by 
Από σχόλιο του Διονύση:
Κάποιοι συνάδελφοι μπερδεύουν σκόπιμα; τα “θέματα υπερπαραγωγές”, των τελευταίων χρόνων με τα “δύσκολα θέματα” και χαίρονται που δεν έχουμε υπερπαραγωγές…
Είναι κατανοητό ότι το πρώτο ζήτημα που μπαίνει στην ζυγαριά, είναι να αυξηθεί ο αριθμός των μαθητών που θα επιλέξουν την θετική κατεύθυνση, μια κατεύθυνση που φυλλοροεί.
Αλλά είναι άλλο πράγμα το να θεωρούμε ότι μια υπερπαραγωγή η οποία συναρμολογείται από 10 άσχετα, μεταξύ τους πράγματα, αλλά πράγματα χιλιομασημένα, είναι δύσκολο θέμα. Δεν είναι δύσκολη φυσική αυτή…
Είναι ένα αντιαισθητικό και ψυχοφθόρο θέμα, ένα ογκώδες θέμα, που οδηγεί σε αγώνα δρόμου, όπου ο μαθητής γράφει πράγματα που τα έχει τυπικά “κατακτήσει”.
Αφιερωμένο στον Διονύση.
Ευχαριστώ Γιάννη και για την αφιέρωση και για την τιμή…
Καλησπέρα Γιάννη. Εξαιρετικό άρθρο, με το δικό σου ύφος και όποιος θέλει ας καταλάβει…
Διάβασα την πολύ ωραία, ίσως λίγο θυμωμένη, αλλά μέσα από την ψυχή του (αυτό το ξέρουμε όσοι τον γνωρίζουμε) ανάρτηση του Θοδωρή στο Esos. Μάλιστα στα θέματα έκανε εκτενή ανάλυση, που δεν είδαμε από τόσους και τόσους. Όντως με έπιασε θλίψη, όχι για τα θέματα αλλά για τα σχόλια και μάλιστα υποτίθεται συναδέλφων. Ευτυχώς έχω και Facebook και έχω εντρυφήσει και σε αυτόν τον τύπο “διαλόγου”, που κύρια χαρακτηριστικά του είναι μόνο η προσβολή και η έλλειψη επιχειρημάτων.
Αντιγράφω:
Β. Π φυσικός
Αν τα θέματα ήθελε ο καλός συνάδελφος να είναι αυτά που αναρτώνται στο γνωστό site πού τρομοκρατούν και τούς καλούς μαθητές τότε καλά έκανε η επιτροπή θεμάτων και δεν ενέδωσε.
alastor
προετοιμάσατε τους μαθητές σας για υπερπαραγωγές και απογοητευθήκατε που δεν θα ξεχωρίσουν, για να αναδειχθεί η δική σας δουλειά.
Νικος Μ.
…το ανωθεν λιβελογραφημα που προετοιμαζει ηδη την επανοδο σε λογικες θεματων 2024.
GK
Τι έγινε; Δεν βγαίνουν τα πανάκριβα ιδιαίτερα με τέτοια θέματα;
Τιμολέων
Οι μόνοι που κινδυνεύουν από θέματα σαν τα φετινά είναι μόνο οι μεγαλοιδιαιρεταδες.
Προφανώς ο κύριος Θοδώρας εκπέμπει κάποιο μνμ
Φυσικός
Το άρθρο του “συναδέλφου” συμπυκνώνει την αλαζονεία, την υπεροψία και τον ελιτισμό που έχει οδηγήσει εδώ και πολλά χρόνια στο να είναι η Φυσική το πιο μισητό μάθημα για τα παιδιά
….νομιμοποιούμαι να χαρακτηρίσω το κείμενο σαν ρυπαρό. Οι απόψεις με μπόλικο πασπάλισμα απο bold ώστε να φανεί έκδηλος ο εκνευρισμός και απαιτητική η αποδοχή των τσιτάτων είναι τόσο έωλες που δεν χρειάζονται επιμέρους σχολιασμό.
Εδώ φαίνεται και μια από τις αιτίες που έχουμε αυτή την κατάσταση στην παιδεία. Αν αυτό είναι επίπεδο διαλόγου, τότε εξηγούνται πολλά.
Υστερόγραφο.
Ηρακλής εναντίον εξωγήινων από το Φεγγάρι
Ευχαριστώ Ανδρέα.
Ναι τα σχόλια ήταν φεησμπουκικά.
Καλημέρα Γιάννη. Όποιος σε διαβάζει, σε καταλαβαίνει. Να είσαι καλά!
Νομίζω Ανδρέα ότι τόσο ο Θοδωρής, όσο και το ylikonet είναι συνηθισμένοι σε ανάλογα σχόλια…θλίψη πραγματικά…
Το 1987 ήμουν μία από τις αριστούχους του Φροντιστηρίου Ηράκλειτος και του 26ου Λυκείου (Μαρασλειο) που «κάηκαν» σ’ εκείνο το περίφημο θέμα που αναφερεις στην αναρτηση σου Γιαννη. Έγραψα 15 στη Φυσική και θυμάμαι ακόμη, τόσα χρόνια μετά, τα κλάματα και την αγωνία ότι δεν θα μπω στο Φυσικό Αθήνας, που ήταν το όνειρό μου και δουλευα για αυτο τον στοχο 3 χρονια.
Ευτυχώς με έσωσαν τα Μαθηματικά (19,5) και η Χημεία.
Οι Πανελλήνιες δεν είναι, ούτε πρέπει να είναι , διαγωνισμός Φυσικής για λίγους. Υπάρχουν οι Ολυμπιάδες Φυσικής και οι διαγωνισμοί για τα παιδιά που θέλουν να δοκιμαστούν σε ακραία δυσκολία και ειδικές απαιτήσεις.
Στις Πανελλήνιες Εξετασεις κρίνεται η ζωή και η ψυχολογία χιλιάδων παιδιών μέσα σε λίγες ώρες. Και το τραύμα από μια τέτοια αδικία μένει. Πιστέψτε με, μένει για πάντα.
Καλημέρα παιδιά.
“Οι υπερπαραγωγές είναι εύκολες στην κατασκευή. Ούτε σκέψη θέλουν ούτε ταλέντο. Έτσι μολύνουν και θέματα τα οποία είναι υποτίθεται θεωρία. Για να δράσει η μόλυνση πρέπει ο οργανισμός των Β ́ θεμάτων να εξασθενήσει. Αυτό συνέβη όταν σιγά -σιγά άρχισαν να παρουσιάζονται σαν δεύτερα θέματα ασκήσεις….Μετά την εξασθένιση του οργανισμού των Β ́ θεμάτων επιτίθενται σ ́ αυτά και οι υπερπαραγωγές”. Μιλάμε για πραγματική επιδημία Γιάννη, που αναζητά επειγόντως αντίδοτο. Η πρώτη παραγωγή της Τσινετσιτά ήταν ‘Η ήττα του Αννίβα’ το 1937, που λειτούργησε προπαγανδιστικά υπέρ του Μουσολίνι, ο οποίος ίδρυσε και τα στούντιο. Στην ταινία συμμετέχουν 10000 κομπάρσοι, 2000 ιππείς και 50 ελέφαντες…
Καλημέρα Μίλτο, Τίνα και Αποστόλη.
Ευχαριστώ.
Μίλτο διαβάζω συχνά το “The sceptic theory”. Αναλύει τα λάθη λογικής και εξηγεί πως να “νικάς” πάντοτε σε διαλόγους.
Μία μέθοδος είναι να μην αντικρούεις το επιχείρημα αλλά να επιτίθεσαι σε όποιον το εκφέρει αμφισβητώντας την ηθική του, τις γνώσεις του, τα ορθογραφικά του.
Με παράλογο λόγο δεν μπορείς να αντιπαρατεθείς.
Ένα από τα παράλογα τρυκ είναι η ταύτιση δύσκολων θεμάτων – υπερπαραγωγών.
Τίνα όντως υπήρξε κάποιου είδους αδικία άλλο αν δεν την αισθάνθηκα τότε και χάρηκα με το θέμα.
Χρησιμοποιούσα βιβλία του Αθανασάκη όπου βρήκα ίδια θέματα πολλά με φορτία.
Σε ένα από αυτά (βολή θετικού προς θετικό) ζητούσε και την ελάχιστη απόσταση.
Κάνοντας μερικές ασκήσεις του τύπου αυτού χάρηκα τότε.
Μετά τη φασαρία κατάλαβα ότι για κάποια παιδιά ήταν “τέρα ινκόγκνιτα” και αυτά αδικήθηκαν έναντι άλλων πιο τυχερών.
Όμως το έργο επαναλαμβάνεται πολλές φορές όταν λ.χ. μπαίνουν τα περίφημα “ακίνητα σημεία” , τεχνική που δεν έχει το σχολικό βιβλίο.
Αποστόλη θα μπορούσαμε να πούμε ότι η πρώτη Ιταλική υπερπαραγωγή ήταν το “Καμπίρια” του Τζιοβάνι Παστρόνε του 1914!!
Βασίζεται στο “Σαλαμπό” του Φλωμπέρ, και αναφέρεται στους Καρχηδονιακούς πολέμους. Εκεί εμφανίζεται για πρώτη φορά ο Μασίστας.
Kαλημερα σε ολους. Μια και μιλατε για ταινιες και θεματα εξετασεων εγω ψηφιζω Ettore Scola, Brutti, sporchi e cattivi. O Γιάννης το ξερει. 🙂
Καλημέρα Κωνσταντίνε.
Το είχα δει ως “Βίαιοι, βρώμικοι και κακοί” στα νιάτα μου.
Εγω το ειχα δει με την μαμα μου σε θερινο και την ειχε πιασει νευρικο γελιο.
Γιάννη μου η συγκεκριμένη άσκηση υπήρχε ατόφια σε κάποιο συγκεκριμένο εξωσχολικό βιβλίο (με μια διαφορά οι μάζες πλησίαζαν από άπειρη απόσταση) . Δεν θα αναφέρω λεπτομερές, αλλά ένα είναι σίγουρο .Οι πωλήσεις βιβλίων του συγκεκριμένου οίκου από τη χρονιά αυτή και μετά εκτοξευτήκαν. Έτσι έγινε γνωστός στο πανελλήνιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα βιβλία του δεν ήταν ποιοτικά .Απλά χρειάστηκαν σπρώξιμο .Αυτό συνέβαινε και συνεχίζει να συμβαίνει στην χώρα μας.