by 
το Ίδρυμα Νόμπελ, απονέμει βραβεία στους γνωστούς πέντε τομείς κάθε χρόνο
παράλληλα εκλαϊκεύει τις εργασίες των βραβευθέντων στη σελίδα Nobel Prize lessons
φυλλομετρώντας τη σελίδα που προτείνει διδακτικό υλικό για τους εκπαιδευτικούς σχετικά με το φετινό Νόμπελ Φυσικής, σκόνταψα σε δύο σημεία που υπάρχουν στα σχόλια που προτείνονται στον εκπαιδευτικό για να συνοδέψει τις διαφάνειες με τις οποίες θα παρουσιάσει το θέμα
1.θα επέλεγες να εντάξεις τον Marconi (Νόμπελ 1909) ως εμβληματική περίπτωση φυσικού που η βράβευσή του τιμά τον θεσμό;
Οι άλλες δύο τιμητικές αναφορές: ο Subramanyan Chandrasekhar το 1983 και οι Pierre and Marie Curie το 1903
αντιγράφω από την μάλλον συντηρητική Βικιπαίδεια σχετικά με το Νόμπελ του Μαρκόνι
«Το 1909, ο Γουλιέλμο Μαρκόνι και ο Καρλ Φέρντιναντ Μπράουν βραβεύτηκαν με Νόμπελ Φυσικής για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη της ασύρματης τηλεγραφίας. Εντούτοις, επειδή ο Μαρκόνι δεν διέθετε πανεπιστημιακούς τίτλους σπουδών, συνήθιζε να λέει σεμνά για τον εαυτό του ότι είναι πάντα ένας ερασιτέχνης»
«Αν και ο Μαρκόνι θεωρήθηκε ευρέως ως ο εφευρέτης του ραδιοφώνου, το γεγονός αμφισβητήθηκε από πολλούς επιστήμονες, καθώς το σύνολο σχεδόν των πατεντών που είχε χρησιμοποιήσει ήταν του Νίκολα Τέσλα. Προκλήθηκαν έντονες διαμάχες και η υπόθεση κατέληξε το 1943 στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο και δικαίωσε τον Τέσλα»
2. σε ικανοποιεί η ακόλουθη προτεινόμενη περιγραφή του Bing Bang;
«Το σύμπαν που μπορούμε να αντιληφθούμε, ξεκίνησε ως ένα τεράστιο πυκνό αέριο, αποτελούμενο από διάφορα είδη σωματιδίων που συγκρούστηκαν μεταξύ τους. Αυτό το αέριο ξεκίνησε πριν περίπου 14 δισεκατομμύρια χρόνια και γρήγορα μεγάλωσε σε μέγεθος. Αυτό ονομάζεται Μεγάλη Έκρηξη»
αντιγράφω απ’ το πρότυπο για την ακρίβειά του εκλαϊκευτικό βιβλίο του σπουδαίου φυσικού St. Weinberg «τα πρώτα τρία λεπτά», εκδόσεις Ροπή (σελ.101), την σχετική περιγραφή
«όταν το σύμπαν ήταν 1000 φορές μικρότερο απ’ το σημερινό, …., περνούσε απ’ την εποχή που επικρατούσε η ακτινοβολία, στην τωρινή εποχή που επικρατεί η ύλη … αυτή την εποχή τα φωτόνια είχαν αρκετά υψηλή ενέργεια, συνεπώς το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας του σύμπαντος ήταν σε μορφή ακτινοβολίας και όχι μάζας»
παρακαλώ να σχολιάσεις αυτά τα δύο σημεία, αν δεν βρίσκεις τις ενστάσεις μου ακραίες ή ανόητες
Καλησπέρα Γιώργο.
Βραβείο Nobel ο Marconi; Δεν το γνώριζα, αλλά μου φαίνεται αρκετά περίεργο…
Άλλο εφευρέτης (άσχετα αν και σε αυτό κάτι δεν φαίνεται καθαρό ως προς τον Tesla…) και άλλο Φυσικός που παίρνει Nobel Φυσικής!!!
καλησπέρα Διονύση,
αντιλαμβάνομαι την αναφορά στο ζεύγος Curie που με την πρωτοποριακή έρευνά τους ενίσχυσε τον θεσμό και συνεχίζει να του αποδίδει κύρος, αλλά και στην υπόμνηση του Subramanyan Chandrasekhar που έσπασε το 1983 την παράδοση να μην βραβεύονται οι θεωρητικοί κοσμολόγοι, όπως και ο φετινός τιμώμενος James Peebles.
Η περίπτωση του G. Marconi, ενός κατά βάση καινοτόμου της ασύρματης επικοινωνίας, που αρχικά διαφήμισε την ιδέα με δημόσιες επιδείξεις και κυρίως την εμπορεύτηκε επιτυχώς, λαμβάνοντας εν τέλει και το αμφισβητούμενο βραβείο Νόμπελ,
να εντάσσεται στην ίδια λαμπρή παρέα με τους προηγούμενους, ποιο εκπαιδευτικό μήνυμα εκπέμπει;
Δεν βρίσκω άλλο από το ότι οι καινοτόμοι που εμπορεύονται οι ίδιοι τις επινοήσεις τους θα πρέπει να εντάσσονται παραδειγματικά μεταξύ των αδιαμφισβήτητα διακριτών πειραματικών και θεωρητικών ερευνητών της Φυσικής.
Ακόμα και όσοι ασπάζονται χωρίς επιφυλάξεις το εκπεμπόμενο μήνυμα, θα δυσκολεύονταν να το υπερασπιστούν λόγω του αδύνατου και αμφισβητούμενου επιστημονικού έργου του «πατέρα του ραδιοφώνου», αφού υπάρχουν πρόσφατα εγχώρια αντιπαραδείγματα βραβευμένων «αρίστων»
η σελίδα Nobel Prize lessons έχει και προτάσεις χωρίς προφανείς αμφισβητήσεις
Δες μια πρόταση που αξίζει να μπει στην τάξη, στο μάθημα της χημείας,
προσαρμοσμένη στα ελληνικά από τον Βασίλη Γαργανουράκη
με τίτλο
«η πιο ισχυρή μπαταρία στον κόσμο»
Καλημέρα Γιώργο, Καλημέρα Διονύση.
Ένα κειμενάκι που έγραψα πριν μια βδομάδα στο facebook και νομίζω ότι συνάδει με το θέμα:
Το βραβείο Νόμπελ της Φυσικής δόθηκε φέτος σε τρεις κοσμολόγους. Το μισό στον Καναδοαμερικάνο James Peebles και το άλλο μισό μοιράστηκαν οι Ελβετοί Michel Mayor και Didier Queloz
Ο πρώτος συνέβαλε στην καθιέρωση της κοσμολογίας ως επιστημονικό κλάδο αφού με τα τρία κλασσικά βιβλία του, θεωρείται πλέον διεθνώς ο μεγαλύτερος κοσμολόγος. Τα βιβλία του αναφέρονται στο σύγχρονο μοντέλο που έχουμε για τη δημιουργία του κόσμου αλλά και στα προβλήματα που μας απασχολούν. Αναφέρονται στην ακτινοβολία του υποβάθρου η οποία σηματοδοτεί το διαχωρισμό της ύλης από το φως στις αρχές δημιουργίας του σύμπαντος, στην ανώμαλη κίνηση των περιφερειακών αστέρων των γαλαξιών η οποία μας αναγκάζει να αποδεχτούμε την ύπαρξη σκοτεινής ύλης, την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος η οποία σχετίζεται με τη σκοτεινή ενέργεια κλπ.
Οι δεύτεροι ανακάλυψαν για πρώτη φορά το 1995 έναν πλανήτη με μία καινοτόμο μεθοδολογία, ανοίγοντας νέους δρόμους στην εξερεύνηση εξωπλανητών. Μέχρι τότε η ανακάλυψη ενός εξωπλανήτη γινόταν με την μελέτη της φωτεινότητας ενός αστέρα. Αν ένας πλανήτης περιστρέφεται γύρω από έναν αστέρα, τότε αυτό προκαλεί στα τηλεσκόπια της γης μία πολύ μικρή και περιοδική μεταβολή της φωτεινότητας του αστέρα γύρω από τον οποίο κινείται ο πλανήτης. Οι δύο νομπελίστες ανακάλυψαν έναν πλανήτη όχι μελετώντας τη φωτεινότητα ενός αστέρα , αλλά μελετώντας τις αλλαγές του χρώματος του φωτός του αστέρα. Αν έχουμε περιοδικές μεταβολές του χρώματος του αστέρα, αυτό σημαίνει σύμφωνα με το φαινόμενο Ντόπλερ – Φιζώ ότι ο αστέρας αυτός πλησιάζει και απομακρύνεται από εμάς. Αυτή η κίνηση του αστέρα φανερώνει ότι συνοδεύεται από έναν μεγάλο πλανήτη που και τα δύο σώματα μαζί περιστρέφονται γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους.
Η είδηση της βράβευσης τριών κοσμολόγων ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη αφού βραβεία Νόμπελ σε αστρονόμους – κοσμολόγους έχουν δοθεί από το 1901 μέχρι σήμερα όχι πάνω από 5 ή 6. Και αυτό γιατί μέχρι τη δεκαετία του 1970 η επιστημονική κοινότητα δεν ήταν πεπεισμένη ότι ο κλάδος αυτός, ο οποίος δεν έχει καμία άμεση τεχνολογική εφαρμογή, μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων όπως προβλέπει το καταστατικό των βραβείων Νόμπελ. Η βράβευση αυτή ελπίζω να συμβάλλει και στην αλλαγή αντιλήψεων των ανθρώπων που καθορίζουν τα εκπαιδευτικά δρώμενα της χώρας μας και που εδώ και πολλά χρόνια έχουν εξοβελίσει το μάθημα της αστρονομίας από τα σχολεία μας.
Γεια σου Γιώργο.
Για τον Μαρκόνι συμφωνώ με το « Άλλο εφευρέτης (άσχετα αν και σε αυτό κάτι δεν φαίνεται καθαρό ως προς τον Tesla…) και άλλο Φυσικός που παίρνει Nobel Φυσικής!!! »
Προφανώς το «Το σύμπαν που μπορούμε να αντιληφθούμε, ξεκίνησε ως ένα τεράστιο πυκνό αέριο, αποτελούμενο από διάφορα είδη σωματιδίων που συγκρούστηκαν μεταξύ τους. Αυτό το αέριο ξεκίνησε πριν περίπου 14 δισεκατομμύρια χρόνια και γρήγορα μεγάλωσε σε μέγεθος. Αυτό ονομάζεται Μεγάλη Έκρηξη» παραείναι απλοποιητικό έως διαστρεβλωτικό. Είτε οφείλεται σε βιασύνη να παράξουν για πρώτη φορά υλικό για σχολεία (ποιας βαθμίδας;) αλλά και στην γενικότερη δυσκολία σωστής εκλαΐκευσης κάποιων θεμάτων.
Με την ευκαιρία για όσους ενδιαφέρονται μια… Σύντομη ιστορία του Σύμπαντος εδώ
Καλημέρα σε όλους.
Οπωσδήποτε η περίπτωση Marconi φαντάζει περίεργη. Μια διαφορετική και ίσως αφελής ανάγνωση της περίπτωσης Marconi θα ήταν ότι βραβεύθηκε για τη συνεισφορά του στις τηλεπικοινωνίες, που τεχνολογικά άνοιξαν νέους δρόμους για την ανθρωπότητα. Το ότι βραβεύτηκε ένας εφευρέτης αλλά και επιχειρηματίας, στα πρώτα χρόνια του θεσμού των Νόμπελ, ίσως να ήταν και ένας τρόπος νομιμοποίησης του ίδιου του θεσμού… Πάντως αν η βράβευσή του έγινε με αγνές προθέσεις, αναρωτιέμαι αν υπήρχε ο θεσμός στα χρόνια του Faraday, θα ενοχλούσε μια ενδεχόμενη βράβευσή του, παρόλο που στερείτο Ακαδημαϊκής εκπαίδευσης;
Όσο για την προτεινόμενη περιγραφή του Big Bang συμφωνώ με ότι παραείναι απλουστευτική, εκτός αν απευθύνεται σε μαθητές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Άρη σε ευχαριστούμε για την σύντομη αλλά περιεκτική ιστορία σου.
Πιστεύω ότι από τα γραφόμενα αδικείται ο Μαρκόνι.
Ο Heinrich Hertz , ο οποίος, το 1888, απέδειξε ότι θα μπορούσε κανείς να παράγει και να ανιχνεύει ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία . Εκείνη την εποχή, αυτή η ακτινοβολία ονομαζόταν κοινά "Hertzian" κύματα και τώρα γενικά αναφέρεται ως ραδιοκύματα .
Υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον για ραδιοκύματα στην κοινότητα φυσικής, αλλά το ενδιαφέρον αυτό ήταν στο επιστημονικό φαινόμενο, όχι στη δυνατότητα της ως επικοινωνιακή μέθοδος. Οι φυσικοί γενικά έβλεπαν τα ραδιοκύματα ως μια αόρατη μορφή φωτός που μπορούσε μόνο να ταξιδέψει κατά μήκος μιας " γραμμής ορατότητας", περιορίζοντας την εμβέλειά της στον οπτικό ορίζοντα, όπως οι υπάρχουσες μορφές οπτικής σηματοδότησης. Ο θάνατος του Hertz το 1894 έφερε δημοσιευμένες ανασκοπήσεις των προηγούμενων ανακαλύψεών του, συμπεριλαμβανομένης μιας επίδειξης σχετικά με τη μετάδοση και ανίχνευση ραδιοκυμάτων από τον βρετανό φυσικό Oliver Lodge και ένα άρθρο σχετικά με το έργο του Hertz από τον Augusto Righi. Το άρθρο του Righi ανανέωσε το ενδιαφέρον του Marconi για την ανάπτυξη ενός ασύρματου τηλεγραφικού συστήματος βασισμένου σε ραδιοκύματα, μια γραμμή έρευνας που ο Marconi σημείωσε ότι άλλοι εφευρέτες δεν φαίνεται να επιδιώκουν.
Στην ηλικία των 20 ετών, ο Marconi άρχισε να πραγματοποιεί πειράματα σε ραδιοκύματα, κατασκευάζοντας μεγάλο μέρος του δικού του εξοπλισμού στη σοφίτα του σπιτιού του στη Villa Griffone στο Pontecchio (τώρα διοικητική υποδιαίρεση του Sasso Marconi ) στην Ιταλία με τη βοήθεια του μπάτλερ Mignani. Ο Marconi βασίστηκε στα αρχικά πειράματα του Hertz και, με την εισήγηση του Righi, άρχισε να χρησιμοποιεί ένα coherer , έναν πρώιμο ανιχνευτή βασισμένο στα ευρήματα 1890 του γάλλου φυσικού Edouard Branly και χρησιμοποιήθηκε στα πειράματα του Lodge, που άλλαξε αντίσταση όταν εκτίθετο σε ραδιοκύματα. Το καλοκαίρι του 1894, έκτισε έναν συναγερμό καταιγίδας αποτελούμενο από μια μπαταρία, έναν συνεργατή και ένα ηλεκτρικό κουδούνι, το οποίο έβγαινε όταν πήρε τα ραδιοκύματα που παρήγαγε ο αστραπής.
Αργά μια νύχτα, τον Δεκέμβριο του 1894, ο Marconi παρουσίασε έναν πομπό και δέκτη ραδιοφώνου στη μητέρα του, μια διάταξη που έκανε ένα κουδούνι στην άλλη πλευρά του δωματίου πιέζοντας ένα τηλεγραφικό κουμπί σε έναν πάγκο. Υποστηριζόμενος από τον πατέρα του, ο Marconi συνέχισε να διαβάζει μέσα από τη λογοτεχνία και να ανακαλύπτει τις ιδέες των φυσικών που πειραματίζονταν με ραδιοκύματα. Ανέπτυξε συσκευές, όπως φορητές συσκευές πομπού και δέκτη, που θα μπορούσαν να λειτουργούν σε μεγάλες αποστάσεις, μετατρέποντας το ουσιαστικά εργαστηριακό πείραμα σε ένα χρήσιμο σύστημα επικοινωνίας. O Marconi ήρθε με ένα λειτουργικό σύστημα με πολλά συστατικά:
Το καλοκαίρι του 1895, ο Marconi μετέφερε τα πειράματά του σε εξωτερικούς χώρους στο κτήμα του πατέρα του στη Μπολόνια.Δοκίμασε διαφορετικές ρυθμίσεις και σχήματα κεραίας, αλλά ακόμα και με βελτιώσεις ήταν σε θέση να μεταδώσει σήματα μόνο μέχρι ένα μισό μίλι, μια απόσταση που ο Oliver Lodge είχε προβλέψει το 1894 ως η μέγιστη απόσταση μετάδοσης για τα ραδιοκύματα.
Μετάβαση στην μετάδοση
Μια ανακάλυψη ήρθε το καλοκαίρι του 1895, όταν ο Marconi διαπίστωσε ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί πολύ μεγαλύτερη εμβέλεια αφού σήκωσε το ύψος της κεραίας του και δανείζοντας από μια τεχνική που χρησιμοποιείται στην ενσύρματη τηλεγραφία, γειώνοντας τον πομπό και τον δέκτη του. Με αυτές τις βελτιώσεις, το σύστημα ήταν σε θέση να μεταδίδει σήματα μέχρι 2 μίλια (3.2 χλμ.) Και πάνω από λόφους. Η μονοπολική κεραία μείωσε τη συχνότητα των κυμάτων σε σύγκριση με τις κεραίες διπόλου που χρησιμοποίησε o Hertz και ακτινοβολούσε κάθετα πολωμένα ραδιοκύματα που μπορούσαν να ταξιδεύουν σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Σε αυτό το σημείο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια συσκευή θα μπορούσε να καταστεί ικανή να εκτείνεται σε μεγαλύτερες αποστάσεις, με πρόσθετη χρηματοδότηση και έρευνα και θα αποδειχθεί πολύτιμη τόσο εμπορικά όσο και στρατιωτικά. Η πειραματική συσκευή του Marconi αποδείχθηκε το πρώτο ολοκληρωμένο, εμπορικά επιτυχημένο σύστημα ραδιομετάδοσης
Πηγή WIKI (Αγγλική)
Επίσης είναι λάθος να λέμε ότι το αμερικανικό διακστήριο "αποκατέστησε τον Tesla" ως εφευρέτη του Ραδιοφώνου.Απλώς καθόρισε κυβερνητική αποζημίωση για τη χρήση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας κατά κύριο λόγο κατά τη διάρκεια του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου – όχι τα πρωτότυπα διπλώματα ευρεσιτεχνίας που καλύπτουν τη ραδιοφωνική μετάδοση και λήψη, αλλά αυτά που καλύπτουν μεταγενέστερες βελτιώσεις Στην πραγματικότητα, είναι παράξενο να ισχυριστεί καν ότι ο Tesla εφηύρε το ραδιόφωνο, αφού, τουλάχιστον μέχρι το 1919 δεν πίστευε καν ότι υπήρχαν ραδιοκύματα ή ότι οποιαδήποτε μορφή αυτού που αποκαλούσε "διαχρονικά διαστημικά κύματα" για να χρησιμοποιείται για επικοινωνία μεγάλων αποστάσεων. Αντ 'αυτού, είχε τη δική του ανεφάρμοστη ιδέα για το τι αποτελούσε τον «πραγματικό ασύρματο», πιστεύοντας ότι εναλλασσόμενα ηλεκτρικά ρεύματα θα μπορούσαν με κάποιο τρόπο να εγχυθούν στο έδαφος για να παρέχουν όχι μόνο επικοινωνία αλλά και ηλεκτρική ενέργεια "σε όλο τον κόσμο".
Υπάρχουν μάλιστα πηγές που ισχυρίζονται ότι το Αμερικανικό δικαστήριο έλαβε αυτή την απόφαση απλά για να κερδίσει το Αμερικανικό Κράτος χρήματα σε μια χρηματική διαμάχη με την εταιρία του Μαρκόνι προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να στηρίξει τις παλιές πατέντες σε "μη Μαρκόνι" εφευρέτες όπως ομ Tesla.
καλησπέρα παιδιά,
εκτιμώ ότι οι παρεμβάσεις βοήθησαν να αναπνεύσει μια ιδιαίτερα σχολαστική ανάρτηση
με εύστοχες γνώμες, με ενδιαφέρουσες διευκρινιστικές πληροφορίες για το Νόμπελ Φυσικής 2019, με εμπεριστατωμένη ανασυγκρότηση του έργου του Μαρκόνι, που κάποιοι τον κάναμε μπαλάκι, αλλά και με μια ευσύνοπτη θεωρητική πλαισίωση- που αμέσως την αναγνώρισα και την διάβασα το ίδιο απολαυστικά για δεύτερη φορά–
Ο Χαράλαμπος περιέγραψε με σαφήνεια το έργο του Μαρκόνι και τις παρεξηγήσεις που το συνοδεύουν, αναδεικνύοντας καθαρά το επίδικο:
Τεχνολογία και Επιστήμη- ποια απ’ τις δυο καθορίζει αποφασιστικότερα τα όρια της νέας γνώσης;
εγώ το ίδιο ερώτημα προσπάθησα να το εξειδικεύσω σε μια έκφραση της εκπαιδευτικής διαχείρισή του
Τεχνολογία και Επιστήμη αποτελούν αλληλένδετες εκφράσεις του πολιτισμού, με τα προϊόντα της τεχνολογίας να συντελούν άμεσα σε κοινωνικές αλλαγές και η τεχνολογία να γίνεται βιωματικά-χρηστικά αντιληπτή από τον καθημερινό άνθρωπο. Αντίθετα, τα εργαστηριακά πιστοποιημένα μοντέλα της επιστήμης τα αντιλαμβάνονται και τα χειρίζονται λίγοι και αυτά δικαιώνονται κυρίως όταν γεννούν τεχνολογίες. Πλεονεκτούν όμως αυτά τα μοντέλα από τα τεχνολογικά προϊόντα στο ότι είναι γενικεύσιμα, πολυεπίπεδα και πιο ανθεκτικά στο χρόνο.
Ο θεσμός των Νόμπελ συνήθως αναδεικνύει και τιμά τα διαχρονικά-αφηρημένα- πειραματικά βεβαιωμένα μοντέλα της Φυσικής. Όταν αυτά απουσιάζουν, καταφεύγει στις τεχνολογίες που προέκυψαν από παλαιότερα μοντέλα.
Η ένσταση της ένταξης του Μαρκόνι στα παραδειγματικά πρόσωπα που σκιαγραφούν τη φυσιογνωμία του βραβείου Νόμπελ Φυσικής για διδακτική χρήση, έχει ένα επιπλέον ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, που υπερβαίνει την τεχνολογική διάσταση του έργου του (παρεμπιπτόντως, το κύριο μοντέλο που παρήχθη από την ομάδα Μαρκόνι, αφορά τη σχέση του ύψους της κεραίας εκπομπής με την απόσταση του δέκτη).
Ο Μαρκόνι, την ασύρματη εκπομπή-λήψη σημάτων Μορς που αποτελεί το πιο προβεβλημένο επίτευγμά του, την πραγματοποίησε ως ιδιοκτήτης και διαχειριστής της εταιρίας «Marconi Company» (από το 1897) που στελεχωνόταν από αρκετούς ικανούς συνεργάτες μηχανικούς. Πρόκειται δηλαδή για μια ομαδική εργασία με επιχειρηματικά πλάνα και ιεραρχία που ο διευθύνων σύμβουλος διαχειρίζεται με αποκλειστικότητα το τελικό προϊόν (σχετικά με τα λειτουργία της ερευνητικής ομάδας, η ομιλία του John S. Belrose «Fessenden and Marconi: Their Differing Technologies and Transatlantic Experiments During the First Decade of this Century», στο διεθνές συνέδριο του 1995 για τα 100 χρόνια του ραδιοφώνου).
Η βράβευση του Μαρκόνι δεν αμφισβητείται. Τουλάχιστον από μένα.
Ο προβληματισμός μου αφορά την όψιμη επικαιροποίηση της βράβευσης ενός ήρωα της τεχνολογίας αλλά και δεινού επιχειρηματία από οργανισμό που συνήθως δικαιώνει την αφηρημένη γνώση ή κάποιες τεχνολογικές εφαρμογές της στα πρόσωπα ερευνητών και όχι ομάδων, πολύ περισσότερο όχι διευθυνόντων συμβούλων (CEO) καινοτόμων εμπορικών εταιριών, που έχουν διεξάγει και τεχνολογική έρευνα.
Σχηματοποιώ την προηγούμενη θέση με την υπόθεση ότι στους φετινούς βραβευμένους με Νόμπελ Χημείας για την δημιουργία της πιο ισχυρής μπαταρίας στον κόσμο, βραβευόταν ως αναπάντεχος τρίτος ο CEO της Tesla, ο Ilon Mask, που οπωσδήποτε συνέβαλε καθοριστικά ως εμπνευστής και καινοτόμος χρηματοδότης στην εξέλιξη της ηλιακά επαναφορτιζόμενης μπαταρίας Li για μεγάλα ηλεκτρικά οχήματα.
ψεκασμένες υποθέσεις; άλλοι ας το πουν
καλογερίστικη αντιπαράθεση προς το μοντέρνο που έρχεται; σε όλους θα συμβεί κάποτε
επιστημονική φαντασία; ναι την αγαπώ
Προς το παρόν, στις παρουσιάσεις που σχεδιάζω για το σχολείο σχετικά με τα Νόμπελ Φυσικής 2019, θα χρησιμοποιήσω το υλικό που προτείνουν τα Nobel Prize lessons, στην προσαρμογή του Βασίλη, προσθέτοντας όσα με μάθατε με τις παρεμβάσεις σας
επειδή όμως δυσκολεύομαι να χειριστώ την αναφορά στον Μαρκόνι, θα τον αντικαταστήσω με τους υπάλληλους της Bell Telephone, Penzias & Wilson (Νόμπελ Φυσικής 1978)
αυτοί ,όπως και ο Γουλιέλμος, με τα ραδιοκύματα μπερδεύτηκαν αλλά με πομπούς πολύ μακριά στο χώρο και τον χρόνο απ’ ότι εκείνος
Και κάποιες θέσεις τω νδύο βραβευθέντων από το protagon:
Στις πρώτες του δηλώσεις μετά την ανακοίνωση ο Κελόζ εμφανίστηκε αισιόδοξος όσον αφορά την διαστημική εξερεύνηση υποστηρίζοντας ότι σύντομα, μέσα στα επόμενα 30 έτη, θα έχουμε καταφέρει να εντοπίσουμε εξωγήινη ζωή.
Μάλιστα ο Κελόζ ανέφερε ότι είναι πολύ πιθανό ο εντοπισμός κάποιας μορφής ζωής να μην γίνει κάπου εντός του ηλιακού μας συστήματος αλλά να καταφέρουμε να εντοπίσουμε τα ίχνη της ζωής σε κάποιον εξωπλανήτη.
Ο Μαγιόρ, αντιθέτως, στην πρώτη του δημόσια τοποθέτηση μετά την ανακοίνωση των φετινών βραβείων Νομπέλ δεν ακολούθησε το παράδειγμα του συνοδοιπόρου του στην ανακάλυψη εξωπλανητών και επέλεξε να κάνει μια απαισιόδοξη και δυσάρεστη πρόβλεψη. Μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ανέφερε ότι δεν θα καταφέρουμε ποτέ να ταξιδέψουμε έξω από το ηλιακό μας σύστημα. Στο ερώτημα αν ο άνθρωπος μπορεί να μεταναστεύσει σε άλλους πλανήτες ο Μαγιόρ ήταν απόλυτος:
«Αν μιλάμε για εξωπλανήτες τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Δεν θα πάμε ποτέ σε αυτούς. Αυτοί οι πλανήτες είναι πάρα πολύ μακριά από εμάς. Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι θα εντοπίσουμε σε απόσταση λίγων ετών φωτός από εμάς, δηλαδή στην διαστημική γειτονιά, έναν κατοικήσιμο πλανήτη δεν θα μπορέσουμε να φτάσουμε σε αυτόν τουλάχιστον με τις τεχνολογίες που διαθέτουμε σήμερα. Για αυτό πρέπει να φροντίσουμε τον πλανήτη μας που εξακολουθεί να είναι φιλικός στην ζωή» δήλωσε. Και πρόσθεσε ότι έκανε αυτή την παρέμβαση για να σταματήσουν οι συζητήσεις στις οποίες ακούγονται απόψεις που λένε ότι αν η Γη δεν είναι πια φιλόξενη για εμάς και τη ζωή γενικότερα θα μετακομίσουμε σε έναν φιλικό στη ζωή εξωπλανήτη.
O Μαγιόρ υποστηρίζει ότι δεν θα μπορέσουμε να βγούμε από την Γη και να επισκεφτούμε πλανήτες σε άλλα αστρικά συστήματα (ESO) Δεν δίστασε μάλιστα να πει ότι δεν συμμερίζεται την αισιοδοξία του Κελόζ στην ανακάλυψη εξωγήινης ζωής. «Η ανακάλυψη ζωής σε κάποιον πλανήτη εκτός της Γης είναι πλέον ένα ζήτημα στα χέρια της επόμενης γενιάς. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αυτή την στιγμή τίποτε και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναπτύξουμε νέες μεθόδους εντοπισμού της ζωής σε μακρινούς κόσμους» είπε.
δάσκαλος & μαθητής
O 77χρονος ελβετός νομπελίστας Mayer προτείνει να ασχοληθούμε με το σπίτι μας που “καίγεται” και να ξεχάσουμε σωτηρία με λύσεις αποικισμού για λίγους σε άλλους πλανήτες.
Ο 53χρονος συμπατριώτης μαθητής του, στη συνέχεια συνεργάτης του στο αστρονομικό παρατηρητήριο της Γενεύης, Didier Queloz, που μοιράζεται μαζί του το ½ του Νόμπελ, ως νεώτερος «ταξίδια ονειρεύεται».
Έτσι συνήθως δεν γίνεται;
Με την ευκαιρία, στην προηγούμενη παρέμβαση μου, αναφέρθηκα στο Ίλον Μασκ ως Ilon Mask, ενώ ο ίδιος επιμένει να υπογράφει ως Elon Musk.
2 στα 2 λάθος!
Καλημέρα κι από μένα
Ο Αποστόλης Παπάζογλου με πρόλαβε για τον Faraday και ο Χαράλαμπος Κασσωτάκης για το ανώτατο Αμερικανικό δικαστήριο. Απλώς προσθέτω ότι το δικαστήριο σε 50 η 500 χρόνια μπορεί να αλλάξει γνώμη.
Ισως κάνω λάθος αλλά νομίζω ο Einstein δεν είχε πτυχίο φυσικού.
Νομίζω τελείωσε το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ζυρίχης.
Δεν ξέρω πόσο ακριβώς ήταν το ακριβές ποσοστό της δικής του συμμετοχής του Μαρκόνι και πόσο <<έκλεψε>>, αλλά πιστεύω κάτι θα πρόσφερε. Συμφωνώ λοιπόν με το Νόμπελ για την προσφορά του στην εφαρμογή της ΦΥΣΙΚΉΣ όχι υποχρεωτικά σα ΦΥΣΙΚΌΣ.
Στη μεγάλη έκρηξη σαν αέριο όλο το σύμπαν διαφωνώ. Δηλαδή θα υπακούει στην καταστατική εξίσωση; Με λίγη συμπίεση ακόμα γίνεται και υγρό;
Νομίζω άλλο εκλαΐκευση άλλο επιστημονικό λάθος
Ευχαριστώ για την ευκαιρία
Βασίλη,
επειδή θεωρώ ότι δεν έχω να προσθέσω κάτι ισχυρότερο για υποστηρίξω την αντίρρησή μου για την συμπερίληψη του Μαρκόνι (1874-1937) στους νομπελίστες που σηματοδοτούν το κύρος του θεσμού στην παρούσα συγκυρία, θα περιοριστώ να σχολιάσω «τα τυπικά προσόντα» των δύο εμβληματικών φυσικών που ανέφερες.
Απέφυγα να το κάνω όταν παρενέβη σχετικά ο Αποστόλης γιατί θεώρησα ότι τότε θα άνοιγα τη συζήτηση σε ενδιαφέρουσες αλλά ίσως άσχετες με το κύριο θέμα διαδρομές. Εκτίμησα λανθασμένα, αφού το θέμα επανήλθε.
Faraday και Einstein
Ο δεύτερος τιμούσε τον πρώτο για την φυσική του διαίσθηση έχοντας τη φωτογραφία του Faraday στο γραφείο του.
Ο Faraday (1791-1867) σταδιοδρόμησε για πενήντα χρόνια στο Royal Institute, ξεκινώντας ως παρασκευαστής και καταλήγοντας ισόβιος καθηγητής Χημείας. Η μακρόχρονη πορεία του, πάντα μέσα στο ίδιο ερευνητικό ίδρυμα, περιγράφει μια απόλυτα ακαδημαϊκή σταδιοδρομία που δύσκολα μπορούσε να ανακοπεί από την έλλειψη τυπικών προσόντων στην αφετηρία της καριέρας του.
Για να γίνει όμως περισσότερο αντιληπτή η απρόσκοπτη επιστημονική διαδρομή «του χωρίς πτυχίο» Faraday, ας ληφθεί υπόψη ότι στην αυγή του 19ου αιώνα, τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά ιδρύματα είχαν πιο χαλαρά κριτήρια στην επιλογή συνεργατών από τα αυστηρώς θεσμικά που ίσχυσαν στο τέλος του ίδιου αιώνα.
Παραδειγματικά, διακριτοί επιστήμονες της ίδιας εποχής, “χωρίς πτυχίο” – 7/9 εγγλέζοι
Benjamin Franklin (1706 – 1790), φυσικός, «ο πρώτος αμερικανός επιστήμονας»
William Herschel (1738 – 1822), αστρονόμος, ανακάλυψε τον πλανήτη Ουρανό
Caroline Herschel (1750 – 1848), συνεργάτης και αδελφή του προηγούμενου
Mary Somerville (1780 – 1872), μαθηματικός και αστρονόμος
Mary Anning (1799 – 1847), παλαιοντολόγος
Charles Darwin (1809 – 1882), αυτός! δεν τα πήγε καλά ούτε ως προπτυχιακός γιατρός αλλά ούτε ως θεολόγος
Thomas Henry Huxley (T.H. Huxley) (1825 – 1895), μαχητικός δημόσιος υπερασπιστής του προηγούμενου, γνωστός ως «το μπουλντόγκ του Δαρβίνου»
James Prescott Joule (1818 – 1889), ερασιτέχνης επιστήμονας- αποτυχημένος βιομήχανος μπύρας-σπουδαίος φυσικός
Gregor Mendel (1822 – 1884), μοναχός – «πατέρας της Γενετικής»
Αν αναζητήσουμε κάποια καθοριστική διαφοροποίηση των προηγούμενων 7 εγγλέζων από τον Faraday, σίγουρα είναι η ταπεινή κοινωνική καταγωγή του σε αντίθεση με την δική τους.
Η περίπτωση του Einstein αποτελεί αφορμή για να διευκρινιστεί η φυσιογνωμία των κεντρικοευρωπαϊκών Πολυτεχνείων, αλλά και κατά πόσο ο ίδιος είχε σπουδές μηχανικού.
Αυτά τα εκπαιδευτικά ιδρύματα εκπαίδευαν μηχανικούς αλλά και φυσικομαθηματικούς με βασική επαγγελματική σταδιοδρομία την εκπαίδευση. Ο Einstein επέλεξε να παρακολουθήσει τον φυσικομαθηματικό τομέα του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης (1896-1900), επειδή εκεί δίδασκε ο διακριτός τότε φυσικός αλλά και ικανός δάσκαλος Heinrich Friedrich Weber από τον οποίο αρχικά γοητεύτηκε και σύντομα συγκρούστηκε τόσο σφοδρά, ώστε να αναφέρεται συστηματικά σ’ αυτόν με δεικτικά σχόλια «ήταν 50 χρόνια πίσω – ούτε τις εξισώσεις του Maxwell δεν ανέφερε»,
… ίσως δίνοντας κι’ αυτός πρώιμα τις δικές του μάχες για τη διδασκαλία του ηλεκτρομαγνητισμού
Αυτές οι συγκρούσεις δεν διευκολύνουν την απρόσκοπτη υποστήριξη ενός διδακτορικού τίτλου τον οποίο διεκδίκησε πέντε χρόνια μετά την λήψη πτυχίου, αναπτύσσοντας την πιο συμβατική από τις τρεις πρώτες σπουδαίες εργασίες του, τη σχετική με την κίνηση Brown, με τίτλο «ένας νέος προσδιορισμός των μοριακών διαστάσεων», ενώ εργαζόταν εκτός του Πανεπιστημίου και οπωσδήποτε με άλλον καθηγητή (τον Alfred Kleiner).
Σχετικά με το κύρος του πτυχίου φυσικομαθηματικού του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης παραθέτω τα ονόματα κάποιων γνωστών φυσικών που υπήρξαν διαχρονικά καθηγητές σ’ αυτό το εκπαιδευτικό-ερευνητικό ίδρυμα (Rudolf Clausius, Peter Debye, Otto Stern, Wolfgang Pauli, Paul Scherrer), αλλά και ο ίδιος ο Einstein πριν μεταβεί στο Βερολίνο.
Σχόλια: