by 
Προσέγγιση 1: Δομή προβλήματος
Σώμα εκτοξεύεται σε οριζόντιο επίπεδο με αρχική ταχύτητα υο=20m/s από σημείο που απέχει d=20m από κατακόρυφο τοίχο. Το σώμα εμφανίζει με το δάπεδο συντελεστή τριβής ολίσθησης μ. Το σώμα κατά την κρούση στον τοίχο χάνει τόση κινητική ενέργεια ώστε μόλις να επιστρέψει μετά την κρούση στο αρχικό σημείο από το οποίο εκτοξεύθηκε. Να βρείτε τη μέγιστη επιτρεπτή τιμή του συντελεστή τριβής. Δίνεται g=10m/s2
Προσέγγιση 2: Δομή διαδοχικών κατευθυντήριων ερωτημάτων
Σώμα εκτοξεύεται σε οριζόντιο επίπεδο με αρχική ταχύτητα υο=20m/s από σημείο που απέχει d=20m από κατακόρυφο τοίχο. Το σώμα εμφανίζει με το δάπεδο συντελεστή τριβής ολίσθησης μ=0,4. Το σώμα κατά την κρούση στον τοίχο χάνει μέρος της κινητικής ενέργειας που είχε πριν την κρούση, ενώ επιστρέφει μετά την κρούση στο αρχικό σημείο από το οποίο εκτοξεύθηκε, όπου και σταματά. Να βρείτε:
Α. Την ταχύτητα του σώματος οριακά πριν συγκρουστεί με τον τοίχο
Β. Την ταχύτητα αμέσως μετά την κρούση με τον τοίχο
Γ. Το κλάσμα της κινητικής ενέργειας που απομένει στο σώμα μετά την κρούση με τον τοίχο προς την κινητική ενέργεια οριακά πριν την κρούση
Δ. Τη μέγιστη επιτρεπτή τιμή του συντελεστή τριβής ώστε να συμβούν τα παραπάνω, δηλαδή το σώμα μόλις να επιστρέψει μετά την κρούση στο αρχικό σημείο από το οποίο εκτοξεύθηκε.
Δίνεται g=10m/s2
Διαβάζοντας τις τελευταίες μέρες τοποθετήσεις περί της δομής των ασκήσεων στις εξετάσεις, σκέφτηκα να ετοιμάσω το παραπάνω αρχείο προς προβληματισμό στη συζήτηση, αντί μιας τοποθέτησης
Ελπίζω η ιδέα να καλύπτει τον προβληματισμό περί δομής προβλήματος και δομής κατευθυντήριων ερωτημάτων
Η στόχευση έχει να κάνει με τη δομή και όχι με τη θεματολογία, η οποία κατά τη γνώμη μου όταν επαναλαμβάνεται είναι το
μεγαλύτερο πρόβλημα….
Όποιος φίλος έχει τη διάθεση, θα μπορούσε να γράψει σχόλιο για το πως αντιλαμβάνεται τη δομή των ασκήσεων
και τι αποτελεί καλύτερη διδακτική προσέγγιση για τους μαθητές αλλά και για το ίδιο το μάθημα
Την άσκηση την έκανα στη δομή κατευθυντήριων ερωτημάτων σε τμήμα γενικής παιδείας ως μέρος της επανάληψης
στην ύλη της Α’ Λυκείου που κάπου χάσαμε στο δρόμο
Θα μπορούσε να αποτελεί και θέμα κρούσης στη Β’ ή και Γ’ Λυκείου με την προσθήκη της λέξης “ανελαστική”
Για τυπικούς λόγους βάζω στις ετικέτες 3.5. κρούσεις, δεν μπορώ όμως να την κατατάξω σε τάξη
Καλησπέρα Θοδωρή. Δεν είχα σκοπό να "δευτερολογήσω", αλλά μετά το "πιθανά αυτά τα συναντάω μόνο εγώ", που είπες θέλω να καταθέσω ότι οι μαθητές έρχονται στο δικό μου Λύκειο, με απολυτήρια 18+, μην ξέροντας ότι δεν γνωρίζουν!
Πέφτουν σε πολύ βαθιά ξαφνικά, όταν θεωρώ δεδομένο ότι έχουν μάθει να λύνουν μέχρι 2ου βαθμού εξισώσεις, να επιλύουν τύπους, να βρίσκουν τιμές και γραφική παράσταση συνάρτησης, να ξέρουν τι είναι το ημ,συν, να λύνουν σύστημα 2Χ2 και να ξέρουν – άκου θράσος που έχω – λίγη Γεωμετρία (φτου απαγορευμένη λέξη…). Αυτά που λίγα χρόνια πριν τα ήξερε ο μαθητής του 13! Που δεν είχε υπολογιστή, αλλά χάρτινα βιβλία, εγκυκλοπαίδεια και όχι wikipedia, μολύβι και χαρτί και όχι πληκτρολόγιο…
Είναι η πρώτη φορά φέτος, μετά από χρόνια, που δεν πήρα Α΄τάξη, με λένε Ανδρέα και … είμαι καλά! Έχω Β΄και Γ΄θετικής είναι επιλογή τους, δεν διαμαρτύρονται για το δύσκολο Φυσικό που τους έτυχε και όλα κυλούν ήρεμα!
Ανδρέα ευχαριστώ, χαίρομαι γιατί μπορείς και κάνεις μόνο φυσική….
Δεν είμαι σίγουρος αν έκανες καλά που δεν πήρες Α' Λυκείου….
Σίγουρα για τα παιδιά δεν είναι καλό…ούτε για το σχολείο…
Του χρόνου που θα τους έχεις στη Β', ίσως είναι πρόβλημα….
Εγώ τουλάχιστον, τα "χώνω" στον φυσικό που είχαν στην Α, δηλαδή στον εαυτό μου….
που δεν τους έμαθε τίποτα….και ηρεμώ….
Πριν μερικά χρόνια έλεγα…"χειρότερα από κάθε άλλη χρονιά"
Πλέον ξέρω πως του χρόνου θα είναι χειρότερα από φέτος….
Πάντως την ύλη της Α' Λυκείου την αγαπάς…
¨Ήδη έδωσες δύο εξαιρετικές αναρτήσεις κινηματικής…
Καλημέρα Ανδρέα, καλημέρα Θοδωρή.
Σας νιώθω πολύ πιεσμένους και πολύ απογοητευμένους!
Μπορεί να έχετε δίκιο σε όλα, μπορεί η κατάσταση να είναι τόσο χάλια, όσο αναφέρετε, αλλά να πω κάτι, έστω και αν θεωρείτε ότι οι απέξω δεν μπορεί να έχουν αντικειμενική ματιά στα πράγματα.
Η Α΄ Λυκείου ήταν η τάξη που πάντα μου άρεσε και κυρίως τα τελευταία χρόνια. Ήταν και η μοναδική τάξη σχολείου, που έκανες μάθημα σε παιδιά, που περίμεναν και προσπαθούσαν να μάθουν… από σένα.
Την περίοδο αυτή, Οκτώβρης- Νοέμβρης θυμάμαι να έκανα τις ίδιες σκέψεις με σένα Θοδωρή. Πάντα απογοητευμένος, πάντα δεν ξέρανε τίποτα, πάντα χάλια…
Το είχα πάρει απόφαση και περίμενα να περάσουν τα Χριστούγεννα και να κάνουμε και λίγο Δυναμική. Εκεί σιγά- σιγά προέκυπτε ότι κάτι …φύτρωνε. Δεν πήγαν όλα χαμένα…
Λίγη υπομονή λοιπόν, μπορεί να έρθουν και καλύτερες ημέρες… Μέχρι τότε υπομονή και προσαρμογή της διδασκαλίας… Όχι διδασκαλία "εν κενώ"…
Ένα παράδειγμα, για το τι σημαίνει "προσαρμογή της διδασκαλίας" που έγραψα παραπάνω, στην ανάρτηση:
Εκμεταλλευόμενοι τα διαγράμματα.