by 
Συμπληρώνονται φέτος 14 χρόνια από την στιγμή δημιουργίας του δικτύου «Υλικό Φυσικής- Χημείας». Όλο αυτό το διάστημα την ευθύνη της λειτουργίας του την είχα αναλάβει προσωπικά, αφού σαν δημιουργός ήμουν και ο διαχειριστής του.
Στο διάστημα αυτό το δίκτυό μας, έφερε κοντά ανθρώπους από διαφορετικούς εργασιακούς χώρους με διαφορετικές αρχές και αξίες, αλλά με διάθεση να μοιραστούν τις γνώσεις τους, να ανταλλάξουν απόψεις, να λύσουν απορίες και τελικά να γίνουν καλύτεροι στην δουλειά τους, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα την επαφή με τους άλλους, αλλά και ασχολούμενοι με κάτι, που τους γέμιζε. Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους φίλους, που βοήθησαν να κτισθεί αυτό το δίκτυο, το «ylikonet», φτάνοντας εδώ που είναι σήμερα.
Σήμερα, ήρθε η στιγμή να αλλάξει χέρια, να δοθεί η σκυτάλη σε νεότερα μέλη μας, ανοίγοντας μια νέα σελίδα, αλλά ήρθε και η στιγμή να αποδείξει ότι το δίκτυό μας έχει πια «ενηλικιωθεί», δεν χρειάζεται την καθοδήγηση του ιδρυτή του και μπορεί να συνεχίσει την πορεία του, ανεξάρτητα από αυτόν.
Την διαχείριση από σήμερα αναλαμβάνουν ο Αποστόλης Παπάζογλου και ο Βασίλης Δουκατζής (ή ο Βασίλης και ο Αποστόλης), τους οποίους ευχαριστώ για την αποδοχή της πρότασης και στους οποίος εύχομαι να είναι καλά, δυνατοί και χαλκέντεροι και να μπορέσουν να ανεβάσουν ακόμη πολύ πιο ψηλά, το νέο ylikonet.
Προσωπικά θα είμαι δίπλα τους και καθημερινός βοηθός τους, για όσο χρόνο χρειάζεται και μπορώ να το κάνω. Αλλά αυτό θα το κάνω από το πόστο του απλού Συντάκτη. Δεκατέσσερα χρόνια διαχείριση είναι πάρα πολλά…
Ελπίζω ότι όλα τα μέλη μας, θα στηρίξουν την νέα προσπάθεια, με μεγαλύτερο ζήλο, από ό,τι μέχρι σήμερα.
Ας αποδείξουμε όλοι ότι η φράση «το ylikonet πρέπει να συνεχίσει, αφού είναι μέρος της καθημερινότητάς μας» έχει ουσιαστικό περιεχόμενο.
Σήμερα το δίκτυο χρειάζεται όλα τα μέλη του, περισσότερο από ποτέ…
ε, όχι εις την ν+ν!
ναι, κανονικό όχι, απόλυτο όχι!
επειδή συμβαίνει να είμαι ο Βαγγέλης ο Κουντούρης
ε, και;
σιγά τα λάχανα, θα πει κάποιος, και δικαίως,
και βέβαια συμφωνώ με τον κάποιον,
αλλά είμαι και Φυσικός, αυτό στο δρόμο μου έτυχε,
είναι και χιουμορίστας, αυτό εκ γενετής το έπαθα,
είμαι και μέλος αυτού του χώρου, πολύ παλιός, αριθμός 404,
είμαι και ο γηραιότερος από όλους “γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε”,
΄λαδή τί θέλω να πω, ώ άνδρες Αθηναίοι;
θέλω να πω ότι απαγορεύω, δικός μου νόμος αυτός, μάλιστα,
στον αγαπημένο φίλο και συνάδελφο Διονύση Μάργαρη να αποχωρήσει,
αλλά και στους εξαιρετικούς συναδέλφους Αποστόλη Παπάζογλου και Βασίλη Δουκατζή να αναλάβουν,
και αν δεν
δηλώνω ότι αποχωρώ και δεν θα ξαναγράψω τίποτα, ούτε θα σχολιάσω τίποτα ξανά εδώ,
σιγά την απώλεια δηλαδή…
Το υλικονέτ είναι ένα άριστο καφενείο.
Η επιτυχία ενός καφενείου καθορίζεται κυρίως από την προσωπικότητα του καφετζή.
Όταν ο καφετζής λέει και ωραία πράγματα, ανοίγει συζητήσεις, καταθέτει απόψεις, παρουσιάζει δουλειές του, το καφενείο είναι και ελκυστικό και χρήσιμο. Ρόλο παίζουν και οι θαμώνες. Άλλοι μιλάνε για μπάλα, άλλοι πολιτικολογούν, άλλοι καταθέτουν ασκήσεις, άλλοι εντοπίζουν λάθη σε ασκήσεις, άλλοι….
Κάποια στιγμή ο καφετζής θα πει ένα:
-Μην τσακώνεστε ρε παιδιά.
Ή ένα:
-Ρε Μήτσο δε μιλάνε έτσι.
Ένας, σε 24ωρη βάση, διαιτητής που θα προασπίσει την ποικιλομορφία του καφενείου του έναντι όσων θέλουν να συζητούνται μόνο ποδοσφαιρικά ή να αναρτώνται μόνο θέματα για ταξική χρήση. Ισορροπίες δύσκολες.
Πολλές φορές με τσαχπινιά ανάβει φιτιλιές και ξεκινάει μια συζήτηση. Εδώ που τα λέμε οι καλύτερες στιγμές του υλικονέτ είναι συνδεδεμένες με συζητήσεις. Σε πολλές βγήκε άκρη αλλά και σε όσες δε βγήκε, κάτι έμεινε σε αναγνώστες και συμμετέχοντες. Άλλες φορές μαθαίνεις κάτι που δεν ξέρεις, όπως τα νομίσματα του Βαγγέλη Κορφιάτη.
Κάποιες φορές ένα καφενείο επιβάλλει μια καλή αισθητική. Όταν λ.χ. αποδοκιμάζει εμφάνιση με πολύχρωμα ρούχα και καπέλα με κοκορόφτερα ή ασκήσεις υπερπαραγωγές.
Ένα καλό καφενείο δεν είναι αρεστό σε όλους τους μη θαμώνες. Άλλοι θέλουν να το σβήσουν λέγοντες:
-Μη πηγαίνεις εκεί …… (όνομα). Μια σπείρα είναι.
Άλλοι θέλουν να πάψουν οι θαμώνες να λένε τα δικά τους και να αναρτώνται λόγια σοφών και βαριά πέηπερ από σοβαρά περιοδικά.
Η προσωπικότητα του καφετζή είναι ο κύριος παράγοντας της ισορροπίας.
Με ανάμικτα αισθήματα αντιμετώπισα την παραίτηση Διονύση. Στενοχώρια και φόβο όταν ανακοίνωσε την πρόθεσή του. Ικανοποίηση που οι διάδοχοι είναι οι φίλοι Αποστόλης και Βασίλης που έχουν και ικανότητες και ανοιχτά μυαλά. Και εύχομαι και ελπίζω πως θα συνεχίσει το υλικονέτ να είναι και καφενείο και καλό καφενείο.
Καλή επιτυχία παιδιά.
Καλησπέρα και χρόνια πολλά και από μένα.
Διονύση όταν τα έργα μιλούν τα πολλά λόγια χάνουν την αξία τους.
Σε ευχαριστώ και εγώ προσωπικά για όλα όσα απλόχερα και ανοιχτόκαρδα προσέφερες όλα αυτά τα χρόνια σε μένα προσωπικά. Με βοήθησες, μου έδωσες ιδέες και με οδήγησες σε νέα μονοπάτια φυσικής σκέψης… Να είσαι καλά και να συνεχίσεις να προσφέρεις… Βασίλη και Αποστόλη, αναλαμβάνεται βαρύ φορτίο… είστε όμως ικανοί και άξιοι και είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρετε… Καλή δύναμη σας εύχομαι ολόψυχα!!
Καλημέρα και από μένα και σας ευχαριστώ για τις ευχές!
Η πορεία του δικτύου θα συνεχιστεί όπως πριν, με την βοήθεια όλων σας και του Διονύση φυσικά, που ακόμα και αν φεύγει θα είναι πάλι εδώ!!!
Η πορεία μεγάλη ποτέ δεν είχα φανταστεί όταν σα νέο μέλος που έμπαινα στην μεγάλη παρέα θα έφτανα ως εδώ, αλλά έτσι είναι η ζωή.
Θυμάμαι πως κάποια στιγμή σαν μέλος του υλικονετ, να βλέπω ένα πρωινό αλλιώς το παλιό υλικονετ στη ning να βλέπω την σελίδα αλλιώς. Όπα τι έγινε αναρωτιέμαι και παίρνω και ένα μνμ από τον Διονύση να μου λέει σε έχω κάνει διαχειριστή μιας και βλέπω έχεις κάποιες γνώσεις και μπορείς να βοηθήσεις!!!
Η ευθύνη μεγάλη γιατί αλλιώς είναι τα πράγματα από την μεριά του μέλους και αλλιώς από την πλευρά της διαχείρισης!
Το 2015 περίπου φτάσαμε με τη ning (αν θυμάμαι καλά είχε αλλάξει χέρια) να μας ζητάει 1200 Ε το χρόνο. Έτσι πήραμε την απόφαση να πάμε “αλλού”.
Το χτίσιμο δύσκολο, οι δοκιμές πολλές (ας είναι καλά ο Διονύσης), τελικά αφού περάσαμε από 40 κύματα καταλήξαμε στη σημερινή μορφή.
Πολλές φορές ίσως να ¨κρέμασα¨ κάποιους κάνοντας δοκιμές στα πρόσθετα ή στη μία μορφή ή την άλλη, είχαμε και μερικά κολλήματα οπότε αναγκαστήκαμε να κάνουμε επαναφορά σε προηγούμενο σημείο και και και..
Τελικά καταλήξαμε, αν και ο Διονύσης πάλι ως ανήσυχο πνεύμα επιζητούσε το καλύτερο, οπότε τελευταία είδαμε πάλι αλλαγές και τα σχόλια μπήκαν στην άκρη (αριστερά).
Η μεταφορά ήταν μία δύσκολη διαδικασία, αλλά με τη βοήθεια του Γ. Κυριακόπουλου, Δ Γκενέ, Ε. Νασίκα και άλλων φίλων μεταφέρθηκε σχεδόν όλο το παλιό υλικόνετ στη νέα πλατφόρμα.
Ας ελπίσουμε να μη χρειαστεί να γίνει άλλη αλλαγή στην πορεία, αλλά ποτέ δε ξέρεις.
Διονύση ευχαριστούμε για όλα γιατί εσύ μας ένωσες και γνωρίσαμε (γνωριστήκαμε) με άτομα που υπό άλλες συνθήκες δεν θα γνωρίζαμε.
Ας ελπίσουμε να είμαστε άξιοι συνεχιστές σου!
Βαγγέλη αυτό το 404 ξέρεις τι είναι στο διαδίκτυο; Είναι η σελίδα λάθους!!!
Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την προσφορά σας. Εύχομαι καλή δύναμη στους νέους διαχειριστές.
μπορεί και να συμβολίζει λάθος, φίλε, Βασίλη
σημαίνει, πάντως ότι ήμουν το 404ο μέλος του χώρου,
πριν 13 κάπου χρόνια…
Βρήκα πριν κάμποσα χρόνια την πόρτα ανοιχτή,
με υπέρθυρο το ‘’βαφτιστικό’’ , Υλικό Φυσικής- Χημείας,
κι από κάτω το όχι απλά διακοσμητικό,
‘’Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…’’
και …μπήκα σε μια πλούσια ‘’ψηφιακή βιβλιοθήκη’’, με αναρτήσεις
βοηθητικές στο ξεκαθάρισμα ‘’γκρίζων’’ περιοχών ,
βοηθητικές για επι πίνακι δασκάλους,
παιδευτικές για μαθητές που τους αρέσει να ψάχνουν,
αρκετές πρωτότυπης γραφής και
πλήθος με ψηφιακά ζωντανούς σημαντικούς σχολιοδιαλόγους που
αρκετοί έκλειναν ‘’τρύπες’’, επικίνδυνες για ολισθήματα.
Ένοιωθα όμορφα κάθε φορά που έκανα κλικ για είσοδο και αποκτούσα ‘’βήμα’’.
Πιστεύω όμορφα θα νοιώθω και τώρα αφού μετά το τράνταγμα, το στενάχωρο ερωτηματικό του μέλλοντος απαντήθηκε σήμερα … ευτυχώς και επιτυχώς.
Διονύση να είσαι πάντα καλά και να χαίρεσαι τους κόπους σου.
Αποστόλη και Βασίλη ,σας εύχομαι καλή δύναμη στα νέα καθήκοντα .
Καλή συνέχεια στον Διονύση Μάργαρη,
καλή συνέχεια στους νέους “καπετάνιους” (super user)
ήταν, είναι και θα είναι βαρύ το τίμημα της διαχείρισης, σε κόπο, χρόνο αλλά και σε “πλήθος συναισθημάτων” που δημιουργεί,
το ylikonet έχει χρόνια τώρα την ομάδα του (τον στενό του πυρήνα) αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο που το έφτιαξε, το χαρακτήριζε (με τους τρόπους του, τις απόψεις του, την αγάπη του για την διδασκαλία..) και το υποστήριζε (με τις δικές του ποιοτικές αναρτήσεις),
το ylikonet είναι το μητρικό δίκτυο για όλες τις σελίδες Φυσικής (που τις έχει εμπνεύσει με την παρουσία του, που συγκεντρώνει σημαντικούς Φυσικούς και Χημικούς) και έχει σίγουρα μέλλον,
καλή συνέχεια σε όλους όσους θεωρούν ότι “το να Μοιράζεσαι .. είναι καλό για Όλους”.
“Άλλοι θέλουν να πάψουν οι θαμώνες να λένε τα δικά τους και να αναρτώνται λόγια σοφών και βαριά πέηπερ από σοβαρά περιοδικά.” Επειδή υποθέτω ότι μιλας για μένα ουδέποτε ζητησα από τους θαμώνες να πάψουν να λένε τα δικά τους. Μάλλον δεν καταλαβες τι ήθελα να πω. Κρίμα Γιάννη.
Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά.
Με έκπληξη διαβάζω για την απόφαση του Διονύση να παραδώσει τη σκυτάλη.
Συμβαίνει να είμαι συνδεδεμένος με το εγχείρημα από τα πρώτα στάδια του. Στο πέρασμα των χρόνων γνώρισα μέσα από το δίκτυο άξιους συναδέλφους και αξιόλογους ανθρώπους με τους οποίους αντάλλαξα απόψεις, σκέψεις και συναισθήματα. Σε ότι με αφορά, προσπάθησα να προσφέρω ότι μπορούσα σε διαρκείς συνθήκες έλλειψης χρόνου. Το ylikonet αποτελεί μια Άνοιξη στα εκπαιδευτικά δρώμενα διάρκειας 14 ετών που πιστώνεται στον ιδρυτή του τον οποίο και ευχαριστώ για το κίνητρο που μου έδωσε να μοιραστώ πράγματα ανιδιοτελώς όλα αυτά τα χρόνια.
Η απόφασή του Διονύση είναι καθόλα σεβαστή, ενισχύει την πεποίθησή μου ότι η σκυτάλη πρέπει να παραδίδεται την κατάλληλη στιγμή στους νεότερους, οι οποίοι καθώς φαίνεται, θα βρεθούν σε μια νέα πραγματικότητα σε σχέση με τα εκπαιδευτικά θέματα. Παρόλα αυτά, επειδή υπάρχουν πράγματα για τα οποία στον Λόγο δεν πέφτει λόγος, δυσκολεύομαι να αποδεχθώ το γεγονός.
Εύχομαι στον Αποστόλη και στον Βασίλη τα καλλίτερα στο νέο ρόλο τους.
Διονύση να είσαι πάντα καλά, σε ευχαριστούμε.
Να το πούμε καφενείο το ylikonet θέλει ο Γιάννης, έστω, με δυο διορθώσεις Πρώτον με την έννοια ενός χώρου ανταλλαγής απόψεων, όπου μαθαίνεις τα νέα, ενημερώνεσαι, αντιπαρατίθεσαι ναι, αλλά όχι χώρος όπου ξεθυμαίνεις για ότι κακό τυχαίνει στη ζωή σου. Δεύτερον επειδή η έννοια του καφενείου είναι πολύ βεβαρημένη με τον ανδροκρατικό χαρακτήρα του, ενώ στο ylikonet έχουν προσφέρει πολλά και οι γυναίκες συνάδελφοι, ας το πούμε μοντέρνο καφέ.
Όσοι έχουμε ζήσει το ylikonet από την γέννησή του, αλλά και οι νεώτεροι συνάδελφοι, νομίζω δίκαια, νοιώθουμε την ανάγκη και την ευθύνη να τονίσουμε τον τεράστιο ρόλο και την προσφορά του Διονύση στην δημιουργία και την καθημερινή φροντίδα για την καλή και ουσιαστική λειτουργία του. Για το ότι ενέπνευσε έναν τεράστιο αριθμό συναδέλφων να ξεκινήσουν να γράφουν να δείχνουν την δουλειά τους να αλληλεπιδρούν γόνιμα για το κοινό αντικείμενο του πόθου μας την φυσική ή την χημεία.
Για όλα αυτά τον ευχαριστώ από καρδιάς και ελπίζω και πιστεύω ότι θα συνεχίσει να κάνει τα ίδια και χωρίς τον ρόλο του υπεύθυνου.
Και τώρα;
Για ‘το τράνταγμα, το στενάχωρο ερωτηματικό του μέλλοντος’ μίλησε ο Παντελής
‘Με ανάμικτα αισθήματα αντιμετώπισα την παραίτηση Διονύση. Στενοχώρια και φόβο όταν ανακοίνωσε την πρόθεσή του.’ μίλησε ο Γιάννης.
Κάπως έτσι αντιμετώπισα ψυχολογικά και εγώ την ανακοίνωση της πρόθεσης του Διονύση, ίσως φταίει και το προχωρημένο της ηλικίας μου που πάντα φοβάται τις αλλαγές ή ο προσωπικός συντηρητισμός μου.
Νομίζω όμως τα ονόματα του Αποστόλη και του Βασίλη αποτελούν εχέγγυο ότι το ylikonet θα συνεχίσει να είναι ένας φάρος για όλους τους συναδέλφους που αγαπούν το αντικείμενο.
Καλή αρχή, καλό κουράγιο Αποστόλη και Βασίλη.
Τίνα δεν σχολιάζω πρόσωπα. Η λογική αυτή υπάρχει και διατυπώθηκε πολλές φορές και από πολλούς.
Ακόμα καλύτερα αφού δεν εννοούσες κάτι τέτοιο.
Έγραψα και για υπερπαραγωγές. Να αναμένω διαμαρτυρίες απ’ όσους θεωρούν ότι αναφέρομαι σ’ αυτούς;
Μια και περί κυκλικής εναλλαγής ο λόγος, μια και περί πολύχρονου εκπαιδευτικού ιστότοπου, μια και μιλάμε για αλλαξοβασιλίκια ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στον παλιό και ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ στους καινούργιους και μερικούς στίχους από του κύκλου τα γυρίσματα:
Γιατί όποιος δίχως πιβουλιά του πόθου του ξετρέχει,
εις την αρχή α βασανιστεί, καλό το τέλος έχει.
Αφουκραστείτε, το λοιπόν, κι ας πιάνει οπού’χει γνώση,
για να κατέχει κι αλλουνού απόκριση να δώσει.
Σ’ ευχαριστώ πολύ Διονύση για το δίαυλο επικοινωνίας που δημιούργησες με αποτέλεσμα να μπορούμε να επικοινωνούμε άνθρωποι με τα ίδια ενδιαφέροντα από όλη την Ελλάδα, να αισθανόμαστε οικείοι και να εκτιμάμε απεριόριστα συναδέλφους που δεν έχουμε ποτέ συναντήσει διαζώσης, να διαλεγόμαστε και να επικοινωνούμε, να μοιραζόμαστε και να μαθαίνουμε.
Σ’ ευχαριστώ και για το ήθος του διαλόγου που δίδαξες σε όλους μας.
Εύχομαι οι διάδοχοι Αποστόλης και Βασίλης να φανούν αντάξιοι του έργου σου. Τα δείγματα γραφής που έχουν μέχρι σήμερα αποτελούν εγγύηση της επιτυχούς συνέχειας του δικτύου.
Αποστόλη και Βασίλη σας εύχομαι κάθε επιτυχία στο χρονοβόρο αλλά και πολλαπλώς δύσκολο έργο που αναλάβατε.