
Δίνεται η πρόταση πάνω στο φωτοηλεκτρικό φαινόμενο:
” Ο αριθμός των εκπεμπόμενων φωτοηλεκτρονίων για ορισμένης έντασης φωτεινή μονοχρωματική δέσμη, εξαρτάται από το μήκος κύματος της δέσμης”
Η πρόταση είναι σωστή ή λανθασμένη;
![]()
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…

Δίνεται η πρόταση πάνω στο φωτοηλεκτρικό φαινόμενο:
” Ο αριθμός των εκπεμπόμενων φωτοηλεκτρονίων για ορισμένης έντασης φωτεινή μονοχρωματική δέσμη, εξαρτάται από το μήκος κύματος της δέσμης”
Η πρόταση είναι σωστή ή λανθασμένη;
![]()
Γιαννη αν το δει κανεις καθαρα μαθηματικα,τοτε αν αρχισουμε να μεγαλωνουμε το μηκος κυματος της δεσμης,καποια στιγμη
ο αριθμός των εκπεμπόμενων φωτοηλεκτρονίων θα μηδενιστει. Αρα δεν ειναι σταθερη συναρτηση του μηκους κυματος. Αρα η προταση ειναι αληθης.
Εντάξει αλλά ας υποθέσουμε ότι μιλάει για “αποτελεσματικά” φωτόνια.
Ας υποθέσουμε οιανδήποτε διασκευή της ερώτησης ώστε να οδηγηθούμε σε διερεύνηση του φαινομένου.
Ναι σωστα.Απλως μιλαω για μια ψυχρη απαντηση σε ερωτηση Σ Λ
Γιάννη είναι μια οριακή κατάσταση. Αν δεχθούμε και το μηδέν ως εκπεμπόμενο αριθμό φωτοηλεκτρονίων, τότε… δεν έχουμε εκπομπή.
Ποιο είναι όμως το πνεύμα της ερώτησης;
Ποια απάντηση έχει στο μυαλό του όποιος την έθεσε;
Χαράλαμπε και Γιάννη σας ευχαριστώ για την τοποθέτησή σας.
Καλησπέρα Γιάννη.
Η αλήθεια είναι ότι έχεις δίκιο. Για το κάλιο βρήκα κάτι αντίστοιχο αλλά πάλι από 1000 eV και πάνω. Ξέρω ότι γενικά η πιθανότητα για το φωτοηλεκτρικό μειώνεται αυξανόμενης της ενέργειας (εκτός στις αιχμές απορρόφησης) αλλά δεν έχω κάποια καμπύλη σε τόσο χαμηλές ενέργειες που να το επιβεβαιώνει επειδή προφανώς οι επιστήμονες ενδιαφέρονται για την απορρόφηση των ακτίνων Χ – γ… Θα πιθανολογούσα ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει σε χαμηλές ενέργειες με αντίστοιχες αιχμές κορυφές σε άλλες στοιβάδες αλλά άλλο το πιθανολογώ και άλλο το ξέρω…
Καλησπέρα!
Εγώ θα απαντούσα ότι η πρόταση είναι λανθασμένη.
Η διαδικασία στο φωτοηλεκτρικό φαινόμενο είναι διαδικασία ενός βήματος. Ή όλα ή τίποτα. Αν λοιπόν τα φωτόνια της δέσμης έχουν f>fορ τότε το καθένα από αυτά δίνει όλη του την ενέργεια σε ένα e. Για σταθερή ένταση Ι ακτινοβολίας, το πλήθος των φωτονίων ανά μονάδα επιφάνειας και χρόνου είναι το ίδιο. Τότε και τα φωτοηλεκτρόνια είναι τα ίδια σε πλήθος ανεξάρτητα από τη συχνότητα της ακτινοβολίας. Αυξάνοντας την f, το έργο εξαγωγής Wεξ=φ δεν αλλάζει αλλά αυξάνεται η Κmax.
Γεια σου Μιχάλη.
Διαβάζουμε στη σελίδα 16 της παραπομπής που έκανα:
Ένα φωτόνιο 4eV (για παράδειγμα) προσπίπτει στο μέταλλο (Σχήμα 11). Όλα τα ηλεκτρόνια του μετάλλου έχουν την ίδια πιθανότητα να απορροφήσουν αυτό το φωτόνιο. Τα ηλεκτρόνια που απέχουν από τη Στάθμη κενού περισσότερο από 4eV θα απορροφήσουν το φωτόνιο, θα κινηθούν μέσα στο μέταλλο αλλά δεν θα μπορέσουν να εξαχθούν από αυτό. Μετά από διαδοχικές συγκρούσεις θα αποδώσουν τα 4eV στο υλικό με μορφή θερμότητας. Αντίθετα, τα ηλεκτρόνια που απέχουν από τη Στάθμη κενού λιγότερο από 4eV θα μπορέσουν να εξαχθούν από το μέταλλο. Τα ηλεκτρόνια που βρίσκονται στη στάθμη Fermi, δηλαδή το ηλεκτρόνια με την μεγαλύτερη ενέργεια εξάγονται με την μέγιστη κινητική ενέργεια.
Οι υπογραμμίσεις δικές μου.
Γιάννη στο βιβλίο του YOUNG βλέπω πως ακόμη και με μηδενική τάση για διαφορετικές συχνότητες έχουμε το ίδιο ή περίπου ίδιο φωτορεύμα το οποίο τελικά τείνει στην ίδια σταθερή τιμή!
Ας δούμε την εικόνα που έστειλες μεγαλύτερη:

Δεν βάζουμε τάση και πιο πολλά ηλεκτρόνια φτάνουν στην άνοδο.
Ναι Γιάννη υπάρχει μια μικρή απόκλιση γι’αυτό είπα περίπου ίδιο….. αλλά αυξάνοντας την τάση καθόδου ανόδου βλέπουμε μια οριακή τιμή στο φωτορευμα ανεξάρτητη της συχνότητας
Καλησπέρα και πάλι.
Πιστεύω ότι δεν αναφέρεται σε μηδενική εκπομπή.
Όμως αν κάποιος μαθητής θελήσει να τη ”δει” αλλιώς, δεν μπορούμε να τον απορρίψουμε εντελώς.
Καλημέρα Μιχαήλ.
“Για σταθερή ένταση Ι ακτινοβολίας, το πλήθος των φωτονίων ανά μονάδα επιφάνειας και χρόνου είναι το ίδιο. “
Αν έχουμε σταθερή ένταση, πώς γίνεται για δύο διαφορετικές συχνότητες να έχουμε ίσο αριθμό φωτονίων;
Αν η ενέργεια ανά μονάδα επιφάνειας και ανά μονάδα χρόνου μεταφέρεται από 1.000 φωτόνια μικρής συχνότητας f1, το ίδιο ποσό ενέργειας δεν θα μεταφέρεται από 700 φωτόνια μεγάλης συχνότητας f2;
Με βάση ποια λογική ο αριθμός των εξερχομένων ηλεκτρονίων θα είναι ίσος στις δύο αυτές περιπτώσεις;
Δεν μιλάω για τάσεις επιτάχυνσης στη συνέχεια, δεν με ενδιαφέρει. Με ενδιαφέρει αν η εξαγωγή ηλεκτρονίων από ένα μέταλλο θα ερμηνευτεί με βάση την ένταση (κλασσική θεωρία) ή βάση τη λογική των φωτονίων.
Το διάγραμμα που δίνεις παρακάτω από βιβλίο, νομίζω ότι κάνει αυτό το λάθος. Ουσιαστικά ορίζει την ένταση σαν το μοναδικό μέγεθος που καθορίζει το μέγιστο πλήθος των φωτοηλεκτρονίων που θα εξέλθουν από το μέταλλο. Αλλά αυτή είναι η κλασσική αντίληψη των πραγμάτων.
Καλημέρα Δημήτρη.
“σε σταθερή ένταση μιλάμε για σταθερό ΑΡΙΘΜΟ φωτονίων ανά μονάδα χρόνου (και ανά μονάδα επιφάνειας αν θέλετε). “
Αυτό από πού προκύπτει; Σίγουρα όχι από τον ορισμό της έντασης ακτινοβολίας.