Αν δεν έχεις κατανοήσει θεμελιώδεις έννοιες που οφείλεις να ξέρεις τελειώνοντας το Λύκειο, παίρνεις μηδέν. Αυτό δεν αποτελεί μομφή για την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
Οι πρώτες 50 μονάδες εύκολες, βασισμένες σε θεμελιώδεις γνώσεις, χωρίς ιδιαίτερη πρωτοτυπία. Το Α5 στην Ελλάδα δε το ζητάμε ούτε στις ενδοσχολικές……(κακώς)
Παίζει πολύ το ζευγάρι: διατύπωση της αρχής διατήρησης-αιτιολόγηση φαινόμενου με βάση την αρχή (Α2-Α5).
Τα Α1-Α2 τα συναντάμε στην Α’ Λυκείου. Ακομπλεξάριστα όμως αποτελούν θέματα εισαγωγικών στην τριτοβάθμια (και καλά κάνουν)
Η μελέτη γραφικών παραστάσεων αρκετά εύκολη (όπως και πρέπει να είναι) Α6β και Α7.
Στο Α8 υπάρχει ασυμφωνία (α)-(β) ή κάνω λάθος; Λιγάκι παραπλανητικό…..
Το Α3 θυμίζει θέμα ελληνικών εξετάσεων, ενώ τα Α9-Α10 θυμίζουν θέματα Μάργαρη…..άρα θέματα στοχευμένα σωστά
Το Β11 μου θύμισε την ανάρτηση του Γιάννη του Κυριακοπούλου σχετικά με την εισαγωγή θεμάτων που συνδέονται με πειραματικές δραστηριότητες στις εισαγωγικές. Όλα «τα λεφτά» η κλίση του διαγράμματος…..Φαντάζομαι η άσκηση διδάσκεται κατά τη διάρκεια της χρονιάς και προφανώς δεν είναι η μόνη…..
Το Β12 μέχρι το (δ) θα μπορούσε επίσης να είναι πρόβλημα Α’ Λυκείου. Το (ε) φοβάμαι ότι και οι καλοί μαθητές της Γ’ Λυκείου στην Ελλάδα, δε θα το απαντούσαν, όχι φυσικά γιατί είναι δύσκολο, αλλά γιατί «είναι εκτός ύλης»……
Το Β13, «σπασμένο» σε πολλά επιμέρους ερωτήματα, που εξετάζουν ουσιαστικές γνώσεις, βαθμολογούνται εύκολα και σίγουρα δεν παραπλανούν…..Αυτά οφείλει να ξέρει στον απλό αρμονικό ταλαντωτή ο μαθητής που τελειώνει το Λύκειο. Εμείς αυτά τα έχουμε για….. «πρόγευμα», τα μασάμε και φτύνουμε και τα κουκούτσια…Συγκρίνετε με το Δ3 των επαναληπτικών φετινών εξετάσεων…..Εδώ, δηλαδή στην Ελλάδα, θεωρούμε ότι εκεί που φθάνει το μυαλό μας μετά από 300 χρόνια ενασχόλησης με το αντικείμενο, πρέπει να φθάνει και το μυαλό του μαθητή…..
Συγκρίνετε το Β14 με το θέμα στα στάσιμα του 2007……Ποιο εξετάζει Φυσική και ποιο αποστήθιση τύπων…….Άσε που πολύ σωστά, δίνεται στους μαθητές το απαραίτητο τυπολόγιο…..Μπορώ μετά να μην χαρακτηρίσω το θέμα του 2007 ως γελοιότητα;;; Πρώτα όμως ο «καθωσπρεπισμός»…..Πως εγώ θα διδάξω θέματα στο στάσιμο ανάλογα με το Β14 όταν ξέρω ότι θα ζητήσουν….τριγωνομετρικές αντικαταστάσεις
Και φυσικά από τις εισαγωγικές δε μπορεί να λείπει η ηλεκτρομαγνητική επαγωγή. Πέντε απλά-σπαστά ερωτήματα που εξετάζουν βασικές έννοιες.
Δεν ξέρω την έκταση της εξεταστέας ύλης, αλλά να σημειώσω μόνο 10 μόρια στα 100, από μηχανική στερεού και μάλιστα επιπέδου Α’ Λυκείου….
Βρίσκω τα συγκεκριμένα θέματα, σημαντικά πιο εύκολα από αντίστοιχα της δεκαετίας του 90. Δεν ξέρω αν ισχύει γενικά, ή αν έτυχε φέτος. Δε μοιάζουν για θέματα που ετοιμάστηκαν την προηγούμενη νύχτα και φυσικά δεν έχουν «χολιγουντιανές υπερπαραγωγές»….
Έχω την αίσθηση ότι ένας μαθητής με ενδιαφέρον για τη Φυσική που έχει διδαχθεί στο ελληνικό σχολείο, θα μπορούσε να πάρει 96/100, (αφού δεν έχει διδαχθεί την περίθλαση και το κέντρο μάζας συστήματος σωμάτων) εφόσον το Β11 αποτελεί πειραματική δραστηριότητα που διδάσκεται στο σχολείο.
Αντίστοιχα ένας μαθητής με ενδιαφέρον για τη Φυσική που έχει διδαχθεί στο κυπριακό σχολείο, θα μπορούσε να πάρει άριστα, στα φετινά θέματα κανονικά και επαναληπτικά των ελληνικών εισαγωγικών εξετάσεων;;; Εκτιμώ πως όχι.
Ποια θέματα όμως εξετάζουν καλύτερα την κατανόηση των φυσικών εννοιών;;;
Θεωρώ πως αυτό το επιτυγχάνουν τα θέματα των κυπριακών εξετάσεων…….
Είναι καλύτεροι δάσκαλοι οι Κύπριοι συνάδελφοι; Και αν ναι γιατί;;;;
Μάλλον γιατί κινούνται πιο ελεύθερα και πιο στοχευμένα σε μεγαλύτερης έκτασης ύλη. Γιατί δεν «πνίγονται» από την ανάγκη του πρωτότυπου και του διαφορετικού και γιατί δεν είναι υποχρεωμένοι να φτιάχνουν «υπερπαραγωγές»…
Αν κάποιος συνάδελφος ξέρει, ας μου απαντήσει στα εξής:
1) Υπάρχει και στην Κύπρο ο κλάδος ΠΕ-04 με την έννοια που υπάρχει στην Ελλάδα; Δηλαδή μπορεί να διδάξει φυσική στην Α’ Λυκείου ο βιολόγος και βιολογία στη Β’ Λυκείου ο φυσικός;;;
2) Ποια η σχέση μισθολογίου ανάμεσα στον καθηγητή δευτεροβάθμιας και στον υπάλληλο του υπουργείου Οικονομικών της Κύπρου;;;
Οι Εξετάσεις καθορίζουν και τη διδασκαλία και τον τρόπο διαβάσματος και πολλά άλλα,
Όταν (μάλλον εθιμικώ δικαίω) το ένα θέμα είναι αντικειμενικού τύπου (Σου-Λου κ.λ.π.) το άλλο τζόγος με κερασάκι αιτιολόγησης και δυο ασκησοπροβλήματα τι περιμένετε;
Όταν ερωτήματα του τύπου “Γιατί όταν ένα στεφάνι ……. τότε …… Απαντήσατε αναλυτικά.” αποκλείονται ως εκτός πνεύματος , όταν όλη η ύλη κινείται σε ένα δυάρι χωρίς μπαλκόνι τι θέματα περιμένουμε να βγάλουμε;
Όλα είχαν ξεκινήσει (τις αρχές της χιλιετίας) με την προϋπόθεση ότι οι μαθητές θα εξετάζονται σε όλα τα μαθήματα (από Μαθηματικά μέχρι Θρησκευτικά. Επομένως τα θέματα θα ήταν κάτι σαν τα προβλήματα του βιβλίου μια και τα παιδιά θα ασχολούνταν με τεράστιο όγκο ύλης. Λίγο απ’ όλα δηλαδή.
Χαρακτηρίστηκε (ορθώς) εξοντωτικό σύστημα και άδικο για μαθητές ειδικών ικανοτήτων και περιορίστηκε το πλήθος των εξεταζομένων μαθημάτων.
Ο περιορισμός του πλήθους των εξεταζομένων μαθημάτων έπρεπε να συνοδευτεί από αύξηση της ύλης καθενός. Αυτό δεν συνέβη.
Όταν οι εξετάσεις επιλογής ταυτίζονται με απολυτήριες ποιος τολμά να χρησιμοποιήσει θέμα που θέλει ανάπτυξη και που θα φανέρωνε την συγκρότηση του εξεταζόμενου; Σου-Λου να πάρουν απολυτήριο και ας τους τη στήσουμε στο 4ο θέμα (προσφάτως και στο 2ο ).
Εδώ που τα λέμε γιατί ένα παιδί που διάλεξε Τεχνολογική Κατεύθυνση (μη μπορώντας ή τολμώντας να διαλέξει Θεωρητική) να εξεταστεί σε Θέματα αξιώσεων στη Φυσική;
Το χαρτί μου θέλω έλεγε και κατόπιν εγώ θα …..
Αν οι απολυτήριες ξεχώριζαν από τις εξετάσεις επιλογής τότε χαλαροί οι θεματοδότες θα έβαζαν άλλου είδους θέματα. Ουδείς θα μιλούσε για σφαγές και εξανδραποδισμούς και ουδείς θα έκλαιγε που το παιδί του με 18 απολυτήριο έγραψε 11 στη Φυσική.
Είμαι πεπεισμένος ότι οι Κύπριοι συνάδελφοι είναι άριστοι. Ας υποθέσουμε ότι φέρναμε την ομάδα αυτήν να βάλει θέματα στα ημέτερα πλαίσια τι θέματα θα έβαζαν;
Μπορεί η ποιότητα να ήταν εξαιρετική αλλά θα είχαν σχέση με αυτά της Κύπρου;
Και κάτι σχιζοφρενικότερο. Σε εμάς κυκλοφορούν βιβλία με ασκήσεις και προβλήματα που επηρεάζουν και τους μαθητές και τους διδάσκοντες και την Κ.Ε.Ε.
Η εν λόγω επιτροπή αποτελείται από ανθρώπους. Ένας άνθρωπος επηρεάζεται π.χ. από τον συρφετό των προβλημάτων του τύπου «πλήθος μεγίστων μεταξύ Π1 , Π2». Το συνηθίζει και το χαρακτηρίζει μάλιστα και κλασσικό θέμα. Γιατί να επηρεαστεί από εμένα που αντιπαθώ την ιστορία αυτή όσο τίποτα στη Φυσική και όχι από τα βιβλία του εμπορίου;
Υπάρχουν θέματα των Κυπριακών εξετάσεων που θα μπορούσαν να μπουν (ατόφια ή προσαρμοσμένα) και στις ημέτερες εξετάσεις. Θα υπήρχαν και τότε εγκωμιαστικά σχόλια ή θα βγάζαμε «φωνήν μεγάλην» λέγοντας:
«-Αίσχος! Που τα είδατε αυτά στο σχολικό βιβλίο; Γιατί οδηγείτε τα παιδιά μας στα ιδιαίτερα; Γιατί δεν βάλατε μια ράβδο που την περίμεναν τα παιδιά και που τη δώσαμε για σος (ράβδο με σως); Γιατί δεν βάλατε πλήθος σημείων μηδενικού πλάτους; Γιατί δεν βάλατε συνδυαστική;»
Είχα διαβάσει παλιότερα σχόλιο συναδέλφου που κατέληγε περίπου: «-Αμάν πια μ’ αυτό το στερεό το βαρεθήκαμε.»
Θυμήθηκα τότε την σκηνή από ταινία στην οποία ο μοναδικός μαθητής σε μια τάξη διαμαρτύρεται που ο δάσκαλος σηκώνει όλο αυτόν.
Το παρόν βιβλίο γράφτηκε για να εξυπηρετήσει ανάγκες άλλες ενός άλλου συστήματος. Άλλα βιβλία διαφορετικού επιπέδου δεν προκρίθηκαν διότι σκέφτηκαν οι υπεύθυνοι ότι είναι υπερβολικά υψηλού επιπέδου για το σύστημα Αρσένη.
Το παρόν σχολικό βιβλίο καθορίζει τα θέματα των εξετάσεων όπως όλοι οι της δουλειάς αντιλαμβανόμαστε. Αν και περιττολογώ (μια και μιλώ κυρίως σε συναδέλφους) ας αναφέρω κάποια παραδείγματα.
Αν είχε προκριθεί άλλο βιβλίο θα συναντούσαμε θέματα όπως:
-Ταλάντωση ημιβυθισμένου σώματος.
-Μηχανικό αντίστοιχο ηλεκτρικού κυκλώματος και το αντίστροφο.
-Εκτρέπω τον ταλαντωτή (με απόσβεση) κατά 10 m. Γράψτε τις εξισώσεις.
-Για ποια τιμή του b η ταλάντωση …….
-Διατήρηση στροφορμής πυραύλου ως προς το κέντρο της Γης.
-Αποδείξατε τον νόμο του Σνελ. (Λέμε τώρα αν δεν προβλεπόταν θεωρία τύπου Σου-Λου)
-Επιταχυνόμενα συστήματα -φανταστικές δυνάμεις.
Όλα αυτά φυσικά όχι με 3 ώρες διδασκαλία τη βδομάδα)
Δεν θα χρειαζόταν να ανακυκλώνουμε τα ίδια θέματα ούτε να μιλάμε για συμβολή στο ευθύγραμμο τμήμα που ενώνει δύο πηγές.
Αν οι λεγόμενες ερωτήσεις αντικειμενικού τύπου απαγορεύονταν δια ροπάλου τότε θα βλέπαμε και ερωτήσεις όπως:
-Πως θα μετρήσουμε την….
-Πως θα επιδείξουμε την περίπτωση ……
Οι εξαιρετικοί συνάδελφοι της Κύπρου θα μας ανέφεραν ως παραδείγματα προς μίμησιν και ένα φτωχό αλλά ευφυές και μελετηρό παιδί ακριτικού νησιού δεν θα είχε το ίδιο ντεζαβαντάζ που έχει σήμερα απέναντι στο συνομήλικό του που δεν του λείπουν τα ιδιαίτερα , τα φροντιστήρια ή και τα δύο. Η έκφραση στο γραπτό του σε θέματα θεωρίας θα πρόδιδαν την καλλιέργειά του και τη σκέψη του.
Γιατί όταν ένα ασανσέρ ….. θα ρωτούσαμε και η απάντηση θα μας έδειχνε το ποιόν του.
Δεν θα χρειάζονταν πολύπλοκες κατασκευές ώστε η άσκηση των Πανελληνίων να είναι κάθε χρόνο πρωτότυπη.
Όσο για την αμοιβή των ημετέρων σε σχέση με άλλους εργαζόμενους θυμήθηκα περιστατικό του 1989 όταν καθηγητής με λίγα χρόνια δουλειάς συνάντησα μεταταχθέντα εισπράκτορα υπηρετούντα ως επιστάτη. Οι αποδοχές του ήταν αισθητά μεγαλύτερες από αυτές της (χολωθείσης) διευθύντριας του Λυκείου. Όταν κάποιος συνάδελφος ζήτησε άδεια του είπε:
by 
Δημοσιεύτηκε από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 9 Ιούνιος 2011 και ώρα 18:03
Κάποιες σκόρπιες παρατηρήσεις:
Αν δεν έχεις κατανοήσει θεμελιώδεις έννοιες που οφείλεις να ξέρεις τελειώνοντας το Λύκειο, παίρνεις μηδέν. Αυτό δεν αποτελεί μομφή για την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
Οι πρώτες 50 μονάδες εύκολες, βασισμένες σε θεμελιώδεις γνώσεις, χωρίς ιδιαίτερη πρωτοτυπία. Το Α5 στην Ελλάδα δε το ζητάμε ούτε στις ενδοσχολικές……(κακώς)
Παίζει πολύ το ζευγάρι: διατύπωση της αρχής διατήρησης-αιτιολόγηση φαινόμενου με βάση την αρχή (Α2-Α5).
Τα Α1-Α2 τα συναντάμε στην Α’ Λυκείου. Ακομπλεξάριστα όμως αποτελούν θέματα εισαγωγικών στην τριτοβάθμια (και καλά κάνουν)
Η μελέτη γραφικών παραστάσεων αρκετά εύκολη (όπως και πρέπει να είναι) Α6β και Α7.
Στο Α8 υπάρχει ασυμφωνία (α)-(β) ή κάνω λάθος; Λιγάκι παραπλανητικό…..
Το Α3 θυμίζει θέμα ελληνικών εξετάσεων, ενώ τα Α9-Α10 θυμίζουν θέματα Μάργαρη…..άρα θέματα στοχευμένα σωστά
Το Β11 μου θύμισε την ανάρτηση του Γιάννη του Κυριακοπούλου σχετικά με την εισαγωγή θεμάτων που συνδέονται με πειραματικές δραστηριότητες στις εισαγωγικές. Όλα «τα λεφτά» η κλίση του διαγράμματος…..Φαντάζομαι η άσκηση διδάσκεται κατά τη διάρκεια της χρονιάς και προφανώς δεν είναι η μόνη…..
Το Β12 μέχρι το (δ) θα μπορούσε επίσης να είναι πρόβλημα Α’ Λυκείου. Το (ε) φοβάμαι ότι και οι καλοί μαθητές της Γ’ Λυκείου στην Ελλάδα, δε θα το απαντούσαν, όχι φυσικά γιατί είναι δύσκολο, αλλά γιατί «είναι εκτός ύλης»……
Το Β13, «σπασμένο» σε πολλά επιμέρους ερωτήματα, που εξετάζουν ουσιαστικές γνώσεις, βαθμολογούνται εύκολα και σίγουρα δεν παραπλανούν…..Αυτά οφείλει να ξέρει στον απλό αρμονικό ταλαντωτή ο μαθητής που τελειώνει το Λύκειο. Εμείς αυτά τα έχουμε για….. «πρόγευμα», τα μασάμε και φτύνουμε και τα κουκούτσια…Συγκρίνετε με το Δ3 των επαναληπτικών φετινών εξετάσεων…..Εδώ, δηλαδή στην Ελλάδα, θεωρούμε ότι εκεί που φθάνει το μυαλό μας μετά από 300 χρόνια ενασχόλησης με το αντικείμενο, πρέπει να φθάνει και το μυαλό του μαθητή…..
Συγκρίνετε το Β14 με το θέμα στα στάσιμα του 2007……Ποιο εξετάζει Φυσική και ποιο αποστήθιση τύπων…….Άσε που πολύ σωστά, δίνεται στους μαθητές το απαραίτητο τυπολόγιο…..Μπορώ μετά να μην χαρακτηρίσω το θέμα του 2007 ως γελοιότητα;;; Πρώτα όμως ο «καθωσπρεπισμός»…..Πως εγώ θα διδάξω θέματα στο στάσιμο ανάλογα με το Β14 όταν ξέρω ότι θα ζητήσουν….τριγωνομετρικές αντικαταστάσεις
Και φυσικά από τις εισαγωγικές δε μπορεί να λείπει η ηλεκτρομαγνητική επαγωγή. Πέντε απλά-σπαστά ερωτήματα που εξετάζουν βασικές έννοιες.
Δεν ξέρω την έκταση της εξεταστέας ύλης, αλλά να σημειώσω μόνο 10 μόρια στα 100, από μηχανική στερεού και μάλιστα επιπέδου Α’ Λυκείου….
Βρίσκω τα συγκεκριμένα θέματα, σημαντικά πιο εύκολα από αντίστοιχα της δεκαετίας του 90. Δεν ξέρω αν ισχύει γενικά, ή αν έτυχε φέτος. Δε μοιάζουν για θέματα που ετοιμάστηκαν την προηγούμενη νύχτα και φυσικά δεν έχουν «χολιγουντιανές υπερπαραγωγές»….
Έχω την αίσθηση ότι ένας μαθητής με ενδιαφέρον για τη Φυσική που έχει διδαχθεί στο ελληνικό σχολείο, θα μπορούσε να πάρει 96/100, (αφού δεν έχει διδαχθεί την περίθλαση και το κέντρο μάζας συστήματος σωμάτων) εφόσον το Β11 αποτελεί πειραματική δραστηριότητα που διδάσκεται στο σχολείο.
Αντίστοιχα ένας μαθητής με ενδιαφέρον για τη Φυσική που έχει διδαχθεί στο κυπριακό σχολείο, θα μπορούσε να πάρει άριστα, στα φετινά θέματα κανονικά και επαναληπτικά των ελληνικών εισαγωγικών εξετάσεων;;; Εκτιμώ πως όχι.
Ποια θέματα όμως εξετάζουν καλύτερα την κατανόηση των φυσικών εννοιών;;;
Θεωρώ πως αυτό το επιτυγχάνουν τα θέματα των κυπριακών εξετάσεων…….
Είναι καλύτεροι δάσκαλοι οι Κύπριοι συνάδελφοι; Και αν ναι γιατί;;;;
Μάλλον γιατί κινούνται πιο ελεύθερα και πιο στοχευμένα σε μεγαλύτερης έκτασης ύλη. Γιατί δεν «πνίγονται» από την ανάγκη του πρωτότυπου και του διαφορετικού και γιατί δεν είναι υποχρεωμένοι να φτιάχνουν «υπερπαραγωγές»…
Αν κάποιος συνάδελφος ξέρει, ας μου απαντήσει στα εξής:
1) Υπάρχει και στην Κύπρο ο κλάδος ΠΕ-04 με την έννοια που υπάρχει στην Ελλάδα; Δηλαδή μπορεί να διδάξει φυσική στην Α’ Λυκείου ο βιολόγος και βιολογία στη Β’ Λυκείου ο φυσικός;;;
2) Ποια η σχέση μισθολογίου ανάμεσα στον καθηγητή δευτεροβάθμιας και στον υπάλληλο του υπουργείου Οικονομικών της Κύπρου;;;
Οι Εξετάσεις καθορίζουν και τη διδασκαλία και τον τρόπο διαβάσματος και πολλά άλλα,
Όταν (μάλλον εθιμικώ δικαίω) το ένα θέμα είναι αντικειμενικού τύπου (Σου-Λου κ.λ.π.) το άλλο τζόγος με κερασάκι αιτιολόγησης και δυο ασκησοπροβλήματα τι περιμένετε;
Όταν ερωτήματα του τύπου “Γιατί όταν ένα στεφάνι ……. τότε …… Απαντήσατε αναλυτικά.” αποκλείονται ως εκτός πνεύματος , όταν όλη η ύλη κινείται σε ένα δυάρι χωρίς μπαλκόνι τι θέματα περιμένουμε να βγάλουμε;
Όλα είχαν ξεκινήσει (τις αρχές της χιλιετίας) με την προϋπόθεση ότι οι μαθητές θα εξετάζονται σε όλα τα μαθήματα (από Μαθηματικά μέχρι Θρησκευτικά. Επομένως τα θέματα θα ήταν κάτι σαν τα προβλήματα του βιβλίου μια και τα παιδιά θα ασχολούνταν με τεράστιο όγκο ύλης. Λίγο απ’ όλα δηλαδή.
Χαρακτηρίστηκε (ορθώς) εξοντωτικό σύστημα και άδικο για μαθητές ειδικών ικανοτήτων και περιορίστηκε το πλήθος των εξεταζομένων μαθημάτων.
Ο περιορισμός του πλήθους των εξεταζομένων μαθημάτων έπρεπε να συνοδευτεί από αύξηση της ύλης καθενός. Αυτό δεν συνέβη.
Όταν οι εξετάσεις επιλογής ταυτίζονται με απολυτήριες ποιος τολμά να χρησιμοποιήσει θέμα που θέλει ανάπτυξη και που θα φανέρωνε την συγκρότηση του εξεταζόμενου; Σου-Λου να πάρουν απολυτήριο και ας τους τη στήσουμε στο 4ο θέμα (προσφάτως και στο 2ο ).
Εδώ που τα λέμε γιατί ένα παιδί που διάλεξε Τεχνολογική Κατεύθυνση (μη μπορώντας ή τολμώντας να διαλέξει Θεωρητική) να εξεταστεί σε Θέματα αξιώσεων στη Φυσική;
Το χαρτί μου θέλω έλεγε και κατόπιν εγώ θα …..
Αν οι απολυτήριες ξεχώριζαν από τις εξετάσεις επιλογής τότε χαλαροί οι θεματοδότες θα έβαζαν άλλου είδους θέματα. Ουδείς θα μιλούσε για σφαγές και εξανδραποδισμούς και ουδείς θα έκλαιγε που το παιδί του με 18 απολυτήριο έγραψε 11 στη Φυσική.
Είμαι πεπεισμένος ότι οι Κύπριοι συνάδελφοι είναι άριστοι. Ας υποθέσουμε ότι φέρναμε την ομάδα αυτήν να βάλει θέματα στα ημέτερα πλαίσια τι θέματα θα έβαζαν;
Μπορεί η ποιότητα να ήταν εξαιρετική αλλά θα είχαν σχέση με αυτά της Κύπρου;
Και κάτι σχιζοφρενικότερο. Σε εμάς κυκλοφορούν βιβλία με ασκήσεις και προβλήματα που επηρεάζουν και τους μαθητές και τους διδάσκοντες και την Κ.Ε.Ε.
Η εν λόγω επιτροπή αποτελείται από ανθρώπους. Ένας άνθρωπος επηρεάζεται π.χ. από τον συρφετό των προβλημάτων του τύπου «πλήθος μεγίστων μεταξύ Π1 , Π2». Το συνηθίζει και το χαρακτηρίζει μάλιστα και κλασσικό θέμα. Γιατί να επηρεαστεί από εμένα που αντιπαθώ την ιστορία αυτή όσο τίποτα στη Φυσική και όχι από τα βιβλία του εμπορίου;
Υπάρχουν θέματα των Κυπριακών εξετάσεων που θα μπορούσαν να μπουν (ατόφια ή προσαρμοσμένα) και στις ημέτερες εξετάσεις. Θα υπήρχαν και τότε εγκωμιαστικά σχόλια ή θα βγάζαμε «φωνήν μεγάλην» λέγοντας:
«-Αίσχος! Που τα είδατε αυτά στο σχολικό βιβλίο; Γιατί οδηγείτε τα παιδιά μας στα ιδιαίτερα; Γιατί δεν βάλατε μια ράβδο που την περίμεναν τα παιδιά και που τη δώσαμε για σος (ράβδο με σως); Γιατί δεν βάλατε πλήθος σημείων μηδενικού πλάτους; Γιατί δεν βάλατε συνδυαστική;»
Είχα διαβάσει παλιότερα σχόλιο συναδέλφου που κατέληγε περίπου: «-Αμάν πια μ’ αυτό το στερεό το βαρεθήκαμε.»
Θυμήθηκα τότε την σκηνή από ταινία στην οποία ο μοναδικός μαθητής σε μια τάξη διαμαρτύρεται που ο δάσκαλος σηκώνει όλο αυτόν.
Το παρόν βιβλίο γράφτηκε για να εξυπηρετήσει ανάγκες άλλες ενός άλλου συστήματος. Άλλα βιβλία διαφορετικού επιπέδου δεν προκρίθηκαν διότι σκέφτηκαν οι υπεύθυνοι ότι είναι υπερβολικά υψηλού επιπέδου για το σύστημα Αρσένη.
Το παρόν σχολικό βιβλίο καθορίζει τα θέματα των εξετάσεων όπως όλοι οι της δουλειάς αντιλαμβανόμαστε. Αν και περιττολογώ (μια και μιλώ κυρίως σε συναδέλφους) ας αναφέρω κάποια παραδείγματα.
Αν είχε προκριθεί άλλο βιβλίο θα συναντούσαμε θέματα όπως:
-Ταλάντωση ημιβυθισμένου σώματος.
-Μηχανικό αντίστοιχο ηλεκτρικού κυκλώματος και το αντίστροφο.
-Εκτρέπω τον ταλαντωτή (με απόσβεση) κατά 10 m. Γράψτε τις εξισώσεις.
-Για ποια τιμή του b η ταλάντωση …….
-Διατήρηση στροφορμής πυραύλου ως προς το κέντρο της Γης.
-Αποδείξατε τον νόμο του Σνελ. (Λέμε τώρα αν δεν προβλεπόταν θεωρία τύπου Σου-Λου)
-Επιταχυνόμενα συστήματα -φανταστικές δυνάμεις.
Όλα αυτά φυσικά όχι με 3 ώρες διδασκαλία τη βδομάδα)
Δεν θα χρειαζόταν να ανακυκλώνουμε τα ίδια θέματα ούτε να μιλάμε για συμβολή στο ευθύγραμμο τμήμα που ενώνει δύο πηγές.
Αν οι λεγόμενες ερωτήσεις αντικειμενικού τύπου απαγορεύονταν δια ροπάλου τότε θα βλέπαμε και ερωτήσεις όπως:
-Πως θα μετρήσουμε την….
-Πως θα επιδείξουμε την περίπτωση ……
Οι εξαιρετικοί συνάδελφοι της Κύπρου θα μας ανέφεραν ως παραδείγματα προς μίμησιν και ένα φτωχό αλλά ευφυές και μελετηρό παιδί ακριτικού νησιού δεν θα είχε το ίδιο ντεζαβαντάζ που έχει σήμερα απέναντι στο συνομήλικό του που δεν του λείπουν τα ιδιαίτερα , τα φροντιστήρια ή και τα δύο. Η έκφραση στο γραπτό του σε θέματα θεωρίας θα πρόδιδαν την καλλιέργειά του και τη σκέψη του.
Γιατί όταν ένα ασανσέρ ….. θα ρωτούσαμε και η απάντηση θα μας έδειχνε το ποιόν του.
Δεν θα χρειάζονταν πολύπλοκες κατασκευές ώστε η άσκηση των Πανελληνίων να είναι κάθε χρόνο πρωτότυπη.
Όσο για την αμοιβή των ημετέρων σε σχέση με άλλους εργαζόμενους θυμήθηκα περιστατικό του 1989 όταν καθηγητής με λίγα χρόνια δουλειάς συνάντησα μεταταχθέντα εισπράκτορα υπηρετούντα ως επιστάτη. Οι αποδοχές του ήταν αισθητά μεγαλύτερες από αυτές της (χολωθείσης) διευθύντριας του Λυκείου. Όταν κάποιος συνάδελφος ζήτησε άδεια του είπε:
“-Δε ζητάς από τον κυρ Μιχάλη καλύτερα;”
Ελπίζω το μακροσκελέστατο σχόλιό μου να μην χαρακτηρισθεί “προφάσεις εν αμαρτίαις”
Εύκολα έως μέτρια, νομίζω, θέματα,
και τα θεωρητικά και τα πειραματικά,
“τραβηχτικά” για τους υποψηφίους,
λόγω των διαγραμμάτων, των σχημάτων και των τύπων,
δίνουν την αίσθηση της προτίμησης της ευρύτητας
έναντι της “τοπικής” δυσκολίας.
Θα προτιμούσα στο 2 να λέει να κάνει ένα βήμα
ο παρατηρητής, όχι ότι περπατάει
(διότι φοβάμαι μήπως αν περάσει τον δεξιό τροχό …).
Επιλέγω τον αμέριμνο (!) γάτο και το στιγμιότυπο.
Γιάννη η ταλάντωση ημιβυθισμένου σώματος
υπάρχει, όπως γνωρίζεις, στο σχολικό βιβλίο της Β΄ Γενικής
και μάλιστα ως λυμένο παράδειγμα (σελ. 223),
(και καταλαβαίνεις πόσο πολύ με πειράζει που δεν διδάσκεται…)
Καλά όλους τους εκ μεταγραφής “κυρ Μιχάλη” τους λέγανε;
Και ο δικός μας έπαιρνε περισσότερα από όλους μας,
στην αρχή χτύπαγε το χειροκίνητο κουδούνι, αλλά
αργότερα βγήκε το ηλεκτρικό και καθότανε συνέχεια…
Βαγγέλη στη Β΄Λυκείου όχι στη Γ΄όπου παίζουν μόνο συνδυασμοί ελατηρίων.
Στο βιβλίο σας παίζουν και διαιρέτες τάσης σε κυκλώματα με πυκνωτές. Αν συναντούσαμε τέτοιο θέμα σε Πανελλαδικές;
Το περιστατικό και το όνομα πραγματικά.
Συμπτωματικά και ο Χατζιδάκις είχε γράψει το Μιχάλη μου , κύριε Μιχάλη στην οδό Ονείρων.