Άκουγα το παραπάνω τραγούδι το πρωί καθώς έκανα το περπάτημά μου (μέσα στο σπίτι…) και σκεφτόμουν πόσο πόνο, αλλά και αισιοδοξία αποπνέει όταν μιλάει για "το μικρό μου γιο" και για ότι:
"τα γράμματα θα μάθει
για να σπουδάσει και να δει
τι σ’ έσπρωξε να πας εκεί
τα ίδια να μην πάθει."
Το παιδί έμαθε γράμματα και επικοινωνούμε μέσω Viber…
Αφιερωμένο σε όσους έχουν παιδιά στην ξενιτιά, την περίοδο που περνάμε.
Μάθαμε γράμματα (και εμείς και εκείνα…), όπως έγραφε ο Σκούρτης το 74, δεν ξέρω αν είδαμε τι έφταιξε, αλλά τα ίδια πάθαμε…
Γειά σου Διονύση. Αυτή η γενιά δοκιμάζεται συνεχώς και μάλλον έπεται συνέχεια. Ίσως κάναμε αρκετά λάθη εμείς οι μεγαλύτεροι…
Καλησπέρα Αποστόλη.
Άκουγα το παραπάνω τραγούδι το πρωί καθώς έκανα το περπάτημά μου (μέσα στο σπίτι…) και σκεφτόμουν πόσο πόνο, αλλά και αισιοδοξία αποπνέει όταν μιλάει για "το μικρό μου γιο" και για ότι:
"τα γράμματα θα μάθει
για να σπουδάσει και να δει
τι σ’ έσπρωξε να πας εκεί
τα ίδια να μην πάθει."
Το παιδί έμαθε γράμματα και επικοινωνούμε μέσω Viber…
Το ψωμί της ξενιτιάς είναι πικρό…
Εδώ
Αφιερωμένο σε εσένα Διονύση.
Ευχαριστώ Πρόδρομε για την αφιέρωση.
Τέσσερα τραγούδια σχετικά:
Α
Β
Γ
Δ
Οι δεκαετίες οι παλιές επανήλθαν.
Άλλη εκτέλεση από φωνή που …"ζει"