web analytics

Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας: 10 χρόνια μετά

 

1170761 933452900095536 5203155053315466993 n
https://ahinoula.blogspot.com/2015/12/27-2015.html

 

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,

αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.

Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον, Κ. Καβάφης

“Τελικά ποιος φεύγει; Ο Αντώνιος ή η Αλεξάνδρεια; Ή μήπως πρέπει να αγνοήσουμε τη διάζευξη και να δεχθούμε πως η Πόλη φεύγει από τον Αντώνιο και ο Αντώνιος από την Πόλη; Οι Φυσικοί πάντως υποστηρίζουν ότι και οι δύο οπτικές είναι εννοιακά ισοδύναμες. Η Αλεξάνδρεια που φεύγει είναι η γλώσσα της ποίησης. Διαποτισμένη από την ελευθερία της σκέψης αναστατώνει την τρέχουσα λογική αλλά υιοθετείται από τη Φυσική και συνιστά εξαιρετικό παράδειγμα για να φωτίσει κανείς την ισοδυναμία των συστημάτων αναφοράς, το θεμέλιο της Σχετικότητας.”

Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας

Με μια εξαίρεση: Όσο η μνήμη είναι δυνατή, κανείς δε φεύγει από κανέναν.

Loading

Subscribe
Ειδοποίηση για
12 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Στέλλα Χριστοπούλου

Ανδρέα, καλημέρα. Τα γραπτά του συνονόματου και φίλου σου επίκαιρα πάντα.
Κρατάω την τελευταία σου πρόταση…
Καλή Χρονιά!

Διονύσης Μάργαρης
Αρχισυντάκτης
30/12/2025 9:14 ΠΜ

Όσο η μνήμη είναι δυνατή, κανείς δε φεύγει από κανέναν”
Καλή χρονιά Στέλλα και Ανδρέα…

Παντελεήμων Παπαδάκης
Αρχισυντάκτης

Θυμάμαι=Ζω, και ζουν κι αυτοί οι αγαπημένοι ,που έφυγαν!
Καλή Πρωτοχρονιά και καλή παραγωγική χρονιά στην “νησίδα” …
του όμορφου και ουσιαστικού “υπότιτλου”,
“Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα είναι καλό για όλους”
ο οποίος παραφράζοντας τον Ανδρέα μας ,συμπαντικό πιά κάτοικο ,
μας “προτείνει μια βόλτα” της σκέψης μας στα σοκάκια της.
Στη μνήμη του, (σαν σήμερα πριν δέκα χρόνια μπήκε στην συμπαντική άμαξα για το αιώνιο ταξίδι), ένα ελάχιστο από τα όμορφα ποιητικά γραπτά του…
“Και της προτείνει μια βόλτα”
Τα λόγω και τα εξαιτίας
Το δάσος και ο πύργος
“Το δάσος των γεγονότων και ο πύργος της φυσικής. Ο πύργος , ένα ειδικό κατασκεύασμα της ανθρώπινης αφαιρετικής Σκέψης βρίσκεται στην άκρη του δάσους.
Δύσβατα μονοπάτια ,τα περισσότερα δεν έχουν ακόμα πατηθεί, τον συνδέουν με αυτό.
Στο δάσος συμβαίνουν διάφορα γεγονότα. Ένα διαρκές φεστιβάλ. Η πραγματικότητα, συνήθως αινιγματική αλλά πάντοτε χαοτική και χυμώδης, δίνει τα δικά της ρεσιτάλ εφευρετικότητας και ποικιλομορφίας.
Κορυδαλλοί πετούν κελαηδώντας, πλανήτες περιφέρονται επί δισεκατομμύρια χρόνια γύρω από το δικό τους άστρο… ακούγονται κλάματα από νεογέννητα τη στιγμή που βγαίνουν για πρώτη φορά στο φως της βιόσφαιρας ,….μουσική τζαζ από πιάνι και σαξόφωνο έρχεται από κάπου ,ηλιοβασιλέματα βρίσκονται σε εξέλιξη , διαστημικά σκάφη χωρίς καθόλου καύσιμα κινούνται αδιάκοπα μακριά από το ηλιακό σύστημα, νετρίνα διασχίζουν τον πλανήτη χωρίς κανείς να αντιλαμβάνεται το παραμικρό, αθώες μεταλλικές σπείρες μετατρέπονται σε πηγές ηλεκτρισμού, φτάνει να πλησιάσει προς αυτές ένας οποιοσδήποτε μαγνήτης,
ένα δάσος γεγονότων, ένας καταιγισμός από ποικίλα μηνύματα….”
………………..
Όσες φορές κι αν διαβάσω συγγράμματά του με συγκινούν και τον θυμάμαι ζώντα
(Από ένα σχόλιό μου στις 30/12/2021)

Κώστας Παπαδάκης
30/12/2025 11:15 ΠΜ

Προσωπικότητες που μας επηρεάζουν βαθιά, τους κουβαλάμε μαζί μας, μέσα μας.

Βαγγέλης Κουντούρης

καλημέρα σε όλους
προφανώς με συγκίνησες Ανδρέα
διότι υπήρξε φίλος μου και Δάσκαλός μου ταυτόχρονα
με ατέλειωτες ώρες συζητήσεων
(η φωτο είναι από μάζωξη του ylikonet στο Ξυλόκαστρο)

comment image

Τελευταία διόρθωση8 ημέρες πριν από Αποστόλης Παπάζογλου
Τίνα Νάντσου
30/12/2025 1:14 ΜΜ

Κρατώ αυτό ” Α, ρε Αντρέα, τώρα έπρεπε να ήσουν εδώ. Τώρα που σε χρειαζόμαστε περισσότερο.
Γιατί πάντα έμπαινε μπροστά.”
Ποσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα για τους Φυσικούς αν ζούσε ο Ανδρέας.
Ειναι ισως ο μονος εκπαιδευτικός που θα μπορουσε να ειναι επικεφαλης ολων των Φυσικών εκπαιδευτικών σε ενα σύλλογο ή ένα επιμελητήριο και να τραβήξει και τα νέα παιδιά μαζί του.

Βασίλειος Παππάς
30/12/2025 11:18 ΜΜ

Στο Περτούλι, τον Ιούλη, με Σκορδούλη
Τα εννιακόσια μέτρα υψόμετρο, οι πέντε μέρες του Ιούλη, οι καστανιές, η Ελάτη, τα έλατα, οι νυχτερινές ταβέρνες, οι άνθρωποι. Όπως ο Χάρης, γιος του Θύμιου και της Φωτεινής, τα πρωινά πρόεδρος, τις νύχτες περιφερόμενος φωτογράφος, αργότερα θα κάνει και την εμφάνισή του στην Αρκούδα, έτσι το λένε το μπαρ. Ο ΧΩΡΟΣ είναι τόπος ευλογημένος με Δήμαρχο που έρχεται και ακούει – κι ένας Δήμαρχος που ακούει να μιλούν για φιλοσοφία δεν είναι κάτι αυτονόητο- με νερό απίστευτο, με εντυπωσιακές καρυδιές και με ορατό νυχτερινό γαλαξία.

Είναι και οι ώρες οι μεταμεσονύχτιες ώρες, μετά την ταβέρνα και τον πανάρχαιο οίνο που κυκλοφορεί κάθε βράδυ σε ποσότητες εντυπωσιακές, το μπαρ Αρκούδα – κάτω από τη Μεγάλη Άρκτο – γίνεται τόπος συνάντησης όλων εκείνων που αντέχουν το ξενύχτι και μάλιστα με ένα διαφορετικό είδος κατάνυξης από εκείνη που επικρατεί στις συζητήσεις για τον Αλτουσέρ. Κώστας Σκορδούλης, Ευγενία, Δημήτρης Χασάπης και Θύμιος, οικοδεσπότες της Συνάντησης, διατηρούνται όρθιοι σε αυτό το μακράς διαρκείας «δεύτε λάβετε αλκοόλ».   

Αρης Αλεβίζος
Αρχισυντάκτης
31/12/2025 1:55 ΜΜ

Πολλοί\ες έχουν πολλά βιώματα με την παρουσία και την δράση του Αντρέα, από αυτά που χαράζονται βαθειά στην μνήμη.   
Επομένως σίγουρα  έχει κερδίσει ένα κομμάτι αθανασίας αυτής που εδράζεται στις καρδιές και τα μυαλά των ανθρώπων.
Καλή χρονιά σε όλους.

Σταύρος Παραδείσης
06/01/2026 12:54 ΜΜ

Καλημέρα Ανδρέα και καλή χρονιά σε όλους .Ο Ανδρέας εμπλούτισε με τον ποιητικό και φιλοσοφικό του λόγο την ερμηνεία , εξυπηρετώντας με αυτόν τον τρόπο τη διδασκαλία της φυσικής . Το συγκεκριμένο κείμενο για παράδειγμα κατά τη δική μου ερμηνεία μπορεί να εξυπηρέτηση αυτόν το σκοπό. Η εξαίρεση ως μνήμη εμφανίζεται εδώ να έχει συνθετικό ρόλο. Στην ειδική θεωρία της σχετικότητας η ισοδυναμία των συστημάτων αναφοράς με το δεδομένο της σταθερότητας της ταχύτητας του φωτός οδηγεί στη σχετικότητα του χώρου του χρόνου. Ο μετρικός τανυστής ενοποιεί το χώρο και το χρόνο και παρότι τα χωρικά και χρονικά διαστήματα ειναι σχετικά τα χωροχρονικά διαστήματα ειναι απόλυτα. Αυτή η σύνθεση έδωσε την αφορμή κάποιοι να θεωρούν περισσότερο δόκιμη την ονομασία θεωρία της αμεταβλητότητας από αυτήν της θεωρίας της σχετικότητας. Όπως στη ζωή έτσι και στη θεωρία έχουμε ανάγκη από σταθερές αναφορές , μόνο που αν νιώσουμε ότι ένα κλαδί λυγίζει πιανόμαστε από ένα άλλο σταθερότερο.