Δυο αρχές ……σώζουν την γη.

Γιάννη, Διονύση, Βαγγέλη σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
Γιάννη υπάρχουν διάφορες απαντήσεις στις ενστάσεις σου.

1. Διδακτικά η άσκηση είχε ως στόχο να δείξει την ευρετική αξία των δύο αρχών σε πεδία κεντρικών δυνάμεων. Υπάρχει λοιπόν το δεδομένο είτε έχουμε μια ακίνητη μάζα/φορτίο είτε δυο, τρεις ακίνητες μάζες/φορτία και κάποια άλλη μάζα/φορτίο εκτοξεύεται στο πεδίο των πρώτων από το σημείο Α και φτάσει στο Β. Ισχύει η Α.Δ.Μ.Ε. Επίσης επειδή σε κάθε περίπτωση η δύναμη από το ελκτικό κέντρο προς το κινούμενο σώμα είναι στην ευθεία που τα ενώνει θα ισχύει η Α.Δ.Στροφορμής. Η διαφορά μεταξύ ενός ή περισσοτέρων ελκτικών κέντρων θα είναι η μαθηματική περιπλοκότητα και όχι η φυσική.

Την άσκηση την έλυσα χωρίς χρήση δυνάμεων στους υπολογισμούς. Η σημειωμένη στο σχήμα δύναμη είναι σύμφωνη με την εκφώνηση ότι θεωρώ μόνο την επίδραση της γης και κυρίως να δείξω την διεύθυνση (κεντρική δύναμη). Αν σημείωνα και την δύναμη από τον ¨Ηλιο, τον Άρη τον Κρόνο και όλα τα πιθανά παρελκτικά κέντρα τι θα άλλαζε ως προς την φυσική διαδικασία πέρα από κάποιους όρους που θα έπρεπε να προστεθούν π.χ. στην δυναμική ενέργεια; 

2. Πάμε στα πραγματικά μετεωροειδή ή μετέωρα όπως λέγονται αν είναι στο διαπλανητικό χώρο και μετεωρίτες όταν μπουν στην γήϊνη ατμόσφαιρα.
Γενικά περιφέρονται γύρω από τον ήλιο, βέβαια, όμως όπως ξέρουμε τις βροχές διαττόντων (μικρού μεγέθους μετέωρα) τις ονομάζουμε άλλες Περσείδες άλλες Λεοντίδες κλπ, γιατί λέει φαίνονται να έρχονται από τους αντίστοιχους αστερισμούς. Τι συμβαίνει ακριβώς;

Τα μετέωρα βρίσκονται σε ελλειπτικές τροχιές με μια εστία τον Ήλιο. Καθώς η γή κινείται γύρω από τον Ήλιο συναντά στην τροχιά της συνεχώς μετέωρα. Ονομάζουμε μετεωρικό ήλιο το σημείο ως προς το οποίο κινείται κάοια στιγμή  η γη κατά την περιφορά της γύρω από τον ήλιο, τότε δέχεται περισσότερα μετέωρα από την διεύθυνση αυτή και λιγότερα από την αντιδιαμετρική, σχήμα 1. Ο μετεωρικός ήλιος βρίσκεται πάνω στην εκλειπτική και σε γωνία 90⁰ προς τα δυτικά του ήλιου. Αν είναι λοιπόν  V η ταχύτητα των μετεώρων ως προς τον ήλιο κοντά στην τροχιά της γης μπαίνουν στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα μεταξύ V+30km/s και V-30km/s. Στο σχήμα 2 φαίνεται η τροχιά της γης και πως όταν συναντά σμήνη μετεώρων (συνήθως υπολείμματα αστεροειδών ) πάνω στις τροχιές τους οπότε έχουμε βροχή διαττόντων που ανάλογα με το σημείο που βρίσκεται η γη φαίνεται σαν να έρχονται από κάποιο αστερισμό.

Τελικά δηλαδή Γιάννη η σχετική ταχύτητα ως προς την γη των μετεώρων κανονίζει το που πότε θα εμφανιστούν και την πυκνότητα τους. Εξάλλου υπάρχουν περιοδικότητες ημερήσιες εποχικές (χειμώνα καλοκαίρι) της έντασης εμφάνισης των μετεώρων ένδειξη της επίδρασης της διεύθυνσης της ταχύτητας της γης.

Επομένως ψέματα δεν είπα με βάσει το σχόλιο 1. Δεν χρησιμοποίησα σχετικές ταχύτητες ως προς την γη με βάση το σχόλιο 2 –άρα δεν είπα όλη την αλήθεια-  που το μόνο που θα πρόσθετε θα ήταν αχρείαστη δυσκολία.