by 
Νόμπελ Φυσικής σχετικά με τη χρήση των λέιζερ
1981 για τη συμβολή στην εξέλιξη της Φασματοσκοπίας με λέιζερ
1997 για την ανάπτυξη των μεθόδων ψύξης και παγίδευσης ατόμων με ακτίνες λέιζερ
2005 για την ανάπτυξη της φασματοσκοπίας ακριβείας βασισμένης σε λέιζερ, συμπεριλαμβανομένης της τεχνικής συνδυασμού οπτικών συχνοτήτων
2009 για τα επιτεύγματα σχετικά με τη μετάδοση του φωτός σε ίνες για την οπτική επικοινωνία
2018 το μισό για την οπτική λαβίδα (ή τσιμπίδα λέιζερ) και τις εφαρμογές της σε βιολογικά συστήματα (Arthur Ashkin) και το υπόλοιπο μισό για την μέθοδό τους που δημιουργεί οπτικούς παλμούς μεγάλης έντασης και πολύ μικρής διάρκειας (Gérard Mourou και Donna Strickland) Περισσότερα εδώ.
Γυναίκες και Νόμπελ Φυσικής
Η Καναδή Donna Strickland είναι μόλις η τρίτη γυναίκα που βραβεύεται με Νόμπελ στη Φυσική μετά την Maria Mayer (1963) και την Marie Curie (1903). Η Strickland τιμήθηκε μαζί με τον υπεύθυνο της διατριβής της Gérard Mourou με θέμα “Development of an ultra-bright laser and an application to multi-photon ionization”.
Κάποιοι όμως, διαμαρτύρονται
Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Πίζα, Αλεσάντρο Στρούμια, μιλώντας σε ένα ακροατήριο κυρίως νέων γυναικών φυσικών, στο Cern, ισχυρίστηκε ότι οι άνδρες «εφηύραν τη Φυσική και δεν μπαίνουν εκεί έπειτα από πρόσκληση», γι αυτό πλειοψηφούν.
Πρόσθεσε, ότι οι γυναίκες «παίρνουν υπερβολικά μεγάλη χρηματοδότηση», ότι «προωθούνται σε θέσεις ευθύνης χωρίς να το αξίζουν» και ότι στην πραγματικότητα γίνονται αξιοκρατικές διακρίσεις σε βάρος των ανδρών. Όπως σημείωσε, «η Φυσική δεν είναι σεξιστική εναντίον των γυναικών, όμως η αλήθεια δεν μετράει εν προκειμένω, επειδή είναι μέρος μίας πολιτικής μάχης που έρχεται απ’ έξω».
Με ανακοίνωσή του το CERN –του οποίου διευθύντρια είναι η επίσης η Ιταλίδα Φαμπιόλα Γκιανότι – καταδίκασε την ομιλία του Αλ. Στρούμια ως «άκρως προσβλητική» και τόνισε ότι «το CERN είναι ένα μέρος όπου ο καθένας είναι ευπρόσδεκτος και όλοι έχουν τις ίδιες ευκαιρίες, άσχετα από εθνικότητα, πίστη, φύλο ή σεξουαλικό προσανατολισμό».
Ένα από τα επιχειρήματα του Στρούμια αναφέρεται στην μικρή απόσταση ανδρών και γυναικών κατά την εκκίνηση της επιστημονικής καριέρας, που αλλάζει δραματικά στην εξέλιξή της.
Καλησπέρα Γιώργο.
Να τα πάρουμε ένα-ένα.
Ο μειωμένος αριθμός γυναικών που έχουν πάρει βραβείο Νόμπελ είναι κάτι που έχει να κάνει με τη Φυσική; Ας πούμε Νόμπελ Ιατρικής έχουμε διαφορετική αναλογία;
Ο μειωμένος αριθμός οφείλεται σε χαμηλότερες "πνευματικές ικανότητες" ή οφείλονται σε κοινωνικούς λόγους;
Για να αναφέρω ένα παράδειγμα. Τι ρόλο παίζει η μητρότητα στην επιστημονική εξέλιξη μιας γυναίκας;
πάμε ένα-ένα Διονύση
η Φυσική εντάσσεται στα «βαρέα & ανθυγιεινά»;
Νομπελίστες:
844 άνδρες, 50 γυναίκες (κάποιοι απ’ αυτούς δυο φορές).
16 γυναίκες το Ειρήνης, 14 το Λογοτεχνίας, 12 το Ιατρικής/ Φυσιολογίας (Βιολογίας), 4 το Χημείας, 3 το Φυσικής, 1 το Οικονομίας (που απονέμεται από το 1969).
Επομένως, και τα Νόμπελ ως κατ’ εξοχή ανταγωνιστικός θεσμός είναι (ήταν;) ανδρική υπόθεση.
Ως «θεωρητικές» και ταυτόχρονα γυναικείες δεξιότητες αναδεικνύονται η ενσυναίσθηση για την ειρήνη και η υψηλού επιπέδου αφήγηση και αλλά και οι επιστήμες της υγείας.
Ως «θετικές», αφηρημένες και απρόσιτες για το δεύτερο μισό του σύμπαντος προκύπτουν η φυσικοχημεία, αλλά και τα Μαθηματικά που τα μεγάλα γυναικεία ονόματα επίσης λείπουν.
Φυλετικές ή κοινωνικές οι οπισθέλκουσες αιτίες;
Που θα αποδώσουμε τις διακριτές ικανότητες των Εβραίων στης επιστήμες (22,5% των Νόμπελ); στην γενετική τους καταγωγή ή στις ιστορικές εμπειρίες τους να προσαρμόζονται και να διεκδικούν ρόλο σε εχθρικά περιβάλλοντα;
Αν απορριφτεί ως αιτιώδης παράγων στο προηγούμενο απλούστερο ζήτημα η γενετική συγγένεια , οι λόγοι για τις υψηλότερες επιδόσεις των ανδρών στις επιστήμες πρέπει να είναι κυρίως κοινωνικοί.
Και η μητρότητα;
Παίζει ρόλο!
Ενδεικτικά, στο ακόλουθο γράφημα ο χρόνος εργασίας μητέρων και πατέρων επιστημόνων. Οι αθεόφοβοι πατέρες, όσα περισσότερα παιδιά έχουν, τόσο περισσότερο μένουν στη δουλειά!
Στο επόμενο γράφημα περιγράφεται ο προγραμματισμός ανδρών και γυναικών επιστημόνων για την απόκτηση τέκνων.
Καλημέρα Γιώργο.
Ευχαριστώ για τις αναλυτικές απαντήσεις. Δεν έχω να διαφωνήσω σε κάτι…
Λες οι άνδρες με πολλά παιδιά, να μην αντέχουν το σπίτι και να μένουν περισσότερο στη δουλειά;
κάποιοι θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι εργάζονταν πολύ για να εξασφαλίσουν το “ψωμί” της οικογένειας
Άλλο το ψωμί της οικογένειας και άλλο βραβείο Nobel!
Το δεύτερο θέλει δουλειά που δεν μετριέται ούτε με "ωράριο", ούτε με το "κομμάτι"…
Καλημέρα Γιώργο. Με μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα τα στοιχεία που ανέβασες για τη θέση της γυναίκας στη Φυσική. Ισως χρησιμοποιήσω τις γραφικές παραστάσεις και σε δική μου ανάρτηση, θα σε ενημερώσω σχετικά.
Μπράβο για την προβολή του θέματος στο Υλικονετ. Εμείς οι γυναίκες του Υλικονετ παίρνουμε δύναμη όταν έχουμε την δημόσια υποστήριξη εξαιρετικών συναδέλφων.
Καλημέρα σας
Η φυλή των φυσικών φίλων μου βλέπω πως έκανε φύλλο και φτερό τις σχέσεις των φύλων.
Γιώργο πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά …
Στην φωτογραφία είναι ο N. Bohr ή κάνω λάθος ;
Καλημέρα.
Συγκεντρωμένα στοιχεία για όλες τις γυναίκες που πήραν Νόμπελ.
https://www.nobelprize.org/prizes/lists/nobel-prize-awarded-women-3/
καλησπέρα σε όλους,
Τίνα, τα γραφήματα που θεώρησες ενδιαφέροντα, αλλά και εκείνα που παρέλειψα για να μην “μπουκώσει” το σχόλιο, βρίσκονται στο άρθρο που κρέμεται στον υπερσύνδεσμο “και η μητρότητα; Παίζει ρόλο!”
Μήτσο, ορθά αναγνωρίζεις τον Bohr και τ’ αγόρια του. Αυτή η σημαντική για την Φυσική οικογένεια, υποστηρίχθηκε από την ισχυρή προσωπικότητα της μητέρας των πέντε αγοριών, Margarethe. Η ίδια αποτελεί σημαντική ψηφίδα του μύθου της σχολής της Κοπεγχάγης.
Άρη, ευχαριστώ που επαναφέρεις την αναφορά για τις γυναίκες νομπελίστριες. Με τον τρόπο που έκανα την παραπομπή (844 άνδρες, 50 γυναίκες), μόνον ο ίδιος την άνοιξα.
ερωτήματα απ’ την ανάρτηση
Τι σημαίνει ένα ακόμα Νόμπελ Φυσικής (το πέμπτο) για τα λέιζερ που αποδίδει μετά από 30 χρόνια αξία σε μοντέλο που διατυπώθηκε το 1985, για την εξέλιξη της Φυσικής σήμερα; Στον αντίποδα, το περσυνό Νόμπελ για τα βαρυτικά κύματα.
Το ερώτημα δεν θα πρέπει να παραγνωρίσει ότι η φετινή βράβευση ενδέχεται να επιχειρεί εξισορρόπηση παλαιών αδικιών που υπέστησαν γυναίκες φυσικοί από τους άνδρες supervisors τους.
Ενδέχεται η οικοδόμηση επιχειρημάτων ενάντια στους ευνοϊκότερους όρους που ίσως διευκολύνουν τις νέες γυναίκες να εκπονήσουν post doc σε σχέση με τους άνδρες ομότεχνούς τους, να αποτελεί έναν αντίλογο στο κίνημα #MeToo, όπως εξειδικεύτηκε στην επιστημονική κοινότητα;
Μήπως εκφράζει τυπική ανδροκρατική υπεράσπιση του Cern από τον μεσόγειο καθηγητή Αλεσάντρο Στρούμια και μάλιστα μέσα στο κάστρο που αλώθηκε, αφού αυτή την περίοδο το Cern διευθύνεται από γυναίκα και μάλιστα συμπατριώτισσα του;
Λέτε να περιγράφει τη δυσκολία της επιστημονικής κοινότητας να διαχειριστεί τον πληθωρισμό των νέων φιλόδοξων επιστημόνων, ιδιαίτερα σε εποχή που η επιστήμη με ελαττωμένους πόρους ανακυκλώνει παλαιά παραδείγματα και έτσι οδηγείται σε εσωστρεφείς διαμάχες, χωρίς αναπτυξιακή προοπτική;
Αγαπητέ Γιώργο με τα πάντα ωραία άρθρα σου ,
παρακολουθώντας στενά τα επιστημονικά νέα εδώ και χρόνια νομίζω ότι η χθεσινή αλλά και η σημερινή βράβευση επιχειρουν εξισορρόπηση παλαιων μεγάλων αδικιών της επιτροπής των Νόμπελ.
Φράκλιν, Ρουμπιν , ο κατάλογος είναι μεγάλος.
στα τυπικά προσόντα υπερτερούν τα κορίτσια
Η εξέλιξη των ποσοστών νέων ανδρών και γυναικών που κατέχουν πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
ιδεολογικός ανταρτοπόλεμος στη «μάχη των φύλων»
ή εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Σοκάλ
Η "Φάρσα Σοκάλ" (Sokal affair, Sokal hoax) ήταν ένα διάσημο πλέον πείραμα που έκανε ο Άλαν Σοκάλ, καθηγητής φυσικής στα πανεπιστήμια New York και London College. To 1996 υπέβαλε ένα άρθρο για δημοσίευση στο Social Text, ένα ακαδημαϊκό περιοδικό μεταμοντέρνων σπουδών.
Το άρθρο είχε τίτλο "Διαπερνώντας τα όρια: Προς μια μετασχηματιστική ερμηνευτική της Κβαντικής Βαρύτητας". Σ' αυτό είχε σκόπιμα περιλάβει ανοησίες που ακούγονταν καλές και κολάκευαν τις ιδεολογικές προκαταλήψεις των εκδοτών του περιοδικού. Ισχυριζόταν ότι η κβαντική βαρύτητα είναι μία κοινωνική και γλωσσική κατασκευή. Το περιοδικό δεν έδωσε το άρθρο για αξιολόγηση σε ομότιμο φυσικό και το δημοσίευσε το Μάιο του 1996. Την ίδια μέρα ο Σοκάλ ανακοίνωσε ότι το άρθρο ήταν φάρσα.
υπονόμευση ενός τύπου φεμινιστικής θεώρησης
Ο Τζέιμς Λίντσεϊ, με διδακτορικό στα μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο του Τενεσί το 2010, δημοσιοποίησε “επιστημονικό” άρθρο όπου εξηγεί γιατί ένας άνδρας που αυτοϊκανοποιείται σκεπτόμενος μια γυναίκα χωρίς τη συγκατάθεσή της διαπράττει σεξουαλική επίθεση.
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι ορισμένα από τα 7 επίμαχα δημοσιοποιημένα άρθρα της ομάδας των «δολιοφθορέων» Λίντσεϊ- Μπογκοσιάν (καθηγητή φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Πόρτλαντ) υποτίθεται ότι βασίζονταν σε απτά στοιχεία, όπως οι συνεντεύξεις, που θεωρητικά είναι εύκολο να επαληθευτούν, όπως η περίπτωση μιας “μελέτης” που εξέταζε πώς οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες θα μπορούσαν να ξεπεράσουν την τρανσφοβία τους χρησιμοποιώντας έναν δονητή. Οι συγγραφείς του άρθρου έγραψαν ότι βάσισαν τα συμπεράσματά τους στις απαντήσεις 13 ανδρών.
αντίλογος
Η προσωρινή διευθύντρια της φεμινιστικής επιθεώρησης Hypatia, Αν Γκάρι, μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο, δήλωσε «βαθύτατα απογοητευμένη». Και εξήγησε ότι «η ιδέα ότι υποβάλλονται απατηλές ακαδημαϊκές εργασίες παραβιάζει πολλούς ακαδημαϊκούς και ηθικούς κανόνες».
Ο Ρομπέρτο Ρεφινέτι, ο αρχισυντάκτης της επιθεώρησης Sexuality & Culture, είπε ότι το άρθρο για τους δονητές διαβάστηκε από τρεις πανεπιστημιακούς και κανείς τους δεν υποπτεύθηκε ότι επρόκειτο για φάρσα. Όπως τόνισε, η υπόθεση αποδεικνύει την αναξιοπιστία των συγγραφέων και όχι του περιοδικού.
το μεθοδολογικό πρόβλημα
Σε όλον τον κόσμο κυκλοφορούν χιλιάδες επιστημονικά περιοδικά και δεν είναι βέβαιο ότι όλα τους τηρούν τους κανόνες διαφάνειας που έχουν καθορίσει οι διάφορες ενώσεις ή οργανισμοί. Για τις ιατρικές ή βιολογικές επιστήμες, για παράδειγμα, τα δεδομένα που περιλαμβάνονται στο άρθρο εξετάζονται από επιτροπές ώστε να επαληθευτούν τα αποτελέσματα. Στον τομέα των ανθρωπιστικών επιστημών όμως, το να δοθεί σε έναν τρίτο το ερωτηματολόγιο ή η συνέντευξη που παραχώρησε το αντικείμενο της μελέτης μπορεί να παραβιάζει τους κανόνες της εμπιστευτικότητας, όπως εξήγησε ο Ντέιβιντ Μέλορ, του Center for Open Science. Όμως ”εμείς ενθαρρύνουμε τη μεγαλύτερη δυνατή διαφάνεια”, πρόσθεσε.
Βικιπαιδεία, Huffpost (Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP)
Γεια σου Γιώργο
Γράφεις : Για τις ιατρικές ή βιολογικές επιστήμες, για παράδειγμα, τα δεδομένα που περιλαμβάνονται στο άρθρο εξετάζονται από επιτροπές ώστε να επαληθευτούν τα αποτελέσματα. Στον τομέα των ανθρωπιστικών επιστημών όμως…
Αν και το θέμα σου είναι άλλο ( έμφυλες σχέσεις ) να σου θυμίσω ότι και στις θετικές επιστήμες είχαμε πολύ ωραία αντιπαραδείγματα όπως
α) αυτό του Μίλλικαν που αναγκάστηκε να διορθώσει την εργασία για την οποία βραβεύτηκε με Νόμπελ αφού πρώτα προσπαθούσαν όλοι να τον βγάλουν σωστό με το ζόρι
ή
β) της άρνησης δημοσιεύσης από το Nature άρθρου του Φέρμι και του βραβειου Νόμπελ σε αυτόν για λάθος εργασία
και με τούτα και με τ΄άλλα φτάσαμε το Nature να δημοσιεύει σχδόν οτιδήποτε φαίνεται επιστημονικό ( ακόμα και την γονιδιακή κληρονόμηση ψυχικών τραυμάτων στην δεύτερη γενιά απογόνων ) με τον φόβο μπας και στο τέλος αποδειχτεί πως δεν ήταν και τόσο λάθος.
Και το χειρότερο δεν είναι αυτό , ( για να έρθουμε στο θέμα σου ). Είναι πως αν κάνουμε μια έρευνα για το πόσοι είναι διατεθιμένοι από τους συναδέλφους μας να συζητήσουν το ενδεχόμενο να κληρονομούνται γονιδιακά οι διαφοροποιήσεις των πνευματικών δυνατοτήτων ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες ή σε άσπρους και μαύρους θα εκπλαγείς για τις μειωμένες άμυνες των συναδέλφων μας απέναντι σε θεωρίες σεξιστικές και ρατσιστικές.
Αλλά να και μια άλλη μάχη, για το … πρόγραμμα:
Διχασμό έχει προκαλέσει ένα χορευτικό βίντεο που είχε δημιουργήσει ο ίδιος ο φετινός νομπελίστας φυσικής Ζεράρ Μουρού και τώρα αναρτήθηκε στο YouTube.
O γάλλος φυσικός εμφανίζεται να χορεύει υπό τους ήχους μουσικής ρέγκε στο εργαστήριό του μαζί με έναν επιστήμονα συνάδελφό του, περιβαλλόμενος από πολλές γυναίκες φοιτήτριες και ερευνήτριες, μερικές από τις οποίες κάνουν και στριπτίζ.
Το διάρκειας τεσσάρων λεπτών βίντεο είχε γυριστεί το 2012 με σκοπό να προωθήσει ένα ερευνητικό πρόγραμμα (Extreme Light Infrastructure-ELI) πάνω στα λέιζερ, που χρηματοδοτήθηκε με 850 εκατ. ευρώ από την ΕΕ και στο οποίο επικεφαλής ήταν ο Μουρού.
Το βίντεο δείχνει μια διαφορετική αντίληψη περί επικοινωνίας της ερευνητικής δουλειάς των επιστημόνων.
Δύο από τις γυναίκες επιστήμονες φοράνε ημιδιαφανείς λευκές ποδιές εργαστηρίου, τις οποίες πετάνε για να αποκαλύψουν σέξι εσώρουχα από κάτω. Ο Μουρού και ο Σαμπαρέ δεν κάνουν στριπτίζ, αλλά παίρνουν «μάτσο» πόζες. Σε άλλα σημεία του βίντεο μια νεαρή ερευνήτρια φαίνεται να φλερτάρει τον Μουρού, ο οποίος λίγο πιο κάτω επανεμφανίζεται σε μια απαστράπτουσα ανοιχτή BMW ως αστέρας του Χόλιγουντ.
Δεν είναι σαφές ποιος χρηματοδότησε την παραγωγή του ασυνήθιστου για επιστήμονες βίντεο, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν». Το Εθνικό Κέντρο Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) αρνήθηκε κάθε ανάμιξη και ανέφερε ότι το βίντεο υπήρξε πρωτοβουλία του Μουρού και της ομάδας του.
Ο ίδιος ο γάλλος νομπελίστας δήλωσε «ειλικρινά και βαθιά λυπημένος για την εικόνα που μεταφέρει αυτό το βίντεο. Την εποχή που γυρίστηκε, ο στόχος ήταν να εκλαϊκεύσει την έρευνα που πραγματοποιείτο στο πλαίσιο του προγράμματος ELI και να καταρρίψει την εικόνα αυστηρότητας που μερικές φορές μπορεί να μεταδώσει το πεδίο της επιστήμης».
Δήλωσε επίσης ότι είναι τιμή του που μοιράσθηκε το Νόμπελ Φυσικής 2018 με μια γυναίκα συνάδελφό του, τη Ντόνα Στρίκλαντ, «για την οποία έχω τρομερό σεβασμό και θαυμασμό», όπως είπε. Από την άλλη, ο Σαμπαρέ δήλωσε στη «Λε Μοντ» ότι στόχος του βίντεο «ήταν να παρουσιάσει με χιουμοριστικό τρόπο την ερευνητική ομάδα».
Το βίντεο είχε κυκλοφορήσει όλα αυτά τα χρόνια μεταξύ των ερευνητών στο πεδίο των λέιζερ, αλλά δεν είχε γίνει ευρύτερα γνωστό. Μάλιστα, κάποιοι συνάδελφοί του λένε τώρα ότι το εν λόγω βίντεο θα μπορούσε να του έχει κοστίσει το Νόμπελ, το οποίο όμως τελικά πήρε (κατά το ένα τέταρτο).
Σε κάθε περίπτωση, αρκετοί ήταν και αυτοί που υποστήριξαν ότι το βίντεο δεν ήταν προσβλητικό αλλά χιουμοριστικό και πως οι επιστήμονες έχουν και αυτοί το δικαίωμα να κάνουν πλάκα και να διασκεδάζουν.
Μήτσο,
καλή Κυριακή
η παρέμβασή σου ακουμπάει δυο ζητήματα.
Τα “fake της επιστήμης” και τις κοινωνικές προσλήψεις της δαρβίνειας κληρονομικότητας με τις ιδεολογικές αντιστάσεις που αυτή αντιμετωπίζει.
Η πνευματική δειλία, όπως την χαρακτήρισε ο Φέινμαν, νέων πειραματικών όταν χάλκευαν τις ορθότερες τιμές του φορτίου του ηλεκτρόνιου που έβρισκαν, ώστε να μην αποκλίνουν από αυτές που πρότεινε ο τότε πρύτανης της αμερικάνικης φυσικής Μίλλικαν, αποτελεί ένα παράδειγμα.
Προσθέτω και γω μια ακόμα πιο αφελή εκδοχή, που αναφέρεται στην αυτοπαγίδευση των ερευνητών απ’ τις άρρητες προσδοκίες τους. Όταν ο Τσάντγουϊκ, εξερευνώντας τη μεταστοιχείωση στοιχείων όταν βομβαρδίζονταν με σωματίδια άλφα, ήλθε σε αντίθεση με τα ποσοτικά ευρήματα της ερευνητικής ομάδα της Βιέννης, που διαπίστωνε μεγαλύτερο αριθμό σπινθηρισμών στο ίδιο πείραμα. Μεταβαίνοντας στη Βιέννη διαπίστωσε ότι οι μη εξειδικευμένες επιστημονικά κυρίες που απλά έβγαζαν μεροκάματο μετρώντας τους σπινθηρισμούς στον σκοτεινό θάλαμο, υπερέβαλαν τις καταγραφές τους, γιατί είχαν αντιληφθεί ότι αυτό κολάκευε τους ερευνητές του βιεννέζικου προγράμματος.
Τα προηγούμενα, διαπιστώθηκαν και διορθώθηκαν άμεσα. Αναφέρονται όχι μόνο για να περιγράψουν ότι και οι επιστήμονες κουβαλούν στη δουλειά τους τις κοινωνικές δεσμεύσεις τους και τις ιδεοληψίες τους, αλλά και διότι η επιστημονική μεθοδολογία μπορεί γρήγορα να ξεχωρίσει την ήρα απ’ το στάρι.
Σχετικά με τις γενετικές απόψεις για την συγκριτική υπεροχή των αγοριών στις θετικές επιστήμες ή αναφορικά με ισχυρισμούς όπως ότι «έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι», τα πράγματα δουλεύουν αλλιώς. Τα όποια επιστημονικά τεκμήρια ολιγωρούν και θα υπολείπονται πάντοτε απέναντι στις κοινωνικές προκαταλήψεις που οφείλονται στις συνθήκες που βιώνουν οι κοινωνίες. Ο ορθολογισμός αποδεικνύεται εργαλείο για αποστασιοποιημένους απ’ τα τρέχοντα.
Επιβεβαιώνοντας την άποψή σου Μήτσο, υπενθυμίζω ότι το φετινό Νόμπελ Ειρήνης δημοσιοποιεί ότι η σεξουαλική βία ως όπλο πολέμου, αποτελεί αναμφισβήτητο έγκλημα πολέμου. Παράλληλα, όταν η επίσημη σελίδα του βραβείου Νόμπελ προκάλεσε μια έρευνα στο twitter, θέτοντας το παραπάνω ως ερώτημα, το 28% δήλωσε ότι αγνοούσε ότι αυτή η συμπεριφορά των εμπλεκομένων σε συρράξεις θεωρείται εγκλήματα πολέμου.
Την περίπτωση της βράβευσης Φέρμι, για «λάθος ερμηνεία», την αντιμετωπίζω εναλλακτικά. Η δραματική για την πειραματική έρευνα αξία της εργασίας συνίσταται στην επινόηση των αργών νετρονίων ως ιδανικών βλημάτων διερεύνησης του πυρήνα, παρά το ότι η πρώτη ανάγνωση των προϊόντων του εγχειρήματος υπήρξε άστοχη (δεν ήταν μεταστοιχείωση προς βαρύτερους πυρήνες αλλά σχάση).