Παναγιώτης Κουτσομπόγερας

Ωραίος !

Συμπέρασμα ;
Έστω οι δυο προτάσεις :
Α. Μια ευθύγραμμη κίνηση για την οποία ισχύει κάθε στιγμή ΣF=-Dx
B. Μια ευθύγραμμη ταλάντωση στην οποία η ενέργεια διατηρείται
Οι δυο προτάσεις δεν είναι Ισοδύναμες διοτι η Α συνεπάγεται την Β αλλά η Β δεν συνεπάγεται την Α.

Καλημέρα Διονύση

Γεια σου Διονύση πολύ όμορφη ανάρτηση!

Καλό απόγευμα Μήτσο και Παύλο, σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Και βέβαια έχεις δίκιο Μήτσο για τις δύο προτάσεις που θέτεις σε διαβούλευση.
Άλλο, έχουμε ένα σύστημα που εκτελεί μια περιοδική κίνηση, έστω και ταλάντωση, στην οποία η μηχανική ενέργεια διατηρείται και άλλο η ειδική κίνηση που ονομάζουμε ΑΑΤ. Αυτή προκύπτει στην πράξη συνήθως ως προσέγγιση, όπως παραπάνω.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το απλό ή μαθηματικό εκκρεμές. Μπορούμε να το εκτρέψουμε 90° από την θέση ισορροπίας, οπότε εκτελεί μια μεταβαλλόμενη κυκλική κίνηση, στην οποία η μηχανική ενέργεια από κινητική μετατρέπεται σε δυναμική και αντίστροφα.
https://i.ibb.co/Mkgjs5rg/2026-08-17-164533.png

Αν περιοριστούμε σε μικρή γωνία εκτροπής ( 3°-5° λέγαμε παλιότερα, 10° συναντάμε συχνά σε δημοσιεύσεις), την τροχιά αντί για κυκλική, μπορούμε να την θεωρήσουμε ευθύγραμμη (το τόξο το προσεγγίζουμε με την χορδή) και θεωρώντας ότι ημθ=θ (η γωνία εκτροπής σε ακτίνια), αποδεικνύουμε ότι ισχύει η εξίσωση F=-(mg/l)x=-Dx οπότε η περιοδική κίνηση θεωρείται ΑΑΤ.

Καλησπέρα Διονύση.
Πολύ ωραίο θέμα και όπως το ανέδειξες.
Μία μόνο ερώτηση στη διατήρηση της ενέργειας επειδή έχουμε τρία φορτία δεν πρέπει να αναφέρουμε και τον όρο που έχει να κάνει με τα Q1 και Q2, δηλαδή κQ1Q2/2α; Βέβαια είναι ίδιος και στην αρχή και στο τέλος και απλοποιείται αλλά δεν πρέπει να τον σημειώσουμε στην εξίσωση της ενέργειας;

Καλημέρα Γρηγόρη, σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο.
Ναι θα μπορούσαμε στην εξίσωση διατήρησης της ενέργειας να βάλουμε και ένα προσθετέο για την ενέργεια αλληλεπίδρασης των δύο ακίνητων φορτίων Q1-Q2. Βέβαια η ίδια ποσότητα θα μπει και στα δυο μέλη της ισότητας, αφού παραμένει το ίδιο.
Κατά συνέπεια είναι πιο λογικό να θεωρήσουμε την διατήρηση της ενέργειας για την κίνηση ενός φορτισμένου σωματιδίου μέσα σε ηλεκτρικό πεδίο και την μετατροπή της δυναμικής του ενέργειας σε κινητική.
Είναι η ίδια λογική όταν μελετάμε την κίνηση ενός φορτίου στο εσωτερικό ενός πυκνωτή. Δεν γράφουμε στον ισολογισμό την ενέργεια αλληλεπίδρασης των φορτίων των οπλισμών. Σε κάθε θέση αποδίδουμε δυναμική ενέργεια στο φορτισμένο σωματίδιο, εξαιτίας της θέσης του μέσα στο πεδίο.

Καλησπέρα Διονύση. Όμορφη κλασσική άσκηση διατυπωμένη ώστε να αναδεικνύει μηνύματα: το (iv) διδάσκει πότε επιτρέπεται να κάνουμε την προσέγγιση ΑΑΤ και το (v) δείχνει στην πράξη τι συμβαίνει όταν την κάνουμε σε περιοχή όπου δεν είναι αρκετά καλή..
Καλό είναι να διευκρινιστεί ότι η τιμή t1​=0,12s είναι αποτέλεσμα αριθμητικού υπολογισμού της πραγματικής κίνησης* γιατί κινδυνεύει να θεωρηθεί ως ανεξάρτητο δεδομένο της εκφώνησης. Θα πρότεινα μια διατύπωση όπως: «Αριθμητικός υπολογισμός, με μαθηματικές μεθόδους που υπερβαίνουν τη σχολική ύλη, δίνει ότι η διέλευση από το O πραγματοποιείται τη χρονική στιγμή t1​≃0,12s».
Η διαφορά εδώ είναι ότι η δύναμη των δύο σημειακών φορτίων δεν είναι δύναμη ΑΑΤ, αφού δεν είναι ανάλογη του x. Ωστόσο, η ενεργειακή εικόνα «ελάχιστη U → μέγιστη K» παραμένει απολύτως ίδια και αυτό μας επιτρέπει να υπολογίσουμε τη μέγιστη ταχύτητα.

·       * Η καλή μου γραμματέας ΑΙ, βοηθός στους δύσκολους υπολογισμούς, βρήκε με προσέγγιση: t (πραγματικό)​ ≃ 0,1213s

Καλό απόγευμα Τάσο και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό και την τοποθέτηση.
Το χρόνο που έδωσα, δεν τον έδωσα τυχαία… Και η δική μου γραμματέας ΑΙ, τον ίδιο χρόνο υπολόγισε…
Προτίμησα να δώσω ως δεδομένο το χρόνο (με δύο δεκαδικά ψηφία) και ας υποθέσει ο αναγνώστης ότι μετρήθηκε πειραματικά… αφού υπάρχει μια διάχυτη δυσπιστία στην Τ.Ν.

Καλημέρα Άρη.
Σε βλέπω έτοιμο για μεγάλα ταξίδια!!!
Ετοιμάζεσαι για διακοπές ή γύρισες;

Διονύση πολλές δουλειές απο Σεπτεμβρη.

Καλησπέρα Άρη.
Σημαντική εργασία και πέρα από όλα τα άλλα φαίνεται πως συνδέεται η επιστήμη η θεωρία με τη δημιουργία μεγάλων τεχνολογικών επιτευγμάτων από τον άνθρωπο.

https://i.ibb.co/ybD6Fsy/image-2-1.png

Καλημέρα Θοδωρή. Πολύ ενδιαφέρον θέμα και για να αποδείξουμε αυτά που αναφέρονται μπορούμε να κάνουμε πείραμα στο σχολείο με το γνωστό (μπλε) βαλιτσάκι του στατικού ηλεκτρισμού.
Παρακάτω ένα απόσπασμα από το ΕΚΦΕ Αγίων Αναργύρων και το συνάδελφο υπεύθυνο του ΕΚΦΕ αλλά και πρόεδρο της ΠΑΝΕΚΦΕ Χρήστο Γεωργόπουλο.
Προσωπικά έχω βοηθηθεί πάρα πολύ από τις ημερίδες του ΕΚΦΕ και προτείνω σε όλους τους συναδέλφους μαζική συμμετοχή στα ΕΚΦΕ.
Το απόσπασμα
Αυτό που χρειάζεται είναι το βαλιτσάκι, μηχανή wimshurst, σιμιγδάλι και ένας προβολέας διαφανειών.

Καλημέρα παιδιά. Βρεθήκαμε χθες κατά σύμπτωση στην περιοχή, με σκοπό να καταλήξουμε πεζοπορώντας από την Κοκκινόγεια στο ακρωτήριο Ταίναρο. Ξεκινήσαμε από τη Βάθεια κατά τις 14:30 με αρκετή συννεφιά και ελαφριά ψιχάλα με κατεύθυνση προς την Κοκκινόγεια που βρίσκεται 7,5χλμ νοτιότερα.

https://i.ibb.co/1f3Z0mzF/IMG-2116.jpg

Μέσα σε ελάχιστα λεπτά άρχισαν να πέφτουν κεραυνοί με μεγάλη συχνότητα και κυριολεκτικά δίπλα μας, αφού δεν υπήρχε καμία χρονική διαφορά μεταξύ λάμψης και ήχου. Κυριολεκτικά άνοιξαν οι ουρανοί, με το νερό να κατεβαίνει ορμητικό και να φέρνει από το βουνό στο δρόμο λάσπες και πέτρες.

Εδώ ένα μικρό βίντεο

Τα παιδιά με ρώτησαν αν κινδυνεύουμε να χτυπηθούμε από κεραυνό και τους είπα ότι όσο βρισκόμαστε μέσα στο αυτοκίνητο δεν υπάρχει περίπτωση, διότι σύμφωνα μα το νόμο Gauss το ηλεκτρικό πεδίο στο εσωτερικό του αυτοκινήτου είναι μηδενικής έντασης (κλωβός Faraday). Φτάσαμε τελικά στην Κοκκινόγεια στις 15:00.

https://i.ibb.co/Vpk0XbD7/IMG-2125.jpg

Φυσικά ούτε λόγος για πεζοπορία. Επιστρέφοντας η κακοκαιρία χτυπούσε όλη τη δυτική ακτή της Μάνης. Εμείς στρίψαμε από Αρεόπολη για Γύθειο και στα μισά ο καιρός άνοιξε.

Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε πώς συνέβη το περιστατικό που περιγράφεται σε όλα τα ειδησεογραφικά σάιτ…

Καλημέρα και από εδώ Γρηγόρη. Ευχαριστούμε για την πληροφορία και την προτροπή. Ναι, έχεις δίκιο. Όλοι θα κερδίσουμε συμμετέχοντας στις συναντήσεις των ΕΚΦΕ. Είναι ένα βήμα, αλλά δεν φτάνει…

Αν πραγματικά μας ενδιαφέρει η σοβαρή πειραματική διδασκαλία, θα πρέπει το πλαίσιο λειτουργίας να τεθεί σε νέα βάση.

Οι συνάδελφοι των ΕΚΦΕ, αν θέλουν μπορούν να βγουν προς τα έξω...
είναι ευπρόσδεκτοι σε κάθε σχολικό εργαστήριο πιστεύω…

Καλημέρα Αποστόλη, εντυπωσιακά όσα περιγράφεις….

Δική μου πρόθεση δεν είναι απλά να θυμίσω όσα όλοι οι συνάδελφοι γνωρίζουν.
Εδώ, υπάρχει από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης μία σοβαρότατη “πληροφορία”

Η πληροφορία αυτή έρχεται σε αντίθεση με βασικούς νόμους φυσικής. Αν το αυτοκίνητο ήταν κάμπριο με πλαστική κουκούλα, ναι εξηγείται το γεγονός.
Αν ήταν συμβατικό με μεταλλικά τοιχώματα δεν εξηγείται….

Διαβάζοντας το σχόλιο του υπουργού και αντιπροέδρου της κυβέρνησης, πολλοί θα αμφιβάλλουν αν όσα διδάσκουμε στη φυσική ισχύουν.

Η διευκρίνιση είναι αναγκαία. Αν η γυναίκα είχε βγει από το αυτοκίνητο για κάποιο λόγο, οφείλει να διευκρινιστεί και ο υπουργός να επανορθώσει το λεκτικό ατόπημα

Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση την αντιγράφω Θοδωρή ευχαριστούμε.

Από την φωτογραφία φαινεται οτι α. Τα παραθυρα του αυτοκινητου δεν ηταν τελειως κλειστα. β. το αυτοκινητο ηταν κατω απο δεντρο.
https://www.ertnews.gr/
https://i.ibb.co/hxK3RRr2/2026-08-16-171105.png

Γεια σου Τίνα, ευχαριστώ για την φωτογραφία ….

Πάμε να δούμε τί απαντά σε σχετικό δικό μου ερώτημα η ΑΙ

Το ανοιχτό πίσω παράθυρο δεν «ακυρώνει» τον κλωβό Faraday
Ας θεωρήσουμε ένα μεταλλικό αυτοκίνητο και ότι ο κεραυνός προσπίπτει, π.χ., στην οροφή. Το ρεύμα I(t) εξαπλώνεται κυρίως στο μεταλλικό αμάξωμα. Η βασική προστασία είναι ότι το ανθρώπινο σώμα βρίσκεται μέσα σε αυτή την αγώγιμη δομή και όχι στη διαδρομή του κύριου ρεύματος.

Τώρα ανοίγουμε ένα πίσω παράθυρο.

Η οπή σημαίνει ότι ο κλωβός δεν είναι πλέον μια τέλεια κλειστή αγώγιμη επιφάνεια. Δεν σημαίνει όμως ότι το ρεύμα περνά από την οπή. Αυτό είναι σημαντικό.
Το ρεύμα μπορεί να κινηθεί γύρω από το άνοιγμα:

https://i.ibb.co/0jqw9sQb/3.png

Υπάρχουν δηλαδή πολλές μεταλλικές διαδρομές γύρω από το παράθυρο. Δεν χρειάζεται το ρεύμα να «κόψει δρόμο» διαμέσου του αέρα της καμπίνας.

Γιατί δεν προτιμά τον αέρα;
Επειδή ο μη ιονισμένος αέρας είναι εξαιρετικός μονωτής σε σύγκριση με το μέταλλο.

Για να περάσει κεραυνικό ρεύμα από τον αέρα πρέπει το ηλεκτρικό πεδίο να γίνει τόσο μεγάλο ώστε να προκληθεί ηλεκτρική διάσπαση. Τότε δημιουργείται ιονισμένο πλάσμα και έχουμε τόξο.

Επομένως η ιδέα

«καταιγίδα → υγρός/αγώγιμος αέρας → ρεύμα από το ανοιχτό παράθυρο»

δεν είναι η σωστή φυσική εικόνα.

Η υγρασία επηρεάζει τις ηλεκτρικές ιδιότητες της ατμόσφαιρας, αλλά δεν μετατρέπει τον αέρα μέσα στο αυτοκίνητο σε κάτι που να ανταγωνίζεται ηλεκτρικά το μεταλλικό αμάξωμα.

Υπάρχει όμως περίπτωση να δημιουργηθεί τόξο προς το εσωτερικό;
Ναι — και αυτή είναι η πιο ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια.

Το ηλεκτρικό πεδίο γίνεται ιδιαίτερα μεγάλο κοντά σε αιχμές, γωνίες και ακμές αγωγών. Το πλαίσιο ενός ανοιχτού παραθύρου έχει τέτοιες γεωμετρικές ασυνέχειες.

Εάν το τοπικό πεδίο γίνει αρκετά μεγάλο, θεωρητικά μπορεί να έχουμε

E>Ebreakdown​και και τότε:

αέρας→ιονισμός→ηλεκτρικό τόξο.

Αλλά για να τραυματιστεί η οδηγός μέσω αυτού του μηχανισμού θα χρειαζόταν μια συγκεκριμένη ηλεκτρική διαδρομή προς αυτήν.

Το ότι ένα πίσω παράθυρο είναι ανοικτό δεν αρκεί για να συμπεράνουμε ότι δημιουργήθηκε τέτοια διαδρομή.

Και επειδή, όπως σωστά παρατήρησες, το ανοιχτό παράθυρο βρίσκεται πίσω και όχι δίπλα στην οδηγό, η απλή υπόθεση «ο κεραυνός μπήκε από το ανοιχτό παράθυρο και χτύπησε την οδηγό» γίνεται ακόμη λιγότερο πειστική χωρίς άλλα στοιχεία.

Υπάρχει όμως ένας άλλος μηχανισμός που συχνά παραβλέπεται
Ο κλωβός Faraday προστατεύει εξαιρετικά από το ηλεκτρικό πεδίο, αλλά ένας κεραυνός δεν είναι συνεχές ρεύμα.

Είναι ένας εξαιρετικά απότομος παλμός: I=I(t),dI​/dt πολύ μεγάλο.

Άρα παράγεται ένα πολύ ισχυρό και ταχέως μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο.

Από τον νόμο Faraday, E=−dΦB​​/dt

Έτσι μπορούν να επαχθούν παροδικές τάσεις σε καλωδιώσεις και αγώγιμους βρόχους μέσα στο αυτοκίνητο, χωρίς να έχει «μπει» κυριολεκτικά ο κύριος κεραυνός από κάποιο παράθυρο.

Επιπλέον, το αμάξωμα πραγματικού αυτοκινήτου δεν είναι μια ενιαία τέλεια μεταλλική σφαίρα: έχει πόρτες, ενώσεις, καλωδιώσεις, κεραία, παρμπρίζ, ηλεκτρονικά, μεταλλικά εξαρτήματα κ.λπ.

Γι’ αυτό η πρακτική οδηγία είναι να αποφεύγουμε να αγγίζουμε μεταλλικά/ηλεκτρικά μέρη όταν βρισκόμαστε σε όχημα κατά τη διάρκεια κεραυνικής δραστηριότητας.

Και το δέντρο της φωτογραφίας;
Εδώ θα ήμουν επίσης προσεκτικός. Δεν μπορούμε από τη φωτογραφία να πούμε ότι ο κεραυνός χτύπησε το δέντρο ή το αυτοκίνητο.

Αν όμως χτύπησε το δέντρο, υπάρχει απολύτως πραγματικός μηχανισμός ώστε ένα μέρος του ρεύματος να μεταπηδήσει στο αυτοκίνητο. Το δυναμικό του κορμού μπορεί στιγμιαία να γίνει τεράστιο και να προκύψει ηλεκτρικό τόξο (side flash) προς κοντινό αγώγιμο αντικείμενο.

Αυτό είναι ένας από τους λόγους που η θέση ακριβώς δίπλα ή κάτω από μεγάλο δέντρο δεν είναι επιθυμητή σε καταιγίδα, παρότι η παραμονή μέσα σε κλειστό μεταλλικό αυτοκίνητο εξακολουθεί να προσφέρει σημαντική προστασία.

Πολύ ενδιαφέρουσα η απάντησή σου Θοδωρή.
Αρα πιθανον το θεμα μας ειναι το δεντρο και οχι το ανοιχτο πισω παραθυρο και λιγο το μπροστινο παραθυρο, αν δεις την φωτογραφια προσεκτικα. (Ελπιζω η φωτο που εβαλε η ΕΡΤ να ειναι απο αυτο το συμβαν). Πιθανον και τα αλλα παραθυρα να ειναι λιγο ανοιχτα και να εγινε αυτο.

Καλησπέρα, αν η φωτογραφία ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα τότε το πιθανότερο είναι η γυναίκα να βρισκόταν έξω από το αυτοκίνητο. Βρίσκεται πεσμένη στο σημείο που χτυπήθηκε.

Καλησπέρα σε όλους.

Το κείμενο της ΤΝ που μας μεταφέρει ο Θοδωρής αναφέρεται στο ερώτημα αν τα ανοιχτά παράθυρα “ακυρώνουν” τον κλωβό Faraday. Και η απάντηση της TN είναι αρνητική: ο κλωβός Faraday εξακολουθεί να προστατεύει τους επιβάτες, ακόμη και με ανοιχτά παράθυρα.

Με βάση τη φωτογραφία λοιπόν – αν η γυναίκα δεν έχει μετακινηθεί – πιθανή ερμηνεία (όχι της ΤΝ) για τον τραυματισμό της γυναίκας είναι η εξής:

Τη στιγμή που έπεσε ο κεραυνός, η γυναίκα βρισκόταν πολύ κοντά στο αυτοκίνητο και ο κεραυνός έπεσε σε μικρή απόσταση από αυτή. Η γυναίκα τρόμαξε, έχασε την ισορροπία της και πέφτοντας τραυματίστηκε, χάνοντας τις αισθήσεις της.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ ευτυχώς είναι πιθανό σήμερα η γυναίκα να πάρει εξιτήριο.

Θα μπορούσε να έχει συμβεί κάτι πολύ χειρότερο: Η γυναίκα να είχε αγγίξει το μεταλλικό περίβλημα του αυτοκινήτου και αμέσως μετά ο κεραυνός να έπεφτε στο δέντρο δίπλα στο αυτοκίνητο, στο αυτοκίνητο και δυστυχώς και στη γυναίκα που ήταν σε επαφή με το εξωτερικό του αυτοκινήτου.

Βεβαίως η απάντηση της ΤΝ ότι δηλαδή ο κλωβός Faraday εξακολουθεί να προστατεύει τους επιβάτες, ακόμη και με ανοιχτά παράθυρα ήταν απολύτως αναμενόμενη: Ένα κλωβός είναι γεμάτος “παράθυρα”!

Καλησπέρα Αργύρη, δε νομίζω πως στη φωτογραφία είναι η γυναίκα που χτυπήθηκε από τον κεραυνό…..δεν στέκει λογικά…. έφτασε το συνεργείο της ΕΡΤ και η οδική βοήθεια πριν το 166;;;; Επίσης, η φωτογραφία φαίνεται να είναι την επόμενη μέρα, αφού τα πάντα είναι στεγνά….

Αν πρέπει να παίξω και εγώ τον αγαπημένο μου ήρωα, Ηρακλή Πουαρώ, όπως ο αγαπητός Ανδρέας, θα έλεγα πως ο ξαπλωμένος άνθρωπος είναι ο οδηγός από το φορτηγό είτε του δήμου είτε της τοπικής οδικής βοήθειας

Και η γνώμη της ΑΙ για το ίδιο θέμα:

Από τη φωτογραφία και μόνο μπορούμε να πούμε τα εξής:

• Η σκηνή είναι σε έντονο ηλιακό φως και ο δρόμος, το αυτοκίνητο και ο γύρω χώρος φαίνονται στεγνά. Αυτό είναι πράγματι πολύ πιο συμβατό με λήψη αρκετά αργότερα από την καταιγίδα, ενδεχομένως την επόμενη ημέρα, παρά με φωτογραφία αμέσως μετά το συμβάν. Δεν μπορούμε όμως να χρονολογήσουμε τη φωτογραφία μόνο από αυτό.
• Το «LIVE / ΟΙΤΥΛΟ» σημαίνει ότι βλέπουμε ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση από το Οίτυλο τη στιγμή του ρεπορτάζ, όχι κατ’ ανάγκη εικόνα από τη στιγμή του ατυχήματος.
• Ο άνθρωπος στο έδαφος βρίσκεται σε μια αρκετά παράξενη θέση αν υποθέσουμε ότι πρόκειται για θύμα που μόλις χτυπήθηκε από κεραυνό. Εφόσον είχαν ήδη φτάσει τηλεοπτικό συνεργείο και όχημα εργασιών/μεταφοράς, θα ήταν πράγματι παράδοξο να βρίσκεται ακόμη έτσι ένα σοβαρά τραυματισμένο άτομο χωρίς εμφανή παρουσία διασωστών. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι δεν είναι το θύμα, αλλά κάνει την υπόθεση λιγότερο πιθανή.
• Αντίθετα, η θέση του ανθρώπου —ακριβώς δίπλα στο εμπρός μέρος/τροχό του ακινητοποιημένου αυτοκινήτου— είναι απολύτως συμβατή και με κάποιον που έχει ξαπλώσει για να κοιτάξει κάτω από το όχημα, να εξετάσει ζημιά ή να προετοιμάσει κάτι σχετικό με μεταφορά/επισκευή.

Μπορούμε όμως εύλογα να υποθέσουμε ότι ο ξαπλωμένος άνθρωπος ενδέχεται να ασχολείται με το αυτοκίνητο, αντί να είναι η γυναίκα του περιστατικού.

Και υπάρχει μία ακόμη ένδειξη: κοίτα τη στάση του σώματος. Το κεφάλι/άνω μέρος του σώματος βρίσκεται πολύ κοντά στο κάτω μέρος του αυτοκινήτου και τα πόδια εκτείνονται προς τα έξω. Αυτή θυμίζει αρκετά στάση ανθρώπου που επιθεωρεί την κάτω πλευρά ενός οχήματος. Δεν μοιάζει με κάτι που θα μπορούσαμε με ασφάλεια να ερμηνεύσουμε ως «άνθρωπος πεσμένος αναίσθητος».

Επομένως, αν έπρεπε να αξιολογήσω μόνο την εικόνα, θα έλεγα ότι η δική σου ερμηνεία είναι πιο εύλογη από την υπόθεση ότι βλέπουμε τη γυναίκα αμέσως μετά τον κεραυνό.

Δεν θα προχωρούσα όμως μέχρι το «είναι ο οδηγός του φορτηγού», γιατί αυτό η φωτογραφία δεν μπορεί να μας το αποδείξει.

Αγαπητέ Ανδρέα, ο παραλληλισμός “Ένα κλωβός είναι γεμάτος “παράθυρα”!”
είναι χαριτωμένος, αλλά όχι ιδιαίτερα επιτυχής φυσικά.

Το «κλωβός» στον κλωβό Faraday δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχει κάγκελα ή παράθυρα· σημαίνει αγώγιμο περίβλημα που ανακατανέμει τα φορτία και τα ρεύματα στην επιφάνειά του.

Ο αυθεντικός κλωβός Faraday μπορεί πράγματι να είναι μεταλλικό πλέγμα, δηλαδή να είναι… γεμάτος τρύπες.

Το κρίσιμο δεν είναι αν υπάρχουν ανοίγματα, αλλά οι διαστάσεις τους σε σχέση με το ηλεκτρομαγνητικό φαινόμενο που εξετάζουμε και η γεωμετρία της αγώγιμης διαδρομής.

Και επιπλέον ένας πραγματικός κλωβός Faraday μπορεί να είναι μεταλλικό πλέγμα, άρα κυριολεκτικά γεμάτος ανοίγματα. Η προστασία δεν κρίνεται από το αν “βλέπεις μέσα”, αλλά από το πώς κατανέμονται τα φορτία και τα ρεύματα στο αγώγιμο περίβλημα

Σε κάθε περίπτωση, η δική μου πρόθεση δεν ήταν να εξιχνιάσω τί έγινε. Δική μου πρόθεση ήταν και είναι, να μην περάσει στον κόσμο η αντίληψη, πως “η γυναίκα που χτυπήθηκε από κεραυνό ήταν μέσα στο αυτοκίνητό της”, όπως έγραψε στην ανάρτησή του ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης….

https://i.ibb.co/BVT3sxzM/2.png

Διότι κάτι τέτοιο, αμφισβητεί όσα διδάσκουμε ως δάσκαλοι φυσικής….

Θα περίμενα μεγαλύτερη συμμετοχή, από πιο ειδικούς, αλλά ο Δεκαπενταύγουστος το δικαιολογεί….

Από αύριο θα λείπω για λίγες μέρες και εγώ… ελπίζω να μάθουμε τί ακριβώς συνέβη και να αποκατασταθεί η αξιοπιστία όσων διδάσκουμε

Θοδωρή καλημέρα.

Βασική αρχή της επιστημονικής επιχειρηματολογίας: Δηλώνουμε ρητά τις προϋποθέσεις πάνω στις οποίες χτίζουμε το συλλογισμό μας.

Η απάντησή μου λοιπόν στηριζόταν στο ότι η φωτογραφία θα μπορούσε να είναι της άτυχης γυναίκας. Έγραψα σχετικά: “Με βάση τη φωτογραφία λοιπόν – αν η γυναίκα δεν έχει μετακινηθεί – πιθανή ερμηνεία (όχι της ΤΝ) για τον τραυματισμό της γυναίκας είναι η εξής”. Δηλαδή η απάντησή μου στηρίχθηκε στο ότι η φωτογραφία απεικόνιζε τη γυναίκα και αυτή δεν είχε μετακινηθεί.

Δεν ασχολήθηκα με το ερώτημα “Τι απεικονίζει η φωτογραφία;” όπως χιουμοριστικά προσπαθεί να μου αποδώσει η ΤΝ, που υιοθετείς.

Πρόσεχε τις απαντήσεις της ΤΝ: συχνά μετατοπίζει το πλαίσιο της συζήτησης και γι’ αυτό δεν πρέπει να καταπίνουμε τις απαντήσεις της αμάσητες!

Θοδωρή, ο δικός μου ισχυρισμός ήταν πολύ πιο περιορισμένος: Ένας πραγματικός κλωβός Faraday έχει ανοίγματα, άρα η ύπαρξη ανοιχτών παραθύρων δεν ακυρώνει τη θωράκιση του αυτοκινήτου. Δεν αναφέρθηκα ούτε στον θεωρητικό ορισμό του κλωβού ούτε στις διαστάσεις των ανοιγμάτων σε σχέση με το ηλεκτρομαγνητικό φαινόμενο.
Η ΤΝ, στην απάντηση που υιοθετείς, μετατοπίζει τη συζήτηση σε αυτά τα δύο θέματα — τα οποία όμως δεν ήταν αντικείμενο του δικού μου σχολίου.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Η ΤΝ συχνά μετατοπίζει το πλαίσιο της συζήτησης και γι’ αυτό δεν πρέπει να καταπίνουμε τις απαντήσεις της αμάσητες!

Αγαπητέ Ανδρέα, καλημέρα και καλή εβδομάδα

Συμφωνώ απολύτως με τη βασική αρχή που θέτεις: οι προϋποθέσεις ενός συλλογισμού πρέπει να δηλώνονται ρητά. 

Η ίδια η φωτογραφία δημιουργεί σοβαρούς λόγους να εξετάσουμε αυτή την προϋπόθεση: βλέπουμε λιακάδα και στεγνό οδόστρωμα, τηλεοπτικό συνεργείο ήδη επί τόπου και ένα φορτηγό δίπλα στο αυτοκίνητο, ενώ ο άνθρωπος βρίσκεται ξαπλωμένος δίπλα στον εμπρός τροχό σαν να εξετάζει το κάτω μέρος του οχήματος. 

Επομένως δεν πρόκειται για «μετατόπιση του πλαισίου». Είναι έλεγχος μιας ρητά δηλωμένης προϋπόθεσης του συλλογισμού. Και αυτό, αν δεν κάνω λάθος, είναι επίσης βασική αρχή της επιστημονικής επιχειρηματολογίας: δεν αρκεί να δηλώνουμε τις προϋποθέσεις μας· εξετάζουμε και αν υποστηρίζονται από τα διαθέσιμα δεδομένα.

Όσο για την επαναλαμβανόμενη προειδοποίηση περί ΤΝ, συμφωνούμε:
οι απαντήσεις της πρέπει να ελέγχονται. Αλλά αυτό ισχύει για κάθε πηγή και κάθε συνομιλητή.
Η επιστημονική κριτική γίνεται σε συγκεκριμένες προτάσεις: «αυτό είναι λάθος, για αυτόν τον λόγο».

Το «πρόσεχε, το είπε η ΤΝ» δεν αποτελεί από μόνο του αντεπιχείρημα.

Αχ Θοδωρή πάλι άλλαξες το πλαίσιο της συζήτησης! Ουδέποτε είπα ότι δεν πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας τις απαντήσεις της ΤΝ. Είπα να μην τις υιοθετούμε χωρίς έλεγχο.

Αφιερωμένη στον Αριστοτέλη που φθάνει στο Fiore di Levante από το Μεγάλο Νησί και στον Διονύση Junior που υποστηρίζουμε την ίδια ομάδα.

Χρόνια πολλά, Ειρήνη και Δικαιοσύνη στην ανθρωπότητα, ανεξαρτήτως χρώματος και οικονομικής ισχύος

https://i.ibb.co/Zzvw9Tzb/image.png

Χρόνια Πολλά Θοδωρή, Χρόνια πολλά σε όλους για τη σημερινή μέρα.
Εκ μέρους του Διονύση και του Αριστοτέλη, ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αφιέρωση…

Γεια σου Θοδωρή, ωραία άσκηση.

Γεια σου Θοδωρή, πολύ ωραία άσκηση,
χρόνια πολλά για τη μέρα !!

Να είστε όλοι καλά….

Στην Ελλάδα υπάρχει μία ακόμη ιδιαιτερότητα καθώς η μεγάλη γιορτή της, ο Δεκαπενταύγουστος, συμπίπτει με την κορύφωση του καλοκαιριού.

Ο συνδυασμός αυτός μεταφέρει το επίκεντρο του εορτασμού στο Αιγαίο όπου τα νησιά του είναι γεμάτα με μεγάλους ή μικρούς ναούς αφιερωμένους σε αυτήν.

Τα προσωνύμια της Παναγίας εκατοντάδες, σε κάθε τόπο διαφορετικό, τα περισσότερα πανέμορφες δημιουργίες της ελληνικής γλώσσας. Πολλά από αυτά συνδέονται με τη θάλασσα, το ταξίδι αλλά και την ξενιτιά, οι Έλληνες πάντα ήταν λαός θαλασσινός αλλά και μεταναστευτικός. Αν και υπάρχει ο Άη Νικόλας, ο «καθ ύλην αρμόδιος», η Παναγία είναι η «Θαλασσοκρατούσα», όπως είναι το προσωνύμιό της στη Σαμοθράκη. Ο Νίκος Καββαδίας συνδυάζει τις δύο μορφές: «Άγιε Νικόλα φύλαγε κι Άγια Θαλασσινή…» («Θεσσαλονίκη», από τη συλλογή «Πούσι»).

Στο «Δοξαστικό» από το «Άξιον Εστί» και στον «Μικρό Ναυτίλο» ο Ελύτης συνδυάζει πραγματικά τοπικά προσωνύμια, ονόματα ναών και λαϊκές ονομασίες με δικές του λεκτικές δημιουργίες, ώστε να δημιουργήσει ένα νοητό «Αιγαίο των Παναγιών». Δίπλα στην «Θαλασσίτρα» της Μήλου, την «Κανάλα» της Κύθνου, την «Παναγιά Τόσο Νερό» της Σίφνου, τη «Χρυσομαλλούσα» της Λέσβου, την «Χρυσοσκαλίτισσα» των Χανίων και τόσες άλλες υπάρχουν τα προσωνύμια «Ονειροτόκος», «Πελαγινή», «Αγκυροφόρος», «Πενταστέρινη» κ.α. που είναι γλωσσικές δημιουργίες του ποιητή.

Πηγή

Θοδωρή καλησπέρα.

Το κείμενο αναφέρει: “Ένα σώμα ή σύστημα έχει κινητική K, δυναμική U, οι οποίες αθροιζόμενες δίνουν τη μηχανική ενέργεια: E=K+U.”

Διαφωνώ: Ένα σώμα μόνο του δεν μπορεί να έχει δυναμική ενέργεια και να διατηρείται η μηχανική ενέργειά του, διότι δεν είναι απομονωμένο. Ασκείται πάνω του η διατηρητική δύναμη, που είναι εξωτερική.

Αγαπητέ Ανδρέα, ευχαριστώ για την επισήμανση. Σε ένα αυστηρότερο επίπεδο διατύπωσης, ασφαλώς η δυναμική ενέργεια συνδέεται με την αλληλεπίδραση και αποδίδεται στο αντίστοιχο σύστημα και όχι σε ένα απομονωμένο σώμα.

Ευτυχώς, όμως, το κείμενο απευθύνεται σε μαθητές Λυκείου και όχι σε επιτροπή οριστικοποίησης της ορολογίας της Κλασικής Μηχανικής. Γι’ αυτό χρησιμοποιεί τη συνήθη σχολική διατύπωση «η δυναμική ενέργεια του σώματος», με το σύστημα αναφοράς και την αντίστοιχη αλληλεπίδραση να θεωρούνται δεδομένα από τα συμφραζόμενα.

Άλλωστε, αν απαιτούσαμε σε κάθε σχολική αναφορά στη σχέση (U=mgh) να προηγείται η διευκρίνιση ότι πρόκειται για δυναμική ενέργεια του συστήματος σώμα–Γη και όχι ιδιότητα του απομονωμένου σώματος, θα κερδίζαμε ασφαλώς σε τυπική αυστηρότητα, όμως δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι θα κερδίζαμε και σε Φυσική μέσα στο μυαλό του μαθητή.

Το ουσιαστικό αντικείμενο του άρθρου είναι άλλο: η διάκριση ανάμεσα σε μέγεθος που χαρακτηρίζει μια κατάσταση, μεταβολή αυτού του μεγέθους και μέγεθος που χαρακτηρίζει τη διαδικασία μετάβασης.

Αν υπάρχει ένσταση πάνω σε αυτή τη διάκριση, αυτή θα είχε πραγματικό ενδιαφέρον να συζητηθεί.

Καλημερα Θοδωρη και Ανδρεα.Δεν εχω διαβασει ακομα την παρουσιαση.Απλως οταν την ανοιξα επεσε το ματι μου στην πανω δεξια εικονιτσα που λεει διαστημα s (μηκος τροχιας). Αυτα τα δυο,δηλαδη το μηκος τροχιας και το διανυομενο διαστημα,με βαση τον ορισμο της τροχιας που εχω υπ οψιν μου και που βλεπω παντου και στο σχολικο και αλλου,δεν ειναι το ιδιο πραγμα. Ολα τα βιβλια γραφουν οτι τροχια ειναι ο γεωμετρικος τοπος των θεσεων απο τις οποιες περναει ενα σημειακο σωμα καθως κινειται. Ή το συνολο των σημειων απο τα οποια περναει το κινητο. Η το ιχνος που αφηνει το κινητο καθως κινειται.Ή (Σχολικο Α Λυκειου) το συνολο των διαδοχικων θεσεων απο τις οποιες διερχεται το σωμα. ‘Η κλπ κλπ οπου ολα αυτα σημαινουν το ιδιο πραγμα. Δεν εχω υπ οψιν μου αλλον ορισμο ουτε εχω δει κατι αλλο σε σχολικο βιβλιο. Αν μου διαφευγει κατι πειτε μου.
Με βαση αυτον τον ορισμο λοιπον η τροχια ειναι μια καμπυλη και το μηκος της τροχιας ειναι το μηκος αυτης της καμπυλης. Καμπυλη με την γενικη της μαθηματικη εννοια,οπου και οι ευθειες καμπυλες ειναι. Αρα αν ενα σωμα κανει κυκλικη κινηση και εχει κανει 10 κυκλους,η τροχια ειναι ενας κυκλος διοτι τα σημεια απο τα οποια περασε αποτελουν ενα κυκλο,οχι 10 κυκλους και επομενως το μηκος της τροχιας ισουται με το μηκος του κυκλου.Δεν αλλαζει η τροχια καθως το σωμα γυρναει γυρω γυρω διοτι περναει απο τα ιδια σημεια. Το διανυομενο διαστημα ομως ειναι 10 φορες το μηκος του κυκλου. Στην ΑΑΤ αν το σωμα κανει μια πληρη ταλαντωση,το μηκος της τροχιας ειναι διπλασιο του πλατους,αφου η τροχια ειναι ενα ευθυγραμμο τμημα με μηκος το διπλασιο του πλατους,διοτι το συνολο των θεσεων απο τις οποιες περασε,αποτελουν αυτο το ευθυγραμμο τμημα,ενω το διανυομενο διαστημα ειναι τετραπλασιο του πλατους. Αυτα βεβαιως ειναι τελειως προφανη και συνεπη με τον ορισμο της τροχιας που διδασκεται στα σχολεια. Για να ειναι το μηκος τροχιας ισο με το διανυομενο διαστημα,θα πρεπει ο ορισμος της τροχιας να ειναι αλλος. Ποιος ειναι αυτος;
Οπως εχω πει και για την ΑΑΤ δεν εχουμε το δικαιωμα να διδασκουμε άλλους ορισμους απο αυτους του σχολικου και να βγαζουμε δικα μας. Απαγορευεται.

Θοδωρή καλημέρα.

Ο ισχυρισμός ότι ένα απομονωμένο σώμα μπορεί να έχει δυναμική ενέργεια” δεν είναι μια λιγότερο αυστηρή διατύπωση. Πρόκειται για λανθασμένο ισχυρισμό: όταν μελετάμε την κίνηση ενός σώματος στο οποίο ασκείται συντηρητική κίνηση, το σώμα δεν είναι απομονωμένο, διότι η δύναμη που ασκείται πάνω του είναι εξωτερική. Άρα δεν διατηρείται η μηχανική ενέργειά του.

Κατά τα άλλα συμφωνώ απολύτως με την άποψή σου ότι θα πρέπει να λάμβάνουμε υπόψη μας ότι απευθυνόμαστε σε μαθητές Λυκείου. Από αυτή την άποψη, από το κείμενο που παραθέτεις θα πρέπει να παραληφθούν τα ολοκληρώματα, διότι διδάσκονται στο 2ο τετράμηνο της Γ’ Λυκείου και μόνο στους μαθητές του Θετικού Προσανατολισμού, δηλαδή καθόλου στους μαθητές των Επιστημών Υγείας.

Τέλος σε ένα γενικό κείμενο όπως αυτό που παραθέτεις πάντα υπάρχει ο κίνδυνος μέσα από τις γενικεύσεις να υπάρξουν αστοχίες, όπως αυτή που ανάφερα στην αρχή.

Αγαπητέ Ανδρέα, ευχαριστώ για τη δεύτερη επισήμανση. Νομίζω μάλιστα ότι μας βοηθά να ξεκαθαρίσουμε τι ακριβώς συζητάμε.

Δεν ισχυρίστηκα ότι «ένα απομονωμένο σώμα έχει δυναμική ενέργεια».

Αν αυτή ήταν η διατύπωσή μου, πράγματι θα ήταν λανθασμένη και όχι απλώς λιγότερο αυστηρή.

Η φράση που σχολιάστηκε από εσένα, ήταν η συνήθης σχολική έκφραση ότι
«ένα σώμα έχει δυναμική ενέργεια», όπου η ύπαρξη της αλληλεπίδρασης
σώμα–Γη, σώμα–ελατήριο κ.ο.κ.— είναι προφανώς προϋπόθεση για να μιλάμε εξαρχής για δυναμική ενέργεια.

Συμφωνούμε λοιπόν ότι, αν το ζητούμενο ήταν ένα κείμενο αυστηρής θεμελίωσης της έννοιας της δυναμικής ενέργειας, θα έπρεπε να μιλάμε συστηματικά για την ενέργεια του αντίστοιχου συστήματος.

Το συγκεκριμένο κείμενο, όμως, επιχειρεί κάτι διαφορετικό: να βοηθήσει μαθητές να διακρίνουν το «τι χαρακτηρίζει μια κατάσταση», το «τι μεταβάλλεται μεταξύ δύο καταστάσεων» και το «τι αφορά τη διαδικασία μετάβασης».

Όσο για τα ολοκληρώματα, ευχαριστώ επίσης για τη φροντίδα ως προς την ύλη.

Υποθέτω πάντως ότι μπορούμε να δείξουμε σε έναν μαθητή το σύμβολο, εξηγώντας λεκτικά τι εκφράζει, χωρίς προηγουμένως να απαιτήσουμε πιστοποιητικό επιτυχούς φοίτησης στο δεύτερο τετράμηνο του Θετικού Προσανατολισμού.

Άλλο «δεν έχει διδαχθεί ακόμη ο μαθηματικός υπολογισμός του ολοκληρώματος»
και άλλο «δεν επιτρέπεται να δει μια φυσική σχέση που το περιέχει».

Αν υιοθετούσαμε το δεύτερο ως γενική διδακτική αρχή, φοβάμαι ότι θα έπρεπε να αποσύρουμε αρκετές εικόνες, γραφικές παραστάσεις και φυσικές ιδέες μέχρι να εξασφαλίσουμε ότι έχει προηγηθεί όλο το απαιτούμενο μαθηματικό οπλοστάσιο.

Σε κάθε περίπτωση, συμφωνώ απολύτως με την τελευταία σου παρατήρηση:
“κάθε γενίκευση ενέχει κίνδυνο αστοχίας“.

Γι’ αυτό και έχει ενδιαφέρον η κριτική, όταν μας βοηθά να διακρίνουμε ποια αστοχία επηρεάζει το κεντρικό φυσικό επιχείρημα και ποια αφορά τον βαθμό τυπικής αυστηρότητας μιας διατύπωσης.

Αν υπάρχει λοιπόν ένσταση στην κεντρική πρόταση του κειμένου —τη διάκριση κατάσταση – μεταβολή – διαδικασία και στις αναλογίες που επιχειρεί να αναδείξει— θα τη συζητήσω με πραγματικό ενδιαφέρον.

Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται το ουσιαστικό θέμα της ανάρτησης.

Κωνσταντίνε, ευχαριστώ για την επισήμανση. Και για να σε απαλλάξω από την αγωνία μήπως χρειαστεί να αναζητήσουμε κάποιον νέο ορισμό της τροχιάς, δεν υπάρχει κανένας.
Ο ορισμός που παραθέτεις είναι αυτός που γνωρίζουμε όλοι και, με βάση αυτόν, η παρατήρησή σου είναι σωστή.

Η έκφραση «διάστημα (s) (μήκος τροχιάς)» στην εικόνα είναι ατυχής.

Το διανυόμενο διάστημα είναι το συνολικό μήκος της διαδρομής που διένυσε το κινητό και, όταν η ίδια γεωμετρική τροχιά διατρέχεται περισσότερες από μία φορές, προφανώς δεν ταυτίζεται με το μήκος της τροχιάς ως γεωμετρικού τόπου.

Τα παραδείγματα των δέκα κύκλων και της ΑΑΤ που δίνεις το δείχνουν απολύτως καθαρά. Θα προσπαθήσω να διορθωθεί λοιπόν σε «διανυόμενο διάστημα (s)».

Χαίρομαι μάλιστα που μια μικρή λεζάντα μιας συνοδευτικής εικόνας άντεξε σε τόσο εξονυχιστικό έλεγχο πριν ακόμη διαβαστεί η παρουσίαση. Είναι μια χρήσιμη υπενθύμιση ότι ακόμη και το περιφερειακό υλικό μιας ανάρτησης οφείλει να είναι προσεγμένο.

Θα μου επιτρέψεις μόνο μια μικρή επιφύλαξη για το «δεν έχουμε το δικαίωμα» και ιδίως για το «απαγορεύεται». Στη διδασκαλία της Φυσικής ασφαλώς οφείλουμε να σεβόμαστε τους επιστημονικούς ορισμούς και τη σχολική ορολογία. Δεν γνωρίζω, ωστόσο, κάποια απαγορευτική διάταξη που να μετατρέπει μια ατυχή λεζάντα σε απόπειρα εισαγωγής προσωπικού ορισμού στη Φυσική. Αν υπάρχει, ευχαρίστως να μου την υποδείξεις ώστε, εκτός από τη διόρθωση της εικόνας, να αποκαταστήσουμε και τη νομιμότητα.

Θοδωρή καλημέρα

Δηλώνεις ότι θα απέφευγες τη φράση: «Η δυναμική ενέργεια δεν έχει αξία, μόνο η μεταβολή της έχει.». Ωστόσο δεν υπάρχει άσκηση Φυσικής, που αφορά φυσικό φαινόμενο, στο οποίο να μην εμφανίζεται η μεταβολή της δυναμικής ενέργειας.

Δηλώνεις επίσης ότι αντί για την προηγούμενη φράση θα προτιμούσες τη φράση: “Η τιμή της δυναμικής ενέργειας αποκτά νόημα αφού δηλώσουμε το επίπεδο αναφοράς.” Όμως αυτή φράση δεν αφορά τα φυσικά φαινόμενα. Αφορά δικό μας ορισμό που μας διευκολύνει στο να υπολογίζουμε τις μεταβολές της δυναμικής ενέργειας, που μόνο αυτές αναγνωρίζει η Φύση.

Συνεπώς η δεύτερη φράση απλώς μας εξυπηρετεί στο να εφαρμόζουμε την πρώτη. Δηλαδή δεν τίθεται θέμα προτίμησης. Διότι χωρίς τη δεύτερη μπορούμε να κάνουμε Φυσική. Χωρίς την πρώτη ποτέ.

Αγαπητέ Ανδρέα, φοβάμαι ότι για να καταλήξουμε σε διαφωνία χρειάστηκε αυτή τη φορά να μου αποδοθεί μια θέση που δεν διατύπωσα.

Δεν έγραψα πουθενά ότι “μπορούμε να κάνουμε Φυσική χωρίς τις μεταβολές της δυναμικής ενέργειας”.

Ούτε, βέβαια, ότι η απόλυτη τιμή της είναι φυσικά σημαντικότερη από τη μεταβολή της. Αν είχα γράψει κάτι τέτοιο, η απάντησή σου θα ήταν απολύτως εύστοχη.

Αυτό που έγραψα είναι πολύ συγκεκριμένο και, κυρίως, διδακτικό:

θα απέφευγα να λέω στον μαθητή ότι «η τιμή της δυναμικής ενέργειας δεν έχει αξία».

Και θα το απέφευγα επειδή είναι άλλο πράγμα να πω:

«η τιμή της (U) εξαρτάται από την επιλογή του μηδενικού, ενώ η ΔU όχι»

και άλλο:

«η τιμή της (U) δεν έχει αξία».

Το πρώτο εξηγεί στον μαθητή τη Φυσική. Το δεύτερο την αντικαθιστά με ένα σύνθημα.

Φυσικά συμφωνούμε ότι η επιλογή (U=0) είναι συμβατική και ότι τα φυσικά αποτελέσματα δεν εξαρτώνται από αυτήν. Αυτό ακριβώς γράφει το κείμενο.

Το ενδιαφέρον είναι ότι από αυτή τη σωστή διαπίστωση δεν προκύπτει πως η τιμή της (U), αφού έχει οριστεί το μηδέν αναφοράς, είναι άνευ νοήματος. Προκύπτει ότι είναι εξαρτώμενη από σύμβαση. Πρόκειται για διαφορετικές προτάσεις.

Όσο για τη διατύπωση ότι «μόνο τις μεταβολές αναγνωρίζει η Φύση», ομολογώ ότι είναι γοητευτική.

Δεν είμαι όμως βέβαιος ότι έχουμε τρόπο να ρωτήσουμε τη Φύση ποια από τα μεγέθη που χρησιμοποιούμε αναγνωρίζει και ποια απλώς ανέχεται για τη δική μας υπολογιστική διευκόλυνση.

Προτιμώ την πεζότερη διατύπωση: οι προβλέψεις για τα συγκεκριμένα φαινόμενα είναι ανεξάρτητες από την αυθαίρετη επιλογή του μηδενός της δυναμικής ενέργειας.

Λιγότερο ποιητική, ίσως, αλλά περισσότερο ελέγξιμη.

Επομένως δεν βλέπω πού ακριβώς βρίσκεται η αντίθεση που παρουσιάζεις ως «συνεπώς». Η πρόταση:

«η (ΔU) έχει φυσική σημασία ανεξάρτητη από την επιλογή του μηδενός»

και η πρόταση

«η (U) αποκτά συγκεκριμένη αριθμητική τιμή αφού ορίσουμε το μηδέν αναφοράς»

είναι ταυτόχρονα αληθείς.
Η δεύτερη δεν αναιρεί την πρώτη και η πρώτη δεν καθιστά λανθασμένη τη δεύτερη.

Ίσως λοιπόν, μετά από τρεις γύρους, ανακαλύπτουμε το ευχάριστο ενδεχόμενο να συμφωνούμε στη Φυσική και να διαφωνούμε κυρίως στο αν πρέπει να λέμε στον μαθητή ότι κάτι «δεν έχει αξία».

Εκεί πράγματι επιμένω: προτιμώ να του εξηγήσω ποια αξία έχει, ποια δεν έχει και γιατί.

Θοδωρή μόνο δύο φράσεις δικές σου σχολίασα. Αυτές που φαίνονται στο προηγούμενο μήνυμά μου μέσα σε εισαγωγικά. Τα υπόλοιπα που αναφέρεις προφανώς το κάνεις αστειευόμενος. Να ‘σαι καλά!

Αγαπητέ Ανδρέα, καθόλου δεν αστειεύομαι.

Αν ως «αστείο» εννοείς ότι η πρόταση «η τιμή της δυναμικής ενέργειας εξαρτάται από την επιλογή του μηδενός, ενώ η μεταβολή της όχι» θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω ως προς το “αστείο”

Να ’σαι καλά κι εσύ!

Η πρότασή σου “«η τιμή της δυναμικής ενέργειας εξαρτάται από την επιλογή του μηδενός, ενώ η μεταβολή της όχι»” είναι σωστή.

Το αστείο είναι ότι αυτή η πρόταση είναι άσχετη με τη δήλωσή σου:

“Προσωπικά θα απέφευγα το: «Η δυναμική ενέργεια δεν έχει αξία, μόνο η μεταβολή της έχει.»”

για την οποία σχολίασα ότι δεν υπάρχει άσκηση Φυσικής, που αφορά φυσικό φαινόμενο, στο οποίο να μην εμφανίζεται η μεταβολή της δυναμικής ενέργειας. Κι εσύ θέλεις να την αποφύγεις!

Καλησπέρα Θοδωρή.Αυτη την περίοδο ασχολουμε με τα μεγέθη.Στη διάκριση τους ασχολήθηκα με την διάκριση τους σε καταστατικη ιδιότητα και μέγεθος διαδρομής.Τα πανεπιστημιακά βιβλία αναφέρουν την καταστατική ιδιότητα ως καταστατική μεταβλητή η συνάρτηση μεταβλητής και όχι καταστατικό μέγεθος.Αυτο με απασχόλησε.Επισης κάποια στιγμή τα παιδιά πρέπει να μάθουν για τα εκτατικα μεγέθη και εντατικη ιδιότητα .Τα παιδιά της Α Γυμνασίου ασχολούνται με την πυκνότητα υλικού -ουσιας- και τη θερμοκρασία.ΥΓ Θα επανέλθω με νέα ανάρτηση τι σημαίνει μέγεθος και τι σημάνει μέτρηση.Το λάθος που κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια.

Γεια σου Γιώργο, θα περιμένουμε με ενδιαφέρον

Γιώργο, βάλε και εσύ μία φωτογραφία….είναι καλό να έχουμε μία εικόνα των “συνομιλητών”….

Η βαρυτική δυναμικη ενεργεια συστηματός σωματος -Γης (ή αλλου ουρανιου σωματος) σε ένα σημειο είναι και μεγεθός διαστηματός .Υπολογίζεται πάντα ως προς ένα αυθαίρετο επίπεδο αναφοράς (π.χ. το πάτωμα ή το έδαφος) .Μηδεν βαρυτική δυναμικη ενεργεια δεν σημαίνει ότι δεν εχουμε βαρυτική δυναμική ενεργεια . Αν αλλαξουμε το επιπεδο αναφορας υπαρχει τιμή. Ο λογός των τιμων της δεν εχει φυσικη σημασια . Αν αλλαξουμε το επιπεδο αναφορας ο λογός είναι διαφορετικός Δεν μπορουμε να πούμε ότι η βαρυτική δυναμική ενεργεια σε ένα σημειο είναι διπλασια της αλλης Μόνο η διαφορά της δυναμικής ενέργειας έχει φυσικό νόημα (και φυσικά οχι η προσθεση) Οσο ζω μαθαινω

Επειδη στη μεταφραση δεν τα παω και τοσο καλα ,ας ονομασουμε την βαρυτική δυναμική ενεργεια μεγεθός διαφορας μην την μπερδεψουμε με την εννοια μεγεθός διαδρομής

Καλησπέρα Αποστόλη. Εάν του Διονύση η άσκηση εδώ ήταν βιωματική, εσύ το πήγες σε άλλο επίπεδο!
Έτοιμο θέμα για τη νέα Τράπεζα Θεμάτων!

Καλό απόγευμα Αποστόλη.
1) Δεν τρέχουμε στην άμμο! Είναι πολύ κουραστικό…
2) Σε “τρώγω λάχανο”, αφού στο ίσιωμα και με σταθερό έδαφος, θέλω 12 min/km!
Άρα βραβείο … βραδύτητας 🙂
Αν θέλεις όμως περισσότερα για την Caretta caretta, έλα Ζάκυνθο…

Γεια σου Αποστόλη, όμορφη ανάρτηση και λίγο πιο βιωματική από του Διονύση λόγω του τρεξίματος (ο Διονύσης ήταν ξαπλωμένος κάτω από την ομπρέλα) 🙂 .

Καλησπέρα Αποστολή
Τι σχέση έχεις με την Κορωνη και την Ζάγκα ; Είσαι από εκεί; Πολύ όμορφη παραλία!
Πριν ένα μήνα ήμουνα εκεί και πιθανόν να ξαναπάω μετά τον δεκαπενταύγουστο.

Αποστόλη 6:05 το χιλιόμετρο στην άμμο είναι φανταστικό! Εύγε!

Γεια σας παιδιά και σας ευχαριστώ για τα σχόλια.
Μίλτο, έβαλα στην ιστορία τις χελώνες με παιγνιώδη διάθεση ως προς τη μορφή των θεμάτων της νέας τράπεζας.
Διονύση, πρώτη φορά έτρεξα σε άμμο ξυπόλυτος. Με εξαίρεση τους 32 βαθμούς ήταν ευχάριστη εμπειρία. Το βραβείο βραδύτητας στην άμμο το παίρνει πανηγυρικά η Caretta caretta με 200 min/km. Στη θάλασσα βέβαια μπορεί να πιάσει για λίγο τα 2min/km. Τη Ζάκυνθο την έχω στα υπόψιν…
Γιώργο, δεν έχω καμία σχέση με την Πελοπόννησο, αλλά είπαμε φέτος να δούμε ένα τμήμα της. Η Ζάγκα είναι πράγματι υπέροχη και τη μέτρησα μετά από στοίχημα με τους γιους μου για την εκτίμηση του μήκους της με το μάτι. Μετά το δεκαπενταύγουστο θα είμαστε προς Κυπαρίσσι μεριά…

Γιώργο γράφαμε ταυτόχρονα, σε ευχαριστώ. Στο δεύτερο μισό της διαδρομής ξεθάρρεψα και πήγαινα με 5:42

Εξαιρετικός πραγματικά. Τώρα θα βγω και γω για ένα χαλαρό τρέξιμο. Να περνάς καλά και τρεχούμενα!

Καλό τρέξιμο Γιώργο!

Πολύ ωραία που έβαλες την Caretta caretta στην άσκηση. Πιθανον να υπαρχουν αρκετα παιδια που δεν ξερουν τιποτα για το σπάνιο είδος και την προσπαθεια που γινεται πανω απο 30 χρονια για να σωθει από τις οικολογικές οργανώσεις.

Γεια σου Τίνα και σε ευχαριστώ για το σχόλιο. Δεν μου είχε περάσει από το μυαλό αυτό που λες.

Καλησπέρα συνάδελφοι. Οι διαταξεις χάντρες,νήμα,ειναι ιδιες με αυτην στο Χάντρες με νήμα μονο που τωρα ειναι κρεμασμενες απο το ταβανι.Η μεσαια χαντρα γλυστραει κατα μηκος του νηματος,οι εκατερωθεν αυτης,όχι.Διατυπωθηκε η αποψη οτι μια αρχικη ταση του νηματος διαφοροποιει σημαντικα το προβλημα. Εβαλα λοιπον τάση για να το ευχαριστηθούμε. 🙂 Θελουμε 12 διανυσματα. 6 για το συστημα Α και 6 για το συστημα Β.Περιμενω τις απαντησεις σας.

Για να απανταμε ολοι με τον ιδιο τροπο,προτεινω Α: (υ1,υ2,υ3),(α1,α2,α3) οπου οι διατεταγμενες τριαδες αποτελουνται απο αλγεβρικες τιμες με θετικη φορα προς τα κατω,και οι δεικτες 1,2,3 σημαινουν πανω,μεσαια,κατω αντιστοιχως. Ομοιως για το συστημα Β.

Kαλησπέρα.
Κωνσταντίνε βλέπω το εξής μοντέλο.
1) Λόγω των δεσμων ταβανι νημα σωματα η m2 συγκρούεται ελαστικά με την γη. Αρα επιστρεφει με u προς τα πάνω.
2) Η m2 συγκρούεται ελαστικά με ακίνητο σωμα m1+m3=2m2 λογω του δεσμου που δημιουργει το νήμα.
Αν συμφωνήσουμε ότι το μοντέλο αυτό είναι μια καλή προσεγγιση τα υπολοιπα είναι ευκολα.

Καλησπέρα Κωνσταντίνε. Δεν μπορώ να καταλάβω πως οι κρούσεις είναι ελαστικές και συγχρόνως δεν έχουμε παραγωγή θερμότητας από τη αύξηση των τάσεων των νημάτων ,αφού η κάτω σφαίρα δεν κινείται. Εκτός αν κινηθεί και αυτή προς τα κάτω ” συγκρουσθεί ” με το άκρο του νήματος (όπως αν σε οριζόντιο επίπεδο είχαμε σφαίρα σε επαφή με λείο τοίχο και έπεφτε πάνω της μια άλλη σφαίρα και είχαμε κρούση ,χωρίς αναπηδηση). Τότε η μεσαία σφαίρα θα επέστρεφε με το ίδιο μέτρο ταχύτητας χωρίς να μεταβληθούν οι τάσεις των νημάτων.
Δύσκολο μου φαίνεται να συμβεί.

Προφανώς αναφέρομαι στην πρώτη περίπτωση.

• Καλησπερα Γιωργηδες. Δηλαδη Γιωργο Κομη αν κρεμασεις μόνο την μια απο αυτες απο το ταβανι μεσω ενος τετοιου νηματος μηκους ενος μετρου και εν συνεχεία την ανυψωσεις κατα μισο μετρο με το χερι σου και την αφησεις ελευθερη τοτε αυτη θα αναπηδα επ απειρον;

Ενα ωραιο προβλημα του Γιαννη που ειναι τελειως διαφορετικο αλλα που εχει καποια σχεση, ειναι αυτο: Θα ακινητοποιηθεί το μπαλάκι;

Καλημέρα Κωνσταντίνε.
Δυο απόψεις.
1) Τη στιγμή που το ΜΗ ΕΚΤΑΤΟ νήμα αποκτα το μήκος του ΑΔΟ για συστημα σφαιρα-γη
mu =(m+M)V
V=mu/(m+M) τεινει στο 0
2)Όταν το νημα τεντωνει οι απώλειες ενέργειας είναι αμελητέες.
Δηλ κρουση ουσιαστικά ελαστικη με ακίνητη γη .Αρα η σφαίρα κινειται προς τα πάνω με ταχύτητα ιδιου μετρου.
3) υπάρχουν τελικά και… απειρες ενδιάμεσες απόψεις.
Καθε ένας ανάλογα με το μοντέλο που χρησιμοποιεί λέει ο …Χότζας δίκιο έχει

Γεια σου Γιωργο.Μη εκτατο σημαινει απολυτως μη εκτατο και οχι περιπου μη εκτατο.Αυτο σε υποχρεωνει να υποθεσεις οτι το ενα ακρο δεν μπορει να απομακρυνεται απο το αλλο οταν το νημα ειναι τεντωμενο.Πρεπει σε αυτην την περιπτωση οι ταχυτητες των ακρων του ειναι παντα ισες. Αν το μπαλακι που ειναι κρεμασμενο απο ταβανι πεφτει,τοτε η ταχυτητα του θα μηδενιστει ακαριαια οταν το νημα τεντωσει,διοτι το ταβανι ειναι συνεχως ακινητο.και θα χαθει ολη η κινητικη ενεργεια. Μη εκτατο σημαινει μηδεν ελαστικοτητα,(κούτσουρο σε μαστορατζιδικη γλωσσα).Αρα δεν γινεται να αποθηκευτει σε αυτο δυναμικη ενεργεια ελαστικοτητας για την οποια γινεται τοσος λογος τελευταιως,η οποια εν συνεχεια να αποδοθει ξανα στο σωμα.Αρα αποκλειεται το ταντωμα του νηματος να ισοδυναμει με ελαστικη κρουση.Αρα ειναι σαν να εχουμε πλαστικη κρουση με το ταβανι. Αυτη μονο η θεωρηση μου φαινεται σωστη και αν και δεν ειμαι φαν των προσομειωσεων,καποιες που εχει παρουσιασει ο Γιαννης αυτο δειχνουν.
Δεν βλεπω να ασχολειται κανεις με το προβλημα,μαλλον ειναι μπας κλας 🙂

Γεια σου Κωνσταντίνε.
Γενικά υπαρχει μια διχογνωμία στο θέμα.Το εψαξα και τελικά εγινα αναποφάσιστος
Δες ΕΔΩ
και ΕΔΩ.. που αν καταλαβα καλά διατυπώνεις διαφορετικη άποψη
Κωνσταντίνος Καβαλλιεράτος
20/09/2023 10:07 ΜΜ
Απάντηση σε  Γιάννης Κυριακόπουλος
Αν σηκωναμε την κρεμασμένη μπάλα με το χέρι κατακορυφα και την αφήναμε να κάνει ελεύθερη πτωση τότε όταν θα έφτανε ξανά κάτω και το νήμα θα τεντωνοταν θα έμενε για πάντα ακίνητη;
Κωνσταντίνος Καβαλλιεράτος
20/09/2023 10:16 ΜΜ
Απάντηση σε  Κωνσταντίνος Καβαλλιεράτος
Δεν μπορεί να παραχθεί θερμότητα σε αυτή την διαδικασία. Το σώμα κάνει ελαστική κρούση με το νήμα σαν από κάτω να υπήρχε τοιχος

Καλημέρα Κωνσταντίνε.
“Βλέπω να μην ασχολείται κανένας με το πρόβλημα…”
Η αλήθεια είναι ότι ο δεκαπενταύγουστος δεν προσφέρεται ιδιαίτερα για ενασχόληση με θέματα Φυσικής, αλλά μιας και βρήκα λίγο χρόνο, ας γράψω δυο λόγια.
Το θέμα το έχουμε δει σε διάφορες παραλλαγές και με αντίστοιχες αφορμές στο παρελθόν.
Χρειάζεται λοιπόν για να μπορούμε να συμφωνήσουμε, να ξεκαθαρίσουμε για ποιο νήμα μιλάμε. Το πραγματικό νήμα, που βρίσκουμε γύρω μας που πάντα έχει κάποια ελαστικότητα, μικρή ή μεγάλη ή το “μη εκτατόν ιδανικό νήμα της Φυσικής”.
Ένα πραγματικό νήμα όταν δέχεται δύναμη θα επιμηκυνθεί και θα συμπεριφερθεί σαν ελατήριο πολύ μεγάλης σταθεράς Κ (με ελάχιστη επιμήκυνση) ή μικρότερης σταθεράς με αποτέλεσμα να συμπεριφέρεται σαν λάστιχο.
Ένα ιδανικό νήμα θεωρούμε ότι έχει ένα ορισμένο μήκος, βρέξει – χιονίσει, το οποίο δεν αλλάξει με τίποτα και απλά είναι εκεί για να ασκεί και να δέχεται δύναμη, όση ακριβώς χρειάζεται κάθε φορά και του επιβάλλεται λόγω εξωτερικής παρέμβασης. Οι θεωρητικοί μιλάνε για “δεσμό”.
Έτσι αν στο (α) σχήμα η σφαίρα συγκρουσθεί με την κάτω σφαίρα, η κάτω δεν μπορεί να μετακινηθεί θα παραμείνει ακίνητη, όπως ακριβώς αν δεν υπήρχε, αλλά στη θέση της υπήρχε ένα σώμα άπειρης μάζας, ακίνητο. Τότε η μεσαία σφαίρα συγκρουόμενη ελαστικά θα κινηθεί προς τα πάνω με ταχύτητα ίδιου μέτρου, ενώ οι δυο άλλες θα μείνουν ακίνητες.
Δεν ασχολούμαστε στην περίπτωση αυτή με το νήμα και το τι κάνει. Είναι εκεί και εξασφαλίζει το σταθερό του μήκος. ασκώντας στην κάτω σφαίρα, όση δύναμη απαιτείται για να παραμένει ακίνητη συνεχώς… Δεν παίρνει το νήμα αυτό ενέργεια, δεν αποκτά δυναμική ενέργεια παραμόρφωσης, δεν μπαίνει σε κανένα ενεργειακό ισοζύγιο…

Διονύση καλημέρα. Ευχαριστω που ασχολείσαι. Πρεπει πρωτα να δουμε πως σμπεριφερεται ενα ιδανικο,ιδανικοτατο,νημα στις πιο στοιχειωδεις διαδικασιες οπως αυτες στο σχημα που βαζω εδω. Και εσυ εχεις υποστηριξει σε αναρτησεις σου αλλά και σε οσες τετοιες περιπτωσεις εχω δει στην βιβλιογραφια,υποστηριζεται οτι θα συμβουν αυτα που βλεπεις στην εικονα. Οτι δηλαδη το τεντωμα ενος τετοιου νηματος (gets taut το βρισκω στο ιντερνετ) ισοδυναμει με πλαστικη κρουση. Χανεται κινητικη ενεργεια.Με αυτο το δεδομενο εγω απαντησα στο ερωτημα αυτης της αναρτησης.Στο παρελθον ειχα διαφωνησει οπως μπορει κανεις να δει και στους συνδεσμους που εβαλε ο Γιωργος Κόμης,αλλα τελικα κατοπιν και συζητησεων με τον Γιαννη και προσομειωσεων που μου εδειξε,επεισθην οτι μαλλον αυτο ειναι το σωστο. Πλαστικη κρουση και μειωση κινητικης ενεργειας.
Ως προς αυτο το βασικο σκελος ποια ειναι η αποψη σου;
Στην συνεχεια αν δεχτουμε οτι αυτη ειναι η συμπεριφορα ενος τετοιου νηματος,δεν συμφωνω με την θεωρηση σου οτι:
“Έτσι αν στο (α) σχήμα η σφαίρα συγκρουσθεί με την κάτω σφαίρα, η κάτω δεν μπορεί να μετακινηθεί θα παραμείνει ακίνητη, όπως ακριβώς αν δεν υπήρχε, αλλά στη θέση της υπήρχε ένα σώμα άπειρης μάζας, ακίνητο. Τότε η μεσαία σφαίρα συγκρουόμενη ελαστικά θα κινηθεί προς τα πάνω με ταχύτητα ίδιου μέτρου, ενώ οι δυο άλλες θα μείνουν ακίνητες.”
Τις διαδικασιες κρουση,τεντωμα νηματος πρεπει να τις παρουμε διαδοχικα και ας φαινεται οτι ειναι ταυτοχρονες. Μια τετοια συζητηση ειχαμε με τον Κωστα Ψυλάκο στα πρωτα σχόλια εδω:
Χάντρες με νήμα.Αρα αυτο που γραφεις θα συνεβαινε αν κατα το τεντωμα το νηματος δεν χανοταν καθολου κινητικη ενεργεια. Εγω λεω οτι και οι τρεις μπαλες θα μεινουν ακινητες διοτι κατα την ελαστικη κρουση ανταλασουν ταχυτητες,οποτε η μεσαια ακινητοποιειται και στην συνεχεια με το τεντωμα του νηματος ακινητοποιειται και η κατω. Τi λες;

https://i.ibb.co/pvxhRvvL/Screenshot-2026-08-14-102936.png

Κωνσταντίνε, μάλλον δεν έγινε κατανοητό αυτό που έγραψα για το ιδανικό νήμα, το μη εκτατό, το οποίο ΔΕΝ υπάρχει αλλά είναι ένα μοντέλο.
Ας πάρουμε την περίπτωση που η σφαίρα Α εκτοξεύεται με κάποια αρχική ταχύτητα σε λείο οριζόντιο επίπεδο με χαλαρό το νήμα, που κάποια στιγμή θα τεντωθεί.
Για όσο χρόνο η απόσταση των δύο σωμάτων είναι μικρότερη από το μήκος l0 του νήματος, το  νήμα είναι χαλαρό, δεν ασκεί καμιά δύναμη στις δυο σφαίρες.
https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaF8kccE2pU7z7R9DXqLaKnmg1jXLPSJF4qUIn3ebzctOkgCOZsnoUM1O4x_FEP0FjqFffFz3kgRGLgfDSDXU1W6pcJxLnc3EzVlTquFG4Xqy6BobcFDnk3JnEU-bHRs4jk9RZV0FUWpWiWwaV9aMkJYKd8oLEJqb3RUxY4q6dDjvOFDeTimXYxFUPr4k1/w400-h199/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF%20%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82%202026-08-14%20101619.png
Μόλις πάρουμε την εικόνα του κάτω σχήματος, τότε εξαιτίας της ταχύτητας η σφαίρα Α ασκεί δύναμη στο νήμα, θέλοντας να το επιμηκύνει. Αυτό δεν θα γίνει, το νήμα θα ασκήσει δυνάμεις στις δυο σφαίρες, λειτουργώντας σαν «δεσμός» μεταξύ των δύο σφαιρών. Δυνάμεις θα ασκεί για «όσο χρόνο νιώθει» την εξωτερική …. πίεση να αυξήσει το μήκος του. Μόλις οι δυο σφαίρες αποκτήσουν την ίδια ταχύτητα, το νήμα δεν δέχεται κάποια εξωτερική δύναμη που τείνει να το επιμηκύνει οπότε και μηδενίζεται και η τάση του. Έτσι οι δυο σφαίρες θα κινηθούν ποια μαζί, αφού αυτό επιβάλει ο «δεσμός»!
Θυμίζει πλαστική κρούση; Προφανώς προκύπτουν ίδιες εξισώσεις…
Διατηρείται η ορμή; Προφανώς! Το σύστημα είναι μονωμένο.
 Διατηρείται η ενέργεια; Και βέβαια όχι! Η ερμηνεία; Το νήμα απορρόφησε ενέργεια (=τανύστηκε), την οποία υποβάθμισε σε θερμική ενέργεια…
Αλλά λέγοντας αυτά για την ενέργεια ήδη έχουμε περάσει στο πραγματικό νήμα και στο τέντωμά του. Ένα νήμα με σταθερά Κ πολύ- πολύ μεγάλη, αλλά και μεγάλη σταθερά απόσβεσης, έτσι ώστε η ταλάντωση μετατρέπεται σε απεριοδική, με αποτέλεσμα το νήμα να αποκτά ξανά το φυσικό μήκος του, μη διατηρώντας παραμόρφωση και δυναμική ενέργεια.
ΥΓ
Η απάντηση αυτή οφείλεται στο Βοριά που με έκανε να φτάσω στην παραλία και να μην κανω μπάνιο… αλλιώς δεν θα γραφόταν, τουλάχιστον άμεσα.

Καλημέρα στην παρέα.
Μιας και παραπονιέται ο φίλος μου ο Κωνσταντίνος για την συμμετοχή, ας μπω και εγώ στην κουβέντα, πριν αρχίσει το μεσημεριανό καφενείο στην πλατεία.
Συμφωνώ με την τελευταία τοποθέτηση του Διονύση, αλλά και με τον Κωνσταντίνο ως προς το διαδοχικόν των διαδικασιών. Βλέπω και εγώ το μοντέλο «νήμα» να ασκεί δυνάμεις της μορφής -kΔx-bυ.
Αν b=0 και k>>, το σώμα θα αναπηδά επ’ άπειρον. Προφανώς αυτό δεν γίνεται.
Αν b>> και k>> τότε το σώμα ακινητοποιείται. Τώρα το μοντέλο είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα και εξηγεί την απώλεια ενέργειας.

Καλημέρα Στάθη.
Και βλέποντας την τελευταία εικόνα που ανέβασες Κωνσταντίνε, νομίζω ότι αυτή είναι η κατάσταση που μας επιβάλλει το μοντέλο “μη εκτατό νήμα”..

Συμφωνώ Κωνσταντίνε.
Αρχικά θα συμβεί ελαστική κρούση με ανταλλαγή ταχυτήτων, μετά το νήμα θα αρχίσει να επιμηκύνεται στοιχειωδώς (μεγάλο k) και τέλος η κάτω μάζα θα ακινητοποιηθεί πρακτικά ακαριαία λόγω απόσβεσης (μεγάλο b).

Ενταξει Διονυση τι λες οτι δεν εγινε κατανοητο;το ιδιο λεμε. Αυτο που λες για το μοντελο του ιδανικου νηματος,ειναι και αυτο που εστειλα και εγω με το σχημα στο προηγουμενο μου σχολιο. Με βαση αυτο το μοντελο ομως,αφου σε αυτο συμφωνουμε,αυτο που γραφεις οτι η μεσαια μπαλα θα αντιστρεψει την ταχυτητα της ενω οι αλλες δυο θα παραμεινουν ακινητες,δεν ειναι σωστο. Αυτο ερχεται σε αντιθεση με ολα οσα εχεις γραψει για το ιδανικο νημα.
Σταθη καλημερα και ευχαριστω για την συμμετοχη σου. Και εγω συμφωνω με την τελευταια τοποθετηση του Διονυση,διαφωνω ομως με την απαντηση του στο (Α) ερωτημα αυτης της αναρτησης.Αν συμφωνεις μαζι μου για το διαδοχικον των διαδικασιων,τοτε οι τελικες ταχυτητες των σφαιρων στην (A) περιπτωση της αναρτησης αναγκαστικα πρεπει να ειναι (0,0,0).Συμφωνεις με αυτο;

Δεν με βρίσκουν σύμφωνο οι διαδοχικές διεργασίες Κωνταντίνε.
Το να γίνει ελαστική κρούση, σημαίνει χρονικό διάστημα και μετατόπιση της κάτω σφαίρας ώστε να αποκτήσει ταχύτητα. Δεν μπορεί να αποκτήσει ταχύτητα και παρόλα αυτά, να μένει στην ίδια ακριβώς θέση και το νήμα να διατηρεί απόλυτα το μήκος του. Κρούση και ανταλλαγή ταχυτήτων σημαίνει και επιμήκυνση του νήματος.
Αυτό επιτρέπεται στην περίπτωση του πραγματικού νήματος, δεν επιτρέπεται όμως στο μοντέλο του μη εκτατού νήματος.

Τελικα απαντηση στο ερωτημα της αναρτησεως ακομα δεν εχω παρει απο κανεναν. Εκτος απο τον Σταθη που έμεσα απαντησε στην περιπτωση (Α).
Θελω απαντηση της μορφης { Α: (υ1,υ2,υ3),(α1,α2,α3) } και { Β: (υ1,υ2,υ3),(α1,α2,α3) } οπου οι διατεταγμενες τριαδες αποτελουνται απο αλγεβρικες τιμες με θετικη φορα προς τα κατω,και οι δεικτες 1,2,3 σημαινουν πανω,μεσαια,κατω αντιστοιχως.

Στο Β θα κινηθούν οι δύο κάτω ως ένα σώμα με και η πάνω με τη ίδια ταχύτητα υ/3 και θα αρχίσει αατ στην άκρη του ελατηρίου; Υποθέτω νήματα τεντωμένα.

Να δώσω και συγκεκριμένη απάντηση, για να μην διαμαρτύρεσαι!
Α:(-υ1, 0, 0) (-g, 0,0)
Β: (-1/3 υ, 2/3 υ, 2/3 υ)  (-g, 0,0)
Το δεύτερο με την λογική ότι η κρούση έγινε “ακαριαία” και στη διάρκειά της η επιμήκυνση του ελατηρίου θεωρείται αμελητέα.

Διονυση το πρωτο στοιχειο της διατεταγμενης τριαδας σου αναφερεται στο πανω σωμα το δευτερο στο μεσαιο και το τριτο στο κατω;
Koιταξε τα λιγο πως τα ζητησα γιατι και το -g που βαζεις εχει φορα προς τα πανω

Δίκιο έχεις μπέρδεψα όχι μόνο το g αλλά και την αρίθμηση …
Ξαναπάμε:
Α:(0, -υ1, 0) (0, g,0)
Β: (2/3 υ, -1/3 υ, 2/3 υ)  (0, g,0)

Καλησπέρα παιδιά.
Κωνσταντίνε με στεναχωρείς , είμαι και ευαίσθητος. Δεν αναγνωρίζεις την μεγάλη συνεισφορά μου στην επιστήμη.
Στο 1 σχόλιο που έγινε.
Γιώργος Κόμης
10/08/2026 7:38 ΜΜ

Kαλησπέρα.
Κωνσταντίνε βλέπω το εξής μοντέλο.
1) Λόγω των δεσμων ταβανι νημα σωματα η m2 συγκρούεται ελαστικά με την γη. Αρα επιστρεφει με u προς τα πάνω.
2) Η m2 συγκρούεται ελαστικά με ακίνητο σωμα m1+m3=2m2 λογω του δεσμου που δημιουργει το νήμα.
Αν συμφωνήσουμε ότι το μοντέλο αυτό είναι μια καλή προσεγγιση τα υπολοιπα είναι ευκολα.
Με το 1) εννοώ το Α σχήμα σου
Με το 2) εννοώ το Βσχήμα σου. που στην ουσία ειναι σε συμφωνία με Στάθη και Διονύση.Δεν απάντησα πιο συγκεκριμένα για να προκύψει συζήτηση. Εκ των υστέρων προκύπτει ότι καλά έκανα. Άρχισες τα ….πλανητικά σου με το σώμα που είναι δεμένο απο ταβάνι και το αφήνουμε και ξαναβγήκαν τελικά στην επιφάνεια χρήσιμα πράγματα.

Διορθώνω αφού είδα πιο προσεκτικά την απάντηση του Στάθη.
Συμφωνώ με απάντηση Διονύση

Γιωργο φυσικά και αναγνωρίζω. Εννοω οτι η συζητηση μας κυριως επικεντρωθηκε στο ποια ειναι η βασικη συμπεριφορα ενος τετοιου νηματος και οχι στο ποια ειναι η απαντηση στο ερωτημα της συγκεκριμενης αναρτησης.

Τελικα δεν συμφωνω με καμια απο τις απαντησεις που πηρα απο την εκλεκτη παρέα.
Εγω δινω την απαντηση: Α:(0,0,0),(0,0,0) και Β:(υ/2,0,υ/2),(0,g,0).
Κατα την γνωμη μου η απαντησεις Γιώργου και Διονύση δεν προκυπτουν λογικά απο το μοντελο το οποιο υιοθετησε ο Διονυσης,με το οποιο συμφωνώ, συμφωνα με το οποιο κατα το τεντωμα του νηματος χανεται κινητικη ενεργεια.Το ιδιο μοντελο χρησιμοποιω και εγω και βρισκω άλλα. Ουτε με το υ/3 του Στάθη συμφωνω.
Ειμαι ενας φτωχος και μόνος καου μπόυ. 🙂

Γειά σας .Μια παρασπονδία στην υπόσχεση να μην ασχοληθώ με αυτά μεσουσών των καλοκαιρινών διακοπών: Μια γνώμη για το Α χωρίς “μολύβι και χαρτί” : Η μεσαία χάντρα πέφτοντας ελεύθερα είναι σαν να συγκρούεται ελαστικά με δάπεδο. Το ιδανικό μοντέλο του μη εκτατου νήματος έχει ως συνέπεια η κάτω χάντρα να αποτελεί συνέχεια της οροφής με σύνδεσμο το μη εκτατό νήμα. Συνεπώς Α (0, -υ, 0) και (0, g ,0). Προϋπόθεση η μεγάλη αντοχή του νήματος ώστε να μην σπάει. Υποθέτω ότι το νήμα διέρχεται μέσα από την πάνω χάντρα αλλά υπάρχει συγκόλληση με το νήμα. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με την κάτω χάντρα.

Γιωργο δεν συμφωνώ. Το σοκ θα το αποροφησει ολο το νημα και θα μετατρεψει ολη την κινητικη ενεργεια σε θερμοτητα.

Κωνσταντίνε θεωρείς πως είναι δυνατό να μετατρέψει όλη την κινητική ενέργεια της μεσαίας χάντρας σε θερμική ενέργεια σε πρώτο στάδιο και σε θερμότητα σε δεύτερο, το ιδανικό μοντέλο του αβαρους και μη εκτατου νήματος; Το λέω αυτό γιατί δεν μπορώ να αντιληφθώ το μηχανισμό που μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.

Καλημερα Γιώργο. Θεωρω πως κατα την ελαστικη κρουση της μεσαιας χαντρας με την κατω,οι χαντρες θα ανταλλαξουν ταχυτητες. Ολη η κινητικη ενεργεια της μεσαιας θα μεταφερθει στην κατω.Η μεσαια δεν συμμετεχει πλεον.Στην συνεχεια καθε ακαριαια αυξηση της τασης των νηματων λειτουργει τελειως πλαστικα και η κινητικη ενεργεια του συστηματος θα μηδενιστει.Θα σταματησουν ολες οι κινησεις.

Κωνσταντίνε να κάνω ακόμα σαφέστερο το ερώτημα μου: Στις πλαστικές κρούσεις, κατά την εισχώρηση για παράδειγμα σφαίρας σε κομμάτι ξύλου, η τριβή είναι ο μηχανισμός μετατροπής της τακτικής κίνησης της σφαίρας σε άτακτη κίνηση των δομικών μονάδων σφαίρας – ξύλου. Συνοδεύεται με μεγάλη αύξηση της θερμοκρασίας τους. Εδώ ο μηχανισμός της τριβής δεν λειτουργεί όπως στο προηγούμενο παράδειγμα. Το ερώτημα είναι ποιος ο μηχανισμός μετατροπής της τακτικής κίνησης της χάντρας σε άτακτη κίνηση των δομικών μονάδων του αβαρους νήματος; Και ένα ακόμη ερώτημα που ανακύπτει: Στην περίπτωση αυτή δεν θα είχαμε πολύ μεγάλη αύξηση της θερμοκρασίας του νήματος λόγω και της αμελητέες μάζας του ; Q= mcΔθ.

Γιωργο το ιδανικο νημα ειναι μια φανταστικη κατασταση και δεν μπορουμε να το μπλεκουμε με ερμηνειες που εχουν σχεση με μοριακες δομες ,θερμοχωρητικοτητες και τετοια. Και σε αλλες περιπτωσεις υποθετουμε αμαζες τροχαλιες και τετοια αντικειμενα οπου παρουσια τριβων και το ποιο μικρο ποσο θερμοτητας,θα απειριζε την θερμοκρασια τους. Αν εχεις μια μαζα κρεμασμενη απο το ταβανι μεσω ενος τετοιου νηματος μηκους ενος μετρου και την ανυψωσεις με το χερι σου κατα μισο μετρο και την αφησεις ελευθερη,τοτε οταν το νημα τεντωσει τι θα γινει; Θα ακινητοποιηθει ακαριαια ή θα κανει γκελ προς τα πανω; Aυτο ειναι το βασικο ερωτημα απο το οποιο προκυπτουν ολα τα υπολοιπα.

Το αβαρές και μη εκτατό νήμα Κωνσταντίνε το αναφέρεις στην εκφώνηση. Δεν το εισήγαγα εγώ στη συζήτηση. Όταν δέχεσαι ότι η τακτική κίνηση της χάντρας μετατρέπεται σε άτακτη κίνηση των δομικών μονάδων του νήματος τα δύο αυτά ερωτήματα που γεννήθηκαν στο μυαλό μου, κατά τη ταπεινή μου γνώμη είναι όχι απλά επιτρεπτά, αλλά και εύλογα.

Καλημέρα και καλή Κυριακή. Πολύ ωραία άσκηση Διονύση.

Καλημέρα Διονύση. Άσκηση στα πλαίσια της “βιωματικής εκπαίδευσης”!
Καθώς τη διάβαζα περίμενα να περάσεις σε κανένα νόμο του Snell, αλλά το απέφυγες…Να είσαι καλά!

Καλημέρα Διονύση . Καλοκαιρινη ασκηση ! Με όλητην σημασία .Και με θαλασσα και με κολύμπι και “παιχνιδιάρα”
Έτσι την ελυσα “καλοκαιρινά” (με σκεψη παιδιου δημοτικού”)
Αφου κάνει 30 δευτερόλεπτα στο πηγαινε έλα στην ακτη, η μπαλα θα “προχωρησε” 36 μετρα σε αυτόν τον χρόνο.Αρα επειδη “κερδιζει” 0,8 μέτρα σε καθε δευτερόλεπτο θα χρειασθεί 45 δευτερόλεπτα τρεξιμο (36/0,8) . Αρα θα τρέξει τουλάχιστον 90 μέτρα (2 επί 45).

Καλησπέρα Διονύση.
Ωραία άσκηση πάνω στην Ε.Ο.Κ. με συνάντηση δύο κινητών.
Το μόνο που θα παρατηρούσα είναι ότι ίσως είναι καλύτερα να πούμε ότι τη μπάλα τη παρασύρει η θάλασσα, με τον αέρα και σε συνδυασμό με θαλάσσια ρεύματα ή κάτι άλλο και όχι το κύμα μιας και θα μάθουμε αργότερα ότι τα κύματα δεν μεταφέρουν ύλη.
Και επειδή είναι Κυριακή μεσημέρι Καλοκαίρι
Αφιερωμένο σε όλους

Καλημέρα Γρηγόρη. Τα κύματα τηςθάλασσας μεταφέρουν ύλη για αυτό και δεν είναι το σωστό παράδειγμα για τα κύματα που διδάσκουμε. Η μορφή τους μοιαζει μονο. Επίσης τα μορια της επιφάνειας των κυμάτων κνουν συνθετη κίνηση (εκτελούν συγχρόνως και κυκλική κινηση).
Ετσι μπορούμε να πουμε ότι η μπαλα μεταφέρεται με τα κύματα. Βεβαια είναι λιγο δυσκολα να κινηθει παραλληλα στην ακτή αλλά ποια ακτη είναι ευθύγραμμη;

Καλησπέρα.
Διονύση ωραία άσκηση. Συνάντηση στο επίπεδο που ξεφευγει απο τα τετριμμένα δηλ συνάντηση οταν τα σωματα κινούνται στον ίδιο άξονα .
Να τρολάρω και λίγο. Βλέποντας το σχήμα που δίδεις το χ ορίζεται μονοσήμαντα. Επομένως το ελάχιστη δεν χρειάζεται(Κωνσταντίνος) θεωρείται πλεονασμός.
Ίσως θα ήταν καλύτερα για να ανεβει το επιπεδο δυσκολίας να ζητείται ο ελάχιστος χρόνος για συνάντηση χωρίς να δίδονται οι κάθετες διαδρομές στο νερό.

Καλό απόγευμα παιδιά.
Παύλο, Μίλτο, Γρηγόρη, Γιώργο και … Γιώργο, σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Η άσκηση … γεννήθηκε στην παραλία, βλέποντας μια μπάλα να απομακρύνεται και ένα πιτσιρίκι να προσπαθεί μάταια να την προλάβει….
Οπότε προσπάθησα να είμαι πιο κοντά στην εικόνα χρησιμοποιώντας και την ανάλογη φρασεολογία ( γι΄αυτό Γρηγόρη και την πήρε το κύμα…).
Γιώργο (Χριστ), γι΄αυτό η πρακτική αριθμητική είναι δύσκολη και για λίγους! Γιατί χρειάζεται σοβαρή σκέψη. Στη συνέχεια έρχεται το x=… και τα πράγματα γίνονται ευκολότερα για όλους, λύνοντας μια απλή εξίσωση.
Γιώργο Κόμη, είναι ελάχιστη η απόσταση, αφού θα μπορούσε να τρέξει μεγαλύτερη απόσταση και να φτάσει νωρίς στο Δ, όπου θα περιμένει την μπάλα να του έρθει…

Γιώργο Χριστόπουλε , αν κατάλαβα καλά ,εννοείς ότι αυτό που δημιουργείται στη θάλασσα δεν είναι κύμα , τουλάχιστον όπως το διδάσκουμε στο Λύκειο.
Επομένως, νομίζω συμφωνούμε ότι με το κύμα δεν μεταφέρεται ύλη.

Γρήγορη καλησπέρα. Σαφώς συμφωνούμε. Άλλωστε αυτό εμπεριέχεται στον ορισμο του κύματος. Για το παράδειγμα στο κυμα της θαλασσας αναφερομαι.

Καλοκαιρινή και ευφάνταστη….Ίσως χρειάζεται μία μικρή αλλαγή στην εκφώνηση:

“Σε μια στιγμή τους ξεφεύγει η μπάλα, η οποία κινείται παράλληλα προς την ακτή με σταθερή ταχύτητα υ1​=1,2m/s ως προς την ακτή……………..Ο Κώστας μπορεί να κολυμπήσει με μέγιστη μέση ταχύτητα υ2​=1m/s ως προς την ακτή.”

Έτσι νομίζω δεν τίθεται δεύτερη σκέψη εάν η ταχύτητα οφείλεται σε υποθαλάσσιο ρεύμα, το οποίο λογικά θα επηρέαζε και την ταχύτητα του Κώστα…

Επίσης, βιωματικά ξέρω πως όταν φυσά δυνατός αέρας, είναι αδύνατον να φθάσω την μπάλα όταν κολυμπάω στην ίδια κατεύθυνση….

Επίσης Διονύση, αδικείς λίγο τον Κώστα…. αν αναπτύσσει ταχύτητα 1m/s στο νερό, λογικά στη βρεγμένη “σκληρή” άμμο, θα αναπτύσσει 3-4 m/s…. εκτός και αν “ξεφούσκωσε” στα τελευταία μέτρα….του σπριντ και τα έκανε περπατώντας…

Γρηγόρη…..αγαπημένο και ρεαλιστικό τραγούδι…. ειδικά όταν βρίσκεσαι στη ροή του ποταμού….όπου δεν φταίει η “κακούργα η ομορφιά της”….

Καλημέρα Θοδωρή και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Είπαμε καλοκαιρινή άσκηση της… αμμουδιάς!
Μην ζητάς τώρα να ξεκαθαριστεί ότι η ταχύτητα είναι η απόλυτη ως προς των παραλία και όχι η σχετική ως προς το νερό και στα θαλάσια ρεύματα.
Οι ταχύτητες είναι αυτές που μέτρησα εγώ, ξαπλωμένος κάτω από την ομπρέλα μου…

Θοδωρή καλημέρα,

Θα σε μαλώσω γιατί δεν αναφέρεις ότι ανήκει σε μένα ο απλός ισχυρισμός: Όταν σε κινούμενο σώμα, εκτός από τη τριβή, ασκείται δύναμη αντίθετη από την τριβή, η μηχανική ενέργεια δεν αλλάζει.”

Σε συγχωρώ(!) όμως γιατί μπήκες στον κόπο να δώσεις τις απαραίτητες διευκρινίσεις για το τι δεν λέει ο ισχυρισμός μου.

Καλώς τονε και ας άργησε. Πολύ δουλειά έκανες και εσύ Στάθη, πολύ δουλειά βάζεις και σε εμάς ακόμη και αν πάρουμε υπόψη μας ότι είναι περίοδος διακοπών.
50 σελίδες που χρειάζονται προσεκτικό διάβασμα, απαιτούν χρόνο. Αν χρειαστεί θα επανέλθω με απορίες ή παρατηρήσεις.
Όπως και να έχει μπράβο για την πληρότητα (δυναμική μελέτη , ενεργειακή μελέτη, διαγράμματα, εφαρμογές κλπ) με την οποία εξετάζεις το θέμα.
Καλή ξεκούραση.

Καλημέρα Άρη. Ευχαριστώ.

Στάθη χαίρομαι για την επάνοδο.
Δυστυχώς μου είναι δύσκολο να το διαβάσω από κινητό.

Καλές διακοπές Γιάννη.

Στάθη καλησπέρα.
Πολύ μεγάλη δουλειά. Άλλωστε είναι συνηθισμένο από εσένα. Απαιτεί προσεκτική μελέτη.

Συγχαρητήρια.

Καλημέρα Στάθη.
Χαίρομαι για την ενεργοποίσή σου ξανά με μια ακόμη δουλειά, σαν αυτές που συνηθίζεις να προσφέρεις.
Θα μελετηθεί…

Χρήστο, Διονύση ευχαριστώ. Καλά να περνάτε.

Καλημέρα Σταθη. Εξαιρετικό! Σε πρώτη “διαγωνια” ανάγνωση. Θέλει μελετη. Θα το κάνω αργότερα. Εξαιρετικά τα συμπεράσματα που καταλήγει.

Καλησπέρα Γιώργο, να σαι καλά

Αγαπητοί φίλοι και ιδιαιτέρως Στάθη,

όταν ο συνάδελφος Βασίλης (Μπάφας) διατύπωνε την απορία του [εδώ], προβληματίστηκα για το τι θα μπορούσε να απαντήσει κανείς. Βέβαια, σε καμία περίπτωση δεν μπορούσα τότε να φανταστώ πού θα μπορούσε να οδηγήσει το ερώτημα.

Να όμως που η εργασία του Στάθη έρχεται, κατά τη γνώμη μου, να δώσει μια ουσιαστική απάντηση στα ερωτήματα του Βασίλη. Δεν είναι —ούτε χρειάζεται να είναι— αλάθητη. Είναι ένα προτεινόμενο θεωρητικό μοντέλο, το οποίο μπορεί να ιδωθεί ως μια effective classical field theory της ελαστικής αλληλεπίδρασης.

Αντί να αντιμετωπίζει το ελατήριο ως ένα αβαρές στοιχείο που μεταδίδει ακαριαία τη δύναμη από το ένα άκρο στο άλλο, εισάγει ένα συνεχές πεδίο παραμόρφωσης y(x,t), με τοπική αδράνεια, τοπική ελαστική απόκριση και πεπερασμένη ταχύτητα διάδοσης των διαταραχών. Η ελαστική αλληλεπίδραση αποκτά έτσι εσωτερική χωροχρονική δομή και περιγράφεται από μια κυματική εξίσωση με συγκεκριμένη ταχύτητα διάδοσης.

Αυτό, νομίζω, είναι και το σημαντικότερο στοιχείο μιας τέτοιας κλασικής θεωρίας πεδίου: η αλληλεπίδραση δεν περιγράφεται πλέον μόνο από τη σχέση δύο σωμάτων ή δύο άκρων, αλλά μέσω ενός πεδίου που εξελίσσεται τοπικά στον χώρο και στον χρόνο. Στη συνήθη νευτώνεια μηχανική σημειακών σωμάτων η μετάδοση της αλληλεπίδρασης αντιμετωπίζεται ως ακαριαία. Στον ηλεκτρομαγνητισμό, αντίθετα, η πεπερασμένη ταχύτητα διάδοσης είναι ενσωματωμένη στην ίδια τη θεωρία. Αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που κάνουν τον ηλεκτρομαγνητισμό πρότυπο κλασικής θεωρίας πεδίου.

Τέτοιες μελέτες ίσως είναι κάπως βαρύτερες από τη συνήθη θεματολογία του Ylikonet. Μπορούν όμως να αποτελέσουν εξαιρετικό ερέθισμα, ιδιαίτερα για έναν νέο άνθρωπο, ώστε να δει μια βαθύτερη διάσταση της Φυσικής: θεωρητικό μοντέλο — συγκεκριμένες προβλέψεις — έλεγχος από το πείραμα. Αυτός είναι ένας από τους θεμελιώδεις τρόπους με τους οποίους προχωρά η Φυσική.

Προσωπικά έχω κάποιες τεχνικές ενστάσεις ως προς τη regularization της δ-συνάρτησης στο άκρο του ελατηρίου. Νομίζω ότι στο συγκεκριμένο σημείο η μαθηματική κατασκευή τείνει να κρύψει το φυσικό περιεχόμενο και μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ένα γενικό φυσικό συμπέρασμα εξαρτάται από την επιλεγμένη regularization. Πρόκειται όμως για τεχνική ένσταση που δεν αναιρεί την κεντρική ιδέα της εργασίας.

Στάθη, επίτρεψέ μου λοιπόν να σου πω ότι ουσιαστικά προσφέρεις στον κόσμο μια έτοιμη διπλωματική εργασία. Αν έχει δημοσιευθεί κάπου καλώς. Αλλιώς θα πρέπει να λάβεις κάποια μέτρα ώστε η πρωτοτυπία της δουλειάς να παραμείνει καθαρά συνδεδεμένη με τον δημιουργό της.

Καλημέρα Μιλιτιάδη. Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο.
https://i.ibb.co/bjK5ksgR/image.png

Στο σημείο αυτό να τονίσω ότι ένα ανάλογο πείραμα είχε πραγματοποιήσει ο αείμνηστος Βαγγέλης Κουντούρης σε κάποιο ΕΚΦΕ, μου είχε δε δώσει τις πειραματικές τιμές που είχε λάβει και με είχε συμβουλέψει ως προς την εκτέλεση, πριν μας αφήσει.

Καλημέρα Αποστόλη

Εύστοχη η επιλογή των αντιπυρηνικών αντιδράσεων στην τοξική εξόρυξη ορυκτών πλούσιων σε Ουράνιο απ’ τους αυτόχθονες της Αυστραλίας, σήμερα την 6η Αυγούστου. Είναι η ημέρα μνήμης της καταστροφής της Χιροσίμα απ’ την πρώτη χρήση του απόλυτα φονικού όπλου που επινοήθηκε ποτέ, το έτος 1945.

Ο Βρετανικός λέων, ξεδοντιασμένος απ’ τον Β Παγκόσμιο, επιχειρεί ασθμαίνων να μετάσχει στον πυρηνικό ανταγωνισμό του Ψυχρού Πολέμου, στην πλάτη των αυτοχθόνων της Αυστραλίας με τη συναίνεση των ντόπιων Συντηρητικών κυβερνήσεων. Οι Εργατικοί επηρεάζονται περισσότερο απ’ τα  φιλειρηνικά και τα περιβαλλοντικά κινήματα της χώρας με μοχλό τους αυτόχθονες που μπολιάζουν την οικολογικής φύσης αντίδρασή τους με τα παραγνωρισμένα κοινωνικά δικαιώματα των φυλών που αντιπροσωπεύουν.

Άξιο προσοχής είναι η ανάληψη της ηγεσίας του κινήματος απ’ τις γυναίκες Αβορίγινες.

Εξίσου ενδιαφέρον, ίσως και επίκαιρο, ότι μια μερίδα αυτοχθόνων υπέστειλε τα λάβαρα της ανυπακοής αρκούμενη στις αποζημιώσεις που παρείχαν οι Αυστραλιανές κυβερνήσεις.

Αλλά και ότι ο διαχωρισμός Συντηρητικών και Εργατικών Κυβερνήσεων για τα ζητήματα ανάπτυξης και περιβάλλοντος, σήμερα δεν φαίνεται να υφίσταται. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.

Γεια σου Γιώργο και σε ευχαριστώ για την εύστοχη συνόψιση. Αναρωτιέμαι αν οι αρκετά νεότεροι έχουν στο μυαλό τους τη σημασία της σημερινής ημέρας για το τέρας που γέννησε η ανθρωπότητα ή αν αποτελεί απλά άλλη μια καταγραφή ενός γεγονότος που συνέβη στο μακρινό παρελθόν. Όσο για τα κινήματα ακτιβισμού, σήμερα μάλλον μοιάζουν παρωχημένα, αφού το χρήμα κυρίως διαμορφώνει και κατευθύνει τις συνειδήσεις είτε σε ατομικό επίπεδο είτε σε επίπεδο κυβερνήσεων. Ακόμη και εκείνοι που θίγονται άμεσα, μπορούν με λίγα ψίχουλα να υποστείλουν τα λάβαρα.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εργασία Αποστόλη ευχαριστούμε. Δεν γνωριζα το θεμα. Το μεταφερω και στις σελιδες μου.

Καλημέρα Τίνα και σε ευχαριστώ για το σχόλιο και τη φιλοξενία.

Ευχαριστούμε Αποστόλη για την ενημέρωση-μάθημα σύγχρονης ιστορίας.
Θα το διαβάσω αναλυτικά.

Να συνεισφέρω και εγώ ένα τραγούδι του μακρινού 1987 με τίτλο “6η Αυγούστου”

“Σε πολιτείες σκοτεινές κάτω απ’ τη γη
καθώς η άνοιξη δε θα ρχεται, θα αργεί
θα ερωτευόμαστε ο ένας τη σκιά του αλλουνού
θαμαστε οι λίγοι οι εκλεκτοί και οι τυχεροί!

Ζήτω οι βόμβες κύριοι!
Ζήτω το καλοκαίρι!”

ΕΚΤΗ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ – ΤΡΥΠΕΣ

Γιώργο τον Χέρτζοκ είχες ξαναμνημονεύσει στις Εικόνες της επιστήμης στην πόλη πριν 6 χρόνια. Εκεί είχαμε ήπια παραγωγή ενέργειας μέσω των ανεμόμυλων. Άλλο όμως το ’68 και άλλο το ’84.
Θοδωρή ας κρατήσουμε μόνο το “Ζήτω το καλοκαίρι” και χωρίς άλλες φωτιές.

Γεια σου Βασίλη. Το όνομα παραπέμπει φυσικά αλλού. Ένα σχόλιο του Γιώργου στην ανάρτηση του Ανδρέα Ριζόπουλου “Πυρηνικός Τουρισμός”.

Ατόλη “Μπικίνι”. Τι λες Αποστόλη, για μια επίσκεψη!
Ατόλη Mπικίνι (BIK-in-ee ή bih-KEE-nee) γνωστή ως Ατόλη Έσχολτζ (Eschscholtz Atoll) μεταξύ του 19ου αιώνα και του 1946, αποτελεί έναν κοραλλιογενή ύφαλο στα Νησιά Μάρσαλ, ο οποίος αποτελείται από 23 νησιά που περιβάλλουν μια κεντρική λιμνοθάλασσα έκτασης 594,1 τετραγωνικών χιλιομέτρων (229,4 τετραγωνικών μιλίων). Η ατόλη βρίσκεται στο βόρειο άκρο της αλυσίδας Ράλικ, περίπου 850 χιλιόμετρα (530 μίλια) βορειοδυτικά της πρωτεύουσας Ματζούρο.
… Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η ατόλη επιλέχθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως τόπος δοκιμών πυρηνικών όπλων. Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τις επικείμενες πυρηνικές δοκιμές, οι 167 κάτοικοι της ατόλης Μπικίνι απομακρύνθηκαν από τον αμερικανικό στρατό και μετεγκαταστάθηκαν σε άλλες περιοχές. Το 1946, ο πληθυσμός του Μπικίνι μετεγκαταστάθηκε στο Ρόνγκερικ, μια μικρότερη ατόλη στα ανατολικά, η οποία όμως δεν διέθετε τους απαραίτητους πόρους για τη συντήρησή του. Στις αρχές του 1948, οι εκτοπισμένοι νησιώτες άρχισαν να αντιμετωπίζουν σοβαρό υποσιτισμό λόγω της ανεπάρκειας πόρων, με αποτέλεσμα να μεταφερθούν εσπευσμένα στην ατόλη Κουατζαλέιν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποίησαν την Ατόλη Μπικίνι για την τέταρτη πυροδότηση πυρηνικής βόμβας, πραγματοποιώντας συνολικά 23 πυρηνικές δοκιμές στην περιοχή μέχρι το 1958. Η παύση των δοκιμών αποφασίστηκε όταν διαπιστώθηκε ότι η ραδιενεργός ρύπανση, ήταν κατά πολύ επικινδυνότερη από τις αρχικές εκτιμήσεις. Μέχρι σήμερα, η επιστροφή και η μόνιμη εγκατάσταση των κατοίκων στην ατόλη Μπικίνι παραμένει απαγορευμένη, καθώς τα επίπεδα της ραδιενεργού μόλυνσης συνεχίζουν να εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, καταγράφονται ορισμένες ενδείξεις περιβαλλοντικής ανάκαμψης, καθώς τα επίπεδα της εναπομένουσας ακτινοβολίας μειώνονται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.
Το 1972, περίπου 100 κάτοικοι επαναπατρίστηκαν οικειοθελώς στο νησί τους, έπειτα από διαβεβαιώσεις ότι τα επίπεδα ραδιενέργειας ήταν ασφαλή. Ωστόσο, τον Μάιο του 1978, οι επιστήμονες ανίχνευσαν επικίνδυνα υψηλά επίπεδα στροντίου-90 στα υπόγεια ύδατα της περιοχής, ενώ παράλληλα διαπιστώθηκε ότι οι κάτοικοι εμφάνιζαν ασυνήθιστα υψηλές συγκεντρώσεις καισίου-137 στον οργανισμό τους. Ως αποτέλεσμα, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, οι κάτοικοι απομακρύνθηκαν εσπευσμένα για ακόμη μία φορά από την ατόλη. Οι αυτόχθονες κάτοικοι της ατόλης, οι οποίοι σήμερα αριθμούν αρκετές χιλιάδες, έχουν διασκορπιστεί σε άλλα νησιά των Μάρσαλ και γενικώς του Ειρηνικού, καθώς και στις Δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, κυριότερα στην πολιτεία της Ουάσιγκτον και στην Χαβάη.
(από τη Wikipedia).

https://i.ibb.co/NghknhHr/coral3-1786016394-7752.jpg

Γεια σου Αποστόλη. Δεν γνώριζα ή δεν θυμόμουν καθόλου το θέμα και τις λεπτομέρειές του. Πέρα όμως από το συγκεκριμένο θέμα μας δίνεται η ευκαιρία να ξαναθυμηθούμε:

Το θέμα της εκμετάλλευσης αλλά και εκμαυλισμού, διαχρονικά, των απανταχού της γης ιθαγενών (απολίτιστων δήθεν) από τους αποικιοκράτες (πολιτισμένους δήθεν).

Το θέμα της ελλιπούς  ή ψευδούς πληροφόρησης ή παραπληροφόρησης των λαών από τις ίδιες τις κυβερνήσεις τους.

Πολύ ωραία δουλειά! Έτσι εξηγείται γιατί εκεί έχουν αράχνες σε μέγεθος κροκόδειλου..

Καλημέρα Άρη και Μανώλη και σας ευχαριστώ για τα σχόλια.

Εκεί που ονειρεύονται τα πράσινα μυρμήγκια
 
Φιλμ του αιρετικού σκηνοθέτη Βέρνερ Χέρτζοκ, του 1984.

Ένας γεωλόγος που κάνει δοκιμαστικές εξορύξεις σε περιοχή αυτοχθόνων Αυστραλών αναζητώντας μεταλλεύματα Ουρανίου, έρχεται αντιμέτωπος με την παθητική αλλά εξαιρετικά επίμονη αντίθεση των γηγενών. 

Αντιστέκονται επίσης στην εξαγορά τους απ’ την εταιρεία εξόρυξης και – βεβαίως – δεν δικαιώνονται απ’ το δικαστήριο στο οποίο κατέφυγε η εταιρία.

Τι απέμεινε ίσως απ’ την ιστορία;

Η ριζοστικοποίηση του γεωλόγου.

Την θυμήθηκα με αφορμή την ανάρτηση του Αποστόλη.

Υπάρχει στο διαδίκτυο, με ελληνικούς υπότιτλους.

Στο 40o λεπτό διαπλέκεται το ελληνικό τραγούδι των Bίρβου & Μπιθικώτση «θάνατος ευτυχισμένος να πεθάνεις μεθυσμένος» με μια θρηνωδία ων Αβορίγινων, οι ίδιοι την αποκαλούν «χαρούμενο τραγούδι», που καλεί τον μάγειρα να σερβίρει φαΐ και ποτό.  

Καλημέρα Αποστόλη, καλημέρα σε όλους.
Θα συμφωνήσω με τον Άρη:
“Το θέμα της εκμετάλλευσης αλλά και εκμαυλισμού, διαχρονικά, των απανταχού της γης ιθαγενών (απολίτιστων δήθεν) από τους αποικιοκράτες (πολιτισμένους δήθεν).
Το θέμα της ελλιπούς ή ψευδούς πληροφόρησης ή παραπληροφόρησης των λαών από τις ίδιες τις κυβερνήσεις τους.”

Γεια σου Διονύση. Μπορεί κανείς να διαφωνήσει με τον Άρη;

Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους.
Πού ασκείται η κάθετη αντίδραση (η δύναμη στήριξης) του επιπέδου; Γιατί δεν περνά πάντα από το κέντρο μάζας του στερεού;
Μια πρόταση για βήμα – βήμα διδασκαλία…

Καλημέρα.
Διονύση από τις αγαπημένες στο στερεό.
Μια ερώτηση επιπλέον για ανήσυχο νέο.
Πλάκα σε οριζόντιο επίπεδο.Να βρεθεί η ελάχιστη F ώστε η πλάκα οριακά να μην ανατρέπεται.
Για ποιες τιμές του συντελεστή στατικής τριβής μπορεί να επιτευχθεί αυτό?(για υπερβολικά ανήσυχο)

Διονύση σου χρωστάω μια καλημέρα απο χτες αλλά δε σου απάντησα γιατί ήθελα να τελειώσει η ιστορία της άλλης ανάρτησης αλλά απο οτι βλέπω .
Δεν έχω δει ακόμα την άσκηση αλλά είμαι σίγουρος για την αξία της .
Να είσαι καλά.

Νομίζω είναι πρόταση διδασκαλίας , έτσι πρέπει να είναι η διδασκαλία βήμα – βήμα..
Πολύ καλή και αναλυτική .
Να πω μόνο οτι στην πρώτη άσκηση δεν παίζει ρόλο η τιμή της πλευράς , σε όλα τα τετράγωνα θα ίσχυαν τα ίδια.
Επίσης στην δεύτερη άσκηση στο ii) νομίζω το οτι ο φορέας της Ν είναι δεξιά επιβεβαιώνεται και απο το πρόσημο του χ βγαίνει θετικό, και τέλος γενικεύοντας θα λέγαμε οτι ισχύει x/α=F/W.
Για κάποιον λένε << Βασίλη ζούμε για να σε ακούμε>>, έψαχνα κάτι αντίστοιχο και για σένα, μάλλον δεν το έχω , πάντως νομίζω σίγουρα όλοι περιμένουμε με αγωνία και χαρά να λύσουμε την επόμενη άσκησή σου.
Υ.Γ. Διονύση μήπως στο έχω ξαναπεί αυτό με τον Παπακωνσταντίνου; μπορεί δεν θυμάμαι.

Καλημερα Διονύση,Γιώργο,Γρηγορη.Διονυση ενδιαφερουσα ασκηση. Θυμαμαι μια παρομοια πολυ καλη του Αποστολη εδω.Η ισορροπία του πλακιδίουΜια μεθοδος που πρεπει να ξερουν οι μαθητες ειναι οτι η δυναμη στο Β πρεπει αναγκαστικα να διερχεται εκ του Μ και τα τριγωνα ΤΖΒ και ΚΜΒ ειναι ομοια αρα Τ/Ν=0,5. Ομως πρεπει Τορ>Τ ή μΝ>Τ ή μ>Τ/Ν=0,5
Αυτη η μεθοδος εφαρμοζεται σε πολλες φαινομενικα ασχετες περιπτωσεις. Την εχει εφαρμοσει ο Κυριακοπουλος εδω. Ποιος ο ελάχιστος συντελεστής τριβής;Αυτο που πρεπει να κανουμε ειναι να εφοδιαζουμε τους μαθητες με μεθοδους οι οποιες ειναι τα εργαλεια για να δουλευουν. Οσοι θελουν να γινουν Φυσικοι ή Μηχανικοι πρεπει να μπορεσουν να εφαρμοζουν αυτες τις μεθοδους.

https://i.ibb.co/k6PzfBtn/738-4e4b-b2e6-ef77c3b68af2-1785664079-2475.jpg

Καλημέρα σε όλους και καλή βδομάδα.
Γιώργο, Γρηγόρη και Κωνσταντίνε σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.

Πολύ ωραία άσκηση Διονύση!

Καλησπέρα Παύλο και σε ευχαριστώ.
Άργησα λίγο να το δω το σχόλιο…

Εξαιρετική παρουσίαση βήμα-βήμα Διονύση. Έξυπνη ιδέα να ξεκινήσεις με δύο σημεία στήριξης στα άκρα.

Όμως εγώ γιατί στην 2(iii) καταλαβαίνω πως αυτή είναι η μέγιστη και όχι η ελάχιστη τιμή της δύναμης F ώστε οριακά να ισορροπεί και να μην ανατρέπεται η σανίδα…

Η τιμή F=100 N είναι το κατώφλι ανατροπής:

Για F<100N η πλάκα πατά σε όλη τη βάση,

Για F=100 N μόλις πατά μόνο στο B

Για F>100N ανατρέπεται

Αντιλαμβάνομαι ότι F=100 N είναι η ελάχιστη δύναμη που απαιτείται ώστε να φτάσει η κατάσταση «στήριξη μόνο στο Β» και ταυτόχρονα η μέγιστη για να συνεχίσει να ισορροπεί…

Δεν έχω διαβάσει τα σχόλια και δεν ξέρω αν έχει συζητηθεί….αλλά να δούμε και το 2ο ημίχρονο ….

Πήρα χαρτί και έκανα κάποιους υπολογισμούς για το 2(iii)

Από Στ(Α)=0 καταλήγουμε Fa=Nx με N=W=200N, a=0,4m.

Άρα: F=500x, 0<=x<=0,2m

Άρα: F<=100N

Κάνω λάθος;;;

Γεια σου Θοδωρή.
Κάποιες σκέψεις
https://i.ibb.co/ccYXVSfW/max-3.jpg

Καλημέρα Θοδωρή, καλημέρα Γιώργο.
“ F=100 N είναι η ελάχιστη δύναμη που απαιτείται ώστε να φτάσει η κατάσταση «στήριξη μόνο στο Β» και ταυτόχρονα η μέγιστη για να συνεχίσει να ισορροπεί…”
Αυτό δεν είναι Θοδωρή; Νομίζω ότι ο Γιώργος το έχει αναλύσει σωστά.
Δεν καταλαβαίνω να δημιουργείται ζήτημα.
Συνήθως ζητάμε την μέγιστη δύναμη για την οποία η πλάκα δεν ανατρέπεται.
Παραπάνω το διατύπωσα, από “πάνω”. Αν η δύναμη είναι 100Ν, τότε ισορροπεί με την Ν στο άκρο Β. Αν γίνει 101Ν; Η Ν πάλι στο Β θα είναι αλλά δεν θα ισορροπεί, θα ανατρέπεται. Το ίδιο θα γίνει στα 102Ν, 105Ν, 110Ν.
Αν δεν θέλω να αναφέρω την “ανατροπή”, παρά μόνο στο ότι η Ν πήγε στο Β; Η ελάχιστη τιμή της, με την οποία υπάρχει ισορροπία, είναι τα 100Ν.
Βέβαια θα μπορούσαμε να πάμε “από κάτω”:
Η πλάκα ισορροπεί με δύναμη 60Ν, 70Ν, 90Ν…. 99.9Ν.
Ποια η μέγιστη τιμή της ώστε να ισορροπεί; Τα 100Ν.

Καλημέρα Γιώργο, καλημέρα Διονύση, δεν διαφωνούμε σε κάτι ουσιαστικό….
Ο δικός μου εγκέφαλος “λειτουργεί” καλύτερα από “κάτω”….

Αλλά κάποιες φορές συναντιόνται τα “πάνω” και τα “κάτω”…..

Αρκεί να μην έρθουν τα πάνω-κάτω ….. αν και κάποιες φορές αυτό δεν είναι
κατ’ ανάγκη αρνητικό….

Καλημερα σε όλους από Κυκλάδες.Οπως είναι διατυπωμένο το ερώτημα iii από τον Διονύση η λέξη ” ελαχιστη”κακώς υπάρχει.Ζητειται να συμβαίνουν δύο πράγματα ταυτόχρονα.Η δύναμη πάνω στην κορυφή Α να είναι μηδέν και ταυτοχρόνως η πλάκα να ισορροπεί.Αυτο συμβαίνει για μια μοναδική τιμή του μετρου της δυνάμεως και όχι για ευρος τιμων.Αρα δεν έχει νόημα να μιλάμε για μέγιστα,ελάχιστα,κλπ.Κατα την γνώμη μου η λέξη αυτή πρέπει να σβηστεί.Αρα Θοδωρή καλύτερα να μην λειτουργείς ούτε από κάτω ούτε από πάνω αλλά στρέιτ Θρού που λέει και ο Ζαμπέτας,

Καλό απόγευμα Κωνσταντίνε και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Όσον αφορά το iii) ερώτημα και το ζήτημα που έβαλε ο Θοδωρής, η σκέψη μου ήταν να μην πάμε σε “ανατροπές” αφού δεν υπάρχει και η δυναμική στην ύλη και απλά να ζητήσω την δύναμη που πρέπει να ασκήσουμε στην πάνω δεξιά κορυφή, ώστε η δύναμη στήριξης να μεταφερθεί στην κορυφή Β.
Βέβαια υπάρχουν άπειρες τιμές του μέτρου της οριζόντιας δύναμης, όπου σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει ανατροπή (ίσως και με ολίσθηση), ενώ μία μόνο τιμή μας δίνει την ισορροπία. Και αυτή η τιμή είναι ελάχιστη από όλες τις παραπάνω.
Και μέχρι εδώ καλά… ή τουλάχιστον πιστεύω ότι καλά πάει.
Αλλά γράφοντας “σε επαφή μόνο με την κορυφή Β, με το έδαφος, ενώ συνεχίζει να ισορροπεί;”, είναι σαν να γράφω ότι υπάρχουν διάφορες τιμές δύναμης όπου υπάρχει ισορροπία και ψάχνουμε την ελάχιστη… Λάθος…
Συνεπώς ο Κωνσταντίνος έχει δίκιο και κάνω διόρθωση.

Καλησπέρα Διονύση Γράφοντας να βρεθεί η ελάχιστη ή η μέγιστη τιμή για να ικανοποιείται μια συνθήκη,στην περίπτωση όπου η τιμή αυτή είναι μοναδική,ναι μεν με βάση την θεωρία συνόλων δεν είναι λάθος,αλλά στην περιπτωση μας είναι λίγο περίεργο,έως αστείο διότι εμείς κάνουμε Φυσική και όχι sets and logic.Εξηγω γιατί.
Όταν ένα σύνολο έχει ένα μοναδικό στοιχείο,το οποίο είναι πραγματικός αριθμός,τότε αυτό το στοιχείο είναι ταυτοχρόνως το μέγιστο και το ελάχιστο στοιχείο του συνόλου.Αρα το μέτρο της δύναμης που ψάχνουμε είναι ταυτοχρόνως και το ελάχιστο και το μέγιστο μέτρο ώστε να υπάρχει ισορροπια και η δύναμη στο στήριγμα Α να είναι μηδεν.Ομωςπαρ όλα αυτά, όπως καταλαβαίνουμε δεν πρέπει να αναφέρουμε την λέξη μέγιστο η ελάχιστο για αυτό που ψάχνουμε.
.

Kαλησπέρα. Σε μια πρωτη ανάγνωση του σχολίου του Κωνσταντίνου θεωρείται πλεονασμός να ζητείται μεγιστο ή ελάχιστο μεγέθους όταν η τιμή που μπορεί να πάρει είναι μια. Αλλά έχει επικρατήσει βλέποντας διάφορα βοηθήματα.
Άλλες φορές όμως είναι απαραίτητο. Πχ
https://i.ibb.co/HpnySsD3/teo-2.jpg

Γεια σου Γιώργο.Στο παράδειγμα που βλέπω δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.Εδω έχεις μια ολόκληρη συνάρτηση F(x) oπου F το μέτρο της δύναμης και x η θέση του σημείου εφαρμογής της.καο ζητάς την ελάχιστη τιμή αυτής της συνάρτησης. Η αλλιώς ζητας το ελάχιστο στοιχείο του πεδίου τιμών αυτής της συνάρτησης.Αρα η λέξη “ελάχιστο” χρειάζεται διότι έχεις αφήσει ελεύθερη την θέση x.Aν την είχες καθορισει θα ήταν πλεονασμός να χρησιμοποιήσεις αυτήν την λέξη.

Αρχικα οι ακριανες χαντρες ειναι ακινητες και το νημα ευθυγραμμο. Κινειται μονο η μεσαια.

Κωνσταντίνε, έφαγα δύο παστέλια Μανωλάκου και πήρα “φώτιση”

μετά από περιττό αριθμό κρούσεων (π.χ τρεις) οι ταχύτητες των σφαιρών
θα είναι (υ1,υ2,υ3)=(16/3, – 8/3, 16/3) m/s

μετά από άρτιο αριθμό κρούσεων οι ταχύτητες των σφαιρών
θα είναι (υ1,υ2,υ3)=(0, 8, 0) m/s

Κώστα : Έστω ότι αριστερα είναι δεμένη η μαζα m3 (πρασινη) η μεσαία είναι η m2 (μπλε) και δεξια είναι δεμένη η μάζα m1 (μαυρη). Ίσες μάζες με αρχικα να κινειται η μπλε με ταχύτητα υ με φορά προς τα δεξια, όπως λες έχουμε ελαστικες κρούσεις της μπλε με τις υπολοιπες.

1η κρουση αμέσως μετά η μπλε ακινητη και η μαυρη θα έχει υ.

ερώτηση: αμέσως μετα λογω ακαριαίου τεντώματος του νηματος θα έχουμε τη μαυρη και την πράσινη να έχουν ταχύτητες υ/2 . Συμφωνεις με αυτό ;

Άρα μηπως πρέπει κάθε κρουση να περιέχει και τα δύο γεγονοτα σε σειρά ;

Συμφωνω Κωστα. Αυτα τα δυο γεγονοτα μπορεις να τα παρεις διαδοχικα. Δηλ την ελαστικη κρουση και το εν συνεχεια “τεντωμα” του νηματος το οποιο ισοδυναμει με πλαστικη κρουση.Αυτη ειναι ολη η Φυσικη της ασκησης. Ολα τα υπολοιπα ειναι Μαθηματικα.Λυσε την αναλυτικα.

Καλησπέρα Κωνσταντινε. Ομορφη! Μετά 3 κρουσεις βγαζω ότι θα έχουν από υ/4 η κάθε μια.
Ετσι δεν θα έχουμε άλλη κρούση.

Θοδωρη δεν συμφωνω Dude.

Mε υ/4 Γιωργο παραβιαζεται και η ΑΔΟ

Kατι αναλογο Κώστα ειναι αυτο οπου εχουμε ενα γεγονος αλλα το αποτελεσμα ειναι αυτο διαδοχικων γεγονοτων σαν να υπηρχε ενα μικρο κενο μεταξυ των σφαιρων.

https://i.ibb.co/vvz5fCdn/newtons-cradle-1-1785346713-3468.jpg

Διορθώνω : υ/8 ,υ/4. υ/8
Αναλυτικά:
Αρχικά: Α Β Γ με ΑΔΟ(μεταξυ Ακαι Γ) : Α Β Γ
0 υ 0
1η κρουση 0 0 υ υ/2 0 υ/2
2η κρουση 0 υ/2 υ/2 υ/4 υ/2 υ/4
3η κρουση υ/4 υ/4 υ/2 υ/8 υ/4 υ/8

Κωστα βαλε νουμερα. 🙂 Για αυτο το εβαλα 8 για να βγαινουν ακεραιοι

Γιωργο με μπερδευεις.Μετα απο καθε κρουση τρεις αριθμους θελει

Ζηταω και τις ταχυτητες μετα απο πολλες κρουσεις. Πχ 1000 κρουσεις. Μαλλον δυσκολο να το παρεις με την σειρα. Θελει λιγα Μαθηματικα 🙂

Θα φάω άλλον έναν “Μανωλάκο” και θα τοποθετηθώ αργότερα….

what does dude mean; Όπως λέμε bro;

Γιωργο καταλαβα τι γραφεις αλλα στα τελευταια τρια που γραφεις θελει 3υ/8 διοτι παλι παραβιαζεται η ΑΔΟ

Αμέσως λοιπον την ολοκλήρωση της τρίτης κρουσης πρασινη και μαυρη θα έχουν ταχύτητες 3υ/8 = 3m/s και η μπλε υ/4=2m/s και η κινητικη ενέργεια του συστήματος 11Κ/32 = 11j . (Κ=0.5mυ^2= 32j)

Βλέπω επίσης ότι για αύξοντα αριθμό κρούσης περιττο η μπλέ θα συγκρουεται με τη μαυρη και για αύξοντα αριθμό κρούσης άρτιο η μπλέ θα συγκρούτεται με την πράσινη.

Αμέσως λοιπον την ολοκλήρωση της τρίτης κρουσης πρασινη και μαυρη θα έχουν ταχύτητες 3υ/8 και η μπλε υ/4 και η κινητικη ενέργεια του συστήματος 11Κ/32 (Κ=0.5mυ^2)

Βλέπω επίσης ότι για αύξοντα αριθμό κρούσης περιττο η μπλέ θα συγκρουεται με τη μαυρη και για αύξοντα αριθμό κρούσης άρτιο η μπλέ θα συγκρούτεται με την πράσινη.

Κωστα σωστο. Βρες τωρα τι θα γινει και σε βαθος χρονου

Ναι Θοδωρη 🙂

Γεια σας παιδιά

https://i.ibb.co/LzJN5ZKN/the-dude.jpg

XAXAxa γεια σου Αποστολη

Όμως διαφωνούμε bro

Εφόσον το νήμα είναι ευθύγραμμο και τεντωμένο, η απόσταση των δύο ακραίων χαντρών ισούται με το σταθερό μήκος του νήματος. Επομένως, όταν ενεργοποιείται ο δεσμός του νήματος, πρέπει να ισχύει υ1=υ3

Δεν μπορούμε λοιπόν να θεωρήσουμε την κρούση της μεσαίας με την ακραία ως ανεξάρτητη κρούση δύο ελεύθερων σωμάτων. Αν το νήμα θεωρείται ιδανικά μη εκτατό, τότε η μετάδοση της τάσης είναι ακαριαία και οι κρούσεις δεν είναι ανεξάρτητα γεγονότα· 

Κατά τη διάρκειά της εμφανίζεται και κρουστική τάση του νήματος, η οποία μεταδίδει ώθηση και στην άλλη ακραία χάντρα.

Με 3 ΘΩΟ, ένα για κάθε σφαίρα και με τον δεσμό του υ1=υ3, βρίσκουμε πως
η ώθηση της μεσαίας έχει διπλάσιο μέτρο από το μέτρο της ώθησης στην αριστερή

Με δεδομένη τη σχέση υ3-υ2=-(υ3-υ2) και λίγα μαθηματικά καταλήγουμε στα αποτελέσματα που ανέφερα στο αρχικό σχόλιο

Με ίδια λογική και ίδιες πράξεις μετά την 2η κρούση έχουμε τις αρχικές ταχύτητες

Γεια σου Κωνσταντίνε. Στην ταινία “Easy Rider” (1969) o Peter Fonda εξηγεί στον Jack Nicholson τον ορισμό του “dude”: “Dude means nice guy; Dude means regular sort of person.”

Με αυτον τον τρόπο το έχω αναλύσει ….

https://i.ibb.co/PZfrPZCZ/image.png

Ναι ειναι 3/8 :https://i.ibb.co/6JFn4cDK/SCAN-ioyl-71.png

Στη ν-οστη επι υ οι σχεσεις.

Θοδωρη το ειχα δει παλια και εχει και ενα ωραιο τραγουδι τω Steppenwolf

Γιωργο συμφωνουμε αλλά οι τύποι που δίνειs ισχύουν για n>=3 και οντως δίνουν σωστα αποτελέσματα από εκει και πέρα …

Κωστα συμφωνώ, Αλλωστε είναι προφανές αφου πρεπει 2n-5>0

Δεν συμφωνω Dude. Eσυ βγαζεις οτι η κινητικη ενεργεια διατηρειται ενω καθε φορα που η ταση του νηματος απο μηδεν αρχικα,ξαφνικα γινεται οχι μηδεν,(ασυνεχως) ωστε να εξισωθουν οι ταχυτητες των ακρων του,εχουμε απωλεια κινητικης ενεργειας.

Μεχρι εδω ειναι μαλλον απλα τα πραγματα. Τα παιρνουμε με την σειρα. Αν θελουμε τις ταχυτητες μετα απο μεγαλο αριθμο κρουσεων τι γινεται;

Γιωργο οι σχεσεις πο γραφεις εις την νιοστη τεινουν στο μηδεν οταν το n απειριζεται και αυτο παραβιαζει την ΑΔΟ.

Θα επιμείνω στη λύση μου bro, και φοβάμαι πως θα ψάξουμε για ασάφειες στην εκφώνηση, η οποία λέει:

“Tρεις ίδιες χάντρες είναι περασμένες σε ένα ιδανικό νήμα, πεπερασμένου μήκους.(Αβαρές και τα ρέστα)….”

Τα ρέστα φαντάζομαι είναι το μη εκτατό. Όμως ένα ιδανικό νήμα δεν μπορεί να αποθηκεύσει ενέργεια και δεν μπορεί να τη διαχέει.

Η εκφώνηση γράφει:

«Αρχικά και ενώ το νήμα είναι ευθύγραμμο…»

Δεν λέει αν είναι: ι) ευθύγραμμο και τεντωμένο, ή ιι) ευθύγραμμο αλλά χαλαρό.

Αυτή είναι μια ασάφεια.

Αν είναι ήδη τεντωμένο τότε η κινητική ενέργεια διατηρείται.
Αν είναι χαλαρό τότε κατά την πρώτη τάνυση εμφανίζεται απώλεια κινητικής ενέργειας.
Χωρίς αυτά το πρόβλημα δεν είναι πλήρως καθορισμένο.

Άλλον “μανωλάκο” δεν τρώω, δεν θα χωράω στα ρούχα μου

Καλό βράδυ

Ωραιο το παρεακι μας,αλλα ουτε Διονυση βλεπω ουτε Γιαννη βλεπω,ουτε Γιωργο Κόμη βλεπω,ουτε Σπύρο Χόρτη βλεπω,… Που εισαστε παιδια; 🙂

Και ένα τελευταίο:

Η λύση εξαρτάται από το αν το ιδανικό νήμα θεωρείται αρχικά τεντωμένο ή χαλαρό.

Επειδή η εκφώνηση δεν το διευκρινίζει, υπάρχουν δύο διαφορετικά φυσικά μοντέλα, τα οποία οδηγούν σε διαφορετικά αποτελέσματα.

Αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, η πιο σωστή αντιμετώπιση.

Είναι από τις περιπτώσεις όπου η σωστή μοντελοποίηση είναι πιο δύσκολη από τους ίδιους τους υπολογισμούς.

Γεια σου Κωνσταντίνε.
Στο Ρέθυμνο και δεν έχω υπολογιστή.

Θοδωρη δεν υπαρχουν ασαφειες. Δεν εχω δωσει δυναμεις που τεντωνουν το νημα.Ειναι σαν να εχεις αφησει ενα κομπολοι πανω σε ενα λειο τραπεζι.Ουτε το λειο τραπεζι χρειαζεται.Ουτε βαρυτητα χρειαζεται. Εχεις μονο οτι βλεπεις.Δεν υπαρχει λογος να θεωρησεις οτι το νημα ειναι υπο ταση.Οτι δεν χρειαζεται δεν το λεμε.Η εκφωνηση ειναι σαφεστατη.

Και υπο σταθερη ταση να ηταν το νημα,(κατι που δεν ειναι λογικο να το υποθεσει καποιος),επειδη οι κρουστικες δυναμεις ειναι πολυ μεγαλες και μεταβλητες,παλι εχεις ασυνεχειες και κατα συνεπεια απωλειες κινητικης ενεργειας. Πρεπει η ταση να μεταβαλεται συνεχως για να μην εχεις απωλειες κινητικης ενεργειας,οπως στην ασκηση του Ανδρεα Ριζοπουλου εδω Τρεις σφαίρες και δυο νήματα

Γιαννη σκεψου το και το συζηταμε αλλη φορα. Καλα να περνας. Το προβλημα ειναι δικης μου επινοησεως,δεν υπαρχει πουθενα αλλου.

Κώστα όσον αφορά το τελικό στάδιο έχεις δίκιο παραβιάζεται η ΑΔΟ. Που πάει το m.υ?
Μήπως τελικά :m.υ = 3m.υκ…. Θα το δω πάλι…

Καλησπέρα σε όλους. Θεωρώ πως οι αρχικές συνθήκες είναι λίγο θολές. Θα προτιμούσα στις αρχικές συνθήκες να αναφέρεται ότι δεν είναι τεντωμένο το νήμα (ευθύγραμμο αλλά όχι τεντωμένο) ώστε να έχει το χρονικό περιθώριο η δεξιά σφαίρα να αλληλεπιδράσει με την μεσαία χωρίς να δεχθεί για αυτό το χρονικό διάστημα δύναμη από το νήμα.
Νομιζω η λύση στο πρόβλημα της μη διατήρησης της ορμής του συστήματος που αναφέρει ο Ψυλάκος (γεια σου Κώστα) λύνεται αν δεχθούμε ότι οι κρούσεις δεν απειρίζονται και για να μην απειρίζονται πρέπει τελικά οι δύο σφαίρες να αποκτούν ίσες ταχύτητες γιατί για οσο χρόνο κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες αυξάνεται ο αριθμός των κρούσεων.

Να κάνω μια διόρθωση στο προηγούμενο σχόλιο. Οι τρεις σφαίρες θα αποκτήσουν την ίδια ταχύτητα και όχι οι δύο όπως γράφω. Πέρα από τις σχέσεις που έγραψε ο Γιώργος (Χριστόπουλος) που με την βοήθεια τους προκύπτει ότι μετά από άπειρες κρούσεις μηδενίζεται η ορμή του συστήματος (άτοπο) σε αυτό το συμπέρασμα μπορούμε να καταλήξουμε αν σκεφτούμε πως σε κάθε δεύτερη κρούση έχουμε απώλεια κινητικής ενέργειας άρα αν οι κρούσεις απειρίζονται τότε η τελική κινητική ενέργεια των σωμάτων του συστήματος τείνει να μηδενιστεί άρα πάλι καταλήγουμε πως η συνολική ορμή τείνει να μηδενιστεί που είναι άτοπο.

Γεια σου Παυλο.Οταν εχεις ενα νημα με δυο χαντρες στα ακρα και τιποτα άλλο δεν γινεται η ταση να μην είναι μηδεν.
Επισης Παυλο το οτι ο αριθμός των κρούσεων απειριζεται δεν προυποθετει οτι τελικα η κινητικη ενεργεια μηδενιζεται.Το μονο που προυποθετει ειναι οτι η συναρτηση ενεργειας χρονου ειναι φθινουσα.Αυτο που λες ειναι οτι κάθε θετικη φθινουσα συνάρτηση,τεινει στο μηδεν,κατι που ειναι λαθος

Παρε την ακολουθια 5+1/n,n φυσικος.Ειναι φθινουσα και εχει θετικο κατω φραγμα,αρα δεν μπορει να τεινει στο μηδεν.Αυτες θα μπορούσαν να είναι οι ενέργειες,οπου n ο αριθμός των κρουσεων.

Ωραία ιδέα Κωνσταντίνε. Μήπως θα ήταν προτιμότερο το νήμα

Καλημέρα Κώσταντινε. Όσον αφορά το νήμα μπορεί να μην εξέφρασα σωστά τον συλλογισμό μου στο 1o σχόλιο. Θεωρώ πως το μη έκτατο νήμα δεν πρέπει να είναι τεντωμένο δηλαδή να μην ταυτίζεται το μήκος του με το ευθύγραμμο τμήμα που ενώνει τα κέντρα μάζας των δύο σφαιρών που είναι δεμένα στα άκρα του γιατί τότε στην διάρκεια της 1ης κρούσης μεταξύ της μεσαίας σφαίρας και της δεξιά σφαίρας η ταχύτητα που αναπτύσσει η δεξιά σφαίρα θα ισούται με την ταχύτητα της αριστερής σφαίρας και στην ουσία θα υπάρχει αλληλεπίδραση της μεσαίας με το σύστημα των σφαιρών που είναι δεμένες στα άκρα του νήματος, αυτό που ανάφερε και ο Θοδωρής. Για την κινητική ενέργεια έχεις δίκιο μπορεί να τείνει σε μια θετική τιμή καθώς απειρίζεται ο αριθμός των κρούσεων αλλά στην λογική που ακολούθησα ξεκίνησα με αφετηρία τις εξισώσεις του Γιώργου θεωρώντας πως είναι σωστές. Έθεσα το πρόβλημα στην Τ.Ν. και κατέληξε σε διαφορετικές γενικές σχέσεις από αυτές του Γιώργου. Οι σχέσεις αυτές δείχνουν ότι καθώς ο αριθμός των κρούσεων αυξάνει οι τελικές ταχύτητες και των τριών σφαιρών τείνουν στην τιμή υ/3.
Άρα ο σωστός συλλογισμός είναι πως η κινητική ενέργεια των σωμάτων συνεχώς μειούμενη τείνει σε μια σταθερή τιμή (αυτή η σταθερή τιμή δεν μπορεί να είναι μηδέν γιατί τότε θα είχαμε συνολική ορμή του συστήματος μηδέν που είναι άτοπο) και πρέπει στην τελική κατάσταση (ακόμα και αν χρειαστούν άπειρες κρούσεις) οι 3 σφαίρες να τείνουν να αποκτήσουν ίσες ταχύτητες ώστε να ικανοποιείται η Α.Δ.Ο. δηλαδή υ’ = υ/3.
Παραθέτω σε φωτογραφία τις σχέσεις που πήρα από την Τ.Ν.

https://i.ibb.co/9m8pbRwJ/IMG-5348-1785383548-0322.jpg

Kαλημερα σε όλους Παύλο είναι λάθος να υποθέσουμε οτι το νήμα ειναι υπο ταση. Η εκφωνηση δεν το δινει αυτο πουθενα.Δεν δινει κανενος ειδους πεδιο δυνάμεων να τις επηρεαζει.Δεν μπορει να φανταζομαστε πραγματα που δεν υπάρχουν..Κατα την γνωμη μου ολες οι παρατηρήσεις περι ασαφειας της εκφώνησεως ειναι λαθος.
Ας υποθεσουμε ομως οτι οι δυο ακριανες σφαιρες εχουν και ιδια ηλεκτρικα φορτια και απωθουνται ενώ η μεσαία χάντρα είναι ηλεκτρικά ουδέτερη.Παλι μετα την πρωτη κρουση οι ταχυτητες θα ειναι υ/2,0,υ/2.
Ο Θοδωρής υπεθεσε οτι η συνολική κινητικη ενέργεια παραμένει σταθερή κατι που φυσικά δεν ισχύει.
Και κατι ακομα. Όταν κανουμε Μαθηματικα δεν χρησιμοποιουμε τεχνητη νοημοσυνη. Πρεπει να αποδειξεις οτι η ακολουθια των μέτρων των ταχυτητων μιας τυχαίας χάντρας ειναι απειρων ορων και τεινει στο υ/3.

Καλημέρα παιδιά.
Είδα χθες την ανάρτηση Κωνσταντίνε αλλά μετά είχα έξοδο.
Με ρωτούσαν όλες. Γιωργο γιατί εισαι σκεφτικός?
Αν έλεγα σκέφτομαι άσκηση φυσικής θα με εγκατέλειπαν.
Ευτυχώς επειδή είμαι πανέξυπνος τους είπα ότι σκέφτομαι το παρακάτω που το αφιερώνω και στην παρέα.
Είναι γεγονός ότι κατάφερα να τις συγκινήσω.

Κωνσταντίνε νομίζω πως δεν αρκεί να μην αναπτύσσεται τάση μεταξύ των δύο σφαιρών για να μπορεί να συμβεί αυτό που λες αλλά πρέπει το μήκος του νήματος έστω και απειροελάχιστα να είναι λίγο μεγαλύτερο από το μήκος του ευθύγραμμου τμήματος που ενώνει τις δύο σφαίρες. Βέβαια αυτό μπορεί να συμβεί μόνο ακριβώς πριν την 1η κρούση γιατί μετά οι δύο σφαίρες στα άκρα του νήματος θα έχουν ίσες ταχύτητες άρα το μήκος του νήματος θα ισούται με το ευθύγραμμο τμήμα που ενώνει τις δύο σφαίρες.
Δεν ανέφερα τις τελικές σχέσεις ως επιχείρημα αλλά ως επιβεβαίωση ότι όντως καταλήγουν στο ότι οι τελικές τιμές των ταχυτήτων των δύο σωμάτων θα είναι ίσες με υ/3.
Δεν χρησιμοποίησα καθόλου μαθηματικά και προσπάθησα να στηρίξω τον υπολογισμό των τελικών ταχυτήτων των σφαιρών στο γεγονός ότι εφόσον συνεχίζουν να συμβαίνουν κρούσεις η κινητική ενέργεια του συστήματος μειώνεται. Επίσης η κινητική ενέργεια του συστήματος δεν μπορεί να γίνει μηδέν αφού τότε δεν θα ίσχυε η Α.Δ.Ο. γιατί τότε pολ = 0, συνεπώς καταλήγουμε σε άτοπο. Συμπεραίνουμε ότι η κινητική ενέργεια θα συγκλίνει σε μια συγκεκριμένη τιμή που αυτό συνεπάγεται ότι το σύστημα θα τείνει να σε μια κατάσταση ώστε να μην συμβούν άλλες κρούσεις άρα θα τείνει σε ισότητα ταχυτήτων όλων των σφαιρών. Σε αυτή την τελική κατάσταση μπορεί να καταλήγουμε μετά από ένα πεπερασμένο αριθμό κρούσεων ή μετά από άπειρες κρούσεις.
Από τις εξισώσεις που μου έδωσε η Τ.Ν. παρατηρούμε ότι αυτό συμβαίνει μετά από άπειρες κρούσεις.

Παύλο αυτη η προυποθεση περι μηκους του νηματος σε σχεση με την αποσταση των σφαιρων,δεν χρειαζεται. Αυτο το συζητησαμε εν συντομία με τοκ Κώστα Ψυλάκο στα πρωτα σχολια στην πρωτη σελιδα. Κατι αναλογο συμβαινει εδω Μπάλα και μπαλάκι πέφτουν. οπου εχω δωσει ενα μικρο κενο μεταξυ της μεγαλης και της μικρης μπαλας,αλλα το εκανα για να μην μπερδευτει ο κοσμος,ενω στην πραγματικοτητα δεν χρειαζεται.Επισης πως ξερουμε οτι ο αριθμος των κρουσεων θα ειναι απειρος και οχι πεπερασμενος; Δεν το εχουμε αποκλεισει αυτο. Δεν εχουμε βρει την αναλυτικη εκφραση της ακολουθιας ταχυτητων.
Περιμενω απο καποιο φιλο μια αυστηρη μαθηματικη διατυπωση της λύσεως.

Καλημέρα !

Παύλο είχα αναφερει εχθές ότι δεν μπορεί να χαθει όλη η ενέργεια διοτι θα φτασουμε σε παραβιάση της ΑΔΟ οπότε έγραψα ότι θα καταλήξουμε σε κοινη ταχύτητα ίση με υ/3 .

Οι τύποι που σου έδωσε η Α.Ι. δίνουν αποτελέσματα που ικανοποιουν όλα όσα εχω βρει (n>=1) . Παρατηρησα λοιπόν ότι για n=10 έχουμε φτάσει με πολυ καλη ακρίβεια στο υ/3 .

υ(μαυρη)=υ(πράσινη)= (υ/3) *(1023/1024) = (υ/3)*0.9990

και υ(μπλε)= (υ/3) *(1026/1024) = (υ/3)*1.0019

Γιωργο Κόμη καλημερα. Πριν πολλα χρονια ημουνα στα μπουζουκια με παρεα,με ντιμπλ κλπ. Τις προηγουμενες μερες ειχα διαβασει ενα πολυ δυσκολο προβλημα σε ενα περιοδικο,που εμοιαζε με αυτο. Τετράγωνο στρέφεται και συρρικνώνεται. Μια κοπελα απο την παρεα,στο ασχετο μου ειπε οτι αυτη και ο φιλος της προσπαθουν να λυσουν ενα προβλημα που εχει χρηματικο επαθλο για οποιον στειλει την λυση. Ρωτησα ποιο ειναι το προβλημα και συμτωματικα ηταν αυτο που ειχα διαβασει και το ηξερα απεξω. Εκανα πως σκεφτομαι ενω τραγουδουσε ο Πασχαλης Τερζης και πηρα μια χαρτοπετσετα και μπαμ μπαμ εγραψα την λυση.Παθανε την πλακα τους που ειχαν τετοιο Αινσταιν στην παρεα. 🙂

Καλημέρα σε όλους!! ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ
(ΤΟ νήμα αρχικά χαλαρο)
1.κρουση: Η μεσαία χάντρα ανταλλάσει ταχύτητα με την δεξιά.
2.κρουση: (μέσω νήματος)
Το νήμα τεντωνεται η ενέργεια αποθηκεύεται στιγμιαία ως δυναμική παραμορφωσηςστα τοιχώματα των σφαιρών στα σημεία πρόσδεση με το νήμα και στην συνέχεια απελευθερωνεται.
Ακινητοποιειται η δεξιά χάντρα και κινείται η δεμένη αριστερά με υ=8m/s.
3.κρουση:Η αριστερή συγκρούεται με την μεσαία (το Νήμα χαλαρώνει)και ανταλλάσουν ταχύτητες.
Το φαινόμενο επαναλαμβανεται.

Καλημέρα Γιώργο!

Καλημέρα σε όλους, Σωστα Κωνσταντινε ,Έκανα λαθος στις πράξεις .Το σωστό είναι:
Για την Β : υ(Β)=[2^(n-1)+(-1)^n]*υ / [2^(n-1)*3]
Για τις Α,Γ: υ(Α)=υ(Γ)= [2^n-(-1)^n]*υ / [2^n*3]
Επίσης μετα καθε ολοκληρωμένη κρούση η ταχύτητα της Β είναι η ταχύτητα των Α,Γ που ελιχαν πριν την κρούση.

Καλημέρα Κωνσταντίνε, έδωσα την άσκηση στο chatgpt και ρώτησα τον “φίλο” μας:

“Είναι δυνατόν το νήμα να είναι αρχικά τεντωμένο και να παραμένει τεντωμένο σε όλη τη διάρκεια του φαινομένου των κρούσεων; ”

Έλαβα την απάντηση:

Ναι, είναι απολύτως δυνατό το νήμα να είναι αρχικά τεντωμένο, χωρίς να ασκεί τάση.

Θα εξηγήσω γιατί. Τι σημαίνει «τεντωμένο»;

Γεωμετρικά σημαίνει ότι η απόσταση των δύο ακραίων χαντρών είναι ίση με το μήκος του νήματος. Δηλαδή ο δεσμός: x3-x1=L ισχύει ήδη από την αρχή.
Αυτό δεν συνεπάγεται ότι T>0.

Ένα απλό παράδειγμα
Έχεις δύο χάντρες στο διάστημα.
Τις ενώνεις με ιδανικό, αβαρές, μη εκτατό νήμα.
Τις τοποθετείς σε απόσταση ακριβώς L.
Κανείς δεν τις τραβά.
Καμία εξωτερική δύναμη δεν υπάρχει.
Έχουν μηδενική ταχύτητα.
Τότε: T=0.

Όμως το νήμα είναι ήδη πλήρως τεντωμένο.
Δεν υπάρχει χαλάρωση.

Πότε εμφανίζεται τάση;Η τάση είναι δύναμη αντίδρασης.

Εμφανίζεται μόνο όταν κάποια κίνηση τείνει να παραβιάσει τον δεσμό.
Αν δεν υπάρχει τέτοια τάση παραβίασης: T=0.

Αυτό είναι γενική αρχή της μηχανικής των ιδανικών δεσμών.

Εφαρμογή στην άσκησηΑρχικά

• οι ακραίες χάντρες είναι ακίνητες

• η μεσαία αποκτά ταχύτητα.

Αν το νήμα είναι ήδη τεντωμένο, τότε μέχρι να συγκρουστεί η μεσαία με μία ακραία, οι ακραίες δεν έχουν κανέναν λόγο να κινηθούν.
Άρα: T=0 σε όλη αυτή τη φάση.

Μόλις όμως γίνει η κρούση, η δεξιά χάντρα τείνει να κινηθεί προς τα δεξιά.
Τότε ο δεσμός ενεργοποιείται και εμφανίζεται τάση.

Αυτό είναι συμβατό με την εκφώνηση;
Εδώ είναι το λεπτό σημείο.

Η εκφώνηση γράφει:

«Οι δύο ακριανές χάντρες είναι δεμένες στα άκρα του νήματος.»

και

«Αρχικά ενώ το νήμα είναι ευθύγραμμο…»

Δεν γράφει:

• το νήμα είναι χαλαρό,

ούτε

• το νήμα είναι τεντωμένο.

Το “ευθύγραμμο” από μόνο του δεν αποκλείει ούτε τη μία ούτε την άλλη κατάσταση.

Εδώ όμως ο κ. Καβαλλιεράτος διατυπώνει μια πρόσθετη φυσική παραδοχήΌταν γράφει:

«Δεν υπάρχει λόγος να θεωρήσουμε ότι το νήμα είναι υπό τάση.»

συμφωνώ.

Όταν όμως συμπεραίνει από αυτό ότι

«άρα το νήμα δεν είναι τεντωμένο»,

εκεί δεν συμφωνώ.

Γιατί στην Αναλυτική Μηχανική αυτά είναι δύο διαφορετικά πράγματα.

Ένας ιδανικός δεσμός μπορεί να είναι ενεργός χωρίς να ασκεί αντίδραση.
Οι αντιδράσεις εμφανίζονται μόνο όταν απαιτούνται.

Η δική μου αμφιβολία. Υπάρχει όμως ένα σημείο που θα ήθελα να τον ρωτήσω.
Αν όντως θεωρεί ότι το νήμα είναι αρχικά χαλαρό, τότε θα έπρεπε να υπάρχει μια μικρή περίοδος όπου η δεξιά χάντρα, μετά την πρώτη κρούση, κινείται ελεύθερα μέχρι να εξαφανιστεί η χαλάρωση του νήματος.

Αυτό σημαίνει ότι η χρονική εξέλιξη εξαρτάται από το πόση χαλάρωση υπήρχε αρχικά.

Η εκφώνηση όμως δεν δίνει αυτή την ποσότητα.

Επομένως, αν το μοντέλο είναι «αρχικά χαλαρό νήμα», θεωρώ ότι λείπει ένα φυσικό δεδομένο.

Πάντως η συζήτησή μας μου γεννά μια υποψία: ίσως ο κ. Καβαλλιεράτος δεν θεωρεί το νήμα απλώς χαλαρό, αλλά θεωρεί ότι ένα ιδανικό μη εκτατό νήμα δεν μπορεί καν να υπάρχει γεωμετρικά τεντωμένο χωρίς τάση.

Αν αυτή είναι η φιλοσοφική του θέση, τότε εκεί εντοπίζεται η πραγματική διαφωνία.

Προσωπικά δεν τη συμμερίζομαι, γιατί στην κλασική Αναλυτική Μηχανική ένας ιδανικός δεσμός μπορεί να είναι ενεργός με μηδενική αντίδραση μέχρι να χρειαστεί να αντιδράσει. Αυτό είναι η συνήθης αντιμετώπιση των ιδανικών περιορισμών.

Το βασικό συμπέρασμα
Ναι, ένα νήμα μπορεί να είναι αρχικά ακριβώς τεντωμένο και να έχει (T=0). Αυτό όμως δεν αρκεί για να καθορίσει τι θα συμβεί κατά την κρούση.

Επίσης, η προσέγγιση:

«Αν ο δεσμός είναι ενεργός από την αρχή, τότε μπορεί να διατηρηθεί η κινητική ενέργεια»

ήταν υπερβολικά απόλυτη. Η ύπαρξη ενεργού γεωμετρικού δεσμού δεν επιβάλλει από μόνη της ούτε διατήρηση ούτε απώλεια ενέργειας κατά ένα κρουστικό γεγονός.

Τι είναι βέβαιο αρχικά
Αν (L) είναι το μήκος του νήματος και (x1,x3) οι θέσεις των ακραίων χαντρών, μπορούμε να έχουμε: x3-x1=L, και T=0.

Το νήμα είναι «μόλις τεντωμένο», χωρίς προένταση. Δεν χρειάζεται εξωτερική δύναμη για να συμβαίνει αυτό.
Το νήμα αποτελεί μονόπλευρο δεσμό: x3-x1= L,

επειδή μπορεί να εμποδίσει την αύξηση της απόστασης, αλλά δεν μπορεί να εμποδίσει τη μείωσή της ούτε να ασκήσει θλιπτική δύναμη. Τα καλώδια και τα νήματα αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων μονόπλευρων δεσμών.

Τι συμβαίνει μόλις γίνει η κρούση;
Η δεξιά χάντρα τείνει να κινηθεί προς τα δεξιά, επομένως τείνει να αυξήσει την απόσταση των άκρων πάνω από (L). Τότε το νήμα αναπτύσσει τάση και, στο ιδανικό μοντέλο μηδενικής εκτατότητας, κρουστική ώθηση.

Από εδώ και πέρα, όμως, χρειάζεται ένας επιπλέον νόμος που να περιγράφει τη συμπεριφορά του νήματος κατά την απότομη τάνυση.
Η γεωμετρική συνθήκη v1’=v3′

και η διατήρηση της συνολικής ορμής δεν αρκούν για να αποφασίσουμε αν η ενέργεια:

• χάνεται,
• διατηρείται και επιστρέφεται από το νήμα,
• ή κατανέμεται με κάποιον ενδιάμεσο τρόπο.

Τι βρήκα στη βιβλιογραφία:
Υπάρχει ένα εξαιρετικά σχετικό άρθρο του A. G. Walker με τίτλο The Inextensible String. Εξετάζει ακριβώς δύο ίσες μάζες συνδεδεμένες με νήμα που γίνεται τεντωμένο.

Η συνηθισμένη γεωμετρική αντιμετώπιση δίνει κοινή ταχύτητα (V/2), άρα απώλεια του 50% της κινητικής ενέργειας.
Ο Walker όμως επισημαίνει ότι αυτό δεν είναι μοναδική ή αυτονόητη φυσική συνέπεια του «μη εκτατού νήματος».

Αν το νήμα θεωρηθεί ως όριο πολύ δύσκαμπτου αλλά ελαστικού νήματος, μπορεί να αποθηκεύσει προσωρινά ενέργεια και να την επιστρέψει, οπότε η ενέργεια διατηρείται και το νήμα ξαναχαλαρώνει.

Μάλιστα γράφει ρητά ότι δεν πρόκειται απλώς για δύο μεθόδους λύσης του ίδιου προβλήματος, αλλά για διαφορετικά προβλήματα που αντιστοιχούν σε διαφορετικές έννοιες του “μη εκτατού νήματος”. (Cambridge)

Ακόμη πιο σημαντικό για τη δική μας συζήτηση: εξετάζει δύο μάζες με νήμα ήδη μόλις τεντωμένο, όταν ασκείται σύντομη ισχυρή δύναμη στη μία.
Βρίσκει ότι η τελική κίνηση εξαρτάται από τη σχέση μεταξύ:

• της διάρκειας της ώθησης,
• και της ελαστικής δυσκαμψίας του πραγματικού νήματος.

Δηλαδή, ακόμη και όταν το νήμα είναι αρχικά τεντωμένο, το ιδανικό όριο δεν δίνει κατ’ ανάγκην μία μοναδική απάντηση.

Άρα τι ισχύει για τον ισχυρισμό του συγγραφέα;Η λύση (υ/2,0,υ/2)

μετά την πρώτη συνολική διαδικασία είναι απολύτως θεμιτή αν θεωρήσουμε την απότομη τάνυση πλήρως ανελαστική ως προς τη σχετική κίνηση των άκρων. Τότε τα άκρα αποκτούν κοινή ταχύτητα και χάνεται κινητική ενέργεια.
Για υ=8m/s, τότε (υ1,υ2,υ3)=(4,0,4) m/s

Η αρχική κινητική ενέργεια είναι Ki=32J

ενώ μετά: Kf=16J

Άρα χάνονται 16J

Αυτό είναι συνεπές μοντέλο.

Δεν είναι όμως σωστό να λέμε ότι το αποτέλεσμα προκύπτει αναγκαστικά μόνο από το ότι:

1. το νήμα είχε αρχικά (T=0),
2. και κατόπιν η τάση εμφανίστηκε ασυνεχώς.

Η ασυνέχεια της τάσης δεν καθορίζει από μόνη της τον συντελεστή ενεργειακής απώλειας. Χρειάζεται να προσδιοριστεί πώς μοντελοποιείται η απότομη τάνυση: πλήρως ανελαστικά, ελαστικά ή μέσω συγκεκριμένου ελαστικού νήματος.

Η τελική μου θέση
-Το αρχικό νήμα μπορεί να είναι τεντωμένο με (T=0).

-Η πρώτη κρούση προκαλεί κρουστική τάση, επειδή η δεξιά χάντρα τείνει να απομακρύνει τα άκρα.

-Το ότι το νήμα ήταν ήδη τεντωμένο δεν εγγυάται διατήρηση της ενέργειας.

-Το ότι η τάση εμφανίζεται ασυνεχώς δεν αποδεικνύει από μόνο του συγκεκριμένη απώλεια ενέργειας.

-Το αποτέλεσμα ((u/2,0,u/2)) αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη, πλήρως ανελαστική σύλληψη της απότομης τάνυσης.

-Η δική σου λύση με διατήρηση ενέργειας αντιστοιχεί σε διαφορετικό νόμο κρούσης/διαφορετική ιδεατή συμπεριφορά του νήματος.

Επομένως, ο συγγραφέας έχει δίκιο ως προς το αποτέλεσμα μέσα στο μοντέλο που επιλέγει, αλλά όχι ότι αυτό είναι η μοναδική συνέπεια των λέξεων «αβαρές, μη εκτατό νήμα». Η σχετική βιβλιογραφία επιβεβαιώνει ακριβώς ότι το ιδανικό «μη εκτατό νήμα» σε κρουστικά φαινόμενα χρειάζεται επιπλέον φυσική προδιαγραφή.

Ελπίζω η “συζήτηση” να βοηθά στο να γίνουν πιο σαφή ορισμένα που θεωρήθηκαν μονόδρομος και δεδομένα….

ΥΓ: Τώρα κατάλαβα γιατί εσύ και ο Γιώργος ο Κόμης γίνατε “σοφοί” φυσικοί….
Βγαίνετε τα βράδια με εκλεκτή παρέα και παίρνετε μαζί σας και τη φυσική….Εγώ δεν το έκανα ποτέ αυτό…. και μάλιστα ανάμεσα σε θηλυκή παρέα και τη φυσική ως παρέα, προτιμούσα πάντα την πρώτη…. γι αυτό και δεν πρόκοψα….σνιφ…

Το πλήρες σχόλιο που δεν έστειλα προηγουμένως:
Ωραία ιδέα Κωνσταντίνε. Μήπως θα ήταν προτιμότερο το νήμα να αντικατασταθεί με λεπτή αβαρή ράβδο που οι δύο ακραίες σφαίρες είναι στερεωμένες στα άκρα της και διαπερνά τη μεσαία που μπορεί να κινείται κατά μήκος της χωρίς τριβές;

Γεια σου Γιωργο. Για ποιο λογο αυτο θα ηταν προτιμοτερο;

Αναλυτικά:https://i.ibb.co/G3TnQcjh/SCAN-ioyl-80.png

και…https://i.ibb.co/67K81vpN/SCAN-ioyl-81.png

Θοδωρη τους αθλίους του ΒΙκτωρος Ουγκω εγραψες.Στην εκφωνηση δεν χρησιμοποιησα την λεξη τεντωμενο. Επιτηδες. Πολλοι θα νομιζαν (κακως) οτι τεντωμενο σημαινει και μη μηδενικη ταση .Για αυτο το απεφυγα.Χρησιμοποιησα την λεξη ευθυγραμμο που σε συνδιασμο με τα ανυπαρκτα δεδομενα περι συνθηκων που το τεντωνουν σημαινει οτι η ταση ειναι μηδεν. Αν εχεις μονο ενα νημα με δυο χαντρες κι τιποτα αλλο δεν ειναι δυνατον να εχεις μη μηδενικη ταση νηματος.Στις εκφωνησεις πρεπει να παιρνει κανεις δεδομενο οτι του δινουν και οχι οτι μπορει να φανταστει. Θα μπορουσα για παραδειγμα να βαλω τις μπιλιες με το νημα πανω σε λειο οριζοντιο επιπεδο μεσα στο κατακορυφο πεδιο βαρυτητας και το προβλημα θα ηταν το ιδιο,αλλα αυτο θα ηταν πολυλογια και αχρηστο.Αν το ειχα δωσει ετσι παλι θα θεωρουσες οτι υπαρχει ταση; Kακώς.Δεν μπορω να το εξηγησω πιο απλα. (Θα με δειρει ο Λεβέτας)Εν παση περιπτωσει οι ταχυτητες των σφαιρων για τις πρωτες κρουσεις φαινονται στο σχημα του Ψυλάκου στην δευτερη σελιδα των σχολιων και στο τελευταιο σχόλιο του Γιωργου Χριστόπουλου. Καθε αλλη θεωρηση ειναι λανθασμενη(λεω εγω).

Εξαιρετικοί οι “Άθλιοι” του Ουγκώ… λες να έχω ταλέντο που δεν το έχω ανακαλύψει ακόμα….

Αν διαβάσεις με προσοχή λοιπόν τους “Άθλιους” θα δεις ότι η μοντελοποίηση που γίνεται στις λύσεις που αναφέρονται στα σχόλια, ούτε μοναδική είναι, ούτε υποχρεωτική.

Τουλάχιστον αυτό κατάλαβα εγώ….

Ίσως πρέπει να ξαναδιαβάσω τους “Άθλιους”…

Παρ’όλο που φαίνεται ,για τυπικους λόγους, πρεπει να πολλαπλασιασουμε με υ ,τις σχεσεις των υ(Α),υ(Β), υ(Γ) .

Γιώργο (Χριστ.) για ρίξε μια ματια στους τύπους για υ(Α) , υ(Γ) … θέλει πλην από ότι βλέπω για να συμφωνουμε με τα αποτελεσματα. Εχω κάνει ένα μικρο service ωστε να τους φερω στη μορφή που τους ανέβασε και ο Παύλος .
https://i.ibb.co/mCN2pc03/1.png

Μια μεθοδος ειναι να κατασκευασει κανεις την αναλυτικη εκφραση της ακολουθιας των μετρων των ταχυτητων μιας οποιασδηποτε μπιλιας. Και των τριων ιδιες ειναι με εναν ορο μπρος πισω.Εχετε βρει Γιωργο και Κώστα: Για την Β : 0,(υ/2),(υ/4),(3υ/8),(5υ/16),(11υ/32),(21υ/64),…
Και για τις αλλες ιδια ειναι με εναν ορο καθυστερηση. Αυτη η ακολουθια εχει αναδρομικο τυπο οτι καθε ορος ειναι η μεση τιμη των δυο προηγουμενων.Αρα αυτη η ακολουθια δεν σταθεροποιειται ποτε διοτι παντα η μεση τιμη δυο διαφορετικων αριθμων ειναι διαφορετικη και απο τους δυο. Αρα οι ταχυτητες δεν θα γινουν ποτε σταθερες ωστε να σταματησουν οι κρουσεις.Η κινητικη ενεργεια ομως ειναι γνησιως φθινουσα συναρτηση, διοτι σε καθε κρουση χανεται ενεργεια.Η ελαχιστη τιμη της που ικανοποιει ταυτοχρονα την ΑΔΟ ειναι αυτη για την οποια οι ταχυτητες γινονται ολες υ/3.Αυτο αποδεικνυεται ευκολα,χωρις παραγωγους,με ελαχιστη τιμη τριωνυμου με β/2α κλπ..Αυτη την ελαχιστη τιμη ομως δεν θα την παρει ποτε αφου η ακολουθια για την οποια ειπαμε πριν,ειναι απειρων ορων.Αρα τα μετρα των ταχυτητων ανηκουν στο διαστημα [υ.υ/3)=[8,8/3) και η κινητικη ενεργεια του συστηματος ανηκει στο διαστημα.[32,32/3)
Εγω ετσι το εκανα. Φυσικα εσεις Κωστα και Γιωργο,βρηκατε τον αναλυτικο τυπο της ακολουθιας ταχυτητων,κατι οχι ευκολο, οποτε τα παντα προκυπτουν πιο καθαρα.
Τα Μαθηματικα καλα ειναι αλλα το πιο ενδιαφερον εδω ειναι κατα την γνωμη μου το ερωτημα που εκανε ο Κωστας Ψυλάκος στο πρωτο πρωτο του σχολιο,στο οποιο βρισκεται ολο το ζουμι του προβληματος και το οποιο εχει μοναδικη σωστη απαντηση και οχι μου σου του… 🙂

Ναι Κώστα γραφοντας ξέχασα στη σχέση του αρίθμητη, αφαιρώντας το (-1)^n να το πολλαπλασιασω επί 3. Άλλωστε το αναφέρω σωστά στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση μου:

Για την Β : υ(Β)=[2^(n-1)+(-1)^n]*υ / [2^(n-1)*3]
Για τις Α,Γ: υ(Α)=υ(Γ)= [2^n-(-1)^n]*υ / [2^n*3]

Το ανεβάζω ξανα γιανα φανει αυτο που λεω:https://i.ibb.co/3y1qgt0N/SCAN-ioyl-81.png
Ευχαριστώ Κώστα για την επισήμανση.

Γιωργο εκανα μια επεξεργασια των αποτελεσμάτων και θελησα να αποδικωποιήσω την διαδοχή τους όσο το δυνατον πιο “μαζεμενα” . Τους αναγωγικούς τύπους τους έβγαλα στηριζόμενος στα αποτελέσματα της 3ης και 4ης “κρούσης” . Συμφωνουμε στους τύπους . Βγήκε εκτιμώ κάτι ωραιο και το ανεβάζω ….

https://i.ibb.co/0RWsSwSs/2.png

Πολυ καλη σκεψη Κώστα. Στηρίζεται σε αυτο που παρατηρησα προηγουμένως, δηλ ότι η μεσαία μετα την κρούση έχει την ταχύτητα που είχαν οι άλλες πριν την κρούση.

Εξασφαλίζεται Κωνσταντίνε η σταθερότητα της απόστασης των δύο σφαιρών και αποφεύγεται η όλη συζήτηση που ακολούθησε περί αυτού και έτσι επικεντρωνομαστε στις ισχύουσες αρχές διατήρησης.

Καλησπέρα σε όλους. Καλησπέρα Κωνσταντίνε που δεν “ησυχάζεις” ούτε με 40 βαθμούς :). Μια συνεισφορά κι από μένα στην ενδιαφέρουσα συζήτηση που δημιούργησε το πρόβλημά σου. Καλό υπόλοιπο διακοπών

https://i.ibb.co/01fnNjq/kvnst-1785425614-6965.jpg

Καλημέρα Κωνσταντίνε.
Αν κατάλαβα καλά μετά απο κάθε ζευγάρι κρούσεων (ελαστική και πλαστική) έχουμε τα εξής:
Διατήρηση ορμής πρέπει η ορμή να βγαίνει συνέχεια 8.
Χάνεται ενέργεια
Η ενέργεια όμως δεν μπορεί να χάνεται συνέχεια και να μηδενιστεί γιατί τότε δεν θα έχουμε διατήρηση ορμής δηλαδή 8
Άρα μία περίπτωση υπάρχει κάποια στιγμή πρέπει να πάψει να χάνεται ενέργεια και πως θα γίνει αυτό μόνο όταν σταματήσουν οι κρούσεις δηλαδή και τα τρία σώματα κινούνται ομόρροπα με ίδιες ταχύτητες. Επομένως , υ=8/3.
Αυτό λέγεται Φυσική.
Μένει τώρα να εξηγηθεί και μαθηματικά και να που τα μαθηματικά έχουν εφαρμογές.
Κωνσταντίνε πρόκειται για αριστούργημα, πρέπει ίσως και με άλλα παραδείγματα γιατί εδώ με το νήμα στην αρχή υπήρξαν διάφορα θέματα, ο Κώστας έδειξε το δρόμο, να διδάσκεται στα σχολεία και αν μπορούσε να γίνει και πείραμα απο πανεπιστήμιο και να έχουμε το βίντεο , θα γινόταν βούκινο ή βάϊραλ όπως λένε και στο χωριό μου.
Συγχαρητήρια.

Καλημέρα παιδιά. Σπύρο ευχαριστώ πολύ που ασχολήθηκες και κάνεις πάντα σημαντικές (και δύσκολες) σκέψεις. Γιώργο Χριστοπουλε ευχαριστώ για τους υπολογισμούς.(είσαι υπολογιστικό ον). Γιώργο Βουμβακη ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο. Δεν ξέρω αν η αβαρής ράβδος θα συμπεριφερθεί όπως το ιδανικό νήμα. Κώστα Ψυλάκο το να βρίσκεις ένα πάτερν που ακολουθείται είναι κλειδί σε παρά πολλές περιπτώσεις στην Φυσική και στα Μαθηματικά. Το τελευταίο σχήμα σου θα το τυπώσω και θα το βάλω στο γραφείο μου 🙂 . Γρηγόρη ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο, χαίρομαι που σου άρεσε το πρόβλημα.

Καλησπέρα σε όλους, ασχολήθηκα και εγώ με το θέμα και επιβεβαιώνω ως σωστή τη λύση του Θοδωρή Παπασγουρίδη.
Έπειτα απο περιττό αριθμό κρούσεων οι ταχύτητες των σφαιρών θα είναι (υ1,υ2,υ3)=(16/3, – 8/3, 16/3) m/s
Έπειτα από άρτιο αριθμό κρούσεων οι ταχύτητες των σφαιρών θα είναι (υ1,υ2,υ3)=(0, 8, 0) m/s
Με αυτή τη λύση ικανοποιούνται οι ΑΔΟ & ΑΔΚΕ τόσο πριν και έπειτα απο κάθε κρούση, όσο και στην έναρξη και σε μια τυχαία χρονική στιγμή της εξέλιξης του φαινομένου.
Μπορείτε να βρείτε και μια προσομοίωση του φαινομένου εδώ.
Για να “παίξει” η προσομοίωση, αρχικά την κατεβάζουμε τοπικά στον υπολογιστή μας και στη συνέχεια με δεξί κλικ στο ποντίκι μας επιλέγουμε να ανοίξει με έναν φυλλομετρητή π.χ. Google Chrome.

Καλησπέρα Αποστόλη

Η ανάρτηση για την Ida μπορεί να αντιμετωπιστεί και ως ένα καθαρό παράδειγμα για τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να αλλάξουν καθιερωμένες επιστημονικές απόψεις.

Επίσης, από το Chemistry World πληροφορούμαι ότι το άρθρο με το οποίο αμφισβητούσε (ορθά) την μεταστοιχείωση που ισχυρίστηκε πως πέτυχε ο Fermi και την δημοσίευσε το Nature, δεν το συνυπέγραψε ο μόνιμος συνεργάτης της, δηλαδή ο άνδρας της. Ίσως και αυτός αισθανόταν δυσκολία να το υπερασπιστεί.

Γεια σου Γιώργο. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι, ενώ τα πειραματικά δεδομένα δεν ήταν ξεκάθαρα, οι κύριοι πρωταγωνιστές προσπαθούσαν να τα συμβιβάσουν με την “ορθόδοξη” άποψη. Ίσως ο Walter Noddack να δυσκολευόταν πράγματι να υπερασπιστεί την “μαντεψιά” – όπως την αποκάλεσε η Meitner – της Ida, όμως σαν καλός σύζυγος παρακάλεσε μάταια τον Otto Hahn να την μνημονεύσει στις δημοσιεύσεις του.

Καλημέρα Αποστόλη και Γιώργο. Εμένα μου φαίνεται ως ξεκάθαρο “άδειασμα” της Noddack από τον Hahn. Αποστόλη δεν μου φαίνεται καθόλου εντυπωσιακό, αλλά μάλλον απόλυτα φυσιολογικό, “το γεγονός ότι, ενώ τα πειραματικά δεδομένα δεν ήταν ξεκάθαρα, οι κύριοι πρωταγωνιστές προσπαθούσαν να τα συμβιβάσουν με την “ορθόδοξη” άποψη”. Νομίζω ελάχιστοι επιστήμονες θα έκαναν το αντίθετο. Είναι εύκολο για ένα παγιωμένο θεωρητικό μοντέλο να δεχθείς, χωρίς πειραματικές αποδείξεις, από μία “εικασία” (ή ¨μαντεψιά” όπως είπε η Meitner), ότι μπορεί να μην ισχύει; Και μία “εικασία” από ποιόν; Μία γυναίκα χημικό που τολμά να αμφισβητήσει “ιερά τέρατα” της Φυσικής; Όμως θεωρώ ότι το χειρότερο ήταν η μη αναγνώρισή της εκ των υστέρων. Μόλις δηλαδή διαπιστώθηκε πειραματικά η πυρηνική σχάση. Ο Hahn συνέχισε στο ίδιο “βιολι”. Γιατί κύριε Hahn; Αφού άλλος το σκέφτηκε πρώτος. Δεν αξίζει ούτε αναφορά;
ΥΓ. Πάντως τη Noddack την αναφέρει στη wikipedia ως χημικό αλλά και φυσικό.

Καλημέρα σε όλους , Αποστολη ευχαριστούμε για το άρθρο – θα είχε ενδιαφέρον αν τελικά το τεχνητό είχε ονομαστεί ως Μασούριο

Καλημέρα Αποστόλη, καλημέρα σε όλους.
Και γω σκέφτομαι στη γραμμή του Θοδωρή.
Φυσιολογικό να μην δώσουν τόση σημασία, σε μια “μαντεψιά”…

Καλημέρα σε όλους. Θοδωρή είναι εντυπωσιακό από επιστημολογικής άποψης: κατά τους Norwood Hanson, Thomas Kuhn και στην πιο ακραία εκδοχή τον Paul Feyerabend, τα παρατηρησιακά δεδομένα είναι “θεωρητικά διαμεσολαβημένα” (theory laden) όταν διαμορφώνονται από τις θεωρητικές παραδοχές που προϋπάρχουν. Αυτό εγείρει και το ζήτημα της επικύρωσης μιας θεωρίας, εφόσον τα παρατηρησιακά δεδομένα ενδεχομένως να προϋποθέτουν έμμεσα την προς επικύρωση υπόθεση. Κάποια εισαγωγικά στοιχεία εδώ. Το μοντέλο της υγρής σταγόνας του Bohr ήταν γνωστό από το 1936 και προέβλεπε ότι βαρείς πυρήνες όπως το Ουράνιο θα μπορούσαν να είναι ασταθείς. Μόνο όταν οι Meitner και Frisch προσπάθησαν να ερμηνεύσουν θεωρητικά τα πειραματικά δεδομένα των Hahn και Strassmann το Δεκέμβριο του 1938, έλαβαν υπόψη τους το μοντέλο του Bohr. Είχαμε δηλαδή μια αλλαγή επιστημονικού “παραδείγματος”. Όταν ο Bohr έμαθε τα νέα από τον Frisch για την ανακάλυψη της σχάσης το 1939 αναφώνησε: “πόσο ανόητοι υπήρξαμε όλοι. Αυτό είναι υπέροχο”.
Όσο για το “άδειασμα” της Noddack από τον Hahn, νομίζω ότι ωχριά μπροστά στο αντίστοιχο της Meitner. Τουλάχιστον, έστω και εκ των υστέρων, η Meitner τιμήθηκε με την απόδοση στο στοιχείο 109 του ονόματος “Μαϊτνέριο”.
Παναγιώτη αν το Τεχνήτιο είχε ονομαστεί Μασούριο, θα ήταν σαν να αποδίδονταν τα εύσημα της ανακάλυψης στους Noddack…

Καλησπέρα Αποστόλη. Ωστόσο, ακόμα κι έτσι, η ιδέα της Noddack είχε διατυπωθεί επίσημα από το 1934, πριν από το μοντέλο της σταγόνας του Bohr το 1936 …

Γεια σου Θοδωρή. Το μοντέλο της υγρής σταγόνας διατυπώθηκε από τον Gamow το 1928-29 και βελτιώθηκε αργότερα από τους Bohr και Wheeler. Έπρεπε όμως να μεσολαβήσει η περίοδος κρίσης, για να πάμε σε αλλαγή παραδείγματος το ’38.

Και ένα εκτενές άρθρο από το Nature που μελετά τη δημιουργία και τη συχνότητα εμφάνισης των “σύννεφων φωτιάς”.

Το πλήθος των επιβεβαιωμένων περιστατικών pyrocb κατά τη δεκαετία 2013-2023

https://i.ibb.co/cSPPPjHV/Screenshot-2026-07-27-210101.png

το διάβασα Αποστόλη και απόρησα:

αφού οι πύρινοι σωρείτες προκαλούν καταιγίδες, γιατί αυτές δεν λειτουργούν … πυροσβεστικά;

η απάντηση ίσως να περιγράφεται στο επόμενο σχήμα

https://i.ibb.co/j92HnZtx/1.png

Το φαινόμενο της ξηρής καταιγίδας (Virga) από τη Wikipedia.

Γιώργο από τα λίγα διαβάσματα που πρόλαβα να κάνω, το φαινόμενο σπάνια συνοδεύεται από βροχή, με την έννοια ότι οι όποιες σταγόνες βροχής παράγονται, εξατμίζονται πριν φτάσουν στο έδαφος. Επιπλέον, επειδή απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα ένας σημαντικός αριθμός σωματιδίων, οι σταγόνες νερού δεν μπορούν να συμπυκνωθούν δίνοντας βροχή.
Το σχήμα που παραθετεις παρόλα αυτά θα μπορούσε πράγματι να είναι μια απάντηση, σε περίπτωση βροχόπτωσης.

Αποστόλη καλησπέρα.
Ευχαριστούμε για το “πύρινο” άρθρο!
Θα μπορέσει άραγε ο άνθρωπος
να δαμάσει στη γέννησή τους , τους “δράκους που ξερνούν φωτιά”;

Καλημέρα Παντελή. Η ανθρωπότητα έχει φροντίσει ώστε οι δράκοι να είναι ξαμολυμένοι. Άντε να τους μαζέψουμε τώρα…

Καλημέρα. Αποστόλη θα μου επιτρέψεις μια διευκρίνηση , νομίζω δεν φταίει όλη η ανθρωπότητα ή τουλάχιστον δεν έχουν όλοι το ίδιο μερίδιο ευθύνης.
Παράδειγμα δεν έχει την ίδια ευθύνη κάποιος που έχει ένα πολύ παλιό αυτοκίνητο και ρυπαίνει αλλά δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πάρει καινούργιο, με κάποιον όμιλο εργοστασίων που για να μην μειωθεί το κέρδος ρυπαίνουν τα εργοστάσιά του.
Ούτε έχει ίδια ευθύνη κάποιος που επιλέγει αναγκαστικά να βάλει φωτοβολταϊκά σε ένα εύφορο χωράφι αντί να το καλλιεργήσει για να επιβιώσει, με εκείνους τους πολιτικούς που αντί να ενισχύσουν την αγροτική παραγωγή του βρήκαν αυτή τη λύση.
Βέβαια πόση ευθύνη να έχουν σε χώρες λιγότερο << αναπτυγμένες >> όπου ο κόσμος ζει σε άθλιες συνθήκες χωρίς να μπορεί να αξιοποιήσει τίποτα από τη σύγχρονη τεχνολογία και <<ανάπτυξη>>.
Υ.Γ. Αποστόλη μάλλον αφορμή έψαχνα να πω τα δικά μου.

Εξαιρετικο το κλεβω και εγω. Ευχαριστουμε

Καλημέρα Γρηγόρη και Τίνα. Γρηγόρη πολυεθνικές και κυβερνήσεις σέρνουν το χορό. Εμείς βάζουμε το λιθαράκι μας ως καλοί καταναλωτές που (μάθαμε να) είμαστε.

Καλημέρα και καλή βδομάδα.
Εν μέσω καλοκαιριού, ας μπούμε σε μια τάξη…

Καλημέρα Διονύση.
Νομίζω οτι δεν χρειάζεται εδώ (πρόβλημα 2) να ορίσουμε μηδέν, δηλαδή από 1(α) έχουμε
ΚΒ-ΚΑ=UΑ-UΒ=qVA-qVB=qVAB , και τελικά
1/2mυ^2 = qVAB.

Προφανώς Γρηγόρη και χωρίς να καθορίσουμε πού μηδενίζεται η δυναμική ενέργεια, το πρόβλημα επιλύεται αρκεί να εμφανίσουμε τη μεταβολή της…
Απλά ήθελα να το πάω και στη δυναμική ενέργεια (έστω και στην αυθαιρέτως υπολογισθείσα)…

Αγαπητέ Διονύση καλημέρα

Τέτοιοι δάσκαλοι σπανίζουν σήμερα στη Φυσική. Δεν περιορίζονται στον τύπο και στη σωστή απάντηση, αλλά αξιοποιούν την απορία του μαθητή ως αφορμή για ουσιαστικό μάθημα. Είναι σαν να κουβαλούν τη Φυσική στις νεότερες γενιές.
Και ακριβώς γι’ αυτό, νομίζω ότι επιβάλλεται να κολυμπούν και στα βαθιά νερά της εννοιολογικής και δομικής θεμελίωσης. Άλλωστε, από τη στιγμή που το ίδιο το Υπουργείο επέβαλε τον κβαντικό ανήφορο, είμαστε αναγκασμένοι —τουλάχιστον εμείς οι νεότεροι— να εξοικειωθούμε και με άλλους χώρους (Hilbert και λοιπούς) πέρα από τον παλιό καλό Ευκλείδειο…

Διονύση η μαστορική σου τέχνη συνεχίζεται και εν μέσω καλοκαιριού. Η οδός Βασιλείου είναι διαθέσιμη, αλλά μας ενδιαφέρει να τη διαβούμε;

Πολύ ωραία ροή διδασκαλίας.

Μιλτιάδη, Αποστόλη και Μανώλη καλό απόγευμα και σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Χαίρομαι που σας άρεσε…

Kαλημέρα.
Διονύση στην αναρτηση του Θοδωρή είχα τοποθετηθεί. Αν θελεις βάλε σύνδεσμο.
Η θέση μου σαφής ψηφίζω Αγγελική

18/07/2026 6:44 ΜΜ

Καλησπέρα παιδιά.
Κάποιες σκέψεις.
Όταν μιλάμε για δυναμική ενέργεια μιλάμε για δυναμική ενέργεια συστήματος τουλάχιστον 2 σωμάτων που όμως είναι απαραίτητο να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
Αν όμως η δυναμική ενέργεια του συστήματος των δυο έστω σωμάτων μπορεί να αξιοποιηθει μόνο από το ένα σώμα μέσω του εργου της δύναμης αλληλεπίδρασης πχ γη- πέτρα που κινειται μέσα στο πεδιο της τότε μπορουμε την δυναμική ενέργεια λόγω αλληλεπίδρασης του συστήματος για λόγους οικονομίας να την αποδώσουμε στην πέτρα. Η δυναμική ενέργεια συστηματος δυο σφαιρικών ουράνιων σωμάτων δίδεται από την σχεση
U = -GMm/r το – γιατί οι δυνάμεις μεταξύ τους είναι ελκτικες και θεωρούμε σιωπηλά η φωνακτα ότι η δυναμικη ενέργεια στο άπειρο είναι 0. Λογικό δεν αλληλεπιδρούν δύναμη 0 δυναμική ενέργεια 0. Βέβαια από μαθηματική άποψη και μόνο καθενας μπορει να αποδωσει δναμικη ενέργεια στο απειρο ή οπου αλλου όση θέλει.
Ένα ιδανικό ελατήριο που δεν αλληλεπιδρά με ένα σώμα δεν μπορεί να είναι συσπειρωμένο ή τεντωμένο.
Δηλ ένα ιδανικό ελατηριο όταν έχει το ΦΜ του είναι το απόλυτο τίποτα. Γιατί να του αποδώσω δυναμική ενέργεια. Βέβαια από μαθηματική άποψη μπορώ όπως αποδεικνύω παρακάτω να του δώσω όση θέλω.
Συσπειρωμένο ή τεντωμένο σημαίνει ότι αλληλεπιδρά με σωμα.
Η δυναμική ενέργεια στην ουσία ειναι η δυναμική ενέργεια του συστήματος ελατήριο – σώμα.
Δεν είναι βέβαια λάθος να μιλάμε για δυναμική ενεργεια ελατηρίου που μέσω του έργου της δυναμης που ασκεί στο σώμα μεταφέρεται στο σώμα ή αντίστροφα.
Ή να μιλάμε για δυναμική ενέργεια σώματος διότι βλέπω ένα σώμα σε πεδιο δυναμης.
Αμέσως μετά επισυνάπτω 2 αρχεία με χαρακτηριστικο τίτλο … Ανάποδες σκέψεις.
Θα επανέλθω….

Καλημέρα Γιώργο.
Σε ευχαριστώ για το σχόλιο, έβαλα το σύνδεσμο.

Καλησπέρα.
Σκέψη 1 δεν γνωρίζω αν αυτό που θα πω έγινε έτσι ακριβώς αλλά μου αρέσει αυτό το σενάριο. Υποθέτω όταν δημιούργησαν την κλίμακα για τη θερμοκρασία ήθελαν να εκφράσουν το πόσο ζεστό ή κρύο είναι ένα σώμα και επειδή τότε δε γνώριζαν τα όρια του κρύου και του ζεστού θα έπρεπε να παιρνει τιμές θεωρητικά μέχρι το άπειρο και προς τα κάτω και προς τα πάνω. Τη λύση την έδωσαν τα μαθηματικά έτσι έβαλαν και αρνητικές και θετικές τιμές. Όταν όμως η Φυσική απέδειξε οτι υπάρχει κάτω όριο έβαλαν το μηδέν στη μικρότερη τιμή.
Σκέψη 2. Αρνητική ενέργεια συνήθως εκφράζει οτι επειδή δύο σώματα έλκονται για να μηδενιστεί η ενέργειά τους δηλαδή να μην αλληλεπιδρούν , οπότε άπειρη απόσταση πρέπει να προσφερθεί ενέργεια απο εξωτερικό αίτιο.
Τη βαρυτική δυναμική εννοώ τον τύπο για μεγάλες αποστάσεις θα μπορούσαμε να τη θεωρήσουμε μηδέν και στην επιφάνεια της γης αλλά θα πρέπει να συμπληρώνουμε κάθε φορά και έναν όρο για να βγαίνει μηδέν
Σκέψη 3.Το ελατήριο δεν μπορεί να έχει αρνητική ενέργεια γιατί πάντα χωρίς εξωτερικό αίτιο θελει να βρεθεί στη χαμηλότερή του ενέργεια μηδέν στο φυσικό μήκος.
Σκέψη 4. Καθαρά μαθηματικά ελατήριο με κ=20 και επιμήκυνση, απο το φυσικο του μήκος ,10 έχει ενέργεια 1000 .
Επιμήκυνση απο φυσικό μήκος 15 θα έχει ενέργεια 2250 . μεταβολή 1250.
Βάζουμε το 0 στην επιμήκυνση 10 , για να βρούμε την ενέργεια έχουμε μεταβολή μήκους 5 βγαίνει ενέργεια 250. Για να βρούμε την ενέργεια πρέπει πάλι να έχουμε βρεί το 1000 στην επιμήκυνση 10 και να προσθέσουμε και έτσι να γίνει 1250 δεν κερδίσαμε τίποτα.
Και όλα αυτά γιατί το ελατήριο στον τύπο και απευθύνομαι σε μαθητές η παραμόρφωση χ είναι σε σχέση με το φυσικό του μήκος.
Η Διαφορά με τη βαρυτική είναι οτι εκεί μας ενδιαφέρει η κατακόρυφη μετατόπιση οπότε όπου και να βάλουμε το μηδέν δεν αλλάζει τίποτα αλλά κοιτάμε που μας βολεύει καλύτερα.
Συγνώμη για το μεγάλο κείμενο.
Μπορεί πολλά απο αυτά που γράφω να είναι και λάθος , περιμένω διορθώσεις , αλλά θέλω με αυτό πρώτα απο όλα να δηλώσω ότι πρέπει να εκφράζουμε τις σκέψεις μας και τις απορίες μας χωρίς να σκεφτόμαστε οτι αυτό που θα πούμε μπορεί να είναι ανοησία και χωρίς βέβαια να προσβάλλουμε τους άλλους, κατά την αποψή μου ανοησία είναι να μην εκφράζεις τις σκέψεις και τις απορίες σου ανησυχώντας για το τι θα πουν οι άλλοι.
Όπως λέει και ο ποιητής σε όποιον αρέσουμε για τους άλλους δεν ……

Καλό μεσημέρι Γρηγόρη και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό και την κατάθεση της σκέψης σου.

Γεια σου Γιώργο.
«Πίσω ολοταχώς», όπως έλεγε και ο Χριστόδουλος.Γιατί να σταματήσουμε στον Νεύτωνα;

Γιώργο καλησπέρα.

Γράφεις: “Παρατηρώ ότι ώριμοι καθ’ ομολογία φυσικοί διαφωνούν σε θέματα που είχα την εντύπωση ότι τα είχα με πολύ κόπο καταλάβει.”

Νομίζω ότι “ώριμοι καθ’ ομολογία φυσικοί” έχουν συμφωνήσει με την άποψη που έχει διατυπώσει ο Αποστόλης:

“το μηδέν για την ελαστική δυναμική ενέργεια εκτός θέσης φυσικού μήκους δεν είναι μεν “παράνομο”, αλλά δεν διευκολύνει ιδιαίτερα την περιγραφή των φαινομένων.“

Διονύση η κατάσταση του Βασιλείου είναι προχωρημένη.
Υπάρχουν όμως και χειρότερα. Κάποιες σκέψεις του μαθητή Γεωργίου.Ένας αδίστακτος , ευέξαπτος πλήν ευαίσθητος και ευάλωτος νέος.
Παρατηρώ ότι ώριμοι καθ ομολογία φυσικοί διαφωνούν σε θέματα που είχα την εντύπωση ότι τα είχα με πολύ κόπο καταλάβει.
Συντηρητικές δυνάμεις, δυναμικές ενέργειες , ΑΔΜΕ αλλά και άλλα τινά. Ενώ μου αρέσουν οι διαφωνίες και τα εκατέρωθεν επιχειρήματα δεν κρύβω ότι ενίοτε μπερδεύομαι.
Αποκυρήσσω πλέον μετά βδελυγμίας τον όρο δυναμική ενέργεια με ότι αυτό συνεπάγεται. ΑΔΜΕ , λοιπές προοδευτικές δυνάμεις κλπ
Ο καθηγητής μου μου είπε ότι ούτε ο Νεύτων τα γνώριζε αλλά δεν του ξέφευγε τίποτα στην κλασική μηχανική χρησιμοποιώντας δυο, τρεις νόμους και ήταν ευτυχισμένος.
Έκτοτε θεωρώ τον εαυτό μου Νευτωνικό τύπο.
https://i.ibb.co/G41n0KVw/adistaktos.jpg

Γεια σου Ανδρέα. Επειδή βλέπω ότι με επικαλείσαι, να θυμίσω ότι λίγο παραπάνω έγραψα: “Η οδός Βασιλείου είναι διαθέσιμη, αλλά μας ενδιαφέρει να τη διαβούμε;”

Δηλαδή Αποστόλη διαφωνείς ή συμφωνείς με την άποψη που έχεις διατυπώσει: “το μηδέν για την ελαστική δυναμική ενέργεια εκτός θέσης φυσικού μήκους δεν είναι μεν “παράνομο”, αλλά δεν διευκολύνει ιδιαίτερα την περιγραφή των φαινομένων.“;

Μαθηματικά μπορούμε να το επιλέξουμε. Κατά τη διδασκαλία δεν θα το επέλεγα ποτέ. Άλλο το τι συζητάμε μεταξύ μας και άλλο όταν έχουμε να κάνουμε με μαθητές.

Αποστόλη συμφωνώ μαζί σου. Ουδέποτε ισχυρίστηκα το αντίθετο. Αυτό βεβαίως μας το επιτρέπει ο ορισμός της δυναμικής ενέργειας, όπως τον μαθαίνουν και τον εφαρμόζουν η μαθητές στην Α’ Λυκείου. Και αυτό είναι Φυσική – όχι Μαθηματικά.

Γιώργο γράφεις: “Η δυναμική ενέργεια συστηματος δυο σφαιρικών ουράνιων σωμάτων δίδεται από την σχεση U = -GMm/r το – γιατί οι δυνάμεις μεταξύ τους είναι ελκτικες και θεωρούμε σιωπηλά η φωνακτα ότι η δυναμικη ενέργεια στο άπειρο είναι 0. Λογικό δεν αλληλεπιδρούν δύναμη 0 δυναμική ενέργεια 0.”

Στο άπειρο η δυναμική ενέργεια του συστήματος είναι μηδέν, όπως γράφεις, αλλά εκεί το σύστημα έχει τη μέγιστη δυναμική ενέργειά του! Πώς γίνεται λοιπόν όταν η δυναμική ενέργεια είναι μηδενική η δυναμική ενέργεια του συστήματος να είναι μέγιστη; Αυτό μπορεί να εξηγηθεί μόνο μόνο από το ότι συμβατικά θεωρούμε ότι η δυναμική ενέργεια στο άπειρο είναι μηδενική, Πράγματι όταν εφαρμόζουμε την ΑΔΜΕ μας ενδιαφέρει μόνο η μεταβολή της δυναμικής ενέργειας.

Αν ήθελες να θέλεις να αποφύγεις αυτό το παράδοξο πιο διδακτικός τρόπος είναι να επιλέξεις το μηδέν της δυναμικής ενέργειας στη επιφάνεια της Γης. Τότε η τιμή της δυναμικής ενέργειας στο άπειρο είναι αυτή που φαίνεται στην Εικόνα. Αυτή η ιδέα παρουσιάζεται αναλυτικά εδώ: Είναι μηδέν η βαρυτική δυναμική ενέργεια στο άπειρο; – Πρότυπα Θέματα Φυσικής

https://i.ibb.co/V0pXH7Pp/2026-07-29-183614-1785340127-8112.jpg

Αγαπητέ Γρηγόρη καλημέρα

Η Σκέψη 4 βάζει θέμα επιλογής της αρχής των αξόνων που είναι τελείως διαφορετικό από το σημείο μηδενισμού της συνάρτησης δυναμική ενέργεια!

Με όλο το θάρρος και εκτιμώντας ιδιαίτερα τη δύναμη της φράσης σου προς το τέλος:
…ανοησία είναι να μην εκφράζεις τις σκέψεις και τις απορίες σου ανησυχώντας για το τι θα πουν οι άλλοι…
Νομίζω ότι η φράση αυτή αποτελεί το καλύτερο μάθημα προς όλους τους μαθητές ανήσυχους και μη…

Έστω λοιπόν αρχή αξόνων στη ΘΦΜ. Τότε U(x) = 1/2 k x^2 + c

Η αυθαιρεσία της σταθεράς c δεν προσδιορίζεται πειραματικά. 
Θα πρέπει εγώ να διαλέξω μια απομάκρυνση x_0 και εκει να μηδενίσω τη Δυναμική ενέργεια
Για x_0 = 0 απαιτώ λοιπόν U(x_0 = 0) = 0 => c = 0. 
   Τότε στη σύμβαση αυτή U1(x) = 1/2 k x^2
Για x_0 = 10   απαιτώ     U(x_0 = 10) = 0 => c = -1/2 k 100 = -1000
   Τότε στη σύμβαση αυτή U2(x) = 1/2 k x^2 – 1000

Οι συναρτήσεις U1, U2 περιγράφουν την ίδια φυσική ενεργειακή οντότητα (ελαστική δυναμική ενέργεια) απλά έχουν διαφορετική βαθμονόμηση. Ο συμβατικός καθορισμός της σταθεράς c δεν επηρεάζει καθόλου την αρχή των αξόνων. Δεν προκαλεί δηλαδή αλλαγή της. Η αρχή των αξόνων σε όλο αυτό τον υπολογισμό εξακολουθεί να βρίσκεται στη ΘΦΜ.

Αν αλλάξεις την αρχή των αξόνων όπως φαίνεται να εννοείς στη σκ4 τότε θα αλλάξει και η συναρτησιακή μορφή της δυναμικής ενέργειας. Ας πούμε ότι μετατοπίζουμε την αρχή στο σημείο X_a = 10 (σημείο που απέχει +10 από ΘΦΜ) δηλαδή x = ξ + 10 
όπου ξ η απομάκρυνση ως προς τη νέα αρχή.
Τότε η συνάρτηση δυναμικής θα γίνει V(ξ) = 1/2 k (ξ + 10)^2 + Λ  και τώρα θα πρέπει εκ νέου να υπολογιστεί η αυθαιρεσία Λ διαλέγοντας μια απομάκρυνση ξ_0. Το πιο σωστό τώρα είναι το ξ0 = -10. (Σύμβαση ΘΦΜ στο νέο σύστημα αξόνων)

Άλλο λοιπόν η μετατόπιση της αρχής των συντεταγμένων και άλλο η κατακόρυφη μετατόπιση της συνάρτησης δυναμικής ενέργειας μέσω της αυθαίρετης προσθετικής σταθεράς. 

Επίσης ας μου επιτραπεί κι ένα αστείο. Έχω αλλάξει πολλά συνεργεία για το αμάξι. Οι περισσότεροι μάστορες έλεγαν απλώς: «Άλλαξα λάδια, μπουζί, φούσκες. Το αυτοκίνητο είναι έτοιμο». Τώρα τελευταία βρήκα έναν αλλιώτικο μάστορα. Κάθεται και σου εξηγεί σύντομα τι κάνει αυτό που άλλαξε και γιατί χρειάστηκε να το αλλάξει. Τεχνικά, την ίδια δουλειά κάνει, αλλά μετά αισθάνεσαι πιο δεμένος με το αυτοκίνητο…

Καλησπέρα σε όλους,
Διονύση είναι ένα αρκετά ωραίο διδακτικό κείμενο

Να παρατηρήσω ότι:
Η ατάκα του Βασίλη ότι η δική του λύση είναι «πιο επιστημονική επειδή χρησιμοποιεί ανώτερα μαθηματικά» ακούγεται συχνά μεταξύ των μαθητών αλλά δεν στέκει. Η περισσότερη μαθηματική δυσκολία δεν κάνει μια λύση πιο επιστημονική. Εδώ η Αγγελική αξιοποιεί καλύτερα τα δεδομένα και τη φυσική του προβλήματος, άρα η λύση της είναι πιο αποτελεσματική και, πρακτικά, καλύτερη.

Αν ήμουν στη θέση του καθηγητή θα έλεγα: Η Αγγελική έδωσε την καλύτερη λύση, ο Βασίλης άνοιξε τον δρόμο για την καλύτερη συζήτηση.

Το πρόβλημα που προσωπικά παρατηρώ είναι ότι μαθητές σαν τον Βασίλη (γιατί εδώ μπορεί να είναι ένα φανταστικό άτομο – αλλά αντικατοπτρίζει μια ομάδα μαθητών) δεν τα καταφέρνουν τόσο καλά στις τελικές εξετάσεις όπως μαθητές σαν την Αγγελική. Ο Βασίλης φαίνεται να έχει βαθύτερη θεωρητική ανησυχία. Όμως στις τελικές εξετάσεις ειδικά σε ένα σύστημα με περιορισμένο χρόνο και συγκεκριμένη ύλη αυτή η νοοτροπία μπορεί να γίνει μειονέκτημα, αν δεν συνοδεύεται από πειθαρχία στη λύση.
περισσότερα βήματα = περισσότερος χρόνος + περισσότερες πιθανότητες λάθους
Το ιδανικό δεν είναι να είσαι μόνο Αγγελική ή μόνο Βασίλης. Είναι να έχεις τη σκέψη του Βασίλη αλλά τη στρατηγική της Αγγελικής: Να καταλαβαίνεις βαθιά γιατί ισχύει ένας τύπος, αλλά όταν έρθει η ώρα της εξέτασης να τον χρησιμοποιείς άμεσα.

Στις εξετάσεις δεν ανταμείβεται πάντα ο μαθητής που σκέφτεται περισσότερο, αλλά εκείνος που αναγνωρίζει γρήγορα ποια σκέψη είναι χρήσιμη για το συγκεκριμένο ερώτημα.

Γιώργο, επιτυχημένο “αστείο”!.

Αυτό που περιγράφεις πρέπει να είναι ο πρωτεύων στόχος της διδασκαλίας μας: να μη «αλλάζουμε απλώς τα μπουζί», αλλά να δείχνουμε τι είναι, πώς δουλεύουν και σε τι χρησιμεύουν. Η γνώση δεν δένει τον μαθητή με το αντικείμενο μόνο επειδή την απέκτησε· τον δένει επειδή του εξηγήθηκε. Αλλιώς δεν μιλάμε για μάθηση, αλλά για εκτέλεση «στρατιωτικών παραγγελμάτων», που υπάρχουν μόνο για επίδειξη σε επίσημες τελετές.

Διονύση διαφωνώ με τον ισχυρισμό σου ότι

“ελάχιστη δυναμική ενέργεια έχουμε όταν το σωματίδιο φτάσει στο άπειρο, οπότε U=0, μιας και θα βρίσκεται πλέον εκτός του ηλεκτρικού πεδίου και δεν θα έχουμε καμιά αλληλεπίδραση μεταξύ των φορτίων για να τους αποδώσουμε δυναμική ενέργεια.”

Αυτό που γράφεις δεν ισχύει για ετερόσημα φορτία.

Για ετερόσημα φορτία η δυναμική ενέργεια είναι U=-kqQ/r και γι’ αυτό σε άπειρη απόσταση παίρνει τη μέγιστη τιμή της, την τιμή μηδέν, διότι οπουδήποτε αλλού η δυναμική ενέργεια, όπως φαίνεται από τον τύπο της, αρνητική.. Αντίθετα λοιπόν με τον ισχυρισμό σου αν και δεν έχουμε αλληλεπίδραση μεταξύ των φορτίων, υπάρχει δυναμική ενέργεια και μάλιστα μέγιστη.

Αν και σε ορισμένες περιπτώσεις αυτή η αντίληψή σου φαίνεται να βοηθά, υπάρχουν αντιπαραδείγματα, όπως αυτό με τα ετερόσημα φορτία, που τη διαψεύδουν. Άλλο αντιπαράδειγμα είναι βαρυτική αλληλεπίδραση.

Καλησπέρα Χρήστο, καλησπέρα Ανδρέα
Χρήστο συμφωνώ σε όλα και κυρίως για το ποιος μαθητής πηγαίνει καλύτερα στις εξετάσεις του. Συμφωνώ ότι μαθητές σαν την Αγγελικη αριστεύουν, ενώ ο Βασίλης… παίζεται…
Παραπάνω, προσπάθησα να είμαι ουδέτερος και δεν πήρα θέση… άφησα βέβαια ένα υπονοούμενο, αλλά κανείς δεν σχολίασε πώς αντέδρασε η τάξη…
Ανδρέα επανέρχεσαι ξανά και ξανά στο ίδιο θέμα. Έχεις καταθέσει τη θέση σου και έχω καταθέσει τη δική μου.
Να τα ξαναλέμε;
Πάμε στα φορτία. Δεν έχει κανένα νόημα Φυσικής να αποδώσουμε δυναμική ηλεκτρική ενέργεια σε δυο φορτία, είτε ομόσημα είτε ετερόσημα τα οποία βρίσκονται στο απειρο. Η λογική μας οδηγεί στο να πούμε ότι αφού το κάθε φορτίο βρίσκεται εκτός ηλεκτρικού πεδίου δεν έχει (από μόνο του) δυναμική ενέργεια.
Το αν δύο ετεροσημα φορτία αποκτήσουν αρνητική ενέργεια, αν πλησιάσουν, αυτό είναι απόλυτα λογικά, αν σκεφτούμε ότι:
“Δυναμική ενέργεια έχει ένα σώμα σε ένα πεδίο ή ένα ελατήριο, ίση με το έργο της δύναμης που πρέπει να του ασκηθεί για να φέρει το σώμα σε ένα σημείο Α του πεδίου ή για να προκαλέσουμε μια “αλλαγή κατάστασης”, παραμορφώνοντας το ελατήριο κατά Δl”.
Αν δεχτούμε το παραπάνω, όλα αποκτούν νόημα φυσικής.
Αν δεν θέλουμε, μπορούμε να γράφουμε:
Κ1+U1=K2+U2
αναφερόμενοι στην ΑΔΜΕ και μετά ένας μαθητής της Β΄γυμνασίου γνωρίζει ότι μπορεί να προσθέσει το 5 ή το 7,829 και στα δύο μέλη της παραπάνω εξίσωσης και να έχει:
Κ1+U1+ 5=K2+U2 +5
οπότε έχει δικαίωμα το U1+5 να το βαφτίσει U11 και το U2+5 να το πει U21 και να γράψει:
Κ1+U11+=K2+U21
Το “μαθηματικό αυτό παιχνίδι” μας επιτρέπει να ορίζουμε μηδενική δυναμική ενέργεια σε όποιο σημείο θέλουμε αρκεί το 5 ή το 7,829 να αντικατασταθεί από το -U1…
Βολεύει; Σίγουρα, γι΄αυτο όλοι το εφαρμόζουμε, στα πεδία και όχι στις “αλλαγές κατάστασης”, τουτέστιν στο ελατήριο που παραμορφώνουμε.
Ψάχνουμε να βρούμε φυσικό νόημα στο “παιχνίδι” αυτό;
Απλώς θεωρώ ότι στρεβλώνουμε το νόημα της δυναμικής ενέργειας…
Η γνώμη μου.

Κε Μάργαρη καλημέρα,
να καταθέσω μια ένσταση:

λέτε “Πάμε στα φορτία. Δεν έχει κανένα νόημα Φυσικής να αποδώσουμε δυναμική ηλεκτρική ενέργεια σε δυο φορτία, είτε ομόσημα είτε ετερόσημα τα οποία βρίσκονται στο απειρο. Η λογική μας οδηγεί στο να πούμε ότι αφού το κάθε φορτίο βρίσκεται εκτός ηλεκτρικού πεδίου δεν έχει (από μόνο του) δυναμική ενέργεια.”

Κάποιος καθηγητής μου μας είχε πεί οτι το φυσικό άπειρο και το μαθηματικό άπειρο είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Όπως το αντιλαμβάνομαι, δεν μπορούμε να πούμε ποτέ οτι το φορτίο θα βρεθεί εκτός ηλεκτρικού πεδίου. Θα τείνει στο άπειρο και εκεί πάντα το ηλεκτρικό πεδίο θα τείνει στο μηδέν. Μπορούμε να πούμε οτι για τις ανάγκες του πειράματός μας είναι τόσο μικρό που το θεωρούμε μηδέν.

Ως προς το θέμα τώρα, νομίζω ότι μπορούμε να πάρουμε το μηδέν όπου θέλουμε. To να το βάλουμε στο άπειρο γίνεται για λόγους κομψότητας: διευκολύνει τις πράξεις και τους συλλογισμούς μας — δηλαδή να ερμηνεύσουμε το U(ri) ως το έργο που πρέπει να δαπανήσω για να φέρω ένα φορτίο από το άπειρο στην θέση ri στο παράδειγμα δύο ομόσημων φορτίων με το ένα στο r=0.
Αν έχω ένα φορτίο +Q στην θέση r=0 και ένα φορτίο +q που κινείται από μια θέση r1 σε μια r2>r1 ξεκινώντας από την ηρεμία, το κέρδος στην κινητική ενέργεια θα είναι το ίδιο είτε βάλω το επίπεδο μηδενικής δυναμικής ενέργειας στο άπειρο είτε το βάλω στο r=125 είτε οπουδήποτε – μιας και αυτό που μετρά είναι το U(r1)-U(r2).

Διονύση καλημέρα.

Διατυπώνεις δύο ισχυρισμούς:

“Δεν έχει κανένα νόημα Φυσικής να αποδώσουμε δυναμική ηλεκτρική ενέργεια σε δυο φορτία, είτε ομόσημα είτε ετερόσημα τα οποία βρίσκονται στο άπειρο. Η λογική μας οδηγεί στο να πούμε ότι αφού το κάθε φορτίο βρίσκεται εκτός ηλεκτρικού πεδίου δεν έχει (από μόνο του) δυναμική ενέργεια.”

“Δυναμική ενέργεια έχει ένα σώμα σε ένα πεδίο ή ένα ελατήριο, ίση με το έργο της δύναμης που πρέπει να του ασκηθεί για να φέρει το σώμα σε ένα σημείο Α του πεδίου.”

Αυτοί οι δύο ισχυρισμοί αντιφάσκουν: Όταν δύο φορτία είναι ετερόσημα για να μεταφέρουμε το ένα φορτίο σε άπειρη απόσταση από το άλλο, το έργο της δύναμης, η οποία πρέπει να του ασκηθεί, είναι ίση με +kqQ/r. Άρα με βάση το δεύτερο ισχυρισμό σου στο άπειρο η δυναμική ενέργεια είναι +kqQ/r. Όμως από το πρώτο ισχυρισμό σου προκύπτει ότι σε άπειρη απόσταση η δυναμική ενέργεια είναι μηδέν.

Το λάθος βρίσκεται στον πρώτο ισχυρισμό σου όπου επικαλείσαι αόριστα τη λογική αναφέροντας “Η λογική μας οδηγεί στο να πούμε ότι…“. Όμως στη Φυσική διατυπώνουμε ακριβείς ορισμούς ώστε να είναι σαφής η επικοινωνία.

Στο πλαίσιο λοιπόν του ορισμού της δυναμικής ενέργειας “μπορούμε να πάρουμε το μηδέν όπου θέλουμε. To να το βάλουμε στο άπειρο γίνεται για λόγους κομψότητας: διευκολύνει τις πράξεις και τους συλλογισμούς μας” όπως αναφέρει ο Μανώλης Χανιωτάκης ή ““το μηδέν για την ελαστική δυναμική ενέργεια εκτός θέσης φυσικού μήκους δεν είναι μεν “παράνομο”, αλλά δεν διευκολύνει ιδιαίτερα την περιγραφή των φαινομένων.” όπως αναφέρει ο Αποστόλης Παπάζογλου.

Καλημέρα Μανώλη και Ανδρέα.
Μανώλη δεν ξέρω πού διαφωνείς…
“νομίζω ότι μπορούμε να πάρουμε το μηδέν όπου θέλουμε. To να το βάλουμε στο άπειρο γίνεται για λόγους κομψότητας: διευκολύνει τις πράξεις και τους συλλογισμούς μας — δηλαδή να ερμηνεύσουμε το U(ri) ως το έργο που πρέπει να δαπανήσω για να φέρω ένα φορτίο από το άπειρο στην θέση ri στο παράδειγμα δύο ομόσημων φορτίων με το ένα στο r=0.”
Θα μπορούσα να το υπογράψω!!!
Είπα τόσες μέρες τώρα, ότι δεν μπορούμε να πάρουμε όπου θέλουμε ότι η δυναμική ενέργεια είναι μηδενική; “Οι λόγοι κομψότητας που διευκολύνει τις πράξεις και τους συλλογισμούς”, είναι αυτό που ονομάζω φυσικό περιεχόμενο της ενέργειας, πέρα από τις μαθηματικές εξισώσεις. Θέλεις να χρησιμοποιήσω τη δική σου έκφραση;
Δεν έχω πρόβλημα…
“μπορούμε να πάρουμε…” διάβασε το τελευταίο παραπάνω σχόλιο και θα δεις αν θεωρώ ότι “Δεν μπορούμεν να πάρουμε” αφού έχω γράψει και την απλή μαθηματική σκέψη που μας δίνει το δικαίωμα “να μπορούμε”…
Ανδρέα, νομίζω ότι έπρεπε να γίνεις δικηγόρος! Προσπαθείς να πιαστείς από τι λέξεις για να συνεχίσεις την συζήτηση.
Που βρίσκεις την αντίφαση;
“Αυτοί οι δύο ισχυρισμοί αντιφάσκουν: Όταν δύο φορτία είναι ετερόσημα για να μεταφέρουμε το ένα φορτίο σε άπειρη απόσταση από το άλλο, το έργο της δύναμης, η οποία πρέπει να του ασκηθεί, είναι ίση με +kqQ/r. Άρα με βάση το δεύτερο ισχυρισμό σου στο άπειρο η δυναμική ενέργεια είναι +kqQ/r.”
Αυτό από πού προκύπτει; Πόση είναι η αρχική δυναμική ενέργεια του φορτίου που θα μεταφέρουμε; Επειδή εσύ την θεωρείς μηδενική, σημαίνει ότι είναι μηδενική;
Αυτό είναι που λέει ο Μανώλης “διευκολύνει τους συλλογισμούς”! Μπερδεύεις τον αυθαίρετο μηδενισμό της αρχικής δυναμικής ενέργειας, όπου εσύ κάνεις, για να βγάλεις εμένα ότι αντιφάσκω!
Ένα φορτίο που βρίσκεται σε σημείο Α σε απόσταση r από ένα ακλόνητο ηλεκτρικό φορτίο, έχει κάποια δυναμική ενέργεια. Αν προσθέσεις το έργο που θα πρέπει να του προσφέρουμε ασκώντας του δύναμη, θα βρούμε την τελική του δυναμική ενέργεια. Την ενέργειά του στην τελική θέση.
Ο ορισμός ότι:
“Δυναμική ενέργεια έχει ένα σώμα σε ένα πεδίο ή ένα ελατήριο, ίση με το έργο της δύναμης που πρέπει να του ασκηθεί για να φέρει το σώμα σε ένα σημείο Α του πεδίου ή για να προκαλέσουμε μια “αλλαγή κατάστασης”, παραμορφώνοντας το ελατήριο κατά Δl”.
Εννοεί ότι βρίσκεται το φορτίο σε ένα σημείο με μηδενική ενέργεια (όχι αυθαίρετα ορισμένη…) π.χ. εκτός πεδίου ή το ελατήριο χωρίς παραμόρφωση, οπότε ΔΕΝ έχει δυναμική ενέργεια και το μεταφέρουμε στη θέση ή στην κατάσταση που θέλουμε, παράγοντας έργο W, οπότε τελικά το φορτίο, η μάζα, το ελατήριο έχουν αποκτήσει δυναμική ενέργεια, ίση με την ενέργεια που του προσφέραμε.
Αν θέλουμε να κρατήσουμε τους όποιους “συλλογισμούς” πάνω στην ενέργεια, τα πράγματα είναι σαφή.
Αν θέλουμε να προκαλέσουμε σύγχιση, μπορούμε να συνεχίσουμε…
Όσον αφορά τη φράση του Αποστόλη, την οποία επαναλαμβάνεις σε κάθε σχόλιο, καλό είναι να το σταματήσεις…
Είπα κάπου ή υπονόησα, κάποια “παρανομία”;

Διονύση εφάρμοσα αυτό που είχες γράψει: ”Δυναμική ενέργεια έχει ένα σώμα σε ένα πεδίο ή ένα ελατήριο, ίση με το έργο της δύναμης που πρέπει να του ασκηθεί για να φέρει το σώμα σε ένα σημείο Α του πεδίου.” Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις σου λοιπόν υπολογίζεις το έργο της δύναμης που πρέπει να του ασκηθεί για να φέρει το σώμα από το σημείο αναφοράς σε ένα σημείο Α του πεδίου. Αν λοιπόν επιλέξουμε το σημείο αναφοράς στο άπειρο, το έργο είναι μηδενικό.

Επίσης, σύμφωνα με τις διευκρινίσεις σου, δέχεσαι ότι το σημείο αναφοράς το επιλέγουμε αυθαίρετα και δεν προκύπτει από τη Φυσική. Αλλά τότε ο ισχυρισμός σου: “Δεν έχει κανένα νόημα Φυσικής να αποδώσουμε δυναμική ηλεκτρική ενέργεια σε δυο φορτία, είτε ομόσημα είτε ετερόσημα τα οποία βρίσκονται στο άπειρο.” είναι λανθασμένος, διότι η επιλογή γίνεται αυθαίρετα και όχι για λόγους Φυσικού νοήματος.

Καλημέρα Μιλτιάδη. Τώρα είδα το σχόλιό σου .Για τη μαθηματική σχέση που αναφέρεις έχω μιλήσει και εγώ και μάλιστα έχω αναρτήσει φωτογραφία απο πανεπιστημιακό βιβλίο ΄που υπολογίζοντας την ενέργεια ελατηρίων καταλήγει στον τύπο που γράφεις 1/2κχ^2 + c και λέει είναι φανερό οτι c=0.Είναι φανερό δηλαδή οτι για χ=0 θα πρέπει και ενέργεια να είναι μηδέν.
Αυτό που ήθελα να πω με τις σκέψεις είναι ότι ειδικά στο ελατήριο δεν εξυπηρετεί , νομίζω σε καμία περίπτωση να θεωρούμε οτι το ελατήριο στο φυσικό του μήκος έχει ενέργεια.
Νομίζω ασχολούμαστε τόσο καιρό με αυτό το ζήτημα ενώ συνάδελφοι κάνουν αναρτήσεις καταθέτοντας σημαντικέ ασκήσεις και εργασίες και νομίζω θα έπρεπε με κάποιο σχόλιό μας να τους ευχαριστούμε τουλάχιστον.
Σε παρακαλώ πολύ και μιλάω ειλικρινά γράψε μία άσκηση είτε απο πανεπιστημιακά είτε άλλα βιβλία είτε δική σου που να φαίνεται πράγματι οτι είναι προτιμότερο να μην θεωρήσουμε μηδέν την ενέργεια στο φυσικό μήκος.
Όσο για το μπουζί είναι σαν να λέει ο μηχανικός τώρα που δε δουλεύει η μηχανή (ελατήριο στο φυσικό μήκος) το μπουζί έχει ενέργεια δουλεύει και τα ελατήρια μέσα και η μηχανή συνολικά . Κάτι τέτοιο αν θέλεις με κάνει να μην μπορώ να πώ σε κάποιον βλέπεις το ελατήριο ακίνητο στο φυσικό του μήκος τώρα έχει ενέργεια.

Γρηγόρη επειδή το σχόλιό σου είναι δημόσιο επίτρεψέ μου να καταθέσω την άποψή μου για αυτά που γράφεις.

Ήδη απαντώντας σε σχόλιό σου είχα γράψει: Δεν έχω υπόψη μου κάποια  άσκηση ή εφαρμογή που να λύνεται θέτοντας μηδενική ενέργεια μηδέν σε κάποια τιμή παραμόρφωσης, διότι, όπως όλοι έχουμε συμφωνήσει η βολική επιλογή κατάσταση αναφοράς της δυναμικής ενέργειας να αντιστοιχεί στο φυσικό μήκος του ελατηρίου.

Η δυσκολία που αναφέρεις, να μην μπορούμε να πούμε σε κάποιον ότι ένα ελατήριο ακίνητο στο φυσικό του μήκος έχει ενέργεια, προκύπτει από το γεγονός ότι η ενέργεια στη Φυσική έχει διαφορετικό νόημα από αυτό που έχει στην καθημερινή ζωή όπου χρησιμοποιείται χωρίς συγκεκριμένο ορισμό. Για να κατανοήσει λοιπόν τι του λέμε πρέπει να γνωρίζει Φυσική. Ο όρος δυναμική ενέργεια στη Φυσική συνδέεται με τον όρο έργο και με επιλογή σημείου αναφοράς. Αυτό διδάσκουμε στην Α Λυκείου και εφαρμόζουμε στις επόμενες τάξεις.

Ανδρέα επειδή σχεδόν πάντα όταν γράφω στο υλικονετ αλλά και γενικότερα θα έλεγα σκέφτομαι οτι απευθύνομαι σε μαθητές.
Συμφωνούμε λοιπόν οτι οι μαθηματικοί υπολογισμοί ενέργειας θα βγαίνουν σωστοί όπως και να είναι.
Τώρα το θέμα μου αν θέλεις είναι και είμαι πολύ συγκεκριμένος στο ελατήριο ακίνητο στο φυσικό του μήκος η ενέργειά του με ποιό έργο συνδέεται ποιά δύναμη έχει παράξει, έργο.

Γρηγόρη το ερώτημά σου

“στο ελατήριο ακίνητο στο φυσικό του μήκος η ενέργειά του με ποιο έργο συνδέεται, ποια δύναμη έχει παράξει, έργο;”

είναι πολύ εύστοχο και σε ευχαριστώ.

Η απάντηση που προκύπτει από τον ορισμό της δυναμικής ενέργειας και όχι από την καθημερινή αντίληψη για την ενέργεια, υπάρχει εδώ: Έχει ενέργεια ένα χαλαρό ελατήριο; – Πρότυπα Θέματα Φυσικής.

Ανδρέα, μην το κουράζουμε άλλο.
από το σημείο αναφοράς…
Από το σημείο εκείνο, που όπως γράφει παραπάνω ο Γρηγόρης (καλημέρα Γρηγόρη…): “είναι φανερό ότι C=0…”, όχι από όποιο σημείο ο καθένας έχει στο μυαλό του. Τι σημαίνει είναι φανερό;
Από το σημείο εκείνο που εξ ορισμού η δυναμική ενέργεια είναι μηδενική, να το πω με άλλα λόγια.
Όταν ορίζουμε ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσσης ελατηρίου, ο ορισμός την συνδέει με παραμόρφωση. Αν δεν υπάρχει παραμόρφωση είμαστε υποχρεωμένοι εξ ορισμού, να δεχτούμε ότι δεν έχουμε τέτοια ενέργεια.
Όταν ορίζουμε δυναμική ενέργεια ηλεκτρικής αλληλεπίδρασης δύο φορτίων, μιλάμε για αλληλεπίδραση. Αν τέτοια αλληλεπίδραση δεν υπάρχει τότε, εξ ορισμού η δυναμική ενέργεια ενός φορτίου είναι μηδενική.
Δεν συμφωνούμε Ανδρέα, ας μην το ταλαιπωρούμε άλλο.
Ας σταματήσουμε εδώ. .-

Διονύση θα συνόψιζα τη συζήτηση ως εξής:

Οι απόψεις είναι δύο:

Η μία είναι του Θοδωρή Παπασγουρίδη που λέει: “η αντίστοιχη ενέργεια καθορίζεται από την παραμόρφωση Δl….αν δεν υπάρχει παραμόρφωση δεν υπάρχει δύναμη και κατά συνέπεια δυναμική ενέργεια” και η άλλη του Αποστόλη Παπάζογλου που λέει: “το μηδέν για την ελαστική δυναμική ενέργεια εκτός θέσης φυσικού μήκους δεν είναι μεν “παράνομο”, αλλά δεν διευκολύνει ιδιαίτερα την περιγραφή των φαινομένων.”
.
Προσωπικά όπως επανειλημμένα έχω αναφέρει συμφωνώ με τη δεύτερη.

Εσύ με ποια συμφωνείς;

Άσε τον Αποστόλη Ανδρέα, να αντιπαρατεθεί με την άποψη του Θοδωρή.
Μην τον ερμηνεύεις εσύ…

Διονύση μη μου αποδίδεις μια στάση που δεν με χαρακτηρίζει. Ζητάω απλώς την δική σου άποψη πάνω σε απόψεις, όχι σε πρόσωπα.

Γεια σας παιδιά.
Παρακολουθώ τη συζήτηση. Άλλο πράγμα είναι η δυναμική ενέργεια ενός συστήματος (τόξο Οδυσσέα, ψαροντούφεκο κλπ) και άλλο η δυναμική ενέργεια παραμόρφωσης.
Δεν μπορώ να γράφω από κινητό…

,

Καλησπέρα σε όλους.
Κε Διονύση το μόνο στο οποίο διαφωνώ είναι το “στο άπειρο θα βρεθεί εκτός πεδίου”. Πιο πολύ λεξιλογική είναι η διαφωνία παρά ουσίας. Κατά τα άλλα συμφωνώ.

Μιας και έχουμε πιάσει το θέμα ήθελα να καταθέσω κάτι σχετικό το οποίο τόσα χρόνια δεν είχα καταλάβει και πλέον το αντιλήφθηκα.
Στην κλασσική βαρύτητα , αν υποθέσουμε οτι έχουμε ένα σώμα μάζας Μ στο r=0 και ένα m στο άπειρο με μηδενική (ή απειροελάχιστη) κινητική ενέργεια (έστω Ko~0), χωρίς τίποτα άλλο τριγύρω, τότε το σύστημα δεν θα κάνει ποτέ δέσμια κατάσταση.
Κάθε στιγμή η μηχανική του ενέργεια θα ισούται με Κο.
Για να έχουμε δέσμια κατάσταση θα πρέπει το σύστημα να δεχθεί κάποιας μορφής τριβή , ή δυνάμεις από τρίτα σώματα. Εν ολίγοις στην ουράνια μηχανική τα δέσμια συστήματα θέλουν και τρίτο παίχτη.

Αγαπητοί συνάδελφοι 

Το πρόβλημα εντοπιζεται τελικά στην ορολογία όπως πολύ σωστα επισημαίνει ο Γιάννης Κυριακόπουλος.

Από τη μία έχουμε τη συνάρτηση δυναμικής ενέργειας της ελαστικής αλληλεπίδρασης U(x) — ή γενικότερα μιας συντηρητικής δύναμης.

Από την άλλη συναντάμε (στη βιβλιογραφία κυρίως ξενόγλωσση) τους όρους:
ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης, ελαστική δυναμική ενέργεια, δυναμική ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης 
οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την ενέργεια που αποθηκεύεται λόγω της παραμόρφωσης και την οποία θα συμβολίσουμε με: Uελ(x)

Παραθέτω το σχόλιο του Διονύση:
Όταν ορίζουμε ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης ελατηρίου, ο ορισμός την συνδέει με παραμόρφωση. Αν δεν υπάρχει παραμόρφωση είμαστε υποχρεωμένοι εξ ορισμού, να δεχτούμε ότι δεν έχουμε τέτοια ενέργεια.

Δεν μπορεί να υπάρξει διαφωνία για την ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης γιατί είναι ορισμός. Όμως η ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης δεν ταυτίζεται με τη γενική, αυθαίρετα βαθμονομημένη συνάρτηση δυναμικής ενέργειας της ελαστικής αλληλεπίδρασης U(x).

Οι δύο έννοιες δεν ταυτίζονται γενικά. Η ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης προκύπτει ως συγκεκριμένη διαφορά τιμών της συνάρτησης δυναμικής ενέργειας U(x). Η συζήτηση που προηγήθηκε αναφέρεται στη συνάρτηση δυναμικής ενέργειας U(x). Αυτή έχει την αυθαιρεσία. ΟΧΙ η ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης.

Η συνάρτηση δυναμικής ενέργειας, αν πάρουμε αρχή των αξόνων τη ΘΦΜ, είναι:
U(x) = 1/2 k x^2 + c (έχει αυθαιρεσία)

Η ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης ορίζεται ως διαφορά:
Uελ(x) = U(x) – U(ΘΦΜ). Όμως η ΘΦΜ είναι στο x=0.
Επομένως U(ΘΦΜ) = U(x=0) = c
Δηλαδή Uελ(x) = U(x) – U(ΘΦΜ) = U(x) – c  =>  Uελ(x) = 1/2 k x^2 (ΔΕΝ υπάρχει καμιά αυθαιρεσία)

Άρα η διαφωνία προκύπτει επειδή δεν συμφωνούμε ως προς την ορολογία.

Μάλλον δεν έγινε φανερό Ανδρέα με τι συμφωνώ.
Οπότε, επαναλαμβανω:
Ανδρέα, μην το κουράζουμε άλλο.
από το σημείο αναφοράς…
Από το σημείο εκείνο, που όπως γράφει παραπάνω ο Γρηγόρης (καλημέρα Γρηγόρη…): “είναι φανερό ότι C=0…”, όχι από όποιο σημείο ο καθένας έχει στο μυαλό του. Τι σημαίνει είναι φανερό;
Από το σημείο εκείνο που εξ ορισμού η δυναμική ενέργεια είναι μηδενική, να το πω με άλλα λόγια.
Όταν ορίζουμε ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης ελατηρίου, ο ορισμός την συνδέει με παραμόρφωση. Αν δεν υπάρχει παραμόρφωση είμαστε υποχρεωμένοι εξ ορισμού, να δεχτούμε ότι δεν έχουμε τέτοια ενέργεια.
Όταν ορίζουμε δυναμική ενέργεια ηλεκτρικής αλληλεπίδρασης δύο φορτίων, μιλάμε για αλληλεπίδραση. Αν τέτοια αλληλεπίδραση δεν υπάρχει τότε, εξ ορισμού η δυναμική ενέργεια ενός φορτίου είναι μηδενική.
Δεν συμφωνούμε Ανδρέα, ας μην το ταλαιπωρούμε άλλο.
Ας σταματήσουμε εδώ. .-
Μάλλον πρέπει να αναδημοσιεύω τα προηγούμενα σχόλια…

Εγώ Διονύση, σε Αγγελικές στοχεύω και γι αυτό προσπαθώ. Όταν το πετυχαίνω,
νιώθω πως εκπλήρωσα επιτυχώς αυτό για το οποίο η πολιτεία με τοποθέτησε
στη θέση που βρίσκομαι.

Αμφίδρομα εισπράττω και την ικανοποίηση όσων παιδιών έφτασαν στο επίπεδο της Αγγελικής, διότι κατάλαβαν πως υπάρχει τρόπος όλοι όσοι προσπαθούν να φτάνουν σε επιτυχές αποτέλεσμα και να το εξαργυρώνουν με επιτυχία στις εξετάσεις.

Προφανώς ο Βασίλης είναι μαθητής με ικανότητες “πάνω” από τον μέσο όρο και ταυτόχρονα με έντονη ανάγκη αυτοπροβολής.

Θεωρώ χρέος κάθε δάσκαλου, να “προσγειώνει” μαθητές σαν τον Βασίλη, θυμίζοντας τη γνωστή λαϊκή παροιμία: “Το έξυπνο πουλί, από τη μύτη πιάνεται”

Διονύση, όσοι σε διαβάζουν ξέρουν πως πάντα στόχευες τον μαθητή. Στόχευες να τον βοηθήσεις να εμβαθύνει και ταυτόχρονα να εξασκήσει τη σκέψη του, χωρίς όμως να χάνεται σε λαβύρινθους…

Όπως επίσης ξέρουν πως πάντα υπήρξες συνεπής σε όσα κατά καιρούς έχεις προτείνει

21/3/2017

Δυναμική ενέργεια στο βαρυτικό πεδίο. Θετική ή αρνητική;
Απλά και στοχευμένα

Μιλτιάδη γράφεις:

“Άρα η διαφωνία προκύπτει επειδή δεν συμφωνούμε ως προς την ορολογία.”

Όχι, η διαφωνία δεν είναι θέμα ορολογίας. Είναι κάτι πολύ πιο “δυνατό”

Πριν δύο χρόνια σε άλλη συζήτηση για τη δυναμική ενέργεια, είχαν διατυπωθεί
δύο αντικρουόμενες απόψεις

Η μία, με βασικό υποστηρικτή τον Ανδρέα Βαλαδάκη*, ισχυριζόταν πως:

“το ουσιώδες είναι ότι η θεμελίωση των εννοιών συντηρητική δύναμη,
δυναμική ενέργεια καθώς και η διατήρηση της μηχανικής ενέργειας γίνονται χωρίς κάποια αναφορά στη φύση ή το είδος αυτών των δυνάμεων αλλά στη μαθηματική τους έκφραση.”

Αυτό είναι σε άμεση συσχέτιση με το γεγονός ότι η γλώσσα επικοινωνίας
ανθρώπου – φύσης είναι τα μαθηματικά.”

“Σοφόν το σαφές!”
……………………………………………………..

“Τελικά πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τη γλώσσα της Φυσικής που είναι τα Μαθηματικά.”

Τα μαθηματικά, Η ΓΛΩΣΣΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΝΟΗΜΟΝΟΣ ΟΝΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ, δεν πρέπει να μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα και να κυριαρχούν τα μακροσκελή κείμενα λόγου αφού σύμφωνα με τον Ασίμωφ
“οι λέξεις είναι ατελές υποκατάστατο των μαθηματικών εκφράσεων”

οι συζητήσεις για φυσικές σημασίες δεν έχουν νόημα.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ.
…………………………………………………………………………………………..

Κατά μήκος οποιασδήποτε κλειστής διαδρομής το έργο κάθε σταθερής δύναμης είναι μηδενικό, ανεξάρτητα από το είδος της δύναμης.

Επίσης στο σχολικό βιβλίο αναφέρεται: Τις δυνάμεις όπως το βάρος, που το έργο τους κατά μήκος οποιασδήποτε κλειστής διαδρομής είναι μηδέν τις ονομάζουμε διατηρητικές δυνάμεις.

Συμπέρασμα σύμφωνα με αυτό τον ορισμό: Κάθε σταθερή δύναμη, ανεξάρτητα από το είδος της, είναι διατηρητική.

………………………………………………………………………………………………….

(*) Αντίστοιχη θέση είχε πάρει και ο Γιώργος Βουμβάκης, προφανώς με διαφοροποιήσεις λεκτικές και όχι μόνο, από τον Ανδρέα Βαλαδάκη

Τί βλέπεις εδώ Μιλτιάδη;

οι συζητήσεις για φυσικές σημασίες δεν έχουν νόημα.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ.

……………………………………………………………………………………….

Η δεύτερη θέση, η οποία υποστηρίχτηκε από τον Διονύση Μάργαρη και τον Γιάννη Κυριακόπουλο στόχευε στη φυσική ερμηνεία και όχι στον φορμαλισμό που προκύπτει από έναν ορισμό. Γιατί;;;;

Διότι χωρίς φυσική ερμηνεία, οι παρανοήσεις είναι πολύ πιθανές.

Θυμίζω το επόμενο:

Υπάρχουν πολλές σταθερές δυνάμεις. Βάρος, ηλεκτρικές από ομογενές πεδίο, κάποιες περιπτώσεις τριβών, δυνάμεις από μηχανισμούς.

Το έργο κάποιων από αυτές, είναι μηδέν σε κλειστή διαδρομή αλλά αυτό δεν αρκεί ώστε να αποκτήσουν τον τίτλο “συντηρητικές”

Δεν μπορούμε όλες να τις συνδέσουμε με δυναμική ενέργεια

Η δύναμη που ασκεί ένα παιδί σε ένα κασόνι είναι συντηρητική;

(Γρηγόρη, νομίζω εδώ βρίσκεται η απάντηση στην τοποθέτησή σου)

https://i.ibb.co/GBWCB30/image.png

Πώς θα βαθμολογούσατε Μιλτιάδη και Γρηγόρη την προτεινόμενη λύση του Γιάννη Κυριακόπουλου;

Το ερώτημα δεν είναι φιλοσοφικό, περιμένω απάντηση.

Το ίδιο ερώτημα απευθύνω και στον Ανδρέα Βαλαδάκη…

Εσείς Ανδρέα, που έχετε αρθρογραφήσει υπέρ του ότι “μία σταθερή δύναμη είναι διατηρητική” πώς θα βαθμολογούσατε την παραπάνω λύση;

Περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον τη βαθμολογία σας.

Αγαπητέ Ανδρέα , γράφετε σε σχόλιό σας λίγο πιο πάνω,
με ημερομηνία 1/8/2026 11:16 ΠΜ:

“Οι απόψεις είναι δύο:

Η μία είναι του Θοδωρή Παπασγουρίδη που λέει: “η αντίστοιχη ενέργεια καθορίζεται από την παραμόρφωση Δl….αν δεν υπάρχει παραμόρφωση δεν υπάρχει δύναμη και κατά συνέπεια δυναμική ενέργεια” 

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί επαναλαμβάνετε κάτι στο οποίο σας έχω απαντήσει δέκα μέρες πριν, αναγνωρίζοντας πως “βάσει μαθηματικού ορισμού” έχετε δίκιο

Σε σχόλιό μου στις 21/7/2026 12:38 ΜΜ

“Για να μην μένουν αδιευκρίνιστα ερωτήματα σε κάποιον που θα διαβάσει τα σχόλια της ανάρτησης:

Στην αυστηρή μαθηματική λογική ό,τι

“η δύναμη εξαρτάται από την κλίση της δυναμικής ενέργειας F=-dU/dx και όχι από την ίδια την τιμή της”

συμφωνώ πως θα μπορούσε η δυναμική ενέργεια να μηδενίζεται, αλλά η κλίση όχι.”

Η επιλογή της θέσης φυσικού μήκους ως θέση μηδενικής δυναμικής ενέργειας είναι η μόνη συμβατή με τα σχολικά βιβλία που διδάσκουμε και κατά τη γνώμη μου οφείλουμε να τη σεβόμαστε.

Σχετικά με το αν μπορούμε να ορίσουμε μηδενική δυναμική ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης σε άλλη θέση εκτός αυτής του φυσικού μήκους, η απάντηση είναι
πως ναι μπορούμε αλλά αυτό δεν εξυπηρετεί σε κάτι”

Τί δεν σας ικανοποιεί στην απάντησή μου και την προσπερνάτε;;;;

Να το ξαναγράψω για να ικανοποιήσω το αγαπημένο σας motto “Σοφόν το σαφές!”:

Σχετικά με το αν μπορούμε να ορίσουμε μηδενική δυναμική ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης σε άλλη θέση εκτός αυτής του φυσικού μήκους, η απάντηση είναι
πως ναι μπορούμε αλλά αυτό δεν εξυπηρετεί σε κάτι”

Αν όμως αγαπητέ Ανδρέα, διδάξουμε στους “ανήσυχους” μαθητές κάτι τέτοιο, η εφηβική έλξη προς το ανατρεπτικό και αντισυμβατικό, θα ωθήσει αρκετούς στην επόμενη ερώτηση του νέου σχολικού βιβλίου:

https://i.ibb.co/35qRM9Jr/3.png

να απαντήσουν πως

“η σωστή απάντηση είναι η Δ γιατί μπορούμε και θέλουμε να επιλέξουμε μηδενική ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης όποια μας αρέσει”

Και τότε αγαπητέ Ανδρέα, δεν θα αρκεί να πείτε:

“Εγώ δεν σας πρότεινα να επιλέξετε μηδενική ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης όπου θέλετε, απλά σας είπα πως μπορείτε“

Είναι σα να λέτε σε 16άρη που μόλις πείρε δίπλωμα οδήγησης:

“Στην Αττική οδό μπορείτε να οδηγήσετε με όποια ταχύτητα θέλετε αφού έχει τέσσερεις λωρίδες κυκλοφορίας και δεν έχει ακόμη κάμερες παρακολούθησης,
αλλά δεν σας προτείνω να το κάνετε”

Θα σας παρακαλούσα, στο μέλλον να μην προσπερνάτε απαντήσεις που έχετε και ο ίδιος αναφέρει σε άλλο σχόλιό σας

Δεύτερο Άρθρο κυρίου Ανδρέα Βαλαδάκη

ΑΑΤ με μηδενική μηχανική ενέργεια

Αγαπητέ Ανδρέα, θα μου επιτρέψετε να θυμίσω μερικά άρθρα από την ιστοσελίδα σας που έχετε κοινοποιήσει και στο ylikonet ως προτάσεις διδασκαλίας στην ενέργεια, αν σωστά αντιλαμβάνομαι τους λόγους των κοινοποιήσεων σας:

Ελεύθερη πτώση με μηδενική μηχανική ενέργεια

Τρίτο Άρθρο κυρίου Ανδρέα Βαλαδάκη

Στη συμβολή ορθογώνιων παλμών παραβιάζεται η ΑΔΕ

Τέταρτο Άρθρο κυρίου Ανδρέα Βαλαδάκη

ΑΔΜΕ για Σταθερή Δύναμη: Απόδειξη
ΣυμπέρασμαΗ αρχή διατήρησης της μηχανικής ενέργειας (Εξ. (4)) προήλθε, με μαθηματική και γλωσσική επεξεργασία, από το 2ο νόμο του Νεύτωνα. Αυτή η επεξεργασία δεν επηρέασε τη χαρακτηριστική ιδιότητα του 2ου νόμου του Νεύτωνα, ότι δηλαδή ο 2ος νόμος του Νεύτωνα ισχύει για κάθε είδος δύναμης.

Άρα η αρχή διατήρησης της μηχανικής ενέργειας ισχύει για κάθε είδος σταθερής δύναμης καθώς και για κάθε είδος των συνιστωσών της, ακόμα και όταν μία από αυτές είναι η τριβή.

Πέμπτο Άρθρο κυρίου Ανδρέα Βαλαδάκη

Θέμα Β: Έργο Σταθερής Δύναμης σε Τεθλασμένη Διαδρομή
Σχόλιο Ανδρέα Βαλαδάκη 12/12/2023 9:11 ΜΜ

“Για πληρότητα επαναλαμβάνω το σχόλιό μου εδώ:

Κατά μήκος οποιασδήποτε κλειστής διαδρομής το έργο κάθε σταθερής δύναμης είναι μηδενικό, ανεξάρτητα από το είδος της δύναμης.

Επίσης στο σχολικό βιβλίο αναφέρεται: Τις δυνάμεις όπως το βάρος, που το έργο τους κατά μήκος οποιασδήποτε κλειστής διαδρομής είναι μηδέν τις ονομάζουμε διατηρητικές δυνάμεις.

Συμπέρασμα σύμφωνα με αυτό τον ορισμό:

Κάθε σταθερή δύναμη, ανεξάρτητα από το είδος της, είναι διατηρητική.

Από τον παραπάνω ορισμό δεν προκύπτει το προηγούμενο συμπέρασμα; Κάνω λάθος;”

Ο Θοδωρής έχει εκείνο το ιδιαίτερο χιούμορ που λειτουργεί μόνο όταν το διαβάζεις ανάμεσα στις γραμμές. Τα πιο ωραία αστεία του τα σερβίρει με απόλυτη σοβαρότητα, κι έτσι όποιος δεν τον ξέρει καλά μπορεί εύκολα να τον παρεξηγήσει.

Δεν ξεχνιέται η “Μαθηματικουριά”: μια εβδομάδα αναλύαμε μια άσκησή του που τελικά ήταν φάρσα.

Κάπως έτσι και τώρα. Δηλώνει ότι δεν διαβάζει ό,τι γράφω, μετά μου αποδίδει λόγια που δεν είπα, μετά τα ανακαλεί… και επαναφέρει για τρίτη φορά την ιδέα ότι πρότεινα να διδάσκεται η δυναμική ενέργεια με ολοκληρώματα στο Λύκειο — κάτι που φυσικά δεν συνέβη ποτέ.

Θοδωρή, όλα καλά. Το χιούμορ σου το αναγνώρισα — έστω και με καθυστέρηση. Χαρήκαμε και αυτή τη φορά.

Καλημέρα Θοδωρή.
Νομίζω ο Γρηγόρης που αναφέρθηκες είμαι εγώ.
Το ερώτημά μου προς εσένα ήταν ειλικρινέστατο , αυτό διδάσκω και προσπαθώ να εφαρμόσω και να μεταφέρω.
Διαπίστωσα , οτι μια σταθερή δύναμη , όπως μπήκε πρώτη φορά νομίζω το 2023 προσφέρει ενέργεια στο σύστημα , την ξαναπαίρνει , την ξαναδίνει με αποτέλεσμα να γίνεται η ταλάντωση με σταθερό πλάτος.
Πειραματικά είχα στο νού μου σε οριζόντιο ελατήριο το σώμα δένεται με νήμα απο το οποίο μέσω τροχαλίας κρέμεται ένα σώμα , ίσως το δοκιμάσω.
Και στο επισήμανα πέρα απο ορισμούς έννοιες κ.λ.π.γιατί πρώτα απο όλα με ενδιαφέρει εγώ αλλά και κάποιος μαθητής και όχι μόνο να καταλάβει τη φυσική του φαινομένου.
Σε ρώτησα αν συμφωνείς Θοδωρή με αυτό που είπα επειδή εκτιμώ τις γνώσεις πάνω στο θέμα. Και πράγματι νομίζω ο προβληματισμός ήταν αν η δύναμη θα είναι συντηρητική ή όχι για να χρησιμοποιήσουμε τις κατάλληλες ένοιες α.α.τ. κ.α.
Εγώ δεν αναφέρθηκα σε τίποτα άλλο ούτε αν αυτό σημαίνει διατήρηση μηχανικής ενέργειας ούτε τίποτα άλλο.
Ήταν ειλικρινές ερώτημα , δεν το έχω παίξει ποτέ παντογνώστης επιστήμονας πρώτη μούρη στο καβούρι.
Σε μία πολύ ωραία ημερίδα που διοργάνωσε στη Γ΄ Αθήνας για πρώτη φορά πριν τέσσερα χρόνια ένας συνάδελφος δεν ξέρω αν θέλει να πω το όνομά του για αυτό δεν το αναφέρω , είχαν έρθει να μιλήσουν σε μαθητές επιστήμονες για θέματα Φυσικής.
Ένας μεταπτυχιακός φοιτητής μας μιλούσε για τα υλικά που έχουν βρεθεί σε πλανήτες κ.λ.π. τον ρωτάει ένας μαθητής για κάτι πολύ συγκεκριμένο και μιας και όλοι εκει μέσα σιγά μην ξέραμε την απάντηση , και αντι να πεί ναι υπάρχουν μελέτες που δείχνουν οτι μπορεί να και έτσι αλλά άλλες αλλιώς , ρίχνει ο ωραίος επιστήμονας ένα ξερό
δεν ξέρω. Εγώ επειδή είμαι κάπως, μια παλιά μου διευθύντρια , μάλλον απο ευγένεια με έλεγε παρορμητικό, σηκώθηκα και χειροκρότησα και λεω αυτοί είναι οι επιστήμονες.
Πρέπει να σου πω η απάντησή σου δεν έχω άποψη μου άρεσε.
Τώρα μου ζητάς να βαθμολογήσω το Γιάννη , για μένα δεν είναι μόνο κορυφαίος στη Φυσική αλλά και στο ήθος και την αξιοπρέπεια και νομίζω πρέπει να παραδειγματιστούμε όλοι απο τον τρόπο που επικοινωνεί στις συζητήσεις του δικτύου – καφενείου.,

Καλημέρα παιδιά.
Γρηγόρη είχα ζητήσει ο ίδιος τη βαθμολόγηση. Το ερώτημα ήταν ρητορικό μια και μηχανική ενέργεια δεν διατηρείται.

Καλημέρα Γιάννη , προσωπικά δεν μπήκα ποτέ σε συζήτηση για το ποιές λέγονται συντηρητικές δυνάμεις ,και ούτε έχω διάθεση να μπω τώρα.
Δεν σχολιάζω τίποτα.

Έχουμε ένα κατακόρυφο ταλαντωτή με ελατήριο.
Η δυναμική του ενέργεια έχει ποικίλες τιμές.
Η δυναμική ενέργεια παραμόρφωσης του ελατηρίου συγκεκριμένη τιμή.
Το ίδιο και ένα τόξο. Ποικίλες δυναμικές ενέργειες αλλά συγκεκριμένη δυναμική παραμόρφωσης.

Γιάννη καλημέρα.

Δηλαδή Γιάννη προτείνεις το εξής: Τη δυναμική ενέργεια του ελατηρίου ως προς την κατάσταση του φυσικού μήκους του να την ονομάσουμε δυναμική ενέργεια παραμόρφωσης;

Καλημέρα Ανδρέα.
Προτιμώ να πω ότι η δυναμική ενέργεια παραμόρφωσης είναι το έργο που πρέπει να προσφέρουμε για να την προκαλέσουμε.

Τη δυναμική ενέργεια του ελατηρίου ως προς την κατάσταση του φυσικού μήκους του πώς θα την πούμε;

Αν καταλαβαίνω καλά είναι το ίδιο.
Υπάρχουν και άλλα παραμορφώσιμα αντικείμενα όπως τόξα, καταπέλτες, μπάλες και άλλα που το φυσικό μήκος δεν βολεύει.

Θοδωρή καλημέρα. Έχω αφήσει οριστικά πίσω το κλίμα μιας περιόδου και έχω αναλάβει το μερίδιο της ευθύνης μου. Δεν το έχουν κάνει όλοι αυτό. Δεν έχω κανένα σκοπό να επανέλθω σε αυτό το κλίμα. Προτιμώ να φύγω για παντός από το υλικό.

Το πιο προσιτό σε παιδιά παράδειγμα είναι η διαφορά μεταξύ δυναμικής ενέργειας ταλάντωσης κατακόρυφου ταλαντωτή (σύστημα) και δυναμικής ενέργειας παραμόρφωσης του ελατηρίου του.
Το πιο βολικό για να φανεί καλά η αυθαιρεσία μηδενικής επιλογής είναι ένα τόξο.

Γιώργο (Βουμβάκη) συγγνώμη, δεν έγραψα κάτι που είχε πρόθεση να σε ….
μειώσει ;;;….προσβάλλει ;;;; δεν ξέρω τί να γράψω….

Ανέφερα το όνομά σου χωρίς καμία διάθεση να θίξω… Ειλικρινά το έκανα
θεωρώντας πως πρέπει να γίνει αναφορά σε όλους όσους καταθέτουν χρόνο,
κόπο και πνευματική ενέργεια για να επικοινωνήσουν καλοπροαίρετα τη θέση,
γνώμη τους….

Σε εκτιμώ, σε σέβομαι, μου έχεις προσφέρει πράγματα για τα οποία έχω αναφέρει
το όνομά σου (δεν μπορεί σκληρές ακτίνες χ να χρησιμοποιούνται για μελέτη
ανάκλασης σε μεταλλική επιφάνεια Η/Μ κυμάτων)

Διαφωνούμε στη προσέγγιση της έννοιας διατηρητική δύναμη. Αυτό είναι δεδομένο και το έχουμε αποδεχτεί. Δεν έχει τύχει να συναντηθούμε, αλλά πιστεύω ειλικρινά
πως είσαι ευγενής άνθρωπος με αγαθές προθέσεις.

Εκτιμώ βαθιά, ότι το καλοκαίρι του 2024, στις ανυπόστατες κατηγορίες, στο συκοφαντικό, νοσηρό και καταγέλαστο κείμενο που εμφανίστηκε στο fb από γνωστό πολιτικό (ο οποίος όμως προφανέστατα καθοδηγήθηκε από “συναδέλφους”), υπέγραψες το κείμενο υποστήριξης που συντάχθηκε από φίλους και συναδέλφους του υλικονετ.

Δεν έχω πρόβλημα να ζητήσω συγγνώμη για κάτι που “φταίω”, αλλά εδώ ειλικρινά
δεν βλέπω πού “φταίω”….

Όσα ανέφερα, δεν προέρχονται από δικά σου σχόλια. Μπορώ αν χρειαστεί να εμφανίσω screenshot από τα σχόλια της τότε συζήτησης.

Θα σε παρακαλούσα να μην αποχωρήσεις από το ylikonet για τη συγκεκριμένη συζήτηση. Αν έχεις άλλους λόγους, αυτό δεν μπορώ να το ξέρω…

Ναι Γρηγόρη, σε σένα απευθύνθηκα, χωρίς να σκοπεύω να σε “μειώσω” σε κάτι…

Είσαι από τους πλέον ειλικρινείς άρα και συμπαθείς συναδέλφους, δεν έχεις δείξει ποτέ δείγματα ελιτισμού, ξέρω ότι πονάς και νοιάζεσαι το δημόσιο σχολείο, έχεις χιούμορ και λείπεις από τις συναντήσεις που κάνουμε…

Με ρώτησες κάτι (χάρηκα που απευθύνθηκες σε μένα) σου απάντησα με ειλικρίνεια…
Αποφεύγω να δίνω ασκήσεις ΑΑΤ με επίδραση σταθερής δύναμης….έχω τόσα άλλα ατόφια μοντέλα να διδάξω, που δεν βλέπω τον λόγο να συνεχίζω να το κάνω

Η λέξη με bold δηλώνει ξεκάθαρα πως το έχω κάνει, όχι μόνο μία φορά στο παρελθόν.. όπως στο παρελθόν έχω μιλήσει για ΑΔΕΤ και όχι για ΑΔΜΕ, όπως έχω αναφέρει διατήρηση της ενέργειας ταλάντωσης στην εξαναγκασμένη ταλάντωση με περιοδική χρονοεξαρτώμενη δύναμη, για εκθετική μείωση του πλάτους στη φθίνουσα με δύναμη αντίστασης Fαντ=-bυ και πολλά άλλα…..

“Ήταν ειλικρινές ερώτημα , δεν το έχω παίξει ποτέ παντογνώστης επιστήμονας πρώτη μούρη στο καβούρι.”

Το ξέρω Γρηγόρη και το εκτιμώ αφάνταστα. Όπως εκτιμώ την ειλικρινή ευγένεια των συναδέλφων που “ιδρώνουν τη φανέλα” και δεν κρύβονται πίσω από ελιτίστικους καθωσπρεπισμούς , να μην “λερώσουμε” τα χέρια μας

Φαντάζομαι να συμφωνείς πως επιμένοντας στη φορμαλιστική εκδοχή ενός ορισμού, είναι δυνατόν αυτό να οδηγήσει σε στρεβλώσεις.

Περιμένω απάντηση στο ερώτημα, από τον Μιλτιάδη και τον κύριο Ανδρέα Βαλαδάκη

Σε ευχαριστώ πολύ Θοδωρή για τα καλά σου λόγια! Μετά από αυτά με χαρά παραμένω στο υλικό και θα χαρώ κάποια στιγμή να συναντηθούμε από κοντά . Το ίδιο ισχύει και για τους άλλους φίλους του υλικού!

Αγαπητέ Ανδρέα, αγαπητέ κύριε Βαλαδάκη, επιτέλους μετά από 2,5 χρόνια
φθάσαμε εκεί που πρέπει….στη “μαθηματικουριά”

Χαίρομαι ειλικρινά που το θυμάστε…. περίμενα αυτά τα 2,5 χρόνια να έχετε
τη στοιχειώδη ευγένεια να ζητήσετε μία καθυστερημένη συγγνώμη για την
επαίσχυντη ανάρτηση που δημοσιεύσατε και συνεχίζετε να διατηρείται 2,5 χρόνια τώρα…..

Λανθασμένη Λύση και Λανθασμένα Συμπεράσματα

Σοβαρά αγαπητέ Ανδρέα, αναγνωρίζετε το

“το ιδιαίτερο χιούμορ που λειτουργεί μόνο όταν το διαβάζεις ανάμεσα στις γραμμές” ;;;;;

Μάλλον τότε, επειδή η συγκεκριμένη άσκηση ήταν γραμμένη με ύφος και διάθεση περιπαιχτική(*), σας μπέρδεψε και θεωρήσατε πως ήταν σοβαρή…..

οπότε κρίνατε πως για να προστατεύσετε την αξιοπιστία του δικτύου που μας φιλοξενεί πρέπει να βγείτε δημόσια και να δηλώσετε:

“Αυτή η λύση είναι λανθασμένη διότι ο συγγραφέας δεν εφάρμοσε σωστά την Αρχή Διατήρησης της Ενέργειας.
Δηλαδή δεν έλαβε υπόψη του ότι, σύμφωνα με τη εκφώνηση, στο σύστημα ράβδος – κύκλωμα – Γη ασκείται εξωτερική δύναμη ώστε ο αγωγός να κινείται με ταχύτητα της μορφής υ=2ημ(0,5πt) (S.Ι).  
Άρα, σύμφωνα με την Αρχή Διατήρησης της Ενέργειας, το έργο αυτής της δύναμης μετατρέπεται σε θερμική ενέργεια στους αντιστάτες και στις επαφές.

Δεν συνέβη λοιπόν κάποιο θαύμα ούτε χρειάζεται να αναζητήσουμε έναν επιστήμονα για να πει “στους ηγέτες του κόσμου τούτου ότι η ενέργεια είναι μαθηματικό μέγεθος κλπ.”, αρκεί να εφαρμόζουμε σωστά την Αρχή Διατήρησης της Ενέργειας.”

Ντράπηκε και η ντροπή…. ο ΜΟΝΟΣ που δεν κατάλαβε ήσασταν εσείς αγαπητέ Ανδρέα…..

Ο Γιάννης σας έγραψε τόσα:

“Ανδρέα κάτι ηθελημένα και στοχευμένα λανθασμένο δεν είναι λάθος, είναι παρωδία.”

“Ανδρέα εγώ κατάλαβα ότι πρόθεση του Θοδωρή ήταν να πει πως εκφράζοντας μια δύναμη συναρτήσει της θέσης δεν την κάνουμε χωροεξαρτώμενη και επομένως σχετιζόμενη με δυναμική ενέργεια.

Προφανώς δέχεται την ΑΔΕ. Δεν δέχεται ότι σε μια εξαναγκασμένη ταλάντωση, εκτός συντονισμού, διατηρείται η μηχανική ενέργεια.
Αυτά είναι φανερά και ευανάγνωστα στην ανάρτηση.”

“Ανδρέα προφανώς όταν σατιρίζεις ένα λάθος το επαναλαμβάνεις”

αλλά εσείς αμετακίνητος στην αστική σας ευγένεια:

“Γιάννη, απ’ ό,τι βλέπω όλοι συμφωνούμε στο ζήτημα της Φυσικής, δηλαδή: ότι στην ανάρτηση με τίτλο “Άσκηση – Μαθηματικουριά (και δίπλα λίγη τσικουδιά…)” η λύση και τα συμπεράσματα είναι λανθασμένα”

“Γιάννη δεν αναφέρθηκα στην πρόθεση αυτού που διατύπωσε τον λανθασμένο ισχυρισμό”

Κατά τ’ άλλα αγαπητέ, σήμερα μας λέτε:

“μια εβδομάδα αναλύαμε μια άσκησή του που τελικά ήταν φάρσα.”

“Το χιούμορ σου το αναγνώρισα — έστω και με καθυστέρηση. Χαρήκαμε και αυτή τη φορά.”

Χαίρομαι ειλικρινά που “χαρήκατε”

Δεν σχολίασα το πρωί…..περίμενα 14 ώρες….από τις 02/08/2026 06:17
που γράψατε το σχόλιο μέχρι πριν λίγο, η επαίσχυντη ανάρτηση σας
συνεχίζει να μένει κρεμασμένη και να δυσφημεί τον συγγραφέα της,
δηλαδή εμένα, συνάδελφός σας στο ίδιο σχολείο από το 2021-22 μέχρι
και το 2024-25…..

Ο μόνος στο υλικονετ που δεν κατάλαβε ήσασταν εσείς….γιατί μάλλον σας εξυπηρετούσε να κάνετε πως δεν καταλάβατε

Γιατί λοιπόν δεν σχολιάσατε κάτω από την ανάρτηση, διατυπώνοντας την αντίρρησή σας και σημειώνοντας το λάθος που γίνεται, κατά την άποψή σας;

Αντίθετα πήρατε την χαρακτηριστική εικόνα της ανάρτησης γράφοντας το επαίσχυντο ΠΡΟΣΟΧΗ κάνοντας νέα δημοσίευση …..
στοχεύοντας στη δυσφήμηση του συγγραφέα για επισκέπτες του υλικονετ αλλά κυρίως για μαθητές του σχολείου….που την περίοδο εκείνη εσείς λείπατε…

αἰδώς Ἀργεῖοι

«Καταπλεύσας η ρομβία ήτο πάλι αφιχθείς»

το τραγούδι πέτυχε επειδή δεν τραγουδιέται σαν αστείο. Ο Μίκης Θεοδωράκης έγραψε μια εξαιρετική, σοβαρή λαϊκή μελωδία, και ο Μπιθικώτσης το ερμήνευσε με απόλυτη σοβαρότητα και στιβαρότητα. Αυτή ακριβώς η αντίθεση ανάμεσα στη μεγαλοπρεπή μουσική εκτέλεση και τους εντελώς λανθασμένους, σουρεαλιστικούς στίχους είναι που δημιουργεί το κορυφαίο σατιρικό

(*) Στο επόμενο σχόλιο θα δώσω το σύνδεσμο της ανάρτησης να το δουν όλοι και να κρίνουν αν η λύση είναι ή δεν είναι τεχνηέντως λανθασμένη

“Άσκηση-Μαθηματικουριά (και δίπλα λίγη τσικουδιά”

Θοδωρή δεν ξέρω αν το παρόν σχόλιό σου είναι και αυτό μέρος ενός αστείου ωστόσο θα σου απαντήσω σαν να είναι σοβαρό.

Μετά από 2,5 χρόνια χαρακτηρίζεις την ανάρτησή σου φάρσα. Όμως αυτό δεν συμφωνεί με σχόλιά σου κάτω από την συγκεκριμένη ανάρτηση όπως: “Για μένα, πιστεύω και για σένα, αλλά και για όλους εδώ στο ylikonet, η ποιότητα και η ακρίβεια όσων γράφω-γράφουνε έχει μεγάλη αξία, είναι “ακριβή” “. Αυτό είναι σχόλιο που μπορεί να ενσωματωθεί σε μια φάρσα;

Εν πάση περιπτώσει στη δική μου ανάρτηση δεν ασχολήθηκα με το αν η ανάρτησή σου ήταν φάρσα ή όχι. Απλώς απόδειξα ότι η λύση σου ήταν λανθασμένη (είχες ξεχάσει το έργο μιας δύναμης).

Συνάδελφοι, καλημέρα !
Για τη δυναμική ενέργεια του ελατηρίου θα ήθελα να καταθέσω και εδώ την άποψή μου.
Όπως είχα αναφέρει στην ανάρτηση του κυρίου Μάργαρη (Πεδίο δύναμης και ελατήριο), η ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης του ελατηρίου (ή δυναμική ενέργεια του ελατηρίου) είναι μηδέν όταν το ελατήριο δεν είναι παραμορφωμένο και αυτό δεν έρχεται σε αντίφαση με το γεγονός ότι σε ένα συντηρητικό πεδίο η δυναμική ενέργεια υπολογίζεται με την απροσδιοριστία μιας προσθετικής σταθεράς, διότι δεν έχουμε συντηρητικό ΠΕΔΙΟ δυνάμεων.
Αν είχαμε συντηρητικό πεδίο θα μπορούσαμε να ορίσουμε ένταση και δυναμικό τα οποία θα ορίζονται σε κάθε σημείο (του μονοδιάστατου, έστω) χώρου και να είναι ανεξάρτητα του υποθέματος. Ποιο όμως είναι το υπόθεμα; Μάζα, φορτίο, … ,… ;;
Δεν θα έπρεπε η δυναμική ενέργεια να εξαρτάται από το υπόθεμα;
Στην δυναμική ενέργεια του ελατηρίου υπεισέρχονται μόνο k (σταθερά) και Δl…
Σκεφτείτε, πώς θα ορίζαμε την ένταση και το δυναμικό ; Μπορούν να οριστούν χωρίς να έχουμε “υπόθεμα”;
Η δυναμική ενέργεια του ελατηρίου είναι η αποταμιευμένη ενέργεια στο ελατήριο, όπως η ενέργεια πυκνωτή, η ενέργεια στο πηνίο και η ενέργεια αυτή δυνητικά θα αποδοθεί στο σώμα που συνδέεται με αυτό.

Καλημέρα σε όλους.
Γιώργο (Παπούλια) έθεσες ένα πολύ ωραίο πρόβλημα το οποίο κατά καιρούς με απασχολούσε, αλλά … το απέφευγα.
Το πρόβλημα
Αν είχαμε συντηρητικό πεδίο θα μπορούσαμε να ορίσουμε ένταση και δυναμικό τα οποία θα ορίζονται σε κάθε σημείο (του μονοδιάστατου, έστω) χώρου και να είναι ανεξάρτητα του υποθέματος. Ποιο όμως είναι το υπόθεμα; Μάζα, φορτίο, … ,… ;;
Δεν θα έπρεπε η δυναμική ενέργεια να εξαρτάται από το υπόθεμα;

Τολμώ να προτείνω μια απάντηση (που μπορεί να είναι εντελώς λάθος):
Ορίζω στο χώρο (ευθεία) πεδίο ελατηρίου που έχει το φυσικό του μήκος και η μετακινούμενη άκρη του βρίσκεται στη θέση χ=0.
Η ποσότητα δυναμικό = χ^2/2 και η ποσότητα ένταση =-χ και το υπόθεμα = k
Με μια πρώτη ματιά φαίνεται να πληρούνται οι απαιτήσεις των πεδίων.
Περιμένω τους συναδέλφους και εσένα να σχολιάσετε.
Σας ευχαριστώ πολύ
Για τη μηδενική δυναμική ενέργεια θέλω λίγο να σκεφτώ ακόμα.

Καλημέρα Βασίλη !
Η σκληρότητα k του ελατηρίου θα ήταν λογικό να εμφανίζεται στην ένταση του πεδίου… και το δυναμικό του. Αν αλλάξουμε ελατήριο δεν φαίνεται λογικό να αλλάζουν ένταση και δυναμικό; Το ελατήριο είναι η “πηγή” του πεδίου και ταυτόχρονα και το “υπόθεμα”;
Φτάνουμε νομίζω σε φυσικές παρανοήσεις αν επιμένουμε να βλέπουμε το ελατήριο ως πεδίο δυνάμεων και όχι ως ένα σύστημα στο οποίο είναι αποταμιευμένη ενέργεια, την οποία μπορεί (δύναται) να προσφέρει στο συνδεδεμένο σώμα, όπως σε ένα κύκλωμα προσφέρει ενέργεια ο φορτισμένος πυκνωτής ή το πηνίο που διαρρέεται από ρεύμα.

Γειά σου και πάλι Γιώργο.
Σε ευχαριστώ πολύ για την προσοχή και την απάντηση.
Κάποιες σκέψεις χωρίς να θέλω από ξεροκεφαλιά να επιμείνω, απλώς το σκεφτόμουν καιρό και είναι ευκαιρία να μοιραστώ τις σκέψεις με έμπειρους συναδέλφους.

Η σκληρότητα k του ελατηρίου θα ήταν λογικό να εμφανίζεται στην ένταση του πεδίου… και το δυναμικό του. Αν αλλάξουμε ελατήριο δεν φαίνεται λογικό να αλλάζουν ένταση και δυναμικό;
Απόλυτα λογικό και το δέχομαι αμέσως.

Το ελατήριο είναι η “πηγή” του πεδίου και ταυτόχρονα και το “υπόθεμα”;
Μια σκέψη. Μια μάζα είναι η πηγή του βαρυτικού πεδίου και μια άλλη μάζα το υπόθεμα. Δεν ξέρω αν μπορούμε να «χωρίσουμε» τη σκληρότητα του ελατηρίου;! Οπότε ένα μέρος είναι η πηγή και το άλλο το υπόθεμα.

Φτάνουμε νομίζω σε φυσικές παρανοήσεις αν επιμένουμε να βλέπουμε το ελατήριο ως πεδίο δυνάμεων και όχι ως ένα σύστημα στο οποίο είναι αποταμιευμένη ενέργεια, την οποία μπορεί (δύναται) να προσφέρει στο συνδεδεμένο σώμα, όπως σε ένα κύκλωμα προσφέρει ενέργεια ο φορτισμένος πυκνωτής.
Μια ακόμη σκέψη. Πίσω από αυτή την ενέργεια κρύβεται ένα πεδίο!!! Αυτό είναι που με κρατάει στη συζήτηση.
Ποιο πεδίο μπορεί να κρύβεται πίσω από τη δύναμη και τη δυναμική ενέργει ελατηρίου; (αν υπάρχει)

Μια προσπάθεια ακόμη με τροποποίηση φορμαλισμού:
Ορίζω στο χώρο (ευθεία) πεδίο ελατηρίου που έχει το φυσικό του μήκος και η μετακινούμενη άκρη του βρίσκεται στη θέση χ=0.
Η ποσότητα δυναμικό = κ^(1/2) χ^2/2 και η ποσότητα ένταση =- k^(1/2)χ και το υπόθεμα = k^(1/2)
Το «μισό ελατήριο» k^(1/2) πηγή και «του εαυτού μου το άλλο μισό» υπόθεμα = k^(1/2).
Δεν ξέρω αν θα τοποθετηθούν οι συνάδελφοι, αλλά χάρηκα για την αλληλεπίδραση.
Με έκανε να σκεφτώ τον τελευταίο φορμαλισμό (που και λάθος εντελώς να είναι), έβαλε το μυαλό μου σε λειτουργία και αυτό το θεωρώ σημαντικό.
Να είσαι καλά! 

Βασίλη, θα έλεγα να δούμε τις ομοιότητες της ενέργειας ελατηρίου με τις ενέργειες πυκνωτή και πηνίου όπου :
U = 1/2 k (Δl)^2, 1/2 (1/C) q^2, 1/2 L i^2
με k <–> 1/C <–> L που είναι χαρακτηριστικά μεγέθη των συστημάτων
και τα “αίτια” της αποθηκευμένης ενέργειας :
Δl <–> q <–> i
και αντίστοιχους νόμους :
F = k Δl
V= (1/C) q
V= L i

Διόρθωση : Φ = L i

Σε ευχαριστώ πολύ Γιώργο!

Να ‘σαι καλά Βασίλη !

Αγαπητοί φίλοι,

Ίσως είναι σκόπιμο να περιορίσουμε κάπως τη συζήτηση, γιατί έχουν ήδη ανοίξει αρκετά διαφορετικά ζητήματα.Η δική μου παρέμβαση ξεκίνησε από το θέμα της βαθμονόμησης της δυναμικής ενέργειας αποδεδειγμένα συντηρητικών αλληλεπιδράσεων και επεκτάθηκε στη σύγκριση διαφορετικών συναρτήσεων δυναμικής ενέργειας και στην ερμηνεία της λεγόμενης δυναμικής ενέργειας ταλάντωσης.
Κατέθεσα ορισμένες σκέψεις δημόσια. Δεν επιχείρησα να αξιολογήσω συναδέλφους ή διδακτικές πρακτικές. Από τη συζήτηση φάνηκε, πάντως, ότι υπάρχει και ζήτημα ορολογίας: δεν αποδίδουμε όλοι το ίδιο νόημα στις ίδιες περίπου λέξεις.
Για να προχωρήσει η συζήτηση, χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε τη χρήση των όρων.
Η “δυναμική ενέργεια της ελαστικής αλληλεπίδρασης” γράφεται γενικά U(x) = 1/2 k x^2 + c όπου η προσθετική σταθερά είναι αυθαίρετη και η αρχή των αξόνων βρίσκεται στη ΘΦΜ. Γενικότερα, συνάρτηση δυναμικής ενέργειας μπορεί να οριστεί για κάθε συντηρητική αλληλεπίδραση.

Η “ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης”, που συχνά ονομάζεται επίσης “ελαστική δυναμική ενέργεια” ή “δυναμική ενέργεια ελαστικής παραμόρφωσης” είναι η ενεργειακή διαφορά
U_ελ(x) = U(x) − U(0) = 1/2 k x^2 
δηλαδή η ποσότητα που προκύπτει όταν η δυναμική ενέργεια βαθμονομηθεί ώστε να μηδενίζεται στο φυσικό μήκος.

Οι δύο περιγραφές ΔΕΝ οδηγούν σε διαφορετική δύναμη, διαφορετική κίνηση ή διαφορετικές ενεργειακές μεταβολές. Διαφέρουν μόνο ως προς τη βαθμονόμηση και το πως ονομάζονται.

Το ζήτημα που θέτει τώρα ο Θοδωρής, σχετικά με το αν η δοσμένη σταθερή δύναμη είναι συντηρητική, είναι διαφορετικό από το αρχικό θέμα. Και εδώ όμως πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε ποιο μοντέλο χρησιμοποιούμε και τι εννοούμε με τους όρους.
Η δυναμική ενέργεια συνδέεται με μια συντηρητική αλληλεπίδραση μέσα σε ένα σύστημα. Όταν η πηγή μιας συντηρητικής δύναμης δεν περιλαμβάνεται ρητά στην περιγραφή, η δυναμική ενέργεια αποδίδεται συμβατικά στο σώμα που δέχεται τη δύναμη.

Ας πάρουμε τώρα το ιδανικό μοντέλο μιας ΣΤΑΘΕΡΗΣ δύναμης F(x) = f. Το έργο της 
κατά τη μετακίνηση από τη θέση x1 στη θέση x2 είναι W = f(x2-x1). Εξαρτάται επομένως μόνο από την αρχική και την τελική θέση. Άρα η δύναμη είναι συντηρητική και μπορούμε να ορίσουμε δυναμική ενέργεια από τη σχέση f = −dUf(x)/dx. Από αυτήν προκύπτει Uf(x) = −f x + C. Επειδή W = −ΔUf, το θεώρημα μεταβολής της κινητικής ενέργειας δίνει ΔK = −ΔUf ή K + Uf = σταθερό. Η μορφή της δυναμικής ενέργειας προκύπτει από το μαθηματικό μοντέλο της δύναμης και δεν αποτελεί 
εξήγηση του φυσικού μηχανισμού που την παράγει.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε δύναμη που έχει σταθερό ΜΕΤΡΟ περιγράφεται από τον ίδιο νόμο F(x) = f. Η τριβή ολίσθησης, για παράδειγμα, εξαρτάται από τη φορά της κίνησης, ενώ η κάθετη αντίδραση δεν είναι μονοσήμαντη συνάρτηση της θέσης ή εξαρτάται από την ταχύτητα. Το σταθερό μέτρο από μόνο του δεν αρκεί. Το παραπάνω μοντέλο είναι απλώς ένα εργαλείο, του οποίου θέλουμε να εξετάσουμε τα όρια εφαρμογής.

Παρόμοια ενεργειακή περιγραφή χρησιμοποιούμε και για το βάρος στο μοντέλο του ομογενούς βαρυτικού πεδίου. Αυστηρότερα, η βαρυτική δυναμική ενέργεια αφορά την αλληλεπίδραση Γης–σώματος. Στη σχολική γλώσσα όμως λέμε ότι «το σώμα έχει δυναμική ενέργεια mgh» και ότι «διατηρείται η μηχανική ενέργεια του σώματος».
Δεν μπορούμε επομένως, όταν χρησιμοποιούμε το ίδιο μαθηματικό πρότυπο σταθερής δύναμης, να απορρίψουμε την ενεργειακή περιγραφή μόνο και μόνο επειδή τη δύναμη στο κασόνι την ασκεί ένα παιδί.

Στην περίπτωση αυτή δεν προσπαθούμε να περιγράψουμε πλήρως το πραγματικό σύστημα παιδί–κασόνι. Δεν εξετάζουμε πώς παράγουν οι μύες τη δύναμη, αν το παιδί κουράζεται, αν σκοντάψει ή αν αλλάζει ασυναίσθητα την προσπάθειά του. Υποθέτουμε απλώς ότι, στο χρονικό και χωρικό διάστημα που εξετάζουμε, η δύναμη που δέχεται το κασόνι μπορεί να θεωρηθεί σταθερή. Στη συνέχεια ελέγχουμε πόσο καλά αυτή η υπόθεση περιγράφει το πραγματικό φαινόμενο.

Το μοντέλο F(x)=f αρκεί για να περιγράψουμε την κίνηση του κασονιού, το έργο της δύναμης και τη μεταβολή της κινητικής του ενέργειας. Δεν αρκεί όμως για να περιγράψουμε όλες τις πραγματικές ενεργειακές μετατροπές στο σύστημα παιδί–κασόνι: από πού παίρνει ενέργεια το παιδί, πόση μετατρέπεται σε θερμότητα ή σε εσωτερική ενέργεια και αν μπορεί να ανακτηθεί κατά την αντίστροφη κίνηση. Επομένως, η σχέση Uf(x)=−fx+C δεν σημαίνει ότι περιγράψαμε πλήρως το πραγματικό σύστημα παιδί–κασόνι. Σημαίνει ότι το ιδανικό μοντέλο της σταθερής δύναμης έχει μια συνεπή ενεργειακή περιγραφή και δίνει για την κίνηση του κασονιού τις ίδιες προβλέψεις με τον δεύτερο νόμο του Νεύτωνα.

Αυτός είναι άλλωστε ο συνηθισμένος τρόπος εργασίας της Φυσικής. Επιλέγουμε ένα απλό μοντέλο, συγκρίνουμε τις προβλέψεις του με το πείραμα και, όταν εμφανίζονται συστηματικές αποκλίσεις, το διορθώνουμε ή το αντικαθιστούμε.

Το ίδιο κάνουμε και με τη βαρύτητα. Η πραγματική βαρυτική δύναμη της Γης δεν είναι σταθερή, επειδή μεταβάλλεται με την απόσταση από το κέντρο της. Κοντά όμως στην επιφάνεια της Γης χρησιμοποιούμε με μεγάλη επιτυχία το μοντέλο του ομογενούς βαρυτικού πεδίου και θεωρούμε το βάρος σταθερό.

Δεν είναι ακριβής περιγραφή της πραγματικής βαρυτικής δύναμης, θα πει κάποιος. Είναι όμως μια πολύ καλή προσέγγιση, που συμφωνεί με το πείραμα, θα απαντήσει ο φυσικός.

Τώρα, ως προς τον βαθμό, μάλλον θα έπρεπε να καλέσουμε τον μαθητή σε μια σύντομη προφορική εξέταση, για να δούμε τι ακριβώς γνωρίζει.
Διότι οι υπολογισμοί βγαίνουν…

Καλησπέρα Θοδωρή.
Πολλές φορές στο γραπτό λόγο γίνονται παρεξηγήσεις άλλο θέλει να πει κάποιος και άλλο καταλαβαίνει ο άλλος.
Έχουμε γνωριστεί και από κοντά, οπότε σε προσωπικό επίπεδο αυτό μετράει περισσότερο.
Όλα καλά.

Γειά σας. Στο μέσο του καλοκαιριού τίθενται ενδιαφέροντα θέματα με τις τοποθετήσεις των αγαπητών συναδέλφων μας. Για το αν μια σταθερή δύναμη είναι συντηρητική ή όχι θα παραθέσω αυτούσιες τις τοποθετήσεις του Πανεπιστημιακού καθηγητή Χ. Βάρβογλη εδώ στο υλικό: ” κάθε δύναμη που είναι σταθερή ή συνάρτηση μίας μόνο συντεταγμένης είναι συντηρητική.”

• Επιπλέον απευθυνόμενος σε συναδέλφους μας αναφέρει: “Για τον κύριο Μάργαρη: Εφόσον η δύναμη είναι σταθερή, είναι ισοδύναμη με πεδιακή δύναμη. Δεν έχει σημασία πώς εφαρμόζεται. Σκεφτείτε το παράδειγμα του Einstein με το ασανσέρ. Αν ο “Θεός” τραβάει τον θαλαμίσκο προς τα επάνω με σταθερή επιτάχυνση g, δεν υπάρχει πείραμα που να διαχωρίζει αυτή την κατάσταση από μια άλλη με ένα βαρυτικό πεδίο g προς τα κάτω.Για τον κύριο Κυριακόπουλο. Φυσικά πρόκειται για σχετική ταχύτητα. Όσο για την διαταραχή του νήματος με τα δάχτυλα, αυτή η δύναμη και βέβαια δεν είναι πεδιακή, είναι συνάρτηση του χρόνου και της θέλησής μας. Άρα παραβιάζει τους περιορισμούς που έθεσα: συνάρτηση ΜΟΝΟ της θέσης ΣΕ ΕΝΑΝ ΒΑΘΜΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ή σταθερή. ΠΡΟΣΟΧΗ, αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν δυνάμεις από δυναμικό συνάρτηση του χρόνου ή και άλλων χωρικών μεταβληρών. Αλλά σε αυτή την περίπτωση τίθενται περισσότεροι περιορισμοί”.

Από την τελευταία παραπομπή, μια τοποθέτηση του Κωνσταντίνου Καβαλλιεράτου:
https://i.ibb.co/xSCWWjKH/656.jpg

Μιας και ανακυκλώνουμε διαρκώς τα θέματα να δώσω μια παλιότερη ανάρτηση του Γιάννη Κυριακόπουλου:
Δυνάμεις εξαρτώμενες μόνο από θέση.
Να προσθέσω παρεμπιπτόντως την τοποθέτηση του Καθηγητή . Χάρη Αποστολάτου, για το ζήτημα της συντηρητικής δύναμης σε σχόλιό του ΕΔΩ. , μέρος του οποίου δίνω:
“Εν συντομία: (α) Θα περιέγραφα την τάση του νήματος (ως τη δύναμη που ασκείται σε σώματα που συνδέονται με το νήμα) ως μη συντηρητική λόγω της φύσεως αυτής, αφού αυτή μπορεί μεν να είναι σταθερή σε κάποια κίνηση αλλά δεν είναι σταθερή εν γένει: εξαρτάται από τον τρόπο που συμμετέχει στην κίνηση, σε αντίθεση, για παράδειγμα, με το βάρος.
(β) Για την τριβή, αν και σταθερή κατά τη μονόδρομη κίνηση ενός σώματος, προφανώς δεν είναι συντηρητική, αφού σε κλειστή διαδρομή δεν είναι 0 και προφανώς το έργο αλλάζει ανάλογα με τη διαδρομή που θα διαλέξω να ενώσω 2 σημεία.
Από την ίδια συζήτηση σε άλλο σχόλιο του κ. Αποστολάτου:
“αλλά το χέρι μου που ανεβοκατεβάζει βάρη δεν θα την περιέγραφα ως συντηρητική αφού το σύστημα των μυών μου και η χημική του λειτουργία δεν λειτουργεί αντιστρεπτά.”
Αλλά μιας και αναφέρθηκε και ο καθηγητής κ. Βάρβογλης, καλό είναι (για όποιον θέλει να διαμορφώσει εικόνα για το ακριβώς έχει γραφτεί) να διαβάσει όλη την αντίστοιχη συζήτηση.
Θέλει λίγο κόπο… αλλά αξίζει…
Ανεξάρτητο της διαδρομής, αλλά συντηρητική είναι;

Σε ένα πλήθος προβλημάτων φυσικής και παραδειγμάτων αναφερόμαστε στην περίπτωση σταθερής δύναμης που ασκείται σε ένα σώμα . Το ερώτημα που τέθηκε είναι σαφές. Μια σταθερή δύναμη είναι συντηρητική; Ο Χ. Βάρβογλης αναφέρεται με σαφήνεια σε αυτή τη περίπτωση. Δίνει σαφή απάντηση. Ο Θ. Αποστολατος αναφέρεται σε μεμονωμένες περιπτώσεις δυνάμεων. Δεν έπεσε στην αντίληψη μου να αναφέρεται στην περίπτωση που συζητάμε εδώ. Αυτό μάλλον οφείλεται στο ότι οι δύο καθηγητές δεν απαντούν στα ίδια ερωτήματα. Τα ερωτήματα μπορεί να είναι διαφορετικά. Ο Θ. Αποστολατος δεν δίνει ορισμό συντηρητικής δύναμης.
Τον ορισμό τον περιγράφει στα παραδείγματα που αναφέρεται. Ο Χ. Βάρβογλης δίνει ορισμό για κινήσεις με ένα βαθμό ελευθερίας. ΕΠΙΠΛΕΟΝ: Για την τριβή ολίσθησης συμφωνούν αλλά και όλοι μας συμφωνούμε. Για τη δύναμη από το χέρι μας αν αυτό τρεμοπαιζει δεν μπορεί να θεωρηθεί σταθερή και επιπλέον δεν εξαρτάται μόνο από τη θέση σε ευθύγραμμη κίνηση. Και εδώ βλέπω να υπάρχει συμφωνία. Και ερχόμαστε στην περίπτωση της τάσης του νήματος. Εδώ φαίνεται να υπάρχει υπάρχει διαφοροποίηση εξ όσων τουλάχιστον αντιλαμβάνομαι. Ο Χ. Βάρβογλης λέει. ” Αν η τάση του νήματος είναι σταθερή και ίση με το βάρος, το σώμα δεν κινείται και άρα δεν παράγεται έργο. Αν η τάση είναι συνάρτηση ΜΟΝΟ του ύψους είναι διατηρητική (κι εγώ μαζί με άλλους το είχαμε μάθει συντηρητική). Αν η τάση είναι συνάρτηση (και) του χρόνου, δεν είναι διατηρητική. Το κριτήριο είναι απόλυτο”. Μιλάει για απόλυτο κριτήριο!! Η όποια περαιτέρω συζήτηση, αν υπάρξει, για να τελεσφορήσει νομίζω ότι απαραίτητο είναι να βασίζεται στον ακριβή ορισμό της συντηρητικής δύναμης που υπάρχει σε όλα τα έγκυρα συγγράμματα…

Καλησπέρα σας,
η συντηρητική δύναμη δεν ορίζεται αν το έργο της σε μια κλειστή διαδρομή είναι μηδέν; Με αυτή τη λογική μία σταθερή δύναμη είναι συντηρητική και το ίδιο ισχύει και για την δύναμη επαναφοράς στο ελατήριο.

Πλούσιο το άρθρο Γιώργο. Πατριδογνωσία μεγάλης κλίμακας, Δαρβινική εξέλιξη, γνωριμία με “δύσκολα” μουσεία, προβλήματα στην αντίληψη του γεωλογικού χρόνου, αλλά και ελπίδα για το ξαναπρασίνισμα, έστω και δειλό, της φύσης. Μπορεί όπως γράφεις “ο Homo να παρεμβαίνει στην ιστορία μόλις προς το τέλος της περιόδου των εκατομμυρίων ετών”, αλλά η παρέμβασή του έχει όλο και πιο αρνητικό αποτύπωμα. Θα έλεγες ότι η περιγραφή των εκθεμάτων ήταν ικανοποιητική; Το ρωτάω, διότι τα μουσεία πλέον πρέπει να εφευρίσκουν νέους τρόπους για να γοητεύουν τους συνήθως βιαστικούς επισκέπτες, πέραν αυτών που αναζητούν μόνο selfies.

καλησπέρα Αποστόλη

είναι ακριβής η συνόψιση της ανάρτησης που επιχείρησες

το μουσείο αποτελεί κοινοτική προσπάθεια
ανοίγει στους επισκέπτες με τηλέφωνο
και έχει την παραδοσιακή δομή: βιτρίνα και επεξηγηματικό κείμενο

όποτε και όταν μεταστεγαστεί, υποθέτω ότι, θα έχει ως πρότυπο αυτό του Απολιθωμένου Δάσους στη Λέσβο, που είχε αναλάβει τη μελέτη και υλοποίηση του Πάρκου Απολιθωμένων στην Κερασιά.

Καλό απόγευμα Γιώργο.
Βλέπω εμβάθυνση στα μυστικά της Βόρειας Εύβοιας, αν και, το άρθρο έχει μεγάλη έκταση, όσο και θεματολογία…
Θα συμφωνήσω με τον διαχειριστή μας: “ Πατριδογνωσία μεγάλης κλίμακας” !!!

Γειά σου Διονύση

ξαναδιάβασα το άρθρο προσπαθώντας να το μαζέψω …
… δεν τα κατάφερα

και επειδή ότι δεν μικραίνει, καλό είναι να το αφήνεις να μεγαλώνει

πρόσθεσα ως υπότιτλο τον χαρακτηρισμό που και οι δύο επιφυλάξατε στην ανάρτηση

Τα πιο γνωστά κλασικά βιβλία Γεωλογίας που διδάχθηκαν στο Λύκειο (για να μαθαίνουν οι νεώτεροι), είναι τα εξής:
«Γεωλογία» – Α΄ Λυκείου (Έκδοση 1985)
·      Συγγραφείς: Δημήτριος Παπανικολάου και Χρήστος Σιδέρης.
·      Χαρακτηριστικά: Είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο παλιό βιβλίο Γεωλογίας. Διδασκόταν για πολλά χρόνια στην Α’ Λυκείου και κάλυπτε τη δυναμική γεωλογία, την τεκτονική των πλακών, τους σεισμούς, τα ηφαίστεια και τη γεωλογία της Ελλάδας.
 
«Στοιχεία Γεωλογίας και Ορυκτολογίας» – Α΄ Λυκείου (Δεκαετία ’70 – ’82)
·      Συγγραφείς: Γεώργιος Γεωργαλάς και Ακριβή Μαλλιάρη-Πατέρα.
·      Χαρακτηριστικά: Μια παλαιότερη ιστορική έκδοση (έφτασε τις 17 εκδόσεις έως το 1982). Περιλάμβανε εκτενείς ενότητες γενικής και ειδικής ορυκτολογίας, κρυσταλλογραφίας, καθώς και ιστορικής γεωλογίας (απολιθώματα, γεωλογικοί αιώνες).

https://i.ibb.co/yF452kcY/9ee11a96-44f3-4af5-ac84-890375069672-1785232822-6132.jpg

καλησπέρα Βασίλη

αρχές της δεκαετίας του 1990 έτυχε να διδάξω την Γεωλογία των Παπανικολάου & Σιδέρη

μου άρεσε και στα παιδιά επίσης

επανέρχομαι στις ίδιες αμαρτίες μετά από δεκαετίες

Πλούσιο πράγματι το άρθρο με ιστορία, γεωλογία, φυσική, κοινωνιολογία. Την περασμένη Τετάρτη είχα μια σχετική εμπειρία πηγαίνοντας στο σπήλαιο των λιμνών.
Σκέφτηκα να πω λίγα λόγια  γι’ αυτό ακολουθώντας τα αχνάρια του Γιώργου, σαν συμπλήρωμα στα δικά του, πιστεύοντας ότι  δεν θα έχει αντίρρηση.
.
Το Σπήλαιο των Λιμνών που παλαιότερα ονομαζόταν Τρουπίσιο, βρίσκεται στους Ανατολικούς πρόποδες τού ορούς Χελμός, δύο περίπου χιλιόμετρα ΒΑ του χωριού Καστριά, τής περιοχής Κλειτορίας στο Ν. Αχαΐας και 18 χλμ. νότια των ΚαλαβρύτωνΣτο εσωτερικό του υπάρχουν  13 αλλεπάλληλες λίμνες σε διαφορετικά υψόμετρα που χωρίζονται μεταξύ τους με φράγματα απο σταλακτιτική ύλη οι οποίες καθιστούν το σπήλαιο  μοναδικό στο είδος του στον κόσμο. Η ανακάλυψη του Σπηλαίου έγινε αρκετά πρόσφατα, (1964), καθώς μέχρι τότε ήταν γνωστό μόνο το πρώτο επίπεδο, που βρίσκεται δίπλα στον δρόμο, και είναι προσβάσιμο από την φυσική είσοδο του σπηλαίου. Η πρωτοβουλία ανήκει στον ντόπιο κάτοικο Βασίλη Τεμπέλη, ο οποίος, μαζί με άλλους κατοίκους του χωριού Καστριά, χρησιμοποιώντας μία αυτοσχέδια ξύλινη σκάλα ύψους 9 μέτρων και κάποια σκοινιά, κατάφεραν να υπερβούν τους κάθετους βράχους, που δεσπόζουν στο πρώτο επίπεδο, να ανεβούν στο δεύτερο και να φτάσουν μέχρι την πρώτη λίμνη. Την επόμενη χρονιά Έλληνες και ξένοι ορειβάτες-σπηλαιολόγοι, με επικεφαλής τον Καθηγητή Παλαιοντολογίας Γιάννη Μελέντη και την Σπηλαιολόγο Άννα Πετροχείλου άρχισαν συστηματικότερη εξερεύνηση και χαρτογράφηση διακρίνονταςΤο εξερευνηθέν μήκος του σπηλαίου ανέρχεται στα 1980 μ., διαιρεμένο με φυσικό τρόπο σε τρία επίπεδα. Το δεύτερο επίπεδο, μήκους 500 μ., είναι και το μόνο προσβάσιμο για τους επισκέπτες προς το παρόν. Η θερμοκρασία στο σπήλαιο είναι σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, μεταξύ 15-17 βαθμών Κελσίου. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται ισοθερμία. Το Σπήλαιο ως μνημείο της φύσης εντάσσεται επίσης και στο Γεωπάρκο Χελμού – Βουραϊκού.Ο τρόπος δημιουργίας του σπηλαίου είναι αυτός που συνδέεται με τη λεγόμενη καρστική διαδικασία, αποτέλεσμα της διαλυτικής ικανότητας του εμπλουτισμένου με διοξείδιο του άνθρακα νερού σε έναν τύπο πετρώματος, που ονομάζεται ασβεστόλιθος (ανθρακικό ασβέστιο) ο οποίος είναι σχεδόν αδιάλυτος στο νερό, αλλά γίνεται ιδιαίτερα διαλυτός, εάν αυτό είναι όξινο και ειδικά όταν, μέσα στο νερό, έχει διαλυθεί διοξείδιο του άνθρακα.Το ανθρακικό ασβέστιο δεν βρίσκεται ποτέ καθαρό. Μέσα σε αυτό υπάρχουν προσμίξεις, οι οποίες είναι αδιάλυτες στο νερό, παρασύρονται από αυτό σε μορφή λάσπης και, χτυπώντας πάνω στο πέτρωμα, το διαβρώνουν περισσότερο.Η δημιουργία ενός μεγάλου σπηλαίου μπορεί να διαρκέσει αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ή καμιά φορά και εκατομμύρια χρόνια.Ο τρόπος δημιουργίας, ενός σπηλαίου  έχει σαν αποτέλεσμα, πέρα από την κύρια κοιλότητα ή κοιλότητες περιλαμβάνει διάφορες μορφές. Που καλούνται σπηλαιοθέματα ή λιθωματικός διάκοσμος, και παρουσιάζουν εντυπωσιακή ποικιλία. Βασική μορφή του διάκοσμου οι Σταλακτίτες και Σταλαγμίτες.Το νερό, καθώς περνάει από τις ρωγμές, βρίσκεται σε έναν χώρο με μικρότερη πίεση και μεγαλύτερη θερμοκρασία. Αυτές οι συνθήκες διαταράσσουν τη χημική του ισορροπία, και έτσι το νερό χάνει το διοξείδιο του άνθρακα και αφήνει ίζημα ανθρακικού ασβεστίου.Το ανθρακικό ασβέστιο κρυσταλλώνεται σε μορφή ασβεστίτη συνήθως και πιο σπάνια αραγωνίτη. Η ταχύτητα δημιουργίας τους είναι συνήθως μερικά χιλιοστά τον χρόνο. Το σχήμα των σταλαγμιτών διαφέρει από αυτό των σταλακτιτών, που συνήθως είναι κωνικό, με την κορυφή του κώνου προς τα κάτω.Άλλα σπηλαιοθέματα είναι: Κοραλλιοειδείς μορφές, Παραπετασματοειδείς μορφές, Φράγματα – “γκουρ”, Ασπιδοειδείς μορφές ή δίσκοι, Ελικτίτες
Η ανθρώπινη παρουσία.
Από την αρχή της εμφάνισής του στη γη, ο άνθρωπος χρησιμοποίησε τα σπήλαια, αν όχι για μόνιμη, τουλάχιστον για περιστασιακή διαβίωση (καταφύγια σε άσχημες καιρικές συνθήκες ή εχθρικές επιδρομές) ή για εποχιακή εγκατάσταση (καταλύματα κυνηγών ή βοσκών, σταβλισμό ζώων κλπ.).Στον ελλαδικό χώρο η παρουσία και δραστηριότητα του ανθρώπου στα σπήλαια ανιχνεύεται με βάση τα οστεολογικά του κατάλοιπα, τα κατάλοιπα τροφής (σπόροι, όστρεα, αλλά και τα οστά ζώων), τα λίθινα ή οστέινα εργαλεία, τα αγγεία καθημερινής ή λατρευτικής χρήσης, και τα ποικίλα αφιερώματα.Σημαντικά ευρήματα του σπηλαίου των λιμνών είναι τα απολιθωμένα οστά ιπποπόταμου ηλικίας 300.000 ετών, κατσίκας και λαγού 100.000 ετών καθώς και ανθρώπινα οστά νεότερής ηλικίας.Ο χώρος χρησιμοποιείτο από τον άνθρωπο, κυρίως κατά την Νεολιθική Περίοδο (τέλος 5ης χιλιετίας π.Χ.) και την Εποχή του Χαλκού (3η και 2η χιλιετία π.Χ.) ως αποθηκευτικός χώρος, καταφύγιο για βοσκούς και τα κοπάδια τους, αλλά και ως χώρος ταφής νεκρών.
Η εγκατάσταση εκτεινόταν τόσο στο εσωτερικό της φυσικής εισόδου, όταν αυτό δεν πλημμύριζε, όσο και στον άμεσο εξωτερικό χώρο της και στα εκατέρωθεν πρανή. Κρίνοντας από το ορεινό υψόμετρο, είναι πιθανό ότι οι Νεολιθικοί πληθυσμοί αποτελούνταν από κτηνοτρόφους που μετακινούνταν στο σπήλαιο με τα κοπάδια τους από πεδινά μέρη της Πελοποννήσου κατά τους θερινούς μήνες. Ο εξοπλισμός τους αποτελούνταν από χειροποίητα χονδροειδή κεραμικά σκεύη, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν τμήματα από αποθηκευτικά δοχεία με ανάγλυφα κοσμήματα και από ρηχά αγγεία με πολύ επιφανειακές εγχαράξεις. Δίπλα στον φυσικό βράχο, που ορίζει την μία πλευρά της εισόδου του σπηλαίου, βρέθηκε λιθοπερίβλητη ανθρώπινη ταφή της ίδιας περιόδου.
Χρησιμοποιούσαν και πέτρινα εργαλεία, φτιαγμένα από πετρώματα της περιοχής καθώς και από οψιανό, μαύρο ηφαιστειακό πέτρωμα, εισαγόμενο από τη Μήλο, όπως αποδεικνύεται και από ορισμένα από τα λίθινα ευρήματα. Άρα την εποχή αυτή η περιοχή είχε κάποιου είδους επικοινωνία με τους ανθρώπους που τότε ζούσαν στο Αιγαίο.Η αρχαιολογική έρευνα αποκάλυψε σε διάφορα σημεία της πρώτης αίθουσας του Σπηλαίου, επιτόπιες ανθρώπινες ταφές, που χρονολογούνται στη Νεολιθική περίοδο, καθώς και οστεοφυλάκεια με ανθρώπινα κρανία που χρονολογούνται στην Εποχή του Χαλκού (περίπου 1800 π.Χ.)
Η πανίδα.Το σπήλαιο φιλοξενεί σημαντικό αριθμό ασπόνδυλων ειδών σπηλαιόβιας πανίδας με σημαντικότερο τις περίπου 20000-25000 νυχτερίδες.
Για το σπήλαιο αυτό ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας (2ος αιώνας μ.Χ.) αναφέρει στα “ΑΡΚΑΔΙΚΑ” (Β, 18,7):“Στα Αροάνια Όρη (Χελμός) υπάρχει σπηλιά, στην οποία λένε πως ανέβηκαν και βρήκαν καταφύγιο οι κόρες του Προίτου, βασιλιά της Τίρυνθας, όταν τρελάθηκαν…”Η ξενάγηση μέσα στο σπήλαιο ήταν αρκετά κατατοπιστική όπως επίσης και στο κτίριο έξω που είχε τον τίτλο Κέντρο πληροφόρησης (όχι μουσείο) όπου υπάρχουν τα ευρήματα. Το δεύτερο θεώρησα ότι ήταν πολύ καλά στημένο με κείμενα σε φωτιζόμενες επιφάνειες όπου μπορούσες εύκολα να πάρεις πολλές πληροφορίες για τα εκθέματα.Έχω υπογραμμίσει στο κείμενο τους χρόνους Δεν ξέρω πόσοι από τους συνεπισκέπτες μου είχαν κατανόηση της κλιμάκωσης του παρελθόντος χρόνου. Υποθέτω όχι.Πόσοι σε τέτοιες περιπτώσεις έχουμε ξεκάθαρο έστω ότι ο σύγχρονος άνθρωπος (Homo sapiens) εμφανίστηκε πριν από περίπου 300.000 χρόνια.

Δούλεψα και εγώ το βιβλίο «Γεωλογία» – Α΄ Λυκείου (Έκδοση 1985). Από όσο θυμάμαι είχε καλή αποδοχή από τα παιδιά. Γιατί αποσύρθηκε;
 Έλα ρε που θέλετε και απάντηση, τιποτένιοι. Γιατί κάτι κύριοι πάντα πρόθυμοι και καταμορφωμένοι το «αποφάσισαν» κατόπιν εντολής..

Καλημέρα Άρη

Το αναπάντεχο αλλά ευπρόσδεκτο άνοιγμα της ανάρτησης στο Σπήλαιο των Λιμνών στον Χελμό, επιβάλει την αλλαγή της επικεφαλίδας της ανάρτησης με την ακόλουθη:

Πατριδογνωσία Μεγάλης Κλίμακας – Β. Εύβοια & Χελμός

Προφανώς, υπάρχει χώρος και για άλλες ακόμα προσθήκες.

Σχετικά με τη νοσταλγία για τη Γεωλογία που διδάξαμε, κάποιοι από εμάς κυρίως δεν ξεχνάμε την Αστρονομία.  

Καλημέρα Γιώργο, ευχαριστώ για την φιλοξενία με ανοιχτή καρδιά.
Ήταν πολύ πρόσφατη η εμπειρία μου και είχε τόσο πολλά κοινά με το κείμενό σου που αυθόρμητα σκέφτηκα οτι το ένα θα συμπληρώνει το άλλο.
Καλές διακοπές.

Γειά σου και σένα Άρη!

Συγχαρητήρια Γιώργο και Άρη για το ταξίδι που μας προσφέρετε στο χωρόχρονο!!!

Ευχαριστώ/ ευχαριστούμε Πρόδρομε!

μια σχετική βιβλιοφιλική ανάμνηση της γενιάς μας

Χρόνια πολλά παιδιά. Κατεβαίνοντας νοτιότερα, ας κάνουμε μια γέφυρα ανάμεσα στη μεγάλη κλίμακα γεγονότων του Γιώργου και τα σπήλαια του Άρη. Στα σπήλαια Διρού υπάρχουν σταλακτίτες ή σταλαγμίτες μήκους μεταξύ 15 έως 35 μέτρα. Ένα εκατοστό χρειάζεται 100 χρόνια για να σχηματιστεί, επομένως 150000 έως 350000 χρόνια. Ο μέσος χρόνος ζωής του ανθρώπου είναι 74 χρόνια. Πώς τα καταφέραμε και κάναμε τόση ζημιά στον πλανήτη που μας φιλοξενεί μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα;

https://i.ibb.co/HDkQZzHV/IMG-2111-1.jpg

Και κάτι στενάχωρο για τη μαύρη την πατρίδα μας. Το σπήλαιο έχει συνολικό μήκος γύρω στα 15 χιλιόμετρα. Κάποτε η ξενάγηση γινόταν σε μήκος 1500 μέτρων, από τα οποία 1200 ήταν με βάρκα και τα υπόλοιπα χερσαία. Σήμερα, ελλείψει προσωπικού, η διαδρομή περιορίζεται στα 600 μέτρα. Ώρα για ένα ακόμη ξεπούλημα;

Καλημέρα Αποστόλη

Άργησα να διαβάσω το σχόλιο για τους σταλακτίτες του Διρού – βραδυφλεγής και ο σχολιασμός μου. Μας απομάκρυνε απ’ το ylikonet ο Δεκαπενταυγουστος.

Χρειάστηκαν 25 περίπου αιώνες για να απομακρυνθεί κατά 10km η θάλασσα απ’ το Καλλίδρομο στα πάλαι ποτέ «Στενά των Θερμοπυλών».

Με ρυθμό 1cm/αιώνα εξελίσσεται η δημιουργία των σταλακτιτών, δηλαδή στους 25 αιώνες θα δημιουργούνταν σταλακτίτες 25cm.

Η διάβρωση των εδαφών στα «Στενά» αποτελεί κατά βάση φυσικό φαινόμενο, άλλοτε ήπιο και άλλοτε σφοδρό (θεομηνίες).

Η δημιουργία των σταλακτιτών/σταλαγμιτών είναι κυρίως χημική διαδικασία.

Δεν πρέπει όμως να βρίσκεται στη φύση του φαινομένου (χημικό/ φυσικό) ο διαφορετικός ρυθμός εξέλιξης, όσο ίσως στον ρυθμό κίνησης του νερού στις δυο περιπτώσεις.

Ορμητικό και πολύ κατά τη διάβρωση, στάγδην κατά την «σταλαγματοποίηση».

Τα προηγούμενα «ξενέρωτα» ελπίζω να μην αποδυναμώσουν τα δυο μηνύματα της παρέμβασή σου. Γι’ αυτό και τα υπογραμμίζω με τη σειρά μου.

Ο τεχνολογικά προηγμένος άνθρωπος και παράλληλα οικολογικά απολίτιστος, λειτουργεί απ’ όπου περνά ως «άρμα δρεπανηφόρο».

Και, τα λαμπρά σπήλαια του Διρού τουριστικά υποβαθμίζονται.

Διονύση ευχαριστούμε για όλη την προσφορά γνώσης και μεθόδων διδασκαλίας όλα αυτά τα 17 χρόνια (2009-2026).

Εσύ επέλεξες να “διδάξεις” ΦΥΣΙΚΗ και να βοηθήσεις όλους εμάς τους “νεότερους” να βρεθούμε σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο διδακτικής ικανότητας και να βοηθήσουμε εκατοντάδες μαθητές μας να κατανοήσουν τις έννοιες και να μην φοβούνται το “δύσκολο”….

Ανεκτίμητη προσφορά που χρειάζεται θυσίες αλλά δυστυχώς και “μεγάλο στομάχι” …..
Εύχομαι να δούμε και τη συλλογή του 2036

Καλό μεσημέρι Θοδωρή και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό και τον καλό σου λόγο…

Καλημέρα Διονύση. Δηλώνω μαθητής σου.

Σου εύχομαι να συνεχίσεις με τον ίδιο ζήλο να ενημερώνεις τις συλλογές σου.
Ευχαριστούμε!

Καλημέρα και καλή Κυριακή Μίλτο.
Σε ευχαριστώ για την ευχή!

Γεια σου Αποστόλη, πολύ ωραία ανάλυση!

Γεια σας παιδιά.
Όμορφη
Αποστόλη βάλε τη φυγόκεντρο στο κέντρο μάζας

Γεια σας παιδιά και ευχαριστώ για τα σχόλια. Γιάννη εσένα είχα στο μυαλό όταν την έγραψα. Έκανα τη διόρθωση.

Ο ένας είναι Κρήτη, ο άλλος επισκέπτεται την Καλαμάτα αλλά ο “συντονισμός” στον στρεφόμενο παρατηρητή, σταθερός!!!

Διονύση ο Γιάννης έχει επιδράσει καταλυτικά στον τρόπο σκέψης μας. Εκτός από συντονισμό στο στρεφόμενο, έχουμε και συντονισμό στη ζέστη. Η Γηραιά Αλβιών τι λέει;

Δεν θα πω Αποστόλη, τι λέει η “γηραιά” γιατί ενδιαφέρομαι για την καλή ψυχική σας υγεία 🙂
Το πρωί πήγα στο super market φορώντας μπουφάν… Περπάτησα περίπου 2km, πήγα… γύρισα και δεν το έβγαλα…

Καλησπέρα .
Κάτι σχετικό νομίζω ενδιαφέρον, από καλλιτεχνική άποψη δεν ξέρω αλλά σίγουρα ενδιαφέρον από επιστημονική.
εδώ

Καλημέρα Γρηγόρη.