by 
Ήμουν νέος. Και ως καθηγητής και ως άνθρωπος. Όπως στο ανέκδοτο που ο παλιός παπάς συμβουλεύει τον καινούριο, έτσι και εγώ έλαβα, τα πρώτα χρόνια, τας συμβουλάς μου. Το μπουκάλι με το ούζο παρέλειψαν μόνο.
Διακριτότητα συνάδελφοι. Γκαούσιαν παναπεί!
Σήμερα βλέπω και αναλύσεις διαγωνισμάτων με στατιστικές. Συνολικές και θέμα-θέμα.
Επιστημονικά πράματα να πούμε!
Γέρασα αλλά ελάχιστες καμπύλες κατασκεύασα. Ουδεμία ήτο Γκαούσιαν. Όλες ήτανε δυο καμπάνες.
Η μία στα ψηλά, κι άλλη στα χαμηλά (Μπιθικώτσης).
Κάποιοι βρίσκουν εύκολο το μεγαλύτερο μέρος των θεμάτων και αποτελούν την πάνω καμπάνα.
Καμπανάκι μικρό δηλαδή.
Κάποιοι συγχέουν τον νόμο του Ωμ με αυτόν τον «περί τεντυμποϋσμού» και συνωστίζονται στην κάτω καμπανάρα.
Κάτι σαν της ΑγιαΣοφιάς σε μέγεθος.
-Δεν κάνεις καλά τη δουλειά σου συνάδελφε. Θέματα χωρίς Γκαούσιαν είναι ……
Υποθέσατε ότι διανυκτερεύω σε ξενοδοχείο στο οποίο έχουν καταλύσει, εκτός από μένα, δυο ομάδες.
Η ομάδα μπάσκετ της πόλης και η Εθνική ομάδα κορασίδων της ενοργάνου γυμναστικής.
Εγώ αντί μα δω τηλεόραση ή να πάω βόλτα, καταγράφω τα ύψη τους και κάνω πινακάκια στο Εξέλ.
Τι θα βγει ρε παιδιά;
Δεν θα βγουν δυο καμπάνες , η μία με κορυφή το 1,96 και η άλλη με κορυφή το 1,58;
Είναι δυνατόν να βγει Γκαούσιαν κεντραρισμένη στο 1,78 ;
Γιατί να βγει Γκαούσιαν σε Εξετάσεις της αλήστου μνήμης Τεχνολογικής Κατεύθυνσης;
Εκεί συμμετείχαν μαθητές γεροί επιλέξαντες την εύκολη οδό και άλλοι που σε άλλες συνθήκες θα επέλεγαν την 5η Δέσμη. Μια χαρά παιδιά δηλαδή, που δεν ασχολούνται με το σπορ. Βιβλίο δεν άνοιγαν και «γράφανε» μόνο τα Σου-Λου. Η χαρά του βαθμολογητή.
Τα παραπάνω τα ξέρουνε κι οι κότες. Όμως πάλι βλέπουμε μια επιμονή στη Γκαούσιαν.
Και αν είναι να κάνει κάποιος κανά μεταπτυχιακό ή να πει κάτι σε σεμινάριο, εντάξει. Δεν έγινε και τίποτα. Αν όμως το πάρουνε στα σοβαρά;
Αν πετυχημένο φαγητό χαρακτηρισθεί όχι το νόστιμο, αλλά μια αηδία με ισορροπημένες αναλογίες στα καρυκεύματα;
Πιθανές συνέπειες κακής χρήσης;
Εξετάσεις χαρακτηρίζονται επιτυχημένες όχι από την γεύση των θεμάτων τους αλλά από τα στατιστικά τους. Επιδιώκουμε πάση θυσία Γκαούσιαν. Η συνταγή:
-Εύκολα θέματα και πολλά!
Όντως αν σου βάλουνε να κάνεις σε 3 ώρες 200 διαιρέσεις δεκαδικών θα πετύχουν Γκαούσιαν στα αποτελέσματα.
Αν δεν σας άρεσε η πρόταση ας βάλουμε 50 εύκολες παραγωγίσεις.
Μιλώντας για Φυσική ας βάλουμε θέματα που θέλουνε δουλειά. Συνδυαστικά ή και συντριαστικά.
Στερεό-ταλάντωση-Ντόπλερ. Να τελειώνει το πρώτο κομμάτι και να αρχίζει το δεύτερο. Τα Β θέματα να είναι ασκήσεις χωρίς νούμερα, με πράξεις όμως πολλές. Όλα κοινά, όλα τετριμμένα αλλά πολλά.
Να λυθούν στο βαθμολογικό το πρωί σε χρόνο μεγαλύτερο από 75 λεπτά.
Φυσικά ούτε τότε θα πιάσουμε την επιθυμητή Γκαούσιαν. Όμως θα πετύχουμε και να μην έχουμε πληθωρισμό αριστούχων και να μην κατηγορηθούμε για εξεζητημένα θέματα.
Δεν πειράζει που δεν θα επιλεγούν οι καλύτεροι αλλά οι πιο γρήγοροι και πιο ψύχραιμοι. Στο κάτω-κάτω είναι γρήγοροι διότι έχουν δουλέψει περισσότερο από τους άλλους, λύνοντας πολλές ασκήσεις. Είναι προπονημένοι, ας ανταμειφθούν.
Τώρα κάποια παιδιά που είναι ικανότερα αλλά όχι ψυχραιμότερα ή ταχύτερα θα χάσουν.
-Ε, μην τα θέλουμε όλα! Η στατιστική απαιτεί θυσίες!
Καλησπέρα Γιάννη.
Γιατί διαβάζοντας το κείμενό σου, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι είναι "οδηγίες προς ναυτιλομένους";
Φοβάμαι ότι βλέπεις το … κακό να πλησιάζει και το ξορκίζεις
Μακάρι να εισακουστείς…
Καλησπέρα γραφικές περιγραφές αλλά σωστό το πνεύμα σου
Νομίζω Γιάννη πως παρέλειψες και εσύ δυο βασικά
1ο) Διάθεση για συνεργασία ώστε να είναι όλα έτοιμα νωρίς και να υπάρχει χρονος να δουν τα θέματα τρίτα και τέταρτα ζευγάρια μάτια
( έχω την αίσθηση ότι οι λύτες που κάποτε νομίζαμε ότι έλεγχαν τα θέματα είναι οι συνάδελφοι των κέντρων προφορικής εξέτασης … )
και
2ο) το ούζο … πότε είπες ;
Διονύσιε οδηγίες είναι φυσικά.
Δηλώνω πως δεν μου αρέσουν οι χυλοπίτες, όσο ισορροπημένα και αν καρυκευθούν.
Γιατί "αλλά" ρε Μήτσο;
Γιατί ο αντιθετικός σύνδεσμος;
Μια γραφική περιγραφή έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να λέει κάτι σωστό από μια "σοβαρή". Μια που χρησιμοποιεί στατιστικές (Σαββόπουλος).
Η δουλειά του λύτη είναι εξόχως σοβαρή.
Το ουζάκι επιβάλλεται το συντομότερο.
Γιάννη το Σάββατο ήμουν σε μια εκδήλωση επαγγελματικού προσανατολισμού. Μεταξύ άλλων (του τύπου όταν θέλεις κάτι πολύ, το σύμπαν συνομοτεί κλπ κλπ) ειπώθηκε ότι τα καλά θέματα πρέπει να βγάλουν γκαουσιανή. Μάλλον είναι της μοδός…
Αποστόλη επί ομοίων ατόμων ίσως.
Σε μια τάξη με επιλεγμένα άτομα μπορεί.
Σε κανονικές συνθήκες Γκαούσιαν δεν βγάζουν τα καλά θέματα. Βγάζουν αυτά που κατασκευάστηκαν για να βγάλουν.
Τα καλά θέματα σου αρέσουν με το που τα διαβάζεις. Όπως μου αρέσουν τα τραγούδια του Θεοδωράκη χωρίς να τα αναλύω.
Δεν μπορώ άλλωστε. Μπορώ να αναλύσω θέματα Φυσικής. Όχι όμως με στατιστική.
Το "επί ομοίων ατόμων" με φοβίζει σαν ιδέα. Μου θυμίζει τα "εκπαιδευμένα πιθηκάκια" σου, τα οποία θα μπορούσαν να βγάλουν και γκαουσιανές.
Όχι Αποστόλη δεν το λέω έτσι, ως αντίθεση στη διαφορετικότητα.
Είχα την τύχη πριν χρόνια να έχω στο σχολείο μου (μικρό σχολείο) 3 θετικές και καμία τεχνολογική κατεύθυνση.
Το επίπεδο ήταν υψηλό. Φυσικά υπήρχαν και μαθητές χαμηλών δυνατοτήτων και αδιάφοροι. Όμως υπήρχε μια διαβάθμιση και στις ικανότητες και στο ενδιαφέρον. Τα παιδιά αυτά σήμερα πλησιάζουν τα 40 και είναι κάθε καρυδιάς καρύδι. Διδάκτορες, αλλά και έμποροι.
Ο πληθυσμός αυτός εμφάνιζε γκαουσιανά αποτελέσματα.
Την επόμενη χρονιά είχαμε μια θετική με καλούς και δύο τεχνολογικές. Οι πληθυσμοί των τεχνολογικών δεν ήταν όμοιοι.
Ήταν μέσα σημερινοί μηχανικοί του ΕΜΠ, Οικονομολόγοι αλλά και παιδιά που ήθελαν να αποφύγουν τα "τοιγάρτοι-τοιγαρούν" της θεωρητικής.
Μια χαρά παιδιά αλλά διαφορετικά από τα άλλα, τα ενδιαφερόμενα για ταλαντώσεις και εναλλασσόμενα.
Εκεί βασίλευαν οι δύο καμπάνες.
Ο Γιάννης ποτέ δεν μιλάει στον αέρα…
Τα λέει τώρα, για να μπορεί να τα πει και μετά….
Ας βάλουμε λοιπόν 5 θέματα Β , 5 ερωτήματα στα Γ και Δ…
Να γεμίσουμε όλα τα κουτάκια στο βαθμολόγιο, να μην μπερδευόμαστε κιόλας….
Όποιος έχει προπονηθεί σε ταχύτητα και αντοχή θα γράψει…Κάτι σαν το 2014
Θα είναι όμως πετυχημένα θέματα;;;;