τι δείχνει το δάχτυλο; το φεγγάρι ή το είδωλο στη λίμνη;

στις 5 Οκτώβρη 2022, δημοσιοποιήθηκε η έκθεση World University Rankings 2023, του οργανισμού Times Higher Education
αναμένοντας απ τους κήνσορες και τους θεράποντες της εγχώριας επαρχιώτικης αριστείας να πάρουν το λόγο,
επιχείρησα ένα βλέμμα στα κριτήρια της κατάταξης και πως αυτά εξειδικεύονται στα εγχώρια ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα
αλλά κι σ αυτά της ευρύτερης γειτονιάς
μέθοδος
οι παράμετροι που χρησιμοποιούνται είναι

η διδασκαλία (το μαθησιακό περιβάλλον), που αποδίδει το 30% της συνολικής αξιολόγησης
μια δευτερεύουσα παράμετρος αυτής της κατηγορίας αφορά την έρευνα σχετικά με τη φήμη των διδακτικών δραστηριοτήτων που διεξάγει ο οργανισμός. Γι αυτήν δεν γίνεται σαφής η διαδικασία, παρότι η συγκεκριμένη παράμετρος συνεισφέρει στο μισό αξιολογικό βάρος (15%)
οι υπόλοιπες δευτερεύουσες παράμετροι της κατηγορίας αφορούν μετρήσιμα χαρακτηριστικά, όπως ο λόγος διδασκόντων – διδασκομένων, ο λόγος υποψηφίων διδακτόρων – προπτυχιακών, ο λόγος ανακηρυχθέντων διδακτόρων – πλήθος πανεπιστημιακού προσωπικού, τα έσοδα απ τα δίδακτρα
η κατηγορία, ποιότητα έρευνας, συνεισφέρει επίσης στο 30% της συνολικής αξιολόγησης
και πάλι για την αποτίμηση της ρευστής έννοιας “φήμη”, εδώ της ερευνητικής φήμης, που αποδίδει το 18% της βαθμολογίας, δεν υπάρχει σαφής – αναλυτική περιγραφή
οι υπόλοιπες συνεισφορές αποτιμούν τα ποσά που απορροφούν οι ερευνητές από εξωτερικούς χρηματοδότες και την παραγωγικότητα των μελών των ερευνητικών ομάδων, κατανέμοντας τις ερευνητικές εργασίες αν ερευνητή του ιδρύματος
η κατηγορία, ετεροαναφορές, προκύπτει απ τον αριθμό των ερευνητών που σχολιάζουν ή και συγκρίνουν σε δικές τους εργασίες τις έρευνες του αξιολογούμενου πανεπιστήμιου. Και αυτή η κατηγορία αποδίδει άλλο ένα 30% στη συνολική αξιολόγηση
οι άλλες δυο κατηγορίες που συνεισφέρουν το υπόλοιπο 10% στη συνολική αξιολόγηση είναι
η διεθνής εικόνα του ιδρύματος, που αποδίδει το 7,5% και αποτιμάται με το ποσοστό των αλλοδαπών σπουδαστών και του αλλοδαπού προσωπικού του πανεπιστήμιου, όπως και οι διεθνείς συνεργασίες του
και τέλος, με το ελάχιστο 2,5%, αποτιμάται η γνώση που παράγεται στο πανεπιστήμιο και μεταφέρεται στη βιομηχανία
η αξιολόγηση
στις 10 πρώτες θέσεις κατατάσσονται στη σειρά η Οξφόρδη, το Χάρβαρντ, το Κέιμπριτζ, το Στάφορντ, το ΜΙΤ, το Καλτέκ, το Πρίνστον, το Μπέρκλεϋ, το Γέηλ και το Ιμπέριαλ
σ αυτή την αγγλοσαξονική υπόθεση επισημαίνεται η άνοδος στην κατάταξη των κινέζικων ιδρυμάτων
απ τα εγχώρια προηγούνται το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το ΕΚΠΑ (θέσεις μεταξύ 401 – 500),
και ακολουθούν το Χαροκόπειο (501 – 600),
το Αιγαίο, το ΑΠΘ, το Οικονομικό Αθήνας, τα Γιάννενα, το ΕΜΠ, η Θεσσαλία στην ομάδα (801 – 1000),
η Πάτρα, το Πολυτεχνείο Κρήτης, η Θράκη, το Διεθνές, το Δυτικής Μακεδονίας, (1001 – 1200)
το Ανοιχτό και το Δυτικής Αττικής (1501 +)
αντίστοιχα, το Πανεπιστήμιο Κύπρου εντάσσεται στην ομάδα (401 – 500), το University of Nicosia στην ομάδα (501 – 600) και το Τεχνολογικό της Λεμεσού στην ομάδα (601 – 800)
απ τα τουρκικά πανεπιστήμια, τρία βρίσκονται στην ομάδα (401 – 500), ένα στην ομάδα (501 – 600) και τρία στην ομάδα (601 – 800)
απ την τουρκοκρατούμενη Κύπρο ένα κατατάσσεται στην ομάδα (501 – 600) κι ένα στην ομάδα (601 – 800)
το Πανεπιστήμιο της Σόφιας βρίσκεται στην ομάδα (1201 – 1500), ένα της Σερβίας στην ομάδα (801 – 1000) κι ένα ακόμα στην ομάδα (1501+), ενώ τα πανεπιστήμια της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας βρίσκονται εκτός κατάταξης
Μεγάλοι – μικροί δείκτες ανά παράμετρο για τα Ελληνικά Πανεπιστήμια
Κρήτη (Μ: ετεροαναφορές, μ: διδασκαλία)
ΕΚΠΑ (Μ: ετεροαναφορές, μ: διδασκαλία)
Χαροκόπειο (Μ: ετεροαναφορές, μ: διδασκαλία)
αυτή η εικόνα επιβεβαιώνεται και απ τα υπόλοιπα ελληνικά πανεπιστήμια,
δηλαδή μεγάλος αριθμός ετεροαναφορών, χωρίς παράλληλα να συνοδεύονται με εξίσου υψηλές επιδόσεις στην παράμετρο «ποιότητα έρευνας», ενώ στα αγγλοσαξωνικά πανεπιστήμια της πρώτης δεκάδας υπάρχει ισχυρή συσχέτιση ποιότητας & ετεροαναφορών
με εξαίρεση το ΕΜΠ, όπου η καταγράφεται αξιολόγηση που υπερβαίνει την αντίστοιχη των ΜΙΤ και Καλτέκ, στην γνώση που παράγεται στο πανεπιστήμιο και μεταφέρεται στη βιομηχανία
αυτά τα στοιχεία διαγράφουν εστίαση στα προσωπικά βιογραφικά των ελλήνων μελών ΔΕΠ, έναντι του διδακτικού τους έργου το οποίο ουδόλως συνεισφέρει σ αυτές τις περιλάλητες λίστες επαγγελματικής ευδοκίμησης
κάποιες ακόμα πρωτιές, ίσως μη αναμενόμενες
στη παράμετρο «ετεροαναφορές» πρωτεύουν η Ιατρικές Σχολές του Αράκ και του Γκουόμ και οι δυο στο Ιράν, το τούρκικο Πανεπιστήμιο Κάνκαγια, το βιετναμέζικο Πανεπιστήμιο Ντούι Ταν, όλα στην ομάδα (401 – 500) αλλά και η Ιατρική Σχολή Γκολεστάν πάλι του Ιράν (351 – 400),
αυτές οι επιδόσεις επίσης συνοδεύονται από χαμηλά σκορ στην ποιότητα των ερευνών που ετεροαναφέρθηκαν σε υψηλότατες συχνότητες
μια πρώτη ερμηνεία του παράδοξου θα μπορούσε να είναι ότι οι ετεροαναφορές στοχεύουν στην κριτική αυτών των ερευνών, εξίσου και στην άντληση δυσπρόσιτων πληροφοριών που αφορούν ιδιαίτερες τοπικές συνθήκες
στην παράμετρο που αφορά τη διασπορά της γνώσης στη βιομηχανία προηγούνται δυο τουρκικά πανεπιστήμια με χαμηλή συνολική αξιολόγηση αλλά ακολουθούν ισόβαθμα, πανεπιστήμια της Νοτιοανατολικής Ασίας και της Γερμανίας με υψηλή συνολική βαθμολογία
γεωπολιτική
η ποινή που επιφύλαξε ο αξιολογικός οργανισμός στα ρώσικα πανεπιστήμια, λόγω των πέναλτι του Δυτικού Κόσμου στην Ρωσική Ομοσπονδία

είναι η θολή αναγραφή των σκορ που κατέκτησαν. Στην παράθεση, το πιο υψηλά αξιολογημένο πανεπιστήμιο αυτής της χώρας είναι το Λεμονόσωφ
λοιπόν;
η καταγραφή αναδεικνύει ότι υπάρχουν τεχνικές στη σύνταξη επιστημονικών εργασιών που πετυχαίνουν να προκαλούν ενδιαφέρον, γι αυτό αποσπούν μεγάλο αριθμό ετεροαναφορών, χωρίς παράλληλα να αναγνωρίζονται για την ποιότητά τους
αυτές οι τεχνικές επιλέγονται από ερευνητές που στελεχώνουν μάλλον χαμηλής αξιολόγησης πανεπιστήμια
οι έλληνες πανεπιστημιακοί ερευνητές φαίνεται να εντάσσονται στην προηγούμενη περιγραφή, ενώ ενδιαφέρονται λιγότερο για την διδασκαλία στα αμφιθέατρα, τα σπουδαστήρια και τα διδακτικά εργαστήρια
η συρρίκνωση του αριθμού των μελών ΔΕΠ στα δικά μας ιδρύματα αποτελεί έναν απ τους παράγοντες της καταγραφήσας διδακτικής υποβάθμισης
παρά το ότι το ΕΜΠ υπολείπεται στην αξιολόγηση που συζητάμε, π.χ. του Χαροκόπειου, συνεχίζει να αποτελεί ένα ίδρυμα που διεκδικούν οι υψηλόβαθμοι μαθητές της χώρα, μαζί με τις εγχώριες Ιατρικές. Ίσως η καλή φήμη του να σχετίζεται με την πρόσβαση των αποφοίτων του στην αγορά εργασίας, όπου η παράμετρος «μεταφορά γνώσης στην βιομηχανία» αποτελεί ένα σχετικό θετικό τεκμήριο
γενικότερα, αυτές οι αξιολογήσεις με τις παραμέτρους που επιλέγουν και την βαρύτητα που αποδίδουν σε κάθε μια τους, επιδιώκουν με την καλή φήμη που θα εξασφαλίσουν ως πρωταθλητές, να την επενδύουν στην προσέλκυση πλούσιων προπτυχιακών φοιτητών και ικανών μεταπτυχιακών
οι πρώτοι αποτελούν έναν απ τους πόρους αυτών των ιδρυμάτων, ως επιχειρήσεων και οι δεύτεροι τις επενδύσεις για την συνέχεια του επιστημονικού πρωταθλητισμού που διεξάγουν

![]()
Καλησπέρα Γιώργο.
Αν και δεν κατάλαβα πώς ακριβώς γίνεται η μέτρηση της “ποιότητας διδασκαλίας” (έρευνα σχετικά με τη φήμη των διδακτικών δραστηριοτήτων;;; δηλαδή;) τα δυο συμπεράσματα που καταλήγεις:
“οι έλληνες πανεπιστημιακοί ερευνητές φαίνεται να εντάσσονται στην προηγούμενη περιγραφή, ενώ ενδιαφέρονται λιγότερο για την διδασκαλία στα αμφιθέατρα, τα σπουδαστήρια και τα διδακτικά εργαστήρια
η συρρίκνωση του αριθμού των μελών ΔΕΠ στα δικά μας ιδρύματα αποτελεί έναν απ τους παράγοντες της καταγραφήσας διδακτικής υποβάθμισης”
νομίζω ότι περιγράφουν την κατάσταση με πολύ καλή εμπειρική προσέγγιση!
σχετικά με το ζήτημα που διερωτάσαι και αποτελεί και δικιά μου απορία δηλωμένη στην ανάρτηση
προκύπτει επειδή δεν μπόρεσα να αντλήσω διευκρινήσεις απ την έκθεση που μελέτησα και κοινοποιώ
To γεγονός ότι υπάρχουν Ελληνικά Πανεπιστήμια, που την εποχή των μνημονίων και της κρίσης, καταφέρνουν να βρίσκονται σε όλες τις διεθνείς κατατάξεις τόσο ψηλά είναι ένα σπουδαίο νέο για την χώρα μας. Η σύγκριση με τα Ivy League Πανεπιστήμια μας αδικεί, όπως φυσικά αδικεί και τις άλλες χώρες που αναφέρεις Γιωργο, γιατί τα οικονομικά μεγέθη είναι πολύ διαφορετικά.
Εχει ενδιαφέρον να δει κανείς και τα γνωστικά αντικείμενα που ανεβάζουν τα Πανεπιστημια μας στις διεθνείς κατατάξεις.
Τίνα καλησπέρα
η οπτική που αντιμετωπίζω αυτές τις κατατάξεις αδιαφορεί για «αδικίες» ή για «εύνοιες»
επιλέγω να εστιάζω στα τεκμήρια, δείχνοντας εμπιστοσύνη στα πρωτογενή δεδομένα και την επεξεργασία τους και μ αυτά τα δεδομένα επιχειρώ να εξάγω συμπεράσματα
και αυτά τα συμπεράσματα δεν ενδιαφέρονται να ενισχύσουν την όποια επίπλαστη ντόπια αριστεία αλλά επιδιώκουν την αλλαγή στάσης του «κουρασμένου» μέσου πανεπιστημιακού αποφοίτου ώστε αυτός να καταστεί ο ζωντανός διαφημιστής του πανεπιστήμιου που σπούδασε – αν/ όποτε διαπιστώσουμε αυτή την μεταστροφή είναι αναπόφευκτη και η βελτίωση των αξιολογικών δεικτών
απ την συγκεκριμένη έκθεση προκύπτει το εύλογο συμπέρασμα για την υποβάθμιση της διδασκαλίας έναντι της αλίευσης ετεροαναφορών
και βεβαίως έχω, όπως και συ, υπόψη μου κατατάξεις και άλλων αξιολογικών οργανισμών που με εναλλακτικούς δείκτες και διαφορετικά βάρη στις παραμέτρους αποδίδουν στα ελληνικά πανεπιστήμια εντελώς διαφορετική κατάταξη
π.χ. η πρόσφατη (2022) ετήσια αξιολόγηση του World University Rankings της QS, δίνει τα ακόλουθα αποτελέσματα:
422: Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
473: Πανεπιστήμιο Κύπρου
591-600: Πανεπιστήμιο Κρήτης
601-650: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
651-700: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
801-1000: Πανεπιστήμιο Πατρών
αυτή όμως η σε αριθμούς «βελτίωση» κάποιων ιδρυμάτων έναντι άλλων με την όποια εναλλακτική αξιολόγηση, δεν βελτιώνει το επίπεδο διδασκαλίας στα ελληνικά πανεπιστήμια που αναδεικνύεται συγκριτικά ως η «αχίλλειος πτέρνα» του συστήματος
οι υψηλότεροι δείκτες των ελληνικών πανεπιστημίων προκύπτουν απ την κατηγορία “ετεροαναφορές” και προέρχονται από έρευνες των Ιατρικών μας Σχολών
όμως χωρίς να είναι αρνητική, η αναζήτηση βελτίωσης “βολικών δεικτών” δεν αντιμετωπίζει την ουσία του προβλήματος
Καμια επίπλαστη αριστεία δεν βλέπω Γιώργο. Πραγματική αριστεία βλέπω.Τα Πανεπιστήμιά μας αν και έχουν πολύ χαμηλή χρηματοδότηση καταφέρνουν να είναι στις διεθνείς κατατάξεις πολύ ψηλά και έχουν πολύ καλή φήμη στο εξωτερικό. Οι απόφοιτοι των Ελληνικών Πανεπιστημίων που φεύγουν στο εξωτερικό πράγματι είναι ζωντανή διαφήμιση των Ελληνικών Πανεπιστημίων. Δεν είναι τυχαίο, αν μιλήσουμε για την δικη μας επιστήμη την Φυσική, ότι στα δύο κορυφαία πειράματα/οργανισμούς διεθνώς το Fermilab και το EGO-VIRGO, διευθυντές/διευθύντριες είναι Έλληνες απόφοιτοι του Τμήματος Φυσικής ΕΚΠΑ!! (Μέρμηγκα – Κατσανέβας)
Οι διεθνείς κατατάξεις το αποδεικνύουν κάθε χρόνο ότι έχουμε εξαιρετικά Πανεπιστήμια και κορυφαίους ερευνητές σε πολλά επιστημονικά πεδία (Ιατρική, Οδοντιατρική, Φυσική κτλ). Μια απλή αναζήτηση στο Google Scholar και στο Scopus αρκεί
https://scholar.google.com/citations?view_op=view_org&hl=en&org=16546073266042578596
Αν δεν δοθούν,ομως, και χρήματα για τις υποδομές/προσωπικό και χρήματα στην επιστημονική έρευνα στηρίζοντας έμπρακτα τους ερευνητές που κάνουν τις επιστημονικές εργασίες, δεν θα αλλάξει κάτι προς το καλύτερο. Καλή η υπερηφάνεια αλλά χρειάζονται και λεφτά.
τα επιχειρήματα που παραθέτεις Τίνα
μπορώ να τα εκλάβω ως ενισχυτικά και της δικής μου θέσης
αφού η ανάδειξη των πλούσιων αναφορών στις εργασίες των επιστημόνων που υπάρχουν στο λινκ που επισύναψες, ενισχύουν αυτόν που αναδείχθηκε ως ο ισχυρός δείκτης της ελληνικής κατάταξης που σχολιάζουμε και όχι εκείνον που φαίνεται να κουτσαίνει
όσο για την διακριτή διεθνή καριέρα ενός απ τους δυο διευθυντές των μεγάλων πειραμάτων που αναφέρεις
αυτή ξεκίνησε όταν μειοψήφησε στη διεκδίκηση της θέσης Αναπληρωτή Καθηγητή στο Φυσικό του ΕΚΠΑ, όπου υπηρετούσε ως Επίκουρος, από άλλον Επίκουρο του ίδιου Τμήματος
οπότε πήρε το ομματιών του για πιο γόνιμα επιστημονικά χωράφια
όσο για την υποχρηματοδότηση των ελληνικών πανεπιστημίων υπάρχει απόλυτη και εξ αρχής δηλωμένη συμφωνία
έγραψα στην ανάρτηση και υπογράμμισε ο Διονύσης
“η συρρίκνωση του αριθμού των μελών ΔΕΠ στα δικά μας ιδρύματα αποτελεί έναν απ τους παράγοντες της καταγραφήσας διδακτικής υποβάθμισης“,
για την ανάγκη πλήρους συναίνεσης γι αυτό το θέμα υπερθεματίζω: και όχι μόνον της διδακτικής υποβάθμισης
αν και συ εκτιμάς ότι κάτι πάσχει στην πανεπιστημιακή διδασκαλία στη χώρα, ας συνεχίσουμε σ αυτό το πρόβλημα
εγώ πάντως εκεί θα επιθυμούσα να εστιάσω
Αυτοί που τέλειωσαν ΕΚΠΑ και έχουν υψηλές θέσεις σε ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια είναι τέκνα του εκπαιδευτικό συστήματος που υπήρχε πριν το 1978-80 όταν σταμάτησαν τα πανεπιστήμια μας να είναι ανταγωνιστικά με την ίδρυση πανεπιστημίου σε κάθε ραχούλα με αποτέλεσμα τη διάσπαση εγκεφάλων, βιβλιοθηκών, υποδομών, φοιτητών, καθηγητών κ.λ.π. Ταυτόχρονα εξαιτίας μιας αλλοπρόσαλλης πολιτικής τεράστιας αύξησης αριθμού εισακτέων αδιακρίτως σχολής σταμάτησαν να θέλουν, και ορθώς κατά τη γνώμη μου, το Φυσικό και Μαθηματικό οι “καλοί μαθητές” στην πλειονότητα τους. Απλά αντιγραφω και υιοθετώ το παρακάτω που γραφτηκε πριν απο μια δεκαετία. Τώρα τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα.
https://www.tovima.gr/2011/09/28/society/d-xristodoyloy-ta-ellinika-aei-exoyn-meinei-30-xronia-pisw/
Γιώργο γνωρίζεις καλά ότι αυτό δεν μπορεί να αλλάξει εύκολα. Θα πρέπει καταρχήν να αλλάξει η αναλογία διδασκόντων / διδασκομένων . Για να αλλαξει η αναλογία θα πρεπει ή να διοριστουν νεα μέλη ΔΕΠ ή θα πρεπει να μειωθεί ο αριθμός των φοιτητών ανα Τμήμα.
Το πολιτικό κόστος είναι τεράστιο. Τα Πανεπιστήμια στις μεγάλες πόλεις εδώ και χρόνια ζητούν να μειωθεί ο αριθμός των εισακτέων για να λειτουργήσουν καλύτερα.
Αν λοιπον δεν δοθεί γερή χρηματοδότηση, οι συγκεκριμένοι δείκτες που αναφέρεις δεν μπορούν να αλλάξουν δυστυχώς. Τουλάχιστον αυτό καταλαβαίνω εγώ από τα λίγα που γνωρίζω για το θεμα.
Πράγματι ο ισχυρός δείκτης που μας παει ψηλά στις διεθνείς κατατάξεις των Πανεπιστημίων είναι οι ετεροαναφορές στα paper των Ελλήνων ερευνητων. Αν σκεφτεί κανείς πόσο δύσκολα γίνεται η έρευνα στην χώρα μας (λόγω της υποχρηματοδότησης και όχι μόνον) είναι άθλος.
θεωρώ υπερβολική την γενίκευση στην οποία προβαίνεις Χαράλαμπε
εκτιμώ ότι είναι πολύ περισσότεροι οι έλληνες που κάνουν διακριτή επιστημονική καριέρα εκτός των συνόρων, με πρώτες σπουδές σε ελληνικά πανεπιστήμια απ ότι πριν το 1980
άμεσα μου έρχονται στο μυαλό ο Μανώλης Δερμιτζάκης (γεν. 1973), η Βασιλική (Βίκυ) Καλογερά (γεν 1975), ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης (γεν 1981)
η διάδοση της γνώσης και της πληροφορίας μετά το 1990 μπορούσε να ξεπεράσει τις όποιες ατέλειες των ελληνικών πανεπιστημίων τις οποίες θεωρώ ότι μεγαλοποίησες, για εκείνους που διέθεταν πνεύμα διερευνητικό και αυτοσυγκέντρωση στους στόχους τους
και αυτοί που επωφελήθηκαν απ τις νέες συνθήκες είχαν ως γενιά περισσότερα πολιτιστικά εφόδια & γλώσσες για να ανταπεξέλθουν στις συνθήκες των ξένων πανεπιστημίων απ τους προικισμένους εκπρόσωπους των παλαιότερων γενεών,
όταν η μετάβαση στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες γινόταν με το τραίνο, μέσω της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και η γλώσσα ήταν στην αρχική της εκδοχή τα “κουτσοαγγλικά”
αλλά και οι γνώσεις που αποκομίζουν απ τις σπουδές τους οι νεώτεροι φυσικοί, δες αυτούς εδώ στο υλικονετ, κάνουν αυτές με τις οποίες αποφοίτησαν οι παλαιοτέρων ετών να μοιάζουν «κολλυβογράμματα»
αυτές οι γνώσεις, ίσως να μην επαρκούν για την διδακτική πράξη, που σήμερα είναι πιο απαιτητική απ το χθες,
αλλά όπως και να το κάνουμε, όσοι αποφάσισαν να τιμήσουν τη διδασκαλία, κρίνοντας απ τις διδακτικές τους προτάσεις αλλά και τα ρεφλέξ με τα οποία αντιδρούν στις προκλήσεις, ας πούμε του ΚυρΓιάννη,
χαίρομαι να διαπιστώνω ότι κάνουν άλματα μήνα με τον μήνα
και να προσαρμόζονται στις δυσκολίες της διδακτικής πράξης με γρηγορότερους ρυθμούς από εκείνους που εγώ είχα δάσκαλους
οι τελευταίοι είχαν ως αποκλειστική αναφορά το σχολικό βιβλίο
ενώ στις συζητήσεις που εξελίσσονται σήμερα παρατίθενται δεδομένα, μερικές φορές και απ την πρωτογενή έρευνα αλλά και στοιχεία απ τις διδακτικές του απώτερου παρελθόντος
και κάτι σημερινό – ακραίο που αφορά τις υποδομές Τίνα
Προσωπικά ξέρω ελάχιστους έλληνες απόφοιτους φυσικών τμημάτων με διεθνείς διακρίσεις στη φυσική τα τελευταία 20 χρόνια (οι λίγες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα) αλλά και διεθνείς υποτροφίες που δόθηκαν από τα πανεπιστήμια του εξωτερικού σε έλληνες σχετικά πάντα με το παρελθόν αν και έχει αυξηθεί εκρηκτικά ο αριθμός αυτών των υποτροφιών. Πολλές χώρες που στη δεκαετία του 1980 ήταν πολυ πίσω από την Ελλάδα τώρα μας έχουν περάσει δραματικά. Βέβαια αυτό ίσως να οφείλεται στην σχετική ανάπτυξη άλλων χωρών σχετικά με την Ελλάδα που υπήρξε ραγδαία. Αν συγκρίνουμε τα αποτελέσματα της Ελλάδας με αυτά άλλων χωρών π.χ. Τουρκία, Κίνα, Πολωνία, Πορτογαλία, Ισπανία σε υποτροφίες διάσημων Πανεπιστημίων Φυσικής (με διεθνή κριτήρια) κυρίως δε με το ρυθμό αύξησης τους τα τελευταια 40 χρόνια είναι απογοητευτικά για τη χώρα μας.
Επίσης τα στατιστικά που έχω δείχνουν ότι η κατάσταση, σε απόφοιτους, στα Φυσικά τμήματα τουλάχιστον που έχω στοιχεία, βελτιωνεται αργά αλλά σταθερά. Δεν είναι τυχαίο πάντως ότι το Φυσικό του Πανεπιστήμιου Κρήτης δεν καταφέρνει να έχει ούτε το ένα τρίτο των φοιτητών των προσφερόμενων θέσεων του Πανεπιστημιου τώρα που μπήκε μια ελάχιστη βάση εισαγωγής.Θα κλείσω με μια φραση του κ. Χριστοδουλου “Επίσης έχει μειωθεί σε τρομακτικό βαθμό ο αριθμός των ελλήνων μεταπτυχιακών φοιτητών σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Καμία σχέση με την εποχή που εγώ ήμουν μεταδιδακτορικός φοιτητής. Ο σύλλογος των Ελλήνων φοιτητών στο Πρίνστον ήταν μεγάλος σύλλογος. Σήμερα είναι τρεις κι ο κούκος». Βέβαια ως μη ειδικός και μπορεί να κάνω λάθος.
καλησπέρα Χαράλαμπε
επειδή το θέμα που άνοιξες έχει ψωμί, τουλάχιστον για μένα
αξίζει να μην το εξαντλήσουμε με αναφορές σε αποφάνσεις σεβαστών επιστημόνων, όπως ο καθηγητής Χριστοδούλου
επειδή από μόνες τους αυτές οι αναφορές κωδικοποιούν την άποψη σου αλλά μας παρέχουν ενίσχυση της υπόθεσης που στηρίζεις αλλά όχι τεκμήρια
σε παρακαλώ να κοινοποιήσεις τις στατιστικές που φάνηκε ότι έχεις υπόψη σου και περιγράφουν την σχετική ελάττωση των ευδόκιμων ελλήνων επιστημόνων με πρώτες σπουδές σε ντόπια πανεπιστήμια μετά μια συγκεκριμένη χρονολογία – εσύ προτείνεις το 1980, γιατί όχι!
γιατί αν και γω προσκομίσω αντίστοιχες αποφάνσεις που έχω υπόψη μου, επίσης διακριτών ελλήνων που σταδιοδρόμησαν πετυχαίνοντας διεθνώς αποδεκτά έργα και εκφράζουν την αντίθετη άποψη,
θα καταλήξουμε να διαλεγόμαστε για το ποιος είναι ο καλύτερος, ο Σιδέρης ή ο Παπαϊωάννου – άγονες διαλεκτικές μάχες για ποδοσφαιριστές του ’60 όπου, όλοι δίκιο είχαν αλλά … το πρωτάθλημα το πήρε η ομάδα του Δομάζου
όπως φάνηκε απ την παρέμβασή σου έχεις υπόψη σου στατιστικά για την ευδοκίμηση των σύγχρονων ελλήνων επιστημόνων έναντι Τούρκων και κεντρικοευρωπαίων – τους κινέζους λόγω μεγέθους και ανάπτυξης ας τους αφήσουμε έξω
δούλεψέ τα λίγο και κοινοποίησέ τα εδώ ή σε ξεχωριστή ανάρτηση για να ζεσταθούμε με ντοκουμέντα και όχι με αποφάνσεις και υπόσχομαι να προσπαθήσω και γω να συνδράμω
Δεν έχει σημασία τι γνωρίζουμε προσωπικά Χαράλαμπε. Και εγω προσωπικά γνωρίζω το ακριβώς αντίθετο από αυτο που υποστηρίζεις. Το θέμα είναι αν υπάρχουν στοιχεία/έρευνες για αυτά που λέμε εδώ. Προσωπικά δεν γνωρίζω καμία σχετική έρευνα, αν εχεις στατιστικά στοιχεια για το θέμα ανέβασέ τα. Τα τμήματα φυσικής της χώρας μας έχουν πολύ καλή φήμη στο εξωτερικό όπως και οι απόφοιτοί τους.
Θα ξεκινήσω με το τμήμα που τελείωσα: Το Φυσικό Κρήτης. Είναι το μόνο που έχει την τόλμη να καταγράφει στους απόφοιτους του την επιστημονική ή επαγγελματική τους πορεία ανά έτος. Ετσι είναι εύκολο να δεις ποιοι και πόσοι συνέχεισαν σπουδές αλλά και που από το 1978 ως το 2018 (φαίνεται στις ενέργειες).
https://alumni.physics.uoc.gr/
Για να ζεσταθούμε λίγο αλλά και να επιβεβαιώσουμε τον κ, Χριστοδούλου για το Princeton τουλάχιστον
https://www.collegefactual.com/colleges/princeton-university/student-life/international/#secCountryDeepDive
μια διαχρονική εξέταση της ίδιας σελίδας αρκεί για αν βγάλεις κάποια συμπεράσματα για την εκπαίδευση κάθε χώρας έστω και ερασιτεχνικά όπως εγώ
Χαράλαμπε
οι παραπομπές που προτείνεις παρουσιάζουν λειτουργικά προβλήματα
η πρώτη, του Παν. Κρήτης, είναι εξαιρετικά δυσπρόσιτη στην πλοήγηση και από μόνη της δεν αρκεί για εξαγωγή συμπερασμάτων, αφού αφορά μια τοπικότητα
απαιτείται άλλη μια βάση δεδομένων, αξιόπιστη για σύγκριση
η δεύτερη του Πρίνστον, μετά την περιήγηση 5 σελίδων, στην προσπάθεια να αντιληφθώ τι σημαίνουν οι δείκτες Quality & Value Ranking, με πέταξε έξω και μου ζητά χίλια δυο ώστε να γίνω “member”, και δεν το επιθυμώ να κολλήσω ένσημα σε μια εμπορική – διαφημιστική ιστοσελίδα ενός, έστω σπουδαίου πανεπιστήμιου
αντί να επιμένουμε να ομνύουμε σε αναγνωρίσιμους επιστήμονες ωσάν να είναι άγιοι, δεν κάνεις μια ποσοτική προσέγγιση των αναφορών που πρότεινες
γιατί εγώ δεν ζεστάθηκα με το υλικό που παρέπεμψες – μη σου πω ότι άρχισα να φταρνίζομαι
εν τω μεταξύ, και γω ξεκίνησα το ψάξιμο, ελπίζω σε περισσότερο προσβάσημα και πλέον αξιόπιστα ντοκουμέντα
αν/ όταν βγάλω άκρη επανέρχομαι