![]()
Ένας πανεπιστημιακός βάζει μια άσκηση στους φοιτητές του:
Το δυναμικό πεδίο F = i.4 N για κάθε z≥0 και F = 0 για κάθε z<0 είναι συντηρητικό;
Δύο από αυτούς προσεγγίζοντας διαφορετικά το θέμα δίνουν δύο διαφορετικές απαντήσεις.
![]()
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
![]()
Ένας πανεπιστημιακός βάζει μια άσκηση στους φοιτητές του:
Το δυναμικό πεδίο F = i.4 N για κάθε z≥0 και F = 0 για κάθε z<0 είναι συντηρητικό;
Δύο από αυτούς προσεγγίζοντας διαφορετικά το θέμα δίνουν δύο διαφορετικές απαντήσεις.
![]()
Σε μένα Γιάννη συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Αυτές οι απαντήσεις προκάλεσαν τα ερωτήματα μου. Και αν κάποιος μπορεί να απαντήσει ευθέως σε αυτά τον ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Κωνσταντίνε καλημέρα.
Αυτό που εννοώ είναι ότι τα τρία κριτήρια για να είναι ένα πεδίο συντηρητικό πρέπει να ισχύουν σε κάθε περίπτωση.
Λες «Ειχα δικιο συμπτωματικα ομως λογω του τυπου της ασυνεχειας.» και
«Συμπερασμα. Το γεγονος οτι μια διανυσματικη συναρτηση εχει ασυνεχεια σε καποιο σημειο δεν σημαινει κατ αναγκην οτι ο στροβιλισμος δεν οριζεται.»
Αυτό αμφισβητώ, δηλαδή σε κάθε περίπτωση πεδίου μπορώ να βρω περιοχές όπου ισχύουν τα κριτήρια καθένα από μόνο του ή όλα μαζί. Αυτό που λέω είναι ότι δεν θα πρέπει πουθενά να μην υπάρχει αντίφαση του να ισχύει κάποιο ή κάποια κριτήρια και κάποιο όχι.
Σε προηγούμενο σημείο αυτής της κουβέντας είχα αναφέρει την
«Επιτάχυνση Fermi πρώτης και δεύτερης τάξης»
Πρόκειται για δυο μηχανισμούς επιτάχυνσης της κοσμικής ακτινοβολίας που περιέγραψε το 1949 ο Fermi όπου τα φορτία του κοσμικού πλάσματος (δεν έχει να κάνει με ιδιότητες του πλάσματος) συγκρούονται με μαγνητικά νέφη περιοχές με έντονο μαγνητικό πεδίο και τελικά επιταχύνονται ακριβώς λόγω της ασυνέχειας του πεδίων. Όποτε θέλεις ρίξε μια ματιά
στο https://repository.kallipos.gr/handle/11419/3108 σελ. 97 τελευταία παράγραφος μέχρι σελ 102 Ιδιαίτερα τα σχήματα 8.2 8.3
Εδώ φαίνεται πως η φύση εκμεταλλεύεται τις ασυνέχειες και ανάλογα με τις διευθύνσεις των πεδίων πριν και μετά την ασυνέχεια με διαφορετικό τρόπο.