by 
Οι δύο κύλινδροι είναι πανομοιότυποι.
Ο ένας αναγκάζει τον άλλο να περιστρέφεται με γωνιακή ταχύτητα ίδιου μέτρου και αντίθετης φοράς. Έχουν αντίθετες στροφορμές διότι ο ένας δεν ολισθαίνει στον άλλον.
Μην ρωτήσετε «ως προς ποιο σημείο;».
Όποιο και αν είναι το σημείο η στροφορμή κάθε κυλίνδρου είναι ίση με την ιδιοστροφορμή του.
Με ποιο ρυθμό μεταβάλλεται η στροφορμή του συστήματος αν στον αριστερό κύλινδρο ασκηθεί ζεύγος δυνάμεων με ροπή τ;
Δύο απαντήσεις:
Το να συμφωνήσουμε με κάποιον δεν είναι αρκετό.
Πρέπει να εξηγηθεί το λάθος του άλλου και να διορθωθεί, ώστε να καταλήξει σε κάτι ορθό.
Καλησπέρα Γιάννη.
Ένα ερώτημα. Μόλις ασκηθεί η ροπή στον έναν κύλινδρο, θα ολισθήσει ο ένας ως προς τον άλλον ή κάθε στιγμή "Ο ένας αναγκάζει τον άλλο να περιστρέφεται με γωνιακή ταχύτητα ίδιου μέτρου και αντίθετης φοράς.";
Καλησπέρα Διονύση.
Φυσικά οι κύλινδροι πιέζονται ώστε να μπορέσει να αναπτυχθεί τριβή μεταξύ τους.
Έχουν κάθε στιγμή γωνιακές ταχύτητες ίδιου μέτρου και αντίθετες στροφορμές.
Γιάννη, πριν την άσκηση της ροπής είχαν κάθε στιγμή αντίθετες γωνιακές ταχύτητες.
Θα ισχύσει το ίδιο και με την άσκηση της ροπής; Μήπως τώρα έχουμε δυνατότητα ολίσθησης;
Όχι πριν ασκηθεί η ροπή ήταν ακίνητοι και οι δύο.
Φαίνεται στην προσομοίωση ότι ξεκινούν από το μηδέν.
Δηλαδή η ροπή του ζεύγους θέτει το σύστημα σε κίνηση.
Πολύ ωραία ..σπαζοκεφαλιά Γιάννη
Μια τέτοια ακόμη και θα με στείλεις για ασπιρίνες
Απάντηση: Δίκιο έχει ο Ουάτσον και ας μην ακολουθεί το "στοιχειώδες"!
Ας μην δώσω περισσότερες διευκρινήσεις, για να μην χαλάσω το ενδιαφέρον…
Και ένα ερώτημα.
Προσπάθησα να φτιάξω το i.p. αλλά δεν κατάφερα να το φτιάξω, αφού ο δεύτερος κύλινδρος …μου έφευγε.
Πώς τον κράτησες σε σταθερή απόσταση, ώστε να εμφανιστεί η τριβή;
Ο ένας τρόπος υλοποίησης είναι με γρανάζι.
Ο δεύτερος είναι με ένα ελατήριο παραμορφωμένο ώστε να κρατάει τους κυλίνδρους σε επαφή. Για να μην περιστρέφεται ο κύλινδρος αναγκάζω το κέντρο του να κινείται μόνο σε οριζόντια εγκοπή.
Ο τρίτος τρόπος είναι να βάλεις πάνω από τον δεξιό μια λεία σανίδα και ελατήριο να συνδέει τους δύο κυλίνδρους.
Ο τέταρτος τρόπος είναι μια κινητή μεν βάση για τον δεξιό, η οποία δεν μπορεί να σηκωθεί. Μόνο κινείται οριζόντια.
Αν βάλουμε άξονα στον δεξιό κύλινδρο μηδενίζουμε την Ν και την τριβή, διότι τα στερεά του i.p. δεν είναι παραμορφώσιμα.
Μία από τις υλοποιήσεις. Αυτή με την εγκοπή.
Σε ευχαριστώ Γιάννη.
Ζήτησα μια ιδέα και έριξες …4!
Το όμορφο είναι ο υπολογισμός της εξωτερικής ροπής.
Δηλαδή να διορθώσουμε τον πρώτο κύριο και όχι μόνο να αποδεχθούμε την άποψη του δεύτερου.
Μπορούμε να στήσουμε και άσκηση με παιδιά που κρατάνε τους δύο άξονες.
Θα ζοριστούν να κρατήσουν τους άξονες
(με άλλα λόγια κρύβονται και άλλες ροπές, εκτός των φανερών…)
Φυσικά θα ζοριστούν.
Φυσικά υπάρχουν άλλες δύο εξωτερικές δυνάμεις.
Περιμένω κάποια θέση εντοπισμού του λάθους και θα αναρτήσω την πολύ σύντομη απάντηση-λύση.
Βγάζω ότι η τριβή που θα αναπτυχθεί έχει μέτρο τ/2R, οπότε η ροπή της δύναμης από τον άξονα στο 2ο κύλινδρο, εξουδετερώνει την ασκούμενη ροπή και dL/dt=0 για το σύστημα.