by 
Στις παρακάτω εφαρμογές επιχειρείται να γίνει σαφές, ότι η χρήση του θεμελιώδη νόμου υδροστατικής με τη μορφή P=ρgh πρέπει να αποφεύγεται, διότι συχνά οδηγεί σε εσφαλμένα συμπεράσματα. Αντί αυτού πρέπει να εφαρμόζεται μεταξύ δύο σημείων ακίνητου ρευστού, όπου η πίεση στο ένα από αυτά είναι γνωστή, ή μπορεί εύκολα να υπολογιστεί. Φυσικά έχει χρησιμοποιηθεί υλικό από άλλες αναρτήσεις του δικτύου.
Η συνέχεια σε word
και σε pdf
Το όλο εγχείρημα ξεκίνησε ως μια προσπάθεια οργάνωσης του τρόπου διδασκαλίας της ισορροπίας των ρευστών. Δεν διεκδικεί κάποια πρωτοτυπία, ελπίζω όμως να βοηθήσει συναδέλφους και μαθητές.
Καλησπέρα Αποστόλη.
Μπράβο για την δουλειά την οποία δεν ολοκλήρωσα ακόμα.
Έφτασα στην 5.
Πιστεύω ότι η πίεση στο Κ δεν είναι μηδέν. Είναι τόση, όση ήταν όταν κλείσαμε το δοχείο.
Δηλαδή αν το έκλεισες κάπου που η πίεση ήταν 2atm παραμένει τόση.
Στο Λ η υπερπίεση είναι όση βρήκες.
Με τρομοκράτησε και η 11 αλλά έκανα λάθος. Η 11 στέκει μια χαρά αν η διαφορά είναι κάτω από 10 μέτρα.
Γιάννη καλησπέρα και σε ευχαριστώ για την προσεκτική μελέτη. Έχεις δίκιο για το 5, έκανα διόρθωση και πιστεύω ότι είναι εντάξει. Ευχαριστώ και τον Κώστα Ψυλάκο για την τηλεφωνική επικοινωνία.
Καλησπέρα Αποστόλη.
Το μάζεψες βλέπω το θέμα, πιάνοντας όλες τις περιπτώσεις!
Στο 5, συμφωνώ με το Γιάννη.
Αποστόλη, συμπέσαμε!!!!
Αποστόλη, φαντάσου να έχεις συνδέσει με το δοχείο λεπτό σωλήνα που να περιέχει το ίδιο υγρό με ύψος Η.
Δεν θα έχεις αυξήσει την πίεση στο εσωτερικό του δοχείου;
Αν τώρα "σφραγίσεις" το δοχείο, δεν θα έχεις αυξημένη πίεση, στο Κ;
Θέλω να πω, ότι το ότι δεν υπάρχει ατμόσφαιρα δεν εξασφαλίζει μηδενική πίεση στο Κ.
Καλησπέρα Διονύση και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό. Πιστεύεις δηλαδή ότι πρέπει να αναδιατυπώσω στο 5;
Αυτή είναι η γνώμη μου Αποστόλη.
Αποστολη έχεις όντως μαζέψει οκ τα σημεία που πρέπει κάποιος να προσέξει! Για κάποια απο αυτά όταν ξεκινήσαμε τα των ρευστών υπήρχε ένας προβληματισμός. Τώρα η εικόνα ειναι πιο ξεκάθαρη . Αναφέρομαι στην άσκηση εξωτερικής με οτι αυτό συνεπάγεται! Τώρα το πέντε όπως είπαμε μπορεί κάποιο να φανταστεί έναν τενεκέ που τον ξεχειλιζουμε με λάδι και μετά βιδωνουμε το καπάκι. Τότε η πίεση του υγρου-λαδιού θα ειναι η ατμοσφαιρική στην εσωτερική επιφάνεια του επάνω τοιχώματος δηλαδή στο Κ αν δεν κάνω λάθος στο πως το έχεις ονομασει. Σημαντική λοιπον η συλλογή σου!
Καλησπερα Αποστόλη. Πολύ ωραίο μάζεμα, που ξεκαθαρίζει πράγματα.
Διονύση, Κώστα και Νεκτάριε σας ευχαριστώ.
Διονύση και Κώστα άλλαξα τη διατύπωση στο 5, ελπίζοντας αυτή τη φορά να μην έχει πρόβλημα. Σας ευχαριστώ για τις παρεμβάσεις σας!
Καλημέρα σε όλους,
Αποστόλη και τα δικά μου συγχαρητήρια για τη μεθοδική οργάνωση των διαφόρων περιπτώσεων.
Θα μου επιτρέψετε μόνο να εκφράσω τη διαφωνία μου στο 5, για το αν η πίεση στο πάνω μέρος του δοχείου μετά το κλείσιμο παρααμένει Patm.
Είχαμε κάνει παλαιότερα μια μεγάλη συζήτηση σχετικά (με … καταδύσεις και περίεργα παραδείγματα :-))
Πρακτικά μπορεί να συμβαίνει αυτό στις περισσότερες περιπτώσεις, είτε γιατί αποκλείστηκαν ίχνη αέρα με το κλείσιμο, είτε γιατί τα τοιχώματα του δοχείου είναι "χαλαρά" όπως π.χ. ο τενεκές λαδιού που αναφέρει πιο πάνω ο Κώστας, οπότε μεταφέρουν την Patm.
Όμως από το μοντέλο του ιδανικού υγρού, σε δοχείο με ακλόνητα τοιχώματα όπου δεν υπάρχει καθόλου αέρας, πιστεύω ότι δεν μπορούμε να ισχυριστούμε Patm "λόγω προηγούμενης κατάστασης".
Το υγρό αντιδρούσε προηγουμένως με Patm διότι πιεζόταν από τον αέρα. Τώρα όμως σε τί αντιδρά; Πιέζεται από τα τοιχώματα; Θεωρούμε ότι έχουν ελαστικότητα; Είναι μια κατάσταση που δεν μπορεί να ερμηνευτεί με το μοντέλο "ασυμπίεστο υγρό – όχι αέρας – ακλόνητα τοιχώματα". Αν στο πάνω μέρος του υγρού τα τοιχώματα του ασκούν δύναμη, τότε είναι παραμορφωμένα. Αν δεν είναι, τότε δεν μπορεί παρά η πίεση να είναι μηδενική.
Ακόμα και στην πράξη, θεωρώντας ότι υπάρχει ελαστικότητα, γιατί να είναι η παραμόρφωση ακριβώς τόση όσο χρειάζεται για να έχουμε Patm; Υποτίθεται ότι βιδώσαμε κάποιο στεγανό καπάκι, χωρίς να μείνει καθόλου αέρας. Πόσο το σφίξαμε; Μάλλον θα πρέπει να φροντίσουμε να το σφίξουμε τόσο ώστε η πίεση να …
Μ' άλλα λόγια πιστεύω ότι, θεωρητικά η πίεση στο πάνω μέρος του κλειστού δοχείου είναι μηδέν, ενώ πρακτικά μετά το κλείσιμο του δοχείου είναι απροσδιόριστη, διότι υπεισέρχονται πολλοί άγνωστοι παράγοντες. Δεν θα πρέπει επομένως να ζητάμε από τον μαθητή να σκεφτεί πόση είναι, αλλά να του δίνουμε κάποιο σημείο αναφοράς. Για ποιό λόγο να ζητάμε την πίεση μέσα σε γεμάτο κλειστό δοχείο; Οποιοδήποτε έμβολο, τρύπα, ανοικτός σωλήνας με άλλο υγρό, κλπ. … αίρει την απροσδιοριστία 🙂
Καλημέρα Διονύση.
Το ιδανικό υγρό (μοντέλο) δεν απαντά σε τέτοια θέματα.
Οδηγεί σε απροσδιοριστία.
Το υγρό κάθεται λόγω πίεσης και βάρους. Ακόμα και αν η συμπίεση είναι ένα τρισεκατομυριοστό του χιλιοστού, διατηρείται ο όγκος και η πίεση στο καπάκι, όπου και να το πας.
Συμφωνώ με το "δια ταύτα" για τον μαθητή που είπες.
Καλημέρα συνάδελφοι.
Διονύση Μητρόπουλε η τοποθέτησή σου με βρίσκει σύμφωνο. Πίστευα και εγώ ότι σε θεωρητικό επίπεδο και αντιμετωπίζοντας τα τοιχώματα του δοχείου ως ανένδοτα, η πίεση στο Κ θα είναι μηδέν. Πρακτικά βέβαια μάλλον έχουμε απροσδιοριστία. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να ζητηθεί η πίεση στο Κ. Δεν αποσύρω το θέμα 5, χάριν της συζήτησης, αλλά τροποποιώ το ερώτημα, ζητώντας απλά τη διαφορά πίεσης μεταξύ των Κ και Λ.