by 
Από σχόλιο του Διονύση:
Κάποιοι συνάδελφοι μπερδεύουν σκόπιμα; τα “θέματα υπερπαραγωγές”, των τελευταίων χρόνων με τα “δύσκολα θέματα” και χαίρονται που δεν έχουμε υπερπαραγωγές…
Είναι κατανοητό ότι το πρώτο ζήτημα που μπαίνει στην ζυγαριά, είναι να αυξηθεί ο αριθμός των μαθητών που θα επιλέξουν την θετική κατεύθυνση, μια κατεύθυνση που φυλλοροεί.
Αλλά είναι άλλο πράγμα το να θεωρούμε ότι μια υπερπαραγωγή η οποία συναρμολογείται από 10 άσχετα, μεταξύ τους πράγματα, αλλά πράγματα χιλιομασημένα, είναι δύσκολο θέμα. Δεν είναι δύσκολη φυσική αυτή…
Είναι ένα αντιαισθητικό και ψυχοφθόρο θέμα, ένα ογκώδες θέμα, που οδηγεί σε αγώνα δρόμου, όπου ο μαθητής γράφει πράγματα που τα έχει τυπικά “κατακτήσει”.
Γιώργο οι ασκήσεις αυτές δεν έχουν πατρότητα.
Σίγουρα πολλές παρέες Ρώσων, πίνοντας βότκα τα κρύα βράδια, έχουν επινοήσει την ίδια χωρίς να συνεννοηθούν. Πολλά βιβλία με γρίφους και ασκήσεις Φυσικής σε όλο τον κόσμο σίγουρα την περιέχουν. Είναι εξαιρετικά πιθανό να τη σκεφτεί κάποιος χωρίς να τη δει σε βιβλίο.
Είμαι σίγουρος ότι τη «δική μου» με την παγοκολώνα και το αλατόνερο κάποιο βιβλίο θα την έχει, βιβλίο που γράφτηκε πολλά χρόνια πριν γεννηθώ. Γιατί;
Γιατί είναι απλό σενάριο!
Είναι το πρώτο που σου έρχεται στο μυαλό μετά το κλασικό πρόβλημα με το κανονικό νερό.
Πάμε στην επίμαχη:
Δεν έχεις δει έστω κανένα βιβλίο και θέλεις απλή άσκηση με διατήρηση ορμής και ενέργειας ταυτόχρονα. Τι θα σκεφτείς πρώτα;
Δύο σώματα συνδεδεμένα με ελατήριο.
Δύο απωθούμενα φορτία.
Δύο ελκόμενα φορτία.
Ένα σώμα που ολισθαίνει σε λεία σφήνα που βρίσκεται σε λείο δάπεδο.
Ένα εκκρεμές σε ένα καροτσάκι με ρόδες.
Δεν χρειάζεται να βρεις σε βιβλίο τέτοιες ιδέες γιατί είναι απλές και δεν έχουν πατρότητα. Είναι ιδέες που όλοι έχουμε,
Έτσι είναι λάθος να αγοράζεις το βιβλίο υποθέτοντας ότι το διαφημίζει κάποιο μέλος της ΚΕΓΕ τότε ή της ΚΕΕ σήμερα.
Έχω κακή εμπειρία από Κλουζώ που ανακάλυψε σε βιβλίο του εμπορίου τη διπλή τροχαλία λες και δεν γνωρίζουμε τον Ήρωνα και τις πόρτες του.
Έτσι λοιπόν μπορούμε άνετα να βάλουμε στοίχημα με κάποιον:
-Γράψε μια άσκηση μονοθεματική και σεμνή και εγώ θα τη βρω κάπου είτε μόνος μου είτε με τη βοήθεια της ΤΝ.
Όποιος δεχθεί το στοίχημα θα χάσει διότι είτε θα στείλει υπερπαραγωγή (έχασε από τον διαιτητή χωρίς να του δοθεί δεύτερη προσπάθεια) είτε θα στείλει σεμνή μονοθεματική χωρίς νήματα και διακόπτες και αυτή σίγουρα κάποιος άλλος θα την έχει βάλει κάπου πολλά χρόνια πριν.
Ένας από τους λόγους εξάπλωσης της ασθένειας των υπερπαραγωγών (όχι ο σημαντικότερος) είναι και ο φόβος μην ανακαλυφθεί σε κάποιο βιβλίο το θέμα που προτάθηκε. Έτσι για να μειώσουμε την πιθανότητα στήνουμε άσκηση που μόνο νοσηρή φαντασία θα επινοούσε. Δηλαδή στήνουμε υπερπαραγωγή.
Γιάννη, αν 26 Αυγούστου έχεις επιστρέψει από Ρέθυμνο, έχω μία πρόταση
που νομίζω θα σε ενδιαφέρει:
Το “Ελ Πάσο” της Καλλιθέας γίνεται θερινό σινεμά για ένα βράδυ
Μάλλον όχι Θοδωρή.