
Δύο σώματα Σ1 και Σ2 με ίσες μάζες m1 =m2= m βρίσκονται πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Το καθένα συνδέεται με ιδανικό ελατήριο, σταθεράς κ1 το Σ1 και σταθεράς κ2 =4κ1 το Σ2 με το άλλο άκρο του κάθε ελατηρίου να είναι στερεωμένο. Τα ελατήρια είναι στο φυσικό τους μήκος. Στο σώμα Σ1 ακουμπά σώμα Σ3 ίσης μάζας m3 = m που απέχει από το Σ2 απόσταση d=(ΓΔ) . Συσπειρώνουμε το ελατήριο μαζί με τα σώματα Σ1 και Σ3 κατά ΔL και τα αφήνουμε ελεύθερα να κινηθούν. Το σώμα Σ3 συγκρούεται με το Σ2 και όταν επιστρέφει για πρώτη φορά συγκρούεται με το Σ1 τη στιγμή που το Σ1 βρίσκεται για πρώτη φορά στην ίδια θέση και με την ίδια ταχύτητα που είχε τη στιγμή του αποχωρισμού με το Σ3
Όλες οι κρούσεις μετά το πρώτο χάσιμο επαφής των Σ1 και Σ3 είναι κεντρικές και ελαστικές.
![]()
Καλησπέρα.
Πρόκειται για μια βασική ιδέα πάνω στην οποία μπορούν να μελετηθούν διάφορα ζητήματα όπως η ενέργεια και η ορμή του συστήματος.
Καλημέρα Γρηγόρη.
Πολύ ωραίο θέμα!
Καλημέρα. Ωραία άσκηση Γρηγόρη.
Διονύση και Παύλο , ευχαριστώ για τα σχόλια.
Καλησπέρα Γρηγόρη. Πολύ καλή. Έχουμε ένα όμορφο φαινόμενο, με την μηχανική ενέργεια να αλλάζει συνεχώς μορφή αλλά να διατηρείται. Γράφεις ότι το φαινόμενο επαναλαμβάνεται. Αφού το Σ1 χτυπήσει το Σ3 και αυτό διανύει την απόσταση d και πάει προς το Σ2, θα συναντήσει το Σ2 στη Θ.Ι.2 όπως στην 1η μεταξύ τους κρούση;
Καλησπέρα Ανδρέα.
Ευχαριστώ για το σχόλιο.
Το Σ3 χτυπάει το Σ2 στη θέση ισορροπίας του και σταματάει, επιστρέφει το Σ2 και χτυπάει το ακίνητο Σ3 στη θέση ισορροπίας και σταματάει άρα ναι, όταν γυρίσει το Σ3 το Σ2 θα είναι ακίνητο στη θέση ισορροπίας του..