Ναυαγός διαρκείας το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα: Απογοητευτικές οι επιδόσεις των μαθητών στην PISA 2022, διαχρονικές και απανωτές οι κυβερνητικές αποτυχίες.

Διαχρονικές αποδεικνύονται οι παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος και κατ’ επέκταση οι επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών, όπως αποκαλύπτουν και τα νεότερα στοιχεία της διεθνούς έρευνας PISAτου ΟΟΣΑ που δημοσιοποιήθηκαν σήμερα.
Οι επιδόσεις των μαθητών φαίνεται να βρίσκονται σε συνεχή πτώση και οι κυβερνητικές αλλαγές δεν δείχνουν να έχουν ουσιώδη επίπτωση στην πορεία αυτή.
Οι επιδόσεις των 15χρονων μαθητών μπορούν ευλόγως να θεωρηθούν προϊόν δύο εκ διαμέτρου αντίθετων πολιτικών κατευθύνσεων στη διαχείριση της εκπαίδευσης:
Αφενός της πενταετίας ΣΥΡΙΖΑ που εγκαλείτο για ενοχοποίηση της «αριστείας» και λογικές ισοπέδωσης προς τα κάτω και αφετέρου της τετραετούς διακυβέρνησης ΝΔ που υποτίθεται ότι είχε ως στόχο την αξιολόγηση σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης και την αξιοποίηση των βέλτιστων διεθνών πρακτικών.
Το αποτέλεσμα παραμένει όμως το ίδιο: Στην τάση υποχώρησης των επιδόσεων των μαθητών δεν φαίνεται να υπάρχει «πολιτικό» ανάχωμα.
Τα ευρήματα
Οι Έλληνες μαθητές καταγράφουν επιδόσεις κάτω από τον μέσο όρο των 80 χωρών που συμμετέχουν στον διαγωνισμό, ενώ και σε σύγκριση με τις ευρωπαϊκές χώρες οι επιδόσεις τους είναι από τις χειρότερες.
Στον διαγωνισμό Programme for International Student Assessment (PISA) του ΟΟΣΑ συμμετείχαν το 2022 περίπου 690.000 μαθητές, αντιπροσωπεύοντας περίπου 29 εκατομμύρια 15χρονους από σχολεία σε 81 συμμετέχουσες χώρες.
Από την Ελλάδα, στον διαγωνισμό PISA πήραν μέρος 6.403 μαθητές από 230 δημόσια και ιδιωτικά σχολεία, αντιπροσωπεύoντας περίπου 98.100 μαθητές 15 ετών (περίπου το 91% του συνολικού πληθυσμού 15χρονων).
Η βαθμολογία της Ελλάδας ήταν χαμηλότερη σε σχέση με το 2018 και στις τρεις υπό εξέταση δεξιότητες
- κατανόηση κειμένου
- μαθηματικά
- φυσικές επιστήμες
Ειδικότερα:
–Στα μαθηματικά, η Ελλάδα συγκέντρωσε επίδοση 430, σημειώνοντας βουτιά 21 μονάδων σε σχέση με το 451 που είχε συγκεντρώσει το 2018 (στον πίνακα κατατάσσεται στη 44η θέση από 80 χώρες (μέλη και μη του ΟΟΣΑ) που συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ στα μαθηματικά ήταν 472 (489 το 2018).
-Στην κατανόηση κειμένου, οι Έλληνες μαθητές κατέγραψαν δείκτη 438 (41η θέση). Η βαθμολογία αυτή ήταν κατά 19 μονάδες χαμηλότερη από το 457 του 2018. Ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ στην κατανόηση κειμένου ήταν 476 (487 βαθμοί το 2018).
-Στις φυσικές επιστήμες η Ελλάδα συγκέντρωσε βαθμολογία 441, σημειώνοντας μείωση 11 μονάδων από το 452 που ήταν η βαθμολογία της το 2018 (44η θέση). Ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ στις επιστήμες ήταν 485 (489 το 2018).
Το τεστ διερευνά το πόσο καλά οι μαθητές μπορούν να λύσουν σύνθετα προβλήματα, να έχουν κριτική σκέψη και να επικοινωνούν αποτελεσματικά. Τα αποτελέσματα παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες για το πόσο καλά τα εκπαιδευτικά συστήματα προετοιμάζουν τους μαθητές για τις πραγματικές προκλήσεις της ζωής και τη μελλοντική τους επιτυχία. Η Ελλάδα συμμετείχε για πρώτη φορά στον διαγωνισμό PISA το 2000.
Συνεχίζεται η πτωτική πορεία
Όπως σημειώνεται στην έκθεση, η απότομη πτώση των μέσων βαθμολογιών της Ελλάδας μεταξύ του 2018 και του 2022 επιβεβαίωσε και ενίσχυσε μια πτωτική πορεία που είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα. Κατά την περίοδο 2012-2022, οι επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από 20 μονάδες κατά μέσο όρο και στις τρεις κατηγορίες.
Κατά την πιο πρόσφατη περίοδο (2018 έως 2022), το χάσμα μεταξύ των μαθητών με τις υψηλότερες βαθμολογίες και των πιο αδύναμων μαθητών συρρικνώθηκε στα μαθηματικά, ενώ δεν άλλαξε σημαντικά στην κατανόηση κειμένου και στις επιστήμες. Στα μαθηματικά, σχεδόν όλοι οι μαθητές έγιναν πιο αδύναμοι, ενώ οι μαθητές με υψηλές επιδόσεις μειώθηκαν περισσότερο από ό,τι οι μαθητές με χαμηλές επιδόσεις.
- Σημειωτέον πως ο PISA έχει ορίσει έξι επίπεδα βάσει των οποίων κατηγοριοποιεί τις δεξιότητες των μαθητών στην κατανόηση κειμένου, τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες. Το Level 2 θεωρείται το ελάχιστο επίπεδο επάρκειας που πρέπει να αποκτήσουν όλοι οι μαθητές μέχρι το τέλος της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Οι μαθητές του Level 2 μπορούν, πρακτικά, να χρησιμοποιήσουν βασικούς αλγόριθμους, απλές επιστημονικές γνώσεις και να ερμηνεύσουν απλά κείμενα. Οι μαθητές του Level 5 ή του Level 6 έχουν κορυφαίες επιδόσεις. Για παράδειγμα, μπορούν να εργαστούν αποτελεσματικά με μαθηματικά μοντέλα για σύνθετες καταστάσεις, να κατανοήσουν αφηρημένα κείμενα και να ερμηνεύσουν και να αξιολογήσουν πολύπλοκα πειράματα.
Στα Μαθηματικά:
-Το 53% των μαθητών στην Ελλάδα έχει επάρκεια τουλάχιστον Level 2, σημαντικά κάτω από τον μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ (69%).
-Μόλις το 2% των μαθητών στην Ελλάδα είχαν κορυφαίες επιδόσεις στα μαθηματικά, που σημαίνει ότι πέτυχαν Level 5 ή 6 (μέσος όρος του ΟΟΣΑ: 9%).

Στην Κατανόηση Κειμένου:
-Περίπου το 62% των μαθητών πέτυχε Level 2 ή υψηλότερο (μέσος όρος ΟΟΣΑ: 74%).
-Μόλις το 2% των μαθητών σημείωσε βαθμολογία Level 5 ή υψηλότερη (μέσος όρος του ΟΟΣΑ: 7%).

Στις Φυσικές Επιστήμες:
-Περίπου το 63% των μαθητών πέτυχε Level 2 ή υψηλότερο (μέσος όρος του ΟΟΣΑ: 76%).
-Μόλις το 1% των μαθητών σημείωσε κορυφαίες επιδόσεις, ήτοι Level 5 ή 6 (μέσος όρος του ΟΟΣΑ: 7%).
Aπό τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες/περιοχές, η Ελλάδα ξεπερνά μόνο τις Ρουμανία, Μολδαβία, Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία, Μαυροβούνιο, Γεωργία, Αλβανία και Κόσοβο.

Διαφορές μεταξύ αγοριών και κοριτσιών
Από τα υπόλοιπα συμπεράσματα της έκθεσης, ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι στην Ελλάδα, τα αγόρια και τα κορίτσια είχαν παρόμοια επίπεδα κατά μέσο όρο στα μαθηματικά, αλλά τα κορίτσια ξεπέρασαν τα αγόρια στην κατανόηση κειμένου κατά 25 μονάδες.
Επίσης, στην Ελλάδα, το ποσοστό των χαμηλών επιδόσεων είναι παρόμοιο μεταξύ των αγοριών (46%) και των κοριτσιών (48%) στα μαθηματικά. Στην ανάγνωση, ωστόσο, το μερίδιο είναι μεγαλύτερο μεταξύ των αγοριών (32% των κοριτσιών και 44% των αγοριών σημείωσαν βαθμολογία χαμηλότερη του Level 2). Όσον αφορά τις κορυφαίες επιδόσεις, το μερίδιο είναι μεγαλύτερο στα αγόρια (3%) από ό,τι στα κορίτσια (1%) στα μαθηματικά. Στην κατανόηση κειμένου, ωστόσο, το μερίδιο είναι παρόμοιο μεταξύ των κοριτσιών (2% των κοριτσιών και 2% των αγοριών πέτυχαν βαθμολογία Level 5 ή 6).
Στην κορυφή η Σιγκαπούρη
Όπως σημειώνεται στην έκθεση, οι διεθνείς συγκρίσεις είναι περίπλοκες, αλλά τα δεδομένα του PISA δείχνουν μια σαφή παγκόσμια τάση: οι μέσες επιδόσεις των μαθητών κατευθύνονται σε λάθος κατεύθυνση.
Περίπου το 25% των 15χρονων στις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ – που αντιπροσωπεύουν 16 εκατομμύρια παιδιά – εκτιμάται ότι έχουν χαμηλές επιδόσεις στα μαθηματικά, την κατανόηση κειμένου και τις φυσικές επιστήμες, συμπεριλαμβανομένων μαθητών που δεν καλύπτονται από τον PISA. Η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη μεταξύ πολλών μη μελών του ΟΟΣΑ. Σε 18 χώρες και οικονομίες, περισσότερο από το 60% των 15χρονων έχουν χαμηλές επιδόσεις και στις τρεις θεματικές.
Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για όλους. Οι μαθητές της Σιγκαπούρης, για παράδειγμα, μπορούν να εργαστούν αποτελεσματικά με μαθηματικά μοντέλα για σύνθετες καταστάσεις, να κατανοήσουν αφηρημένα κείμενα και να ερμηνεύσουν και να αξιολογήσουν πολύπλοκα πειράματα.
- Η Σιγκαπούρη ήρθε πρώτη και στα τρία αντικείμενα: στα μαθηματικά (με 575 μονάδες), στην κατανόηση κειμένου (543) και στις επιστήμες (561). Η Σιγκαπούρη ήταν επίσης μια από τις λίγες χώρες που κατέγραψε βελτίωση στην κατανόηση κειμένου και τις επιστήμες σε σχέση με το 2018, ενώ παρέμεινε σταθερή στα μαθηματικά.
Σε άλλα σημεία του PISA 2022, πέντε άλλα εκπαιδευτικά συστήματα της Ανατολικής Ασίας ξεπέρασαν όλα τα άλλα στα μαθηματικά: Μακάο (Κίνα), Κινεζική Ταϊπέι, Χονγκ Κονγκ (Κίνα), Ιαπωνία και Κορέα, κατά σειρά επίδοσης. Οι ίδιες χώρες/οικονομίες είχαν τις υψηλότερες επιδόσεις και στις φυσικές επιστήμες, μαζί με την Εσθονία και τον Καναδά. Στην κατανόηση κειμένου, η Ιρλανδία τα πήγε εξίσου καλά με την Ιαπωνία, την Κορέα, την Κινεζική Ταϊπέι και την Εσθονία.
πηγή: hellasjournal.com
![]()
Είπες όμως κάτι πολύ ωραίο:
Δεν νομίζω οτι το να μάθει κανείς Γεωμετρία, Άλγεβρα όπως πολύ σωστά λέτε – και όπως οφείλει να γίνεται είναι αμοιβαία αποκλειόμενο με το να ξέρω να διαβάζω ένα διάγραμμα.
Να προσυπογράψω. Τα θετικά μαθήματα προσφέρονται στο να μας κάνουν ικανούς να διαβάζουμε διαγράμματα. Αρκεί βεβαίως να γίνουν τα θετικά μαθήματα.
Αν τα θέματα είναι μόνο σχετικά με ανάγνωση διαγραμμάτων (με δεδομένη την επιθυμία μας να γράψουν καλά τα παιδιά σε τέτοιες εξετάσεις) τα μαθήματα θα παραγκωνισθούν και θα αντικατασταθούν από μια προπόνηση σε πιζοειδή θέματα. Έχουμε δει το έργο με τις Πανελλαδικές Εξετάσεις.
Ας δούμε ένα θέμα που εξετάζει αν τα παιδιά ξέρουν να διαβάζουν διαγράμματα:

Τη στιγμή 2s :
Ο διαγωνισμός επιβραβεύει «χρηστικές κι επικοινωνιακές δεξιότητες» σε επιλεγμένα αποσπασματικά πεδία. Εισάγει και εδραιώνει αποκλειστικά την επιφανειακή αντίληψη για τη γνώση: χρήσιμη είναι μόνον αν έχει άμεσο όφελος-κέρδος σε βάρος της γενικής μόρφωσης. Ενισχύει την τάση της ποσοτικοποίησης και της κυριαρχίας των «δεικτών της αγοράς». Ο στόχος για το «μέγιστο κέρδος με το ελάχιστο κόστος», σημαίνει «μικρότερες δαπάνες για αποφοίτους, που θα μπορούν να εξυπηρετούν την οικονομία, με τους όσο το δυνατό χαμηλότερους μισθούς» και εκπαιδευτικούς που θα αξιολογούνται και θα πληρώνονται με βάση «τα επιτεύγματα» των μαθητών τους και την «αποτελεσματικότητα».
Πάντα κακόβουλα συμφωνώ με το πνεύμα και τους ισχυρισμούς Κυριακόπουλου.
Μερικές συμπληρώσεις στα του Γιάννη για το PISA.
– Δεν σέβεται και δεν αναγνωρίζει τα ισχύοντα σχολικά προγράμματα. Απλώς, είναι μεθοδολογικά πολύ δύσκολο έως αδύνατο να τα εντάξει σε μια συγκριτική υπερεθνική αξιολόγηση. Μπορεί, όμως, να τα παρακάμπτει.
– Όμως διεκδικεί μια μορφή άτυπης συμμετοχής στη διαδικασία διαμόρφωσης των σχολικών προγραμμάτων των χωρών που συμμετέχουν ή που προσβλέπουν στη συμμετοχή, για τους δικούς του σκοπούς και στόχους βέβαια.
– Δεν πρέπει να σκεφτεί, να ρωτήσει κανείς για το αν η Σιγκαπούρη, η Κίνα, ή το Μακάο, που πρωτεύουν στον εν λόγω διαγωνισμό είναι το πρότυπο κοινωνίας και εκπαίδευσης που πρέπει να ακολουθήσουμε;
Ή μήπως να σκεφτεί.
Που είναι η Αμερική με τα «Χάρβαρντ»;
Που είναι η Μ. Βρετανία με τα «Κέιμπριτζ»;
– Ας αναφέρω και το εξής παράδοξο: Στις χώρες όπου οι μαθητές καταγράφουν υψηλές επιδόσεις η κυρίαρχη πολιτική συγχαίρει τον εαυτό της και πιστώνεται με μια αποτελεσματική εκπαιδευτική πολιτική. Στις χώρες με χαμηλότερα επιτεύγματα, η κυρίαρχη πολιτική κατηγορεί ευθέως τους εκπαιδευτικούς για την κακή απόδοση.[1]
Σε παλαιότερα χρόνια οι άνθρωποι που συνήθως λόγω φτώχειας δεν είχαν πάει σχολείο και στερούνταν βασικών γνώσεων, αν διακρίνονταν κάπου με κάποιο τρόπο είχαν σαν μότο για την επιτυχία τους το: «Το μεγαλύτερο σχολείο της ζωής είναι το πεζοδρόμιο». Αστείος ισχυρισμός. Μήπως σε πολύ εξευγενισμένη μορφή αυτό ισχυρίζεται το PISA:
Στα σχολεία δε διδάσκονται μόνο γλώσσα και μαθηματικά και επιστήμες. Διδάσκεται και ιστορία και γεωγραφία και πολιτική αγωγή και τέχνες και ξένες γλώσσες και φυσική αγωγή και πληροφορική και (κυρίως) καλλιεργούνται στάσεις ζωής, κοινότητα και προσωπικότητα, που δεν μπορούν και δεν πρέπει να μετρηθούν. Στα σχολεία η γλώσσα δεν είναι μόνο κατανόηση (χρηστικών) κειμένων. Είναι και λογοτεχνία και έκφραση και συνειδητοποίηση.
[1] https://www.iefimerida.gr/ellada/giati-patonoyn-oi-ellines-mathites-stin-axiologisi-tis-pizas
Γιάννη καλησπέρα. Δεν πρέπει να προσθέσεις πληροφορίες της σχετικής θέσης των κινητών στη;ν εκφώνηση;
Καλησπέρα Αρη .Συμφωνώ μαζί σου /Ιδιαίτερα στο:”Στις χώρες όπου οι μαθητές καταγράφουν υψηλές επιδόσεις η κυρίαρχη πολιτική συγχαίρει τον εαυτό της και πιστώνεται με μια αποτελεσματική εκπαιδευτική πολιτική. Στις χώρες με χαμηλότερα επιτεύγματα, η κυρίαρχη πολιτική κατηγορεί ευθέως τους εκπαιδευτικούς για την κακή απόδοση.”
Θα ήθελα να επισημάνω επίσης:
Στη χωρα μας λειτουργούν πολλά ιδιωτικά σχολεία που “υποτείθεται” ότι παρέχουν “ιδιαίτερη” μορφωση.Τα παιδιά που είναι σε αυτά και διαγωνίζονται σε στο Pisa ,γιατί αποτυγχανουν αφου έχουν ¨περίσσεια” μορφωση από τα Δημόσια;
Σύμφωνα με αυτούς που λοιδωρούν την δημόσια εκπαίδευση και προτάσουν την ιδιωτική θα έπρεπε οι καλύτεροι μαθητές της ιδιωτικής να αριστεύουν.
Προφανώς δεν είναι αυτό που θα θελα να δω να γίνεται. Η Φυσική πάει πολύ πέρα από την ανάγνωση διαγραμμάτων απλά (και τα άλλα μαθήματα). Θα ‘θελα όμως σε όλα τα θετικά μαθήματα (και στα οικονομικά) να δω τα παιδιά να επεξεργάζονται και αυτήν την αναπαράσταση.
Γεια σου Γιώργο.
Ενδεικτικό ήταν.
Συμφωνώ απολύτως Μανώλη.
Καλησπέρα Γιώργο.
Σωστό το ερώτημά σου.
Δεν ξέρω αν υπάρχει στατιστική απάντηση σ’ αυτό.
Πάντως στις διεθνείς ολυμπιάδες μαθηματικών φυσικής κλπ δεν νομίζω ότι υστερεί η συκοφαντημένη δημόσια εκπαίδευση.
Συμφωνώ σε αυτό.
Να ρωτήσω ανάποδα,
ένας άνθρωπος που κάνει κάτι άσχετο με τις θετικές επιστήμες, είναι πχ ψήστης, τι θα έπρεπε να ξέρει για τις ανεμογεννήτριες;
Μεταξύ αυτών που θα έπρεπε να ξέρει, για μένα, είναι:
Μιας και λέμε για διάβασμα διαγραμμάτων.
Πως βλέπετε αυτό που δείχνει τα trend εδώ; (το ξαναβάζω για πληρότητα)
Βλέπω:
1.Σε όλα τα πεδία ένα offset του OECD average έναντι της Ελλάδας 20-30 μονάδες, με διακύμανση καθ’ έτος.2.Απ’ το 2010 και μετά αρχίζει πτώση στο OECD average συστηματικά. Η πτώση στην Ελλάδα αρχίζει λίγο νωρίτερα (νομίζω 2008).3.Η κλίση της καμπύλης κατα την πτώση είναι παρεμφερής στον OECD average και στην Ελλάδα σε Ανάγνωση, Μαθηματικά, ενώ στη Φυσική η πτώση είναι πιο έντονη.4.Αν συγκρίνω την κλίση το ’15-’18 με την κλίση το ’18-’22: Στην Ελλάδα η κλίση μεγαλώνει (προς τα αρνητικά) το ’18-’22 σε όλα. Αντίστοιχη συμπεριφορά έχει ο ΟΟΣΑ σε Μαθηματικά και Ανάγνωση αλλά όχι σε Φυσική. Στη Φυσική η Ελλάδα έχει πιο απότομη μεταβολή της κλίσης απ’ ότι ο ΟΟΣΑ.Στο 1. νομίζω οτι συμβαίνει επειδή οι δικοί μας διδακτικοί στόχοι δεν έχουν το ίδιο περιεχόμενο με αυτών του τεστ PISA, όχι επειδή τα παιδιά μας είναι χαζά.

Στο 2 δεν έχω ιδέα.
Στο 3 και στο 4 τώρα νομίζω οτι το ’18-’22 βλέπουμε τις επιπτώσεις του κόβιντ και της τηλεκπαίδευσης. (Τα παιδιά που ήταν 15 το ’22 είχαν σχεδόν όλα τα γυμνασιακά χρόνια σε τηλεκπαίδευση με ο,τι αυτό συνεπάγεται).
Η περίπτωση 2,
υποθέτω ότι οφείλεται στην είσοδο μαθητών από αδύνατα εκπαιδευτικά συστήματα που οι κυβερνήσεις τους επιθυμούσαν να χρησιμοποιήσουν τα αποτελέσματα της αξιολόγησης PISA ως μοχλό αλλαγών
έτος αξιολόγησης PISA/ αριθμός χωρών που συμμετείχαν
2009/65, 2013/65, 2015/72, 2018/78
οι ψήστες στα σουβλατζίδικα που γνωρίζω, είναι επαρχιώτες κι’ αυτά τα παίζουν στα δάχτυλα – μάλλον όχι απ’ το σχολείο
αυτό που ίσως θα μπορούσαν να μάθουν κυρίως απ’ το σχολείο,
είναι πως ο ανεμόμυλος πάντα έγραφε παράταιρα, σχεδόν εχθρικά στο τοπίο,
γι’ αυτό και ο ευφάνταστος ευπατρίδης Δον Κιχώτης της Μάντσας, τους αντιμετώπισε σαν το απόλυτο κακό με φουλ επίθεση κατά μέτωπο.
Σήμερα τους αντιμετωπίζουμε ως λαμπρές περιπτώσεις παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.
Οι σύγχρονες ανεμογεννήτριες αντιμετωπίζονται παρόμοια.
Κατηγορούνται ότι ρυπαίνουν αισθητικά το τοπίο.
Η γνώση αυτής της εξέλιξης στην αισθητική αντιμετώπιση των παραδοσιακών ανεμόμυλων, ίσως μπορεί να χαμηλώσει τους υψηλούς τόνους στη συζήτηση.
Επίσης, για να μετάσχει με επάρκεια στη δημόσια συζήτηση καθώς ιδροκοπά μπρος απ’ τα κάρβουνα,
καλό είναι να γνωρίζει ότι οι μπαταρίες αποθήκευσης της μετασχηματισμένης αιολικής ενέργειας, όπως και αυτές των κινητών, έχουν περιορισμένη χωρητικότητα.
Και η αιολική ενέργεια που περισσεύει αν περάσει στο δίκτυο θα δημιουργήσει μπλακάουτ
Επομένως θα μπορούσε να συζητήσει με επιχειρήματα για τη διάθεση μέρους των υπερκερδών της ΔΕΗ για τεχνολογικές βελτιώσεις του δικτύου, με την προϋπόθεση ότι έχει πειστεί για το ενδεχόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη.
με δύο λόγια, όταν η νέα γνώση είναι μόνο δηλωτική και δεν γειώνεται σ’ αυτά που εξελίσσονται έξω απ’ την τάξη, προορίζεται να καταλήξει στον “κουβά της λήθης”
Καλημέρα Άρη.
Συμφωνώ.
Άρη νομίζω ότι με την τοποθέτησή του τα είπες όλα.