άρα ο ορισμός ότι “ενέργεια είναι η ικανότητα παραγωγής έργου” δεν είναι σωστός ορισμός…