Χ. Βάρβογλης : Είναι το φυσικό αέριο “πράσινη” πηγή ενέργειας;
Ένα άρθρο του καθηγητή Χ. Βάρβογλη που πρέπει να διαβάσουν όσοι διδάσκουν χημεία και συγκεκριμένα διδάσκουν για το φυσικό αέριο. Είναι ή όχι πράσινη ενέργεια το φυσικό αέριο;
![]()
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Χ. Βάρβογλης : Είναι το φυσικό αέριο “πράσινη” πηγή ενέργειας;
Ένα άρθρο του καθηγητή Χ. Βάρβογλη που πρέπει να διαβάσουν όσοι διδάσκουν χημεία και συγκεκριμένα διδάσκουν για το φυσικό αέριο. Είναι ή όχι πράσινη ενέργεια το φυσικό αέριο;
![]()
Τίνα μόλις πριν ενα χρονο,τελείωσα ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα ,στο Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβαλλοντος του Ε.Κ.Π.Α, και η διπλωματική μου εργασια ήταν στις Ηπιες μορφές ενέργειας και τη Βιοποικιλοτητα σε συνάρτηση με την Κλιματική κριση.
Σε ερώτηση μου σε μάθημα για τα Οικονομικα του Περιβάλλοντος ρώτησα τον καθηγητή:
Γιατί “μαλωνουμε” για τα θαλασσια οικόπεδα (Α.Ο.Ζ) που είναι πλούσια σε κοιτάσματα φυσικού αερίου, εφόσον δεν είναι φιλικά στο περιβάλλον;
Γιατι δεν στρεφόμαστε προς τις Α.Π.Ε, αφού οι πόροι του Κρατους μας είναι περιορισμενοι για να παλευουμε σε δυο ταμπλο,και ετσι να γίνουμε απο τις ηγετικες χώρες στον τομέα της πράσινης ενεργειας;
Εκείνος απάντησε :” Την ίδια απορία έχω και εγώ”
Τελικα ολες οι αποφάσεις είναι Πολιτικοοικονομικες…
Συγχαρητήρια για την διπλωματική σας εργασία. Πολύ ενδιαφέρον το θέμα θα σας ψάξω. Και εγώ σκέπτομαι να ασχοληθώ ερευνητικά και με αυτό το θέμα . Έχω γράψει ήδη ένα paper με θέμα την κλιματική αλλαγή στην εκπαίδευση που έχει δημοσιευθεί στο IEEE- Xplore αν σας ενδιαφέρει να το διαβάσετε
STEM Lab on Climate Change with Simple Hands-on Experiments
https://ieeexplore.ieee.org/document/9766619
Την ίδια απορία έχω και εγώ με εσάς λοιπόν. Γιατί δεν στρεφόμαστε προς τις ΑΠΕ;
H απάντηση του Χ. Βάρβογλη στο ερώτημά σας
” Το ερώτημα είναι λάθος: έχουμε ΗΔΗ στραφεί τις ΑΠΕ, παρά τις ακατανόητες (για μένα) αντιδράσεις μερικών. Το πρόβλημα όμως είναι πώς θα έχουμε διαθέσιμη ενέργεια τά βράδια που δεν φυσάει. Μέχρι λοιπόν να κατασκευάσουμε επαρκείς ταμιευτήρες ενέργειας, που θα αποθηκεύουν την ηλεκρική ενέργεια το πρωί που φυσάει και την αποδίδουν το βράδυ που δεν φυσάει, θα χρειαζόμαστε θερμικά εργοστάσια για να “κλείνουν τις τρύπες”. Αν βέβαια πετύχουν τον σκοπό τους οι αντιμαχόμενοι τις ανεμογεννήτριες, τότε θα έχουμε ΜΟΝΟ θερμικά εργοστάσια -ορυκτών καυσίμων ή πυρηνικά.”
Καλημέρα Τίνα και χρόνια πολλά. Για λόγους εμφάνισης, ο τίτλος δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλος. Γι αυτό και η αλλαγή…
Δυστυχως με αυτη την αλλαγή φαινεται, σε οποιον δεν διαβασει την αναρτηση, οτι το αρθρο ειναι δικο μου, ενω δεν ειναι δικο μου. Ισως πρεπει να ειστε πιο ελαστικοι σε μερικες περιπτωσεις για να μην δημιουργηθουν παρεξηγήσεις. Η συμμετοχή υψηλού επιπέδου Πανεπιστημιακών στο Υλικονετ είναι κέρδος για όλους μας δεν νομίζεις;
Καλημέρα Τίνα, Δημήτρη , Αποστόλη.

Θα συμφωνήσω και με τον καθηγητή και με σας για την τεράστια αξία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Γιατί οι άλλες μας ενδιαφέρουν τόσο πολύ;
Μια εικόνα από το μαρίν τράφικ:
Τα σημάδια είναι πλοία και η εικόνα δείχνει την κίνησή τους στην Ευρώπη (μόνο) πριν λιγα λεπτά.
Οι εξελίξεις στα εναλλακτικά καύσιμα πλοίων προχωρούν αργά.
Αντίστοιχοι χάρτες υπάρχουν για αεροπλάνα που χρησιμοποιούν απαιτητικό καύσιμο.
Το στοίχημα είναι να καλυφθεί σημαντικό μέρος της “οικιακής” ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.
Φυσικά και είναι κέρδος. θα μπορούσε ο τίτλος να είναι “Ο Χ. Βάρβογλης για το φυσικό αέριο” αν θέλουμε να φανεί ο συγγραφέας.
Δυστυχώς υπάρχουν ακόμα πολλά τεχνολογικά εμπόδια για την επικράτηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Πρόσφατα παρακολούθησα μια ομιλία φυσικού ερευνητή αιχμής στην Ελβετία με αντικείμενο υλικά που φιλοδοξούν να ανεβάσουν την απόδοση ηλιακών συλλεκτών από 10% περίπου που είναι σήμερα στο 25%. Αυτό θα είναι ανάσταση. Μέχρι όμως να δούμε αν μπορούν να μπούν σε μαζική παραγωγή έχουμε πολυ δρόμο. Τα φορτηγά αυτοκίνητα, τα πλοία και τα αεροπλάνα αποτελούν τον τελευταίο τροχό της άμαξας. Ας δούμε τι γίνεται με τα επιβατικά αυτοκίνητα που η τεχνολογία βάζει εμπόδια που ακόμα δεν έχουν ξεπεραστεί. Για την ώρα εχουμε πετύχει και συνεχίζουμε στο να κατασκευάζουμε μπαταρίες με μεγαλύτερη χωρητικότητα ανά κιλό κάτι που θα δίνει στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα όλο και μεγαλύτερη αυτονομία αλλά έχουμε αποτύχει να μειώσουμε το κόστος κατασκευής ηλεκτρικού αυτοκινήτου που είναι σχεδόν πάνω από 50% ενός συμβατικού ίδιων διαστάσεων. Και αυτό δεν λύθηκε με μαζική παραγωγή. Εχουμε πολύ τεχνολογικό δρόμο ακόμα. Τα πρόσφατα “αναγκαστικά” βαπτίσια των πυρηνικών εργοστασίων της Ευρώπης σε “φιλικά προς το περιβάλλον” για να αντιμετωπστούν οι πληθωριστικές πιέσεις του πολέμου στην Ουκρανία που οδηγούν ολόκληρους λαούς σε πείνα κάτι δείχνει.
Αντίστοιχος χάρτης για αεροπλάνα:

ok σε ευχαριστω το αλλάζω έτσι
Καλημέρα Γιάννη. Κοιτώντας τους χάρτες σε πιάνει μαύρη απελπισία.
Καλημέρα Αποστόλη.

Είναι μια αναγκαία μεταφορά επιβατών και εμπορευμάτων.
Άλλη μια εικόνα:
Και δεν είναι όλη η Ευρώπη.
Καλημέρα Μπάμπη.
Αν τα αυτοκίνητα ήταν όλα ηλεκρικά, αν φορτίζονταν από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας τεράστιο θα ήταν το ώφελος.
Αν όμως φορτισθούν από ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από γεννήτριες που καίνε συμβατικό καύσιμο;
Πότε θα κάψεις περισσότερο καύσιμο για να κάνεις 100 χιλιόμετρα;
Όταν κάψεις 9 λίτρα βενζίνη ή όταν κάψεις το όποιο καύσιμο ώστε να φορτίσεις τη μπαταρία σου για διαδρομή 100 χιλιομέτρων;
Πέραν αυτών το ενδιαφέρον για τα ορυκτά καύσιμα θα συνεχίσει να υπάρχει όσο δεν υπάρχουν ηλεκτρικά πλοία και αεροπλάνα.
(Δεν ξέρω αν είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Για να καταλάβω αν έχεις δίκιο ή όχι πρέπει να κάνω υπολογισμό που δεν έχω κάνει.)
Καλημέρα συνάδελφοι.
Αφού συμφωνήσω με το πνεύμα του άρθρου του Χ. Βάρβογλη, να επισημάνω το τεχνικό πρόβλημα που υπάρχει όταν το σύστημα στηρίζεται μόνο σε ανανεώσιμες μορφές ενέργειας.
Όσο δεν αναπτύσσονται μεγάλες μονάδες αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, δεν εξασφαλίζεται ισορροπία στο σύστημα…
Μέχρι τότε η λειτουργία μεγάλων θερμικών εργοστασίων (με λιγνίτη, με πετρέλαιο, με φυσικό αέριο..) είναι απαραίτητη, για να παράγουν την ενέργεια που χρειαζόμαστε, την στιγμή που την χρειαζόμαστε.
Τρομακτικοί και οι δύο χάρτες. Δείχνουν το μέγεθος του “βιασμού” της Γής μας…