by 
ο δεξιόστροφος κοχλίας βοηθάει πρακτικά
α. στον προσδιορισμό της φοράς της έντασης του μαγνητικού πεδίου Β που δημιουργείται σε κάθε σημείο της περιοχής γύρω από ρευματοφόρο αγωγό
β. στον προσδιορισμό της φοράς της δύναμης Laplace F που δέχεται ρευματοφόρος αγωγός μέσα σε μαγνητικό πεδίο
Καλημέρα Βαγγέλη.
Ο παλιός είναι αλλιώς
καλημέρα Διονύση
αλλά ο νέος είναι νέος
(κατάφερα να το βάλλω και ως pdf;)
Καλημέρα Βαγγέλη, Διονύση,
Βαγγέλη υπάρχουν λίγα … προβληματάκια στις νεότερες γενιές
α) Τί είναι ο κοχλίας ή η βίδα;
β) Τί είναι … κατσαβίδι;
γ) Πώς πρέπει να στρέψω το κατσαβίδι για να … βιδώσω μια βίδα;
δ) Προς τα πού προχωράει η βίδα όταν … βιδώνει;
(Και άντε να τους τύχει καμία βίδα … αριστερόστροφη
)
αφιερώνεται στη μνήμη του αγαπημένου Δάσκαλου, συναδέλφου και φίλου Ανδρέα Κασσέτα, το στυλ παρουσίασης του οποίου μιμήθηκα…
Καλημέρα Βαγγέλη.
Πολύ χρήσιμο.
Καλησπέρα και συγχαρητήρια Βαγγέλη για την ανάρτηση. Νομίζω πως αν ο δεξιόστροφος κοχλίας αντικατασταθεί με δεξιόστροφο καπάκι μπουκαλιού νερού που βιδώνεται ή ξεβιδώνεται οι μαθητές θα έχουν μεγαλύτερη άνεση λόγω εξοικείωσης 🙂
Καλησπέρα, αστικός μύθος ότι ο Βαγγέλης Κουντούρης είναι πειραματικός, θεωρητικός είναι , αλλά δεν θέλει να το λέει.
Πολύ ωραίο Βαγγέλη.
Καλησπέρα Βαγγέλη. Καταπληκτική παρουσίαση της χρήσης του δεξιόστροφου κοχλία. (Στην εικόνα διακρίνω λαμαρινόβιδα ή ξυλόβιδα…). Τα επιχειρήματα ατράνταχτα. Καλύπτει δεξιούς και αριστερούς. Στην ουσία χρησιμοποιείται όποτε υπάρχει εξωτερικό γινόμενο.
O Παντελεήμονας σε κάποιο σχόλιο νομίζω, πρότεινε το τιρμπουσόν.
Όμως η συνήθεια είναι μεγάλο πράγμα. Πόσοι άραγε από μας δε θα χρησιμοποιήσουν το FBI για τη δύναμη Laplace;
και στην απολύτως λογική και “φαρμακερή” ερώτηση: και καλά αφού αυτόν θεωρείς καλύτερο τρόπο προσδιορισμού της φοράς των διανυσματικών μεγεθών του ηλεκτρομαγνητισμού, γιατί στο σχολικό βιβλίο, για τη συγγραφή του οποίου είσαι “συνυπεύθυνος” προτείνεται άλλος τρόπος; η απάντησή μου είναι: σε συλλογική δουλειά, έκαστος αναλαμβάνει ένα τμήμα της και κατά την πρόοδό της γίνονται ολομέλειες, όπου και προτείνονται τροποποιήσεις, συμπληρώσεις, διορθώσεις και αλλαγές, για το συγκεκριμμένο θέμα, το οποίο είχε αναλάβει άλλος συνάδελφος της συγγραφικής ομάδας, εννοείται πρότεινα αλλαγή η οποία, όμως, και δεν έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία, φαίνεται τελικά, ότι έχω κάποιον περίεργο “μαγνήτη” που τραβάει τις μειοψηφίες, και συνήθως της μιας ψήφου, μου συμβαίνει αρκετές φορές αυτό και κάπως μου αρέσει κιόλας…
Καλησπέρα Ανδρέα, καλησπέρα σε όλους.
Φίλος ο Βαγγέλης, φιλτάτη όμως η αλήθεια!
Δεν με βρίσκει σύμφωνο η ιδέα της διδασκαλίας της δύναμης Laplace με τη βοήθεια του δεξιόστροφου κοχλία (στην πραγματικότητα ως εξωτερικό γινόμενο). Γιατί;
Γιατί ο μαθητής διδάσκεται την εξίσωση με τη μορφή F=BIℓ και όχι ως
Έτσι όταν του δώσεις το σχήμα:
για να σχεδιάσει την δύναμη, η πλειοψηφία θα περιστρέψει το διάνυσμα Β να πέσει πάνω στο διάνυσμα(Ιℓ) και όχι το αντίστροφο.
Λίγοι θα θυμηθούν μετά από λίγο τον κανόνα που θα τους έχεις διδάξει…
Προσωπικά θεωρώ τον τέλειο τρόπο η χρήση της μεθόδου της εικόνας:
σε συνδυασμό με το FBI… οδηγεί σε τέλεια αποτελέσματα. Όσο για το …υπονοούμενο, τους το λες εσύ πρώτος, οπότε μετά δεν το βρίσκουν εύκολο να σου κάνουν πλάκα…
Όσο για την εναλλακτική εικόνα
ούτε και αυτή την βρίσκω ιδιαίτερα βολική…
ευχαριστώ Διονύση (Μητρ), Γιάννη, Σταύρο (καλώς τον), Ανδρέα
Διονύση, δοκίμασε το σύστημα των τριών δακτύλων, σε περίπτωση όπου σε σχέδιο στο μέσον ενός πίνακα αγωγός κάθετος στον πίνακα διαρρέεται με ρεύμα προς τα έξω και το μαγνητικό πεδίο είναι οριζόντιο προς τα δεξιά (το προσέθεσα στις εικόνες, αν μπορείς μετάφερέ το) και επειδή γνωρίζω τη φιλοτιμία σου να πετύχεις τέλεια αντιστοίχιση, δεν θα φταίω εγώ αν ο καρπός σου έχει σπάσει μετά, μάλιστα…)
από ένα τέτοιο σχέδιο “αλλαξοπίστησα” και συνιστούσα στους μαθητές μου τον δεξιόστροφο κοχλία, με την προσθήκη, χαριτολογώντας, ως “παράπλευρη” ωφέλεια, να έχουν μαζί τους όταν γράφουν Πανελλήνιες 3 στυλό, ένα για να συμβολίζουν το Ι, ένα για το Β και ένα για τον κοχλία, οπότε και δεν θα μείνουν ποτέ από στυλό στη διάρκεια της εξέτασης…
και συνεχίζοντας τις χαριτολογίες μεταφέρω και εδώ σχόλιο που έκανα σε άλλον χώρο: “ε, χμ, προσωπικά επιλέγω κοχλία, διότι και απαιτεί λιγότερη απομνημόνευση και αδιαφορεί για δεξιά και αριστερά χέρια, υπεράνω δεξιάς και αριστεράς γενικώς ρε παιδί μου, και διότι το F, η δύναμη δηλαδή είναι ακριβώς στο δάχτυλο που δεν πρέπει, ως απρεπής χειρονομία, αλλά και τέλος διότι τυγχάνω από νιότης αντιΑμερικάνος, δεν γουστάρω FBI και άλλα παρόμοια, προτιμώ τη δική μας αστυνομία, ΕΛΑΣ και πάσης Ελλάδος άμα λάχει να πούμε… ”
Καλημέρα Βαγγέλη.
Δεν βρήκα το σχέδιο που περιγράφεις παραπάνω στο αρχείο.
Φαντάζομαι να εννοείς την περίπτωση:
Πράγματι αν ένας μαθητής βρίσκεται στη θέση Α και προσπαθεί να τοποθετήσει το δεξί του χέρι για να βρει τη δύναμη "κινδυνεύει να χαλάσει το χέρι του". Αν όμως πάρει τη θέση Β με τεντωμένο χέρι, τη γλυτώνει!!!
Υπάρχει όμως και "ένα μυστικό" για τις δύσκολες φάσεις:
-Βάλε ρε παιδί μου τον αντίχειρα να δείχνει το ρεύμα και τον δείκτη να δείχνει το Β, Αν δυσκολεύεσαι βάλε το δείκτη να δείχνει το αντίθετο του Β, δηλαδή στην περίπτωσή μας, βάλε τον δείκτη προς τα μέσα. Τότε ο μέσος δείχνει προς τα πάνω;
Ωραία η δύναμη έχει κατεύθυνση προς τα κάτω…
καλημέρα Διονύση
την ξαναέβαλα:
στο δικό σου το σχήμα εννοώ στη θέση του Β το Ι και στη θέση του Ι το Β (ο αγωγός κάθετος, φαίνεται μόνο η διατομή του), αν κάποιος επιμένει στο FBI ή θα πρέπει να σπάσει τον καρπό του ή να τρυπήσει τον τοίχο πίσω από τον πίνακα και ίσως να κρεμαστεί και με το κεφάλι προς τα κάτω (ε, νέοι μπορεί να το κάναμε κι αυτό, χάριν της επιστήμης, λέγω…)
το ξέρω ότι είσαι “γάτα”,το ίδιο έκανα και εγώ: “πες ότι το Ι ή το Β είναι αντίθετα (ώστε να βολεύει) βρες την F, άρα είναι αντίθετα η φορά της”, όμως αυτό είναι “απάτη”, κόλπο στο “κόλπο”, ουσιαστικά μη χρήση του FBI με το δεξί χέρι…
Καλησπέρα Βαγγέλη και Διονύση. Ο πίνακας δεν γυρίζει, αλλά το τετράδιο του μαθητή με περιστροφή 180 μοίρες…
Σωστός Ανδρέα!