by 
Καλημέρα σε όλους! Είμαστε καθηγητές και παλεύουμε για το καλύτερο των μαθητών μας που διαγωνίζονται στις πανελλαδικές εξετάσεις!!
Υπερπαραγωγές και κοψίματα νημάτων
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Καλημέρα σε όλους! Είμαστε καθηγητές και παλεύουμε για το καλύτερο των μαθητών μας που διαγωνίζονται στις πανελλαδικές εξετάσεις!!
Υπερπαραγωγές και κοψίματα νημάτων
Καλησπέρα συνάδελφοι, καλησπέρα Παναγιώτη.
Παναγιώτη γράφεις στο κείμενό σου
«…«Υπερπαραγωγές», που έχουν όμως αισθητική μεγάλη, που έχουν πολυπλοκότητα, γιατί πολύπλοκη είναι η φύση (όπως και η ζωή), και απαιτούν τεχνικές και ευφυΐα, που τις καλλιεργούμε στους μαθητές μας, όπως κάνουν και οι συνάδελφοι μαθηματικοί, και μετά οι μαθητές μας, έτοιμοι ήδη σε πολλούς τομείς από την αποφοίτησή τους από το Λύκειο, πηγαίνουν κυρίως στην Αμερική – που μαζεύει τους καλύτερους φοιτητές του κόσμου για διδακτορικά – και διακρίνονται και είναι περιζήτητοι. Γιατί αυτοί οι μαθητές δούλεψαν στην 3η Λυκείου για να δώσουν πανελλήνιες εξετάσεις και οι καθηγητές τους παλέψαμε να τους βοηθήσουμε…»
Θα ήθελα να μου πεις πώς ακριβώς καλλιεργείται η ευφυΐα σε έναν άνθρωπο, αν μάθει να εκτελεί γρήγορα πολύ -παιγμένες και έτοιμες συνταγές; Έχω προετοιμάσει στο παρελθόν μαθητές που δεν ήθελαν να ασχοληθούν με την φυσική μετά το Λύκειο, και έγραψαν πολύ μεγάλους βαθμούς στα συγκεκριμένα θέματα, χωρίς να έχουν ιδέα για το τι εφαρμόζουν… απλά το εφάρμοζαν γρήγορα και με επιτυχία. Προφανώς αυτό χρειάζεται ικανότητα και διάβασμα από μέρος τους, όχι όμως απαραίτητα ευφυΐα.
Πώς άτομα που έχουν λύσει επιτυχώς θέματα υπερπαραγωγών, προετοιμάζονται σωστά για να διαπρέψουν σε ξένα πανεπιστήμια (κυρίως στην Αμερική όπως γράφεις). Θα ήταν χρήσιμο να δεις στην παρακάτω διεύθυνση «https://www.aapt.org/Common2022/pastexams.cfm» τα θέματα “Fnet=ma” της Ένωσης Καθηγητών Φυσικής της Αμερικής (AAPT) για τις εξετάσεις πριν την ολυμπιακή ομάδα (όσοι γράφουν καλά σε αυτές τις εξετάσεις, προκρίνονται για να εγγραφούν στα διαγωνίσματα “USAPho” για την στελέχωση των ολυμπιακών ομάδων φυσικής). Δεν υπάρχει ούτε μία υπερπαραγωγή! Αλήθεια πώς νομίζεις ότι θα έγραφαν οι δικοί μας μαθητές, με την ευφυΐα που τους καλλιεργούμε, σε αυτά τα διαγωνίσματα;
Τέλος τι εννοείς όταν λες ότι οι μαθητές μας διαπρέπουν στα πανεπιστήμια της Αμερικής; Διαπρέπουν σε ποσοστό μεγαλύτερο από ότι οι κινέζοι, οι γάλλοι ή όποιοι άλλοι φοιτητές ανά τον κόσμο; Έχεις υπ’ όψιν σου κάποια στοιχεία για αυτό; Προσωπικά σε πανεπιστήμια της Ευρώπης, δεν διαπίστωσα κάτι παρόμοιο…
Και ένα ακόμη, είναι δυνατόν η πολυπλοκότητα της ζωής και της φύσης να είναι τα πολλά ελατήρια, τα πολλά νήματα και οι απίθανοι συνδυασμοί στερεών υγρών και ότι άλλο; Αυτό θα πούμε στους μαθητές μας;
Αφήνω στην άκρη τα θέματα αισθητικής, γιατί όπως έγραψες προηγουμένως είναι υποκειμενικά, αλλά και γιατί η αισθητική δεν έχει να κάνει με το ζήτημα που θέτεις, πολλές φορές και τα “άσχημα” θέματα βοηθούν.
Συμφωνώ μαζί σου ότι όλοι διδάσκουμε τις υπερπαραγωγές γιατί δυστυχώς (δικά μου bold αυτήν την φορά) αυτά τα θέματα είναι της μόδας τελευταία. Αλλά προσωπικά το κάνω μόνον για αυτό, ξέροντας ότι επί της ουσίας δεν βοηθώ κανέναν. Και πάλι προσωπικά, δεν θα αναρτούσα ποτέ τέτοια θέματα, αρκούν όσα υπάρχουν ήδη.
Κωνσταντίνε δεν μου αρέσουν ετερόκλητες συρραφές, ακόμα και αν συμπεριλαμβάνονται σε βιβλία κύρους.
Πάντως έχει ενδιαφέρον να δούμε τι ασκήσεις έχουν π.χ. οι Χαλιντέυ- Ρέσνικ στο στερό και αλλαχού.
Στάθη συμφωνώ μέχρι κεραίας κρατώντας μόνο επιφύλλαξη για το τελευταίο.
Χρειάζεται “προπόνηση” σε κομμένα νήματα;
Αν διδάξεις Στατική, πτώση ράβδου, κύλιση, ταλάντωση σε κατακόρυφο ελατήριο και Ντόπλερ (ξεχωριστά), δεν έχεις “προπονήσει” επαρκώς τους μαθητές σου ώστε να αντιμετωπίσουν μια υπερπαραγωγή;
Γιάννη είχα ακριβώς την ίδια άποψη στην αρχή των “υπερπαραγωγών”.
Στην πορεία διαπίστωσα όμως ότι το να τους μαθαίνεις κάθε κομμάτι του παζλ ξεχωριστά δεν αρκούσε πάντα. Κάποιοι μαθητές με καλές επιδόσεις σε κάθε κομμάτι, αδυνατούσαν να τα συνδεσουν σωστά την ώρα του διαγωνίσματος. Ήθελαν και εκει προπόνηση, αρχικά για να μην απογοητευτούν από την … έκθεση της εκφώνησης και μετά για το πως θα διαχειριστούν τον χρόνο, για το πως θα συμβολίσουν κάθε άγνωστο,για το πώς θα λύσουν γρήγορα και σωστά τα συστήματα στο στερεό κ.λπ.
Μόλις άρχισα να δίνω τέτοιες ασκήσεις για το σπίτι και να βάζω τέτοια διαγωνίσματα, τα αποτελέσματα βελτιώθηκαν. Είναι οι στιγμές που βαριέμαι το μάθημα απίστευτα, δυστυχώς όμως πρέπει να το κάνω έτσι.
Μπορεί να έχετε δίκαιο. Πάλι όμως βλέπω μια ιδιαίτερη ασχολία με τα σημεία που δεν ήταν τα κεντρικά στην ανάρτησή μου.
Τα αποτελέσματα των Ελλήνων στην Αμερική τα ξέρω από προσωπικές γνωριμίες με συγγενείς, φίλους και μαθητές που μου τα μετέφεραν. Σίγουρα δεν έχω στατιστικά, αλλά ξέρω τη διαδικασία που η Αμερική μαζεύει τους καλύτερους.
Το ότι τους πηγαίνουν εκεί οι υπερπαραγωγές δεν το είπα. Είπα ότι παίζει ρόλο η δουλειά που κάνουν στην Γ΄ Λυκείου. Μίλησα για τα μαθηματικά, γιατί ιδίως παλιότερα τα μαθηματικά της Γ’ Λυκ. ήταν μαθηματικά 2ου και 3ου έτους του πτυχίου στην Αμερική. Ναι η ευκολία στις πράξεις αυτού του επιπέδου, πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντική.
Επίσης, πιο πάνω έγραψα ποια είναι τα αποτελέσματα της δουλειάς, αλλά “Μπορεί μια άλλη διδασκαλία να είχε ακόμα καλύτερα αποτελέσματα, δεν διαφωνώ”.
Το κέντρο της ανάρτησής μου είναι ότι αναγκαζόμαστε να κινούμαστε σ’ αυτήν την πορεία λόγω των συγκεκριμένων θεμάτων των ΚΕΕ της κάθε χρονιάς. Και σε πολλά σημεία από τα γραφόμενα φαίνεται ότι κι εγώ δεν συμφωνώ μ’ αυτά. Όμως δηλώνω τους λόγους που αναγκάζομαι να διδάσκω, όπως διδάσκω. Και γι’ αυτό ενοχλούμαι να δέχομαι ειρωνείες…
Παναγιώτη θα το πω πάλι:
Δεν δέχεσαι ειρωνείες. Ειρωνεύομαι τα θέματα αυτά πολλά χρόνια πριν δω οιανδήποτε δημοσίευσή σου.
Νομίζω τότε πρέπει να ειρωνεύεστε μόνο τους θεματοδότες των πανελλαδικών, – εγώ ούτε αυτούς ειρωνεύομαι. Πιστεύω υπάρχουν πιο σωστοί τρόποι να καταφέρει κανείς κάτι ουσιαστικό – που βάζουν τέτοια θέματα και όχι τον κάθε συνάδελφο που παλεύει να βοηθήσει τους μαθητές του.
Έχω ειρωνευτεί και τα μεγάφωνα που φορούν κυλιόμενα σώματα.
Αν αύριο ένας συνάδελφος αναρτήσει τέτοιο θέμα θα με κατηγορήσει αναδρομικά ότι τον ειρωνεύτηκα;
Να ανακαλέσω ότι έχω γράψει τόσα χρόνια ώστε να μην κατηγορηθώ αναδρομικά;
Δεν ειρωνεύομαι πρόσωπα. Οι θεματοδότες είναι πρόσωπα.
Θεωρούν ότι πρέπει να εξετάσουν τα πάντα σε ένα θέμα και χάνουν τη μπάλα. Κάποιες φορές φοβούνται μην βρεθεί το θέμα τους σε κάποιο βιβλίο ή ανάρτηση από κάποιον Κλουζώ και ακούσουν τα εξ αμάξης.
Έτσι κάνουν εξωφρενικές συρραφές που είναι απίθανο (όχι αδύνατο) να βρεθούν αλλού και να κατηγορηθούν για διαπλοκή.
Έχω δει κάποιες φορές και αυτό το έργο.
Οι συνάδελφοι που αναρτούν εδώ και αλλού θέματα είναι πρόσωπα. Είναι αξιέπαινοι διότι θέλουν να προσφέρουν. Δεν ειρωνεύομαι τον Γιώργο, τον Γιάννη, τον Δημήτρη, τον…..
Ειρωνεύομαι μια κατάσταση και ένα είδος θεμάτων. Η ειρωνεία αυτή συνοδεύεται από πρόταση.
Καλημέρα σε όλους,
Υπάρχουν … υπερπαραγωγές και “υπερπαραγωγές”! 🙂
Γενικά, κι εγώ δέν συμπαθώ τις “υπερπαραγωγές”, ειδικά όταν είναι τραβηγμένες από τα … μαλλιά!
Αλλά φυσικά συμπεριλαμβάνω τέτοιες στη διδασκαλία, είτε επιλύοντας, είτε προτείνοντας για λύση, διότι συνεισφέρουν στη βελτίωση της οργάνωσης των συλλογισμών του μαθητή, της μεθοδικότητας, της … αυτοπειθαρχίας και επιμονής του μαθητή στην πορεία επίλυσης, και τελικά στον έλεγχο του … πανικού αν ο μαθητής συναντήσει ένα παρόμοιο θέμα στις εξετάσεις.
Προσπαθώ δηλαδή να … απομυθοποιήσω στο μυαλό του μαθητή μια υπερπαραγωγή, αναδεικνύοντας το γεγονός ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια συρραφή επιμέρους ασκήσεων που πρέπει να τις λύσει με τη σειρά.
Πολλά θα έπρεπε και πρέπει να αλλάξουν, όχι μόνο στο είδος και στην ποιότητα των θεμάτων, αλλά και στην ύλη, στον τρόπο των εξετάσεων, στον τρόπο που αντιμετωπίζεται η παιδεία στη χώρα μας ….
Ας μην ξεφύγουμε όμως από το θέμα συζήτησης …
Έχει φανεί από τα θέματα των τελευταίων ετών, ότι οι υπερπαραγωγές είναι καλώς ή κακώς πάντα επίκαιρες.
Για να είμαστε λοιπόν συνεπείς προς τους μαθητές, πρέπει να τους προετοιμάζουμε (και) για τέτοια θέματα.
Περιμένω όμως από τους θεματοδότες (η ελπίδα πεθαίνει τελευταία) να έχουν την ευθύνη, την ικανότητα και την αισθητική να επιλέγουν θέματα που να είναι τουλάχιστον άρτια επιστημονικά και να σέβονται και τη φυσική και την αγωνία και τον κόπο των μαθητών …
Νομίζω ότι ο … τίτλος “υπερπαραγωγή” καθιερώθηκε με το θεμα Δ του 2011 που είχε προκαλέσει πολλές συζητήσεις 🙂 :
Στο Δ1 ζητούσε:
“Αποδείξτε ότι το σύστημα ισορροπεί με τη ράβδο στην οριζόντια θέση“.
Το σύστημα ισορροπεί με τη ράβδο σε οποιαδήποτε θέση, όχι μονο στην οριζόντια!
Εκτός αν το τμήμα ΒΟ΄ ήταν σταθερό αβαρές τμήμα (ράβδος) και όχι νήμα.
Δεν υπήρχε όμως καμμία διευκρίνιση …
Στο Δ3 έδινε:
“Όταν η σημειακή μάζα mA φτάνει στο κατώτερο σημείο συγκρούεται πλαστικά με ακίνητη σημειακή μάζα m4 …“.
Γιατί αυτή η παραπλανητική διατύπωση; Για να ξεγελαστεί ο μαθητής να εφαρμόσει ΑΔΟ αντί ΑΔΣ;
Η σημειακή μάζα mΑ συγκρούεται με τη m4;
Ή η στρεφόμενη ράβδος συγκρούεται με τη m4;
Στο Δ4 πάλι, κόψιμο άλλου νήματος και ξανά νόμοι του Νεύτωνα για ισορροπία και κίνηση …
Πόσες φορές πρέπει να επαναλάβει ο μαθητής την εφαρμογή αυτών των νόμων για να … βεβαιωθούμε ότι τους ξέρει;
Καλημέρα συνάδελφε! Νομίζω θέσατε το θέμα στη σωστή του διάσταση! Το τελευταίο που λέτε, έγινε αρκετές φορές, δηλαδή τα ίδια επαναλαμβανόμενα ερωτήματα και στους νόμους στο στερεό και πρόσφατα στην επαγωγή και άλλες φορές.
Καλημέρα Παναγιώτη 🙂
Γεια σας παιδιά.
Δεν ξέρω πόσο ταιριάζει το ευφυολόγημα αλλά μου άρεσε.
Πριν χρόνια (ίσως Δέσμες, ίσως πρώτες κατευθύνσεις) σε ημερίδα ακούγεται (περίπου):
-Το μάθημα πρέπει να αποσκοπεί στις Εξετάσεις. Στο τέλος Εξετάσεις θα δώσουν.
Ο καθηγητής Παναγιώτης Κουμαράς (περίπου):
-Τελικά θα πεθάνουμε. Ότι κάνουμε πρέπει να αποσκοπεί στην προετοιμασία για τη μέλλουσα ζωή;
Ας με συγχωρήσει ο Παναγιώτης αν αλλοίωσα πολύ τη φράση του.
Γεια κι από μένα!
Αφού πιάσαμε φιλοσοφία και συνειρμούς, εγώ θυμήθηκα ένα παλιό μου ποίημα!
Με την παρηγόρια πουλιών και λουλουδιών
Ξετυλίγω με ηρεμία, αργά κι αθόρυβα
τις γάζες των ημερών που μου απομένουν.
Ακούγοντας την αγέραστη λαλιά του ανέμου
χτίζω μεθοδικά τις λοιπές μου μέρες
σαν να ’ναι γλυκές γεωμετρικές κυψέλες,
μέσα στην γαλήνια ροή των σκέψεών μου.
Ακολουθώ τον ήσυχο βηματισμό των πουλιών
στο ουράνιο στερέωμα, χωρίς επιτηδεύσεις,
όπως οι νεκροί στα απόμακρα κοιμητήρια
αρκούνται στη λιγοστή, μα γλυκιά ζεστασιά
που εκπέμπουν τα ακοίμητα καντήλια.
Χαίρομαι τη συντροφιά των λουλουδιών
στον κήπο, που τρυφερά με συμπονούν,
γιατί γνωρίζουν καλά και βιωματικά
την ακινησία και την υπομονή.
Τα απογεύματα καθαρίζω τις σκόνες
μέχρι βαθιά, στα ράφια του εαυτού μου,
πριν καταφτάσουν τα βραδινά μου όνειρα
να κατατροπώσουν απείθαρχα τη σιωπή.
Έτσι ελπίζω και προχωρώ αγέρωχα
προς το αιώνιο και θαυμαστό αύριο.