Παναγιώτης Κουτσομπόγερας

Παναγιώτη καλησπέρα. Στα άδυτα της ιοντικής! Βρήκα pH=4 και (100/6)%. Οπότε μπορούμε να πούμε κατευθείαν ότι το ποσοστό του άλλου οξέος, του HCOOH, που αντέδρασε είναι (500/6)%. Αυτό δεν ισχύει πάντα όμως, έτσι; Δηλαδή το άθροισμα των δύο ποσοστών να είναι 100%.

Θοδωρη ταχυτατος, μπραβο (και ηθελα να κανω αλλαγες …κλαψ) νομιζω οτι αλγεβρικα και χημικα πρεπει το άθροισμα των δύο ποσοστών να είναι 100%.

Έχει πέσει ανάλογη το 2020 στις επαναληπτικές πανελλαδικές του παλαιού συστήματος!! Είναι πλεόν λίγο (έως πολύ) too much νομίζω!

ακριβως (ειναι too much, αλλα happy brainwork!) – κι εγω απο εκει την θυμηθηκα

Νομίζω Παναγιώτη ότι το άθροισμα των ποσοστών δεν είναι πάντα 100%. Είναι μόνο όταν η βάση είναι σε στοιχειομετρική αναλογία με καθένα από τα δύο οξέα.

αν υπολογισεις και το ποσοστο του HCOOH εδω νομιζω ειναι 5/6 (αν εχω καταλαβει τι εννοεις)

Επειδή το’χα ψάξει παλαιότερα, με αφορμή την ερώτηση μιας μαθήτριας!!, θυμάμαι ότι όταν τα αρχικά mol της βάσης είναι σε στοιχειομετρική αναλογία με τα αρχικά mol κάθε οξέος, όπως εδώ που είναι 1:1 με κάθε οξύ, αφού τα αρχικά mol όλων είναι 0,05, τότε ισχύει ότι το άθροισμα είναι 100%. Αν όμως τα mol της βάσης δεν ήταν 0,05 αλλά π.χ. 0,07, τότε το άθροισμα δεν είναι 100%.

Καλησπέρα Θοδωρή, πολύ σωστή η παρατήρηση σου

Έτσι θυμάμαι. Αν το δοκιμασουμε θα το επιβεβαιώσουμε. Απλά τώρα βαριέμαι να μπω σε πράξεις.

Παναγιώτη καλημέρα. Και πάλι ωραίος. Νασαι καλά, να γράφεις.

Καλημέρα κύριε Παπαστεργιάδη, εξαιρετικη η λύση, ευχαριστουμε πολυ – οι τιμες των σταθερων επιλεγονται για την πιο ευκολη
αλγεβρικη επιλυση, σε μια ‘φορτωμενη’ ουτως ή άλλως ασκηση. Να ειστε καλα

Καλημερα αγαπητε Δημητρη, ευχαριστω που αντεξες και διαβασες την ασκηση – να εισαι πάντα καλα – περιμενω και το δικο σου πόνημα !

Παναγιώτη και πάλι για σου. Πώς θα σου φαινόταν η ακόλουθη πρόταση: Το φορμικό είναι ισχυρότερο οξύ, οπότε θα αντιδράσει πλήρως και θα περισσέψει όλο το οξικό. Άρα, συντελεστής μετατροπής του οξικού 0%.

Καλησπέρα σε όλους. Δημήτρη ανάβεις φωτιές! Για να το πεις αυτό πρέπει η Ka των δύο οξέων να διαφέρει σημαντικά, συνήθως 2 τάξεις μεγέθους και πάνω. Αν η ισχύς ειναι παραπλήσια, δεν … Τουλάχιστον αυτό ξέρω εγώ!

Καλησπέρα Δημήτρη – ειναι μια προταση που έχει περάσει πιθανώς απο το μυαλο ολων μας – ειδικοτερα αν ειχαμε μαζι ενα ισχυρο κι ενα σθενες οξυ, αν συμφωνεις – νομιζω ομως οτι τα OH- δεν μπορουν να ‘διακρινουν’ την προελευση των H3O+, αρα μαλλον θα εξουδετερωθουν και τα 2 οξεα, με μια μικρη ‘προτιμηση’ οπως φαινεται στο πιο ισχυρο απο τα 2 οξεα.

Η σκέψη μου Παναγιώτη βασίζεται σε κάτι άλλο. Αν υποθέσουμε ότι έχουμε ένα διπρωτικό οξύ. Στην ογκομέτρηση δεν περιμένουμε να έχουμε δύο ισοδύναμα σημεία; Κατανάλωση για τη μία μορφή, και μετά για την άλλη. Το γεγονός ότι έχουμε δύο οξέα, από την άποψη της αντίδρασης με τα ιόντα υδροξειλίου, δεν παρουσιάζει κάποια διαφορά. Τι λες;

Δημήτρη είδες την απάντηση μου;

Θοδωρή καλησπέρα. Μόλις τώρα έχω πάλι επαφή με υπολογιστή και διάβασα τα σχόλια. Εξακολουθώ να έχω την ίδια απορία. Όταν αντιμετωπίζουμε μια ογκομέτρηση διπρωτικού οξέος, με δύο ισοδύναμα σημεία, ολοκληρώνεται ο ένας ιοντισμός και μετά παίρνουμε τον δεύτερο (γι’ αυτό και δύο ΙΔ, συνοπτικά φυσικά αυτό που γράφω). Η επίλυση της άσκησης του Παναγιώτη δεν χρησιμοποιεί τη διαφορά των Κα. Οπότε το ερώτημα είναι γιατί η διαφορετική προσέγγιση στα δύο προβλήματα;
Τώρα όσον αφορά στη διαφορά των Κα Θοδωρή σου στέλνω μια παραπομπή και να μου πεις τη γνώμη σου. (Simultaneous determination of mixtures of acids by potentiometric titration, https://doi.org/10.1016/S0003-2670(98)00185-8)

…..η γνώμη μου είναι επίσης ότι η βασική ιδέα της ανάρτησης για τους μαθητές είναι να χειρίζονται τα εν λόγω δεδομένα για εξοικείωση κυρίως και λιγότερο να μπορούν να αιτιολογήσουν την διαφορά στα πολυπρωτικα οξέα και στα μείγματα οξέων

Καλησπέρα , ίσως να παίζει ρόλο και το ακόλουθο: Στα πολυπρωτικά οξέα υπάρχει μεγάλη διαφορρά μεταξύ των διαδοχικών Ka (Ka1 >> Ka2 >> Ka3). Κάθε αποπρωτονίωση αυξάνει το αρνητικό φορτίο της χημικής οντότητας, οπότε η επόμενη γίνεται πολύ δυσκολότερα. Γι’ αυτό η εξουδετέρωση γίνεται διαδοχικά και εμφανίζονται ξεχωριστά στάδια.

Σε ένα μείγμα δύο διαφορετικών οξέων, όπως εδώ οι τιμές Ka είναι συνήθως πιο κοντινές και τα οξέα είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους. Έτσι συμβάλλουν ταυτόχρονα στο pH και η βάση κατανέμεται μεταξύ τους, οδηγώντας σε παράλληλη μερική εξουδετέρωση.

Παναγιώτη ευχαριστώ για την απάντηση. Όσον αφορά την αξία της άσκησής σου, έχεις δίκιο για τους μαθητές και τον στόχο σου.
Πάντως σκέφτομαι να λύσω την άσκηση ως εξής, μόλις βρω χρόνο. Να αντιδράσει η βάση με το ένα οξύ (ισότητα mol) και μετά να προσθέσω το 2ο οξύ και να υπολογίσω ποσοστό μετατροπής και pH. Ίσως έχει ενδιαφέρον.

Καλησπέρα. Παναγιώτη συμφωνώ αλλά θα κάνω ακόμα ένα σχόλιο. Θωμά σε διάλυμα ασθενούς μονοπρωτικού οξέος κάνουμε προσέγγιση όταν α <= 0,1. Κάνουμε δηλαδή δεκτό σφάλμα μέχρι και 10%. Όταν κάνουμε προσεγγίσεις δεν κάνουμε “εκπτώσεις” στην επιστημονική εγκυρότητα. Οι προσεγγίσεις γίνονται ώστε, όταν δεν απαιτείται πολύ μεγάλη ακρίβεια, να απλοποιήσουμε τους υπολογισμούς.
Δημήτρη και Θωμά μεταφέρω και κάτι από το έγκυρο βιβλίο “Σύγχρονες Μέθοδοι στη Χημική Ανάλυση” των Pecsok-Shields-Cairns-McWilliam, απόδοση στα ελληνικά Σταύρος Βολιώτης, Εκδόσεις Πνευματικός : σελ. 510 “Αν οι διαδοχικές pK ενός διπρωτικού οξέος διαφέρουν κατά 3 ή περισσότερο, η καμπύλη τιτλοδότησης αποτελείται από δύο μονοπρωτικές καμπύλες. Καθώς οι τιμές pK πλησιάζουν η μία την άλλη, οι δύο καμπύλες συγχονεύονται σε μια απλή, και το ισοδύναμο σημείο του πρώτου πρωτονίου εξαφανίζεται” (έχει και τα σχετικά σχήματα). Και παρακάτω: Για να πετύχουμε ένα ικανοποιητικό τέλος τιτλοδότησης σε ένα σύστημα πολυπρωτικού οξέος, δύο τουλάχιστον διαδοχικές τιμες pK πρέπει να διαφέρουν το λιγότερο κατά 3, και το τέλος της τιτλοδότησης να γίνεται σε pH από 4 έως 10″. Νομίζω αυτά δικαιολογούν αυτά που έχω ισχυριστεί έως τώρα.

Δημήτρη εγώ σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου και τις ιδέες σου , τσεκαρε αυτό που λες , έχει ενδιαφέρον

Θοδωρή καλησπέρα.
Μάλλον με παρεξήγησες. Δεν αμφισβητώ τίποτα από αυτά που αναφέρεις. Ολόσωστα. Απλά ανέφερα το άρθρο (έπεσα πάνω του πριν από 10 ημέρες) γιατί μου έκανε εντύπωση. Προσδιορίζει ποσοτικά μίγμα οξέων, με ποτενσιομετρία, ανεξάρτητα από ka.
Έτσι κι αλλιώς, το όλο θέμα ξεκίνησε από την ερώτηση που είχα θέσει, που όμως είναι λάθος γιατί παραλείπει την επίδραση που θα έχει στο pH η προσθήκη του επόμενου οξέος.
Καλό βράδυ.

Kαλημέρα σε όλους. Θα ήθελα να ρωτήσω πως θα υπολογίζατε το pH ενός διαλύματος στο οποίο προσθέτουμε 0,1mol CH3COOH, 0,1mol CH3COONa, 0,2mol HCOOH και 0,2mol HCOONa με τελικό όγκο 1L.

Καλημέρα Άγγελε (πολύ καλή ερώτηση) και στους υπολοιπους

Με Gemini ιδέες και λιγο βιαστικα

Kw = 10⁻¹⁴
Ka(CH3COOH) = 2·10⁻⁵
Ka(HCOOH) = 5·10⁻⁴
 
 

Πως θα υπολογίζατε το pH ενός διαλύματος στο οποίο προσθέτουμε 0,1mol CH3COOH, 0,1mol CH3COONa, 0,2mol HCOOH και 0,2mol HCOONa με τελικό όγκο 1L.
pH=3,3 αν γινουν οι πραξεις με το HCOOH
pH=4,7 αν γινουν οι πραξεις με το CH3COOH

Γιατί δεν χρησιμοποιούμε το οξικό σύστημα;Αν δοκιμάσετε να υπολογίσετε το pH χρησιμοποιώντας το οξικό σύστημα με τις αρχικές του συγκεντρώσεις, θα βρήκατε pH = 4,7. Ωστόσο, επειδή το μυρμηκικό σύστημα απελευθερώνει περισσότερα H3O+, η ισορροπία του οξικού μετατοπίζεται προς τα αριστερά (σύμφωνα με την αρχή Le Chatelier), καταναλώνοντας οξικά ιόντα και παράγοντας αδιάστατο οξικό οξύ, μέχρι η σχέση [CH3COO-]/[CH3COOH] να προσαρμοστεί στο pH = 3,3 που επέβαλε το ισχυρότερο οξύ.

εαν θεωρησουμε

Kw = 10⁻¹⁴
Ka(CH3COOH) = 10⁻⁵
Ka(HCOOH) = 10⁻⁴

έχουμε αντιστοιχα

pH=4 αν γινουν οι πραξεις με το HCOOH
pH=5 αν γινουν οι πραξεις με το CH3COOH

Προφανως μαλλον οχι καταλληλο θεμα για παιδιά

Αντιγραφω μια ασκηση του Θοδωρη Βαχλιωτη (είδες που φύλαξα το pdf;) με πιο ΄κατάλληλη διατυπωση’

  
Υδατικό διάλυμα Δ περιέχει τα ασθενή μονοπρωτικά οξέα ΗΑ 0,1 Μ και ΗΒ 0,5 Μ και τα άλατά τους NaA 0,2 Μ και NaB 0,1 Μ.
α. Να υπολογίσετε το pH του διαλύματος Δ. [pH=4]
β. Να συγκρίνετε την ισχύ των οξέων ΗΑ και ΗΒ. [HA>HB]
Δίνεται για το οξύ ΗΑ: Ka=2.10-4.

Καλημέρα σε όλους

Καλησπέρα. Σε αυτήν την περίπτωση Άγγελε γίνεται η αντίδραση

HCOOH + CH3COO- <=> HCOO- + CH3COOH

με Κc = Ka(HCOOH) / Ka(CH3COOH) = 5*10^-4 / 2*10^-5 = 25.

Αν υπολογίσεις το Qc = 1 < Κc και γίνεται αντίδραση προς τα δεξιά.

Ξεφύγαμε!

Καλησπερα σε ολους

Δημητρη πολυ καλη η ιδεα σου.

Η τιμη του pH του διαλυματος που θα προτεινα θα ηταν 4 (όχι 4 ή 5) αν περναμε υποψη μας το γεγονος οτι το pH το καθοριζει το
ισχυρο οξυ κυριως, για τα ακολουθα δεδεομενα

Kw = 10⁻¹⁴
Ka(CH3COOH) = 10⁻⁵
Ka(HCOOH) = 10⁻⁴
 pH ενός διαλύματος στο οποίο προσθέτουμε 0,1mol CH3COOH, 0,1mol CH3COONa, 0,2mol HCOOH και 0,2mol HCOONa με τελικό όγκο 1L.

Ωστόσο μάλλον ο πιο γενικόw τροπος ειναι η επιλυση μεσω της μέθοδου του ισοζυγίου φορτίου

[H3O+] + [Na+] = [OH-] + [HCOO-] + [CH3COO-]
για τα ακολουθα δεδεομενα

Kw = 10⁻¹⁴
Ka(CH3COOH) = 10⁻⁵
Ka(HCOOH) = 10⁻⁴
 pH ενός διαλύματος στο οποίο προσθέτουμε 0,1mol CH3COOH, 0,1mol CH3COONa, 0,2mol HCOOH και 0,2mol HCOONa με τελικό όγκο 1L.

Είναι ο πιο αυστηρός επιστημονικά τρόπος για να λυθεί οποιοδήποτε πρόβλημα ιοντικής ισορροπίας, (δεν βασίζεται σε παραδοχές).

Το αποτέλεσμα που προκυπτει απο GEMINI ειναι pH=4,3

Αν παρατηρηστε ειναι κοντα στην τιμη 4 αν περναμε υποψη μας το γεγονος οτι το pH το καθοριζει το
ισχυρο οξυ κυρίως, η συνεισφορα του +0,3 οφειλεται και στην υπαρξη του CH3COOH.

μια απαντηση https://docs.google.com/document/d/1W8i-X7swzSpd6_DoXTuZlYGV04zhEK4W1zhAYU4QEAE/edit?tab=t.0

ισως εχει να κανει και με την παρουσια του CH3COONa, εχω ενσωματωσει και την απαντηση απο το gemini στα google docs

Καλησπέρα. Παναγιώτη μήπως το pH βγαίνει περίπου 3,7; Τόσο το υπολόγισα. Η συνεισφορά του αιθανικού πρέπει να ελαττώνει το pH κατά 0,3.
Και στο chatgtp 3,7 το βγάζει.

 
 
ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΜΕΙΓΜΑΤΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΛΥΜΑΤΩΝ
1.     ΔΕΔΟΜΕΝΑ
·        CH3COOH (Οξικό οξύ): 0,1 mol (Αρχικά)
·        CH3COONa (Οξικό νάτριο): 0,1 mol (Αρχικά)
·        HCOOH (Μυρμηγκικό οξύ): 0,2 mol (Αρχικά)
·        HCOONa (Μυρμηγκικό νάτριο): 0,2 mol (Αρχικά)
·        Τελικός όγκος: 1 L
·        Ka(CH3COOH) = 10^-5 (pKa = 5)
·        Ka(HCOOH) = 10^-4 (pKa = 4)
2.     ΜΕΘΟΔΟΣ ΙΣΟΖΥΓΙΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ (Charge Balance)
Η θεμελιώδης εξίσωση για το διάλυμα είναι:
[H3O+] + [Na+] = [OH-] + [CH3COO-] + [HCOO-]
 
Γνωρίζουμε ότι:
·        [Na+] = 0,3 M (0,1 από το οξικό + 0,2 από το μυρμηγκικό νάτριο)
·        [CH3COO-] = C(ολικό1) * Ka1 / (Ka1 + [H3O+])
·        [HCOO-] = C(ολικό2) * Ka2 / (Ka2 + [H3O+])
3.     ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ
Αντικαθιστώντας τις τιμές στην εξίσωση φορτίου (θέτοντας x = [H3O+]):
x + 0,3 = (0,2 * 10^-5) / (10^-5 + x) + (0,4 * 10^-4) / (10^-4 + x)
Με την παραδοχή x << 0,3 και λύνοντας τη δευτεροβάθμια εξίσωση που προκύπτει:
x^2 – (3 * 10^-5)x – 10^-9 = 0
Η διακρίνουσα είναι Δ = 49 * 10^-10.
Η θετική ρίζα της εξίσωσης είναι:
x = 5 * 10^-5 M
4.     ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
[H3O+] = 5 * 10^-5 M
pH = -log(5 * 10^-5) = 5 – log5 = 5 – 0,7
pH = 4,3
5.     ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ ΠΟΣΟΤΗΤΩΝ (Ανά 1 Λίτρο)
Λόγω της διαφοράς ισχύος των οξέων, έγινε η αντίδραση:
HCOOH + CH3COO- <-> HCOO- + CH3COOH
Κατά την οποία αντέδρασαν περίπου 0,067 mol.
Τελικές συγκεντρώσεις ισορροπίας:
·        [CH3COOH] = 0,167 M
·        [CH3COO-] = 0,033 M
·        [HCOOH] = 0,133 M
·        [HCOO-] = 0,267 M
Επαλήθευση μέσω Henderson-Hasselbalch:
pH = 5 + log(0,033/0,167) = 4,3
pH = 4 + log(0,267/0,133) = 4,3

Παναγιώτη καλημέρα. Αναρτώ την απάντηση που σου ανέφερα. Ίσως έχει κάποιο ενδιαφέρον. Για την απάντησή σου στον Άγγελο, δεν κατάλαβα κάτι. Όταν υπολογίζεις το pH με το HCOOH παίρνεις μία τιμή και με το CH3COOH παίρνεις άλλη; Αν λες αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό. Το pH έχει μία τιμή. Μήπως κάτι δεν κατάλαβα;
https://i.ibb.co/Rknk0qHJ/23d.jpg

Με πιο ακριβείς τιμές Ka βγαίνει πιο κάτω. Το chatgtp με Κα=10-4 και 10-5 το βγάζει 3,8 το pH.

Τώρα μου το βγάζει 4,15 το chatgtp. Μάλλον εσύ έχεις δίκιο Παναγιώτη

Άγγελε καλησπέρα. Και εγώ pH 3,7 βρήκα λύνοντας τη δευτεροβάθμια. Αλλά το chatgtp δίνει άλλο αποτέλεσμα. Δεν ξέρω ποια είναι η ακριβής τιμή.

Θα ήταν καλό αν μπορούσαμε να το ελέγξουμε πειραματικά. Στα σχολικά εργαστήρια βέβαια δεν διαθέτουμε τα αντιδραστήρια αλλά και τα πεχάμετρα δεν είναι πλέον βαθμονομημένα.

Παναγιώτη καλημέρα. Μία ερώτηση. Στη λύση που παραθέτεις γράφεις:  [CH3COO-] = C(ολικό1) * Ka1 / (Ka1 + [H3O+]). Πώς προκύπτει αυτό και τι είναι το C(ολικό1). Ευχαριστώ.

Δημητρη, απο gemini:  
Στην άσκησή μας, βάλαμε 0,1 mol CH3COOH και 0,1 mol CH3COONa. Άρα: C(ολικό1) = 0,1 + 0,1 = 0,2 M.
 
Ξεκινάμε από τη σταθερά ιοντισμού (Ka): Ka = [H3O+] * [CH3COO-] / [CH3COOH] (Σχέση 1)
Και από το ισοζύγιο μάζας (αυτό που είπαμε παραπάνω): C(ολικό) = [CH3COOH] + [CH3COO-] (Σχέση 2)
Από τη Σχέση 2, λύνουμε ως προς το αδιάστατο οξύ: [CH3COOH] = C(ολικό) – [CH3COO-]
Αντικαθιστούμε αυτό στη Σχέση 1 (της Ka): Ka = [H3O+] * [CH3COO-] / (C(ολικό) – [CH3COO-])
Κάνουμε χιαστί: Ka * (C(ολικό) – [CH3COO-]) = [H3O+] * [CH3COO-] Ka * C(ολικό) – Ka * [CH3COO-] = [H3O+] * [CH3COO-]
Μεταφέρουμε το [CH3COO-] στο ίδιο μέλος: Ka * C(ολικό) = [H3O+] * [CH3COO-] + Ka * [CH3COO-]
Βγάζουμε κοινό παράγοντα το [CH3COO-]: Ka * C(ολικό) = [CH3COO-] * ([H3O+] + Ka)
Λύνουμε ως προς [CH3COO-] και έχουμε τον τύπο μας: [CH3COO-] = C(ολικό) * Ka / (Ka + [H3O+])
 

Τα είχαμε πεί κάποτε Θοδωρή …

https://i.ibb.co/fZg22qF/2427c064-3bf4-4ee4-a5f4-9cf034230fe2-1771149658-2037.jpg

Θοδωρή κι εγώ βγάζω 4,15. Επισυνάπτω τη λύση μου. Άλλαξα τους συβολισμούς των οξέων για συντομία.

https://i.ibb.co/Z6hBbnsf/1771091195-4068.jpg

Συγνώμη που καθυστέρησα λόγω υποχρεώσεων να απαντήσω. Θοδωρή κι εγώ όταν υπέβαλα το ερώτημα στο forum, είχα προσεγγίσει το θέμα σαν ισορροπία των 4 ειδών, αλλά το είχα συνεχίσει εκεί που είπες ότι ξεφύγαμε με επίλυση δευτεροβάθμιας, αλλά την είχα πάρει ανάποδα με Kc=0,04, βρήκα ότι θα πάει αριστερά κατά 0,082mol και κατέληξα σε pH=3,7. Στο ίδιο αποτέλεσμα καταλήγει και το pHsolver του webqc.org η οποία είναι η μόνη μηχανή υπολογισμού pH που βρήκα (από όσες έψαξα) που δέχεται πολλά συστατικά στο διάλυμα.

https://i.ibb.co/qF3sJTnm/Screenshot-2026-02-14-220440-1771099919-4707.png

Καλησπέρα. Αντώνη δεν έχεις βάλει λάθος τη συγκέντρωση του HCOOH στην Ka; Είναι 0,1175 όχι 0,0175. Αν βάλεις 0,1175 βγαίνει pH 3,7.

ΥΓ: Πολλά είχαμε πει κάποτε, αλλά μπορούμε να πούμε κι άλλα … Αν θες …

Νομίζω αυτό έχω βάλει … να σου πω την αληθεια “ούτε που με νοιάζει”. Η άσκηση λύνεται ως ΧΙ κτλ και καταλήγουμε σε “εκεινο” το θέμα των πανελληνίων ( επί δεσμών ) που είχε τις ουσίες ( ή εννοούσε ότι είχε ) σε ισορροπία.

Το μόνο ενδιαφέρων που θα συζητούσα θα ήταν η ποιοτική μελέτη της σύγκρισης της τιμής της Qc ( 1 ) με την Kc ( 25 ). Μοιάζει αυτή η διαφορά να μην είναι αρκετή για να θεωρήσουμε μια ισορροπία ώς μονόδρομη ( μεταφέροντας το 10 % της αποδεκτής προσέγγισης της ισοντικής στη “μοριακή” ισορροπία ).

Θα το ψάξω ( λέμε τώρα ).

Για αρχή πρέπει να βρούμε την ανάρτηση που είχε αναδείξει το θέμα πριν από ( 100 ? ) χρόνια. Νομίζω συντάκτης ήταν ο Ελευθερίου ( ή ο Πολυνίκης ) με τίτλο “ανάμειξη ρυθμιστικων δ/των ).

Θα δώσω 5 min στην αναζήτηση … ( αλλά βαριέμαι :-).

Την βρήκα … 2010 !!! …. 15 χρόνια πριν …

Ακόμα ανακαλύπταμε τη χημεία ( Τι βλακείες γράφαμε ).

Ανάμιξη ρυθμιστικών διαλυμάτων

Μια συνάδελφος φιλόλογος, πιο έμπειρη από εμένα τότε, μου είχε πει πριν από χρόνια: “Αγοράκι μου, αν δεν βγάλεις ρυτίδες μερικά πράγματα δεν…” Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι, ακόμα, δεν έχω βγάλει ρυτίδες! Χαχα

Καλησπέρα Παναγιώτη. Πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Το Br στον τίτλο που κολλάει; Στο βρώμιο αναφέρεσαι;

α, σόρι, τωρα κατάλαβα, υπάρχει βρώμιο στο μόριο της πορφύρας

Καλησπέρα αγαπητέ Πορφυρογέννητε Θοδωρή !

Γεια σου Παναγιώτη. Για το Tyrian Purple ένα άρθρο, που κατά σύμπτωση διάβασα χθες. Λέγεται ότι για να παραχθεί ένα γραμμάριο βαφής, έπρεπε να χρησιμοποιηθούν περίπου 12000 πορφύρες!

Καλησπέρα Αποστολε Παλαιολογε! Πολύ χρήσιμη η πληροφορία σου , δεν ήξερα την τόσο μεγάλη αξία της χρωστικής. Σ’ ευχαριστώ πολυ
……. Μήπως να κάνεις ένα τομέα για οικονομικά μαθηματα κατεύθυνσης στο Υλικονετ ; Καλό απόγευμα

Παναγιώτη, είμαι ο τελευταίος που θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο. Ομολογώ ότι δεν σκαμπάζω τίποτε από οικονομικά, εκτός από αυτό: τα όμορφα πράγματα στη ζωή μας δεν αποτιμώνται με οικονομικούς όρους.

Αποστόλη τα είπες όλα με το ‘….τα όμορφα πράγματα στη ζωή μας δεν αποτιμώνται με οικονομικούς όρους.’

Για περισσότερα, εδώ: https://www.draeger.com/el_gr/Products/Short-term-Tubes

ένα βίντεο https://www.youtube.com/watch?v=F7ggVBo6tgk&t=17s

Καλημέρα Παναγιώτη και καλή Κυριακή.
Οξειδώνεται το προπάνιο από το διχρωμικό;
Με ξάφνιασες…

Καλημέρα αγαπητέ Διονύση και καλή Κυριακή. Ναι είναι όντως διαφορετικό, αν δεις στα φιαλίδια ανίχνευσης μεταβάλλεται όντως το χρώμα του διχρωμικού ιόντος, οξειδώνονται και άλλα αλκάνια όπως και άλλοι υδρογονάνθρακες, το Cr μπορεί να παίξει και τον ρολο καταλύτη/οξειδωτικου. Εδώ μερικές πηγές: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0920586111007541

https://dokumen.pub/chromium-vi-reagents-synthetic-applications-springerbriefs-in-molecular-science-9783642208164-3642208169.html

Καλημέρα Παναγιώτη.
Από τη στιγμή που το έγραψες εσύ, δεν είχα καμιά αμφιβολία, ότι η αντίδραση γίνεται!
Δεν χρειάζονται αποδείξεις!
Απλά εξέφρασα τον ξάφνιασμά μου, αφού για χρόνια δίδασκα το αντίθετο…

https://www.youtube.com/watch?v=CRDvPd7dcn8

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
 
1. Αριθμός οξείδωσης (Α.Ο.) κάθε C στο C3H8

• Ακραίοι C (CH3): -3
• Κεντρικός C (CH2): -2

2. Μέσος Α.Ο. των ατόμων C
((-3 + (-2) + (-3))/3 = -8/3
3 εξίσωση
3 C3H8 + 10 K2Cr2O7 + 40 H2SO4 → 9 CO2 + 10 Cr2(SO4)3 + 10 K2SO4 + 52 H2O
4.Συνολική μεταβολή Α.Ο. του αναγωγικού  
 60
5.Χρωματική μεταβολή

• Κ2Cr2O7 (πορτοκαλί) → Cr2(SO4)3 (πράσινο)

6.Mol K2Cr2O7 που χρησιμοποιήθηκαν

• 2,5 mL × 0,4 M = 0,001 mol

Mol C3H8 που αντέδρασαν

• 3 C3H8 : 10 K2Cr2O7 → n(C3H8) = 0,001 × 3/10 = 0,0003 mol

Όγκος C3H8 σε STP

• V = 0,0003 × 22,4 L = 0,00672 L

Συγκέντρωση σε ppm στον χώρο

• ppm = 0,00672 / 1344 × 10⁶ = 5 ppm
• Πολύ κάτω από το όριο 250 ppm → χώρος ασφαλής

Σύγχρονοι αισθητήρες (από GEMINI) (Physics & Chemistry together ! )

Οι σύγχρονοι αισθητήρες έχουν αντικαταστήσει τους χημικούς σωλήνες (σαν αυτόν με το διχρωμικό) γιατί προσφέρουν συνεχή παρακολούθηση και ταχύτητα δευτερολέπτου. Στη βιομηχανία χρησιμοποιούνται κυρίως τρεις τεχνολογίες:
1. Καταλυτικοί Αισθητήρες (Pellistors)
Είναι οι πιο συνηθισμένοι για την ανίχνευση του προπανίου.

• Πώς λειτουργούν: Μέσα στον αισθητήρα υπάρχει ένα μικρό σπιράλ πλατίνας (καταλύτης) που θερμαίνεται. Όταν το προπάνιο έρθει σε επαφή μαζί του, “καίγεται” (οξειδώνεται) πάνω στην επιφάνεια του καταλύτη.
• Το αποτέλεσμα: Η καύση αυτή αυξάνει τη θερμοκρασία του σπιράλ, η οποία αλλάζει την ηλεκτρική του αντίσταση. Αυτή η μεταβολή μεταφράζεται ακαριαία σε ένδειξη συγκέντρωσης (ppm).

2. Αισθητήρες Υπερύθρων (NDIR – Non-Dispersive Infrared)
Αυτοί είναι “έξυπνοι” γιατί δεν χρειάζονται οξυγόνο ή χημική αντίδραση.

• Πώς λειτουργούν: Το προπάνιο έχει την ιδιότητα να απορροφά το υπέρυθρο φως σε ένα πολύ συγκεκριμένο μήκος κύματος. Ο αισθητήρας στέλνει μια δέσμη υπερύθρων· αν υπάρχει προπάνιο, η δέσμη εξασθενεί.
• Το πλεονέκτημα: Δεν “δηλητηριάζονται” από άλλα χημικά και αντέχουν χρόνια χωρίς συντήρηση.

3. Φωτοϊονισμός (PID – Photo-Ionization Detectors)
Αυτοί χρησιμοποιούνται για εξαιρετικά υψηλή ακρίβεια (όπως τα 5 ppm που βρήκαμε στην άσκησή σου).

• Πώς λειτουργούν: Μια λάμπα UV “βομβαρδίζει” τα μόρια του αερίου και τα ιονίζει (τους αποσπά ηλεκτρόνια). Τα ιόντα παράγουν ένα μικρό ηλεκτρικό ρεύμα που μετράται.

Καλημέρα Διονύση -χρειάζονται έντονες συνθήκες – σ’ ευχαριστώ, αλλά πολλές φορές κάνω λάθη – έβαλα κι ενα υπολογιστικό ερώτημα για την ασφάλεια του προσωπικού, ελπίζω να σου αρέσει! Η αντίδραση που αναγράφεται έχει προσαρμοστεί για τις ανάγκες/γνώσεις των μαθητών. Καλή Κυριακή !

CH3 – CH2 – CH3 —- > 3 CO2

CH3 – σε CO2 … από (-3) σε (+4) ==> 7 αύξηση
-CH2- σε CO2 … από (-2) σε (+4) ==> 6 αύξηση
CH3 – σε CO2 … από (-3) σε (+4) ==> 7 αύξηση

Συνολική αύξηση ΑΟ : 20 ( συντελεστής στο Cr2(SO4)3 … 10 )
Συνολική μείωση ΑΟ : 3 ( συντελεστής στο 3 CO2 …3 … οπότε 9 CO2 )

ΣΜΑΟ αύξησης 3×20 = 60
ΣΜΑΟ μείωσης 10x2x3 = 60

( H χρήση του 8/3 δεν είναι χημικώς ορθή )

Καλημέρα σας. Παναγιώτη ενδιαφέρουσες πληροφορίες και επίκαιρες για την ανίχνευση του προπανίου. Διονύση πολλές οργανικές ουσίες οξειδώνονται με τα συνήθη οξειδωτικά, υπερμαγγανικό και διχρωμικό. Τα προγράμματα σπουδών στη β/θμια και τα βιβλία μάλλον έχουν γραφτεί με τη λογική “τι οξειδώνεται χωρίς διάσπαση ανθρακικής αλυσίδας”. Αναφέρονται στην οξείδωση των αλκοολών, των αλδευδών και δύο καρβοξυλικών οξέων. Σε αυτές έχουμε οξείδωση που οδηγεί στο σχηματισμό άλλης λειτουργικής (χαρακτηριστικής) ομάδας χωρίς διάσπαση ανθρακικής αλυσίδας, ενώ στην περίπτωση των οξέων σχηματίζεται CO2 χωρίς όμως πάλι διάσπαση ανθρακικής αλυσίδας (με εξαίρεση μια διάσπαση στο οξαλικό). Το γιατί έχει γίνει αυτή η επιλογή, δεν ξέρω. Κάτι που μπορώ να υποθέσω είναι ότι, συνήθως, χρησιμοποιούμε τις οργανικές αντιδράσεις για να κάνουμε μετασχηματισμούς σε λειτουργικές ομάδες, στην προσπάθειά μας να συνθέσουμε κάποια οργανική ένωση. Οι οξειδώσεις σε έντονες συνθήκες που οδηγούν σε διάσπαση αλυσίδας ίσως, σε πολλές περιπτώσεις, δεν έχουν μεγάλη παρασκευαστική αξία διότι τα προιόντα δεν είναι πολύ ελεγχόμενα. Έτσι, μάλλον θεώρησαν “too much” το να συμπεριλάβουν στο πρόγραμμα τέτοιες οξειδώσεις. Ωστόσο σε πανεπιστημιακά βιβλία Οργανικής Χημείας αλλά και σε ξενόγλωσσα δευτεροβάθμιας που έχω δει, αναφέρονται οι οξειδώσεις υδρογονανθράκων. Στο λύκειο λέμε ότι οι τριτοταγείς αλκοόλες και οι κετόνες δεν οξειδώνονται χωρίς διάσπαση της ανθρακικής τους αλυσίδας. Κάτι ανάλογο ίσως θα έπρεπε να λέμε και για τους υδρογονάνθρακες.

Έλα ρε Αντώνη, έγραφα και τώρα είδα την απάντησή σου! Καλως τονα!
ΥΓ. Κι ας άργησε!

Και ας διαφωνούμε! Εγώ νομίζω ότι η χρήση του -8/3 μια χαρά είναι!

Μαθηματικώς λειτουργεί … χημικώς υπάρχει ΜΟ των ΑΟ ατόμων C ?

Εάν (όλοι) οι C δεν έδιναν κοινό προϊόν πως θα κάναμε ισοστάθμιση ?

Προφανως αφου πολλαπλασιάζεται ( η διαφορά (+4) – ( -8/3) ) το 20/3 με το 3 ( από τους άνθρακες ) και μετά ξανά από το 3 ( του συντελεστή ) δίνει το ίδιο ΣΜΑΟ ( 60 ).

Απλά δεν χρησιμοποιώ μέσους όρους στους ΑΟ … (Ίσως να είναι ) γούστα ( μόνο ) αυτά …No worries

Εγώ θεωρώ ότι μέσος όρος μπορεί να εκφραστεί για οποιοδήποτε σύνολο τιμών. Αυτό δεν παραβιάζει τη χημεία! Αυτή είναι η γνώμη μου. Έτσι κι αλλιώς, ο αριθμός οξείδωσης είναι μια θεωρητική επινόηση των χημικών, ένα “λογιστικό σύστημα” παρακολούθησης των μετατοπίσεων των ηλεκτρονίων στις οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις. Δεν αντιστοιχεί σε κάποια φυσική ποσότητα. Με τον μέσο όρο των ΑΟ βρίσκουμε τη μεταβολή του ΑΟ ανά άτομο, δηλαδή τον μέσο όρο της μεταβολής. Θεωρώ ότι είναι μια εναλλακτική “τεχνική” που μας βοηθά να ισοσταθμίσουμε. Έτσι κι αλλιώς, η κάθε διαδικασία ισοστάθμισης μια τεχνική είναι. Αλλά οκ, δεν νομίζω ότι είναι τόσο σημαντικό το θέμα. Ας επιλέξει ο καθένας ότι θέλει.

σε πότισα ροδόσταμο
με πότισες φαρμάκι

Καλημέρα!

Καλημέρα σας, νομίζω ότι και οι δυο θεωρούμε τα σαλιγκάρια πολύ συμπαθή ζωάκια για να ψήνονται ….

στιφάδο όμως;

Γιώργο καλή ιδέα, αλλά θα προτιμούσα ‘κονίκλου ἕψημα μετὰ κρομμύων’

Καλό μεσημέρι Παναγιώτη.Ωραίο ζήτημα και λιτό.Αν δεν έχω κάνει κάπου λάθος προκύτουν. n=0,4 Mr=127.Άρα η Γ και α=810-³

….. για τον Αποστόλη
https://www.youtube.com/watch?v=R4K5Etxxctg&list=RDEMb8qnxGmhjxu3gCJ7XZw66A&start_radio=1

Θύμιο άψογος, αν συμφωνείς α=6,4 %

Γειά σου Παναγιώτη.Συμφωνώ και επαυξάνω.Στο νόμο αραίωσης είχα βάλει C=10 και όχι C=10/64.
Δεν αξιολόγησα τον παραλογισμό C=10M

Ωραίοι οι δικοί μας Παναγιώτη, ωραίοι κι αυτοί