by 
Δείτε δύο βιντεάκια:
Όπως και αν κινούνται τα δάχτυλα, είναι δεν είναι ομογενής η ράβδος, τα δάχτυλα συναντώνται στο κέντρο μάζας.
Αν βέβαια η ταχύτητα είναι μικρή.
Μπορούμε να δώσουμε μια εξήγηση;
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Δείτε δύο βιντεάκια:
Όπως και αν κινούνται τα δάχτυλα, είναι δεν είναι ομογενής η ράβδος, τα δάχτυλα συναντώνται στο κέντρο μάζας.
Αν βέβαια η ταχύτητα είναι μικρή.
Μπορούμε να δώσουμε μια εξήγηση;
Η προσομοίωση του φαινομένου:
Όταν παίξετε δοκιμάστε με μεγάλη ταχύτητα (λ.χ. 20 m/s).
Καλημέρα Γιάννη.
Για να εξασφαλίζεται η οριζόντια ισορροπία της ράβδου δεν μπορεί να είναι τυχαίες οι θέσεις των χεριών! Στην τελική θέση συνάντησης, προφανώς πρέπει να γίνει στο κ.μ. αφού τότε στη ράβδο θα ασκείται το βάρος και η δύναμη από το δάκτυλο, δυνάμεις αντίθετες.
Γεια σου Διονύση.
Είναι πιο πολύπλοκο το θέμα από μια διαδοχή καταστάσεων ισορροπίας.
Αν παίξεις με την προσομοίωση θα δεις ότι με μεγάλες ταχύτητες το ένα δάχτυλο προσπερνά το κέντρο μάζας.
Η δική μου ερμηνεία μοιάζει με την περίπτωση:
Η μύγα πηγαίνει μπρος-πίσω περιοριζόμενη να κινείται ανάμεσα στα οχήματα χωρίς να τα ακουμπάει. Αδιαφορώντας για την κίνηση της μύγας, μπορούμε να πούμε ότι τα αυτοκίνητα θα συναντηθούν στη μύγα.
Με μικρές ταχύτητες η μύγα είναι το κέντρο μάζας και τα οχήματα τα δάχτυλα.
Η κίνηση της ράβδου περιγράφεται δύσκολα με μαθηματικό τρόπο.
Συνυπάρχουν τριβή ολίσθησης με στατική τριβή.
Μια εικόνα για μέτριες ταχύτητες:
Μία για μικρές:
Οι μικρές ταχύτητες εξασφαλίζουν το ότι η ράβδος αμέσως (σχεδόν) αποκτά την ταχύτητα της ράβδου που ασκεί τη μεγαλύτερη τριβή. Έτσι η ράβδος συμπεριφέρεται σαν τη μύγα που απομακρύνεται από το ένα όχημα και πηγαίνει προς το άλλο.
Συμφωνώ ότι η περιπτωση μοιάζει με το “κτύπημα” της μύγας…
Αναλόγως ποιο χέρι μετακινούμε περισσότερο, μπορεί το κ.μ. να πηγαίνει δεξια αριστερά, αλλά στο τέλος και τα δυο δάκτυλα θα φτάσουν στο κ.μ.
Καλησπέρα παιδιά.
Μια εξήγηση:
Καλησπέρα. Μου φαίνεται σχετικά απλο.
Έστω ότι το κμβ είναι πιο κοντά στο αριστερό χέρι και ο συντελεστής τριβής μεταξύ ράβδου και χεριών είναι ίδιος .
Τότε η τριβή είναι μεγαλύτερη στο αριστερό χέρι στα η ράβδος δέχεται συνολική τριβή προς τα δεξιά.
Έτσι η ράβδος (το κ.β)
κινείται και αυτο (επιταχυνόμενο με μειούμενη επιταχυνση ) προς τα δεξιά. Όταν μηδενιστεί η επιτάχυνση τότε το κ.β ισαπέχει από τα δύο δάκτυλα. Αμέσως μετά το κ.β παραμένει στο ίδιο σημειο (με προϋπόθεση ότι τα δάκτυλα κινούνται με το ίδιο μέτρο ταχύτητας) μέχρι να φτάσουν σε αυτό τα δύο δάχτυλα.
Σωστά Γιώργο με την προϋπόθεση μικρών ταχυτήτων.
Βλέπουμε στην προσομοίωση την αποτυχία:
Το αριστερό δάχτυλο προσπέρασε το κέντρο μάζας!
Και που να έβαζα 20 m/s αντί 5,5 m/s.
Δεν συμφωνώ με το:
Αμέσως μετά το κ.β παραμένει στο ίδιο σημειο (με προϋπόθεση ότι τα δάκτυλα κινούνται με το ίδιο μέτρο ταχύτητας) μέχρι να φτάσουν σε αυτό τα δύο δάχτυλα.
Συνήθως δεν παραμένει στο ίδιο σημείο. Έχει κάποια ταχύτητα.
Βάλε ταχύτητες 0,5 m/s και θα δεις μια όμορφη ταλάντωση του κέντρου μάζας:
Η περίοδος μειώνεται όσο μειώνεται η απόσταση των δύο δαχτύλων.
Θα κάνει μια μικρη ταλάντωση γυρω από αυτο το σημείο αφού οταν έχει μηδενική επιτάχυνση έχει ταχύτητα και ετσι θα αναστραφεί η φορά της τριβής θα σταματησει στιγμιαία , θα επιστρεψει στι ίδιο σημείο με μικρή ταχύτητα κ.ο.κ. Αλλα το πλατος αυτης της ταλάντωσης είναι πολύ μικρο μαλλον αμελητεο.
Γιώργο όχι αμελητέο.
Είναι αρχικά 25 πόντοι.
Κάποιες φορές το αρχικό πλάτος ξεπερνά το 1 μέτρο.
Με άλλη αρχική θέση.
Εξαρτάται από το μηκος της ραβδου και την ταχύτητα κινησης των δακτύλων . Αναφέρομαι σε αυτά που είδα στο βιντεο
Εξαρτάται και από το βάρος της ραβδου και από τον συντελεστη τριβής.
Γιώργο είναι ένα πολυπαραγοντικό πρόβλημα αν τα χέρια δεν κάνουν στάσεις όπως στο βίντεο.
Η μαθηματική του προσέγγιση είναι τρομερά δύσκολη διότι κάποιες φορές η μία τριβή είναι στατική.
Είναι πολυπαραγοντικό αλλά σε πρώτη προσέγγιση(σχετικά επαρκής) μάλλον απλο. Μη ξεχνάμε ότι εν γένει δουλεύουμε με μοντέλα και προσεγγίσεις.