Οι αφανείς ηρωίδες και ήρωες των τριών (3) ωρών

Αντί προλόγου: Στο τελευταίο ταξίδι Erasmus στο Porto (Μάιος 2025), επισκεφθήκαμε ένα σχολείο (scolar agroupamento – 1200 μαθητές) στο οποίο μας είχαν ενημερώσει από την προηγούμενη ημέρα, ότι πιθανόν να έχει απεργία. Πράγματι το πρωί οι μαθητές ήταν στο πεζοδρόμιο, οι εκπαιδευτικοί μέσα στα γραφεία τους. Ρωτήσαμε έκπληκτοι, τι είδους απεργία είναι αυτή. Μας απάντησαν: «μα δεν απεργούμε εμείς αλλά οι assistants – το βοηθητικό υποστηρικτικό προσωπικό του σχολείου. Οι καθαρίστριες, οι επιστάτες, οι φύλακες, οι τραπεζοκόμοι, οι της ειδικής αγωγής, οι ψυχολόγοι, οι νοσηλεύτριες κλπ), περί τα 120 – 140 άτομα. Οπότε χωρίς την δική τους παρουσία μάθημα δεν μπορεί να γίνει»!

Σεπτέμβριος. Άλλη μια σχολική χρονιά προ των πυλών. Κατά το κυβερνητικό αφήγημα όλα τα προβλήματα της εκπαίδευσης έχουν λυθεί, οι εκπαιδευτικοί στη θέση τους, (τι και αν προσλαμβάνονται χιλιάδες αναπληρωτές και αναπληρώτριες για να καλύψουν πάγια κενά και όχι έκτακτες περιπτώσεις), τα σχολεία κτηριακά έτοιμα (τι και αν ακόμη σε όσα έγιναν παρεμβάσεις τα μπάζα είναι ακόμη στους διαδρόμους και τις αίθουσες – πήραν σφουγγαρόπανα σε γυμνάσιο οι εκπαιδευτικοί), οι λειτουργικές ανάγκες έχουν καλυφθεί (με το 500ευρω από την προηγούμενη χρονιά).

Σχολεία με φόρτο εργασίας, χωρίς γραμματείες (όπου υπήρχαν τα χρόνια των μνημονίων καταργήθηκαν), χωρίς επιστάτες και φύλακες (και αυτοί καταργήθηκαν γιατί το κόστος ήταν τεράστιο), χωρίς κυρίες που καθορίζουν τους σχολικούς χώρους με πλήρες ωράριο. Ίσως αν είχαν πλήρες ωράριο δεν θα έφθαναν τα λεφτά για τον ΟΠΕΚΕΠΕ!!!

Ναι κυρίες που καθαρίζουν και καλλωπίζουν το σχολείο. Όχι «καθαρίστριες»  που πολλοί εκστομίζουν τη λέξη υποτιμητικά για να μειώσουν πολλές φορές άθελά τους το προσωπικό, που φροντίζει για τα παιδιά τους από τις οκτώ μέχρι τις δύο τουλάχιστον. Και ώ την ευφυή ιδέα τρίωρης ή τετράωρης απασχόλησης, ανάλογα με τα πολιτικά παιγνίδια της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής, ανά την Ελλάδα εκτός της Πάτρας και ο νοών νοείτω. Φανταστείτε δύο σχολεία σε κοινή αυλή με 300 – 350 μαθητές και μαθήτριες. Παιδιά μικρά δημοτικού ή γυμνασίου που ακόμη δεν γνωρίζουν καλά καλά τις λειτουργίες του σώματός τους. Με αδιαθεσίες στις 10 το πρωί και με τους αντίστοιχους εμέτους κλπ. Με νεαρά κορίτσια που ανακαλύπτουν το σώμα τους. Και τις κυρίες αυτές δεν τις έχεις στο σχολείο. Τρίωρης απασχόλησης λέει ο νόμος. Με τριακόσια πενήντα και αν, ευρώ. Προφανώς χωρίς δώρα γιορτών (τα δώρα τύπου φερράρι είναι για άλλες). Και επιστρατεύεις την ευγένειά σου και έρχονται εκτός εργασιακού ωραρίου τους να καθαρίσουν την αίθουσα ή την τουαλέτα. Εν γνώσει τους αφού αν συμβεί εργασιακό ατύχημα ο νόμος δεν τις καλύπτει. Και να τους κουνούν κάποιοι/ες το δάκτυλο εκφοβίζοντάς τες αν «γουστάρουν»,  ειδάλλως να πάνε αλλού.

Αλήθεια πόσο αποτιμάται το καθάρισμα ενός δημόσιου χώρου στον οποίο τα παιδιά της κοινωνίας μας περνούν το ένα τρίτο της μαθητικής τους ζωής? Αλήθεια σκέφθηκε κάποιος πως θα ήταν η καθημερινότητά μας χωρίς «καθαρίστριες» και «σκουπιδιάρηδες». Δυστυχώς δεν είναι «γκλαμουράτο» επάγγελμα. Αν δε κάποια παραποιούσε το απολυτήριο δημοτικού, όπως έγινε μερικά χρόνια πριν στον Βόλο, για να βρει έστω αυτή τη λειψή τρίωρη εργασία, ο πέλεκυς της δικαιοσύνης πέφτει βαρύς. Η ανόητη  δεν μετέφερε ένα εκατομμύριο ευρώ όπως ο Τσουκάτος για να μην διωχθεί. Αλήθεια η ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας) πότε θα ασχοληθεί με το ζήτημα, ή τραβούν για να χειροκροτήσουν προς Θεσσαλονίκη μεριά?

Οι τοπικές κοινωνίες και η τοπική κοινωνία επιτέλους ας προσπαθήσουν/σει να δώσουν αυτά που οφείλουν σε αυτές τις «αθόρυβες» εργάτριες, που όπως μαθαίνουμε τώρα με την κατάργηση των σχολικών επιτροπών των Δήμων προσπαθούν να κάνουν οικονομία ακόμη και με την ποσότητα των χλωρινών που χρειάζονται για την καθημερινή τους εργασία.