με βάση τον ορισμό της θερμότητας που μαθαίνει ο γιός μου στην 5η δημοτικού θερμότητα είναι η ενέργεια που μεταβιβάζεται από ζεστό σε κρύο σώμα ΄κ.λ.π. ναι. Αν δώσεις άλλο ορισμό για τη θερμότητα εξαρτάται από τον ορισμό ποθ θα δώσεις
Βασίλη εντοπίσαμε που διαφωνούμε. Και αυτό είναι μία εξαιρετική βάση για την έναρξη ενός εποικοδομητικού διαλόγου. Η παραπάνω εισαγωγή κατά την ταπεινή μου άποψη δεν διαφέρει και πολύ από το κβαντικό θέατρο.
Χαράλαμπε η φωτογραφία είναι από το βιβλίο των Αϊνστάιν- Ίνφελντ “Η εξέλιξη των ιδεών στη Φυσική”. (Μετάφραση Ευτύχη Μπιτσάκη).
Έτσι όσοι κάνουν το λάθος “έχουν καλή παρέα”.
Καταργήσαμε τη δουλεία με τη βοήθεια των μηχανών που παράγουν όλα τα καταναλωτικά αγαθά αλλά μας βοηθάνε και στις μεταφορές μας. Αυτό γίνεται μέσω του έργου. Αλλάζουμε το μικροκλίμα του σπιτιού μας με τη βοήθεια της θερμότητας. Επικοινωνούμε ασύρματα με τη βοήθεια των Η/Μ κυμάτων. Όλα αυτά τα πετυχαίνουμε με τη μετατροπή της ενέργειας από τη μία μορφή σε μία άλλη ή τη μεταφορά της από ένα σώμα σε ένα άλλο.
Θεωρώ ότι το κτίσιμο του μεγέθους ενέργεια θα πρέπει να αρχίσει από τον πρώτο όροφο που λέγεται έργο. Μετά να πάμε στο χρυσό κανόνα της μηχανικής δηλαδή στην “αρχή διατήρησης του έργου”. Εκεί θα κτιστεί και η ΑΔΜΕ.
Ο δεύτερος όροφος θα αναφέρεται στη θερμότητα και στην θερμική ενέργεια. Νόμος θερμιδομετρίας. αλλαγές φάσης, λανθάνουσα θερμότητα κλπ.
Ο τρίτος όροφος θα αναφέρεται στην υποβάθμιση της ενέργειας, δηλαδή στην ελάττωση της δυνατότητας παραγωγής έργου, εντροπία θερμικός θάνατος κλπ.
Και αν θέλουμε και έναν τέταρτο όροφο, θα πρέπει να αναφέρεται στη σύγχρονη φυσική, ( ακτινοβολία β- ανακάλυψη νετρίνου ΑΔΕ, φωτοηλεκτρικό ΑΔΕ, αρχή διατήρησης της μαζας+ΑΔΕ–> αρχή διατήρησης υλοενέργειας και τέλος η ενέργεια ως ιδιότητα ενός οποιουδήποτε στοιχειώδους σωματιδίου)
το ξέρω και το έχω διαβάσει το βιβλίο. Συμφωνώ απόλυτα για την καλή παρέα. Εχουν γραφτεί δεκάδες άρθρα για σε περιοδικά φυσικής για λα΄θη που δεν κα΄νουν οι μεγάλοι στις δημοσιεύσεις τους αλλά στην προσπάθεια τους να επικοινωνήσουν με το ευρύ κοινό. Στην αμερική που η διδασκαλία της φυσικής είναι κορφαία ασχολουνται με papers ακόμα και με τα λάθη του landau και του Φευνμανν. Τα πάντα κρίνονται. Για αυτό το βιβλίο των halliday – resnick έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα τελειότητας με τις απανωτές εκδόσεις. Στην ελλάδα αντί να συμπληρώνουμε και να βελτιώνουμε βιβλία τα ξαναγράφουμε από την αρχή και ξανά τα ίδια. Με την ύλή των πανελληνίων το ίδιο.Ακόμα και η τουρκία μας πέρασε πλέον στη διδακτική της φυσικής. Δείτε πόσα άρθρα με διδακτική φυσικής έχουν τούρκους συγγραφείς.
Τελευταία διόρθωση4 έτη πριν από Χαράλαμπος Κασωτάκης
Κατανοείς επομένως ότι όταν επικοινωνείς με ευρύ κοινό είσαι λιγότερο τυπικός.
Οι μαθητές των 15 χρονών είναι ουσιαστικά ένα ευρύ κοινό. Δεν είναι οι Φυσικοί που παρακολουθούν συνέδριο ή διαβάζουν το άρθρο σου.
Θα μάθουν να χρησιμοποιούν την διατήρηση της ολικής ενέργειας και κάποιοι θα εμβαθύνουν στις έννοιες αργότερα.
Επίσης πολλές φορές χρησιμοποιούμε περιφράσεις.
-Κάνει ταυτόχρονα δύο κινήσεις.
-Ο παρατηρητής βλέπει μια δύναμη Coriolis.
κ.λ.π.
Αγαπητέ Πάνο.
Στο γυμνάσιο δεν νομίζω να βλάπτει η προσέγγιση που αναφέρω, ειδικά αν συμπληρώνεται με πολλές εικόνες που παραπέμπουν στις αντίστοιχες προτάσεις. ΄Οσο για το κβαντικό θέατρο, δεν καταλαβαίνω σε τι αναφέρεσαι.
συμφωνώ σε όλα. Ο Αινστάιν στο συγκεκρμένο άρθρο που απευθύνονταν στο ευρύ κοινό ήθελε να τονίσει τη διαφορά θερμοκρασίας και θερμότητας που ταλάνισε για εκατονταετίες τους επιστήμονες. Εχω όμως την αίσθηση ή την ψευδαίσθηση αν θέλεις ότι οι μαθητές της Β γυμνασίου έχουν καταλάβει την εσωτερική ενέργεια. ¨Οταν τους ρωτάμε (ερώτηση βιβλίου Β γυμνασίου) τι έχει περισσότερη ενέργεια ένα φλυζάνι καυτό τσάι ή ένα παγόβουνο κάτι πιστεύω ότι έχουν καταλάβει. Απλά σε αυτό το ζήτημα τυχαίνει αν συμφωνώ π.χ. με τον arons arnold σε αυτά που λέει στο βιβλίο του “οδηγός διδασκαλίας της φυσικής” στις σελίδες 215-217. Εχω μάθει όμως ότι δεν υπάρχει η απόλυτη αλήθεια ή ο μοναδικός τρόπος διδασκαλίας στη φυσική και δεν διεκδικώ κανενός είδους αλα΄θητο.
Βασίλη, μάλλον εδώ θα πρέπει να παραπέμπει ο Πάνος
το θέατρο ονομάζεται Κβαντικό, βρίσκεται στην Πενσυλβάνια
αυτή την περίοδο παίζει τον «Πόλεμο των Ρευμάτων», Έντισον ενάντια Γουεστινκχάουζ
η παράσταση είναι σολντ άουτ
ίσως πάλι να εννοεί κάτι πιο παραδοσιακό
το θεατρικό που έστησαν ο νεαρός τότε μαθητής του Ινστιτούτου Μπορ, Ντέλεμπριγκ (μετέπειτα βραβείο Νόμπελ Βιολογίας) και ο επίσης νεαρότατος Βάϊτσέκερ, σε μια ιδέα του παιχνιδιάρη Γκάμοβ,
για τα 10 χρόνια του Ινστιτούτου Μπορ, όπου εξελίχθηκαν οι βασικές συζητήσεις για την κβαντική φυσική
το έργο ήταν μια παρωδία του Φάουστ, Κύριος ήταν ο Μπορ, Φάουστ, ο Έρενεφστ και Μεφιστοφελής, ο Πάουλι
κατά τα άλλα, η καινούργια ζύμωση που επιχειρείται με αφορμή αυτή την ανάρτηση
είναι καλό να αυξήσει τα επιχειρήματα, να περιορίσει τους χαρακτηρισμούς και να αφήσει έξω τις έτοιμες συνταγές
το νόημα της περίφημης αποστροφής του Φάινμαν, με το οποίο κάποιοι συνομιλητές διαφώνησαν ήταν:
στην ενέργεια δεν υπάρχουν αυθεντίες
ένας απ’ αυτούς που παρακολουθούν τη συζήτηση και επιθυμεί να μην εξελιχθεί σε άγονη διαμάχη
και μάλιστα μεταξύ φίλων
Τελικά συνάδελφοι, ποιος είναι ο κοινά αποδεκτός ορισμός της ενέργειας; Αυτό που έχω εγώ στο μυαλό μου είναι “η ικανότητα παραγωγής έργου”. Είναι αυτός ή κάποιος άλλος; Και γιατί τα βιβλία φυσικής αποφεύγουν να δώσουν ορισμό της ενέργειας;
Από την άλλη, μήπως υπάρχει κάποιος ξεκάθαρος ορισμός του τι είναι ύλη; “οτιδήποτε έχει μάζα και καταλαμβάνει κάποιον όγκο” λένε τα βιβλία χημείας που διαβάζω. Σας ικανοποιεί αυτός ο ορισμός; Μήπως ύλη και ενέργεια είναι διαφορετικές μορφές του ίδιου “πράγματος”; Αλλά ποιο είναι αυτό το “πράγμα”; Οτιδήποτε υπάρχει στο σύμπαν;
καλησπέρα (καλημέρα) σε όλους
διάβασα όλες τις τοποθετήσεις, αν κατάλαβα καλά μόνο ο Βασίλης έχει την ίδια άποψη με μένα
“η ενέργεια δεν ορίζεται, είναι πρωταρχική έννοια”
κατά την άποψή μου πιο πρωταρχική έννοια δεν υπάρχει, διότι εμφανίστηκε άμα τη δημιουργία του Σύμπαντος, όταν ο όποιος κατασκευαστής του το έθεσε σε λειτουργία, και ήταν το μόνο μη μηδενικό μέγεθος
ο χρόνος ήταν μηδέν,
ο χώρος ήταν μηδέν,
το φορτίο ήταν μηδέν,
η ορμή ήταν μηδέν
η ενέργεια ήταν άπειρη
ο ορισμός της ενέργειας μέσω του έργου “η ικανότητα παραγωγής έργου”, θεωρώ ότι πάσχει
και διότι η ενέργεια προηγείται υπαρξιακά, για να υπάρξει έργο πρέπει κάποιο σύστημα να διαθέτει ενέργεια, ενώ ένα σύστημα μπορεί να διαθέτει ενέργεια χωρίς να παράγει έργο
και διότι το έργο έχει ορισθεί μέσω ενέργειας , που εκείνη τη στιγμή δεν είναι γνωστή, αφού ορίζεται μετά με τη βοήθεια του έργου,
μπορεί κάποιο μέγεθος να ορίζεται μέσω άλλου μεγέθους, όταν το άλλο μέγεθος ορίζεται με τη βοήθεια του κάποιου;
εν ολίγοις θεωρώ ότι το ένα από τα δύο δεν ορίζεται
προτιμώ την ενέργεια διότι αυτή προϋπάρχει, από κατασκευής κόσμου, δεν γνωρίζω με ποιον μαγικό τρόπο…
με την κοσμολογική αρχή που βάζεις επειδή και η πυκνότητα ήταν αρχικά άπειρη, θα πρέπει να διδάσκουμε πρώτα την πυκνότητα και μετά τον όγκο για παράδειγμα;
Σε καμία περίπτωση δεν προτείνω ως ορισμό της ενέργειας τη δυνατότητα παραγωγής έργου
Ο ορισμός του έργου μπορεί να γίνει χωρίς την έννοια της ενέργειας. Αυτό εξ’ άλλου συνέβη και ιστορικά. Η ιστορική οδός που ακολούθησε η επιστήμη είναι μία πολύ καλή οδός και για την εκπαιδευτική πορεία ( με αρκετές εξαιρέσεις βεβαίως βεβαίως…)
Αν επιμένει κάποιος να δώσω έναν ορισμό για την ενέργεια ( φθάνοντας την ταράτσα του οικοδομήματος ) θα έλεγα ότι είναι μία ιδιότητα όλων των στοιχειωδών σωματιδίων, όπως η μάζα, το φορτίο, το σπιν ο λεπτονικός αριθμός, το ασθενές φορτίο, η γοητεία και τόσα άλλα. Υπάρχουν σωματίδια χωρίς μάζα ( φωτόνια ) αλλά δεν υπάρχουν σωματίδια χωρίς ενέργεια. Η αρχή διατήρησης της ενέργειας σχετίζεται με το αμετάβλητο των φυσικών νόμων στις χρονικές μεταφορές. Η αρχή αυτή μπορεί και να παραβιαστεί για κάποια πολύ μικρά χρονικά διαστήματα που καθορίζονται από την αρχή της αβεβαιότητας. Όλα αυτά όμως στο ρετιρέ…
Για μένα η ενέργεια δεν είναι έννοια αλλά φυσικό μέγεθος. Για μένα δεν υπάρχουν πρωταρχικές έννοιες. Το κοσμολογικό επιχείρημα που αναφέρεις δεν με πείθει αφού με την ίδια λογική επειδή η πυκνότητα στην αρχή του σύμπαντος ήταν άπειρη ενώ ο όγκος μηδενικός αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει πρώτα να διδάσκουμε την πυκνότητα και μετά τον όγκο;
Δεν νομίζω να βρεις κάποιο φυσικό που να εμμένει στον ορισμό της ενέργειας ως τη δυνατότητα παραγωγής έργου
Ο ορισμός του έργου δεν απαιτεί την έννοια της ενέργειας. Εξ άλλου αυτό έγινε και ιστορικά. Η ιστορική διαδρομή της επιστήμης νομίζω ότι είναι ένας φωτεινός δρόμος και για την εκπαιδευτική πορεία. Με λαμπρές βέβαια εξαιρέσεις.
Η έννοια της ενέργειας θα πρέπει να κτιστεί σταδιακά. Αν βέβαια φθάσουμε στο ρετιρέ θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ενέργεια είναι μία ιδιότητα των στοιχειωδών σωματιδίων όπως το σπιν το φορτίο ο λεπτονικός αριθμός η γοητεία κλπ. Υπάρχουν σωματίδια όπως το φωτόνιο που δεν έχουν μάζα αλλά δεν υπάρχουν σωματίδια που δεν έχουν ενέργεια.
Η ενέργεια ενός σωματιδίου εξαρτάται και από την ορμή του.
Η αρχή διατήρησης της ενέργειας προέρχεται από τη συμμετρία των φυσικών νόμων στις χρονικές μετατοπίσεις. Βέβαια και αυτή μπορεί να παραβιαστεί για μικρά χρονικά διαστήματα που καθορίζονται από την αρχή της αβεβαιότητας.
Απόλυτα σωστός, η ενέργεια υπήρξε πρώτη.
Εκπαιδευτικά τώρα δεν ξεκινάμε από την ενέργεια, την παρουσιάζουμε μέσω των μετατροπών της; πως την διδάσκουμε;
by 
με βάση τον ορισμό της θερμότητας που μαθαίνει ο γιός μου στην 5η δημοτικού θερμότητα είναι η ενέργεια που μεταβιβάζεται από ζεστό σε κρύο σώμα ΄κ.λ.π. ναι. Αν δώσεις άλλο ορισμό για τη θερμότητα εξαρτάται από τον ορισμό ποθ θα δώσεις
Βασίλη εντοπίσαμε που διαφωνούμε. Και αυτό είναι μία εξαιρετική βάση για την έναρξη ενός εποικοδομητικού διαλόγου. Η παραπάνω εισαγωγή κατά την ταπεινή μου άποψη δεν διαφέρει και πολύ από το κβαντικό θέατρο.
Χαράλαμπε η φωτογραφία είναι από το βιβλίο των Αϊνστάιν- Ίνφελντ “Η εξέλιξη των ιδεών στη Φυσική”. (Μετάφραση Ευτύχη Μπιτσάκη).
Έτσι όσοι κάνουν το λάθος “έχουν καλή παρέα”.
Καταργήσαμε τη δουλεία με τη βοήθεια των μηχανών που παράγουν όλα τα καταναλωτικά αγαθά αλλά μας βοηθάνε και στις μεταφορές μας. Αυτό γίνεται μέσω του έργου. Αλλάζουμε το μικροκλίμα του σπιτιού μας με τη βοήθεια της θερμότητας. Επικοινωνούμε ασύρματα με τη βοήθεια των Η/Μ κυμάτων. Όλα αυτά τα πετυχαίνουμε με τη μετατροπή της ενέργειας από τη μία μορφή σε μία άλλη ή τη μεταφορά της από ένα σώμα σε ένα άλλο.
Θεωρώ ότι το κτίσιμο του μεγέθους ενέργεια θα πρέπει να αρχίσει από τον πρώτο όροφο που λέγεται έργο. Μετά να πάμε στο χρυσό κανόνα της μηχανικής δηλαδή στην “αρχή διατήρησης του έργου”. Εκεί θα κτιστεί και η ΑΔΜΕ.
Ο δεύτερος όροφος θα αναφέρεται στη θερμότητα και στην θερμική ενέργεια. Νόμος θερμιδομετρίας. αλλαγές φάσης, λανθάνουσα θερμότητα κλπ.
Ο τρίτος όροφος θα αναφέρεται στην υποβάθμιση της ενέργειας, δηλαδή στην ελάττωση της δυνατότητας παραγωγής έργου, εντροπία θερμικός θάνατος κλπ.
Και αν θέλουμε και έναν τέταρτο όροφο, θα πρέπει να αναφέρεται στη σύγχρονη φυσική, ( ακτινοβολία β- ανακάλυψη νετρίνου ΑΔΕ, φωτοηλεκτρικό ΑΔΕ, αρχή διατήρησης της μαζας+ΑΔΕ–> αρχή διατήρησης υλοενέργειας και τέλος η ενέργεια ως ιδιότητα ενός οποιουδήποτε στοιχειώδους σωματιδίου)
το ξέρω και το έχω διαβάσει το βιβλίο. Συμφωνώ απόλυτα για την καλή παρέα. Εχουν γραφτεί δεκάδες άρθρα για σε περιοδικά φυσικής για λα΄θη που δεν κα΄νουν οι μεγάλοι στις δημοσιεύσεις τους αλλά στην προσπάθεια τους να επικοινωνήσουν με το ευρύ κοινό. Στην αμερική που η διδασκαλία της φυσικής είναι κορφαία ασχολουνται με papers ακόμα και με τα λάθη του landau και του Φευνμανν. Τα πάντα κρίνονται. Για αυτό το βιβλίο των halliday – resnick έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα τελειότητας με τις απανωτές εκδόσεις. Στην ελλάδα αντί να συμπληρώνουμε και να βελτιώνουμε βιβλία τα ξαναγράφουμε από την αρχή και ξανά τα ίδια. Με την ύλή των πανελληνίων το ίδιο.Ακόμα και η τουρκία μας πέρασε πλέον στη διδακτική της φυσικής. Δείτε πόσα άρθρα με διδακτική φυσικής έχουν τούρκους συγγραφείς.
Κατανοείς επομένως ότι όταν επικοινωνείς με ευρύ κοινό είσαι λιγότερο τυπικός.
Οι μαθητές των 15 χρονών είναι ουσιαστικά ένα ευρύ κοινό. Δεν είναι οι Φυσικοί που παρακολουθούν συνέδριο ή διαβάζουν το άρθρο σου.
Θα μάθουν να χρησιμοποιούν την διατήρηση της ολικής ενέργειας και κάποιοι θα εμβαθύνουν στις έννοιες αργότερα.
Επίσης πολλές φορές χρησιμοποιούμε περιφράσεις.
-Κάνει ταυτόχρονα δύο κινήσεις.
-Ο παρατηρητής βλέπει μια δύναμη Coriolis.
κ.λ.π.
Αγαπητέ Πάνο.
Στο γυμνάσιο δεν νομίζω να βλάπτει η προσέγγιση που αναφέρω, ειδικά αν συμπληρώνεται με πολλές εικόνες που παραπέμπουν στις αντίστοιχες προτάσεις. ΄Οσο για το κβαντικό θέατρο, δεν καταλαβαίνω σε τι αναφέρεσαι.
συμφωνώ σε όλα. Ο Αινστάιν στο συγκεκρμένο άρθρο που απευθύνονταν στο ευρύ κοινό ήθελε να τονίσει τη διαφορά θερμοκρασίας και θερμότητας που ταλάνισε για εκατονταετίες τους επιστήμονες. Εχω όμως την αίσθηση ή την ψευδαίσθηση αν θέλεις ότι οι μαθητές της Β γυμνασίου έχουν καταλάβει την εσωτερική ενέργεια. ¨Οταν τους ρωτάμε (ερώτηση βιβλίου Β γυμνασίου) τι έχει περισσότερη ενέργεια ένα φλυζάνι καυτό τσάι ή ένα παγόβουνο κάτι πιστεύω ότι έχουν καταλάβει. Απλά σε αυτό το ζήτημα τυχαίνει αν συμφωνώ π.χ. με τον arons arnold σε αυτά που λέει στο βιβλίο του “οδηγός διδασκαλίας της φυσικής” στις σελίδες 215-217. Εχω μάθει όμως ότι δεν υπάρχει η απόλυτη αλήθεια ή ο μοναδικός τρόπος διδασκαλίας στη φυσική και δεν διεκδικώ κανενός είδους αλα΄θητο.
Βασίλη, μάλλον εδώ θα πρέπει να παραπέμπει ο Πάνος
το θέατρο ονομάζεται Κβαντικό, βρίσκεται στην Πενσυλβάνια
αυτή την περίοδο παίζει τον «Πόλεμο των Ρευμάτων», Έντισον ενάντια Γουεστινκχάουζ
η παράσταση είναι σολντ άουτ
ίσως πάλι να εννοεί κάτι πιο παραδοσιακό
το θεατρικό που έστησαν ο νεαρός τότε μαθητής του Ινστιτούτου Μπορ, Ντέλεμπριγκ (μετέπειτα βραβείο Νόμπελ Βιολογίας) και ο επίσης νεαρότατος Βάϊτσέκερ, σε μια ιδέα του παιχνιδιάρη Γκάμοβ,
για τα 10 χρόνια του Ινστιτούτου Μπορ, όπου εξελίχθηκαν οι βασικές συζητήσεις για την κβαντική φυσική
το έργο ήταν μια παρωδία του Φάουστ, Κύριος ήταν ο Μπορ, Φάουστ, ο Έρενεφστ και Μεφιστοφελής, ο Πάουλι
κατά τα άλλα, η καινούργια ζύμωση που επιχειρείται με αφορμή αυτή την ανάρτηση
είναι καλό να αυξήσει τα επιχειρήματα, να περιορίσει τους χαρακτηρισμούς και να αφήσει έξω τις έτοιμες συνταγές
το νόημα της περίφημης αποστροφής του Φάινμαν, με το οποίο κάποιοι συνομιλητές διαφώνησαν ήταν:
στην ενέργεια δεν υπάρχουν αυθεντίες
ένας απ’ αυτούς που παρακολουθούν τη συζήτηση και επιθυμεί να μην εξελιχθεί σε άγονη διαμάχη
και μάλιστα μεταξύ φίλων
Τελικά συνάδελφοι, ποιος είναι ο κοινά αποδεκτός ορισμός της ενέργειας; Αυτό που έχω εγώ στο μυαλό μου είναι “η ικανότητα παραγωγής έργου”. Είναι αυτός ή κάποιος άλλος; Και γιατί τα βιβλία φυσικής αποφεύγουν να δώσουν ορισμό της ενέργειας;
Από την άλλη, μήπως υπάρχει κάποιος ξεκάθαρος ορισμός του τι είναι ύλη; “οτιδήποτε έχει μάζα και καταλαμβάνει κάποιον όγκο” λένε τα βιβλία χημείας που διαβάζω. Σας ικανοποιεί αυτός ο ορισμός; Μήπως ύλη και ενέργεια είναι διαφορετικές μορφές του ίδιου “πράγματος”; Αλλά ποιο είναι αυτό το “πράγμα”; Οτιδήποτε υπάρχει στο σύμπαν;
καλησπέρα (καλημέρα) σε όλους
διάβασα όλες τις τοποθετήσεις, αν κατάλαβα καλά μόνο ο Βασίλης έχει την ίδια άποψη με μένα
“η ενέργεια δεν ορίζεται, είναι πρωταρχική έννοια”
κατά την άποψή μου πιο πρωταρχική έννοια δεν υπάρχει, διότι εμφανίστηκε άμα τη δημιουργία του Σύμπαντος, όταν ο όποιος κατασκευαστής του το έθεσε σε λειτουργία, και ήταν το μόνο μη μηδενικό μέγεθος
ο χρόνος ήταν μηδέν,
ο χώρος ήταν μηδέν,
το φορτίο ήταν μηδέν,
η ορμή ήταν μηδέν
η ενέργεια ήταν άπειρη
ο ορισμός της ενέργειας μέσω του έργου “η ικανότητα παραγωγής έργου”, θεωρώ ότι πάσχει
και διότι η ενέργεια προηγείται υπαρξιακά, για να υπάρξει έργο πρέπει κάποιο σύστημα να διαθέτει ενέργεια, ενώ ένα σύστημα μπορεί να διαθέτει ενέργεια χωρίς να παράγει έργο
και διότι το έργο έχει ορισθεί μέσω ενέργειας , που εκείνη τη στιγμή δεν είναι γνωστή, αφού ορίζεται μετά με τη βοήθεια του έργου,
μπορεί κάποιο μέγεθος να ορίζεται μέσω άλλου μεγέθους, όταν το άλλο μέγεθος ορίζεται με τη βοήθεια του κάποιου;
εν ολίγοις θεωρώ ότι το ένα από τα δύο δεν ορίζεται
προτιμώ την ενέργεια διότι αυτή προϋπάρχει, από κατασκευής κόσμου, δεν γνωρίζω με ποιον μαγικό τρόπο…
Βαγγέλη μου να εκφράσω τις αντιρρήσεις μου
Αγαπητέ Βαγγέλη θα εκφράσω τις αντιρρήσεις μου
Απόλυτα σωστός, η ενέργεια υπήρξε πρώτη.
Εκπαιδευτικά τώρα δεν ξεκινάμε από την ενέργεια, την παρουσιάζουμε μέσω των μετατροπών της; πως την διδάσκουμε;