by 
Στο παραπάνω σχήμα μια μπάλα εκτοξεύεται πλάγια, από το σημείο Ο ενός οριζοντίου επιπέδου και πεφτει στο επίπεδο στο σημείο Α. Η απόσταση (ΟΑ)=β ονομάζεται βεληνεκές.
Είναι έτσι ή υπάρχει αντίλογος;
Αλλά αν είναι έτσι, τότε αν μας δώσουν τα παρακάτω σχήματα τι συμβαίνει:
Στο πρώτο η βολή γίνεται σε κεκλιμένο επίπεδο. Η απόσταση ΟΒ πρέπει να ονομάζεται βεληνεκές;
Στο μεσαίο σχήμα, ποιο είναι το βεληνεκές, όταν το βλήμα στην πορεία του συναντήσει ένα λόφο;;
Αν έρθουμε σε μια οριζόντια βολή, όπως στο τρίτο σχήμα, ποιο είναι το βεληνεκές;
Καλησπέρα σε όλους,
Όταν καταλήξετε με τη σημασία του όρου "βεληνεκές",
να κουβεντιάσουμε και την έννοια του όρου "ένταση μαγνητικού πεδίου", γιατί εγώ θυμάμαι κάπου αμυδρά στο μυαλό μου, ότι το μέγεθος αυτό το συμβολίζαμε με Η και στο SI το μετράγαμε σε Αμπεροστροφές/m 🙂
καλησπέρα σε όλους
καλώς τον Μητρο
εγώ θυμάμαι Διονύση ότι η ένταση Η ήταν για το πεδίο δε κενό και η επαγωγή Β για τό πεδίο με διδηρομαγνητικό υλικό (μου φαίνεται "χειρότερο" το έκανα…)
Καλησπέρα Διονύση, Βαγγέλη.
Η αλήθεια είναι ότι και εγώ έτσι τα ήξερα.
Μάλιστα χρησιμοποιώντας τα, πέρναγα την τάξη στο σχολείο και το μάθημα στη Σχολή!!!
Καλημέρα Διονύση, καλημέρα σε όλους.
Βάζεις τη φωτιά σου Διονύση και ..την κάνεις!
Όσον αφορά το ερώτημά σου, υπάρχει ένας πλουραλισμός ονοματολογίας και ορισμών… Οπότε ας προσπαθήσω να δώσω κάποιες σχέσεις, αποφεύγοντας… ανατροπές!
Αν Β ονομάζουμε την ένταση του πεδίου (ξέρω θα μου πεις να την πούμε αυτή μαγνητική επαγωγή, αλλά ας μην αρχίσουμε με το καλημέρα τις ξανα-βαπτίσεις…), αυτή οφείλεται σε όλα τα ρεύματα πραγματικά και «υποθετικά» ρεύματα μαγνήτισης, τα οποία αναφέρονται σε παρουσία μαγνητικών υλικών.
Ορίζουμε επίσης το μαγνητίζον πεδίο Η (αυτό αναφερόταν παλιότερα και ως … ένταση του πεδίου) το οποίο οφείλεται σε πραγματικά ρεύματα.
Ορίζουμε επίσης την Μαγνήτιση Μ, η οποία συνδέεται με τα υποθετικά ρεύματα μαγνήτισης και ορίζεται ως Μ=μ/dV, όπου μ η διπολική ροπή του υλικού σε όγκο dV.
Τα παραπάνω συνδέονται με τη σχέση:
Β= μ0(Η+Μ)
Να δούμε μια εφαρμογή.
Στο εσωτερικό του σωληνοειδούς ξέρουμε (και διδάσκουμε…) ότι Β=μ0Ι∙n.
Ορίζουμε το γινόμενο Ι∙n ως μαγνητίζον πεδίο, γράφοντας Η=Ι∙n, οπότε Β0=μ0Η.
Αν στο εσωτερικό του σωληνοειδούς μπει ένα μαγνητικό υλικό, με μαγνητική διαπερατότητα μ, τότε Β=μμ0Ι∙n. Αυτό διδάσκουμε για ένα σημείο στο εσωτερικό του υλικού. Μπορούμε όμως να δούμε κάποια άλλη όψη:
Αν τώρα στο εσωτερικό του σωληνοειδούς βάλουμε ένα μαγνήτη ο οποίος δημιουργεί μαγνητικό πεδίο Βm=μ0Μ, τότε η συνολική ένταση σε ένα σημείο, θα είναι ίση:
καλημέρα σε όλους
καλά επειδή μερικοί είμαστε παλιότεροι των εδώ παλιών, μας ξανανιώσατε κάπως και θυμηθήκαμε ότι υπήρχαν εκτός από το SI, το μοναδικό, σήμερα, σύστημα μετρήσεων, υπήρχαν και πολλά άλλα, υπήρχε και κάτι σαν ανεξάρτητο μάθημα με μόνο τα στστήματα μονάδων, όσα θυμάμαι, ίσως και λανθασμένα: ΜΚS, MKSA, MKS*, TΣ, MKS-giorgi;, cgs, cgs-Gauss, ηλεκτροστατικό ΗΣΜ, ηλεκτρομαγνητικό ΗΜΜ (όπου και άλλο μέγεθος η ένταση μαγνητικού πεδίου Η, σε ΗΜΜ έντασης, και άλλο η μαγνητική επαγωγή Β, σε Tesla)
Παντελή, πού είσαι;
Καλημέρα Βαγγέλη.
Ξέχασες το oersted (Οe) και το gauss (G).
Τι μονάδες ήταν αυτές;
Βαγγέλη, Νίκο, Διονύση καλημέρα,
Καλημέρα σε όλους.
Διονύση εγώ … μαζί σου!
Την Β όμως την ξέρει όλος ο κόσμος ως μαγνητική επαγωγή (magnetic induction) ή έστω ως πυκνότητα μαγνητικής ροής (magnetic flux density).
Γιατί εμείς τη βαφτίσαμε "ένταση";
Για να μοιάζει με το ηλεκτρικό / βαρυτικό πεδίο;
Διονύση τα Oersted και τα Gauss ήταν αν θυμάμαι οι μονάδες των Η και Β στο ΗΜΜ. Και μάλιστα ίσχυε Β=Η, αλλά δεν είμαι και σίγουρος.
καλημέρα Διονύση, δεν τις θυμάμαι αυτές, ίσως στα Πανεπιστημιακά βιβλία, τα τότε, να υπάρχουν, αλλά πού να τα έχω τακτοποιήσει τώρα;
θυμήθηκα, όμως, ότι υπήρχε και μέγεθος μαγνητική μάζα m στα άκρα ραβδόμορφου πραγματικού μαγνήτη, δεν θυμάμαι τη μονάδα μέτρησής της και σε ποιο σύστημα άραγε;, καθώς και μαγνητική ροπή m* του ιδίου μαγνήτη, μήκους l, με σχέση m*=ml
(καλά ο άλλος Διονύσης “όλο λόγια είναι…”, σαν τον Γκόρτσο, άσε που “δεν έκανε παπά το γιο του Γιακουμή, που μια μικρή καταχρησούλα είχε κάνει το παιδί”, της πανέμορφης κωμωδίας της νιότης μας μερικών…)
Γειά σου Βαγγέλη
Α, χα, ενεφανίσθη ο ανάψας την φωτιά, έτερος Διονύσης;
καλημέρα έτερε, νομίζω σωστά γράφεις για τις μονάδες Oesterd και Gauss, αυτό θυμόμουν κι εγώ, αλλά όχι με απόλυτη σιγουριά
τώρα ως προς την επιλογή ένταση, αντί μαγνητική επαγωγή, για το κεφάλαιο είχε τη βασική ευθύνη συγγραφής άλλος συνάδελφος, αλλά στις ολομέλειες εκφράζαμε όλοι γνώμη, προφανώς είχα διαφωνήσει έντονα, ήμουν και ο παλιότερος, αλλά ο υπεύθυνος του κεφαλαίου μας είχε διαβεβαιώσει ότι αυτό ήταν εντολή από το Παιδαγωγικό που είχε και την συνολική εποπτεία και ευθύνη, γνωρίζω ότι και στο πολύ καλό βιβλίο των Ζησιμόπουλου, …, Τρικαλινού, που επίσης είχε εγκριθεί μαζί με το δικό μας χρησιμοποιείται ο ίδιος όρος
Καλημέρα και πάλι παιδιά.
Τις μονάδες τις βρήκατε. Το 1 Οe είναι μονάδα του Η και το 1G του Β στο CGS και στο παραγόμενο ΗΜΜ σύστημα…
Αλλά επειδή όλα αυτά μοιάζουν και λίγο.. προϊστορία, για καλό και για κακό, άνοιξα και τον Αλεξόπουλο, έκδοση του 1973, για να μην πω κάτι λάθος…
Και κοιτάτε τι βρήκα:
Το Β ονομάζεται «ένταση του μαγνητικού πεδίου», ενώ το ℋ «μαγνητική διέγερση»! Δεν φταίει Βαγγέλη το Π.Ι. το 1998, ο Καίσαρας επέβαλε ονοματολογία, πολύ νωρίτερα!!!
Επειδή χρόνια και γω δίδασκα την «μαγνητική επαγωγή» και δεν μου άρεσε η αλλαγή, ξαφνιάστηκα με αυτό που διάβασα και πήγα και λίγο παρακάτω!
Τι γράφει λοιπόν στην υποσημείωση της σελίδας 113;
«Μέχρι της εισαγωγής του συστήματος S.Ι. το άνυσμα ℋ εκαλείτο «έντασις μαγνητικού πεδίου», εδίδοντο δε εις αυτό αι αυταί διαστάσεις, ως εις το άνυσμα Β…
…… επιβάλλεται και η μεταβολή της ονομασίας των. Ούτω καθίσταται σαφές ότι το μέγεθος ℋ δεν είναι μέγεθος, έχον αντιστοιχίαν προς την ένταση του ηλεκτρικού πεδίου ℰ , αλλά προς την ηλεκτρικήν διέγερσιν Ɒ, ήτις περιγράφει την κατάστασιν του χώρου πέριξ ακίνητων εμφανώς φορτίων , το μέγεθος ℋ περιγράφει την κατάστασιν του χώρου πέριξ κινουμένων φορτίων (δηλ. ρευματοφόρων αγωγών).
καλό μεσημέρι, Διονύση
μας χρειάζεται, στους παλιότερους, ένα προσκύνημα, στο Φυσικείο, το Παλιό Χημείο, Σόλωνος 104, Αθήνα, ίσως θυμηθούμε κι άλλα τινά, αλλά και τη νιότη μας βεβαίως-βεβαίως…
Καλημέρα στη παρέα και ειδικά στο Βαγγέλη που μ' αναζήτηξε παραπάνω.
Εκτελούσα χρέη κηπουρού στον κηπάκο του σπιτιού που πέρα από την περιφερειακή πρασινάδα το χρήσιμο που διαθέτει είναι κύρια μια υπερφορτωμένη λεμονιά , με μια πορτοκαλέα αλλά και μια Δάφνη λυγερόκορμη με μια μουσμουλέ .
Μπορεί να 'μαι κι ο αρχαιότερος (Οκτώβρης του 49) Βαγγέλη ,χωρίς να διεκδικώ βέβαια πράμα . Μόνο που τη μαγνητική μάζα που παραπάνω λες (…θυμήθηκα, όμως, ότι υπήρχε και μέγεθος μαγνητική μάζα m στα άκρα ραβδόμορφου πραγματικού μαγνήτη,…) την θυμάμαι ως «μαγνητική ποσότητα» η «ποσότητα μαγνητισμού» .
Τώρα για τα υπόλοιπα που λέτε παρατηρώ ότι από το βεληνεκές του Διονύση για το οποίο εγώ γνώριζα τον Αλεξοπουλικό ορισμό (max οριζόντια απόσταση στην οριζοντία που περνά από το σημείο βολής) περάσατε σε άλλα πεδία (γειά σου Διονύση Μητρόπουλε , καλή χρονιά) και προβληματισμούς για μεγέθη του παρελθόντος που σωστά ψάχνετε . Η ανασκαφή κύρια από τον Μάργαρη με αρωγούς Βαγγέλη και Διονύση Μ δίνει ΄΄κτερίσματα΄΄ για συνδέσεις…
Γυρίζω στο βεληνεκές για να πω μια σκέψη : αν μια πλάγια βολή δεν ολοκληρωθεί λόγω κάποιου εμποδίου (π.χ κεκλιμμένο…) και ζητηθεί το βεληνεκές θα το υπολόγιζα (Αλεξοπουλικώς) θεωρώντας αυτό ως αν η βολή ολοκληρωνόταν. Στην οριζόντια δεν πρέπει να ζητηθεί και να απαιτηθεί σαν απάντηση αντί το μηδέν ,η max οριζόντια μετατόπιση…που θα έπρεπε να ζητηθεί. Λέω…
Έκαμα το διάλειμμα κηπουρικής και ευχαριστώ. Να ’μαστε καλά
Διονύση ανέσυρα τον Αλεξόπουλό μου (΄Εκδοση 1959 με σφραγίδα δωρεάς -Εθνικής κυβερνήσεως ) και είδα αυτά που γράφεις ,όπως τα γράφεις!
ώ κηπουρεύοντα, Παντελή, σωστά θυμάσαι (καλά δύο νέα επίθετα έχω λανσάρει σήμερα, “ο ανάψας” και “ο κηπουρεύων”, “παραφιλόγησα” όμως, να το κι ένα νέο ρήμα…)
πράγματι αυτός ήταν ο όρος “ποσότητα μαγνητισμού”, με παρέσυρε το σύμβολο m (πώς τις έχω “σαν έτοιμος από καιρόν” κατά Κ. Π. Καβάφη τις δικαιολογίες…)
για την περίπτωση βεληνεκούς με παρουσία λόφου, μ΄αρέσει αυτό που γράψεις, το προτιμώ, αλλά έχω προβληματισμό, διότι ο Καίσαρ γράφει “…που η τροχιά συναντά το οριζόντιο επίπεδο…” , αλλά κάπου νωρίτερα “τροχιά…το σύνολο των θέσεων από τις οποίες περνά…”, δηλαδή η τροχιά έχει και “περνά” και αν δεν φτάνει το σώμα έχει έννοια η τροχιά;
για την οριζόντια έχω ήδη τοποθετηθεί, δεν προβλέπεται βεληνεκές