by 
περιοχή: τέρμα Πατησίων, σε παρκάκι
πόθεν;
Ίσως να έχει ξεπηδήσει απ’ εδώ
πάρκο και σχολείο το ένα απέναντι στο άλλο στην …
ποιος ήταν ο Βίλχελμ Δαίρπεφελδ;
Γερμανός αρχιτέκτονας και αρχαιολόγος (1853 – 1940). Μαζί με τον Σλήμαν σε Τροία και Τίρυνθα. Στην αρχαία Ολυμπία, την Ακρόπολη, την Πέργαμο, το Αμφιάρειο Ωρωπού, την Αρχαία Αγορά και στο Καβείριο των Θηβών. Ιδρυτής της Γερμανικής Σχολής Αθηνών και διευθυντής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στην Αθήνα. Υποστήριξε με ανασκαφές ότι η ομηρική Ιθάκη βρισκόταν στη Λευκάδα.
Η ανάρτηση “εικόνες της επιστήμης στην πόλη”, που ξεκίνησε τον δεκαπενταύγουστο του 2019, συμπλήρωσε το όριο των 286 σχολίων και το καινούργιο υλικό ζητά νέο ράφι στην βιβλιοθήκη του ylikonet.
εικόνες της επιστήμης στην πόλη (2), λοιπόν.
Απ’ τον Αώο, το ποτάμι μ’ όνομα που λείπουν τα σύμφωνα, στον Άραχθο, που σε δυο συλλαβές στριμώχτηκαν τρία. Βρίσκεται, όπως κι’ ο Αώος στην Ήπειρο.
Το γεφύρι που συνδέει τις δυο πλευρές του Άραχθου – μέχρι το 1880 ήταν το φυσικό σύνορο Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είναι γνωστό ως «το Γεφύρι της Πλάκας». Συνδέει τα Αρτινά Καστανοχώρια με τα Γιαννιώτικα Τζουμέρκα.
Αναφέρεται ως «το μεγαλύτερο μονότοξο των Βαλκανίων». Όμως οι διαφορές στις διαστάσεις που παραθέτει ο Αποστόλης για το γεφύρι της Κόνιτσας δεν περιγράφουν αλλαγή στην τάξη μεγέθους.
21 έναντι 19,5 μέτρων το μέγιστο ύψος, 40 έναντι 36 μέτρων το άνοιγμα του τόξου, 3,2 έναντι 3 μέτρων το πλάτος τους.
Κατασκευάστηκε τρία περίπου χρόνια πριν απ’ το Γεφύρι της Κόνιτσας, το 1866, με ίδιο χορηγό, τον Ιωάννη Λούλη, απ’ τα Καστανοχώρια, τραπεζίτη στα Γιάννενα.
Μοντέρνα για την περιοχή και την εποχή η τραπεζική διαχείριση του χρήματος – παραδοσιακή η βελτίωση των υποδομών που χρηματοδοτεί.
Ο πυρσογιαννίτης αρχιμάστορας Ζιώγας Φρόντζος ατύχησε στο Γεφύρι της Πλάκας. Μία ημέρα πριν από τα εγκαίνια, γκρεμίστηκε και το 1866 ξαναχτίστηκε με τη μορφή που το γνωρίζουμε έως σήμερα με πρωτομάστορα τον Κώστα Μπέκα. Αυτή η αποτυχία δεν απέτρεψε τους χορηγούς να εμπιστευτούν στον Ζιώγα – Γιώργο το Γεφύρι της Κόνιτσας.
Το γεφύρι, που τη δεκαετία του 1880 υπήρξε συνοριακό πέρασμα προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία – ανάμνηση των παλαιών συνόρων η ονομασία του καφέ στην μια άκρη του γεφυριού: «Τελωνείο».
Το 1944 υπογράφηκε κοντά του η ειρηνευτική συμφωνία Πλάκας-Μυρόφυλλου μεταξύ των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ.
Μια ισχυρή βροχόπτωση την 1/2/2015 το γκρέμισε. Αναστηλώθηκε με την σχεδιαστική συμβολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Το έργο υλοποίησαν οι αρχιτέκτονες Αλέκος Παπακωστόπουλος και Χρήστος Ηλιόπουλος. Ντόπιοι μας επισήμαναν την ικανότητα και την επιμέλεια των τελευταίων και του συνεργείου τους.
Αποστόλη, βαδίσαμε ταυτόχρονα διαδρομές εφαπτόμενες.
Γιατί να μην τις συνδυάσουμε και διαδικτυακά;
Στο μυαλό έχω μια σχετική παλαιότερη ανάρτησή του Θόδωρου για το Γεφύρι της Πλάκας – δυστυχώς δεν μπόρεσα να την επικαιροποιήσω.
Καλημέρα Γιώργο. Δυο εφαπτόμενες πληροφορίες, για τις εφατπόμενες διαδρομές μας.
Λέγεται ότι ένας οθωμανός μηχανικός από το συνεργείο ρώτησε τον Φρόντζο: “μα ποιο Πολυτεχνείο τέλειωσες πρωτομάστορα;” και ο Φράντζος απάντησε: “το Πολυτεχνείο της Κράπας” (η Κράπα είναι το λατομείο στην Πυρσόγιαννη, γενέτειρα του Φρόντζου).
Οι μελέτες του ΕΜΠ για την αναστήλωση του γεφυριού της Πλάκας χρηματοδοτήθηκαν από τον Νίκο Λούλη, απόγονο του Ιωάννη Λούλη. Η αποκατάσταση του γεφυριού βραβεύτηκε από την Europa Nostra το 2021.
Υ.Γ. Διόρθωσα το σύνδεσμο που έδωσες για τον Μπέκα, γιατί δεν άνοιγε.
Αποσπάσματα απ’ την αναφορά που διόρθωσες Αποστόλη,
του καθηγητή του ΕΜΠ, Δ. Καλιαμπάκου
«το τεχνικό έργο του Κώστα Μπέκα δάμασε τον Άραχθο, ένα πολύ δύσκολο ποτάμι, πράγμα που αντανακλάται και στο όνομά του – Άραχθος σημαίνει ο ποταμός που συντρίβει τη γη – και στις παραδόσεις που τον συνοδεύουν – ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν – λέει το τραγούδι για το Γεφύρι της Άρτας, στο ίδιο ποτάμι».
Και …
«Όσον αφορά δε το μύθο των 10.000 αυγών που χρησιμοποιήθηκαν στο κονίαμα, ενώ κάναμε πολύ μεγάλες προσπάθειες, ούτε μπορέσαμε να τον επιβεβαιώσουμε, ούτε να τον καταρρίψουμε. Ξέραμε, βέβαια, ότι οργανικά συστατικά μετά από 150 χρόνια είναι πάρα πολύ δύσκολο να εντοπιστούν. Έτσι, θα μείνει για πάντα ένας μύθος. Εξάλλου, έτσι είναι, εξάλλου, τα καλά μυστικά. Αντέχουν στο χρόνο, και αυτά. Βέβαια, περνάει από μυαλό μου ότι ο Κώστας Μπέκας, ως Πραμαντιώτης μάστορας, χωρατατζής, δεν αποκλείεται να διέδωσε το μύθο των 10.000 αυγών, ώστε οι ανταγωνιστές του στην προσπάθεια να αντιγράψουν το κονίαμα του Μπέκα να φτιάχνουν τεράστιες ομελέτες!»
Κυρίως όμως …
«Αυτό, που τον έκανε ξεχωριστό ήταν η στάση του απέναντι στο μεγάλο του αντίπαλο – στην δεύτερη επιτυχή εργολαβία. Σύμφωνα με την παράδοση που έχει μεταφερθεί, ο Μπέκας παρηγόρησε τον ηττημένο αντίπαλό του – τον Ζιώγα Φρόντζο – και στη συνέχεια του ζήτησε να τον βοηθήσει να κάνει την επόμενη προσπάθεια.
Ας το σκεφτούμε λίγο με όρους σημερινούς, του επιθετικού και δηλητηριώδους ανταγωνισμού. Είχε την ευκαιρία να συντρίψει τον αντίπαλό του. Σε τελευταία ανάλυση, στη χειρότερη περίπτωση, αν έπεφτε και σε αυτόν το Γεφύρι, το αποτέλεσμα θα ήταν μια ισοπαλία. Είχε αποτύχει ο βασικός του αντίπαλος, το πολύ πολύ να αποτύχαινε και αυτός. Όμως, ο Μπέκας συγκέντρωσε το σύνολο των δυνάμεων για μια επιτυχημένη προσπάθεια. Κράτησε την πιο υγιή στάση και απέναντι στη δουλειά του αλλά και απέναντι στην κοινωνία. Αυτή και μόνο η στάση του στην κρίσιμη ώρα τον κάνει ένα σοφό άνθρωπο»
Καλημέρα στο υλικονετ, καλημέρα στους περιπατητες των μονοτοξων γεφυριών της Ηπείρου.
Γιώργο η δική μου ανάρτηση για το γεφύρι της Πλάκας, είχε γίνει πριν τρία χρόνια, τον Αύγουστο του 21, στο Εικόνες της Επιστήμης Νο 1, επειδή είμαι με κινητό δεν μπορώ να δώσω σύνδεσμο
Εκεί γίνεται αναφορά στη μνήμη του εξαιρετικού συναδέλφου και φίλου του υλικονετ, Μίλτου Σακελλαρίου, τον οποίο ξέχασα να αναφέρω, στον αποχαιρετισμό του Γιάννη Δογραματζακη, στους φίλους που έφυγαν νωρίς από κοντά μας
Καλημέρα Θοδωρή. Ο σύνδεσμος εδώ.
Γιώργο διαβάζοντας το κείμενο για τον Μπέκα, μου δημιουργήθηκε η εξής απορία: γιατί ο Λούλης δεν ανέθεσε την κατασκευή του γεφυριού της Κόνιτσας στον Μπέκα, αλλά προτίμησε τον Φρόντζο, παρά το «βεβαρημένο» παρελθόν του; Ψάχνοντας, έπεσα πάνω σε κάτι πολύ ενδιαφέρον
Η ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΜΙΓΚΕΛ ΘΕΡΒΑΝΤΕΣ ΣΑΑΒΕΡΔΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΜΑΞ ΠΛΑΝΚ
Ο μεγαλοφάνταστος ιδαλγός Δον Κιχώτης ντε λα Μάντσα μια χαρά το κατάλαβε:
εκείνοι οι γίγαντες με τα ανοικονόμητα χέρια έπρεπε να βγουν απ´ τη μέση!
μόνο που, κάθε φορά που τους τρύπαγε με το δόρυ του/
τα πτερύγια ενός ανεμόμυλου
αποκαλύπτονταν…
Όμοια κι ο δύστυχος Μαξ Πλανκ/
γιός κι εγγονός θεολόγου και πατέρας επαναστάτη/
ανάδοχος πατέρας της Θεωρίας του Φωτός/
βαθύς κι ουσιαστικός
γνώστης των μυστικών της φύσης/
θέλησε να ξεκλειδώσει την κυκλόθυμη υπόσταση της ύλης/
όμως η ίδια η φύση του του ανθρώπου το απαγόρευε:
για να δει/
όφειλε να φωτίσει/
αλλά κάθε που φώτιζε/
εκεί στο πάρτυ φωτονίων/
η ύλη άλλαζε δια παντός/
εκεί λοιπόν κατέληξε:
καλύτερα να επιλέξεις την άγνοια και το σκοταδισμό/
παρά να παραποιείς/
να στρεβλώνεις/
και να λερώνεις το σκοτάδι/
με κβάντα φωτός/
κάτω από τις λάμπες/
το σκοτάδι δεν είναι πια σκοτάδι/
…ο γιός του, Έρβιν – τουναντίον –
εκτελεσθείς για τη συμμετοχή του στην απόπειρα δολοφονίας του Αδόλφου/
επέλεξε να φωτίσει/
…κι ας κυνηγούσε ανεμόμυλους…
Εικόνα: Tilting at windmills του Gustave Doré – γκραβούρα
Το έγραψε ο «εν τοις όπλοις» συνάδελφος φυσικός Κωνσταντίνος Λουκόπουλος. Η έμπνευση ίσως να χρωστά στις σπουδές του στο τμήμα Ιστορίας & Φιλοσοφίας της Επιστήμης του ΕΚΠΑ.
Το βρήκα στον ψηφιακό χώρο που εκφράζεται για μη επαγγελματικά ζητήματα, χωρίς όμως να κατορθώνει να παραμένει απερίσπαστος απ’ την Φυσική.
η μετάφραση, απ’ την ΑΙ
«Όλοι είμαστε πολύ αμαθείς. Το θέμα είναι ότι δεν αγνοούμε όλοι τα ίδια πράγματα»
— Άλμπερτ Αϊνστάιν
Μονάδα Εθιστικών Συμπεριφορών
Αυτόνομη Κυβέρνηση της Βαλένθια
Υπουργείο Υγείας
Πρόκειται για μια φράση του Αϊνστάιν που τονίζει την αξία της ταπεινότητας στη γνώση, χρησιμοποιούμενη εδώ για κοινωνικό μήνυμα σχετικά με την ενημέρωση και πρόληψη.
Αναζητώντας την αυθεντικότητα της φράσης …
Η φράση αυτή αποδίδεται συχνά στον Αϊνστάιν, αλλά δεν περιλαμβάνεται σε κανένα από τα επίσημα επιστημονικά του έργα ή επιβεβαιωμένες συνεντεύξεις. Πιθανότατα προέρχεται από δευτερογενείς πηγές, λαϊκή σοφία ή εκλαϊκευμένες αποδόσεις απόψεών του σχετικά με τη γνώση και την άγνοια.
Το μήνυμα είναι αναρτημένο στο Σαν Σεμπαστιάν, απέναντι απ’ τον χώρο που φιλοξενεί το κινηματογραφικό φεστιβάλ της πόλης, δίπλα στην εκβολή του ποταμού Ουρουμέα στη θάλασσα.
Η χρήση της φράσης αυτής εξυπηρετεί καλά την καμπάνια του υπουργείου υγείας, ακόμα κι αν δεν ειπώθηκε ποτέ από διάσημα χείλη. Πάντα τέτοια Γιώργο!
«Όλοι είμαστε πολύ αμαθείς. Το θέμα είναι ότι δεν αγνοούμε όλοι τα ίδια πράγματα»
Μόνο για το υπουργείο υγείας Αποστόλη;
Περισσότερο θα μπορούσε να αφορά τα υπουργεία παιδείας.
Αλλά προκαλεί ασυνήθιστες απαιτήσεις, τουλάχιστον για τους διδάσκοντες.
Γι’ αυτό κρύβεται κάτω απ’ την άμμο της παραλίας του Σαν Σεμπαστιάν που ταλαιπωρείται απ’ τις παλίρροιες του Βισκαϊκού.
Αεροσκάφος DC-6B της Ολυμπιακής Αεροπορίας το 1959 στο Διεθνές αεροδρόμιο Ντίσσελντορφ
Λεωφόρος Βουλιαγμένης 12/7/2025
Όπως λέμε ” Goodbye Lenin”
Τοποθετήθηκε το 1966
Με αυτό το τοπόσημο επιχειρήθηκε να συνδεθεί η Λεωφόρος Βουλιαγμένης με τον τότε «Εθνικό Αερομεταφορέα»
Ανακαινίστηκε για να χαϊδέψει την μελαγχολία των παλαιότερων, το 2017
Ως επικαιροποιημένο τοπόσημο της περιοχής που απευθύνεται σε πολίτες της ατομικής ευδοκίμησης
ερίζει το ακόλουθο – σε “μακέτο”
Επίσκεψη ως συνοδός στο Κέντρο Υγείας Ιστιαίας, ευτυχώς «δι’ ασήμαντον αφορμήν»
Έξω απ’ το Ακτινολογικό, υπάρχει η ακόλουθη αναπαράσταση της κ. Κιουρί
Ο Ρέντγκεν φαίνεται να έχει χάσει το παιχνίδι στη δημόσια αφήγηση
Λες Γιώργο, η σύνδεση της Μαρί Κιουρί με τις ακτινογραφίες να βασίζεται στο ότι:
“Στη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου σχεδίασε φορητό μηχάνημα
ακτίνων x και ταξίδευε στο μέτωπο για να βοηθήσει η ίδια τους τραυματίες”
ή
στο ότι η Μαρί Κιουρί χαίρει σαφώς μεγαλύτερης αναγνωρισιμότητας από τον
άγνωστο στο ευρύ κοινό Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν (*)
(*) Εξάλλου την ύλη στη φυσική ΓΠ της Β’ Λυκείου μόνο ο “σπασίκλας” ο Ριζόπουλος την ολοκληρώνει….