Σε αυτά που επισημαίνετε Βαγγέλη (κυρίως) και Γιάννη, νομίζω ότι "έχουν επιλυθεί" με το να μην διδάσκεται το Ε=Βυl!!!
Αν δηλαδή μας δίνουν τις καταστάσεις που δείχνουν τα σχήματα:
κανείς δεν πρόκειται να κάνει λάθος, αν ξεκινήσει από την εξίσωση Ε= – dΦ/dt για να βρει την ΗΕΔ. Δεν θα του προκύψει σε καμιά περίπτωση το μήκος της ράβδου….
Γιάννη καλησπέρα. Καλύτερα να σε λένε ραβδολόγο παρά ραβδοσκόπο. Εκτός κι αν έχεις αποδεδειγμένα βρει νερό… Σε ευχαριστούμε για την προσφορά. Νομίζω κάλυψες ουσιαστικά το θέμα και θα μας βοηθήσει να "μαζέψουμε" τη διδασκαλία.
Γιάννη, έχω μια απορία. Γιατί δε λέμε ότι στην Βυl(προσωπικά αποφεύγω τα Βυl, FBI, κλπ) τα τρία εμπλεκόμενα μεγέθη θα μπαίνουν με τις συνιστώσες τους που σχηματίζουν τρισορθογώνιο σύστημα (κορυφή δωματίου με τις τρεις ακμές) αναλύοντάς τα ανάλογα με το πρόβλημα και αποφεύγοντας την περιπτωσιολογία (σε ασκήσεις δείχνουμε το δρόμο σε κάποιες από αυτές), διότι διαφορετικά καταφεύγουμε σε συνταγογράφηση (τυποποίηση) «χάνοντας» νομίζω την «ουσία των πραγμάτων»;
Το καλοκαίρι που πέρασε Γιάννη, ελπίζαμε σε μία επαγωγή χωρίς "κόφτη", οπότε σκεφτόμαστε αγωγούς που περιστρέφονται ή και κάνουν σύνθετη κίνηση ή έχουν τυχαίο σχήμα. Σκεφτόμαστε ακόμα και δύναμη Lorenz. Τώρα όλα αυτά βγήκαν εκτός νόμου. Και ήθελα πολύ να κάνω στους μαθητές μου το Οικολογικό Ποδήλατο…ή το Μέγιστο ρεύμα για να μη χαλαρώνει το νήμα κ.λ.π.
Η λογική Ανδρέα είναι (υποθέτω) να μην υπάρξουν προβλήματα που κάποιοι θεωρούν βαριά ή εκζητήσεις ή ασκησιολογικές (κατ' αυτούς) κατασκευές. Δεν έχω καταλάβει τι έχει συμβεί. Δεν ξέρω αν θα καταλάβω μέχρι να συνταξιοδοτηθώ.
Γιάννη έχω την άποψη, ότι εφόσον η Bυlαποδεικνύεται (βάσει του νόμου της επαγωγής με μεταβαλλόμενο μέγεθος την επιφάνεια που σαρώνει ο αγωγός) στο βιβλίο (στρατηγική επίλυσης προβλημάτων), νομίζω ότι μπορούμε να την παίρνουμε απ’ ευθείας και να κάνουμε όσα ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση. Για παράδειγμα αν ο αγωγός δεν είναι κάθετος στους οδηγούς παίρνουμε την κάθετη προβολή του στην ταχύτητα (ταχύτητα που είναι παράλληλη προς τους οδηγούς). Για την κατεύθυνση της Ε κάνουμε ότι αναφέρεις (κανόνα Lenz, αντιστάθμιση μεταβολής μαγνητικής ροής που δείχνει την κατεύθυνση του επαγόμενου μαγνητικού πεδίο ή την αντιστεκόμενη δύναμη Laplace που υποδεικνύει την κατεύθυνση του επαγωγικού ρεύματος).
Αν προσδιορίζουμε όμως εξαρχής την Ε, βάσει του νόμου της επαγωγής (ξεχνάμε τη σχέση του βιβλίου), με μεταβαλλόμενο μέγεθος τη σαρωνόμενη από τον αγωγό επιφάνεια πάλι πρέπει να «τη φέρουμε στα ίσια» παίρνοντας ως ύψος του παραλληλογράμμου την απόσταση των οδηγών. Και αν το μαγνητικό πεδίο δεν είναι κάθετο στη διαγραφόμενη επιφάνεια χρειάζεται να πάρουμε μόνο τη συνιστώσα του που είναι κάθετη σε αυτή. Ουσιαστικά σε όλες τις περιπτώσεις τα τρία εμπλεκόμενα διανύσματα – διευθύνσεις πρέπει να είναι κάθετα ανά δύο.
Και πιο μαθηματικά: Ε=μήκος αγωγού επί (εσωτερικό γινόμενο) του εξωτερικού γινομένου της ταχύτητας και του μαγνητικού πεδίου
by 
Ευχαριστώ Χρήστο.
Το διόρθωσα.
Πολύ χρήσιμο το πακέτο. Μου αρέσει και ο χαριτομενιάρικος λόγος που έχει
Ευχαριστώ Γιάννη.
Καλησπέρα παιδιά.
Σε αυτά που επισημαίνετε Βαγγέλη (κυρίως) και Γιάννη, νομίζω ότι "έχουν επιλυθεί" με το να μην διδάσκεται το Ε=Βυl!!!
Αν δηλαδή μας δίνουν τις καταστάσεις που δείχνουν τα σχήματα:
κανείς δεν πρόκειται να κάνει λάθος, αν ξεκινήσει από την εξίσωση Ε= – dΦ/dt για να βρει την ΗΕΔ. Δεν θα του προκύψει σε καμιά περίπτωση το μήκος της ράβδου….
"ουδέν κακόν αμιγές καλού", μάλιστα, μάλιστα!
Διονύση καλησπέρα.
Στο πρώτο σχήμα υπάρχει "ιδιορρυθμία". Άλλο το ελ της Εεπ και άλλο το ελ της δύναμης Λαπλάς.
Η τελευταία δεν είναι παράλληλη στις ράγες.
Γιάννη δεν με απασχόλησε η δύναμη Laplace, παρά μόνο η ΗΕΔ…
Αν πάει κάποιος από το νόμο της επαγωγής, δεν θα κάνει λάθος.
Από κει και πέρα αν πάμε σε δυνάμεις δεν έχει παρά να εφαρμόσει τη θεωρία του για να την βρει (διεύθυνση και μέτρο…)
Γιάννη καλησπέρα. Καλύτερα να σε λένε ραβδολόγο παρά ραβδοσκόπο. Εκτός κι αν έχεις αποδεδειγμένα βρει νερό… Σε ευχαριστούμε για την προσφορά. Νομίζω κάλυψες ουσιαστικά το θέμα και θα μας βοηθήσει να "μαζέψουμε" τη διδασκαλία.
Ευχαριστώ Ανδρέα.
Έχεις δώσει και εσύ την περίπτωση αγωγού περίεργου σχήματος.
Γιάννη, έχω μια απορία. Γιατί δε λέμε ότι στην Βυl (προσωπικά αποφεύγω τα Βυl, FBI, κλπ) τα τρία εμπλεκόμενα μεγέθη θα μπαίνουν με τις συνιστώσες τους που σχηματίζουν τρισορθογώνιο σύστημα (κορυφή δωματίου με τις τρεις ακμές) αναλύοντάς τα ανάλογα με το πρόβλημα και αποφεύγοντας την περιπτωσιολογία (σε ασκήσεις δείχνουμε το δρόμο σε κάποιες από αυτές), διότι διαφορετικά καταφεύγουμε σε συνταγογράφηση (τυποποίηση) «χάνοντας» νομίζω την «ουσία των πραγμάτων»;
Το καλοκαίρι που πέρασε Γιάννη, ελπίζαμε σε μία επαγωγή χωρίς "κόφτη", οπότε σκεφτόμαστε αγωγούς που περιστρέφονται ή και κάνουν σύνθετη κίνηση ή έχουν τυχαίο σχήμα. Σκεφτόμαστε ακόμα και δύναμη Lorenz. Τώρα όλα αυτά βγήκαν εκτός νόμου. Και ήθελα πολύ να κάνω στους μαθητές μου το Οικολογικό Ποδήλατο…ή το Μέγιστο ρεύμα για να μη χαλαρώνει το νήμα κ.λ.π.
Ντίνο δεν είμαι σίγουρος ότι κατάλαβα τι εννοείς.
Προσανατολισμό αξόνων και πρόσημα;
Η λογική Ανδρέα είναι (υποθέτω) να μην υπάρξουν προβλήματα που κάποιοι θεωρούν βαριά ή εκζητήσεις ή ασκησιολογικές (κατ' αυτούς) κατασκευές. Δεν έχω καταλάβει τι έχει συμβεί. Δεν ξέρω αν θα καταλάβω μέχρι να συνταξιοδοτηθώ.
Γιάννη έχω την άποψη, ότι εφόσον η Bυl αποδεικνύεται (βάσει του νόμου της επαγωγής με μεταβαλλόμενο μέγεθος την επιφάνεια που σαρώνει ο αγωγός) στο βιβλίο (στρατηγική επίλυσης προβλημάτων), νομίζω ότι μπορούμε να την παίρνουμε απ’ ευθείας και να κάνουμε όσα ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση. Για παράδειγμα αν ο αγωγός δεν είναι κάθετος στους οδηγούς παίρνουμε την κάθετη προβολή του στην ταχύτητα (ταχύτητα που είναι παράλληλη προς τους οδηγούς). Για την κατεύθυνση της Ε κάνουμε ότι αναφέρεις (κανόνα Lenz, αντιστάθμιση μεταβολής μαγνητικής ροής που δείχνει την κατεύθυνση του επαγόμενου μαγνητικού πεδίο ή την αντιστεκόμενη δύναμη Laplace που υποδεικνύει την κατεύθυνση του επαγωγικού ρεύματος).
Αν προσδιορίζουμε όμως εξαρχής την Ε, βάσει του νόμου της επαγωγής (ξεχνάμε τη σχέση του βιβλίου), με μεταβαλλόμενο μέγεθος τη σαρωνόμενη από τον αγωγό επιφάνεια πάλι πρέπει να «τη φέρουμε στα ίσια» παίρνοντας ως ύψος του παραλληλογράμμου την απόσταση των οδηγών. Και αν το μαγνητικό πεδίο δεν είναι κάθετο στη διαγραφόμενη επιφάνεια χρειάζεται να πάρουμε μόνο τη συνιστώσα του που είναι κάθετη σε αυτή. Ουσιαστικά σε όλες τις περιπτώσεις τα τρία εμπλεκόμενα διανύσματα – διευθύνσεις πρέπει να είναι κάθετα ανά δύο.
Και πιο μαθηματικά: Ε=μήκος αγωγού επί (εσωτερικό γινόμενο) του εξωτερικού γινομένου της ταχύτητας και του μαγνητικού πεδίου
Συμφωνώ Ντίνο.