
Δύο σώματα κινούνται με σταθερές μη σχετικιστικές ταχύτητες που είναι παράλληλες σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς.
Α) Είναι δυνατόν να βρούμε ένα άλλο αδρανειακό σύστημα αναφοράς στο οποίο οι δύο τροχιές να τέμνονται;
Β) Αν βρούμε ένα τέτοιο σύστημα και τα σώματα ξεκινήσουν με κατάλληλες αρχικές συνθήκες είναι δυνατόν να συναντηθούν;
Κάτι τέτοιο θα ήταν συμβατό με τη μη συνάντηση στο πρώτο σύστημα αναφοράς;
Από το “200 More Puzzling Physics Problems”
![]()
Τι να πούμε για το τελευταίο ερώτημα με τις γραμμές;
Τι γραμμές βλέπει ο κινούμενος παρατητηρητής;
Χρήστο δεν ρώτησα για τις τροχιές.
Αυτές φαίνονται στις εικόνες από τις προσομοιώσεις.
Τα κινούμενα σώματα γράφουν στο δάπεδο ή στον αέρα γραμμές.
Τι μορφή έχουν αυτές οι γραμμές για τον κινούμενο παρατηρητή;
Για εμάς είναι δύο παράλληλες ευθείες. Γι’ αυτόν;
Για το τελευταιο ερωτημα
Γιώργο δεν κατάλαβα.
Εμείς βλέπουμε το πάτωμα ή στον αέρα δύο παράλληλες γραμμές.
Ο κινούμενος παρατηρητής τι βλέπει στο πάτωμα ή στον αέρα;
Απο ότι βλεπω τωρα το σχημα μου είναι ιδιο με το δικό σου που δινεις στην εναλλακτικη λύση.
Αυτές Γιώργο είναι οι φαινόμενες τροχιές. Τέμνονται.
Οι γραμμές που χαράσσονται στο πάτωμα τέμνονται;
(Άσχετα με το αν δοθεί απάντηση ετοιμάζω μια ανάρτηση κάπως διαφορετική αλλά σχετική.)
Καλημέρα παιδιά.
Και ο κινούμενος παρατηρητής θα δει δύο παράλληλες γραμμές να χαράσσονται στο έδαφος. Αυτές θα τις βλέπει να κινούνται μαζί με το έδαφος.
Ένας κινούμενος παρατηρητής βλέπει μεν άλλες τροχιές αλλά όχι άλλη γεωμετρία.
Αν κινούμαι με μη σχετικιστικές ταχύτητες βλέπω την ορθή γωνία ορθή γωνία, το τετράγωνο τετράγωνο, τον κύκλο κύκλο. Βλέπω τα αντικείμενα να έχουν τις ίδιες διαστάσεις.
Αλίμονο αν με το σταμάτημα της κίνησής μου έβλεπα άλλη πραγματικότητα. Δηλαδή όσο κινούμαι να βλέπω να γράφεται στο δάπεδο “Γιάννης” και όταν σταματήσω να δω γραμμένο το “Γιώργος”.
Καλημέρα Γιάννη. Κατάλαβα την σκέψη σου. Αυτό που λες είναι βασική αρχή της Φυσικής (και της Φυσης- “Η Φυση σώζει τα φαινόμενα”) . Αλλωστε με αυτή την σκέψη ο Αινστάιν οδηγηθηκε στη θεωρία της σχετικότητας.
Στο τελευταιο σχημα μου (ΣΧ4) αν το δεις σε τρεις διαστάσεις θα φανεί ότι αυτός που κινείται κατακόρυφα, στο δαπεδο βλέπει τους δυο παράλληλους φορείς.
Καλημέρα Γιώργο.