Γιώργος Φασουλόπουλος

Καλησπέρα Γιώργο και συγχαρητήρια για το παραπάνω πόνημα.
Μια περιγραφή στα όρια του παραμυθιού!
Και είναι τόσο χρονικά κοντά μας…
Επιστήμη, ιδεολογία και τελικά κρατικές πολιτικές που πρέπει να υλοποιηθούν…

Ένα από τα μεγάλα κενά της ελληνικής παιδείας είναι η μη διδασκαλία της ιστορίας (αλλά και των εκπαιδευτικών συστημάτων) για χώρες όπως κίνα, ινδία, ιαπωνία και κορέα που οδηγεί στην μη κατανόηση πολλων αντιλήψεων αυτων των χωρών που πρωτοπορούν πλέον σε έρευνα, παιδεία και ανακαλύψεις πολύ μποστά από τη γηρασμένη Ευρώπη. Η πολιτιστική επανάσταση και η οχλοκρατία που ακολούθησε υπήρξε μια καταστροφή για τα πανεπιστήμια της κίνας όχι μόνο για τη γενική σχετικότητα αλλά για ολόκληρη της φυσική και γενικότερα ολόκληρη τη διδασκαλία και την έρευνα. Είναι η μελανότερη σελίδα της εκπαίδευσης στην κίνα. Βεβαίως τέτοιες “επαναστασεις”εχουν αρκετούς μιμητές , όχι σε τέτοιο επίπεδο αλλά πάντως μιμητές. Και αυτό συμβαίνει ακόμα και στις ΗΠΑ π.χ. με τη νεοwoke κουλτούρα των ΗΠΑ που έχει διώξει καθηγητές από έδρες και έχει ανάγει ακόμα και σε πρυτάνεις διάσημων πανεπιστημίων όπως το Harvard άτομα με ελάχιστη ερευνητική δραστηριότητα αλλά άλλων “προσόντων” . Μην θεωρούμε την ελλάδα στο απυρόβλητο π.χ. Στην ελλάδα αναρτήθηκε πάνω σε πρύτανη ταμπέλα σαν αυτή που φόρεσαν οι ναζί στος εβραίους , στην ελλάδα διώχθηκε ως ρατσιστής (ίσως και να ταν στα νιάτα του αλλά δεν ήρθε να μιλήσει για πολιτική αλλά για βιολογία) ο νομπελίστας James Watson που ανακάλυψε μαζί με τον Κρηκ την έλικα του DNA για αν αναφέρω δύο μόνο παραδείγματα της Σύγχρονης ιστορίας του 21ου αιώνα. Και μια ευχή: Ποτέ ξανά σκοταδισμός. Ας μιμηθούμε τον Τσάρο που όταν κατηγόρησαν τον Μεντελέγιεφ σαν προπαγανδιστή και υπονομευτή της “τάξης και ηθικής” λόγω του ότι ήταν γυναικάς και είχε περίεργες ιδέες για το πολίτευμα έχοντας επίγνωση του επιστημονικού του αναστήματος είπε ” Μπορεί ο Mεντελέγιεφ να έχει πολλές γυναίκες αλλά εγώ έχω έναν Μεντελέγιεφ” και τον άφησε ήσυχο. Άλλωστε ο Einstein ήταν αυτός που έστειλε επιστολή για την μη θανατική καταδίκη του Μπελογιάννη χρησιμοποιώντας το επιστημονικό του κύρος.

Διονύση,
όπως τα λες!

Ιστορίες της Πολιτιστικής Επανάστασης που μας τις μετέφερε εδώ ο «Μάης του 68», εκεί γύρω στα 1973, με προσπάθεια να γειωθούν στο σήμερα.

Βασίλη καλησπέρα

Ισχυρίζεσαι πως τα θεωρήματα μη πληρότητας του Γκέντελ που συνεπάγονται πως η λογική συγκρότηση των επιστημονικών θεωριών δεν εξασφαλίζει και την αλήθεια τους συνεπάγεται πως ούτε οι ισχυρισμοί που επικαλούνται την υπεροχή των πολιτικών συστημάτων επειδή δηλώνονται ως «επιστημονικά».

Συμφωνώ και εξειδικεύω πως δεν δικαιώνονται ούτε ο «επιστημονικός σοσιαλισμός» που περιέγραψε ο Έγκελς, έναντι του «ουτοπικού» των Σαιν Σιμόν, Κάρολου Φουριέ και Ρόμπερτ Όουεν, ούτε ο φιλελευθερισμός ως «επιστημονική πολιτική» που εισηγήθηκε ο Αύγουστος Κόμτε.

Η ανασυγκρότηση της ιστορίας των επιστημών με κοινωνικούς όρους επιχειρεί να δείξει, ότι η ανάπτυξη και διάδοση μιας επιστημονικής θεωρίας είναι και ζήτημα κοινωνικών συσχετισμών. Μια ακραία περίπτωση είναι αυτή του Paul Forman, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η ανάπτυξη της κβαντικής θεωρίας ήταν συνέπεια της αβέβαιης οικονομικά και κοινωνικά κατάστασης που επικρατούσε στη Γερμανία μετά την ήττα της στον Α παγκόσμιο πόλεμο και την κατάρρευση της γερμανικής αυτοκρατορίας. Σε ένα κλίμα γενικευμένης κοινωνικής κρίσης, η οποία επηρέαζε κάθε πτυχή της ζωής, άρα και της επιστήμης, οι γερμανοί φυσικοί αμφισβήτησαν τα εννοιολογικά θεμέλια της επιστήμης τους.
Έχει χυθεί πολύ μελάνι σχετικά με το αν τέτοιες προσεγγίσεις είναι ικανές να φωτίσουν τα χαρακτηριστικά της καθαρής επιστήμης και το κατά πόσο αυτή αναπτύσσεται ανεξάρτητα από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
Γιώργο η ψύχραιμη εξιστόρησή σου δείχνει ότι η διάδοση και αποδοχή μιας θεωρίας, μπορεί να συναντήσει αντιστάσεις, ανεξάρτητα από την επιστημονική δύναμή της, ενώ με την αλλαγή συσχετισμών σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτισμικό επίπεδο, οι αντιστάσεις αυτές μπορούν να καμφθούν.

Χαράλαμπε καλησπέρα,

Δυο στοιχεία που βρήκα ψάχνοντας αξιόπιστο υλικό για την ανάρτηση.

Το πρώτο αφορά την αποδιοργάνωση των κινέζικων πανεπιστημίων τα πρώτα χρόνια της Πολιτιστικής Επανάστασης. Είναι στατιστική που συνέταξε η Ουνέσκο. Οι απόλυτοι αριθμοί αναφέρονται σε εκατομμύρια σπουδαστών.

https://i.ibb.co/pdvyf5w/edu.jpg

Το δεύτερο προέρχεται από μελέτη του περιοδικού JSTOR και στηρίζεται στην απογραφή του 1982 της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Εκεί διαπιστώνεται ότι κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης (1966-76), το πλεονέκτημα όσων σπούδαζαν να σχετίζεται με το μορφωτικό επίπεδο της οικογένειας ή με συγγένεια με κομματικά στελέχη μειώθηκε δραστικά. Η ασθενής συσχέτιση μεταξύ της κοινωνικοοικονομικής θέσης του πατέρα και του μορφωτικού επιπέδου του γιου αντανακλά, σύμφωνα με το άρθρο την μαζική κρατική εκπαιδευτική παρέμβαση εκείνη την αναμφισβήτητα δύσκολη εποχή.

Επειδή ούτε η Ουνέσκο αλλά ούτε η συντακτική επιτροπή του JSTOR δεν είναι, τουλάχιστον αποδεδειγμένα, πολιτικά ύποπτες πηγές είναι καλό να τα δούμε συνδυασμένα. Το καθένα μόνο του προσφέρεται ή για ζητωκραυγές ή για ανάθεμα. Και τα δυο μαζί περιγράφουν μια φάση της κινέζικης πανεπιστημιακής εκπαιδευτικής διάλυσης αλλά και την ταυτόχρονη διάχυση της μαζικής εκπαίδευσης. Η ανάκαμψη της επιστήμης στην Κίνα κάτι θα χρωστάει και το δεύτερο.

Σχετικά με την woke κουλτούρα, που επιδιώκει την επαγρύπνηση εναντίον φυλετικών προκαταλήψεων και διακρίσεων, διαπίστωσα πολλά αμερικάνικα άρθρα που συγκρίνουν τις διώξεις διανοουμένων την περίοδο της Πολιτιστικής Επανάστασης με τις επιθέσεις εναντίων πανεπιστημιακών στις ΗΠΑ που κρίθηκαν ότι παρέβησαν την «πολιτική ορθότητα». Διαπιστώνω παράλληλα ότι οι υπερβολές που εκπέμπονται απ’ τους οπαδούς της «πολιτικής ορθότητας» έχουν πλέον αντιμετωπίσει αντίλογο όχι μόνον από συντηρητικούς αγορητές αλλά και από πολίτες που υπερασπίζονται τις ανοιχτές κοινωνίες. Άρα η συσχέτιση της Πολιτιστικής Επανάστασης και των φανατικών υπερασπιστών των έμφυλων δικαιωμάτων φαντάζει υπερβολική.
 
Θα ήθελα να προσθέσω κάτι ακόμα.

Η συζήτηση διευκολύνεται όταν διασταυρώνουμε τις πληροφορίες που καταθέτουμε στον διάλογο.

Αναφορικά με την πρύτανη του Χάρβαρντ που αποπέμφθηκε μετά την αποφασιστική παρέμβαση των οικονομικών χορηγών του Πανεπιστημίου διότι δήλωσε αντίθεση στην επιβολή κυρώσεων στους φοιτητές του πανεπιστημίου της που αντιπαρατάχθηκαν στα εκτός ελέγχου αντίποινα των ισραηλινών στη Γάζα, η υποτιθέμενη λογοκλοπή του διδακτορικού της προέκυψε όταν μπήκε στο μάτι του κυκλώνα. Αυτή η κατηγορία αποσύρθηκε μετά την παρέμβαση από εγνωσμένου κύρους ομοτέχνους της που υπερασπίστηκαν την ηθική της και την υψηλή επιστημονική της υπόσταση.

Σχετικά με τον σπουδαίο Τζέιμς Γουάτσον, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει δεν έχουν σχέση με την νεότητά του, ούτε με τις πολιτικές του απόψεις. Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του πολιτικά προοδευτικό. Υποστήριξε τους Δημοκρατικούς απ’ τον Ρούσβελτ μέχρι τον Μπέρνι Σάντερς. Η αποκαθήλωσή του, εννοώ ακόμα και το πορτραίτο του απ’ το Εργαστήριο του Κολντ Χάρμορ, που ο ίδιος διεύθυνε για πάνω από πενήντα χρόνια, προέκυψε διότι το 2003 θεώρησε πως η γενετική μηχανική θα έπρεπε να θεραπεύει ανθρώπους χαμηλής νοημοσύνης. Αν είσαι βλάκας, είπε, θα το αποκαλούσα αυτό αρρώστια. Το 2007 ξεπέρασε τον εαυτό του συνδέοντας αυτό το ζήτημα με την φυλή. Ισχυρίστηκε ότι είναι βαθειά απαισιόδοξος με την προοπτική της Αφρικής αφού «όλα τα τεστ δείχνουν ότι η νοημοσύνη τους δεν συμβαδίζει με των λευκών».

Κάποιοι σχολιαστές θεώρησαν ότι επρόκειτο για αλαζονική θεώρηση σχετικά με το τι μπορεί να πετύχει η υπέροχη αποκωδικοποίηση του DNA που πέτυχε με τον Κρικ. Οι περισσότεροι απέδωσαν αυτές τις απόψεις στο άγχος της μακρόχρονης τραγικής συμβίωσης με τον σχιζοφρενή γιό του.
 
Και κάτι εντελώς δευτερεύον.
       
Έχω και γω δει σε αριστερούς ιστότοπους ότι ο Αϊνστάιν συμπαρατάχθηκε μαζί με άλλους διανοούμενους στην αναστολή της θανατικής ποινής του Μπελογιάννη. Δεν υπάρχει όμως τεκμήριο για παρέμβαση του μαχητικού ειρηνιστή σ’ αυτή την περίπτωση. Τεκμηριωμένη είναι η επιστολή του στις 23 /3 /1929 προς τον Βενιζέλο και την Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών, που ζητά την αναστολή αποβολής πέντε φοιτητών απ’ το Πανεπιστήμιο, λόγω των κομουνιστικών φρονημάτων τους. Επιχείρημα; μα η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.

Αποστόλη,
η φτώχια θέλει ριζοσπαστική επιστήμη
ή πόλεμος πατήρ πάντων;

Πολύ κατατοπιστικό, εύγλωτο, ιστορικά γεγονότα αντικειμενικά εκ μέρους σου, δεν κουράζει τον αναγνώστη , με γραφή και θέσεις σου χειρουργικής ακρίβειας , δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να ψάξει και μόνος του διάφορες περιόδους, ουδέτερο, δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι όταν μιλάει η Επιστήμη δεν χωράει η πολιτική γιατί θα αλλοιώσει την πραγματικότητα κατά το δοκούν.

Πρόδρομε,

ευχαριστώ και από δω για τις συζητήσεις τότε που μαζεύτηκε το πρώτο υλικό στο οποίο ακούμπησε η ανάρτηση και σαν καλός χειριστής προβλημάτων Μηχανικής στην προσπάθεια να προκύψει ισορροπημένο αποτέλεσμα στην ανασυγκρότηση μιας ζοφερής εποχής.  

Το να απομονώνουμε ένα στοιχείο της παιδείας κατά τη διάρκεια ττης πολιτιστικής επανάστασης ότι τα παιδιά περισσότερων οικονομικά μη ευπορων οικογενειών σπούδασαν δεν νομίζω να είναι το καλύτερο μέτρο σύγκρισης για το τι έγινε στη διάρκεια της πολιτιστικής επανάστασης ακόμα και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση της κίνας.Παρά τον μεγάλο αριθμό εισακτέων μη εύπορων οικονομικά όπως άλλωστε σε όλες τις χώρες ακόμα και την Ελλάδα, εκείνη την περίοδο οι συντριπτική πλειοψηφία ακόμα και λογοτέχνες συμφωνούν ότι ήταν μια καταστροφή. βλ π.χ

https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ228175.pdf

Η αναστολή των πανκινεζικών εξαρτάσεων το 1966 με την ομολογουμένως πλέον από σχεδόν όλους τους ερευνητές καταστροφική εισαγωγή των πάντων στα πανεπιστήμια που σύφωνα με τα στοιχεια της UNESCO που παρέθεσες ,θεωρήθηκε άραγε πρόοδος αυτό από τους εγκέφαλους της UNESCO !!!!! κάτι ανάλογο στην Ελλάδα μου θυμίζει αυτό , η απομάκρυνση και ο εξοβελισμός και η τρομοκρατία από μαθητές τους πολλών εκπαιδευτικών ακόμα και δευτεροβάθμιας εκαπίδευσης με κριτήρια οχλοκρατίας, το κάψιμο των βιβλίων και κειμένων σε μειονοτικές γλώσσες εχουν σημαδέψει ανεξίτιλα την παιδεία στην “πολιτιστική επανάσταση”. Το 1977 κατάφερε η κίνα να επανφέρει καποιου είδους εξετάσεις βάζοντας μια τάξη στο χάος με τη σύμφωνη γνώμη όλων που θεώρησαν καταστροφή την πολιτιστική επανάσταση χωρίς να αντιδράσει κανείς από την τότε ακαδημαική και φοιτητική πανεπιστημιακη κοινότητα

Eχουν γραφτεί για αυτό πολλά βιβλία. Τώρα για την πρύτανη του Havard μια ματιά στο βιογραφικό της και στις δημοσιευσεις της που υπάρχουν δημόσια (αριθμό, αντικείμενα και επστημονική αναγνώριση με οποιδήποτε επιστημονικό κριτήριο αξιολόγησης εργασιών) πιστεύω μπορεί να κατατοπίσει κάποιον για την επιστημονική αξία της πάρα της όποιες απόψεις ή ακόμα και ψευδείς ισχυρισμούς συναδέλφων της είτε αυτές είναι υπερ της είτε είναι εναντίον της.

Χαράλαμπε καλησπέρα,

η πολεμική σου διάθεση ενάντια στο κίνημα του «δικαιωματισμού» και της «συμπερίληψης», συμπεριέλαβε στη δεύτερη παρέμβασή σου και την .. Ουνέσκο,

«…που σύμφωνα με τα στοιχεία της UNESCO που παρέθεσες ,θεωρήθηκε άραγε πρόοδος αυτό από τους εγκέφαλους της…!!!»

Όμως, αυτός ο πίνακας ενισχύει τις απόψεις σου – και της ανάρτησης επίσης, για την αποδιάρθρωση της κινέζικης πανεπιστημιακής εκπαίδευσης αυτή την περίοδο. Απόψεις εξάλλου που δεν αρνείται κανείς.

Το ενδιαφέρον άρθρο που παρέθεσες, επικαλείται και αυτό τα ιστορικά στοιχεία της ανάρτησης, δηλαδή ο Τσου Εν Λάι και ο φυσικός Τσου Πεϊγιάν αντιστάθηκαν στους “πολιτιστικούς επαναστάτες” Τσεν Μπόντα και στους 4 της Σαγκάης, με τον Μάο διαιτητή. Επιπλέον εστιάζει στην επιτυχή προσπάθεια να μπορέσουν οι πολίτες μιας αναλφάβητης χώρας να μάθουν γραφή κι’ ανάγνωση.

Τι λέει το άρθρο γι’ αυτό το ζήτημα; Σχολεία και στις εσχατιές αυτής της πελώριας χώρας με στροφή στην τεχνική εκπαίδευση. Χαμήλωμα του επιπέδου στα πανεπιστήμια σε συνδυασμό με εργασία σε προσαρτημένα εργαστήρια και εργοστάσια στα πλαίσια της μαθητείας των σπουδαστών.

Αυτά σταδιακά αναιρούνται για να καταλήξουν τα κινέζικα εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των βαθμίδων να εξελιχθούν σε ανταγωνιστικά ως προς τα δυτικά με εξετάσεις, φροντιστήρια, εντατικοποίηση και ανταγωνισμό.

Αυτή την ισορροπημένη αφήγηση επιχείρησε και η ανάρτηση γιατί δεν είχε πολεμικές ιδεολογικά προθέσεις αλλά την διάθεση να κατανοήσει το πώς σε μια εξαιρετικά φορτισμένη πολιτικά περίοδο με κατάρρευση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης δεν συνάντησε προβλήματα η ανάπτυξη μιας απαιτητικής τεχνολογίας. Της Πυρηνικής.

Επιπλέον, να ανιχνεύσει τον λόγο που η Κίνα πέτυχε να αναπτύξει, παρά τα εκπαιδευτικά της ελλείμματα ως προς τα εκπαιδευτικά συστήματα της Δύσης, αρχικά μια χαμηλής ποιότητας παραγωγή ηλεκτρικών & ηλεκτρονικών συσκευών, όμως ανταγωνιστικών στην παγκόσμια καταναλωτική αγορά. Μιλώ για τα προϊόντα που τα λέγαμε «μαϊμούδες».

Αυτή θα πρέπει να αποδοθεί στον μεγάλο αριθμό τεχνητών και τεχνολόγων που χωρίς βαριά έρευνα πέτυχαν να αντιγράφουν γκάτζετς που ανταγωνίζονταν τα πρωτότυπα. Αυτοί οι τεχνίτες και τεχνολόγοι εκπαιδεύτηκαν εκείνη την δύσκολη εποχή.

Η ανάρτηση προσπάθησε να είναι ισορροπημένη γιατί ενδιαφέρθηκε να αντιληφθεί τους λόγους που η εκπαίδευση και η τεχνολογία στην Κίνα, πέρασε απ’ την πανωλεθρία στον θρίαμβο χωρίς παράλληλα να την αναδείξει σε πρότυπο εκπαιδευτικής ανάπτυξης.

Διότι, όσοι δαιμονοποιούν τα ιστορικά γεγονότα κινδυνεύουν να παρεκτραπούν σε χαρακτηρισμούς παρόμοιους με αυτούς που εξέπεμψαν οι πρωτεργάτες της Πολιτιστικής Επανάστασης ενάντια στους Σχετικιστές. Οι υπόλοιποι ίσως μπορέσουμε να αντιληφτούμε τον τρόπο με τον οποίο μια αναλφάβητη χώρα μέσα σε μισό αιώνα πέτυχε να καταστεί ηγετική, οικονομικά, επιστημονικά και γεωστρατηγικά.

Στη συζήτηση μπερδεύτηκε, πως τα καταφέραμε αλήθεια (;) και η πρύτανης του Χάρβαρντ που απολύθηκε όχι για επιστημονική ανεπάρκεια αλλά για αντισημιτισμό. Την αντίστροφη αλλά με οδυνηρότερες συνέπειες κατηγορία αντιμετώπισαν οι Σχετικιστές κι’ οι Κβαντομηχανικοί της περιόδου που αναφέρθηκε η ανάρτηση. Έκαναν, λέει, «Εβραϊκή Φυσική».

Δηλαδή μύλος και γι’ αυτό ψυχραιμία.

Ας κλείσουμε τη συζήτηση αγαπητέ Μπάμπη με την άποψη για το πώς αυτές οι διαμάχες θα μπορούσαν να έχουν μικρότερες επιπτώσεις στην έρευνα και την εκπαίδευση, μνημονεύοντας τον πλήρη ημερών Πήτερ Χιγκς που πέθανε σήμερα.

«Ορισμένοι άνθρωποι μπερδεύουν τη φυσική και την επιστήμη με τη θεολογία. Ισχυρίζονται ότι αυτό που έγινε στο Cern αποδεικνύει την ύπαρξη του Θεού», είπε

την κάθε είδους αδιαπραγμάτευτη αλήθεια τολμώ να προσθέσω.