Γιώργος Φασουλόπουλος

Για αυτό σε αγαπάμε ρε Γιώργο!!!
Για αυτά τα κείμενα που μας δίνεις.
Σε ευχαριστώ πολύ και περιμένω τα επόμενα!!!

Γιώργο τι υπέροχη ανάρτηση είναι αυτή; Εννοείται ότι την κλεβω για το μπλογκ μου. Ευχαριστούμε πολύ!!
ΥΓ Δυστυχως το ΤΕΕ παντα φρόντιζε τους φοιτητές των Πολυτεχνείων, εμείς χωρις άξιους αντιπροσώπους και επιμελητήριο Φυσικών είμαστε στα αζήτητα. Τώρα ήρθε και η ώρα του λογαριασμού και το κόστος θα είναι υψηλό φοβάμαι.

Ευχαριστούμε Γιώργο για την εμπεριστατωμένη περιγραφή. Να μαθαίνουμε την πορεία των Φυσικών και όχι μόνο, στην πρόσφατη μεν, άγνωστη δε ιστορία μας.

Ευχαριστούμε Γιώργο για την σπουδαία δουλειά “φυσιοδίφη”, που μας πρόσφερες. (και ας μην μελέτησες τα φυτά, αλλά τους φυσικούς…)
Χαλάλι σου, για την μεγάλης διάρκειας αποχή σου, από την καθημερινότητα του δικτύου!

Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις για το 15% χαρακτηρίστηκαν ως ένα από τα
εντυπωσιακά ξεσπάσματα της δεκαετίας του 1960. Στις 16 Νοεμβρίου 1962 οι
φοιτητές της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών προχώρησαν
σε τετράωρη προειδοποιητική αποχή από τα μαθήματα και εργαστήρια τους σε
ένδειξη διαμαρτυρίας για την αύξηση κατά 50% του αριθμού των εισακτέων
φοιτητών στις φυσικομαθηματικές σχολές καθώς και για τη δραματική κατάσταση
που επικρατούσε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου με την έλλειψη
βοηθών και επιμελητών, την ανεπάρκεια μέσων που παρουσίαζαν τα εργαστήρια και
την καθυστέρηση στην αποπεράτωση του κτηριακού συγκροτήματος του Χημείου. Σε
μια συμβολική πράξη οι φοιτητές της Φυσικομαθηματικής κατέλαβαν το ημιτελές
κτήριο του Χημείου και πρόσφεραν εθελοντική εργασία, προσκαλώντας
συναδέλφους τους από άλλες σχολές να συμβάλλουν στην αποπεράτωση του
Διδακτορική διατριβή
Το φοιτητικό κίνημα στην Ελλάδα
Πολιτική ριζοσπαστικοποίηση
και συλλογική δράση (1956-1964)
ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΩΡΑΪΤΙΔΗΣ
ΕΠΙΒΛΕΠΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΠΟΛΥΜΕΡΗΣ ΒΟΓΛΗΣ

https://i.ibb.co/gbTd2MFS/1022-01-01-08-6-00022-1753537527-875.jpg

Εξαιρετικό άρθρο!
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο “διωγμός” των Φυσικών Ραδιοηλεκτρολόγων συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια, με αποκορύφωμα την κατάργηση της ειδικότητας από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 2018, κατά την υπουργική θητεία του Κώστα Γαβρόγλου. Αρμόδιος υφυπουργός τότε ήταν ο Δημήτρης Μπαξεβανάκης, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και εκπαιδευτικός στο ΕΠΑΛ Πύργου. Διευθυντής του πολιτικού του γραφείου ήταν ο Θέμης Κοτσιφάκης, πρώην πρόεδρος της ΟΛΜΕ.

Ελπίζω οι ευχαριστίες μου για τα καλά σας λόγια, ξεκινώντας απ’ τον Αντώνη μέχρι τον Αργύρη, να σας βρίσκουν σε μέρη δροσερά.

Απ’ την παρέμβαση του Αργύρη μου προέκυψε η ανάγκη για μια διευκρίνηση.

Εγώ και περισσότεροι της γενιάς μου που σπουδάσαμε στο «Ενδεικτικό Ρ/Η & Ηλεκτρονικού Αυτοματισμού» της Αθήνας επιλέξαμε να διοριστούμε στην Δημόσια Εκπαίδευση ως φυσικοί, έχοντας δικαίωμα διδασκαλίας του μαθήματος της φυσικής και σε δεύτερη ανάθεση των υπόλοιπων μαθημάτων επιστήμης όπου αυτά διδάσκονταν, όχι όμως και τεχνολογικών μαθημάτων ηλεκτρονικής στα ΕΠΑΛ.

Κάποιοι απ’ τις επόμενες γενιές Ρ/Η, όταν και επειδή είχαν δυσκολέψει οι διορισμοί των φυσικών ΠΕ04.01, επέλεξαν να διοριστούν ως Ρ/Η – κλάδος ΠΕ12.10 αν δεν κάνω λάθος, αποκλείοντας τη δυνατότητα να διδάξουν όπου και οι ΠΕ04.01, αλλά μόνον στα ΕΠΑΛ τεχνολογικά μαθήματα. Στα ΓΕΛ και τα Γυμνάσια τοποθετούνταν με κύρια ανάθεση αποκλειστικά στο μάθημα της Τεχνολογίας.

Είχα την εντύπωση και χωρίς καμία πρόθεση να υπερασπιστώ την σχετική διάταξη, ας την πούμε Κοσυβάκη – Γαβρόγλου, ότι δόθηκε και μετά από αίτημα των ενδιαφερόμενων ΠΕ12.10, δηλαδή των ραδιοηλεκτρολόγων της Τεχνικής Εκπαίδευσης, το δικαίωμα να επιλέξουν την μετάβαση στον κλάδο των φυσικών ή να περάσουν στον κλάδο των Ηλεκτρονικών – αν δεν κάνω λάθος ΠΕ84.

Δεν ξεχνώ ότι όταν «οι ανάγκες της Υπηρεσίας επέβαλαν» γίνονταν ετήσιες αναθέσεις μαθημάτων του κλάδου ΠΕ04 και σε ραδιοηλεκτρολόγους – αυτοματιστές, αλλά αυτές οι αναθέσεις πρόκυπταν ή επιβάλλονταν με συναίνεση της διοίκησης.

Επομένως την ρύθμιση Κοσυβάκη – Γαβρόγλου την αντιλήφθηκα ως διευθέτηση που δεν στόχευε στην υποβάθμιση των ραδιοηλεκτρολόγων της Τεχνικής, αλλά ως διαδικασία κινητικότητας που οι ίδιοι διεκδίκησαν και μάλιστα με μακροχρόνια διεκδίκηση.

Έχω εσφαλμένη εντύπωση;

Αγαπητέ συνάδελφε Γιώργο,
ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας και την ερώτησή σας. Όταν μίλησα για “διωγμό” των Φυσικών-Ραδιοηλεκτρολόγων, αναφερόμουν σε μια ουσιαστική και άκρως προβληματική συνέπεια της κατάργησης της ειδικότητας “ΠΕ12.10 Φυσικών – Ραδιοηλεκτρολόγων” από το Υπουργείο Παιδείας το 2018.
Με την απόφαση αυτή, οι πτυχιούχοι του Φυσικού Τμήματος με μεταπτυχιακό Ηλεκτρονικής και Ραδιοηλεκτρολογίας δεν μπορούν πλέον να διοριστούν ως καθηγητές ΠΕ84 (Ηλεκτρονικοί) στη δημόσια εκπαίδευση. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι άνθρωποι με βαθιά και πανεπιστημιακά πιστοποιημένη γνώση στην Ηλεκτρονική και στις Τηλεπικοινωνίες, αποκλείονται θεσμικά από τη διδασκαλία του γνωστικού τους αντικειμένου σε ΕΠΑΛ και άλλες επαγγελματικές σχολές.
Πρόκειται ουσιαστικά για έναν ιδιότυπο “διοικητικό αποκλεισμό”, χωρίς καμία επιστημονική τεκμηρίωση, που επιβεβαιώνει ότι ο διωγμός αυτής της επιστημονικής ταυτότητας — που κάποτε ήταν εθνική πρωτοπορία — όχι μόνο δεν έχει σταματήσει, αλλά συνεχίζεται με νέες μορφές.
Αν προσθέσουμε και την απουσία επαγγελματικών δικαιωμάτων, αλλά και την έλλειψη αναγνώρισης της ειδικότητας αυτής σε άλλες δομές της πολιτείας (όπως στον ΕΟΠΠΕΠ), το πρόβλημα παίρνει διαστάσεις χρόνιας θεσμικής αδικίας.
Είμαι στη διάθεσή σας για περισσότερα στοιχεία και τεκμήρια, σχετικά με το πώς έγινε αυτή η κατάργηση, ποιος αυτοβούλως και χωρίς εξουσιοδότηση παρίστανε τον εκπρόσωπο του κλάδου, βομβαρδίζοντας το Υπουργείο με εξώδικα, καθώς και για τον υπόγειο ρόλο που διαδραμάτισε σε όλη αυτή τη διαδικασία η Ένωση Ελλήνων Φυσικών — εφόσον το επιθυμείτε.

Γεια σου Γιώργο.
Πλούσια και ντοκουμενταρισμένη δουλειά για το ζήτημα. Όπως και άλλες παλιότερες αντίστοιχες. Ευχαριστούμε.

Καλημέρα Αργύρη

Βεβαίως ενδιαφέρομαι!

καλημέρα Άρη

προτείνω να προσέξεις την απλή καθαρεύουσα, στο τεκμήριο των ΑΣΚΙ που παράθεσε ο Βασίλης,

επίσης, αναγνώρισε το γραμμένο με μολύβι όνομα αυτού που υπήρξε ο «δράστης» της έκκλησης

Γιώργο, εξακολουθείς να μας μαθαίνεις με τις ενημερωτικές τεκμηριωμένες αναρτήσεις σου. Τα περισσότερα μου ήταν άγνωστα, αν και “παλιός”.
Να ΄σαι καλά.

Ανάρτηση επιπέδου από τον δεξιοτέχνη του λόγου.

Υπήρχαν εποχές που η παλαιότερη ΔΕΗ προσλάβανε Φυσικούς;

Ντίνο,

και γω δεν ήξερα …

Αφορμή για το 01 – 04 – 114 υπήρξε η ωραία ανάρτηση του Μερκούρη για το Μανιφέστο Ράσελ – Αϊνστάιν που οδήγησε στο παγκόσμιο κίνημα ειρήνης τέλη 1950 – μέσα 1960.

Έψαξα για τα ίχνη του στη χώρα, δηλαδή για το ελληνικό παράρτημα της «Νεολαίας Μπέρτραντ Ράσελ».

Αυτές όμως οι βόλτες συνήθως σε ξεστρατίζουν σε άλλες παραλίες, πιο ενδιαφέρουσες απ’ αυτές που προγραμμάτισες στο χάρτη

Καλησπέρα Κώστα

Πράγματι υπήρξαν φυσικοί στο τμήμα ερευνών της ΔΕΗ στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ο καθηγητής ηλεκτρονικού αυτοματισμού στο ΕΚΠΑ, Γεώργιος Φιλοκύπρου, πρόεδρος της ακμάζουσας τότε ΕΕΦ, μας είχε στρέψει την προσοχή και σ’ αυτό τον επαγγελματικό δρόμο.

Καλησπέρα Γιώργο.

Ευχαριστώ για την απάντηση.

Ήταν πληροφορία που μου μεταφέρθηκε από μεγαλύτερους, την εποχή που πήρα εγώ πτυχίο (είμαι 56 τώρα) δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα.

Τεκμηριωμένη η έρευνά σου Γιώργο, όπως μας έχεις καλομάθει!
Συγχαρητήρια.
Μήπως είναι καιρός για επιμελητήριο φυσικών!

Καλά έκανες και μου το επεσήμανες Γιώργο, δεν το είχα προσέξει ότι ήταν ο Γιάννης ο Στρατής. Βέβαια θα ήταν παράξενο να λείπει από τέτοιον αγώνα,

Πρόδρομε καλημέρα

Σχετικά με το Επιμελητήριο Φυσικών, ήδη άνοιξε δίπλα συζήτηση απ’ την μαχητική Τίνα, οπότε όσοι δύνανται και επιθυμούν θα συνεισφέρουν με καλές πρακτικές.

Σ’ αυτήν όμως την ανάρτηση υπάρχουν τεκμήρια και επεξεργασίες που σκιαγραφούν πως συντεχνιακές διεκδικήσεις τεχνολόγων, φυσικών και θεολόγων έναντι ενός αυταρχικού κράτους, οδηγούν παρά τις αντιδράσεις ανταγωνιστικών επαγγελματικών ενώσεων και κοινωνικών φορέων, στη δημιουργία ενός κινήματος δημοκρατίας (114) που εξειδικεύτηκε στο πιο δυναμικό εκπαιδευτικό κίνημα της νεότερης Ελλάδας (15% για την παιδεία) με αποτελέσματα που υιοθέτησε και η Δικτατορία (δωρεάν παιδεία, πανελλήνιες εισαγωγικές εξετάσεις).

Μια αγωνιστική πορεία απ’ τα συντεχνιακά στα καθολικά αιτήματα.