
στο Διαγωνισμό «Αριστοτέλης» της Α Γυμνασίου
για να μελετηθεί η θερμομονωτική ικανότητα των υλικών, ελέγχονται δύο απ αυτά, το χαρτόνι και το αλουμινόχαρτο
απλοποιώντας την εκφώνηση …
… με ισοπαχείς ποσότητες απ τα δυο υλικά, τυλίγονται δυο όμοια γυάλινα μπουκάλια που περιέχουν ίδιες ποσότητες νερού με αρχική θερμοκρασία 85οC και σημειώνονται οι θερμοκρασίες τους ανά 15min, για να μελετηθεί ο ρυθμός αποθέρμανσής τους
οι μικροί μαθητές καλούνται να τιτλοδοτήσουν τις δυο ακόλουθες σειρές μετρήσεων,

δηλαδή ποια αντιπροσωπεύει τη «μόνωση» με χαρτί/ χαρτόνι και ποια με αλουμινόχαρτο;
στη συνέχεια ζητείται να χαρακτηριστούν μετά την τιτλοδότηση τα δυο υλικά με δυο ξεπερασμένους απ την εξέλιξη της γλώσσας χαρακτηρισμούς, ως «δυσθερμαγωγά» ή «ευθερμαγωγά»
ένα κριτήριο για την τιτλοδότηση θα πρέπει να είναι η επίγνωση ότι τα μέταλλα μεταδίδουν ευκολότερα τη θερμική ενέργεια απ ότι το χαρτί, επομένως οι μετρήσεις θερμοκρασίας που μειώνονται με μεγαλύτερο ρυθμό αντιστοιχούν στο αλουμινόχαρτο
ένα άλλο κριτήριο, το οποίο δεν θα πρέπει να αντιστοιχεί στις προσλαμβάνουσες των περισσότερων μικρών μαθητών, αφορά το ότι η υπέρυθρη ακτινοβολία ανακλάται από «λείες και στιλπνές» επιφάνειες, όπως αυτή του τεντωμένου αλουμινόχαρτου, με αποτέλεσμα οι μετρήσεις θερμοκρασίας να επηρεάζονται προς την κατεύθυνση της ανάσχεσης του πτωτικού ρυθμού
η απόφαση για το πιο κριτήριο επικρατεί, επιλύεται είτε με επίπονους υπολογισμούς που θα συγκρίνουν λογιστικά τα δύο κριτήρια,
είτε με πείραμα

τα υλικά:
η ποσότητα του νερού της βρύσης που θερμομετρήσαμε, ήταν και στις δύο περιπτώσεις 190ml, τα δοχεία όμοιες γυάλινες συσκευασίες μαρμελάδας και τα θερμόμετρα, αυτά που θερμομετρούμε το «κρέας στο φούρνο»
η εμπειρία για την αποτελεσματικότητα αυτών των θερμομέτρων προέκυψε απ τη χρήση τους σε μετωπικά πειράματα στο μάθημα “Η Φυσική με Πειράματα”
ακολουθεί η καταγραφή των μετρήσεων, για μια ώρα

οι τιμές που καταγράψαμε δείχνουν ότι στη συγκεκριμένη δοκιμασία, η παγίδευση της υπέρυθρης ακτινοβολίας αποτελεί ισχυρότερο παράγοντα απ την πολλαπλάσια τιμή της θερμικής αγωγιμότητας του αλουμινίου σε σχέση με αυτήν του χαρτιού
το ερώτημα που πραγματευτήκαμε, παρότι επιλέχθει ως εισαγωγικό του διαγωνισμού και μάλιστα στη χαμηλότερη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας, μας φάνηκε πως “είχε ψωμί”
![]()
Όταν βλέπω να κουνάνε το δάχτυλο:
-ΟΙ καθηγητές δεν κάνουν πειράματα!
-Πρέπει ο διευθυντής και κάποιος υπεύθυνος να ελέγχουν αν έγιναν τα πειράματα.
-Χρειάζεται ο έλεγχος αυτός να οδηγεί σε αξιολόγηση.
περιμένω συνέπεια.
Κάποιες φορές βλέπω να προτείνονται πειράματα που εμφανώς δεν έχουν γίνει.
Ας πούμε ένα σαν αυτό που έκανε ο Πάνος:
Ποια μπίλια φτάνει πιο μακριά;
Φανταστείτε έναν που δεν έχει προσέξει το “περίεργο” και βάζει πειραματικό θέμα συνοδευόμενο από φωτογραφία. Δίνει δεδομένα τα οποία είναι παραπλήσια με τις τιμές του χαρτιού και του μολυβιού για συμπαγή σφαίρα κυλιόμενη σε κεκλιμένο επίπεδο. Ζητάει γραφική παράσταση από την οποία το g υπολογίζεται άψογα.
Μετά κουνάει το δάχτυλο στους αφιλότιμους που δεν κάνουν πειράματα:
-Έ ρε αξιολόγηση που σας χρειάζεται!