
στο Διαγωνισμό «Αριστοτέλης» της Α Γυμνασίου
για να μελετηθεί η θερμομονωτική ικανότητα των υλικών, ελέγχονται δύο απ αυτά, το χαρτόνι και το αλουμινόχαρτο
απλοποιώντας την εκφώνηση …
… με ισοπαχείς ποσότητες απ τα δυο υλικά, τυλίγονται δυο όμοια γυάλινα μπουκάλια που περιέχουν ίδιες ποσότητες νερού με αρχική θερμοκρασία 85οC και σημειώνονται οι θερμοκρασίες τους ανά 15min, για να μελετηθεί ο ρυθμός αποθέρμανσής τους
οι μικροί μαθητές καλούνται να τιτλοδοτήσουν τις δυο ακόλουθες σειρές μετρήσεων,

δηλαδή ποια αντιπροσωπεύει τη «μόνωση» με χαρτί/ χαρτόνι και ποια με αλουμινόχαρτο;
στη συνέχεια ζητείται να χαρακτηριστούν μετά την τιτλοδότηση τα δυο υλικά με δυο ξεπερασμένους απ την εξέλιξη της γλώσσας χαρακτηρισμούς, ως «δυσθερμαγωγά» ή «ευθερμαγωγά»
ένα κριτήριο για την τιτλοδότηση θα πρέπει να είναι η επίγνωση ότι τα μέταλλα μεταδίδουν ευκολότερα τη θερμική ενέργεια απ ότι το χαρτί, επομένως οι μετρήσεις θερμοκρασίας που μειώνονται με μεγαλύτερο ρυθμό αντιστοιχούν στο αλουμινόχαρτο
ένα άλλο κριτήριο, το οποίο δεν θα πρέπει να αντιστοιχεί στις προσλαμβάνουσες των περισσότερων μικρών μαθητών, αφορά το ότι η υπέρυθρη ακτινοβολία ανακλάται από «λείες και στιλπνές» επιφάνειες, όπως αυτή του τεντωμένου αλουμινόχαρτου, με αποτέλεσμα οι μετρήσεις θερμοκρασίας να επηρεάζονται προς την κατεύθυνση της ανάσχεσης του πτωτικού ρυθμού
η απόφαση για το πιο κριτήριο επικρατεί, επιλύεται είτε με επίπονους υπολογισμούς που θα συγκρίνουν λογιστικά τα δύο κριτήρια,
είτε με πείραμα

τα υλικά:
η ποσότητα του νερού της βρύσης που θερμομετρήσαμε, ήταν και στις δύο περιπτώσεις 190ml, τα δοχεία όμοιες γυάλινες συσκευασίες μαρμελάδας και τα θερμόμετρα, αυτά που θερμομετρούμε το «κρέας στο φούρνο»
η εμπειρία για την αποτελεσματικότητα αυτών των θερμομέτρων προέκυψε απ τη χρήση τους σε μετωπικά πειράματα στο μάθημα “Η Φυσική με Πειράματα”
ακολουθεί η καταγραφή των μετρήσεων, για μια ώρα

οι τιμές που καταγράψαμε δείχνουν ότι στη συγκεκριμένη δοκιμασία, η παγίδευση της υπέρυθρης ακτινοβολίας αποτελεί ισχυρότερο παράγοντα απ την πολλαπλάσια τιμή της θερμικής αγωγιμότητας του αλουμινίου σε σχέση με αυτήν του χαρτιού
το ερώτημα που πραγματευτήκαμε, παρότι επιλέχθει ως εισαγωγικό του διαγωνισμού και μάλιστα στη χαμηλότερη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας, μας φάνηκε πως “είχε ψωμί”
![]()
… Γι αυτό και εμείς οι παλαιοί πρόσκοποι όταν θέλαμε να έχουμε στις πορείες δροσερό νερό επενδύαμε το γυάλινο μπουκάλι με αλουμινόχαρτο και εξωτερικά με τσαλακωμένο χαρτί. Το αλουμινόχαρτο λειτουργεί ως ανακλαστήρας της υπέρυθρης, το τσαλακωμένο χαρτί με τον εγκλωβισμένο αέρα ως μονωτικό υλικό.
προφανώς βλέπαμε και Μαγκάιβερ…
Άριστα, Γιώργο!
διότι “τα φαινόμενα απατούν”…
o Dewar και το δοχείο του, Βαγγέλη
Καλημέρα Γιώργο.
Σαν έτοιμος από καιρό με πειραματικό αποτέλεσμα, που δεν το περίμενα.
Αν με ρωτούσες, θα προέβλεπα το αντίστροφο!
(Δεν έκανα και … πρόσκοπος)!
Καλημέρα Βασίλη, καλημέρα Βαγγέλη.
(Δεν έκανα και … πρόσκοπος)! / δεν έκανες για … άριστος!
Καλημέρα Γιώργο
Ομολογώ πως δεν θα την έβλεπα την αόρατη …υπέρυθρη.
Τώρα να πω αυτό που μου “καρφώθηκε” ρισκάροντας πιθανή μπού..α. Μιλάς για την παγίδευση της υπέρυθρης εκ των έσω προφανώς, όμως υπέρυθρη προσπίπτουσα έξωθεν δεν έχουμε ; Μάλλον αμελητέα θεωρείτε.
Έχω “λάφυρο” από την κατοχή ,ένα παγούρι αλουμινένιο με επένδυση από χοντρό χακί “ύφασμα”.
Καλό Σαββατοκύριακο
καλημέρα Παντελή
σκέφτομαι ότι σημασία έχει το ισοζύγιο
δηλαδή ότι η εκπεμπόμενη απ το νερό υπέρυθρη είναι περισσότερη απ αυτήν που απορροφά
οι δυο τύποι μόνωσης που συγκρίνει το επίμαχο ερώτημα
παραπέμπουν
στον παραδοσιακό για τους ταπεινούς δικυκλιστές του 1960 – 1970: εφημερίδες κάτω απ το πανωφόρι
και τον πιο μοντέρνο
Προτιμώ το αλουμινόχαρτο για το τοστ μου παρά το χαρτί. Φαντάζομαι αυτό θα το έχουν ίσως παρατηρήσει και οι μαθητές. Ωραίο θέμα ωραία συζήτηση.
Κολπο με αλουμινόχαρτο για πιο ζεστό σπίτι
https://www.aftodioikisi.gr/koinonia/kalorifer-to-kolpo-me-to-aloyminocharto-gia-pio-zesto-spiti/
“στον παραδοσιακό για τους ταπεινούς δικυκλιστές του 1960 – 1970: εφημερίδες κάτω απ το πανωφόρι”
Mz- Cz – Jawa – Ural μερικές συλλεκτικές από την DDR
αλλά και εμείς που το 80 οδηγούσαμε γιαπωνέζικες ..όλο και κάποια
εφημερίδα (τότε διαβάζαμε) βάλαμε κάτω από το μπουφάν
Εξαιρετικό!
καλησπέρα Τίνα
με την ευκαιρία της επικοινωνίας μας σε ενημερώνω ότι δεν μου διέφυγε η αναφορά των θεματοδοτών του συγκεκριμένου θέματος σε δικιά σου ανάρτηση για την πειραματική μηχανή σύντηξης JET στο Άμπινγκντον
με αυτή τη μηχανή ανοίγουν το θέμα της σύγκρισης των μονωτικών και πάλι με την ίδια συσκευή το κλείνουν ως εξής
με κοινό χαρακτηριστικό τη θερμομόνωση περνούν απ το χαρτί και το αλουμινόχαρτο στις «μαγνητικές φιάλες»
πάνω σ αυτή την επιλογή θα ήθελα να διατυπώσω έναν προβληματισμό που θεωρώ ότι σε αφορά – πειράματα με απλά υλικά υπηρετείς επιτυχώς
η συστηματική επιλογή να περνάμε από καθημερινά υλικά σε διατάξεις της «Μεγάλης Επιστήμης» έχει τα θετικά της αλλά παίρνει και τα ρίσκα της απέναντι στη Διδακτική
εδώ, παρακάμπτουμε την εναλλακτική άποψη
τα μέταλλα είναι “κρύα”, ενώ το ξύλο, το πλαστικό και το χαρτί, “ζεστά”
που αποτελεί κοινό τόπο στη Διδακτική
και περνάμε απ τα καθημερινά υλικά στην εξωτική «μαγνητική φιάλη»
παραγνωρίζοντας ότι εξ ίσου «εξωτική» είναι στο προκείμενο και η συμπεριφορά του αλουμινόχαρτου
αλλά και ευρέως διαδεδομένη, ενισχύει ο Χαράλαμπος
με μια ακόμα διαφορά, πέρα απ τον τύπο των μηχανών Θόδωρε
οι εφημερίδες του ’60 και του ΄70 ξερνάγανε μελάνι
ενώ το ’80 είχε βελτιωθεί η εκτύπωση και ήταν στεγνές
οπότε απέφευγες τη ρουφιανιά της μαυρισμένης φανέλας
και κυρίως τις φωνές:
«πάλι με τη φλορέτα αυτού του αλήτη τσαρκάρατε; Θα σκοτωθείτε!»