Συναφές αφήγημα, τμήμα διηγήματος του Δ. Σαπρανίδη (νομίζω).
Δύο μαθήτριες συμμετείχαν σε έρανο για τα έργα του σταδίου Καραϊσκάκη, τότε ποδηλατοδρομίου. Παρενοχλήθησαν από ηλικιωμένο. Ρωτήθηκαν στο Δικαστήριο τι γνωρίζουν για τον θάνατο του ήρωα και….
-Σκοτώθηκε από τους Πέρσες στο Φάληρο!
-Μα καλά, δεν ξέρετε ότι η μάχη με Τούρκους έγινε;
-Α, εμείς στο σχολείο έχουμε φτάσει μέχρι τους Μηδικούς πολέμους.
Ο συγγραφέας καταλήγει:
-Η δίκη αναβλήθηκε και έτσι οι μαθήτριες ίσως μάθουν ότι ο Καραϊσκάκης σκοτώθηκε από Βησιγότθους!
Kαλησπέρα. Να κάνω τον συνήγορο του…άλλου. Δηλαδή να μην διδαχθούν παρόμοια? Τον ρυθμό στη διδασκαλία μας δεν τον δίδει το σχολικό βιβλίο και τα θέματα των εξετάσεων? Κι αν συμβεί το απευκταίο τι θα πούμε στους μαθητές μας?
Το πρότυπο που εφαρμόζουμε είναι σαφέστατα λάθος. Με βάση όμως αυτό ελέγχουμε αν ο μαθητής έχει αναπτύξει κάποιες δεξιότητες εφαρμόζοντας τις λανθασμένες παραδοχές της θεωρίας να λύνει <σωστά> ασκήσεις.
Χθες έκανα μια βόλτα στο ψηφιακό και είδα ερώτηση. Η ενέργεια στη φθίνουσα ελαττώνεται εκθετικά με τον χρόνο . Απάντηση ναι σωστό Εγώ τι να πω στους μαθητές μου βάλτε λάθος?
Γιώργο τα κύματα οδηγούν σε ασκήσεις που έχουν κάποια γεωμετρία. Η γεωμετρία θεωρείται εκζήτηση και έτσι στήθηκαν ασκήσεις που την παρακάμπτουν εστιάζοντας στην ευθεία των δύο πηγών. Απεδείχθη καλό ορυχείο αυτό με το σύστημα r1 +r2 = d και r1 – r2 = κ.λ/2. Από ποιους όμως στήθηκαν;
Το σχολικό βιβλίο έχει τέτοιες;
Φοβάμαι ότι σε βιβλία του εμπορίου στήθηκαν από συναδέλφους που αποσιώπησαν τα της έντασης, την σχέση της με το πλάτος, την σφαιρική και κυλινδρική συμμετρία κ.ά.
Έτσι αντί να ρωτάμε λ.χ. «πόσες υπερβολές απόσβεσης υπάρχουν;»
Ρωτάμε: «Πόσα ακίνητα σημεία υπάρχουν;»
Τι νόημα έχει η ερώτηση, όταν ξέρουμε ότι η απάντηση είναι «Κανένα!».
Γνωρίζω την ένσταση:
-Μα τα παιδιά δεν διδάσκονται εδώ και χρόνια τα της έντασης!
Για τον λόγο αυτόν πρόταξα το τμήμα του διηγήματος με τις μαθήτριες. Δεν είχαν διδαχθεί νεώτερη ιστορία. Όμως Καραϊσκάκης δεν σκοτώθηκε ούτε από Πέρσες, ούτε από Βησιγότθους. Εγώ αν γνωρίζω τι ιστορία διδάσκεται σε κάθε τάξη, απλά δεν θα ρωτήσω τα παιδιά της Β κάτι σχετικό με τον Καραϊσκάκη.
Μεταφέροντας στην Φυσική την λογική μου αυτήν, δεν θα ζητήσω από παιδιά που αγνοούν την μεταβολή του πλάτους με την απόσταση, κάτι σχετικό με αυτό.
Το να δώσω ως δεδομένο ότι το πλάτος παραμένει σταθερό, μόνο και μόνο για να στήσω ασκήσεις με το αντιπαθέστατο σύστημα που προανέφερα δεν στέκει.
Μοιάζει με το να δίνω ως δεδομένο άσκησης ότι «Δεχθείτε ότι ένα σώμα που δέχεται σταθερή δύναμη κινείται με σταθερή ταχύτητα.». Η άσκηση μπορεί να λύνεται. Μπορεί τα παιδιά να εκπαιδευτούν στην επίλυσή της. Μπορεί να δημιουργηθούν και άλλες ασκήσεις τέτοιες. Ασκήσεις που αφορούν έναν άλλο κόσμο με άλλους νόμους Φυσικής.
Αυτές οι ασκήσεις μπορεί να ελέγχουν αν το παιδί απέκτησε κάποιες δεξιότητες. Αυτό τις «νομιμοποιεί»;
Αυτό δικαιολογεί εμάς όταν τις κατασκευάζουμε;
Είναι θεμιτό το να λέμε σε ένα παιδί ότι αν στηθεί ανάμεσα σε δύο μεγάφωνα, πολύ κοντά στο ένα, δεν θα ακούει ήχο;
Το να προσαρμόζουμε όχι τις ασκήσεις μας στην πραγματικότητα αλλά την πραγματικότητα στις ασκήσεις μας;
Στους μαθητές μου είπα να απαντούν ότι η ενέργεια μεταβάλλεται εκθετικά. Όμως έδειξα την προσομοίωση που δείχνει το αντίθετο. Σε περίπτωση τέτοιου θέματος, θα πω να κάνουν όποιες αηδίες έχουν εκπαιδευτεί να κάνουν. Όμως δεν θα αντιδράσουμε σε τέτοια κατασκευή θέματος;
Η έλλειψη ρεαλισμού θα μπορούσε να συγχωρηθεί. Θα μπορούσα να καταλάβω ένα χέρι που κινείται με επιτάχυνση 10 m/s^2 , επί 10 s. Θα συγχωρούσα το ότι ο κάτοχός του θα έπρεπε ενός 10 s να μετακινηθεί 500 m.
Θα μπορούσα να συγχωρήσω μια ανύπαρκτη πυκνότητα. Υποθέτουμε λ.χ. υπερβολική βαρύτητα στον πλανήτη του Σούπερμαν, εξάγουμε ανύπαρκτη πυκνότητα ανύπαρκτου υλικού και….. Το κάνει ο Τζέημς Κακαλιός ώστε να διδάξει Φυσική με ελκυστικό τρόπο, οδηγώντας σε μη ισχύουσες καταστάσεις. Είναι τεχνική που ακολουθεί.
Όμως εδώ μένουν περίεργα συμπεράσματα και στον μαθητή, αλλά και σε μας. Συμπεράσματα που παραβιάζουν νόμους Νεύτωνα, αρχές διατήρησης και ότι άλλο. Που λένε ότι ανάμεσα σε δυο μεγάφωνα σε αποστάσεις 1m και 10m από αυτά δεν ακούγεται ήχος.
Και όλα αυτά όχι για λόγους διδακτικών αναγκών, αλλά για να βγουν ασκήσεις να γεμίσουμε φυλλάδια.
by 
Εμπαθές, κακοπροαίρετο και ξαναϊδωμένο θέμα.
Συναφές αφήγημα, τμήμα διηγήματος του Δ. Σαπρανίδη (νομίζω).
Δύο μαθήτριες συμμετείχαν σε έρανο για τα έργα του σταδίου Καραϊσκάκη, τότε ποδηλατοδρομίου. Παρενοχλήθησαν από ηλικιωμένο. Ρωτήθηκαν στο Δικαστήριο τι γνωρίζουν για τον θάνατο του ήρωα και….
-Σκοτώθηκε από τους Πέρσες στο Φάληρο!
-Μα καλά, δεν ξέρετε ότι η μάχη με Τούρκους έγινε;
-Α, εμείς στο σχολείο έχουμε φτάσει μέχρι τους Μηδικούς πολέμους.
Ο συγγραφέας καταλήγει:
-Η δίκη αναβλήθηκε και έτσι οι μαθήτριες ίσως μάθουν ότι ο Καραϊσκάκης σκοτώθηκε από Βησιγότθους!
Ελέγχεται η …απόπειρα!
Kαλησπέρα. Να κάνω τον συνήγορο του…άλλου. Δηλαδή να μην διδαχθούν παρόμοια? Τον ρυθμό στη διδασκαλία μας δεν τον δίδει το σχολικό βιβλίο και τα θέματα των εξετάσεων? Κι αν συμβεί το απευκταίο τι θα πούμε στους μαθητές μας?
Το πρότυπο που εφαρμόζουμε είναι σαφέστατα λάθος. Με βάση όμως αυτό ελέγχουμε αν ο μαθητής έχει αναπτύξει κάποιες δεξιότητες εφαρμόζοντας τις λανθασμένες παραδοχές της θεωρίας να λύνει <σωστά> ασκήσεις.
Χθες έκανα μια βόλτα στο ψηφιακό και είδα ερώτηση. Η ενέργεια στη φθίνουσα ελαττώνεται εκθετικά με τον χρόνο . Απάντηση ναι σωστό Εγώ τι να πω στους μαθητές μου βάλτε λάθος?
-Καλησπέρα παιδιά.
Γιώργο τα κύματα οδηγούν σε ασκήσεις που έχουν κάποια γεωμετρία. Η γεωμετρία θεωρείται εκζήτηση και έτσι στήθηκαν ασκήσεις που την παρακάμπτουν εστιάζοντας στην ευθεία των δύο πηγών. Απεδείχθη καλό ορυχείο αυτό με το σύστημα r1 +r2 = d και r1 – r2 = κ.λ/2. Από ποιους όμως στήθηκαν;
Το σχολικό βιβλίο έχει τέτοιες;
Φοβάμαι ότι σε βιβλία του εμπορίου στήθηκαν από συναδέλφους που αποσιώπησαν τα της έντασης, την σχέση της με το πλάτος, την σφαιρική και κυλινδρική συμμετρία κ.ά.
Έτσι αντί να ρωτάμε λ.χ. «πόσες υπερβολές απόσβεσης υπάρχουν;»
Ρωτάμε: «Πόσα ακίνητα σημεία υπάρχουν;»
Τι νόημα έχει η ερώτηση, όταν ξέρουμε ότι η απάντηση είναι «Κανένα!».
Γνωρίζω την ένσταση:
-Μα τα παιδιά δεν διδάσκονται εδώ και χρόνια τα της έντασης!
Για τον λόγο αυτόν πρόταξα το τμήμα του διηγήματος με τις μαθήτριες. Δεν είχαν διδαχθεί νεώτερη ιστορία. Όμως Καραϊσκάκης δεν σκοτώθηκε ούτε από Πέρσες, ούτε από Βησιγότθους. Εγώ αν γνωρίζω τι ιστορία διδάσκεται σε κάθε τάξη, απλά δεν θα ρωτήσω τα παιδιά της Β κάτι σχετικό με τον Καραϊσκάκη.
Μεταφέροντας στην Φυσική την λογική μου αυτήν, δεν θα ζητήσω από παιδιά που αγνοούν την μεταβολή του πλάτους με την απόσταση, κάτι σχετικό με αυτό.
Το να δώσω ως δεδομένο ότι το πλάτος παραμένει σταθερό, μόνο και μόνο για να στήσω ασκήσεις με το αντιπαθέστατο σύστημα που προανέφερα δεν στέκει.
Μοιάζει με το να δίνω ως δεδομένο άσκησης ότι «Δεχθείτε ότι ένα σώμα που δέχεται σταθερή δύναμη κινείται με σταθερή ταχύτητα.». Η άσκηση μπορεί να λύνεται. Μπορεί τα παιδιά να εκπαιδευτούν στην επίλυσή της. Μπορεί να δημιουργηθούν και άλλες ασκήσεις τέτοιες. Ασκήσεις που αφορούν έναν άλλο κόσμο με άλλους νόμους Φυσικής.
Αυτές οι ασκήσεις μπορεί να ελέγχουν αν το παιδί απέκτησε κάποιες δεξιότητες. Αυτό τις «νομιμοποιεί»;
Αυτό δικαιολογεί εμάς όταν τις κατασκευάζουμε;
Είναι θεμιτό το να λέμε σε ένα παιδί ότι αν στηθεί ανάμεσα σε δύο μεγάφωνα, πολύ κοντά στο ένα, δεν θα ακούει ήχο;
Το να προσαρμόζουμε όχι τις ασκήσεις μας στην πραγματικότητα αλλά την πραγματικότητα στις ασκήσεις μας;
Στους μαθητές μου είπα να απαντούν ότι η ενέργεια μεταβάλλεται εκθετικά. Όμως έδειξα την προσομοίωση που δείχνει το αντίθετο. Σε περίπτωση τέτοιου θέματος, θα πω να κάνουν όποιες αηδίες έχουν εκπαιδευτεί να κάνουν. Όμως δεν θα αντιδράσουμε σε τέτοια κατασκευή θέματος;
Αναμένω στο μέλλον τις παρακάτω ασκήσεις:
Ένας άνθρωπος αφήνεται να πέσει από ύψος μιας γήινης ακτίνας πάνω από την Καμπάλα.
Που θα προσγειωθεί;
Δεχθείτε ότι το βαρυτικό πεδίο είναι παντού ομογενές με g = 10 m/s2.
Μια πλατφόρμα διαστάσεων 5x5x1 μάζας 200 κιλών επιπλέει.
Βρείτε το βύθισμά της.
Ανεβαίνει πάνω της, χωρίς αρχική ταχύτητα, ο στρουμπουλός του σχήματος που έχει μάζα 100 κιλών.
Σε πόσο χρόνο πλατφόρμα και στρουμπουλός θα ακινητοποιηθούν;
Το ιξώδες του νερού αμελητέο.
(Λέμε ένα “αμελητέο” και γλιτώνουμε από κάθε αντίσταση, διότι θέλουμε α.α.τ.)
Γιάννη (για να σε νευριάσω…) σου θυμίζω άσκηση σε Πανελλήνιες, δεν θυμάμαι πότε,
όπου ένας δίσκος, με διάμετρο 2m και πάχος 1cm, για ευκολία στις πράξεις ντε!
κυλιόταν ντούρος-κουμουντούρος, ούτε σκέψη να πέσει ή να παλατζάρει
και, καλά, αυτό ήταν ευκολάκι για τον κατασκευαστή της άσκησης,
διότι, φαίνεται, τον προπονούσε κάθε μέρα το δίσκο, αλλά το υλικό κατασκευής του που το βρήκε;
διότι, επειδή μου φάνηκε κάπως "βαρύς" υπολόγισα την πυκνότητα του υλικού του,
είχα δημοσιεύσει και σχετικό σχόλιο τότε,
και την βρήκα μεγαλύτερη από όλες τις γνωστές πυκνότητες,
άρα ο δίσκος ήταν εξωγήινος!
Βαγγέλη θυμάμαι το θέμα.
Ασχολούμαι με ανάλογες περιπτώσεις στο "ασκήσεις με υπερ-βολικά νούμερα".
Η έλλειψη ρεαλισμού θα μπορούσε να συγχωρηθεί. Θα μπορούσα να καταλάβω ένα χέρι που κινείται με επιτάχυνση 10 m/s^2 , επί 10 s. Θα συγχωρούσα το ότι ο κάτοχός του θα έπρεπε ενός 10 s να μετακινηθεί 500 m.
Θα μπορούσα να συγχωρήσω μια ανύπαρκτη πυκνότητα. Υποθέτουμε λ.χ. υπερβολική βαρύτητα στον πλανήτη του Σούπερμαν, εξάγουμε ανύπαρκτη πυκνότητα ανύπαρκτου υλικού και….. Το κάνει ο Τζέημς Κακαλιός ώστε να διδάξει Φυσική με ελκυστικό τρόπο, οδηγώντας σε μη ισχύουσες καταστάσεις. Είναι τεχνική που ακολουθεί.
Όμως εδώ μένουν περίεργα συμπεράσματα και στον μαθητή, αλλά και σε μας. Συμπεράσματα που παραβιάζουν νόμους Νεύτωνα, αρχές διατήρησης και ότι άλλο. Που λένε ότι ανάμεσα σε δυο μεγάφωνα σε αποστάσεις 1m και 10m από αυτά δεν ακούγεται ήχος.
Και όλα αυτά όχι για λόγους διδακτικών αναγκών, αλλά για να βγουν ασκήσεις να γεμίσουμε φυλλάδια.