by 
Πέθανε σε ηλικία 85 χρονών ο μεγάλος συνθέτης Δήμος Μούτσης.
Γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών από 7 χρονών.
Στίχους του έδωσαν ο Νίκος Γκάτσος, ο Μάνος Ελευθερίου, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Γιάννης Λογοθέτης, ο Κώστας Τριπολίτης και πολλοί άλλοι.
Μελοποίησε ποιήματα του Καβάφη, του Καρυωτάκη, του Σεφέρη του Ρίτσου και άλλων.
Τραγούδησαν τραγούδια του μεγάλοι τραγουδιστές, όπως ο Μπιθικώτσης, ο Κόκκοτας, η Μοσχολιού, ο Μητσιάς, ο Μητροπάνος, η Δήμητρα Γαλάνη η Πετρή Σαλπέα, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη και άλλοι.
Έξοχος ενορχηστρωτής, ενορχήστρωσε μεταξύ άλλων και την “Επιστροφή” των Χατζιδάκι – Γκάτσου.
Για το έργο του λίγο αργότερα μια και δεν ξέρω τι να πρωτοδιαλέξω.
Καλό ταξίδι Δήμο!
Γουόκμαν
Ερηνούλα μου
Τον πρόλαβα τη δεκαετία του 80…
Το ύφος των τραγουδιών του δεν ήταν λαϊκό , δεν ήταν ροκ, δεν ήταν αυτό που σήμερα αποκαλούμαι έντεχνο…
Ήταν ο Δήμος Μούτσης, μελαγχολικός αλλά και αντισυμβατικός
“Μην το ψάχνεις….. δεν πειράζει”
Θεωρώ, χωρίς να μπορώ να αιτιολογήσω, πως ο Φοίβος Δεληβοριάς
αποτελεί τη δημιουργική συνέχεια του Δήμου Μούτση
Καλημέρα παιδιά.
Θοδωρή αυτό που σήμερα αποκαλούμε έντεχνο δεν είναι αυτό που εννοούσε ο Θεοδωράκης με τον ίδιο όρο. Χρησιμοποιούσε τον όρο για να αντιδιαστείλει ένα τραγούδι που γράφεται ως π.χ. χασάπικο από έναν συνθέτη με μουσικές σπουδές από το χασάπικο ενός λαϊκού συνθέτη.
Έντεχνο επίσης είναι ένα επιδέξιο κράμα (χασάπικου- Κρητικού χορού) όπως το συρτάκι του Ζορμπά. Έντεχνο είναι το “Μ’ ένα παράπονο” που οι Μούτσης και Γκάτσος έγραψαν ώστε να μοιάζει (και μουσικά και στιχουργικά) με τραγούδι λαϊκής ταβέρνας.
Τα χαρακτηριστικά π.χ. του Νέου Κύματος δεν θα τα χαρακτήριζε ο Μϊκης έντεχνα.