Στο σχήμα βλέπουμε ένα σώμα να ηρεμεί στο κάτω άκρο ενός ιδανικού ελατηρίου (σχήμα 1).
Στο σχήμα (Α) το σώμα εκτελεί ΑΑΤ, στο σχήμα (Β), εκτελεί φθίνουσα ταλάντωση με την επίδραση δύναμης απόσβεσης της μορφής Fαπ=-bυ, ενώ στο σχήμα (Γ) εκτός της παραπάνω δύναμης απόσβεσης, δέχεται και αρμονική εξωτερική δύναμη Fεξ, με αποτέλεσμα να εκτελεί εξαναγκασμένη ταλάντωση, σταθερού πλάτους.
- Στο σχήμα (Α) η δύναμη επαναφοράς έχει φορά προς τα πάνω, ενώ το σώμα αποκτά μέγιστη κατά μέτρο ταχύτητα, όταν περνά από την θέση (1).
- Στο σχήμα (Β) το σώμα κινείται προς τα πάνω, ενώ αποκτά μέγιστη ταχύτητα κατά μέτρο, όταν περνά από την θέση (1), θέση στην οποία τελικά θα σταματήσει.
- Στο σχήμα (γ) το σώμα αποκτά μέγιστη κατά μέτρο ταχύτητα, όταν περνά από την θέση (1), στην οποία η εξωτερική δύναμη έχει μέτρο Fεξ=0.
Να χαρακτηρίσετε τις παραπάνω προτάσεις ως σωστές ή λανθασμένες, δίνοντας και σύντομες δικαιολογήσεις.
Η απάντηση με κλικ ΕΔΩ ή και ΕΔΩ.
![]()
Καλησπέρα Διονύση.
Νομίζω είναι από τις καλύτερες καθώς ξεκαθαρίζει και για τις τρεις ταλαντώσεις ποια είναι η θέση ισορροπίας και γύρω από ποια θέση εξελίσσεται η ταλάντωση.
Προσωπικά όλα αυτά τα χρόνια έχω υιοθετήσει αυτή τη θεώρηση.
Πολλοί θεωρούν ότι θέση ισορροπίας είναι αυτή στην οποία ΣF=0 στην φθίνουσα αλλά αν γίνει κάτι τέτοιο τότε δεν είναι σταθερή και επιπλέον ως x=0 και μελέτη της φθίνουσας είναι η θέση στην οποία θα ηρεμήσει το σώμα. Προσωπικά δεν με βρίσκει σύμφωνο αυτή η θεώρηση. Νομίζω η ενιαία αντιμετώπιση και συμφωνία είναι πιο καλή.
Καλημέρα Χρήστο και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Συμφωνούμε στην στόχευση της ανάρτησης.
Το θέμα προέκυψε, μετά από τηλεφώνημα συναδέλφου που μου έθεσε το ζήτημα και από την συζήτηση που ακολούθησε.
Έτσι θεώρησα ότι μάλλον τυπικά περνά το θέμα στο βιβλίο, μιλώντας για κάποιο x, όπου ποτέ δεν ορίσθηκε τι ακριβώς είναι, από πού μετράται, ούτε στην φθίνουσα, ούτε στην εξαναγκασμένη…
Καλημέρα Διονύση
“…μάλλον τυπικά περνά το θέμα στο βιβλίο…”,
τρία πουλάκια κάθονταν …χωρίς να κελαηδάνε ,ενώ τα δικά σου κελαηδήσανε!
Να είσαι καλά