
Ο περιοδικός πίνακας των στοιχείων περιέχει 118 στοιχεία, αριθμημένα από το 1 (υδρογόνο) έως το 118 (ογκάνεσον) . Οι αριθμοί αυτοί αντιστοιχούν στον αριθμό των πρωτονίων που περιέχονται στον πυρήνα του κάθε στοιχείου (ατόμου). Ο αριθμός των πρωτονίων που περιέχει ο πυρήνας ενός ατόμου ονομάζεται ατομικός αριθμός.
Οι επιστήμονες προσπαθούν να κατασκευάσουν στο εργαστήριο όλο και πιο βαρύτερα στοιχεία και δεν αποκλείεται στο μέλλον ο πίνακας να επεκταθεί κι άλλο. Τι γίνεται όμως προς την αντίθετη κατεύθυνση; Είναι δυνατόν να κατασκευαστεί το στοιχείο με ατομικό αριθμό μηδέν; Ή μήπως υπάρχει ήδη;
Την ύπαρξη του στοιχείου μηδέν υπέθεσε πρώτος το 1926 ο Γερμανός Andreas von Antropoff, το ονόμασε neutronium και το τοποθέτησε στην κορυφή του περιοδικού πίνακα που ο ίδιος επινόησε. Το στοιχείο με ατομικό αριθμό μηδέν σύμφωνα με τον Antropoff, αν υπήρχε, θα μπορούσε να σχηματίζει μια μορφή ύλης χωρίς πρωτόνια και ηλεκτρόνια.
Το νετρόνιουμ προφανώς δεν είναι τίποτε άλλο παρά το γνωστό μας νετρόνιο (υπενθυμίζεται ότι η ανακάλυψη του νετρονίου από τον Chadwick έγινε 6 με 7 χρόνια μετά από την υπόθεση του Antropoff)

Tο νετρόνιο έξω από τον πυρήνα δεν είναι σταθερό. Ο μέσος χρόνος ζωής του είναι περίπου 15 λεπτά και τα προϊόντα της διάσπασής του είναι ένα πρωτόνιο, ένα ηλεκτρόνιο και ένα αντι-νετρίνο.
Ύλη «φτιαγμένη» από το στοιχείο με ατομικό αριθμό μηδέν, το «νετρόνιουμ» , θα μπορούσε να πει κανείς ότι βρίσκεται στους αστέρες νετρονίων. Οι αστέρες νετρονίων προκύπτουν από την βαρυτική κατάρρευση μεγάλων άστρων των οποίων οι ακτίνες τους συρρικνώνονται στα 10 με 20 χιλιόμετρα, συνίστανται σχεδόν εξολοκλήρου από νετρόνια και οι πυκνότητές τους φτάνουν την πυκνότητα των πυρήνων των ατόμων.
Οι φυσικοί σήμερα ψάχνουν για ισότοπα του «νετρόνιουμ», στοιχεία που να αποτελούνται μόνο από δυο, τρία ή και περισσότερα νετρόνια. Ήδη υπάρχουν πειραματικά δεδομένα που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη του δι-νετρονίου, βλέπε για παράδειγμα το άρθρο: «Ανιχνεύθηκε πυρήνας αποτελούμενος από δυο νετρόνια μόνο»
Ο εμπνευστής του στοιχείου με ατομικό αριθμό μηδέν, ο Andreas von Antropoff, δυστυχώς ανήκε στους γερμανούς επιστήμονες που υιοθέτησε το ναζισμό. Το πρώτο πανεπιστήμιο στο οποίο υψώθηκε η σβάστικα το 1933, ήταν στο κεντρικό κτίριο του πανεπιστημίου της Βόννης, όπου ο Antropoff ήταν ο επικεφαλής του τμήματος Φυσικής και Χημείας. Μετά το 1945 παύθηκε από την θέση αυτή και του απαγορεύθηκε η επιστροφή στο πανεπιστήμιο. Παρά τις ναζιστικές δραστηριότητές του ο Antropoff υπερασπίστηκε την θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, την οποία οι ναζί απέρριπταν, αντιμετωπίζοντάς την ως εβραϊκή προπαγάνδα (Η Φυσική των Αρίων).
O παραπάνω περιοδικός πίνακας σχεδιάστηκε to 1926 από τον Antropoff και ήταν ο πιο δημοφιλής περιοδικός πίνακας στα γερμανικά σχολεία μέχρι το μέχρι το 1945, όταν και αποσύρθηκε εξαιτίας του ναζιστικού παρελθόντος του Antropoff. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Linus Pauling ενώ συμπεριέλαβε τον πίνακα στο βιβλίο του «Γενική Χημεία» του 1949 (και στις μεταγενέστερες εκδόσεις του με τίτλο «Η φύση του χημικού δεσμού»), δεν ανέφερε ποτέ την πηγή του.
Από το physicsgg.me
πηγές:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Neutronium
2. http://www.meta-synthesis.com/webbook/35_pt/pt_database.php?PT_id=26
3. http://www.realclearscience.com/blog/2017/01/16/is_there_an_element_zero.html
![]()

“To καινούργιο όνομα θα είναι Νihonium – Νιχόνιο(;) και το νέο σύμβολο Νh. Νιχόν προφέρεται η Ιαπωνία … στα ιαπωνικά (日本). Η IUPAC με την κίνηση αυτή ελπίζει ότι η υπερηφάνεια και η πίστη στην επιστήμη θα αντικαταστήσει την δυσπιστία σε όλους όσους υπέφεραν από την πυρηνική καταστροφή της Φουκουσίμα το 2011.”
Μπράβο στην IUPAC…..αγαθές προθέσεις….
“Με την συλλογή 156.278 υπογραφών, οι θαυμαστές των Motörhead, του γνωστού χέβι μέταλ συγκροτήματος, ζητούσαν να ονομαστεί «Lemmium» το ένα από τα 4 νέα στοιχεία του περιοδικού πίνακα, το «βαρύ μέταλλο» με ατομικό αριθμό 115, προς τιμήν του αρχηγού της μπάντας Lemmy Kilmister.”
Δυστυχώς δεν εισακούστηκαν. To νέο όνομα θα είναι Moscovium (Mc) – Μοσχόβιο(;), προφανώς από την πόλη της Μόσχας. Στην περιφέρεια της πόλης βρίσκεται το εργαστήριο όπου δημιουργήθηκε το Μοσχόβιο.
Όχι μόνο με αγαθές προθέσεις, αλλά και ξενέρωτοι στην IUPAC….
Εξαιρετικό άρθρο από επιστημονική, αλλά και από ιστορική σκοπιά. Συγχαρητήρια.
Εγώ ήξερα ότι ο περιοδικός πίνακας επεκτείνεται προς τα μπρος, αλλά επεκτείνεται και προς τα πίσω. Αλλά τότε κάπου πρέπει να βάλουμε και τα quarks up and down. Να τα βάλουμε λέτε στις θέσεις -1 και -2;
Κατά τη γνώμη μου καλύτερα να υιοθετήσουμε τον περιοδικό πίνακα των δύο στοιχείων: Up quark, down quark. Όλα τα υπόλοιπα είναι χημικές ενώσεις.
Διονύση πολύ όμορφο άρθρο !
Καλησπέρα συνάδελφοι.
Θοδωρή, Βασίλη, Νίκο και Παναγιώτη σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα για το νετρόνιουμ και μου έκανε εντύπωση, αλλά εσύ Νίκο το τραβάς περισσότερο.
Θέλεις να προχωρήσουμε και να βάλουμε τα quarks και όλα τα άλλα να τα θεωρήσουμε χημικές ενώσεις!!!
Ο Δημόκριτος πέθανε. Ζήτω ο Gel Mann.
Μου φαίνεται ότι τρέχεις Νίκο.
Οι χημικές ενώσεις έχουν ένα συγκεκριμένο τρόπο δημιουργίας!
Άλλο οι ηλεκτροστατικές δυνάμεις μεταξύ ηλεκτρονίων, άλλο οι ισχυρές πυρηνικές δυνάμεις μέσα στον πυρήνα.
Τουλάχιστον από άποψη ισχύος (έστω και αν φτάσουμε στη μία δύναμη…)
Πολύ extreme άποψη να θεωρήσουμε τα quarks ως δομικά στοιχεία. Και λίγο λανθασμένη με την έννοια ότι η μάζα του πρωτονίου πολύ απέχει από το άθροισμα των μαζών των Quark που την αποτελούν. Μια από τις δυνατές παρερμηνείες της παρουσίασης των Quark σε βιβλίο της Γ λυκείου που διδάξαμε παλιότερα αλλά και πολλών Ελληνικών βιβλίων γενικότερα ήταν ότι άφηνε την εντύπωση ότι το πρωτόνιο αποτελείται μόνο από τρια quark(στην πραγματικότητα περιέχει και αναρίθμητα γκλουόνια όπως και αναρίθμητα ζεύγη quark – αντι quark , το νετρόνιο το ίδιο κ.λ.π.. Τα κακά της εκλαΐκευσης.
…..υπάρχει και ο αντι-περιοδικος πίνακας της αντίυλης
Δείτε εδώ.
Διονύση, δεν μιλούσα σοβαρά βέβαια. Δίνοντας τα up quark και τα down quark ενός πυρήνα, μπορείς να βρεις ποιος πυρήνας είναι;
Καλημέρα Νίκο.
Τώρα… εντάξει!