Κυματικές υπερβολές.

Γιάννη ευχαριστώ για τις απαντήσεις και συγγνώμη για την αργοπορημένη
απάντηση, αλλά οι μέρες είναι πολύ πιεστικές….

Νομίζω μια αναφορά όπως

“Κατά τη διάδοση ενός κύματος στην επιφάνεια του υγρού, όταν απομακρυνόμαστε από την πηγή, το πλάτος ταλάντωσης μειώνεται. Αυτό δικαιολογείται, αφού καθώς το κύμα απλώνεται στην επιφάνεια, η ενέργεια που παρέχει η πηγή και μεταφέρεται από το κύμα, διαμοιράζεται συνεχώς και σε περισσότερα υλικά σημεία” αρκεί….

Αν δε οι εκφωνήσεις των ασκήσεων συνοδεύονται με το

“Στην επιφάνεια ενός υγρού διαδίδονται δύο κύματα που προέρχονται από δύο σύγχρονες πηγές, Ο1 και Ο2 , οι οποίες εκτελούν αρμονική ταλάντωση με εξίσωση απομάκρυνσης y1=y2=Aημωt. Για τα κύματα αυτά δεχόμαστε ότι διατηρούν σταθερό πλάτος και έχουν μήκος κύματος λ.”

είμαστε απόλυτα εντάξει και εννοιολογικά και διδακτικά

Δεν ξέρω αν πραγματικά χρειάζεται να λέμε πως:

“Σε όλα τα σημεία της μεσοκαθέτου μεταξύ των δύο πηγών, έχουμε ενισχυτική συμβολή με Α=Α1+Α2=2Α1 αλλά η τιμή του πλάτους Α είναι διαφορετική για κάθε σημείο της μεσοκαθέτου.

Επίσης τα σημεία ακυρωτικής συμβολής όπου r1-r2=(2N+1) λ/2, δεν μένουν ακίνητα, αλλά ταλαντώνονται με πλάτος ίσο με τη διαφορά των δύο πλατών που επιβάλουν τα κύματα”

Το επιχείρησα και μάλλον αναστάτωση δημιούργησα, μέχρι να ξεκαθαρίσω πως

“Τη μείωση του πλάτους όμως δεν την λαμβάνουμε υπόψη σε όσα πούμε στη συνέχεια”