by 
Ή αλλιώς μια παρουσίαση για αυτόνομο και συνεργατικό έργο, από τον Δημήτρη Τσαούση.
Τι συμβαίνει στη σύνθεση δύο ταλαντώσεων, όσον αφορά τις ενέργειες;
Δείτε το παρακάτω βίντεο.
Αλλά και ένα κείμενο για το:
Αυτόνομο και συνεργατικό έργο.
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Ή αλλιώς μια παρουσίαση για αυτόνομο και συνεργατικό έργο, από τον Δημήτρη Τσαούση.
Τι συμβαίνει στη σύνθεση δύο ταλαντώσεων, όσον αφορά τις ενέργειες;
Δείτε το παρακάτω βίντεο.
Αλλά και ένα κείμενο για το:
Αυτόνομο και συνεργατικό έργο.
Βάζω και εδώ ένα κείμενο που μου έστειλε ο Δημήτρης Τσαούσης:
Συμβολή και περίθλαση
Νομίζω ότι το τελευταίο κείμενο επιβεβαιώνει επακριβώς τις θέσεις μου. Δηλαδή ότι:
1. το συνεργατικό έργο δεν έχει καμία φυσική χρησιμότητα. Το κείμενο δεν αναφέρει πουθενά τέτοιους όρους.
2. η σύνθεση ταλαντώσεων ως φαινόμενο είναι χρήσιμη μόνο για τη μελέτη του φαινομένου της συμβολής
3. στην συμβολή δεν έχουμε παραβίαση της ενέργειας. Τα κύματα συμπεριφέρονται με διανυσματικό τρόπο αφού άλλοτε μπορεί για τα πλάτη να έχουμε τοπικά 1+1=2 που οδηγεί στο 1+1=4 για τις ενέργειες (τοπικά πάντα) και άλλοτε μπορεί 1+1=0.
4. στη συμβολή αν οι πηγές είναι μακριά μεταξύ τους και δεν αλληλεπιδρούν έχουμε αλλαγή της κατανομής της ενέργειας στο χώρο, ενώ αν είναι πολύ κοντά τότε υπάρχει η περίπτωση αλληλεπίδραση μεταξύ των πηγών η οποία ερμηνεύει την τυχών παραδοξότητα της παραβίασης της αρχής διατήρησης της ενέργειας.
Καλημέρα παιδιά.
Στάθη θα επιχειρήσω να γίνω σαφέστερος με κείμενο. Πολύ αργότερα όμως. Ίσως το απόγευμα.
Πάνο λες:
Η σύνθεση ταλαντώσεων ως φαινόμενο είναι χρήσιμη μόνο για τη μελέτη του φαινομένου της συμβολής.
Δεν θα έλεγα αυτό το "χρήσιμη μόνο". Κάποια προβλήματα λύνονται με επίκληση σύνθεσης ταλαντώσεων χωρίς να σχετίζονται με συμβολή. Άλλο θέμα το ότι η συμβολή κυμάτων είναι η χρησιμότερη εφαρμογή.
Δεν είναι αυτό που σκεφτόμουν. Όμως …..
Κάτι από το 2010.
Εάν κάποιος, αντί να απαντήσει επί της ουσίας, πει ότι το έργο του Γιώργου είναι F.x και είναι μεγαλύτερο διότι η απόσταση είναι μεγαλύτερη κ.λ.π. τότε να αλλάξω ταχύτητα οχήματος. Να την κάνω 1000 m/s έτσι ώστε το έργο να προκύψει τόσο μεγάλο ώστε ένας άνθρωπος να μην μπορεί να το παράξει. Λόγου χάριν ποιος άνθρωπος μπορεί να παράξει έργο 1.000.0000 J μέσα σε δύο δευτερόλεπτα;
Όμως ας μην σταθούμε στο F.x.
Όλος ο συλλογισμός σου και η απάντηση βρίσκεται εδώ: https://arxiv.org/pdf/0803.2560.pdf
Καλημέρα Βασίλη.
Δεν βρίσκεται εκεί η απάντηση.
Δες το τελευταίο ppt με το υποτιθέμενο παράδοξο. Που βρέθηκαν τα επιπλέον 40 J;
Θέλω να πω ότι το πρόβλημά μου δεν είναι να βρω μια μαθηματική σχέση που συνδέει συστήματα αναφοράς.
Αγαπητέ κ. Διονύση Μάργαρη σε ευχαριστώ πολύ για την βοήθεια στο ανέβασμα του αποσπάσματος από το βιβλίο φυσικής του BERKELEY.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Από την σελίδα 510 του βιβλίου του BERKELEY αντιγράφουμε:
Αφού τα ρεύματα είναι σε φάση (εξ υποθέσεως) και αφού οι κεραίες είναι πολύ κοντά, η ολική ανθιστάμενη δύναμη που εξασκείται πάνω στα ηλεκτρόνια της μιας κεραίας γίνεται διπλάσια από εκείνη που θα είχαμε, αν η άλλη κεραία δεν βρισκόταν εκεί. Επομένως, το τροφοδοτικό πρέπει να καταβάλλει διπλάσια «προσπάθεια», για να διατηρήσει την απαιτούμενη ταχύτητα των ηλεκτρονίων, με αποτέλεσμα να παίρνουμε διπλάσιο έργο από το τροφοδοτικό.
Αφού αυτό ισχύει για καθεμιά κεραία, έχουμε έτσι εξηγήσει το διπλασιασμό τα ολικής εκπομπής ενέργειας.
Αν τις δυο κεραίες τις ονομάσουμε Νίκο και Μαρία, τότε έχουμε το νοητικό μηχανικό πείραμα του συνεργατικού έργου. Ο Νίκος και η Μαρία καταβάλλουν διπλάσια «προσπάθεια», όπως και οι δυο κεραίες.