Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους φίλους που με υποστήριξαν στο άνευ προηγουμένου παραλήρημα του φυσικού Βαγγέλη Στεργίου.
Τους ευχαριστώ που καλή κουβέντα έχουν μέσα τους για μένα, όταν και λάθη έκανα και παρορμητικός υπήρξα και πιθανώς πάλι λάθη να κάνω.
………………..
Άδικος όμως δεν υπήρξα ποτέ! Κακός ουδέποτε!
Και έτσι έχω δικαίωμα να υπερασπίζομαι τη γνώμη ότι ο Στεργίου όχι απλά έκανε λάθος, αλλά μάλλον άλλους στόχους είχε «κτυπώντας» εμένα
Ο Στεργίου έλεγε άλλα αντί άλλων, εναντίον όλων του δικτύου…
Μετά τα έσβησε όλα όσα είπε γιατί δεν είχε καν την ευθύνη να τα υποστηρίξει.
Η ευθύνη είναι μεγάλη υπόθεση
Και αυτό δεν είναι απλή παρατήρηση, αλλά αποτύπωση της τακτικής όσων δεν αντέχουν το δίκτυο
…………………………………..
Το ξέρω ότι είναι «αρρώστια» μου το να ζητάω πάση θυσία και με οποιοδήποτε προσωπικό κόστος (βλέπε καταστροφή προσωπικού «προφίλ») μια κοινωνία που θα αντιμετωπίζει με αξιοπρέπεια τον Άνθρωπο, που θα εγγυάται τους Θεσμούς οι οποίοι θα τον διαμορφώσουν και που θα δίνει απλόχερα στον Πολίτη τον Πολιτισμό που δικαιούται και που εμείς ως Φυσικοί τον κατέχουμε.
Δεν είναι δυνατόν οι ευγένειες να αντικαταστήσουν την απαίτηση ούτε και την ανάγκη μιας Δημοκρατίας να προφυλάσσει τον εαυτό της και να τιμωρεί τους ενόχους που την εκμεταλλεύτηκαν!
Δε υπάρχει περίπτωση να συμβιβαστώ με κάτι λιγότερο.
Κάνω λάθη τακτικής και υπήρξα οξύτατος προς άτομα… Αλλά δεν αντέχω να τα βλέπω να διαγκωνίζονται στα φτηνά σκαλοπάτια της ματαιοδοξίας ενός υπουργείου π.χ., να κοιτάνε, ακόμη και τώρα που βουλιάξαμε σε συνείδηση, πώς να αρπάξουν χαρτιά για τους φακέλους τους, αδιαφορώντας για τη ζημιά που κάνουν στις αξίες μας με τη μετριότητά τους.
Τα μελλοντικά αυτά πιονάκια δε τα θέλω πλάι μου!…
Ούτε θέλω την ανάσα δίπλα μου όλων εκέινων που σήμερα κάνουν τον καμπόσο ενώ μόνο καιροσκόποι και φαυλατάδες υπήρξαν…
…………………….
Στο Λύκειο έδωσα την αγωνία μου… Και την αποτύπωσα με το ότι πρέπει να σεβαστούμε το Λύκειο (και όχι μόνο), να το διαχειριστούμε, να το αντιμετωπίσουμε και τελικά να το νιώσουμε ως κοινωνικό αγαθό.
Και για να μη χαθεί αυτό που έδωσα ως κομμάτι της ψυχής μου και για να μη σβήσει ο λόγος που επέλεξα το Λύκειο ως ζωή μου, σας καταθέτω ότι δεν αντέχω την προχειρότητα με την οποία ο καθένας αντλεί την ύπαρξή του και την προσωπική του ματαιοδοξία με επικίνδυνες αναρριχήσεις πάνω στην πλάτη ενός θεσμού που ο συνδικαλισμός μας έπρεπε να έχει θωρακίσει με ηθική πριν ξεκουμπιστεί ως ηλίθιος από κει που μας προέκυψε.
…………..
Σέβομαι τον καθένα στις εκτιμήσεις του για το πρόσωπό μου!
Και αντέχω τις βρισιές του καθενός άγνωστου ανεύθυνου τύπου …
Βλέπω όμως με ανησυχία το ακαταλόγιστο όσων φτάνουν σε επίπεδα φασισμού, ψυχικού θυμού προς τους αθώους, όπως πολύ καλά το έθεσε ο Αντρέας.
Αυτοί οι απερίγραπτοι άνθρωποι θα πρέπει να κατανοήσουν ότι η ψυχή τους κινείται όχι απλά σε επιφάνειες φασισμού, αλλά ότι η μετριότητά τους την οποία δεν κατανοούν, απειλεί την αξία μας…
Έχει δικαίωμα το κάθε ένα από τα μέλη του δικτύου, να κάνει κριτική στη δουλειά μου και έχει δικαίωμα να δείχνει σεβασμό σε αυτή ή να γελά με αυτή και με την απόρριψη όλων των κειμένων μου και των τακτικών μου.
Έχει δικαίωμα να λέει το απόλυτα φασιστικό
«…Κύριε Μαχαίρα, αν ο γιος μου έδινε πανελλαδικές και έπαιζε να του διορθώσετε το γραπτό, ως πατέρας σας μιλάω και όχι ως φυσικός, θα έβρισκα τρόπο να σας κατασχεθεί η άδεια διδασκαλίας.
Είστε ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ και ως δάσκαλος και ως άνθρωπος.
Πρέπει να μάθετε πρώτα να εκφράζεστε κι έπειτα να κάνετε καμιά ανάρτηση της προκοπής για να γίνετε και λίγο πιο χρήσιμος στα μέλη του χώρου αυτού.
Το ότι τα υλικά σημεία στο κύμα εκτελούν εξαναγκασμένη ταλάντωση το ξέρουμε και δεν περιμένουμε εσάς το μεγάλο φυσικό να μας το πείτε.
Ούτε περιμέναμε από σας να μας μάθετε στερεό σώμα.
Έχω το βιβλίο σας από το 2009. Τώρα έχω χάσει πάσα ιδέα. Και σας εκτιμούσα…
Κρίμα…»
..αλλά έχει υποχρέωση και στη συνείδηση όσων λέει.
Ο Βαγγέλης Στεργίου θα μου αφαιρούσε την ελπίδα να κάνω ζωή μου το δασκαλιλίκι με το οποίο προσφέρω κοινωνικά….
Αυτή η απόλυτα φασιστική φράση του ( … θα έβρισκα τρόπο να σας κατασχεθεί …) είναι κίνδυνος σύγχρονης νοοτροπίας!!!!!!!!
Μέσα σε όλο αυτό το ζοφερό περιβάλλον που χαράζει δήθεν τακτικές και που διεκδικεί δικαιώματα χωρίς να έχει θέσει ΤΙΠΟΤΕ μα απολύτως ΤΙΠΟΤΕ και που ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν έχει επωμιστεί ούτε μια ευθύνη, τολμώ να πω ότι έχω ΚΑΘΕ δικαίωμα να παλεύω επώνυμα, ώσπου να φτάσω εκεί που θέλησα να πάω μέσα από το Λύκειο όταν στη Φυσική του κατέθετα τη ζωή μου.
Έχω το δικαίωμα ακόμη και αν κάνω λάθη. Και προτιμώ χίλιες φορές τα λάθη, από το φασισμό που καθενός άμετρου Στεργίου που έχει τρόπους να αφαιρεί δικαιώματα διδασκαλίας.
……………
Στον κάθε επώνυμο ή ανώνυμο που θα στραφεί εναντίον μου θα ήθελα τούτο να του πω από πριν, όχι ως ματαιοδοξία, ή υπεράσπιση του εαυτού μου ή υπερφίαλη θέση.
Θα το πω ως κατάθεση πορείας ζωής απέναντι στον κάθε ένα βλάκα, που θα επιχειρήσει να μειώσει την αξία ενός κοινωνικού αγαθού όπως είναι το Δημόσιο Σχολείο, κτυπώντας τους Δασκάλους του.
Εγώ ο Θρασύβουλος Κων. Μαχαίρας, υπάλληλος κατά συνείδηση της Πολιτείας μου και υπηρέτης των κοινωνικών αγαθών που πρέπει η Πολιτεία μου να υπόσχεται με χαμόγελο στους Πολίτες της και για τα οποία πρέπει να με χρησιμοποιεί όπου αυτή κρίνει σκόπιμο:
1) Πίστεψα και πιστεύω όσο δε γίνεται περισσότερο στο Δημόσιο Σχολείο γιατί είναι απόλυτο κοινωνικό αγαθό, όπως και η υγεία και η ασφάλιση
2) Έχω δικαίωμα να κρίνω τους ψεύτικους «θεσμούς» και τις ανηθικότητες που με χαλάνε και με ξεγελάσανε και με ξεγελάνε.
Δεν υπάρχουν ευγένειες σε αυτά. Υπάρχει μόνο καταλογισμός ευθύνης και μάλιστα με τη γλώσσα που καταλαβαίνουν «αυτοί»
3) Έχω δικαίωμα να πετάω το «προφίλ» μου στα σκουπίδια, εντελώς αδιαφορώντας στην πρόκληση του κάθε ανεύθυνου Στεργίου και να εμμένω στη δημοκρατική αποδοχή ή στην απόρριψη από τα άτομα του δικτύου και έχω δικαίωμα να κερδίσω μια θέση στην ομάδα.
Έχω δικαίωμα να φτύνω, όταν νιώθω ότι «εκείνοι», πάνω από μένα, με αντιμετωπίζουν ως …. ήρωα του Ουγκώ
4) Τίμησα με το παραπάνω τα λεφτά που μου έδωσε η Πολιτεία για να ζήσω ως Άνθρωπος πριν, έστω με μια υποτυπώδη αξιοπρέπεια σήμερα…
Τα τίμησα τα λεφτά της Πολιτείας μου και θα τα τιμήσω όσο αντέχω και είμαι ικανός να τιμώ τα χρήματα μιας Πολιτείας Ανθρώπων
5) Δούλεψα για το Δημόσιο Σχολείο όσο δε φαντάζεσαι Στεργίου και όσα έκανα ή έγραψα ή δημιούργησα ή… ή…. , ευχαρίστως τα δίνω όλα στην Πολιτεία μου, έστω κι αν δεν είναι αυτή που ονειρεύτηκα, έστω κι αν δε μου δίνει καμιά σημασία.
Είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής επειδή αυτή η «κακομούτσουνη» Πολιτεία μου με έκανε να αισθανθώ Δάσκαλος και μου έδωσε το δικαίωμα να σταθώ απέναντι σε παιδιά με τουπέ κοινωνικής ελπίδας!
6) Δίνω αμέσως όλη τη δουλειά μου ως πνευματικό δικαίωμα στην Πολιτεία μου, της οποίας είμαι λειτουργός και υπηρέτης Πολιτών.
7) Ως συναισθηματισμό της στιγμής δίνω την επανασύνδεσή μου με το Διονύση Μάργαρη ο οποίος αμέσως είδε τί συνέβαινε και τί ζητούσα και με ενθάρρυνε
Δίνω και τη γνωριμία μου με το Θοδωρή Παπασγουρίδη ως ίδιο συναίσθημα στιγμής.
Το ύφος μου από τότε ήταν ίδιο σχεδόν με το τώρα…
«Κακό»…πέστε το , επιθετικό ίσως… Αλλά ΠΟΤΕ άδικο…
Σταθηκα τυχερός γιατί οι καταπληκτικές κεραίες του Διονύση Μάργαρη (παιδικού μου φίλου) με ενθάρυναν. Και η τρομερή διαίσθηση του Θοδωρή με απελευθέρωσε…
Μετά από αυτό το δικαίωμα, τα υπόλοιπα ήταν θέμα χρόνου
Η δεισιδαιμονία που αυτή την περίοδο με απασχολεί και είναι θέμα «στοιχήματος» με τον εαυτό μου να ξεριζώσω, είναι η α-νοησία περί υλικών κυμάτων του De Broglie
Η α-νοησία του De Broglie και το ότι το φως έχει διπλή φύση και ότι εγώ είμαι κύμα υλικό μονοχρωματικό, δε θα μου γλιτώσει!
Το ξερίζωμα αυτό είναι ουσιαστικό θέμα Φυσικής και συνεπώς θέμα τιμής για μένα
Ευχαριστώ το Δημήτρη Β που με ανέχεται στους σερνάμενους ρυθμούς μου και που συντηρεί αυτή την κουβέντα για τον De Broglie.
Αλλά θα το ξεριζώσω! Οι καινούριοι Φυσικοί δε θα τραβήξουν αυτά που εγώ τράβηξα ως φοιτητής παλεύοντας να καταλάβω-συμβιβαστώ με τις βλακείες του κάθε De Broglie… Δεν είμαι κύμα… Δεν είμαι κύμα…
(Γελώ γιατί η επιμονή μου μου θυμίζει μια ταινία με το Βουτσά: «…Δεν έχω θείο, δεν έχω θείο…»
Δε μπορώ να τη βρώ να σας τη δώσω. Είχε πλάκα όμως.
Δεν είμαι κύμα λέω… Δεν έχω θείο έλεγε ο Βουτσάς
9) Αν κάποιος, σας (ή με) ρωτήσει τί πρόσφερα στο δίκτυο ή αν κάποιος απαιτήσει να δώσω επιτέλους μια ανάρτηση της προκοπής, όπως είπε χωρίς μέτρο και συνείδηση ο Βαγγέλης Στεργίου θα ήθελα να μείνω σε αυτό που έγραψα στον πρόλογο του βιβλίου μου «Θέματα Φυσικής»
«….Δεν έδωσα τίποτε ως γνώση, αλλά έδωσα τη λαχτάρα μου για το σωστό ως μέθοδο!
Υπάρχουν αρκετά προβλήματα στη διδασκαλία της Φυσικής και ειδικά εκείνης που αποτελεί την εξεταστέα ύλη στην θετική και τεχνολογική κατεύθυνση της Γ΄ Τάξης του ημερήσιου Γενικού Λυκείου …
Επειδή όμως δεν υπάρχουν αυθεντίες για να μας λύσουν τα προβλήματα, θα πρότεινα να ξαναψάξουμε τα θέματα της Φυσικής που διδάσκουμε. Με τη λάμψη, τη φούρια και την αμφισβήτηση των φοιτητικών μας χρόνων θα πρότεινα να ξαναβρεθούμε κοντά στα φαινόμενα, κάνοντας μόνοι μας ακόμη και τις πιο απλές πράξεις.
Τα μικρά καθημερινά πραγματάκια της Φυσικής και της Φύσης, που χρόνια τώρα είναι κρυμμένα δίπλα μας θα αποκαλυφθούν και αυτό που θα βρούμε, θα είναι καλύτερο από εκείνο που μας παρουσιάζουν ακόμη και τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του Κόσμου. Μόνο και μόνο γιατί το βρήκαμε μόνοι μας. Γιατί βαδίζοντας κοντά του το κάναμε σιγά σιγά δικό μας… Γιατί τελικά είναι δικό μας… Ή γιατί τελικά είναι του διπλανού συνάδελφού μας…Δεν έχει σημασία… Είναι του συνάδελφου που ακούμε την ανάσα του και μπορούμε καλοπροαίρετα να του ζητήσουμε και να του ξαναζητήσουμε να μας λύσει, όσες απορίες μπορεί να μας λύσει ο άνθρωπος με την πείρα που απέκτησε ψάχνοντας.
Και να αλληλεπιδράσουμε μαζί του, ώστε να βγει το βέλτιστο.
Πρέπει να βρούμε το κουράγιο να συνειδητοποιήσουμε ότι η κατάσταση στη διδασκαλία της λυκειακής Φυσικής είναι η χειρότερη από ποτέ. Και υπάρχουν ευθύνες γι’ αυτό, που ποτέ όμως δε θα αποδοθούν.
Στο αναλυτικό πρόγραμμα Φυσικής Κατεύθυνσης Γ΄ Λυκείου περιλαμβάνονται τόσο λίγα φυσικά φαινόμενα, που τα πνίγουμε στις ασκήσεις ή φτιάχνουμε ασκήσεις για φαινόμενα που δεν υπάρχουν, μόνο και μόνο για να καλύψουμε τις ανάγκες του συστήματος εισαγωγής στις σχολές.
Φτάσαμε δηλαδή να επιδιώκουμε, όχι να λειτουργήσει το Λύκειο, αλλά οι πανελλαδικές εξετάσεις. Με οποιοδήποτε τίμημα.
Μια ασκησιολογία χωρίς διδακτική ηθική, που δεν εξοπλίζει τα παιδιά με φυσικά φαινόμενα, αλλά που μας συνθλίβει όλους μέσα στις τάξεις. Μαθητές και καθηγητές. Σε σχολεία και σε φροντιστήρια. Εγκλωβίζει και υποχρεώνει σε μετριότητες και σε επώδυνες παρανοήσεις, άξιους Δασκάλους και ταλαντούχους συγγραφείς εξωσχολικών.
Ανθρώπους με τρομερές δεξιότητες σε τόσα και τόσα πράγματα τους συνθλίβει…
Το βιβλίο μου που τώρα κρατάτε δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό, αν έχει ή δεν έχει λάθη. Αυτό εσείς θα το κρίνετε. Ένα όμως είναι το σίγουρο:
Αυτό που προσπαθεί να ξεριζώσει και να πετάξει πίσω του είναι σίγουρα κακό και λανθασμένο.
Έκανα ό,τι μπορούσα προκειμένου σε αυτό το βιβλίο να μην υπάρχουν εννοιολογικά και φορμαλιστικά λάθη και προπάντων ασάφειες. Όμως πάρα πολλά από αυτά που έγραφα είχαν τόσο καινούρια δομή, που ένιωθα αμέσως να υπάρχουν περιθώρια όχι απλής βελτίωσης, αλλά τελείως διαφορετικής δυναμικής. Έτσι πριν τελειώσει το γράψιμο κάποιου κομματιού άρχιζε η βελτίωσή του. Στο τέλος ηρεμούσα με τη σκέψη ότι κάποια επόμενη έκδοση ή κάποιος άλλος τόμος, σίγουρα θα στηριζόταν σε μεγαλύτερες εμπειρίες και θα είχε άλλες αξιώσεις.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο πορευόμουνα στο γράψιμο… Προσπαθώντας πάντα οι προτάσεις που θα κατέθετα για την υπέρβαση των παρανοήσεων κατά τη διδασκαλία της Φυσικής να αποκτήσουν αρτιότητα, αξιώσεις και προοπτικές.
Μα κανένας δεν είναι αλάνθαστος και πάντα υπάρχει γύρω μας αυτό που δε βρήκαμε ακόμη. Είναι λαχτάρα κι ομορφιά η ανακάλυψή του, αρκεί να έχουμε την καρδιά να το χαρούμε με αυτόν που θα το βρει και τη σιγουριά ότι θα δούμε στα πρόσωπα των άλλων την χαρά, αν τύχει και το βρούμε εμείς.
Έτσι λοιπόν αυτό το βιβλίο, που ειλικρινά βγήκε με πάρα πολύ κόπο και χωρίς κάποια ιδιαίτερη βιβλιογραφία όπως εύκολα θα το διαπιστώσετε, τίθεται ευθύς αμέσως σε κριτική σ
Θρασύβουλε απ' ότι θυμάμαι το θέμα των δεσμικών δυνάμεων και της αατ έχει συζητηθεί παμπολλές φορές στο δίκτυο, και σ' όλες τις συζητήσεις συμμετείχες κι εσύ παρουσιάζοντας τη δική σου θέση, όπως έκαναν και πολλοί άλλοι συνάδελφοι.
Αντί λοιπόν να αγνοείς παντελώς τις συζητήσεις αυτές και να παραθέτεις ένα σύνδεσμο σε ένα δικό σου κείμενο – τμήμα τους, ντύνοντάς το με σχόλια όπως αυτό:
"Ο Γιάννης βρηκε μια παλιά μου δουλειά.
Νομίζω αξίζει. Δεν είναι δυνατό να θεωρήσουμε τη στατική τριβή ή όποια άλλη δύναμη μας κατέβει ως χωροεξαρτώμενη επειδή το σύστημα των μαθηματικών εξισώσεων μπορεί να της αφαιρέσει το χρόνο.
Στους Φυσικούς τα λάθη όχι μπορεί να μην είναι απλά λάθη διατύπωσης αλλά τρομερά λάθη δομής…"
δεν θα ήταν ορθότερο (για να μην πω εντιμότερο) να αναζητήσεις και να παραθέσεις τους συνδέσμους σε όλες τις σχετικές συζητήσεις, ώστε να τις διαβάσουν όσοι ενδιαφέρονται και να βγάλουν τα συμπεράσματά τους;
Έχεις δίκιο! Απόλυτο δικιο! Αλλά δε μπορώ να δωσω το σύνδεσμο της όλης κουβέντας. Περιμένω και παρακαλώ να το κάνει ο Γιάννης…
Είμαι έντιμος Διονύση αλλά δεν κατέχω. Θα το κάνει ο Γιάννης μόλις έρθει…
Θα δώσει το σύνδεσμο όλης της κουβέντας τότε…
Ξέρεις Διονύση τί με παραξενευει. Αυτο το "δεσμικές δυνάμεις" δεν υπάρχει ούτε χρειάζεται, ούτε εξυπηρέτησε κάτι σε όλους τους συλλογισμούς μου. Μάλλον μου τους τάραξε… Είναι δικιά σου εφεύρεση; Αν όχι ποιος την 'έβαλε και γιατί;
Υπάρχει ορισμός δεσμικών δυνάμεων ή είναι δικιά σου λεκτική απόδοση;
Αν είναι δικιά σου γιατί μας μπερεδεύεις με καινούρια χωρίς αξία; Αν δεν είναι δικιά σου πόσο και γιατί έχει αξία;
Θρασύβουλε οι δεσμικές δυνάμεις "του Διονύση" είναι οι δυνάμεις που αναφέρει ο Χατζηδημητρίου ως αντιδράσεις εκ δεσμών στην σελίδα 252. Σε άλλα συγγράμματα αναφέρονατι και ως δυνάμεις δεσμών ή δεσμικές δυνάμεις.
Γιάννη, Βαγγέλη ευχαριστώ για τις απαντήσεις. Παρόλο που δεν το είχα σκοπό αυτό τον καιρό (περίοδος αναγκαίας χαλάρωσης γαρ), πολύ βιαστικά και όσο μπορώ επιγραμματικά, λίγα λόγια για το θέμα:
Μα κανένας (εκτός από εκείνη την ερώτηση του σχολικού) δεν είπε ότι η ενέργεια μεταβάλλεται εκθετικά. Και εγώ για τη μέση τιμή της μίλησα.
Άλλωστε, η ποσότητα 1/2 D A(t)^2 δεν είναι η ενέργεια.
Αν δεν κάνω λάθος όμως, για πολύ μικρή απόσβεση, το άθροισμα Κ+U "ταλαντώνεται" πολύ κοντά στη μέση τιμή. Νομίζω ότι σε μια ποιοτική μελέτη, στο επίπεδο του Λυκείου δεν είναι κακό να αρκούμαστε στην εκθετική μείωση της μέσης τιμής, αρκεί να το λέμε.
Το κακό είναι ότι, με τον τρόπο που είναι γραμμένο το κεφάλαιο στο σχολικό βιβλίο, δίνεται η εντύπωση ότι οι ασκήσεις που κυκλοφορούν είναι σωστές και ο μαθητής οδηγείται να γράφει τη σχέση που δίνει την ενέργεια του απλού αρμονικού ταλαντωτή για μια κίνηση που δεν είναι αρμονική ταλάντωση.
Συνοπτικά θα έλεγα: Με το παρόν βιβλίο και στα πλαίσια μιας ποιοτικής παρουσίασης του φαινομένου, δεν θεωρώ το μέγιστο κακό να λέμε ότι η ενέργεια ισούται περίπου με 1/2 DA^2, με έμφαση στο «περίπου» και στις προϋποθέσεις. Επίσης, δεν θεωρώ κακό να γραφεί ένα άλλο βιβλίο, στο οποίο να αναλύεται περισσότερο το φαινόμενο (αλλά εδώ μένουν 15 χρόνια τα λάθη του παλιού, θέλουμε και …καλύτερη ανάλυση;)
Δεν το ζητώ όμως, επειδή ξέρω ότι κανένας δεν θα ενδιαφερθεί για το παιδαγωγικό τμήμα του εγχειρήματος και τις προϋποθέσεις αφομοίωσης από το μαθητή.
Επειδή (για να γίνει κατανοητή η σκέψη μου), δεν θα ενδιαφερθεί για την "επιστημονική μου πρόοδο" εκείνος που δεν ενδιαφέρεται για την ζωή μου.
(Όμως, να μην είμαστε και αχάριστοι, ας συνειδητοποιήσουμε ότι το παρόν βιβλίο είναι πέραν των προσδοκιών μας: Περιέχει περισσότερη αλήθεια από όση αντιστοιχεί στο 1/3 της Πολιτικής αγωγής ή των θρησκευτικών…)
Όσον αφορά το πείραμα, διάβασα κάποτε σε κάποιο βιβλίο (;) ότι δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί και – παρόλο που είχα άλλη εντύπωση – η εμπιστοσύνη που έδειξα τότε στο βιβλίο με έκανε να πω στην τάξη "η διάταξη είναι προβληματική" κλπ. Ευτυχώς για μια μόνο χρονιά. Τις υπόλοιπες "δεν μου έβγαινε" να κατηγορήσω τη διάταξη, αλλά δεν το έψαξα και το είχα μέσα μου "καρφί", έλεγα τα αναγκαία. Έτσι, η σχετική συζήτηση για μένα ήταν σημαντική.
Τώρα, για τη διαφορά του απλού αρμονικού ταλαντωτή με τον εξαναγκασμένο, φυσικά έτσι είναι τα πράγματα. Το κεφάλαιο των εξαναγκασμένων στο σχολικό είναι προβληματικό. Την πρώτη χρονιά του βιβλίου, έστειλα ερώτημα στο ΠΙ για το κείμενο του διαγράμματος 1.28 στη σελίδα 23 του σχολικού. Η απάντηση ήταν: Γνωρίζεις να έχει τεθεί τέτοιο θέμα σε εξετάσεις συνάδελφε; Μιλώντας σύντομα:
Στο μάθημα δίνω σημειώσεις που περιέχουν μελέτη με αφετηρία τον θεμελιώδη νόμο, απόδειξη του ότι η μέγιστη κινητική γενικά είναι διαφορετική από τη μέγιστη δυναμική και διαγράμματα όπου φαίνεται η ταλάντωση της ενέργειας στη γενική περίπτωση και κάνω και σχετική άσκηση (κάποτε έκανα …δύο αλλά ο χρόνος…). Όμως:
Οι περισσότεροι μαθητές έχουν πρόβλημα ακόμα και με την ποιοτική κατανόηση του φαινομένου (εκείνη η καμπύλη συντονισμού για τους περισσότερους αποτελεί "μυστήριο"). Το θέμα των ενεργειών αποτελεί σχεδόν απροσπέλαστη "λεπτομέρεια" για όλους (θεωρώ ότι αυτό οφείλεται και στην υποδομή, στην κακή συνήθεια και στην κατεύθυνση των ασκήσεων που κυκλοφορούν, αλλά…). Έτσι, τα τελευταία δύο χρόνια τους αφαίρεσα τη γραφική παράσταση της ολικής ενέργειας. Με την παρούσα κατάσταση, νομίζω ότι στην εξαναγκασμένη ταλάντωση δεν επιτρέπεται να τίθενται προβλήματα αλλά να ελέγχεται μόνο η ποιοτική κατανόηση του φαινομένου. Βλέπετε, ούτε το φροντιστήριο προλαβαίνει να διδάξει επαρκώς την ύλη με αυτά τα θέματα…
Πάντοτε όμως με απασχολούν (νομίζω και άλλους) ερωτήματα όπως το εξής: Αν ζητηθεί η δυναμική ενέργεια σε εξαναγκασμένη, γιατί να μην γράψει ο μαθητής 1/2 mω^2 Α^2; Επειδή το είπα εγώ; Το σχολικό τι λέει;
Με δεδομένο το ότι δεν μπορώ να έχω εμπιστοσύνη ούτε στους θεσμούς, ούτε στις επιτροπές εξετάσεων, ούτε στον επιστημονικό μας φορέα, ούτε στη διάθεση των περισσότερων συναδέλφων που τις περισσότερες φορές θα εκτελέσουν σχεδόν τυφλά όσα εντέλλονται (ή όσα συνηθίζονται), ομολογώ ότι η αγωνία μου όταν διδάσκω το σωστό είναι μεγαλύτερη από όταν διδάσκω το νόμιμο.
Επειδή ξέρω πια ότι σίγουρα, το νόμιμο θα στήσει κάποια στιγμή ενέδρα στο σωστό.
Γιώργο στο Υλικό για Υποψηφίους είχα στείλει παλιότερα τρεις ασκήσεις εξαναγκασμένης.
Πως τις έφτιαξα; Ήθελα γνωστές γωνίες και έκανα ότι κάναμε στα εναλλασσόμενα. Ζωγραφική δηλαδή με τα μηχανικά αντίστοιχα των εμπεδήσεων. Παίζοντας χάριν μιας συζήτησης είδα ότι οι συχνότητες των δύο συντονισμών είχαν τεράστια διαφορά. Αυτό το "είναι παραπλήσιες" δεν ίσχυε. Αν τώρα έπαυε η δράση του διεγέρτη η φθίνουσα που θα προέκυπτε εις ουδεμία των προσεγγίσεων υπήκουε.
Μπορεί στην πράξη να ισχύουν προσεγγίσεις αλλά τα νούμερα των ασκήσεων που κυκλοφορούν μεταξύ μας ή σε βιβλία του εμπορίου δεν συμβαδίζουν με την πράξη. Είναι στημένα νούμερα, προϊόντα ζωγραφικής, κατασκευασμένα λες επίτηδες ώστε να διαψεύσουν όλα όσα διδάσκουμε.
Από την εκθετική μεταβολή της ενέργειας μέχρι ότι θέλεις.
"Με δεδομένο το ότι δεν μπορώ να έχω εμπιστοσύνη ούτε στους θεσμούς, ούτε στις επιτροπές εξετάσεων, ούτε στον επιστημονικό μας φορέα, ούτε στη διάθεση των περισσότερων συναδέλφων που τις περισσότερες φορές θα εκτελέσουν σχεδόν τυφλά όσα εντέλλονται (ή όσα συνηθίζονται), ομολογώ ότι η αγωνία μου όταν διδάσκω το σωστό είναι μεγαλύτερη από όταν διδάσκω το νόμιμο. "
Το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό. Τι ακριβώς έχει το σχολικό βιβλίο και τι θεωρούμε ότι πρέπει να διδάσκεται και τι να εξετάζεται. Γιατί πρέπει να εξετάζεται η ενέργεια στην εξαναγκασμένη και γιατί πρέπει ο μαθητής να γνωρίζει το 1/2 mω^2 Α^2; Τι ακριβώς εκφράζει αυτή η ποσότητα και γιατί πρέπει να την έχει διδαχτεί ο μαθητής; Το σχολικό βιβλίο δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο. Ο μαθητής μόνος του, προφανώς δεν την ξέρει. Εμείς γιατί πρέπει να την διδάξουμε και πολύ περισσότερο, γιατί πρέπει να την εξετάζουμε;
"Θεωρώ ότι το σημαντικότερο που έχουμε να διδάξουμε (όσον αφορά την ενέργεια) στην εξαναγκασμένη, είναι ότι επιβάλλεται μέσω μιας περιοδικής εξωτερικής δύναμης μια ταλάντωση, όπου ο συντονιστής υποχρεώνεται να ταλαντωθεί με τη συχνότητα του διεγέρτη και (μετά τα μεταβατικά φαινόμενα) αποκαθίσταται μια σταθερή κατάσταση, με σταθερό πλάτος, όπου σε κάθε περίοδο, όση ενέργεια μετατρέπεται σε θερμική εξαιτίας της δύναμης απόσβεσης, τόση μεταφέρεται στον συντονιστή από την εξωτερική δύναμη. Τίποτα περισσότερο. Αν δε θέλουμε, ντε και καλά, να κάνουμε και προβλήματα, ας μείνουμε στο 2ο νόμο και σε αντιμετωπίσεις σαν ένα οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα που σε κάποιο σώμα ασκούνται δυνάμεις, μέσω των έργων των οποίων παρέχεται ή αφαιρείται ενέργεια από το σώμα. Ούτε ΑΔΕΤ, ούτε εικονικές ενέργειες, ούτε τίποτα άλλο.
Το σχολικό βιβλίο δεν έχει τύπο για την ενέργεια ταλάντωσης και προφανώς δεν πρέπει να γράφουμε Ετ= ½ DΑ2. Η ενέργεια (Κ+U) (υπαρκτή 100%) στην περίπτωση αυτή δεν παραμένει σταθερή και ο μαθητής δεν χρειάζεται να το ξέρει, αφού όμως στη διδασκαλία μας δεν θα την έχουμε ποτέ επικαλεστεί και δεν τον έχουμε εμπλέξει….. Εμείς το ξέρουμε και αποφεύγουμε κάθε νύξη σε «ενέργεια ταλάντωσης». Αυτό είναι κάτι που αφορά την ΑΑΤ και εδώ έχουμε άλλη κατάσταση. Η πρόταση που κάνω, δεν επιβαρύνει καθόλου, μα καθόλου τους μαθητές, ούτε απαιτεί να ξέρουν διαφορικές ή πράγματα που προκύπτουν από Πανεπιστημιακή φυσική."
Γιατί με άλλα λόγια πρέπει να διδάξουμε πράγματα που είναι λανθασμένα, τα οποία δεν υπάρχουν στο σχολικό βιβλίο, απλά έχουν επιβληθεί στην "αγορά" από φροντιστηριακά βιβλία και πολύ περισσότερο γιατί πρέπει να εξετάζονται τέτοιες λανθασμένες ιδέες;
Γιατί πρέπει να επιβληθεί η διδασκαλία μιας "παραφυσικής", η οποία αποδεδειγμένα δεν είναι σωστή και όπου το λάθος παίρνει σιγά-σιγά τη θέση του σωστού; Για να μπορούμε να κάνουμε και 10 ασκήσεις πάνω στις εξαναγκασμένες;
by 
Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους φίλους που με υποστήριξαν στο άνευ προηγουμένου παραλήρημα του φυσικού Βαγγέλη Στεργίου.
Τους ευχαριστώ που καλή κουβέντα έχουν μέσα τους για μένα, όταν και λάθη έκανα και παρορμητικός υπήρξα και πιθανώς πάλι λάθη να κάνω.
………………..
Άδικος όμως δεν υπήρξα ποτέ! Κακός ουδέποτε!
Και έτσι έχω δικαίωμα να υπερασπίζομαι τη γνώμη ότι ο Στεργίου όχι απλά έκανε λάθος, αλλά μάλλον άλλους στόχους είχε «κτυπώντας» εμένα
Ο Στεργίου έλεγε άλλα αντί άλλων, εναντίον όλων του δικτύου…
Μετά τα έσβησε όλα όσα είπε γιατί δεν είχε καν την ευθύνη να τα υποστηρίξει.
Η ευθύνη είναι μεγάλη υπόθεση
Και αυτό δεν είναι απλή παρατήρηση, αλλά αποτύπωση της τακτικής όσων δεν αντέχουν το δίκτυο
…………………………………..
Το ξέρω ότι είναι «αρρώστια» μου το να ζητάω πάση θυσία και με οποιοδήποτε προσωπικό κόστος (βλέπε καταστροφή προσωπικού «προφίλ») μια κοινωνία που θα αντιμετωπίζει με αξιοπρέπεια τον Άνθρωπο, που θα εγγυάται τους Θεσμούς οι οποίοι θα τον διαμορφώσουν και που θα δίνει απλόχερα στον Πολίτη τον Πολιτισμό που δικαιούται και που εμείς ως Φυσικοί τον κατέχουμε.
Δεν είναι δυνατόν οι ευγένειες να αντικαταστήσουν την απαίτηση ούτε και την ανάγκη μιας Δημοκρατίας να προφυλάσσει τον εαυτό της και να τιμωρεί τους ενόχους που την εκμεταλλεύτηκαν!
Δε υπάρχει περίπτωση να συμβιβαστώ με κάτι λιγότερο.
Κάνω λάθη τακτικής και υπήρξα οξύτατος προς άτομα… Αλλά δεν αντέχω να τα βλέπω να διαγκωνίζονται στα φτηνά σκαλοπάτια της ματαιοδοξίας ενός υπουργείου π.χ., να κοιτάνε, ακόμη και τώρα που βουλιάξαμε σε συνείδηση, πώς να αρπάξουν χαρτιά για τους φακέλους τους, αδιαφορώντας για τη ζημιά που κάνουν στις αξίες μας με τη μετριότητά τους.
Τα μελλοντικά αυτά πιονάκια δε τα θέλω πλάι μου!…
Ούτε θέλω την ανάσα δίπλα μου όλων εκέινων που σήμερα κάνουν τον καμπόσο ενώ μόνο καιροσκόποι και φαυλατάδες υπήρξαν…
…………………….
Στο Λύκειο έδωσα την αγωνία μου… Και την αποτύπωσα με το ότι πρέπει να σεβαστούμε το Λύκειο (και όχι μόνο), να το διαχειριστούμε, να το αντιμετωπίσουμε και τελικά να το νιώσουμε ως κοινωνικό αγαθό.
Και για να μη χαθεί αυτό που έδωσα ως κομμάτι της ψυχής μου και για να μη σβήσει ο λόγος που επέλεξα το Λύκειο ως ζωή μου, σας καταθέτω ότι δεν αντέχω την προχειρότητα με την οποία ο καθένας αντλεί την ύπαρξή του και την προσωπική του ματαιοδοξία με επικίνδυνες αναρριχήσεις πάνω στην πλάτη ενός θεσμού που ο συνδικαλισμός μας έπρεπε να έχει θωρακίσει με ηθική πριν ξεκουμπιστεί ως ηλίθιος από κει που μας προέκυψε.
…………..
Σέβομαι τον καθένα στις εκτιμήσεις του για το πρόσωπό μου!
Και αντέχω τις βρισιές του καθενός άγνωστου ανεύθυνου τύπου …
Βλέπω όμως με ανησυχία το ακαταλόγιστο όσων φτάνουν σε επίπεδα φασισμού, ψυχικού θυμού προς τους αθώους, όπως πολύ καλά το έθεσε ο Αντρέας.
Αυτοί οι απερίγραπτοι άνθρωποι θα πρέπει να κατανοήσουν ότι η ψυχή τους κινείται όχι απλά σε επιφάνειες φασισμού, αλλά ότι η μετριότητά τους την οποία δεν κατανοούν, απειλεί την αξία μας…
Έχει δικαίωμα το κάθε ένα από τα μέλη του δικτύου, να κάνει κριτική στη δουλειά μου και έχει δικαίωμα να δείχνει σεβασμό σε αυτή ή να γελά με αυτή και με την απόρριψη όλων των κειμένων μου και των τακτικών μου.
Έχει δικαίωμα να λέει το απόλυτα φασιστικό
«…Κύριε Μαχαίρα, αν ο γιος μου έδινε πανελλαδικές και έπαιζε να του διορθώσετε το γραπτό, ως πατέρας σας μιλάω και όχι ως φυσικός, θα έβρισκα τρόπο να σας κατασχεθεί η άδεια διδασκαλίας.
Είστε ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ και ως δάσκαλος και ως άνθρωπος.
Πρέπει να μάθετε πρώτα να εκφράζεστε κι έπειτα να κάνετε καμιά ανάρτηση της προκοπής για να γίνετε και λίγο πιο χρήσιμος στα μέλη του χώρου αυτού.
Το ότι τα υλικά σημεία στο κύμα εκτελούν εξαναγκασμένη ταλάντωση το ξέρουμε και δεν περιμένουμε εσάς το μεγάλο φυσικό να μας το πείτε.
Ούτε περιμέναμε από σας να μας μάθετε στερεό σώμα.
Έχω το βιβλίο σας από το 2009. Τώρα έχω χάσει πάσα ιδέα. Και σας εκτιμούσα…
Κρίμα…»
..αλλά έχει υποχρέωση και στη συνείδηση όσων λέει.
Ο Βαγγέλης Στεργίου θα μου αφαιρούσε την ελπίδα να κάνω ζωή μου το δασκαλιλίκι με το οποίο προσφέρω κοινωνικά….
Αυτή η απόλυτα φασιστική φράση του ( … θα έβρισκα τρόπο να σας κατασχεθεί …) είναι κίνδυνος σύγχρονης νοοτροπίας!!!!!!!!
Μέσα σε όλο αυτό το ζοφερό περιβάλλον που χαράζει δήθεν τακτικές και που διεκδικεί δικαιώματα χωρίς να έχει θέσει ΤΙΠΟΤΕ μα απολύτως ΤΙΠΟΤΕ και που ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν έχει επωμιστεί ούτε μια ευθύνη, τολμώ να πω ότι έχω ΚΑΘΕ δικαίωμα να παλεύω επώνυμα, ώσπου να φτάσω εκεί που θέλησα να πάω μέσα από το Λύκειο όταν στη Φυσική του κατέθετα τη ζωή μου.
Έχω το δικαίωμα ακόμη και αν κάνω λάθη. Και προτιμώ χίλιες φορές τα λάθη, από το φασισμό που καθενός άμετρου Στεργίου που έχει τρόπους να αφαιρεί δικαιώματα διδασκαλίας.
……………
Στον κάθε επώνυμο ή ανώνυμο που θα στραφεί εναντίον μου θα ήθελα τούτο να του πω από πριν, όχι ως ματαιοδοξία, ή υπεράσπιση του εαυτού μου ή υπερφίαλη θέση.
Θα το πω ως κατάθεση πορείας ζωής απέναντι στον κάθε ένα βλάκα, που θα επιχειρήσει να μειώσει την αξία ενός κοινωνικού αγαθού όπως είναι το Δημόσιο Σχολείο, κτυπώντας τους Δασκάλους του.
Εγώ ο Θρασύβουλος Κων. Μαχαίρας, υπάλληλος κατά συνείδηση της Πολιτείας μου και υπηρέτης των κοινωνικών αγαθών που πρέπει η Πολιτεία μου να υπόσχεται με χαμόγελο στους Πολίτες της και για τα οποία πρέπει να με χρησιμοποιεί όπου αυτή κρίνει σκόπιμο:
1) Πίστεψα και πιστεύω όσο δε γίνεται περισσότερο στο Δημόσιο Σχολείο γιατί είναι απόλυτο κοινωνικό αγαθό, όπως και η υγεία και η ασφάλιση
2) Έχω δικαίωμα να κρίνω τους ψεύτικους «θεσμούς» και τις ανηθικότητες που με χαλάνε και με ξεγελάσανε και με ξεγελάνε.
Δεν υπάρχουν ευγένειες σε αυτά. Υπάρχει μόνο καταλογισμός ευθύνης και μάλιστα με τη γλώσσα που καταλαβαίνουν «αυτοί»
3) Έχω δικαίωμα να πετάω το «προφίλ» μου στα σκουπίδια, εντελώς αδιαφορώντας στην πρόκληση του κάθε ανεύθυνου Στεργίου και να εμμένω στη δημοκρατική αποδοχή ή στην απόρριψη από τα άτομα του δικτύου και έχω δικαίωμα να κερδίσω μια θέση στην ομάδα.
Έχω δικαίωμα να φτύνω, όταν νιώθω ότι «εκείνοι», πάνω από μένα, με αντιμετωπίζουν ως …. ήρωα του Ουγκώ
4) Τίμησα με το παραπάνω τα λεφτά που μου έδωσε η Πολιτεία για να ζήσω ως Άνθρωπος πριν, έστω με μια υποτυπώδη αξιοπρέπεια σήμερα…
Τα τίμησα τα λεφτά της Πολιτείας μου και θα τα τιμήσω όσο αντέχω και είμαι ικανός να τιμώ τα χρήματα μιας Πολιτείας Ανθρώπων
5) Δούλεψα για το Δημόσιο Σχολείο όσο δε φαντάζεσαι Στεργίου και όσα έκανα ή έγραψα ή δημιούργησα ή… ή…. , ευχαρίστως τα δίνω όλα στην Πολιτεία μου, έστω κι αν δεν είναι αυτή που ονειρεύτηκα, έστω κι αν δε μου δίνει καμιά σημασία.
Είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής επειδή αυτή η «κακομούτσουνη» Πολιτεία μου με έκανε να αισθανθώ Δάσκαλος και μου έδωσε το δικαίωμα να σταθώ απέναντι σε παιδιά με τουπέ κοινωνικής ελπίδας!
6) Δίνω αμέσως όλη τη δουλειά μου ως πνευματικό δικαίωμα στην Πολιτεία μου, της οποίας είμαι λειτουργός και υπηρέτης Πολιτών.
7) Ως συναισθηματισμό της στιγμής δίνω την επανασύνδεσή μου με το Διονύση Μάργαρη ο οποίος αμέσως είδε τί συνέβαινε και τί ζητούσα και με ενθάρρυνε
Δίνω και τη γνωριμία μου με το Θοδωρή Παπασγουρίδη ως ίδιο συναίσθημα στιγμής.
Το ύφος μου από τότε ήταν ίδιο σχεδόν με το τώρα…
«Κακό»…πέστε το , επιθετικό ίσως… Αλλά ΠΟΤΕ άδικο…
Σταθηκα τυχερός γιατί οι καταπληκτικές κεραίες του Διονύση Μάργαρη (παιδικού μου φίλου) με ενθάρυναν. Και η τρομερή διαίσθηση του Θοδωρή με απελευθέρωσε…
Μετά από αυτό το δικαίωμα, τα υπόλοιπα ήταν θέμα χρόνου
http://sxoleiof.blogspot.gr/2009/05/blog-post_26.html
8) Νομίζω ότι είχα παρουσία στο δίκτυο ylikonet .
Αρκετές «δεισιδαιμονίες» της Φυσικής ξερίζωσα.
Η δεισιδαιμονία που αυτή την περίοδο με απασχολεί και είναι θέμα «στοιχήματος» με τον εαυτό μου να ξεριζώσω, είναι η α-νοησία περί υλικών κυμάτων του De Broglie
http://ylikonet.gr/group/themata/forum/topics/de-broglie
Η α-νοησία του De Broglie και το ότι το φως έχει διπλή φύση και ότι εγώ είμαι κύμα υλικό μονοχρωματικό, δε θα μου γλιτώσει!
Το ξερίζωμα αυτό είναι ουσιαστικό θέμα Φυσικής και συνεπώς θέμα τιμής για μένα
Ευχαριστώ το Δημήτρη Β που με ανέχεται στους σερνάμενους ρυθμούς μου και που συντηρεί αυτή την κουβέντα για τον De Broglie.
Αλλά θα το ξεριζώσω! Οι καινούριοι Φυσικοί δε θα τραβήξουν αυτά που εγώ τράβηξα ως φοιτητής παλεύοντας να καταλάβω-συμβιβαστώ με τις βλακείες του κάθε De Broglie… Δεν είμαι κύμα… Δεν είμαι κύμα…
(Γελώ γιατί η επιμονή μου μου θυμίζει μια ταινία με το Βουτσά: «…Δεν έχω θείο, δεν έχω θείο…»
Δε μπορώ να τη βρώ να σας τη δώσω. Είχε πλάκα όμως.
Δεν είμαι κύμα λέω… Δεν έχω θείο έλεγε ο Βουτσάς
9) Αν κάποιος, σας (ή με) ρωτήσει τί πρόσφερα στο δίκτυο ή αν κάποιος απαιτήσει να δώσω επιτέλους μια ανάρτηση της προκοπής, όπως είπε χωρίς μέτρο και συνείδηση ο Βαγγέλης Στεργίου θα ήθελα να μείνω σε αυτό που έγραψα στον πρόλογο του βιβλίου μου «Θέματα Φυσικής»
«….Δεν έδωσα τίποτε ως γνώση, αλλά έδωσα τη λαχτάρα μου για το σωστό ως μέθοδο!
Υπάρχουν αρκετά προβλήματα στη διδασκαλία της Φυσικής και ειδικά εκείνης που αποτελεί την εξεταστέα ύλη στην θετική και τεχνολογική κατεύθυνση της Γ΄ Τάξης του ημερήσιου Γενικού Λυκείου …
Επειδή όμως δεν υπάρχουν αυθεντίες για να μας λύσουν τα προβλήματα, θα πρότεινα να ξαναψάξουμε τα θέματα της Φυσικής που διδάσκουμε. Με τη λάμψη, τη φούρια και την αμφισβήτηση των φοιτητικών μας χρόνων θα πρότεινα να ξαναβρεθούμε κοντά στα φαινόμενα, κάνοντας μόνοι μας ακόμη και τις πιο απλές πράξεις.
Τα μικρά καθημερινά πραγματάκια της Φυσικής και της Φύσης, που χρόνια τώρα είναι κρυμμένα δίπλα μας θα αποκαλυφθούν και αυτό που θα βρούμε, θα είναι καλύτερο από εκείνο που μας παρουσιάζουν ακόμη και τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του Κόσμου. Μόνο και μόνο γιατί το βρήκαμε μόνοι μας. Γιατί βαδίζοντας κοντά του το κάναμε σιγά σιγά δικό μας… Γιατί τελικά είναι δικό μας… Ή γιατί τελικά είναι του διπλανού συνάδελφού μας…Δεν έχει σημασία… Είναι του συνάδελφου που ακούμε την ανάσα του και μπορούμε καλοπροαίρετα να του ζητήσουμε και να του ξαναζητήσουμε να μας λύσει, όσες απορίες μπορεί να μας λύσει ο άνθρωπος με την πείρα που απέκτησε ψάχνοντας.
Και να αλληλεπιδράσουμε μαζί του, ώστε να βγει το βέλτιστο.
Πρέπει να βρούμε το κουράγιο να συνειδητοποιήσουμε ότι η κατάσταση στη διδασκαλία της λυκειακής Φυσικής είναι η χειρότερη από ποτέ. Και υπάρχουν ευθύνες γι’ αυτό, που ποτέ όμως δε θα αποδοθούν.
Στο αναλυτικό πρόγραμμα Φυσικής Κατεύθυνσης Γ΄ Λυκείου περιλαμβάνονται τόσο λίγα φυσικά φαινόμενα, που τα πνίγουμε στις ασκήσεις ή φτιάχνουμε ασκήσεις για φαινόμενα που δεν υπάρχουν, μόνο και μόνο για να καλύψουμε τις ανάγκες του συστήματος εισαγωγής στις σχολές.
Φτάσαμε δηλαδή να επιδιώκουμε, όχι να λειτουργήσει το Λύκειο, αλλά οι πανελλαδικές εξετάσεις. Με οποιοδήποτε τίμημα.
Μια ασκησιολογία χωρίς διδακτική ηθική, που δεν εξοπλίζει τα παιδιά με φυσικά φαινόμενα, αλλά που μας συνθλίβει όλους μέσα στις τάξεις. Μαθητές και καθηγητές. Σε σχολεία και σε φροντιστήρια. Εγκλωβίζει και υποχρεώνει σε μετριότητες και σε επώδυνες παρανοήσεις, άξιους Δασκάλους και ταλαντούχους συγγραφείς εξωσχολικών.
Ανθρώπους με τρομερές δεξιότητες σε τόσα και τόσα πράγματα τους συνθλίβει…
Το βιβλίο μου που τώρα κρατάτε δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό, αν έχει ή δεν έχει λάθη. Αυτό εσείς θα το κρίνετε. Ένα όμως είναι το σίγουρο:
Αυτό που προσπαθεί να ξεριζώσει και να πετάξει πίσω του είναι σίγουρα κακό και λανθασμένο.
Έκανα ό,τι μπορούσα προκειμένου σε αυτό το βιβλίο να μην υπάρχουν εννοιολογικά και φορμαλιστικά λάθη και προπάντων ασάφειες. Όμως πάρα πολλά από αυτά που έγραφα είχαν τόσο καινούρια δομή, που ένιωθα αμέσως να υπάρχουν περιθώρια όχι απλής βελτίωσης, αλλά τελείως διαφορετικής δυναμικής. Έτσι πριν τελειώσει το γράψιμο κάποιου κομματιού άρχιζε η βελτίωσή του. Στο τέλος ηρεμούσα με τη σκέψη ότι κάποια επόμενη έκδοση ή κάποιος άλλος τόμος, σίγουρα θα στηριζόταν σε μεγαλύτερες εμπειρίες και θα είχε άλλες αξιώσεις.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο πορευόμουνα στο γράψιμο… Προσπαθώντας πάντα οι προτάσεις που θα κατέθετα για την υπέρβαση των παρανοήσεων κατά τη διδασκαλία της Φυσικής να αποκτήσουν αρτιότητα, αξιώσεις και προοπτικές.
Μα κανένας δεν είναι αλάνθαστος και πάντα υπάρχει γύρω μας αυτό που δε βρήκαμε ακόμη. Είναι λαχτάρα κι ομορφιά η ανακάλυψή του, αρκεί να έχουμε την καρδιά να το χαρούμε με αυτόν που θα το βρει και τη σιγουριά ότι θα δούμε στα πρόσωπα των άλλων την χαρά, αν τύχει και το βρούμε εμείς.
Έτσι λοιπόν αυτό το βιβλίο, που ειλικρινά βγήκε με πάρα πολύ κόπο και χωρίς κάποια ιδιαίτερη βιβλιογραφία όπως εύκολα θα το διαπιστώσετε, τίθεται ευθύς αμέσως σε κριτική σ
Θρασύβουλε απ' ότι θυμάμαι το θέμα των δεσμικών δυνάμεων και της αατ έχει συζητηθεί παμπολλές φορές στο δίκτυο, και σ' όλες τις συζητήσεις συμμετείχες κι εσύ παρουσιάζοντας τη δική σου θέση, όπως έκαναν και πολλοί άλλοι συνάδελφοι.
Αντί λοιπόν να αγνοείς παντελώς τις συζητήσεις αυτές και να παραθέτεις ένα σύνδεσμο σε ένα δικό σου κείμενο – τμήμα τους, ντύνοντάς το με σχόλια όπως αυτό:
"Ο Γιάννης βρηκε μια παλιά μου δουλειά.
Νομίζω αξίζει. Δεν είναι δυνατό να θεωρήσουμε τη στατική τριβή ή όποια άλλη δύναμη μας κατέβει ως χωροεξαρτώμενη επειδή το σύστημα των μαθηματικών εξισώσεων μπορεί να της αφαιρέσει το χρόνο.
Στους Φυσικούς τα λάθη όχι μπορεί να μην είναι απλά λάθη διατύπωσης αλλά τρομερά λάθη δομής…"
δεν θα ήταν ορθότερο (για να μην πω εντιμότερο) να αναζητήσεις και να παραθέσεις τους συνδέσμους σε όλες τις σχετικές συζητήσεις, ώστε να τις διαβάσουν όσοι ενδιαφέρονται και να βγάλουν τα συμπεράσματά τους;
Διονύση καλησπέρα
Έχεις δίκιο! Απόλυτο δικιο! Αλλά δε μπορώ να δωσω το σύνδεσμο της όλης κουβέντας. Περιμένω και παρακαλώ να το κάνει ο Γιάννης…
Είμαι έντιμος Διονύση αλλά δεν κατέχω. Θα το κάνει ο Γιάννης μόλις έρθει…
Θα δώσει το σύνδεσμο όλης της κουβέντας τότε…
Ξέρεις Διονύση τί με παραξενευει. Αυτο το "δεσμικές δυνάμεις" δεν υπάρχει ούτε χρειάζεται, ούτε εξυπηρέτησε κάτι σε όλους τους συλλογισμούς μου. Μάλλον μου τους τάραξε… Είναι δικιά σου εφεύρεση; Αν όχι ποιος την 'έβαλε και γιατί;
Υπάρχει ορισμός δεσμικών δυνάμεων ή είναι δικιά σου λεκτική απόδοση;
Αν είναι δικιά σου γιατί μας μπερεδεύεις με καινούρια χωρίς αξία; Αν δεν είναι δικιά σου πόσο και γιατί έχει αξία;
.Καλό απόγευμα Διονύση
Καλησπέρα Διονύση και Θρασύβουλε.
Νομίζω ότι η βασική μας συζήτηση πάνω στην ΑΑΤ είναι αυτή:
Λάθη στη διδασκαλία της απλής αρμονικής ταλάντωσης
Ναι αυτή είναι.
Καλησπέρα σε όλους.
Θρασύβουλε οι δεσμικές δυνάμεις "του Διονύση" είναι οι δυνάμεις που αναφέρει ο Χατζηδημητρίου ως αντιδράσεις εκ δεσμών στην σελίδα 252. Σε άλλα συγγράμματα αναφέρονατι και ως δυνάμεις δεσμών ή δεσμικές δυνάμεις.
Καλησπέρα Βαγγέλη
Αυτό τώρα το μαθαίνω ως Φυσικός. Υπάρχουν και δεσμικές δυνάμεις!!!!!!!!!!!!!
Έχει αξία αυτό! Εμένα ΠΟΤΕ δε μου χρειάστηκε ο όρος. Απλά μέσα μου οι δυνάμεις ήταν δύο. Ή συντηρητικές ή μη συντηρητικές…
Γιατί να μπει ο όρος "δεσμική δύναμη"; Τί θα μου προσφέρει;
Όσα πιο πολλά λες τόσα πιο μεγάλο κίνδυνο έχεις να κάνεις λάθος! Τίχρειάζεται αυτό το πράγμα του κάθε Χατζηδημητρίου;
Μας διευκολύνει σε κάτι ή μήπως μας ερμηνεύει κα΄τι με αξία;
Δε το ήξερα… Ήξερα ότι οι δυνάμεις είναι δυνάμεις και πότε πότε και συντηρητικές. Τίποτε άλλο
.
Καλησπέρα Γρηγόρη
ρίξε μια ματιά εδώ για το πρόγραμμα I.P. ( έχει και τους κωδικούς )
και από εδώ μερικές οδηγίες εγκατάστασης
Αν το εγκαταστήσεις μπορείς να βρεις άφθονο υλικό από τον maitre του είδους εδώ
Αλλά και πολλές άλλες διάσπαρτες στο ylikonet.gr
Γιάννη, Βαγγέλη ευχαριστώ για τις απαντήσεις. Παρόλο που δεν το είχα σκοπό αυτό τον καιρό (περίοδος αναγκαίας χαλάρωσης γαρ), πολύ βιαστικά και όσο μπορώ επιγραμματικά, λίγα λόγια για το θέμα:
Μα κανένας (εκτός από εκείνη την ερώτηση του σχολικού) δεν είπε ότι η ενέργεια μεταβάλλεται εκθετικά. Και εγώ για τη μέση τιμή της μίλησα.
Άλλωστε, η ποσότητα 1/2 D A(t)^2 δεν είναι η ενέργεια.
Αν δεν κάνω λάθος όμως, για πολύ μικρή απόσβεση, το άθροισμα Κ+U "ταλαντώνεται" πολύ κοντά στη μέση τιμή. Νομίζω ότι σε μια ποιοτική μελέτη, στο επίπεδο του Λυκείου δεν είναι κακό να αρκούμαστε στην εκθετική μείωση της μέσης τιμής, αρκεί να το λέμε.
Το κακό είναι ότι, με τον τρόπο που είναι γραμμένο το κεφάλαιο στο σχολικό βιβλίο, δίνεται η εντύπωση ότι οι ασκήσεις που κυκλοφορούν είναι σωστές και ο μαθητής οδηγείται να γράφει τη σχέση που δίνει την ενέργεια του απλού αρμονικού ταλαντωτή για μια κίνηση που δεν είναι αρμονική ταλάντωση.
Συνοπτικά θα έλεγα: Με το παρόν βιβλίο και στα πλαίσια μιας ποιοτικής παρουσίασης του φαινομένου, δεν θεωρώ το μέγιστο κακό να λέμε ότι η ενέργεια ισούται περίπου με 1/2 DA^2, με έμφαση στο «περίπου» και στις προϋποθέσεις. Επίσης, δεν θεωρώ κακό να γραφεί ένα άλλο βιβλίο, στο οποίο να αναλύεται περισσότερο το φαινόμενο (αλλά εδώ μένουν 15 χρόνια τα λάθη του παλιού, θέλουμε και …καλύτερη ανάλυση;)
Δεν το ζητώ όμως, επειδή ξέρω ότι κανένας δεν θα ενδιαφερθεί για το παιδαγωγικό τμήμα του εγχειρήματος και τις προϋποθέσεις αφομοίωσης από το μαθητή.
Επειδή (για να γίνει κατανοητή η σκέψη μου), δεν θα ενδιαφερθεί για την "επιστημονική μου πρόοδο" εκείνος που δεν ενδιαφέρεται για την ζωή μου.
(Όμως, να μην είμαστε και αχάριστοι, ας συνειδητοποιήσουμε ότι το παρόν βιβλίο είναι πέραν των προσδοκιών μας: Περιέχει περισσότερη αλήθεια από όση αντιστοιχεί στο 1/3 της Πολιτικής αγωγής ή των θρησκευτικών…)
Όσον αφορά το πείραμα, διάβασα κάποτε σε κάποιο βιβλίο (;) ότι δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί και – παρόλο που είχα άλλη εντύπωση – η εμπιστοσύνη που έδειξα τότε στο βιβλίο με έκανε να πω στην τάξη "η διάταξη είναι προβληματική" κλπ. Ευτυχώς για μια μόνο χρονιά. Τις υπόλοιπες "δεν μου έβγαινε" να κατηγορήσω τη διάταξη, αλλά δεν το έψαξα και το είχα μέσα μου "καρφί", έλεγα τα αναγκαία. Έτσι, η σχετική συζήτηση για μένα ήταν σημαντική.
Τώρα, για τη διαφορά του απλού αρμονικού ταλαντωτή με τον εξαναγκασμένο, φυσικά έτσι είναι τα πράγματα. Το κεφάλαιο των εξαναγκασμένων στο σχολικό είναι προβληματικό. Την πρώτη χρονιά του βιβλίου, έστειλα ερώτημα στο ΠΙ για το κείμενο του διαγράμματος 1.28 στη σελίδα 23 του σχολικού. Η απάντηση ήταν: Γνωρίζεις να έχει τεθεί τέτοιο θέμα σε εξετάσεις συνάδελφε; Μιλώντας σύντομα:
Στο μάθημα δίνω σημειώσεις που περιέχουν μελέτη με αφετηρία τον θεμελιώδη νόμο, απόδειξη του ότι η μέγιστη κινητική γενικά είναι διαφορετική από τη μέγιστη δυναμική και διαγράμματα όπου φαίνεται η ταλάντωση της ενέργειας στη γενική περίπτωση και κάνω και σχετική άσκηση (κάποτε έκανα …δύο αλλά ο χρόνος…). Όμως:
Οι περισσότεροι μαθητές έχουν πρόβλημα ακόμα και με την ποιοτική κατανόηση του φαινομένου (εκείνη η καμπύλη συντονισμού για τους περισσότερους αποτελεί "μυστήριο"). Το θέμα των ενεργειών αποτελεί σχεδόν απροσπέλαστη "λεπτομέρεια" για όλους (θεωρώ ότι αυτό οφείλεται και στην υποδομή, στην κακή συνήθεια και στην κατεύθυνση των ασκήσεων που κυκλοφορούν, αλλά…). Έτσι, τα τελευταία δύο χρόνια τους αφαίρεσα τη γραφική παράσταση της ολικής ενέργειας. Με την παρούσα κατάσταση, νομίζω ότι στην εξαναγκασμένη ταλάντωση δεν επιτρέπεται να τίθενται προβλήματα αλλά να ελέγχεται μόνο η ποιοτική κατανόηση του φαινομένου. Βλέπετε, ούτε το φροντιστήριο προλαβαίνει να διδάξει επαρκώς την ύλη με αυτά τα θέματα…
Πάντοτε όμως με απασχολούν (νομίζω και άλλους) ερωτήματα όπως το εξής: Αν ζητηθεί η δυναμική ενέργεια σε εξαναγκασμένη, γιατί να μην γράψει ο μαθητής 1/2 mω^2 Α^2; Επειδή το είπα εγώ; Το σχολικό τι λέει;
Με δεδομένο το ότι δεν μπορώ να έχω εμπιστοσύνη ούτε στους θεσμούς, ούτε στις επιτροπές εξετάσεων, ούτε στον επιστημονικό μας φορέα, ούτε στη διάθεση των περισσότερων συναδέλφων που τις περισσότερες φορές θα εκτελέσουν σχεδόν τυφλά όσα εντέλλονται (ή όσα συνηθίζονται), ομολογώ ότι η αγωνία μου όταν διδάσκω το σωστό είναι μεγαλύτερη από όταν διδάσκω το νόμιμο.
Επειδή ξέρω πια ότι σίγουρα, το νόμιμο θα στήσει κάποια στιγμή ενέδρα στο σωστό.
Γιώργο στο Υλικό για Υποψηφίους είχα στείλει παλιότερα τρεις ασκήσεις εξαναγκασμένης.
Πως τις έφτιαξα; Ήθελα γνωστές γωνίες και έκανα ότι κάναμε στα εναλλασσόμενα. Ζωγραφική δηλαδή με τα μηχανικά αντίστοιχα των εμπεδήσεων. Παίζοντας χάριν μιας συζήτησης είδα ότι οι συχνότητες των δύο συντονισμών είχαν τεράστια διαφορά. Αυτό το "είναι παραπλήσιες" δεν ίσχυε. Αν τώρα έπαυε η δράση του διεγέρτη η φθίνουσα που θα προέκυπτε εις ουδεμία των προσεγγίσεων υπήκουε.
Μπορεί στην πράξη να ισχύουν προσεγγίσεις αλλά τα νούμερα των ασκήσεων που κυκλοφορούν μεταξύ μας ή σε βιβλία του εμπορίου δεν συμβαδίζουν με την πράξη. Είναι στημένα νούμερα, προϊόντα ζωγραφικής, κατασκευασμένα λες επίτηδες ώστε να διαψεύσουν όλα όσα διδάσκουμε.
Από την εκθετική μεταβολή της ενέργειας μέχρι ότι θέλεις.
Καλημέρα Γιώργο.
"Με δεδομένο το ότι δεν μπορώ να έχω εμπιστοσύνη ούτε στους θεσμούς, ούτε στις επιτροπές εξετάσεων, ούτε στον επιστημονικό μας φορέα, ούτε στη διάθεση των περισσότερων συναδέλφων που τις περισσότερες φορές θα εκτελέσουν σχεδόν τυφλά όσα εντέλλονται (ή όσα συνηθίζονται), ομολογώ ότι η αγωνία μου όταν διδάσκω το σωστό είναι μεγαλύτερη από όταν διδάσκω το νόμιμο. "
Το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό. Τι ακριβώς έχει το σχολικό βιβλίο και τι θεωρούμε ότι πρέπει να διδάσκεται και τι να εξετάζεται. Γιατί πρέπει να εξετάζεται η ενέργεια στην εξαναγκασμένη και γιατί πρέπει ο μαθητής να γνωρίζει το 1/2 mω^2 Α^2; Τι ακριβώς εκφράζει αυτή η ποσότητα και γιατί πρέπει να την έχει διδαχτεί ο μαθητής; Το σχολικό βιβλίο δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο. Ο μαθητής μόνος του, προφανώς δεν την ξέρει. Εμείς γιατί πρέπει να την διδάξουμε και πολύ περισσότερο, γιατί πρέπει να την εξετάζουμε;
Σε παραπάνω σχόλιο, είχα γράψει:
"Θεωρώ ότι το σημαντικότερο που έχουμε να διδάξουμε (όσον αφορά την ενέργεια) στην εξαναγκασμένη, είναι ότι επιβάλλεται μέσω μιας περιοδικής εξωτερικής δύναμης μια ταλάντωση, όπου ο συντονιστής υποχρεώνεται να ταλαντωθεί με τη συχνότητα του διεγέρτη και (μετά τα μεταβατικά φαινόμενα) αποκαθίσταται μια σταθερή κατάσταση, με σταθερό πλάτος, όπου σε κάθε περίοδο, όση ενέργεια μετατρέπεται σε θερμική εξαιτίας της δύναμης απόσβεσης, τόση μεταφέρεται στον συντονιστή από την εξωτερική δύναμη. Τίποτα περισσότερο. Αν δε θέλουμε, ντε και καλά, να κάνουμε και προβλήματα, ας μείνουμε στο 2ο νόμο και σε αντιμετωπίσεις σαν ένα οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα που σε κάποιο σώμα ασκούνται δυνάμεις, μέσω των έργων των οποίων παρέχεται ή αφαιρείται ενέργεια από το σώμα. Ούτε ΑΔΕΤ, ούτε εικονικές ενέργειες, ούτε τίποτα άλλο.
Το σχολικό βιβλίο δεν έχει τύπο για την ενέργεια ταλάντωσης και προφανώς δεν πρέπει να γράφουμε Ετ= ½ DΑ2. Η ενέργεια (Κ+U) (υπαρκτή 100%) στην περίπτωση αυτή δεν παραμένει σταθερή και ο μαθητής δεν χρειάζεται να το ξέρει, αφού όμως στη διδασκαλία μας δεν θα την έχουμε ποτέ επικαλεστεί και δεν τον έχουμε εμπλέξει….. Εμείς το ξέρουμε και αποφεύγουμε κάθε νύξη σε «ενέργεια ταλάντωσης». Αυτό είναι κάτι που αφορά την ΑΑΤ και εδώ έχουμε άλλη κατάσταση. Η πρόταση που κάνω, δεν επιβαρύνει καθόλου, μα καθόλου τους μαθητές, ούτε απαιτεί να ξέρουν διαφορικές ή πράγματα που προκύπτουν από Πανεπιστημιακή φυσική."
Γιατί με άλλα λόγια πρέπει να διδάξουμε πράγματα που είναι λανθασμένα, τα οποία δεν υπάρχουν στο σχολικό βιβλίο, απλά έχουν επιβληθεί στην "αγορά" από φροντιστηριακά βιβλία και πολύ περισσότερο γιατί πρέπει να εξετάζονται τέτοιες λανθασμένες ιδέες;
Γιατί πρέπει να επιβληθεί η διδασκαλία μιας "παραφυσικής", η οποία αποδεδειγμένα δεν είναι σωστή και όπου το λάθος παίρνει σιγά-σιγά τη θέση του σωστού; Για να μπορούμε να κάνουμε και 10 ασκήσεις πάνω στις εξαναγκασμένες;
Αυτός είναι ο στόχος;
Μια καλύτερη απόδοση της πρώτης σελίδας σχολίων με κλικ εδώ.