by 
Νταού Πεντέλης. Περπατώ σ’ αυτή την περιοχή εδώ και 30 χρόνια, όταν ο λύκος της φωτιάς δεν είναι εκεί. Έχω ήδη βρεθεί δύο φορές “εκεί”, αμέσως μετά την καταστροφική διέλευσή του “πύρινου λύκου”. Σημάδια των παλαιών πυρκαγιών, οι άδενδρες ράχες με φόντο άκαυτους πευκώνες.
Όλα ξεκίνησαν, όπως εκτίμησαν οι περίοικοι που συναντήσαμε δίπλα στους χαλκέντερους πυροσβέστες, γυναίκες και άνδρες, από καλώδιο της ΔΕΗ στον δημόσιο χώρο της διπλανής φωτογραφίας.
Η πυκνότητα του «θερμικού φορτίου» στην πρωταρχική εστία ήταν μικρή, αφού αυτόπτες αφηγητές εκτίμησαν ότι η εμφάνιση της φωτιάς, η καύση των χόρτων και η ανάφλεξη μιας παρακείμενης οικίας αλλά και η άμεση εξαφάνιση ακόμα και του καπνού, συντελέστηκαν λόγω του σφοδρού ανέμου το πολύ σε 5 λεπτά. Το «θερμικό φορτίο» απομακρύνθηκε με τον αέρα, περνώντας από το οικόπεδο δίπλα στο εικονιζόμενο σπιτάκι.
Χαρακτηριστικό της ταχύτητας μετάδοσης της φωτιάς αποτελεί το γεγονός ότι κάηκε μόνον η ξύλινη σκεπή του δωματίου που προεξέχει και έσπασε το τζάμι του, αφήνοντας τα υπόλοιπα δωμάτια αλώβητα. Τα κόκκινα κεραμίδια της σκεπής, πεσμένα και σπασμένα μπροστά.
Στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς τον χείμαρρο απορροής που εφάπτεται της Μονής Παντοκράτορα, προς Καλλιτεχνούπολη – Βουτζά – Λεωφόρο Μαραθώνος για να πλήξει το πυκνοκατοικημένο Μάτι, που αποτέλεσε το θέατρο της τραγωδίας.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στην Νταού έβρεξε για δεκάλεπτο. Μέσα στον χείμαρρο απορροής διακρίνεται το νερό (γαλάζια απόχρωση) που άμεσα δημιούργησε ρυάκια, με το καμένο έδαφος σε αδυναμία να τα απορροφήσει.
Ερμηνευτικές Προσεγγίσεις
Διάβασα τις ακόλουθες
ΕΚΠΑ, οι λόγοι που η φωτιά ισοπέδωσε το Μάτι,
Πώς το Μάτι έγινε παγίδα θανάτου – Ένας οικισμός μέσα στα πεύκα δίχως διεξόδους διαφυγής
Νοέμβρης 2017 – Ιούλιος 2018, Μάνδρα
Οι ακτιβιστές της Γεωμυθικής, που δημοσιοποίησα τις ερμηνείες τους για τα γεγονότα του Νοέμβρη του 2017 στη Μάνδρα, επανέρχονται στον τόπο αυτής της τραγωδίας και επισημαίνουν ότι «τα φερτά παραμένουν εντός της πορείας του νερού σε περίπτωση βροχής, καθιστώντας τον πλημμυρικό κίνδυνο πιο επίκαιρο από ποτέ».
Ανάμεσα στις πεταλούδες της Νταου και τους αδικοχαμένους στο Μάτι και πέρα από τις άγριες καιρικές συνθήκες υπάρχουν αυτά που περιγράφει το κείμενο των αριστερών μηχανικών. Συνάντησε το κακό:
« στενούς δρόμους του οικισμού, που ιδρύθηκε ως παραθεριστικός το 1960 και από το 2000 και μετά πυκνοκατοικήθηκε δίχως κανένα σχεδιασμό, δίχως καμία πρόβλεψη για την ασφάλεια.
Και δεν αρκεί που χτίστηκε στην «τύχη» και μέσα στα πεύκα, δεν είχε ούτε διεξόδους διαφυγής………..τα μπλοκαρισμένα αυτοκίνητα να αναφλέγονται -μαρτυρίες αναφέρουν ότι τα καύσιμα στα ντεπόζιτα ανατινάζονταν- επικράτησε πανικός.
το πλήθος κατευθύνθηκε τρέχοντας προς την ακτή, δηλαδή προς τη μόνη διέξοδο που τους είχε απομείνει για να γλιτώσουν τον φριχτό θάνατο στις φλόγες.
Ποια ακτή;
Στο Μάτι οι ακτές δεν είναι από παντού ελεύθερα προσβάσιμες.
Ξενοδοχεία και σπίτια τις κλείνουν με μάνδρες. Είναι η «ανάπτυξη» που είχαν ως πρότυπο το 1960. Να μην υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στις ακτές.
εκατοντάδες συνάνθρωποί μας βρέθηκαν να δίνουν αγώνα για τις ζωές τους, των παιδιών τους, των αγαπημένων τους προσώπων, πηδώντας πάνω από φράχτες, τρέχοντας μέσα από ακάλυπτους χώρους και κήπους για να φτάσουν στη θάλασσα. Αλλά η πρόσβαση στη θάλασσα ήταν εξαρχής «φραγμένη».
Ποια θάλασσα;
Κάτι μικροί κόλποι και βράχια. Που κι αυτοί δεν συνεχίζουν ως κάποια ενιαία παραλία αδιάκοπα κατά μήκος της ακτής, ώστε να μπορούσαν οι άνθρωποι να κινηθούν παραλιακά πεζή ώστε να απομακρύνονταν, επειδή υπάρχουν βράχια και κτίσματα που έχουν οικοδομηθεί στην κυριολεξία μέσα στη θάλασσα και διακόπτουν την όποια παραλία.
Τα περισσότερα σπίτια έχουν πρόσβαση στην παραλία αλλά είναι κλειστές οι μάντρες.»
Νομίζω έχουν δίκιο όταν καταλήγουν.
« Λέγεται στα τηλεοπτικά κανάλια ότι «το Μάτι δεν υπάρχει πια». Αλήθεια είναι.
Αλλά υπάρχει μια ακόμα μεγαλύτερη αλήθεια: «Το Μάτι όπως φτιάχτηκε, όπως οικοδομήθηκε, δεν έπρεπε ποτέ να υπάρξει».
Ήταν εξ αρχής ένα λάθος, ένας οικισμός που ξεκίνησε ως παραθεριστικός το 1960, με τα ανύπαρκτα στάνταρ των τότε ελληνικών καθεστώτων και μετά το 2000 πυκνοκατοικήθηκε.
Όλα αυτά τα χρόνια κανείς δεν σκέφτηκε το εξής: Εάν αρπάξει φωτιά αυτός εδώ ο τόπος, ο ανάμεσα στα πεύκα, ο δίχως διεξόδους διαφυγής, τι θα κάνουμε;»
Στο http://angelmois.blogspot.com/2011/06/blog-post_2147.html διαβάζουμε ένα μικρό ιστορικο για την αυθαίρετη δόμηση στην Ελλαδα.
« Στις αρχές της δεκαετίας του 60 είχαμε την «αυθαίρετη δόμηση» της εσωτερικής μετανάστευσης, του αγρότη που ήλθε στην πόλη και έγινε εργάτης για να ζήσει τα παιδιά του. Έτσι το Κράτος επέτρεψε την «αυθαίρετη δόμηση» σε επιλεγμένες υποβαθμισμένες και μακρινές τότε περιοχές γύρω από τις πόλεις, και όταν η εξουσία χρειαζόταν κάτι εμφανιζόταν ο κατάλληλος που έλεγε «πρόσεξε τι θα ψηφίσεις αύριο στις εκλογές στο σωματείο γιατί ξέρεις..», « αύριο έχει απεργία και διαδήλωση κοίτα μπορείς να απεργήσεις αλλά μην πας στην διαδήλωση δεν έρχεσαι να βοηθήσεις να τελειώσει το σπίτι του Τάδε, αυτός βοηθάει και δεν ήλθε ακόμη η Αστυνομία… δεν νομίζεις ότι κάτι πρέπει να κάνεις γι αυτόν;.», «πρόσεξε τι θα ψηφίσεις τώρα που θα πας στο χωριό, γιατί ξέρεις……» κ.α. Είναι το «αυθαίρετο του φόβου της υποταγής του τζάμπα μεροκάματο».
Με την χούντα είχαμε το «αυθαίρετο του πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων και της οικοδομικής άδειας με ευθύνη του Μηχανικού » δεν το εξηγώ παραπέρα κατάλαβες.
Με την μεταπολίτευση είχαμε την «αυθαίρετη εξοχική κατοικία των χαμηλών, μικρομεσαίων και μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας» για να εκτονωθεί αυτό το τμήμα της κοινωνίας, να ικανοποιηθεί ότι «μπορεί και αυτό να αποκτήσει εξοχικό στην θάλασσα», και να μην ζητά περισσότερο εκδημοκρατισμό. Το θυμάσαι εκείνο το ιστορικό «δεν θα χαλάσουμε τα μπάνια του λαού» του Ανδρέα, αυτόν τον λαό αφορούσε. Είναι το «αυθαίρετο τα μπάνια του λαού»
Το τελευταίο που ξεκίνησε μετά το 1985 κράτησε μέχρι σήμερα, είναι πολύμορφο. Στα χρόνια αυτά είχαμε Κυβερνητικά σκάνδαλα (Κοσκωτά, Χρηματιστήριο,Siemens, Βατοπέδι κ.α.) πολιτικά ρουσφέτια, πολιτικό μαύρο χρήμα, μίζες, παραβατική συμπεριφορά πολιτικών προσώπων και υψηλόβαθμων στελεχών της Δημόσιας Διοίκησης στην άσκηση των καθηκόντων τους, εξωφρενικές ευνοϊκές παροχές στο μεγάλο κεφάλαιο, δωροδοκίες υπαλλήλων της Δημόσιας Διοίκησης κ.α. και τα οικονομικά μέτρα ήταν χρόνο με τον χρόνο σκληρότερα για τα χαμηλά-μικρομεσαία-μεσαία εισοδήματα. Για να συνεχίσουν οι Κυβερνήσεις το «έργο» τους «απρόσκοπτα» έπρεπε τουλάχιστον ένα σημαντικό τμήμα του λαού « να αποκτήσει, να αφομοιώσει, και να λειτουργήσει με τις νέες κοινωνικές αξίες της εξουσίας » και επειδή όλα αυτά γίνονται καλύτερα αντιληπτά από τον λαό όταν γίνεται «πρακτική εξάσκηση» και υπάρχει «κέρδος για το λαό», άνοιξαν το «κουτί της αυθαίρετης δόμησης», και μαζί με αυτό άνοιξαν και έθεσαν στην διάθεσή του τις Υπηρεσίες του Κράτους, έτσι διεύρυναν και την «γκάμα επιρροής». Για να υπάρχει δε η απαραίτητη κάλυψη όλων των αναγκών και το δικαίωμα της επιλογής δημιούργησαν δύο «είδη αυθαιρέτων». Τα «αυθαίρετα με άδεια» και τα «αυθαίρετα χωρίς άδεια». Τα πρώτα είναι αυτά που «τακτοποίησε» η Μπιρμπίλη και τα δεύτερα είναι αυτά που θα τακτοποιήσει όπως είπε μέχρι το φθινόπωρο ο Παπακωνσταντίνου. Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε μια αλυσίδα παραγωγής «αυθαιρέτων». Και στην αλυσίδα παραγωγής συμμετείχαν οι Πολίτες που «ήθελαν να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους» – οι Μηχανικοί με το νέο « επιστημονικό-διεκπεραιωτικό πνεύμα» – Οι υπάλληλοι (Πολεοδομίας-Δασικής Υπηρεσίας-Αρχαιολογικής Υπηρεσίας- Εφορίας-Δήμου- Νομαρχίας-κ.α.) που κάνανε την «υπέρβαση» αλλά η «κάθε υπέρβαση είχε και μία τιμή». Αλλιώς το χέρι που υπέγραφε πάθαινε «αγκύλωση». – Οι εργολάβοι που κέρδιζαν το παραπάνω -Οι Δήμαρχοι και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι που έπρεπε να εξυπηρετήσουν τον «ψηφοφόρο» τους στο πρόβλημα που αντιμετώπιζε. – Οι Νομάρχες και οι Νομαρχιακοί Σύμβουλοι που έπρεπε και αυτοί με «κατανόηση» να λύσουν το πρόβλημα του «ψηφοφόρου»- Οι βουλευτές της περιοχής που ήταν πάντα «διαθέσιμοι».
Το τμήμα του λαού που συμμετείχε στην «αλυσίδα παραγωγής αυθαιρέτων», δωροδόκησε και δωροδοκήθηκε, εκβίασε και εκβιάστηκε, ζήτησε και έκανε ρουσφέτια, ευνόησε και ευνοήθηκε από το μαύρο χρήμα, έγινε οπαδός του εύκολου και παράνομου πλουτισμού, απαξίωσε και απαξιώθηκε, πείστηκε ότι η νομιμότητα και η εντιμότητα είναι πια «λανθασμένος τρόπος ζωής» και η υπέρβαση «μαγκιά», και πάνω από όλα «κέρδιζε».Και αφού έμαθε ότι «όλα πουλιούνται και αγοράζονται, τίποτε άλλο δεν υπάρχει» έπρεπε και η «ψήφος του να του φέρει κέρδος», την «έβγαλε στον πλειστηριασμό», «όποιος δώσει την καλύτερη τιμή θα την πάρει». Έτσι το ποσοστό της «πολιτικής ψήφου» μειωνόταν σταθερά, μέσα σ αυτά τα χρόνια, και αυξανόταν με σταθερούς ρυθμούς το ποσοστό της «ψήφου συναλλαγής».
Η «συναλλαγή έγινε τρόπος ζωής», «οι νέες κοινωνικές αξίες αφομοιώθηκαν», « η αναπαραγωγή του ανθρώπινου δυναμικού με τις νέες κοινωνικές αξίες έγινε ». Το «αυθαίρετο των νέων κοινωνικών αξιών» εκπλήρωσε τον σκοπό του. Και όταν ο σκοπός εκπληρώνεται ο κύκλος κλείνει.»
Από άρθρο του Αρη Χατζηστεφανου.
« Εδώ και μισό αιώνα επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η χρήση του όρου «φυσική καταστροφή» έχει στόχο να αποκρύψει τις ευθύνες του ανθρώπου και το γεγονός ότι κάθε καταστροφή αποτελεί ένα πολιτικό γεγονός. Κανένας όμως δεν φαίνεται να τους ακούει.
Τί θα συνέβαινε εάν η μεγαλύτερη καταιγίδα όλων των εποχών έπληττε μια ερημική, ακατοίκητη περιοχή του πλανήτη; Απολύτως τίποτα. Εάν όμως η ίδια καταιγίδα χτυπούσε το κέντρο του Μανχάταν αρκετοί θα μιλούσαν για «φυσική καταστροφή», ενώ εάν έπληττε μια φτωχογειτονιά στο Πουέρτο Ρίκο ή στις φαβέλες της Βραζιλίας, το ίδιο ακριβώς φυσικό φαινόμενο θα ονομαζόταν «θεομηνία».»
Τελικά πότε το Ελληνικό κράτος θα θελήσει και θα επιχειρήσει να έρθει αντιμέτωπο με όλα αυτά τα φαινόμενα αντί να τα καλλιεργεί.
Εκτός και αν δεν είναι καν ζήτημα κράτους, κυβέρνησης αλλά συνολικά κοινωνικού συστήματος.
Γιατί η Μαραθώνος, από αντιπυρική ζώνη, μετατράπηκε σε «φονιά»;
Καλημέρα σε όλους.
Σε καταγγελίες-σοκ προχώρησε η πρώην Ειδική Γραμματέας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος Μαργαρίτα Καραβασίλη, μιλώντας στον Realfm 97,8.
“Δυστυχώς το κράτος είναι ‘λαδωμένο’, όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες δυστυχώς. Εγώ το 1992, εάν είχα υποχωρήσει και είχα βάλει τη γραμμή λίγο πιο εκεί για να εντάξω κάποια ‘φιλέτα’, θα ήμουν τώρα με περιουσία. Αυτό γινόταν, θα πάρεις οικόπεδο και θα μοσχοπουλήσεις, βάλε τη γραμμή πιο εκεί, αυτές ήταν οι πιέσεις. Το έχω δεχτεί επανειλημμένα αυτό. Έκανα το γενικό πολεοδομικό Κηφισιάς, αντίστοιχες οι πιέσεις. Κάποιοι κρατούσαν Θερμοπύλες κάποιοι δεν το έκαναν, κάποιοι άρχισαν να ξεχειλώνουν τα πράγματα και μετά άρχισαν οι νόμοι να ξεχειλώνουν, παράθυρα και πόρτες για να μπορεί ο καθένας το αυθαίρετο του να το νομιμοποιήσει. Αυτό γίνεται συνέχεια, ποτέ δεν υπήρξε πολιτική βούληση.Ποτέ δεν θα υπάρξει όσο το σύστημα στηρίζεται στην ψηφοθηρία.” τόνισε η Αρχιτέκτων-Πολεοδόμος, αναφερόμενη στην εκπόνηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου του Δήμου Νέας Μάκρης, στον οποίο ανήκει διοικητικά και η πληγείσα περιοχή στο Μάτι.
“Ο δήμος της Νέας Μάκρης ήταν ένας από αυτούς τους δήμους που είχε ανάπτυξη από την εποχή του 80 – 90 και έπρεπε να μπουν κανόνες. Ο πολεοδομικός σχεδιασμός και η νομοθεσία έδιναν ακριβώς αυτά που πρέπει να προβλέψει κανείς προκειμένου να εξασφαλίσει βιώσιμους οικισμούς, ασφαλείς οικισμούς. Ολοκληρώθηκε το γενικό πολεοδομικό περίπου το 1992, από εμένα την ίδια, σε μία περιοχή που το 80% ήταν δασική, που σημαίνει ότι βάσει της νομοθεσίας δεν μπορούσαν να μπουν στο σχέδιο. Ένας από αυτούς ήταν και η περιοχή στο Μάτι, στα όρια δηλαδή με τον δήμο Ραφήνας” είπε η κ. Καραβασίλη.
“Αυτή η περιοχή δεν μπήκε ποτέ στο σχέδιο, παρά το γεγονός ότι μετά το 1992 ακολούθησαν και πολεοδομικές μελέτες, έγιναν αρκετές τροποποιήσεις στον σχεδιασμό με στόχο να μπει στο σχέδιο και το υπόλοιπο κομμάτι. Με πιέσεις μεγάλων που είχαν συμφέροντα πάνω στη γη. Εγώ είχα δεχτεί απίστευτες πιέσεις για να βάλω στο σχέδιο κάτι που θα έπεφτε έτσι και αλλιώς από το ΣτΕ το οποίο ήταν ο τελικός νομοθέτης. Το Μάτι ανήκει στον δήμο Νέας Μάκρης, που σημαίνει ότι αυτό το κομμάτι δεν μπορούσε ποτέ να μπει στο σχέδιο. Ήταν στο γενικό πολεοδομικό ως προστατευόμενη περιοχή, δασική έκταση” πρόσθεσε.
“Από το 2006 – 2008 άρχισαν ξανά οι πιέσεις σε μία περιοχή που είχε ήδη οικοδομηθεί πάρα πολύ έντονα με τα γνωστά αυθαίρετα, ταυτόχρονα η οικοδόμηση είχε φτάσει μέχρι την παραλία έχοντας κλείσει είτε με κατοικίες, είτε με κέντρα, είτε με ξενοδοχεία την παραλία σε όλο το μήκος. Στην περιοχή στο Μάτι, που έγινε η τραγωδία, από ότι φαίνεται δεν υπήρχε καμία διέξοδος προς την παραλία γιατί είχαν γίνει μάντρες” σημείωσε χαρακτηριστικά η πρώην Ειδική Γραμματέας.
Πηγή: enikos.gr
Καλημέρα σε όλους. Τα αποσπάσματα των άρθρων, που παραθέτει ο Άρης περιγράφουν εύγλωττα τη θλιβερή ελληνική πραγματικότητα.
Τη δεκαετία του 70 ο πατέρας μου μας πήγαινε τα καλοκαίρια για μπάνιο στο Μάτι και το Ζούμπερι. Οι παραλίες ήταν καθαρές, η πρόσβαση σε αυτές εύκολη και οι επισκέπτες ελάχιστοι. Με το πέρασμα των χρόνων βλέπαμε ότι το σκηνικό άλλαζε χρόνο με το χρόνο. Η άναρχη δόμηση είχε ξεκινήσει και προχωρούσε με ξέφρενους ρυθμούς, η πρόσβαση στις παραλίες γινόταν όλο και πιό δύσκολη, μέχρι που οι περιοχές αυτές άρχισαν να μοιάζουν περισσότερο με ακαλαίσθητες πυκνοκατοικημένες γειτονιές του λεκανοπεδίου, παρά με την εξοχή που γνωρίζαμε ως παιδιά. Σταματήσαμε να πηγαίνουμε για καλοκαιρινά μπάνια στα μέσα της δεκαετίας του 80, με την αίσθηση ότι τα μέρη είχαν γίνει πλέον εντελώς αφιλόξενα για τον απλό επισκέπτη…
Δεν αντιλήφθηκα ποτέ τη διαδικασία της – τύπου far west- αυθαίρετης δόμησης, πόσω μάλλον δε της τακτοποίησης των αυθαιρέτων. Όταν κάποιος κινείται έξω από τα όρια της νομιμότητας, τα ρίσκα που παίρνει είναι πολλά και η όποια αναζήτηση ευθυνών, σε περιπτώσεις τραγικών συμβάντων που εμπλέκουν την απώλεια ανθρώπινων ζωών, καθίσταται μια πολύπλοκη διαδικασία.
Παρεμπιπτόντως, το οικόπεδο στο Μαρούσι, στο οποίο με τη χθεσινή νεροποντή θάφτηκαν μερικές δεκάδες αυτοκίνητα, δημιουργήθηκε μπαζώνοντας εν μέρει ρέμα της περιοχής. Στο οικόπεδο λειτουργούσε πάρκινγκ, το οποίο δεν διέθετε άδεια. Ελλάς το μεγαλείο σου…
Κλείνοντας, και συγγνώμη για την φλυαρία, ένα σχόλιο από τους οικίους του Μάνου Ελευθερίου εδώ
Οι αλήθειες των παραπάνω γραφέντων, αναμφισβήτητες, αλλά δεν αναφέρονται στις "αναλύσεις" των καναλιών!!!
Ψάχνουν να βρούν τον "υπεύθυνο" της τραγωδίας σε κάποιο τωρινό πολιτικό πρόσωπο, δίνοντας άφεση σε όλους τους παράγοντες που "χτίσανε" εδώ και δεκαετίες αυτό το τερατούργημα των αυθαιρέτως!!!
Μήπως η Κυβέρνηση πρέπει να εφαρμόσει νόμους κόντρα σε μικροσυμφέροντα και χωρίς να λογαριάσει το πολιτικό κόστος; Μήπως πρέπει να γίνει η αρχή τώρα; Για να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα….
Πώς τιμάς τη μνήμη ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους μέσα σε μια τέτοια τραγωδία;;;
Πώς μπορείς να στηρίξεις τους συγγενείς αυτών που χάθηκαν;;;
Σίγουρα όχι κραυγάζοντας…
Οι μόνοι που έχουν δικαίωμα να λένε ό,τι θέλουν είναι όσοι βίωσαν
την τραγωδία και όσοι έχασαν δικούς τους ανθρώπους…
Οι υπόλοιποι, καλό είναι αυτές τις μέρες να σιωπούν…
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κραυγάζει ….είτε δημοσιογράφος ,
είτε πολιτικός, είτε υπουργός…
Ακόμα, οι σωροί των νεκρών δεν έχουν ταφεί ….
Αιώνια μνήμη στον Βασίλη Κατσαργύρη
Να μην ξεχάσουμε τους νεκρούς στο επόμενο δασοφάγο νομοσχέδιο
Φταίνε οργανωμένοι εμπρηστές, το τσιγάρο του απρόσεκτου, σπινθήρας της ΔΕΗ; Ακόμα δεν ξέρουμε πώς ξεκίνησε το θανατικό της 23ης Ιουλίου, όμως σίγουρα δεν φταίει κανένας θεός και καμία μεταφυσική δύναμη.
Η καταστροφική εξέλιξη της φωτιάς που ξεκίνησε από την πυρίπαθη Καλλιτεχνούπολη και έκαψε ζωές σε 7.000 στρέμματα πυκνοκατοικημένης περιοχής, μας δείχνει ότι πλέον πρέπει να σχεδιάζουμε με το μάτι στραμμένο σε καταστάσεις ακραίων καιρικών συνθηκών.
Οι οικισμοί μέσα σε δάση είναι εξαιρετικά ευάλωτοι στις πυρκαγιές.
Το αν οι οικισμοί και τα σπίτια είναι νόμιμα (όπως τα περισσότερα στο Μάτι) ή παράνομα δομημένα ή αυθαίρετα τακτοποιημένα δεν έχει σημασία, όταν η φωτιά επιτίθεται σε δάσος. Ενώ άνθρωποι ακόμα αγνοούνται και πριν βγάλει πόρισμα η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού του Πυροσβεστικού Σώματος, είναι καταχρηστικό να συνωμοσιολογεί κανείς για τα αίτια της πυρκαγιάς.
Το μόνο που ξέρουμε είναι πως πυκνά και εκτός σχεδίου δομημένοι οικισμοί δημιουργούν συνθήκες θανάτου σε κρίσιμες καιρικές καταστάσεις, καθώς δεν διαθέτουν οδούς διαφυγής και χώρους ασφαλούς συγκέντρωσης.
Με αυτό το σκεπτικό, ακόμα και ένας πολιτικός που απροκάλυπτα δεν αντιμετωπίζει ως προτεραιότητα το φυσικό περιβάλλον, ανοίγει νέα κεφάλαια για καταστροφική εξέλιξη δασικών πυρκαγιών επιτρέποντας τη συνεχή νομιμοποίηση αυθαιρέτων μέσα σε δάση.
Επίκαιρη γίνεται η νέα φουρνιά μαζικών τακτοποιήσεων αυθαιρέτων, μέσα από νομικά εξωραϊσμένη μορφή των «οικιστικών πυκνώσεων» σε δάση και δασικές εκτάσεις, που ρεαλιστικά ανοίγει καινούριες απειλές κατά της ζωής ανθρώπων.
Το φθινόπωρο περιμένουμε άλλο ένα δασοφαγικό νομοσχέδιο που θα βολέψει οικισμούς αυθαιρέτων μέσα σε δασική γη.
Ένα τελευταίο σχόλιο, χιλιοειπωμένο, αλλά τώρα πια ζωτικής αξίας, είναι ότι η φύση βρίσκει πάντα δρόμους μέσα στην πίεση που υφίσταται.
Είτε μιλάμε για δάση αδιαχείριστα και γεμάτα καύσιμη ύλη, είτε για δρόμους νερού που έχουν χτιστεί και μπαζωθεί, η φύση θα βρει τον δρόμο της που πλέον αποκτά καταστροφική πορεία όταν συναντιέται με κλιματικές ακρότητες.
Να μην ξεχαστούν ποτέ οι νεκροί του Ματιού. Να γίνουν φαναράκια για αλληλεγγύη και συμπόρευση όλων μας για ζωντανούς ανθρώπους και ζωντανή φύση.
Θεοδότα Νάντσου, επικεφαλής πολιτικής, WWF Ελλάς
Εφημερίδα Συντακτών 28/7/2018
Γεια σου Τίνα, ωραίο το άρθρο.
Αυτό που δεν κατάλαβα είναι αν πρόκειται για συγγενικό σου πρόσωπο, είναι απλή συνωνυμία ή μήπως το Θεοδότα γίνεται Τίνα;
Καλησπέρα Νίκο, η Θεοδότα Νάντσου είναι η αδερφή μου. Το Τίνα βγαίνει απο το Παναγιώτα, τρέχα γύρευε δηλαδή…
Καταλαβαίνω πως το Τίνα μπορεί να βγει από το Θεοδότα (Θεοδοτίνα>Τίνα). Αλλά από το Παναγιώτα μου είναι λίγο δύσκολο να καταλάβω (οι Παναγιώτες "εκφυλίσσονται" σε Γιώτες). Πάντως σου πάει γιατί είναι δισύλλαβο όπως και το επίθετο.
Είσαι ακόμα στη Hill; Θα σε δούμε σε κανένα συνέδριο; Εγώ το Σεπτέμβριο πάω στο Scientix.
Αγαπητέ Νίκο ευχαριστώ πολύ που μου πάει το Τίνα χχαχχ και έμενα μου αρέσει. Το Θεοδοτίνα ουδείς μας το είχε πει θα το προωθήσω στην αδερφή να γελάσουμε.
Ναι είμαι στην Χιλλ ( και οχι μόνο) και θα είμαι και στο Scientix οπότε ελπιζω να σε δω εκεί αν οι μέρες που θα μας βάλουν είναι καλές φυσικά … κοντός ψαλμός…
Σου στέλνω τον σύνδεσμο του καναλιού μου στο YouTube να δεις τι πειράματα έχω ανεβάσει εκεί. ΠΑΤΑ ΕΔΩ.
Δυο από αυτά θα παρουσιάσω στο Scientix. Επί τη ευκαιρία θα ήθελα να σε ρωτήσω αν έχεις κανένα σύνδεσμο στο διαδίκτυο σχετικό με διδασκαλία STEM γιατί αυτό είναι το αντικείμενο του Συνεδρίου. Δεν έχω ακόμα ξεκαθαρίσει πως γίνεται ένα μάθημα STEM.
Δηλαδή, Τίνα, την αδελφή σου πως την καλείς; Ως έχει; Θεοδότα;
Θα το σκεφτώ και θα σου στειλω εσωτερικά.
Θα δω τα πειράματα που μου έστειλες ευχαριστω πολύ για τους συνδεσμους.
Την αδερφή μου την φωνάζω όπως ολοι Θεοδότα, δεν το έχει αλλάξει.
Αστική διάχυση και αυθαίρετη δόμηση στον παράκτιο χώρο.
Προς τη διαμόρφωση μιας χωρικής πολιτικής για τις περιαστικές περιοχές.
Το παράδειγμα του Δήμου Νέας Μάκρης
της ΜΑΡΙΑ ΜΗΛΑ
Επιβλέπων: Καθηγητής Δ. Ρόκος
Επιτροπή Παρακολούθησης:
Καθηγήτρια : Ε. Παναγιωτάτου
Λέκτορας: Ι. Σαγιάς
Αθήνα, Φεβρουάριος 2009
Γεωμυθική
15 μέρες μετά
Έγραψα: «Όλα ξεκίνησαν, όπως εκτίμησαν οι περίοικοι που συναντήσαμε δίπλα στους χαλκέντερους πυροσβέστες, γυναίκες και άνδρες, από καλώδιο της ΔΕΗ στον δημόσιο χώρο της διπλανής φωτογραφίας»
15 μέρες μετά, «Από τη μέχρι τώρα έρευνα των πυροσβεστών επιβεβαιώνονται οι πρώτες πληροφορίες, ότι δηλαδή η φωτιά που κόστισε τη ζωή σε 93 άτομα οφείλεται πιθανότατα σε εμπρησμό από αμέλεια» Πηγή: Βρέθηκε ο ύποπτος για τη φωτιά που κατέστρεψε το Μάτι -Ηθελε να κάψει ξύλα με ανέμους 8 μποφόρ… | iefimerida.gr
Έγραψα: «Η πυκνότητα του «θερμικού φορτίου» στην πρωταρχική εστία ήταν μικρή, αφού αυτόπτες αφηγητές εκτίμησαν ότι η εμφάνιση της φωτιάς, η καύση των χόρτων και η ανάφλεξη μιας παρακείμενης οικίας αλλά και η άμεση εξαφάνιση ακόμα και του καπνού, συντελέστηκαν λόγω του σφοδρού ανέμου το πολύ σε 5 λεπτά».
15 μέρες μετά, ο Γιόχαν Γκέοργκ Γκόλνταμερ, καθηγητής «Οικολογίας των Πυρκαγιών» στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ: «… στο Μάτι η πυρκαγιά εξελίχτηκε εντός λίγων λεπτών … Η φωτιά επεκτάθηκε πάρα πολύ γρήγορα και με μεγάλη δριμύτητα», Πηγή: Τα Νέα Οnline
15 μέρες μετά,
Δεν πρέπει να ήταν η ΔΕΗ που «ανάδεψε τα φτερά της πεταλούδας». Η ΔΕΗ, ως απρόσωπος κρατικός μηχανισμός, θεωρήθηκε πρόσφορη να «άρει τις αμαρτίες».
Η περιγραφή όμως της δραματικής διάδοσης του φαινομένου, σε κλίμακα αρχικής εστίας, δεν απέχει από τις εκτιμήσεις των «ειδικών» για την μοιραία γιγάντωσή της.